MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ν. Γιώργος Δημητρίου υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της Εταιρείας CYFELCO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2634/08, 20/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A389 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2634/08 Μεταξύ: MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, εκ Λεμεσού Εναγόντων και
- Γιώργος Δημητρίου υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της Εταιρείας CYFELCO LTD, εκ Λεμεσού
- Ανδρέας Κοφτίδης, εκ Λεμεσού
- Μαργαρίτα Κοφτίδου, εκ Λεμεσού Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 22/6/2016 Ημερομηνία: 20 Σεπτεμβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κα Αδαμίδου (για να ακούσει απόφαση η κα Παπή) Για τους Εναγόμενους 2 και 3 - Καθ΄ων η αίτηση: κ. Σ. Σταυρινίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Οι Ενάγοντες/Αιτητές με την αίτηση τους ημερομηνίας 22/6/2016 αιτούνται: «Α. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διαγράφει ολόκληρο το περιεχόμενο του δικογράφου της Υπεράσπισης των Εναγόμενων 2 και 3 ημερομηνίας 21/06/2016 ως μη σύμφωνο με το προηγούμενο δικόγραφο υπεράσπισης των Εναγόμενων 2 και 3 ημερομηνίας 3/04/2009 και ως καταχωρημένο για πρώτη φορά στις 21/06/2016 με τρόπο που να αντιβαίνει τις πρόνοιες των θεσμών πολιτικής δικονομίας. Β. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να αναγνωρίζει ως Υπεράσπιση των Εναγoμένων 2 & 3 το αρχικό δικόγραφο Υπεράσπισης των Εναγομένων 2 & 3 ημερομηνίας 3/04/
- Γ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει ως εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Δ. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης πλέον 19% Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου 30010524Υ)» Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19, Θ.2, Θ.14, Θ.26, Δ.25, Δ.27, Θ.1-3 και Δ.48 Θ.Θ.1-4 και 9, στις συμφυείς εξουσίες του Σεβαστού Δικαστηρίου, στις αρχές που διέπουν την διακριτική του ευχέρεια καθώς και στις γενικές αρχές Δικαίου. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 - Καθ΄ων η Αίτηση έφεραν ένσταση στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης, μεταξύ άλλων, είναι οι ακόλουθοι: «(α) Η αίτηση είναι νομικά άκυρη και/ή αντικανονική και/η αντικανονική και/ή πάσχει δικονομικά γιατί καταχωρήθηκε από πρόσωπο το οποίο είναι αντικανονικό και/ή δεν νομιμοποιείται σύμφωνα με τον νόμο και/ή τους Δικονομικούς Κανονισμούς και την νομολογία να εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου και να μετέχει στη διαδικασία εκδίκασης της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής και αίτησης. (β) Ο τίτλος και ο τύπος της αίτησης πάσχει νομικά και/ή δεν είναι ορθός ώστε να προσδιορίζονται σωστά οι διάδικοι σύμφωνα με την Δ.63 και τον τύπο αριθμό 52 των Δικονομικών Κανονισμών μετά τις γινόμενες τροποποιήσεις δυνάμει των εκδοθέντων διαταγμάτων υπό ημερομηνίες 03/05/2016 και ως εκ τούτου η διαδικασία είναι άκυρη. (δ) Η αίτηση των Εναγόντων- Αιτητών είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αστήρικτη, γιατί στον τίτλο της παραλείπεται η αναφορά των τροποποιητικών διαταγμάτων υπό ημερομηνίες 03/05/2010 και 12/05/2016 ώστε να είναι σύμφωνος με την Δ.63 και τον τύπο αριθμό 52 των Δικονομικών Κανονισμών και/ή Νομολογία. (ε) Οι Αιτητές με πρόθεση να παραπλανήσουν το Δικαστήριο δεν προσέρχονται με καθαρά χέρια και εσκεμμένα παραλείπουν και/ή δεν αναφέρουν και/ή αποκρύβουν από το Δικαστήριο τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης τα οποία φαίνονται στο φάκελο της δικογραφίας, με αποτέλεσμα η αίτηση των είναι κακόπιστη, αβάσιμη και με μοναδικό σκοπό την κατάφωρη κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας για τους ακόλουθους λόγους. (θ) Η καταχωρηθείσα τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης είναι δικονομικά ορθή γιατί αποτελεί απόρροια του αντικανονικά και/ή παράνομα καταχωρηθέντος τροποποιημένου κλητήριου εντάλματος ημερομηνίας 17/05/2016 και του περιεχομένου του και των επισυναφθέντων σε αυτό εγγράφων ήτοι του εκδοθέντος διατάγματος τροποποίησης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12/05/2016 και της αιτήσεως για τροποποίηση ημερομηνίας 18/01/
- (ι) Το Δικαστήριο υπό τας περιστάσεις δεν πρέπει να ασκήσει την διακριτική του εξουσία υπέρ των Αιτητών αλλά να απορρίψει την αίτηση η οποία είναι κακόπιστη με έξοδα υπέρ των Εναγομένων-Καθ΄ων η Αίτηση.» Νομική πτυχή Αρχικά θα πρέπει να αναφερθεί ότι ως νομική βάση της αίτησης τίθεται τόσο η Δ.19 Θ.26 όσο και η Δ.27 Θ.
- Όπως είναι όμως διατυπωμένο το συγκεκριμένο αίτημα κρίνεται ότι εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Δ.19 Θ.26, η οποία, μεταξύ άλλων, διέπει και το θέμα της διαγραφής μέρους δικογράφων για λόγους που αναφέρονται εκεί και όχι η Δ.27 Θ.3 εφόσον η διάταξη εκείνη διέπει το θέμα της διαγραφής ολόκληρου του δικογράφου για λόγους ουσιαστικά άλλους από αυτούς της Δ.19 Θ.26 (βλ. Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (S.A.L.)
(1998)1Γ Α.Α.Δ 1338, Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.α. ν. Alpha Bank Ltd πρώην Lombard Natwest Bank Ltd
(2003)1Β Α.Α.Δ. 990 και CyberGroup Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.α.
(2004)1Γ Α.Α.Δ.1852). Η Δ.19 Θ.26 λοιπόν προβλέπει τα εξής: «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action.» Σε μετάφραση: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οιουδήποτε ζητήματος σε οιανδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής.» Κύριος σκοπός της Δ.19 Θ.26 είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Κατά την εξέταση αίτησης όπως η παρούσα δεν επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητας του δικογράφου. Ως έχει αναφερθεί στην Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1Β Α.Α.Δ. 685 τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης και η σύνταξή τους διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες, οι οποίοι διασφαλίζουν την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Οι εν λόγω κανόνες ενσωματώνονται στη Δ.19 και από το κείμενο του Θ.4 αυτής, ο οποίος περιέχει τον πιο θεμελιακό κανόνα, προκύπτει ότι κάθε δικόγραφο θα πρέπει να διατυπώνει σε συνοπτική μορφή όλα τα ουσιαστικά-ουσιώδη γεγονότα πάνω στα οποία ο διάδικος βασίζει την απαίτηση ή την υπεράσπιση του. Η έννοια δε της λέξης ουσιαστικά (material) εκεί συσχετίζεται με ότι είναι απαραίτητο για να διατυπωθεί μια πλήρης αιτία αγωγής (βλ. και Bruce v. Odhams Press Ltd. [1936] 1 Κ.Β. 697). Στην ίδια απόφαση εξηγείται ότι η πεμπτουσία είναι ότι η διατύπωση και η παρουσίαση της υπόθεσης πρέπει να είναι λιτή χωρίς πλατειασμούς. Ο βασικός σκοπός των δικογράφων είναι να δώσουν την ευχέρεια στον αντίδικο να γνωρίζει τι υπόθεση θα αντιμετωπίσει με τέτοιες λεπτομέρειες ώστε να μπορέσει να ετοιμασθεί επαρκώς για να απαντήσει. Εξηγείται επίσης ότι η μαρτυρία με την οποία μπορεί να αποδειχθεί οποιοδήποτε από τα επίδικα θέματα δεν έχει θέση σε δικόγραφο και εάν παρεισφρήσει πρέπει να διαγραφεί (βλ. και Merchants' and Manufacturers' Insurance Co. ν. Davies [1938] 1 Κ.Β. 196). Ως δε αναφέρθηκε στην Athina Leathergoods Ltd v. Χαραλάμπους κ.α.
(2000)1Β Α.Α.Δ. 787, με παραπομπή στο σύγγραμμα Annual Practice 1960 σελ. 478-479, οι λέξεις "τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής" έχουν ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα Δικαστήρια. «Αν ο εναγόμενος δεν διασαφηνίζει ποιό μέρος της έκθεσης απαίτησης παραδέχεται και ποιό αρνείται το δικόγραφο του προκαλεί αμηχανία. Απλή, όμως, πολυλογία δεν προκαλεί αφ' εαυτής αμηχανία. Ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός ως προκαλών αμηχανία απλώς επειδή ο αντίδικος ισχυρίζεται ότι είναι αναληθής. Το γεγονός και μόνο ότι μια έκθεση απαίτησης περιλαμβάνει πολλές αιτίες αγωγής δεν προκαλεί αμηχανία εάν προβάλλονται ξεχωριστά στο δικόγραφο. Αξίωση για διαζευκτική θεραπεία δεν προκαλεί αμηχανία. Το ίδιο ισχύει και για ασυμβίβαστες υπερασπίσεις». Επίσης ούτε και το γεγονός ότι στα δικόγραφα προβάλλονται αλληλοσυγκρουόμενοι ισχυρισμοί μπορεί να οδηγήσει σε διαγραφή. Για το ίδιο θέμα στην Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Hussein AliNasrat Abdallah κ.α., Πολ. Έφεση Αρ.69/2011, ημερ. 19.7.13 αναφέρεται ότι «το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι (με τρόπο ώστε ο Αιτητής θα πρέπει να απαντήσει σε αυτούς), από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις». Ο Αιτητής θα πρέπει να δείξει ότι με κάποιο τρόπο βλάπτεται από την αντικανονικότητα. Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ένα θέμα είναι σκανδαλώδες θα πρέπει να εξετασθεί κατά πόσο το θέμα αυτό θα αποτελούσε αποδεκτή μαρτυρία για να δείξει την αλήθεια κάποιου δικογραφημένου ισχυρισμού, ο οποίος είναι ουσιώδης με αναφορά στην αιτούμενη θεραπεία. Γενικά σκανδαλώδη, ενοχλητικά και αχρείαστα θέματα είναι εκείνα τα οποία θεωρούνται ανήθικα ή υποβιβαστικά ή γίνονται με στόχο τον επηρεασμό της άλλης πλευράς, αλλά αν είναι σχετικά τότε δεν είναι κατ' ανάγκη και σκανδαλώδη, ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός απλώς και μόνο διότι είναι αχρείαστος, εκτός και αν είναι εμφανώς άσχετος. Επίσης θα πρέπει να διαγραφούν μη απαραίτητοι ισχυρισμοί με τους οποίους αποδίδεται στον Αιτητή ή άλλο πρόσωπο κακή πίστη ή παράπτωμα (misconduct). Για τα ανωτέρω βλ. επίσης Annual Practice 1958 σελ. 477 επόμενα. Ειδικότερα για το πότε ένα δικόγραφο μπορεί να χαρακτηρισθεί ως προκαλών αμηχανία (embarrassing) σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Bullen & Leake "Precedents of Pleadings" 12η έκδοση, σελ. 147: «Accordingly, a pleading is embarrassing which is ambiguous or unintelligible or which states immaterial matter and so raises irrelevant issues which may involve expense, trouble and delay and thus will prejudice the fair trial of the action, and so is a pleading which contains unnecessary or irrelevant allegations.» Ως καθοδήγηση για το θέμα αναφέρονται τα πιο κάτω λεχθέντα στην απόφαση Davy ν. Garrett [1878] 7 C. D. 473 (η οποία εφαρμόσθηκε αργότερα στην Re W. R. Willcocks & Co. Ltd. [1973] 2 All E.R. 93): «Although the Court of Appeal will not readily interfere with the discretion of the Court of first instance in a matter of procedure, it is its duty to exercise its own discretion as to whether a pleading is so framed as to embarrass the opposite party. In a case, therefore, where a statement of claim was in the opinion of the Court of Appeal calculated to embarrass the Defendants by reason of its stating immaterial facts, and setting out at great length documents which could not be material except as evidence by way of admission, it was ordered to be struck out, though a motion for that purpose had been dismissed with costs by the Court below. The rule that evidence is not to be pleaded applies to admissions as well as to other evidence». Ως δε έχει λεχθεί στην Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου κ.α. ν. Νικολαίδη
(1993)1 Α.Α.Δ. 364 η Δ.19 Θ.26 παρέχει εξουσία για τη διαγραφή απαιτήσεων και ισχυρισμών από τη δικογραφία που τείνουν να εκτρέψουν την ομαλή πορεία της δίκης ή έχουν ως σκοπό την πλαγιοδρόμηση της. Η διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.19 Θ.26, όπως και της Δ.27 Θ.3, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνον εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το δικόγραφο κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενό του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σ' αυτό (βλ. In Re Pelmako Developments Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246 και Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού - Αμαθούντος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2007)1Α Α.Α.Δ. 21). Το μέρος δε εκείνο του δικογράφου που ζητείται να διαγραφεί πρέπει να συγκεκριμενοποιείται. Στα πλαίσια αυτά λαμβάνεται λοιπόν υπόψην τόσο η φύση της αγωγής όσο και η σχετικότητα των, ζητούμενων να διαγραφούν ισχυρισμών με τα επίδικα θέματα αυτής. Δεν τίθεται δε θέμα μαρτυρίας και αξιολόγησης των εκατέρωθεν ισχυρισμών μέσα από τις έγγραφες προτάσεις. Η εξουσία διαγραφής που παρέχεται από την Δ.19 Θ.26 είναι διακριτικής μορφής και, ταυτόχρονα, πλατιά (βλ. Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd ανωτέρω). Αναφορικά με το πως αυτή ασκείται βλ. Williams & Glyns Bank Ltd v. the Ship "Maria"
(1984)1 C.L.R. 820 και Πελετιές ν.Ataya
(1990)1 Α.Α.Δ.
- Μετά την έκθεση της νομικής πτυχής θα προχωρήσω στη συνέχεια στην εξέταση της παρούσας αίτησης με αναφορά στους δικογραφημένους ισχυρισμούς των διαδίκων. Απαραίτητο για σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης είναι να ανατρέξει κανείς στο φάκελο της υπόθεσης από τον οποίο διαπιστώνει τα εξής: Κατά την 6/11/2008 καταχωρείται σημείωμα εμφάνισης δικηγόρου εκ μέρους των Εναγόμενων 2 και 3 οι οποίοι (δικηγόροι) καταχώρησαν την μονοσέλιδη Υπεράσπιση τους την 3/4/
- Σύμφωνα με την Ειδοποίηση αλλαγής Δικηγόρου ημερομηνίας 19/1/2011, οι δικηγόροι των Εναγόμενων 2 και 3 αντικαταστάθηκαν με τους υφιστάμενους δικηγόρους και από τότε ουδέποτε προέβησαν στην καταχώρηση Αίτησης τροποποίησης της Υπεράσπισης τους. Την 7/12/2015 ξεκίνησε η Ακρόαση της παρούσας Αγωγής με την κατάθεση του πρώτου μάρτυρα των Εναγόντων, ήτοι Δαμιανού Τσαγγάρη (εν τοις εφεξής 'ΜΕ1'). Κατά την διάρκεια της κυρίως εξέτασης του ΜΕ1 προέκυψε ανάγκη για τροποποίηση του δικογράφου της Έκθεσης Απαίτησης των Εναγόντων με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί σχετική αίτηση τροποποίησης στην βάση της οποίας εκδόθηκε διάταγμα τροποποίησης ημερομηνίας 12/05/2016, με οδηγίες όπως καταχωρηθεί η τροποποιημένη έκθεση Απαίτησης εντός 15 ημερών από την έκδοση του σχετικού διατάγματος. Εντός του χρονικού πλαισίου και σύμφωνα πάντοτε με τις οδηγίες του Δικαστηρίου, την 17/05/2016 καταχωρήθηκε εκ μέρους των Εναγόντων η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης τους με αποτέλεσμα να οριστεί για συνέχιση η κυρίως εξέταση του ΜΕ1 την 21/06/2016 και 22/06/
- Οι τροποποιήσεις αφορούσαν ως επί των πλείστων αντικατάσταση κάποιων αριθμών και μιας λέξης και δεν εισήγαγαν νέους ισχυρισμούς και θέσεις των Εναγόντων. Την 21/06/2016, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η παρούσα Αγωγή για συνέχιση της ακρόασης και συγκεκριμένα της κυρίως εξέτασης του ΜΕ1, οι δικηγόροι των Εναγόμενων 2 και 3 παρέδωσαν στους Ενάγοντες εκπρόθεσμα την Τροποποιημένη Υπεράσπιση τους αποτελούμενη από έξι σελίδες προβάλλοντας για πρώτη φορά νέους ισχυρισμούς και θέσεις οι οποίοι προφανώς δεν συμπεριλαμβάνονται στην υφιστάμενη Υπεράσπιση τους. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί η υπόθεση Squire v Squire [1971] 1 A.E.R 891, C.A. που μνημονεύεται στο πιο πάνω σύγγραμμα. Οι ενάγοντες στην υπόθεση εκείνη τροποποίησαν την έκθεση απαιτήσεως τους και οι εναγόμενοι καταχώρισαν την υπεράσπιση τους στην τροποποιηθείσα έκθεση απαιτήσεως προβάλλοντας κάποιες νέες υπερασπίσεις. Υπεδείχθη ότι είναι κοινώς αποδεκτό ότι άδεια για τροποποίηση της εκθέσεως απαιτήσεως περιλαμβάνει (involves) χωρίς άλλη αναφορά και άδεια για επακόλουθη τροποποίηση της υπερασπίσεως. Η τροποποίηση όμως της υπεράσπισης είναι περιορισμένη σε εκείνα που είναι αναγκαία ως συνεπακόλουθα της τροποποίησης της εκθέσεως απαιτήσεως. Κατά συνέπεια εκείνο που εξετάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι κατά πόσο η νέα υπεράσπιση περιέχει τροποποιήσεις συγκρινόμενη με την προηγούμενη, που ήταν αναγκαίες ως επακόλουθο της τροποποίησης της εκθέσεως απαιτήσεως. Στην προκειμένη περίπτωση οι τροποποιήσεις που έχουν ενσωματώσει οι Ενάγοντες/Αιτητές στην Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης τους αφορούσαν την αντικατάσταση κάποιων αριθμών και ποσών που είχαν εκ παραδρομής αναγραφεί κατά την δακτυλογράφηση της Έκθεσης Απαίτησης τους καθώς και της αντικατάστασης μιας συγκεκριμένης λέξης, από 'συμπεριλαμβανομένου' σε 'πλέον'. Είναι λοιπόν φανερό ότι οι τροποποιήσεις ήταν τόσο απλές και έγιναν με μοναδικό σκοπό να διορθωθούν δακτυλογραφικά λάθη και παρατυπίες. Σε καμία περίπτωση λοιπόν δεν είχαν το δικαίωμα οι Καθ΄ ων η Αίτηση και δεν δικαιολογείτο η εξ΄ολοκλήρου αντικατάσταση της Υπεράσπισης τους με νέα Υπεράσπιση προβάλλοντας για πρώτη φορά νέους ισχυρισμούς. Το μόνο που τους επετρέπετο να τροποποιήσουν είναι να απαντήσουν στις τροποποιήσεις τις οποίες εισήγαγαν οι Ενάγοντες ακολούθως του διατάγματος τροποποίησης ημερομηνίας 12/05/
- Οι Εναγόμενοι 2 και 3/Καθ΄ων η Αίτηση επικαλούνται με τους (β), (γ), (δ), (στ) και (θ) λόγους Ένστασης ότι ο τίτλος της παρούσας Αίτησης είναι λανθασμένος και δεν συνάδει με την αίτηση τροποποίησης ημερομηνίας 18/01/2016 και με το διάταγμα τροποποίησης ημερομηνίας 12/05/2016 και ότι παραλείπεται να γίνει αναφορά, όπως ισχυρίζεται, στα τροποποιητικά διατάγματα. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς των Καθ΄ων η αίτηση για το γεγονός ότι ο τίτλος της αγωγής είναι λανθασμένος, μετά από μελέτη του φακέλου της υπόθεσης, κρίνω ότι ο τίτλος είναι ορθός. Ένεκα της ενδιάμεσης απόφασης του αδελφού Δικαστή κ. Μιχαηλίδη ημερομηνίας 18/6/2012, το τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα που είχε καταχωρηθεί από τους Ενάγοντες/Αιτητές μετά από έκδοση διατάγματος τροποποίησης ημερομηνίας 3/05/2010 κρίθηκε από τον τελευταίο παράτυπο και άκυρο. Ενόψει του ότι οι Αιτητές δεν επιχείρησαν να καταχωρήσουν νέα Αίτηση για τροποποίηση του τίτλου και/ή ούτε να παρατείνουν το χρόνο καταχώρησης του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος και/ή ούτε να εφεσιβάλουν την Ενδιάμεση Απόφαση του κ. Μιχαηλίδη θεωρώ ότι ο τίτλος που εξακολουθεί να ισχύει είναι ο αρχικός και όπως φαίνεται στην παρούσα Αίτηση και ως εκ τούτου η θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση γι' αυτό το θέμα απορρίπτεται. Ενόψει λοιπόν του πιο πάνω σκεπτικού του Δικαστηρίου, κρίνω ότι η αίτηση ημερομηνίας 22.6.2016 θα πρέπει να πετύχει. Εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι Α και Β του Αιτητικού. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διαγράφεται ολόκληρο το περιεχόμενο του δικογράφου της Υπεράσπισης των Εναγομένων 2 και 3 ημερομηνίας 21.6.2016 ως μη σύμφωνο με το προηγούμενο δικόγραφο υπεράσπισης των Εναγομένων 2 και 3 ημερομηνίας 3/04/2009, αφού αυτό αντιβαίνει στις πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Εκδίδεται επίσης διάταγμα με το οποίο αναγνωρίζεται ως Υπεράσπιση των Εναγομένων 2 και 3 το αρχικό δικόγραφο υπεράσπισης των Εναγομένων 2 και 3 ημερομηνίας 3/04/
- Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας αίτησης, αυτά επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων/Αιτητών και εναντίον των Εναγομένων 2 και 3/Καθ' ων η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. (Υπ.) ................ Π. Παπαπέτρου Φούρναρη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Αίτηση Για Διαγραφή Δικογράφου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο