ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΟΡΑΤΙΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ, Αρ. Αγωγής: 4057/2009, 16/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A387 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4057/2009 Μεταξύ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΟΡΑΤΙΟΥ Ενάγοντα -και- ΑΝΔΡΕΑ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ Εναγομένου ...................... Ημερομηνία: 16 Σεπτεμβρίου 2016 Για τον Ενάγοντα: κ. Κ.Μ. Χατζηπιέρας, για ν' ακούσει απόφαση κ. Κωνσταντίνου. Για την Εναγόμενη: κ. Π. Κωνσταντίνου, για Α. Π. Ερωτοκρίτου & Σια, για ν' ακούσει απόφαση κ. Φλώρου. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας με την παρούσα αγωγή αξιώνει εναντίον του εναγομένου γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, δαπάνες και απώλειες τις οποίες υπέστη, συνεπεία δυστυχήματος το οποίο προκλήθηκε στις 11.6.09 στην οδό Αριάδνης στη Λεμεσό. Ο εναγόμενος πριν την έναρξη της Ακρόασης, αποδέχθηκε πλήρως την ευθύνη για την πρόκληση του ατυχήματος. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης, ο ενάγοντας συνεπεία του ατυχήματος υπέστη σωματικές βλάβες ως αυτές καταγράφονται στις λεπτομέρειες της παρ. 5 και ειδικές ζημιές ως οι λεπτομέρειες της παρ.
- Με την Υπεράσπιση του ο εναγόμενος, αναφορικά με το εναπομείναν επίδικο θέμα των αξιώσεων του εναγομένου για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις, αρνείται όλες τις λεπτομέρειες σωματικών βλαβών του ενάγοντα οι οποίες περιλαμβάνονται στην παρ. 5 της έκθεσης απαίτησης και/ή λέγει ότι αυτές είναι διογκωμένες και/ή άσχετες με το ατύχημα και/ή προϋπήρχαν αυτού. Επίσης αρνείται όλες τις λεπτομέρειες ειδικών ζημιών του ενάγοντα. Για να αποδείξει την υπόθεση του ο ενάγων έδωσε μαρτυρία ο ίδιος και κάλεσε επίσης ως μάρτυρες τον ιατρό Φίλιππο Σιμιλλίδη (ΜΕ2) και τον φυσιοθεραπευτή Γεώργιο Στούππα (ΜΕ3). Από πλευράς εναγομένου, μαρτυρία έδωσε ο ιατρός Ηλίας Γεωργίου (ΜΥ). Κατά την ακρόαση κατατέθηκαν συνολικά 10 τεκμήρια, εις τα οποία θα αναφερθώ κατωτέρω. Μετά το πέρας της Ακρόασης οι συνήγοροι αμφοτέρων πλευρών κατέθεσαν στο Δικαστήριο τελικές γραπτές αγορεύσεις, παραθέτοντας τα επιχειρήματα και εισηγήσεις τους. Έχω μελετήσει με προσοχή το περιεχόμενο των αγορεύσεων χωρίς να καθίσταται αναγκαίο να επαναλάβω τις εκατέρωθεν θέσεις των δυο πλευρών. Όπου κριθεί αναγκαίο θα αναφερθώ σε αυτές. Το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας έχει καταγραφεί στα πρακτικά της υπόθεσης. Ακολούθως θα παραθέσω συνοπτικά τα όσα ανέφερε κάθε μάρτυρας ενώπιον του Δικαστηρίου αξιολογώντας ταυτόχρονα τη μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται έχοντας κατά νου τις καθιερωμένες αρχές τις νομολογίας. Ο ενάγων υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α. Αναφέρει σε αυτήν ότι κατά τον χρόνο του ατυχήματος ήταν 24 ετών και από το ατύχημα τραυματίστηκε. Μετά το ατύχημα, πήγε στις Α' βοήθειες του Νοσοκομείου όπου εξετάστηκε και επειδή είχε γδαρσίματα στο μέτωπο, πονοκέφαλο και πονούσε σε διάφορα μέρη του σώματος του, του έβγαλαν ακτινογραφίες στο κεφάλι, θώρακα, αυχένα και γόνατα. Ακολούθως στάληκε στο σπίτι με οδηγίες να βάλει κολλάρο στον αυχένα το οποίο φορούσε για πάνω από 1 μήνα. Αργά το βράδυ της ίδιας ημέρας έκανε εμετό και είχε τρομερό πονοκέφαλο ενώ οι πόνοι στην αυχένα και την μέση ήταν αφόρητοι, έτσι ο πατέρας του τον ξαναπήρε στις Α' Βοήθειες του Νοσοκομείου. Όταν έφτασε στο νοσοκομείο έκανε ξανά εμετό. Υπεβλήθηκε σε νέα εξέταση και οι ιατροί τον κράτησαν στο νοσοκομείο για 2 βράδια. Με την έξοδο του από το νοσοκομείο του δόθηκε αναρρωτική άδεια για 15 ημέρες και ένα χαρτί «Εξιτήριο Ασθενή» (Τεκμήριο 4), δίδοντας του ραντεβού για εξέταση στα εξωτερικά ιατρεία από χειρούργο, ορθοπεδικό και νευρολόγο. Όπως του είχε λεχθεί από το νοσοκομείο, ο νευρολόγος θα τον εξέταζε εν σχέση με τους πονοκεφάλους και την διάσειση που είχε. Λίγες μέρες μετά όπου βγήκε από το νοσοκομείο, επειδή πονούσε τον αυχένα και την μέση του και είχε ακόμα πονοκεφάλους επισκέφθηκε τον ιατρό Σιμιλλίδη ο οποίος πέραν από τα φάρμακα, του συνέστησε και φυσιοθεραπεία. Επισκέφθηκε τον ιατρό περίπου 4-5 φορές, τα έξοδα του οποίου όπως ανέφερε δεν τα έχει ακόμα πληρώσει. Έκανε 30 φυσιοθεραπείες στον κ. Στούππα και πλήρωσε €900.- Οι πονοκεφάλοι, όπως αναφέρει στην δήλωση του, πέρασαν σε 2-3 μήνες ενώ οι πόνοι στη μέση τον ταλαιπώρησαν για μερικούς μήνες ακόμα. Το πρόβλημα όμως στον αυχένα ενώ έχει βελτιωθεί αρκετά, τον ταλαιπωρεί με πόνους κατά διαστήματα μέχρι και σήμερα κυρίως όταν ταλαιπωρείται το κεφάλι του όταν υπάρχει θαλασσοταραχή και είναι στο σκάφος στο οποίο εργάζεται. Κατά την ακρόαση δηλώθηκε εκ συμφώνου ότι η απώλεια απολαβών του ενάγοντα ανέρχεται στο ποσό των €563.- για την περίοδο από 12.6.09 μέχρι 10.7.
- Κατά την κυρίως εξέταση του ο ενάγοντας κατέθεσε τα ακόλουθα Τεκμήρια: Τεκμήριο 1 πιστοποιητικό ασθενείας ημερ. 11.6.09, Τεκμήριο 2 ιατρική συνταγή νοσοκομείου για αυχενικό κολλάρο, Τεκμήριο 3 πιστοποιητικό ασθενείας ημερ. 13.6.09, Τεκμήριο 4 εξιτήριο ασθενή, Τεκμήριο 5 ιατρικό πιστοποιητικό 9.9.09 Δρ. Σιμιλλίδη, Τεκμήριο 6 απόδειξη είσπραξης από Φυσικοθεραπευτήριο Στούππας & Καραολής, Τεκμήριο 7 απόδειξη πληρωμής €85.- για αστυνομική έκθεση, Τεκμήριο 8 απόκομμα μισθοδοσίας για 06/2009 και Τεκμήριο 9 απόκομμα μισθοδοσίας για 07/
- Η πλευρά του εναγομένου δήλωσε ότι τα Τεκμήρια 1,2,3 και 4 γίνονται παραδεκτά ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους. Παρατηρώντας την συμπεριφορά του ενάγοντα κατά την παράθεση της μαρτυρίας του αλλά και από προσεκτική μελέτη και εξέταση των όσων ανέφερε, αυτός κρίνεται ειλικρινής. Η μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν συνεπής, περιεκτική και απλοϊκή, χωρίς να διακρίνω οποιαδήποτε υπερβολή εις τα όσα έχει πει. Όπως προκύπτει από την αντεξέταση του ενάγοντα, η υπεράσπιση αμφισβήτησε ουσιαστικά, την ημερομηνία εισαγωγής του στο νοσοκομείο Λεμεσού υποβάλλοντας του την θέση ότι εισαγωγή έγινε στις 12.6 ως καταγράφεται στο Τεκμήριο 4 και ότι παρέμεινε στο νοσοκομείο ένα βράδυ. Ο ενάγοντας, αρνούμενος την πιο πάνω υποβολή, εξήγησε ότι εις το Τεκμήριο 4 καταγράφεται ως ημερομηνία εισαγωγής του στο νοσοκομείο η 12.6.09 λόγω του ότι όταν μετέβηκε για δεύτερη φορά στο νοσοκομείο το βράδυ της ημέρας του ατυχήματος, περίμενε πολλές ώρες μέχρι να βρεθεί κρεβάτι και άλλαξε η ημέρα από 11.6.09 σε 12.6.
- Η πιο πάνω θέση και εξήγηση του ενάγοντα κρίνεται πειστική και αποδεκτή από το Δικαστήριο. Πέραν του πιο πάνω, η υπεράσπιση αμφισβήτησε τη θέση του ενάγοντα ότι μετά την έξοδο του από το νοσοκομείο είχε ακόμα συμπτώματα, στηρίζοντας τη θέση αυτή στο γεγονός ότι εις το Τεκμήριο 4 καταγράφεται ότι ο ενάγοντας εξήλθε ασυμπτωματικός. Κρίνοντας συνολικά την προσκομισθείσα μαρτυρία κυρίως αυτή του ιατρού Σιμιλλίδη (ΜΕ2), στο περιεχόμενο της οποίας θα αναφερθώ κατωτέρω αλλά και με βάση τα όσα ανέφερε ο ενάγοντας, η θέση του αυτή υποστηρίζεται από την ιατρική μαρτυρία και γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο. Σημειώνεται ότι μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του ενάγοντα δεν αμφισβητήθηκε μέσω της αντεξέτασης. Σημειώνω ενδεικτικά ότι δεν αμφισβητήθηκε ότι έκανε εμετό και ως εκ τούτου ξαναπήγε νοσοκομείο και στο νοσοκομείο ξαναέκανε εμετό, ότι φορούσε αυχενικό κολλάρο για πάνω από 1 μήνα, ότι το βράδυ της ημέρας όπου έγινε το δυστύχημα είχε αφόρητους πόνους στον αυχένα και στη μέση και ότι το πρόβλημα με τον αυχένα του εξακολουθεί να τον ταλαιπωρεί με πόνους κατά διαστήματα μέχρι και σήμερα κυρίως όταν ταλαιπωρείται το κεφάλι του όταν υπάρχει θαλασσοταραχή και είναι στο σκάφος εις το οποίο εργάζεται. Δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί η θέση του ενάγοντα ότι αναφέρθηκε στον ίδιο κατά την έξοδο του από το νοσοκομείο ότι ορίστηκε ραντεβού από νευρολόγο λόγω των πονοκεφάλων και την διάσειση που είχε. Παρ' όλα αυτά το κατά πόσο ο ενάγοντας υπέστη διάσειση θα κριθεί αξιολογώντας την ενώπιον μου ιατρική μαρτυρία. Σημειώνεται ότι ο ενάγοντας κατέθεσε αντίγραφο της απόδειξης πληρωμής του ποσού των €900.- για τις φυσιοθεραπείες (Τεκμήριο 6). Αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε για ποιο λόγο δεν κατέθεσε την πρωτότυπη απαντώντας ότι την έχασε. Η εξήγηση αυτή κρίνεται επαρκής και πειστική. Από την μαρτυρία του ενάγοντα δεν μπορώ να αποδεχτώ την θέση του ότι είχε γδάρσιμο στο μέτωπο για τους ακόλουθους λόγους. Κατ' αρχάς τέτοιος ισχυρισμός δεν δικογραφείται καθώς επίσης κάτι τέτοιο δεν υποστηρίζεται από την ιατρική μαρτυρία και ιατρικά πιστοποιητικά τα οποία τέθηκαν ενώπιον μου. Επομένως, ο ενάγοντας κρίνεται αξιόπιστος και αποδέχομαι την μαρτυρία του εκτός από το σημείο όπου καταγράφω πιο πάνω. Προτού αναφερθώ στην ιατρική μαρτυρία του ΜΕ2 ιατρού Σιμιλλίδη και του ΜΥ ιατρού Γεωργίου, θα προβώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ3 φυσιοθεραπευτή Στούππα. Ο Γιώργος Στούππας (ΜΕ3), είναι φυσιοθεραπευτής και διατηρεί φυσιοθεραπευτήριο στη Λεμεσό. Η ειδικότητα και προσόντα του μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκαν. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 6, την απόδειξη είσπραξης πληρωμής των φυσιοθεραπειών οι οποίες πληρώθηκαν από τον ενάγοντα. Όπως ανέφερε, ο ενάγοντας παραπέμφθηκε για φυσιοθεραπείες από τον ιατρό Σιμιλλίδη λόγω σοβαρού διαστρέμματος στον αυχένα και στην οσφυϊκή μοίρα, οι οποίες ξεκίνησαν στις 23.6.09 και ολοκληρώθηκαν στις 23.9.
- Ο ενάγοντας έκανε 30 φυσιοθεραπείες, €30.- έκαστη και πλήρωσε €900.-Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στο Τεκμήριο 6 όπου καταγράφεται «30 συνεδρίες Χ €300», το ποσό των €300.- είναι λάθος, το συνολικό ποσό όμως είναι ορθό. Σε υποβολή που του έγινε αντεξεταζόμενος ότι 30 συνεδρίες ήταν πάρα πολλές, εξήγησε ότι δεν υπάρχει σταθερός αριθμός φυσιοθεραπειών και η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Εξήγησε ότι συνήθως ο αριθμός των φυσιοθεραπειών καθορίζεται από τον ιατρό και στην περίπτωση του ενάγοντα επειδή ο πόνος συνεχιζόταν μετά τις πρώτες θεραπείες δόθησαν οδηγίες από τον ιατρό να συνεχιστούν. Ο μάρτυρας δεν έχει το παραπεμπτικό του ενάγοντα γιατί πέραν των 5 ετών δεν τα έχει στην κατοχή του. Για την περίπτωση του ενάγοντα ανέφερε ότι οι φυσιοθεραπείες γίνονταν περίπου 4 φορές την εβδομάδα αρχικά και στη συνέχεια αραίωσαν σταδιακά μέχρι 23.9.
- Ανέφερε ότι ο ενάγοντας υπέστη σοβαρό διάστρεμμα αυχένα και οσφυϊκής μοίρας σύμφωνα με την ενημέρωση που είχε από τον ιατρό του ενάγοντα και το κατέγραψε στο φάκελο του. Ουσιαστικά η μαρτυρία του μάρτυρα αυτού αμφισβητήθηκε εν σχέση με την αναγκαιότητα των 30 φυσιοθεραπειών για την περίπτωση του ενάγοντα. Όπως ο ίδιος ανέφερε οδηγίες λαμβάνονταν από τον ιατρό του ενάγοντα τον ΜΕ 2 ιατρό Σιμιλλίδη. Επομένως το ζήτημα αυτό της αναγκαιότητας ή μη των 30 φυσιοθεραπειών θα κριθεί αναλόγως της κρίσης του Δικαστηρίου επί της ιατρικής μαρτυρίας η οποία έχει προσκομισθεί. Όπως έχει προαναφερθεί, ο μάρτυρας δεν είχε στην κατοχή του το παραπεμπτικό του ιατρού για τις φυσιοθεραπείες. Το ζήτημα αυτό δεν επηρεάζει την κρίση του Δικαστηρίου αναφορικά με την αξιοπιστία του μάρτυρα και την πειστικότητα της μαρτυρίας του, κρίνοντας αυτή υπό το φως της συνολικής προσκομισθείσας μαρτυρίας. Το γεγονός της παραπομπής του ενάγοντα σε φυσιοθεραπεία επιβεβαιώνεται με τα όσα ανέφερε επίσης ο ενάγοντας και ο ΜΕ2 ιατρός Σιμιλλίδης ο οποίος ανέφερε προφορικά αλλά κατέγραψε και στο Τεκμήριο 5 ότι ο ενάγοντας παραπέμφθηκε σε φυσιοθεραπεία. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης του Δικαστηρίου, αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΕ
- Ήταν σαφής, ξεκάθαρος στις απαντήσεις και τοποθετήσεις του τις οποίες αιτιολογούσε επαρκώς. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Στρεφόμενη τώρα στην αξιολόγηση της ιατρικής μαρτυρίας η οποία παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, αυτή του ιατρού Σιμιλλίδη (ΜΕ2) από πλευράς ενάγοντα και αυτή του ιατρού Γεωργίου (ΜΥ) από πλευράς υπεράσπισης, σημειώνεται κατ' αρχάς ότι τα πιο πάνω πρόσωπα κατέθεσαν ενώπιον μου ως εμπειρογνώμονες. Σύμφωνα με τη νομολογία, ο εμπειρογνώμονας, εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του. Με τον τρόπο αυτό, το Δικαστήριο διαμορφώνει την δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων αυτών πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία (βλ. μεταξύ άλλων Νεάρχου ν. Στεφανίδη κ.α.
(2003)1 Α.Α.Δ. 351). Προτού αναφερθώ εκτενέστερα στην επιμέρους μαρτυρία του ΜΕ2 και ΜΥ, να σημειωθεί ότι έχω εξετάσει με μεγάλη προσοχή τη μαρτυρία των δυο ιατρών, τις εκθέσεις τους Τεκμήρια 5 και 10, τις αναφορές εις τα ευρήματα και την κατάληξη τους σε συνάρτηση με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1,2,3 και 4 (πιστοποιητικά του νοσοκομείου Λεμεσού) τα οποία κατατέθηκαν με παραδοχή ως προς το αληθές του περιεχομένου τους. Καταρχάς να σημειωθεί ότι παρατηρώντας τα τεκμήρια 1-4 τα οποία δόθησαν στον ενάγοντα από το νοσοκομείο, διαπιστώνω ότι αυτά δεν δίνουν στο Δικαστήριο από μόνα τους πλήρη και σαφή εικόνα των σωματικών βλαβών τις οποίες υπέστη ο ενάγοντας. Το περιεχόμενο τους έχει συνεκτιμηθεί υπό το φως του συνόλου της προσκομισθείσας μαρτυρίας κυρίως αυτής των ιατρών ΜΕ2 και ΜΥ. Όπως θα εξηγήσω πιο κάτω, εξετάζοντας τη μαρτυρία η οποία δόθηκε από τους δυο ιατρούς, τείνω να συμφωνήσω, σε μεγαλύτερο βαθμό, με τα όσα διέγνωσε ο ιατρός Σιμιλλίδης. Ήταν ο ιατρός ο οποίος εξέτασε τον ενάγοντα 6 ημέρες μετά το ατύχημα και ήταν σε καλύτερη θέση κατά την άποψη μου να αξιολογήσει τους τραυματισμούς του ενάγοντα. Από την άλλη ο ιατρός Γεωργίου εξέτασε τον ενάγοντα 10 μήνες μετά το ατύχημα, όπου τα συμπτώματα και ενοχλήσεις του ενάγοντα δεν ήταν εμφανή και έντονα. Παρατηρώ τέλος ότι ο ιατρός Γεωργίου, όπως προέκυψε κατά την Ακρόαση δεν είχε υπόψη του κατά την εξέταση του ενάγοντα τα Τεκμήρια 1,2 και
- Διαπιστώνω επίσης ότι λόγω του χρόνου ο οποίος παρήλθε από την ημέρα του δυστυχήματος μέχρι την εξέταση του ενάγοντα από τον ΜΥ και λόγω του ότι ο ΜΥ έλαβε γνώση των ιατρικών πιστοποιητικών του νοσοκομείου Τεκμήρια 1 και 3 κατά την Ακρόαση, θεωρώ ότι το ζήτημα των σωματικών βλαβών του ενάγοντα προσεγγίστηκε από πλευράς ΜΥ περισσότερο ακαδημαϊκά. Τέλος, η μαρτυρία του ΜΥ δεν έχει τεθεί με την απαιτούμενη σαφήνεια εφόσον ο μάρτυρας δεν ήταν ξεκάθαρος στις τοποθετήσεις του αναφορικά με τους τραυματισμούς του ενάγοντα. Παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι αρχικά απέκλεισε ουσιαστικά οποιοδήποτε τραυματισμό μεταβάλλοντας ακολούθως τις θέσεις του αναλόγως της αντεξέτασης. Πιο κάτω θα καταγράψω συνοπτικά τη μαρτυρία των ΜΕ2 και ΜΥ και στη συνέχεια θα αντιπαραβάλω τις θέσεις τους καταλήγοντας στα τελικά μου ευρήματα. Ο ΜΕ2 Δρ. Φίλιππος Σιμιλλίδης, ανέφερε ότι είναι ορθοπεδικός χειρούργος και διατηρεί ιδιωτικό ιατρείο στην Λεμεσό από το
- Τα προσόντα και εμπειρία του μάρτυρα δεν αμφισβητηθήκαν. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 5, ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 9.9.09 το οποίο ετοίμασε ο ίδιος και υιοθέτησε το περιεχόμενο του ως μέρος της μαρτυρίας του. Εξέτασε τον ενάγοντα στις 17.6.09, ο οποίος παραπονείτο για κεφαλαλγία και ζάλη, τάση για εμετό, τρομερό πόνο και δυσκαμψία στην περιοχή του αυχένα και οσφυϊκής μοίρας με αντανάκλαση στον δεξί γλουτό και μηρό. Κατέγραψε ως αντικειμενικά ευρήματα του, άλγος κατά την ψηλάφηση της αυχενικής χώρας συνοδευόμενο από μυϊκό σπασμό και ελάττωση κινητικότητας της αυχενικής μοίρας κατά 50%, αίσθημα αιμωδίας και αδυναμίας στα δυο άνω άκρα και άλγος κατά την ψηλάφηση της κατώτερης οσφυϊκής μοίρας με έντονο μυϊκό σπασμό και χωλότητα δεξιά λόγω ισχιαλγίας. Η διάγνωση του ΜΕ2 ήταν εγκεφαλική διάσειση με συνοδό μεταδιασεισικό σύνδρομο, βαριά θλάση/διάστρεμμα αυχενικής μοίρας (Whiplash injury), βαριά θλάση/διάστρεμμα οσφυϊκής μοίρας. Χορήγησε στον ενάγοντα αντιφλεγμονώδη φάρμακα, αυχενικό κολάρο και του συνέστησε εξέταση από νευρολόγο ιατρό καθώς και από χειρούργο λόγω του έντονου πόνου στην δεξιά βουβωνική χώρα. Παρέπεμψε τον ενάγοντα σε φυσιοθεραπεία και του παραχώρησε περαιτέρω αναρρωτική άδεια μέχρι τις 10.7.
- Σύμφωνα με τη κατεγραμμένη γνωμάτευση του, τα ενοχλήματα του ενάγοντα όπως ο πονοκέφαλος, η ζάλη, αναγούλα και τάση για εμετό οφείλονται στη διάσειση την οποία υπέστη συνεπεία της κάκωσης και περιγράφονται σαν μεταδιασεισικό σύνδρομο. Τα ενοχλήματα από την αυχενική χώρα όπως πόνος, μυϊκός σπασμός και δυσκαμψία οφείλονται σε κακώσεις μαλακών μορίων, τα οποία ήταν έντονα τις πρώτες βδομάδες παρά την φαρμακευτική αγωγή και φυσιοθεραπεία. Ο ενάγοντας φορούσε αυχενικό κολλάρο για 5 εβδομάδες. Τα ενοχλήματα από την οσφυϊκή μοίρα υποχώρησαν σε μεγάλο βαθμό με την φαρμακευτική αγωγή και φυσιοθεραπεία. Από πλευράς υπεράσπισης, ο ιατρός Ηλίας Γεωργίου (ΜΥ) υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης, την οποία ετοίμασε για τον ενάγοντα και έγινε Τεκμήριο
- Τα προσόντα και εμπειρία του μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκαν. Ο μάρτυρας εξέτασε τον ενάγοντα στις 27.4.10 και 4.6.10 εξέδωσε το πιστοποιητικό Τεκμήριο
- Σύμφωνα με τα όσα καταγράφει στο Τεκμήριο 10, εξηγήθηκε στον ενάγοντα η ερμηνεία του όρου απώλεια αισθήσεων και ο ενάγοντας κατά σαφή τρόπο δήλωσε ότι δεν απώλεσε τις αισθήσεις του. Η κλινική εξέταση κατέδειξε φυσιολογική κινητικότητα ολόκληρης της σπονδυλικής στήλης, απουσία μυϊκού σπασμού ή ευαισθησίας, φυσιολογική λειτουργικότητα του νευροαγγειακού συστήματος των άνω και κάτω άκρων και δεν υφίσταται ευαισθησία κατά την ψηλάφηση των παρασπονδυλίων μυών ούτε και σπαστικότητα. Απέκλεισε το ενδεχόμενο ο ενάγοντας να υπέστη διάστρεμμα του αυχένα στηριζόμενος στον μηχανισμό σύγκρουσης και αποτέλεσε θέση του ότι ακόμα και αν ο ενάγοντας υπέστη τραυματισμό μαλακών μορίων οι τραυματισμοί αυτοί υποχωρούν σε περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 2-3 εβδομάδες. Ο ΜΥ απέκλεισε το ενδεχόμενο ο ενάγοντας να υπέστη εγκεφαλική διάσειση εφόσον ο ενάγοντας δεν ανέφερε ότι απώλεσε τις αισθήσεις του και κατά τον ίδιο η μη απώλεια των αισθήσεων αποκλείει εξ ορισμού την εγκεφαλική διάσειση. Προφορικά κατά την κυρίως εξέταση του αλλά και κατά την αντεξέταση του, o ME2 υποστήριξε ότι ο ενάγοντας υπέστη διάστρεμμα αυχένος. Κατά τον ίδιο το εύρημα του αυτό συνάδει με τη διάγνωση του νοσοκομείου εφόσον, μεταξύ άλλων, δόθησαν στον ενάγοντα οδηγίες να φορέσει αυχενικό κολλάρο. Αν και στο Τεκμήριο 1 καταγράφεται από το νοσοκομείο ως διάγνωση η θλάση αυχένος ενώ ο ΜΕ2 κατά τη μαρτυρία του ενώπιον μου αναφέρετο σε διάστρεμμα, ενώπιον μου δεν έχει τεθεί μαρτυρία από την οποία να προκύπτει ουσιαστική διαφορά μεταξύ των δυο. Ο ΜΥ ο οποίος κατά την προφορική του μαρτυρία φάνηκε να συμφωνεί ότι ο ενάγοντας υπέστη τραυματισμό μαλακών μορίων, ανέφερε προς τούτο ότι μεταξύ του διαστρέμματος και του τραυματισμού μαλακών μορίων, από πρακτικής άποψης δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των δυο καθώς επίσης ανέφερε ότι ο πόνος και η θεραπεία είναι η ίδια. Ο ΜΥ κατά την ενώπιον μου μαρτυρία προσπάθησε αρχικά να πείσει το Δικαστήριο ότι ο ενάγοντας πιθανό να υπέστη τραυματισμό μαλακών μορίων. Στην πορεία της αντεξέτασης του και μετά όπου του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 1 εις το οποίο καταγράφεται ως διάγνωση η θλάση αυχένα διαφοροποίησε την θέση του αναφέροντας ότι σε τέτοια περίπτωση ο τραυματισμός θα ήταν ελαφριάς μορφής. Στηριζόμενη στα όσα ανέφερε και εξήγησε ο ΜΕ2 και έχοντας υπόψη μου το Τεκμήριο 1 αποδέχομαι ότι ο ενάγοντας υπέστη διάστρεμμα αυχένα. Εις ότι αφορά την διάγνωση του ΜΕ2 για διάστρεμμα/θλάση οσφυικής μοίρας και πάλι έγινε προσπάθεια από μέρους του ΜΥ να αποκλείσει τέτοιο τραυματισμό στηριζόμενος κυρίως στο γεγονός ότι εις το Τεκμήριο 4 δεν καταγράφεται τέτοια διάγνωση, κάτι τέτοιο όμως από μόνο του δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για να μην αποδεχθώ την μαρτυρία του ΜΕ2 εν σχέση με τον εν λόγω τραυματισμό στην οσφυϊκή μοίρα. Παρατηρώ επίσης ότι ο ΜΥ κατά την αντεξέταση του φαίνεται να συμφωνεί με τη διάγνωση αυτή του ΜΕ2 διευκρινίζοντας ότι τέτοιος τραυματισμός ήταν ελαφριάς μορφής εφόσον παρουσιάστηκε σε δεύτερο στάδιο. Εν σχέση με την διαπίστωση του ΜΕ 2 ότι ο ενάγοντας υπέστη διάστρεμμα οσφυϊκής μοίρας θεωρώ ότι ο ΜΕ2 τεκμηρίωσε σε ικανοποιητικό βαθμό την διάγνωση του αυτή, σύμφωνα με την κλινική εξέταση στην οποία προέβηκε και τα όσα ανέφερε προς τούτο καταγράφονται πιο πάνω. Σύμφωνα με τον ίδιο ο μυϊκός σπασμός αποτελεί ένδειξη διαστρέμματος οσφυϊκής μοίρας και τέτοιος σπασμός είναι εμφανής και πιάνετε με τα χέρια. Επομένως αποδέχομαι την διάγνωση του ΜΕ
- Εις ότι αφορά την θέση του ΜΕ 2 περί βαριάς μορφής διάστρεμμα στον αυχένα και οσφυϊκή μοίρα, η θέση του αυτή δεν τεκμηριώθηκε επαρκώς και δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου πειστικά και τεκμηριωμένα στοιχεία από τον ΜΕ2 ακόμα και από τον ΜΥ ο οποίος προσπάθησε να κατηγοριοποιήσει τους βαθμούς τέτοιου τραυματισμού, τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει με ασφάλεια σε δικό του συμπέρασμα εάν όντως πρόκειται περί σοβαρής μορφής τραυματισμού. Ο ΜΕ2 δεν ανέφερε στοιχεία τα οποία οδήγησαν τον ίδιο στην απόδοση σοβαρής μορφής διαστρέμματος αυχένα και οσφυϊκής μοίρας και πως αυτά διαφέρουν σε περίπτωση ελαφριάς μορφής διαστρέμματος. Επομένως δεν μπορώ να αποδεχτώ τον χαρακτηρισμό τον οποίο προσδίδει ο ΜΕ2 ως βαριάς μορφής διάστρεμμα αυχένα και οσφυϊκής μοίρας. Εις ότι αφορά τη διάγνωση του ΜΕ2 για διάσειση, ο ίδιος του ανέφερε ότι κατέληξε στην εν λόγω διάγνωση στην συμπτωματολογία του ενάγοντα, ήτοι την κεφαλαλγία, ζάλη και τάση για εμετό που ήδη ο ενάγοντας όπως του ανέφερε έκανε 2 φορές εμετό. Το εύρημα αυτό του ΜΕ2 αμφισβητήθηκε από πλευράς υπεράσπισης εφόσον κάτι τέτοιο δεν αναφέρεται στο Τεκμήριο 4, ούτε αναφέρεται ότι ο ενάγοντας έκανε δυο φορές εμετό. Ήταν έντονος ότι τα συμπτώματα για την εγκεφαλική διάσειση μπορεί να είναι ένα ή πολλά και ο εμετός μπορεί να είναι ένα από τα συμπτώματα. Εις ότι αφορά την διάγνωση του ΜΕ2 ότι ο ενάγοντας παρουσίαζε μεταδιασεισικό σύνδρομο αποτέλεσε θέση του ότι κατέληξε σε κάτι τέτοιο εφόσον ο ενάγοντας παραπονείτο για ζάλη, πονοκέφαλο και είχε τάση για εμετό στηριζόμενος εις το εύρημα του ότι όντως ο ενάγοντας υπέστη διάσειση. Εις ότι αφορά το ζήτημα της διάσεισης, ο ΜΥ αμφισβήτησε έντονα ότι ο ενάγοντας υπέστη διάσειση, κάνοντας εκτεταμένη αναφορά στην ερμηνεία του όρου «εγκεφαλική διάσειση». Ερμήνευσε τον όρο ως την πλήρη ανατάξιμη απώλεια αισθήσεων που επέρχεται μετά από εξάσκηση εξωτερικής βίας στην κεφαλή. Υποστήριξε, ότι ο εμετός μπορεί να είναι ένα σύμπτωμα σε περίπτωση διάσεισης που πολλές φορές μπορεί να προκληθεί από την ψυχολογική αναστάτωση η οποία προκαλείται από ένα τροχαίο ατύχημα, όμως η απλή παρουσία εμετού δεν σημαίνει εγκεφαλική διάσειση. Ήταν έντονος στην άποψη ότι ο ορισμός της εγκεφαλικής διάσεισης είναι ξεκάθαρος και η μη απώλεια των αισθήσεων αποκλείει εξ ορισμού την εγκεφαλική διάσειση. Σε ερώτηση κατά πόσο κρανιοεγκεφαλική κάκωση μπορεί να σημαίνει και εγκεφαλική διάσειση, απάντησε «Μπορεί.» Όταν ο μάρτυρας εξέτασε τον ενάγοντα δεν είχε υπόψη του το Τεκμήριο 3, ιατρικό πιστοποιητικό του νοσοκομείου με την καταγραφή στην διάγνωση «RTA/ΚΕΚ». Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΕ2 ΚΕΚ σημαίνει κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Επομένως η πιο πάνω θέση του ΜΥ τείνει να υποστηρίζει τα ευρήματα του ΜΕ2 εφόσον ο ΜΥ συνέδεσε έστω και εννοιολογικά την ΚΕΚ με την διάσειση την οποία διέγνωσε ο ΜΕ
- Αναφορικά με το πιο πάνω ζήτημα αποδέχομαι την διάγνωση του ιατρού Σιμιλλίδη. Ο ΜΥ αν και ήταν έντονος ότι η εγκεφαλική διάσειση συνοδεύεται πάντοτε με απώλεια αισθήσεων ενώ κάτι τέτοιο δεν του αναφέρθηκε από τον ενάγοντα, η θέση του αυτή δεν τεκμηριώθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Από την άλλη όμως ο ΜΥ δεν απέκλεισε η ΚΕΚ να σημαίνει εγκεφαλική διάσειση καθώς επίσης αποτέλεσε θέση του ΜΥ ότι ο εμετός μπορεί να είναι ένα από τα συμπτώματα της διάσεισης και στην προκειμένη περίπτωση επαναλαμβάνω ότι η θέση του ενάγοντα ότι έκανε δυο φορές εμετό δεν αμφισβητήθηκε και έγινε αποδεκτή. Λαμβάνοντας υπόψη την μαρτυρία του ιατρού Σιμιλλίδη επί του προκειμένου, ότι τα ενοχλήματα όπως πονοκέφαλος, ζάλη, αναγούλα, τάση για εμετό και το γεγονός ότι έκανε δυο φορές εμετό ο ενάγοντας, έχω ικανοποιηθεί ότι η διάγνωση του ιατρού Σιμιλλίδη ότι ο ενάγων υπέστη εγκεφαλική διάσειση, έχει τεκμηριωθεί. Έχω επίσης ικανοποιηθεί για την αναφορά του εις το Τεκμήριο 5 αλλά και με τα όσα εξήγησε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι τα ενοχλήματα τα οποία του περιέγραψε ο ενάγοντας όπως πονοκέφαλος, ζάλη, αναγούλα και τάση για εμετό περιγράφονται σαν μεταδιασεισικό σύνδρομο. Ο ΜΕ2 διαφώνησε με την καταγραφή εις το Τεκμήριο 4 ότι ο ενάγοντας ήταν ασυμπτωματικός, εφόσον σύμφωνα με τον ίδιο, κάτι τέτοιο έρχεται σε αντίθεση με τις οδηγίες οι οποίες αναφέρονται εις το εν λόγω τεκμήριο προς τον ενάγοντα, να επισκεφθεί στα εξωτερικά ιατρεία χειρούργο, νευρολόγο και ορθοπεδικό. Απέκλεισε το ενδεχόμενο ο ενάγοντας να ήταν καλά μετά την έξοδο του από το νοσοκομείο στις 13.6.09 και στις 17.6.09 να επισκεφθεί τον ίδιο με τόσα προβλήματα. Έχοντας υπόψη τη μαρτυρία του ενάγοντα και του ΜΕ2 αποδέχομαι την θέση του ΜΕ2 ότι ο ενάγοντας εξερχόμενος του νοσοκομείου αντιμετώπιζε συμπτώματα από τους τραυματισμούς του. Ανέφερε επίσης ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο ο ενάγοντας επισκέφθηκε νευρολόγο ως οι οδηγίες οι οποίες καταγράφονται στο Τεκμήριο 4 αλλά όπως συνέστησε και ο ίδιος του στον ενάγοντα. Συμφώνησε με σχετική υποβολή η οποία τέθηκε από πλευράς υπεράσπισης ότι, αν δεν πήγε προφανώς θα ήταν καλύτερα, θέση με την οποία συμφωνώ, εφόσον δεν προκύπτει ο ενάγοντας να επισκέφθηκε νευρολόγο ή άλλο ιατρό μετά τον ΜΕ
- Εις ότι αφορά το ζήτημα των φυσιοθεραπειών, αποτέλεσε θέση του ΜΥ ότι στην περίπτωση του ενάγοντα εάν γίνει αποδεκτό ότι υπέστη ελαφριάς μορφής τραυματισμό μαλακών μορίων του αυχένα τότε ο μέγιστος αριθμός συνεδριών είναι 12 ενώ σε περίπτωση βαριάς μορφής τραυματισμού θα μπορούσαν να γίνουν 30 -36 θεραπείες. Η θέση αυτή του ΜΥ δεν τεκμηριώθηκε επαρκώς και το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχτεί στα όσα ανέφερε για να αποδεχτεί τις θέσεις του με ασφάλεια, λαμβάνοντας υπόψη ότι η μαρτυρία του αναφορικά με τους τραυματισμούς του ενάγοντα στον αυχένα και οσφυϊκή μοίρα δεν ήταν ξεκάθαρη. Αναφορικά με την αναγκαιότητα των 30 φυσιοθεραπειών, σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΕ2 και ΜΕ3, έχω ικανοποιηθεί ότι οι 30 φυσιοθεραπείες ήταν δικαιολογημένες υπό τις περιστάσεις. Παρατηρώ ότι εις το Τεκμήριο 1 καταγράφεται ως διάγνωση η κάκωση θώρακα. Η κάκωση θώρακα πέραν του ότι δεν δικογραφείται, δεν έχει υποστηριχθεί από πλευράς ενάγοντα, παρά μόνο έγινε προσπάθεια σύνδεσης τέτοιας κάκωσης με τον τραυματισμό στην οσφυϊκή μοίρα, θέση η οποία δεν τεκμηριώθηκε. Εις ότι αφορά το ζήτημα της χρήσης αυχενικού κολλάρου από τον ενάγοντα, λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2, το οποίο δεν αμφισβητήθηκε αποδέχομαι ότι ο ενάγοντας φορούσε αυχενικό κολλάρο. Εις ότι αφορά την περίοδο εις την οποία φορούσε ο ενάγοντας το κολλάρο δεν έχει αμφισβητηθεί η θέση του ενάγοντα ότι το φορούσε πέραν του ενός μηνός όπως επίσης αναφέρει και ο ιατρός Σιμιλλίδης εις το Τεκμήριο 5, ότι ο ενάγοντας το φορούσε για περίοδο πέντε εβδομάδων. Επομένως αποδέχομαι ότι ο ενάγοντας φορούσε κολλάρο για 5 εβδομάδες. Εις ότι αφορά την σημερινή κατάσταση του ενάγοντα αποδέχομαι την θέση του ενάγοντα, η οποία δεν έχει αμφισβητηθεί, ότι μέχρι σήμερα υπό ορισμένες περιστάσεις και κατά διαστήματα νοιώθει πόνο στον αυχένα του. Όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 10 ο ΜΥ δεν απέκλεισε ο ενάγοντας να αντιμετωπίζει τέτοια ενόχληση. Σε αυτό το σημείο να αναφέρω ότι ο κ. Χ''Πιέρας προσπάθησε μέσω της αντεξέτασης του να πλήξει την αξιοπιστία του ΜΥ προβάλλοντας την θέση ότι ο εν λόγω μάρτυρας ενεργεί συνήθως εκ μέρους ασφαλιστικών εταιρειών. Με όλο το σεβασμό προς τον κ Χ''Πιέρα δεν μπορώ να συμμεριστώ την άποψη του αυτή. Ο ιατρός Γεωργίου, όπως και ο ιατρός Σιμιλλίδης, προσπάθησε να βοηθήσει το Δικαστήριο στο δύσκολο έργο της εξακρίβωσης των πραγματικών σωματικών βλαβών που υπέστη ο ενάγοντας συνεπεία του επίδικου ατυχήματος, με απώτερο σκοπό την αποτίμηση του πόνου και της ταλαιπωρίας του ενάγοντα. Δεν έχει καταδειχθεί σε κανένα σημείο της διαδικασίας ότι ο εν λόγω ιατρός κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου με αλλότρια κίνητρα. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας, των παραδεκτών γεγονότων και των όσων παρέμειναν αδιαμφησβήτητα, καταλήγω εις τα πιο κάτω ευρήματα: Ο ενάγων συνεπεία τροχαίου ατυχήματος το οποίο συνέβηκε στις 11.6.09, την ευθύνη πρόκλησης του οποίου ανέλαβε εξ ολοκλήρου ο εναγόμενος, υπέστη εγκεφαλική διάσειση με συνοδό μεταδιασεισικό σύνδρομο, διάστρεμμα αυχενικής μοίρας και διάστρεμμα οσφυϊκής μοίρας. Μετά το ατύχημα μετέβηκε στις Α' Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, του χορηγήθηκε αυχενικό κολάρο και απελύθη. Το βράδυ τις 11.6.09 έκανε εμετό και πήγε ξανά στο Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου ξαναέκανε εμετό. Η εισαγωγή του στο νοσοκομείο έγινε το βράδυ της 11.6 μετά όμως τα μεσάνυχτα εξού και καταγράφει στο Τεκμήριο 4 ότι εισαγωγή έγινε 12.
- Παρέμεινε στο νοσοκομείο 2 βράδια. Του συνεστήθηκε ανάπαυση και δόθηκε από το νοσοκομείο άδεια ασθενείας μέχρι 26.6.
- Μετά την έξοδο του από το νοσοκομείο δόθησαν οδηγίες στον ενάγοντα για να επισκεφθεί εξωτερικά ιατρεία. Επισκέφθηκε τον ιατρό Σιμιλλίδη στις 17.6.09, όπου του συνέστησε φυσιοθεραπείες και του δόθηκε αναρρωτική άδεια μέχρι την 10.7.
- Λόγω της απουσίας του από την εργασία απώλεσε το ποσό των €563.- από τις απολαβές του, ως έχει συμφωνηθεί. Ο ενάγοντας φορούσε αυχενικό κολλάρο για περίοδο 5 εβδομάδων και έκανε συνολικά 30 φυσιοθεραπείες οι οποίες έγιναν από τον φυσιοθεραπευτή Γ. Στούππα και πλήρωσε το ποσό των €900.- Οι πονοκεφάλοι του ενάγοντα πέρασαν σε 2-3 μήνες ενώ οι πόνοι στη μέση τον ταλαιπώρησαν για μερικούς μήνες ακόμα. Σήμερα δεν αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα από τα πιο πάνω τραύματα πέραν από πόνο στον αυχένα κατά διαστήματα όταν ταλαιπωρείται το κεφάλι του όταν υπάρχει θαλασσοταραχή και βρίσκεται στο σκάφος εις το οποίο εργάζεται. Όπως έχει προαναφερθεί, ο εναγόμενος αποδέχθηκε την πλήρη ευθύνη για την πρόκληση του ατυχήματος. Προχωρώ επομένως στην εξέταση, αρχικά, της αξίωσης του ενάγοντα για ειδικές αποζημιώσεις Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι ειδικές ζημιές πρέπει να καταγράφονται με λεπτομέρεια και ν΄ αποδεικνύονται μ΄ αυστηρότητα. Βλ. Μεταξάκης ν. Δήμου Λευκωσίας
(2003)1 Α.Α.Δ. 467, Αντωνιάδης ν. Σταύρου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ.
- Όσον αφορά τα ιατρικά έξοδα του ιατρού Σιμιλλίδη, €465.- €250 για 5 ιατρικές εξετάσεις και €215.- για την έκδοση του πιστοποιητικού, θα πρέπει ν΄ αναφερθεί ότι δεν αμφισβητήθηκε η χρέωση αυτή σύμφωνα με το Τεκμήριο
- Επομένως ο ενάγοντας δικαιούται την επιδίκαση του εν λόγω ποσού. Το γεγονός ότι σύμφωνα με τον ενάγοντα το πιο πάνω ποσό δεν έχει ακόμα καταβληθεί θα ληφθεί υπόψη κατά την επιδίκαση του τόκου επί των ειδικών αποζημιώσεων. Ο ενάγοντας επίσης δικαιούται το ποσό των €85.- για την λήψη αστυνομικής έκθεσης, σύμφωνα με το Τεκμήριο 7, το οποίο δεν έχει αμφισβητηθεί. Ερχόμενη τώρα στην φυσιοθεραπεία την οποία ακολούθησε ο ενάγοντας, ως έχει λεχθεί δέχομαι την μαρτυρία του ΜΕ3 ως ειλικρινή αλλά και του ενάγοντα όπου ανέφερε ότι ακολούθησε 30 θεραπείες. Κρίνω επίσης ότι οι 30 επισκέψεις φυσικοθεραπείας ήταν δικαιολογημένες σύμφωνα με την αξιολόγηση της ιατρικής μαρτυρίας και καταλήγω ότι ο ενάγοντας δικαιούται το ποσό των €900.-. Ως έχει συμφωνηθεί ο ενάγοντας δικαιούται στην επιδίκαση του ποσού των €563.- ως απώλεια απολαβών για την απουσία του από την εργασία μέχρι 10.7.
- Αναφορικά με την δικογραφημένη αξίωση του ενάγοντα για μεταφορικά ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε και ως εκ τούτου δεν έχει αποδειχθεί. Επομένως, καταλήγω ότι ο ενάγοντας δικαιούται στην επιδίκαση ειδικών αποζημιώσεων για το ποσό των €2.
- Αναφορικά με το ζήτημα της επιδίκασης γενικών αποζημιώσεων, σύμφωνα με τη νομολογία, λαμβάνεται υπόψη η σοβαρότητα, ο πόνος, η οδύνη, η διάρκεια της δυσχέρειας μεταξύ άλλων, ως παραμέτροι προσδιορισμού της αποτιμητέας αποζημίωσης για σκοπούς γενικών αποζημιώσεων βλ. Μαυροπετρή ν. Λουκά
(1995)1 Α.Α.Δ. 66. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του ενάγοντα, παραπέμποντας σε σχετική νομολογία, εισηγήθηκε για σκοπούς πόνου και ταλαιπωρίας το ποσό των €10.000.- ενώ ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου, επίσης παραπέμποντας σε σχετική νομολογία, το ποσό των €2.300.- Έχω μελετήσει με προσοχή τη νομολογία την οποία έχουν παραθέσει οι συνήγοροι και άντλησα καθοδήγηση από αριθμό αποφάσεων στις οποίες υπάρχει αναλογία με τη συγκεκριμένη υπόθεση στην έκταση του τραυματισμού του ενάγοντα προβαίνοντας βέβαια στις αναγκαίες προσαρμογές και έχοντας κατά νου ότι κάθε υπόθεση έχει τις ιδιαιτερότητες της και ότι είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθούν υποθέσεις με τα ίδια ακριβώς στοιχεία (βλ. Σπύρου v. Χαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298). Στις Αγωγές Ναυτοδικείου αρ.79/02, 80/02, 81/02 και 82/02 James Harmsworth και Salamis Glory κ.α.
(2003)1Γ Α.Α.Δ.1617, η ενάγουσα υπέστη διάστρεμμα αυχένα και οσφύος, αιμάτωμα αριστερού μηρού και θλάση κοιλιακού τοιχώματος. Τοποθετήθηκε αυχενικό κολλάρο και της παρασχέθηκαν αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Υπεβλήθη σε φυσιοθεραπεία. Ανέπτυξε μετατραυματικό άγχος. Το ποσό των ΛΚ2500 θεωρήθηκε ως εύλογη αποζημίωση. Στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Αβραάμ
(1999)1 Α.Α.Δ. 1441 η οποία αφορούσε διάστρεμμα αυχένα και τραύμα στη κεφαλή όπου προκλήθηκε εγκεφαλική διάσειση και ανάπτυξη μετατραυματικού συνδρόμου και υπήρξε και παροδική απώλεια συνειδήσεως, επικυρώθηκε κατ' έφεση η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία επιδικάστηκε το ποσό των ΛΚ2500 υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Το Εφετείο στην εν λόγω υπόθεση επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση παρατήρησε ταυτόχρονα ότι το ποσό περιείχε στοιχεία γενναιοδωρίας. Έλαβα υπόψη μου το είδος και τη φύση των τραυματισμών που έχει υποστεί o ενάγοντας, το γεγονός ότι νοσηλεύτηκε για 2 βράδια στο γενικό νοσοκομείο Λεμεσού, χρειάστηκε 30 φυσιοθεραπείες για την θεραπεία των συμπτωμάτων του πόνου στον αυχένα και οσφυϊκή μοίρα, φορούσε αυχενικό κολλάρο για περίοδο 5 εβδομάδων. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι ο ενάγοντας ανάρρωσε σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα ενώ σήμερα παραπονείται μόνο για πόνο στον αυχένα κατά διαστήματα και μόνο όταν υπάρχει θαλασσοταραχή και είναι στο σκάφος εις το οποίο εργάζεται, όπως αναφέρει στην γραπτή δήλωση του. Συνεκτιμώντας, όλα τα πιο πάνω και γενικά τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη συνεπεία του τραυματισμού του κρίνω ότι το ποσό των €6000 θα αποτελούσε για την περίπτωση του δίκαιη και εύλογη αποζημίωση. Όσον αφορά τους τόκους, με βάση τις καθιερωμένες αρχές, εκτός εάν διαπιστωθεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση ή ολιγωρία εκ μέρους του ενάγοντα, επιδικάζεται τόκος από την ημερομηνία γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος επί του ποσού των γενικών αποζημιώσεων καθώς και επί των ειδικών αποζημιώσεων μειωμένος όμως κατά το ήμισυ μέχρι την απόφαση, ούτως ώστε να αντισταθμιστεί με το γεγονός ότι δεν προκύπτει όλη η ζημιά από την αρχή (βλ. Αποζημιώσεις για Σωματικές Βλάβες, Φρ. Νικολαΐδη, 1996, σελ. 32, παρ. 1-26 και Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου
(1991)1 ΑΑΔ 475). Στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου ότι μέρος των ειδικών ζημιών δεν έχει ακόμα καταβληθεί από τον ενάγοντα. Στην παρούσα υπόθεση ο κ Χ''Πιέρας με την τελική αγόρευση του εισηγείται ότι ο ενάγοντας δικαιούται στην επιδίκαση νόμιμου τόκου από 17.9.09 όπου καταχωρήθηκε η Αγωγή επί του ποσού των γενικών και ειδικών αποζημιώσεων. Επομένως εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου: Α. Αναφορικά με τις ειδικές αποζημιώσεις ποσό €2.013.- πλέον νόμιμο τόκο μειωμένο κατά το ½ από 17.9.09 και νόμιμο τόκο από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης μέχρι εξοφλήσεως. Β. Αναφορικά με τις γενικές αποζημιώσεις ποσό €6.000.- πλέον νόμιμο τόκο από 17.09.09 μέχρι εξοφλήσεως. Τέλος τα έξοδα της αγωγής όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου. Τα έξοδα να υπολογιστούν στη κλίμακα του επιδικασθέντος ποσού. (Υπ.) ............ Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject:Civil/Other Actions/Final/4057-09accident cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο