← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗΣ & ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ ν. Χαράλαμπος Νικολεττής, Αγωγή αρ.1380/16, 31/10/2016

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗΣ & ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ ν. Χαράλαμπος Νικολεττής, Αγωγή αρ.1380/16, 31/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A444 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.1380/16 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗΣ & ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ Εναγόντων και Χαράλαμπος Νικολεττής

  1. Μαρία Νικολεττή
  2. Ευμορφία Νικολεττή Εναγομένων -------------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 16.5.2016 Ημερομηνία: 31.10.2016 Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κα Κορφιώτου για ΚΟΥΣΙΟΣ ΚΟΡΦΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Δ.Ε.Π.Ε. (για την απαγγελία της απόφασης ο κ. Κονταξής) Για τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση: κ. Καστανιάς για Α. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες/αιτητές, με την υπό εξέταση αίτηση τους, την οποία καταχώρησαν μονομερώς, αξιώνουν εναντίον των εναγομένων 2 και 3 τις ακόλουθες θεραπείες: Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να παρεμποδίζει και/ή απαγορεύει στην εναγόμενη 2 και/ή στους εκπρόσωπους της και/ή σε οποιονδήποτε τρίτο που ενεργεί κατ' εξουσιοδότηση της, να πωλήσει και/ή να διαθέσει και/ή να επιβαρύνει και/ή να υποθηκεύσει και/ή άλλως πως αποξενώσει καθ' οιονδήποτε τρόπο την ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι της και/ή όπως αυτή περιγράφεται κατωτέρω και/ή όπως η περιγραφή αυτής τροποποιήθηκε και/ή διαφοροποιήθηκε, μέχρι της εκδικάσεως και της πλήρους αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗΣ ΕΠ' ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ 2: Αρ. εγγραφής: 2/63370, Παραπομπή στο Σχέδιο 54/500604, Τεμάχιο: ΕΠΙ 551, Τοποθεσία Αγ. Νικόλαος, Λεμεσός, Μερίδιο ΟΛΟ, Είδος Ακινήτου: Κατοικία. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να παρεμποδίζει και/ή απαγορεύει στην εναγόμενη 3 και/ή στους εκπρόσωπους της και/ή σε οποιονδήποτε τρίτο που ενεργεί κατ' εξουσιοδότηση της, να πωλήσει και/ή να διαθέσει και/ή να επιβαρύνει και/ή να υποθηκεύσει και/ή άλλως πως αποξενώσει καθ' οιονδήποτε τρόπο την ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι της και/ή όπως αυτή περιγράφεται κατωτέρω και/ή όπως η περιγραφή αυτής τροποποιήθηκε και/ή διαφοροποιήθηκε, μέχρι της εκδικάσεως και της πλήρους αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗΣ ΕΠ' ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ 3: Αρ. εγγραφής: 2/63369, Παραπομπή στο Σχέδιο 54/500604, Τεμάχιο: ΕΠΙ 551, Τοποθεσία Αγ. Νικόλαος, Λεμεσός, Μερίδιο ΟΛΟ, Είδος Ακινήτου: Κατοικία. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Κώστα Τάττη, υπαλλήλου των Εναγόντων, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Λεμεσού Λτδ παραχώρησε στον εναγόμενο 1 σε διάφορες ημερομηνίες τρεις πιστωτικές διευκολύνσεις υπό όρους και προϋποθέσεις. Προς εξασφάλιση των εν λόγω διευκολύνσεων ο εναγόμενος 1 ενέγραψε υποθήκη επί τριών κατοικιών του, οι δυο εκ των οποίων είναι αυτές που περιγράφονται στην αίτηση. Δυνάμει έγγραφης συμφωνίας συγχώνευσης, η οποία ενεγράφη από τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών στις 4.1.2014, οι ενάγοντες διαδέχθηκαν το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Λεμεσού Λτδ εξ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις του. Κατόπιν σχετικού αιτήματος που υπέβαλε ο εναγόμενος 1 προς τους ενάγοντες για αναδιάρθρωση και εξόφληση των χρεών του, συμφωνήθηκε η παραχώρηση προς τον εναγόμενο 1 νέας πιστωτικής διευκόλυνσης προς εξόφληση των ως άνω πιστωτικών διευκολύνσεων, οι οποίες παρουσίαζαν καθυστερήσεις. Προς εξασφάλιση της νέας πιστωτικής διευκόλυνσης, θα υποθηκεύονταν τα ακίνητα του εναγόμενου 1, τα οποία ήταν ήδη υποθηκευμένα προς εξασφάλιση των διευκολύνσεων που του είχαν ήδη παραχωρηθεί. Την 8.12.2015, δυνάμει γραπτής συμφωνίας δανείου, παραχωρήθηκε από τους ενάγοντες στον εναγόμενο 1 δάνειο εκ €288.
  3. Εκ παραδρομής στη σχετική σύμβαση και δήλωση υποθηκεύσεως ακινήτου (Τύπος Ν.271) και στο σχετικό έγγραφο υποθήκης δεν περιλήφθηκαν τα περιγραφόμενα στην παρούσα αίτηση ακίνητα του εναγόμενου 1 και, παρά την μεταξύ των μερών συμφωνία, υποθηκεύτηκε προς όφελος των εναγόντων ένα μόνο ακίνητο, ενώ ταυτόχρονα είχαν εξαλειφθεί οι υποθήκες, με τις οποίες βαρύνονταν τα περιγραφόμενα στην αίτηση ακίνητα. Όταν εντοπίστηκε το ως άνω λάθος, περί τα τέλη Φεβρουαρίου, η λειτουργός του Επαρχιακού Γραφείου Διαχείρισης Καθυστερήσεων Αναδιαρθρώσεων Λεμεσού Άντρη Μιχαήλ, επικοινώνησε με τον εναγόμενο 1 επισημαίνοντας του το λάθος που έγινε και ενημερώνοντας τον ότι θα επικοινωνούσε ο ίδιος μαζί του ώστε να διευθετηθεί συνάντηση στο Κτηματολόγιο για την υπογραφή όλων των απαραίτητων εγγράφων προς υποθήκευση των δύο ακινήτων του, τα οποία εκ παραδρομής δεν υποθηκεύτηκαν, ως η μεταξύ των μερών συμφωνία. Όπως τον ενημέρωσε η κα Μιχαήλ, ο εναγόμενος 1 ήταν θετικός στα πιο πάνω. Ακολούθως τηλεφώνησε και ο ίδιος στον εναγόμενο 1 για να διευθετήσουν τη σχετική συνάντηση στο Κτηματολόγιο. Ο εναγόμενος 1 του απάντησε ότι «δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα» και ότι θα του τηλεφωνούσε εντός των επόμενων ημερών για να διευθετήσουν τη συνάντηση στο Κτηματολόγιο. Τις επόμενες μέρες προσπάθησε, τόσο ο ίδιος όσο και άλλοι συνάδελφοι του να επικοινωνήσουν με τον εναγόμενο 1 στο κινητό του τηλέφωνο, όμως δεν απαντούσε στις κλήσεις τους. Κατόπιν αυτού ο υπεύθυνος προϊστάμενος της ομάδας διαχείρισης καθυστερήσεων αναδιαρθρώσεων Λεμεσού της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Χρύσης Γεωργίου, όπως τον ενημέρωσε, τηλεφώνησε στο τηλέφωνο της κατοικίας του εναγόμενου 1 και ενημερώθηκε από τη σύζυγο του ότι βρισκόταν στο νοσοκομείο για αιμοκάθαρση. Στις αρχές Μαρτίου, κατόπιν των προσπαθειών τους να επικοινωνήσουν μαζί του, ο εναγόμενος 1 απάντησε τελικά στο τηλεφώνημα του κ. Γεωργίου και του ανέφερε ότι προχώρησε σε μεταβίβαση των περιγραφομένων στην αίτηση ακινήτων του στις θυγατέρες του, εναγόμενες 2 και
  4. Στη συνέχεια παρέπεμψε την υπόθεση στους νομικούς τους συμβούλους, οι οποίοι απέστειλαν στον εναγόμενο 1, με κοινοποίηση στις εναγόμενες 2 και 3, επιστολή ημερ. 7.3.2016 (Τεκμήριο 4). Περί το τέλος Μαρτίου με αρχές Απριλίου, ο εναγόμενος 1 είχε συναντήσεις με τον κ. Γεωργίου και προέβηκε σε πρόταση για διευθέτηση της υπόθεσης, ενώ ο δικηγόρος του προέβηκε σε αντίστοιχη πρόταση προς τους δικηγόρους των εναγόντων, η οποία όμως δεν έγινε αποδεκτή από τους ενάγοντες. Χαρακτηριστικά, σε μια εκ των συναντήσεων του εναγόμενου 1 με τον κ. Γεωργίου, ο εναγόμενος 1 του ανέφερε επί λέξει «μια φορά στη ζωή μου ήρτε λαχείο, ήταν δώρο Θεού», σχολιάζοντας το λάθος που έγινε. Στις 13.4.2016 οι δικηγόροι των εναγόντων απέστειλαν επιστολή στον εναγόμενο 1, με κοινοποίηση στις εναγόμενες 2 και 3 (Τεκμήριο 5), με την οποία τερμάτισαν τη συμφωνία δανείου και κάλεσαν τον εναγόμενο 1 όπως εντός 30 ημερών εξοφλήσει ολόκληρο το υπόλοιπο του ως άνω δανείου το οποίο ανερχόταν στο ποσό των €294.195,56, πλέον τόκους. Κανένα ποσό όμως καταβλήθηκε στους ενάγοντες. Ο εναγόμενος 1, εκμεταλλευόμενος το λάθος που έγινε αποξένωσε τα περιγραφόμενα στην αίτηση ακίνητα, σε συνεννόηση με τις εναγόμενες 2 και 3 προκειμένου να παρεμποδιστούν οι ενάγοντες από του να ικανοποιήσουν την απαίτηση τους και να ανακτήσουν το οφειλόμενο από τον εναγόμενο 1 χρέος. Είναι ορατός ο κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί η απόφαση που ενδεχομένως θα εκδοθεί προς όφελος των εναγόντων, σε περίπτωση που οι εναγόμενες 2 και 3 αποξενώσουν τα περιγραφόμενα στην αίτηση ακίνητα, με αποτέλεσμα να μην απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι εναγομένοι εναντιώθηκαν στην αιτούμενη θεραπεία. Με την ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης τους, την οποία καταχώρησαν, προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  5. Η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής και/ή λανθασμένη και/ή αντινομική και/ή πάσχει νομικά και/ή είναι ελαττωματική.
  6. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
  7. Δεν αποκαλύπτεται καλή βάση και/ή ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αίτησης.
  8. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση δεν αποκαλύπτει επαρκή γεγονότα που δύνανται να στηρίξουν τις εξαιτούμενες θεραπείες, είναι αντινομική και πάσχει νομοτύπως μιας και αντιβαίνει στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και στην νομολογία.
  9. Δεν συντρέχουν οποιεσδήποτε ιδιαίτερες και/ή ειδικές περιστάσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  10. Η έκδοση των εξαιτούμενων διαταγμάτων θα παραβλάψει ανεπανόρθωτα τα ουσιαστικά δικαιώματα και συμφέροντα των εναγομένων - καθ' ων η αίτηση και θα επενεργήσει καταπιεστικά εναντίον τους.
  11. Οι αιτητές εμφανίζονται στο Δικαστήριο με κακή πίστη (mala fide) και/ή δεν έρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands) και/ή παρακινούνται από κακία (motivated by malice) με απότερο σκοπό και στόχο την καταστρατήγηση των συμφερόντων των εναγόντων.
  12. Η αίτηση είναι υπό τας περιστάσεις κακόπιστη και/ή καταχρηστική και/ή επιδιώκει αλλότριο σκοπό.
  13. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή ουδέν κατεπείγον συντρέχει για την έκδοση των και δεν αποκαλύπτονται γεγονότα για την χορήγηση τους.
  14. Οι αιτητές δεν απεκάλυψαν συγκεκριμένα και/ή όλα τα γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου, παράλειψη εξ' αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.
  15. Το ισοζύγιο της ευχέρειας προστάζει όπως οι αιτούμενες θεραπείες απορριφθούν.
  16. Οι υπό κρίση μεταβιβάσεις έγιναν από τον εναγόμενο 1 προς τις εναγόμενες 2 και 3 καλή τη πίστη και όχι με πρόθεση να παρεμποδιστούν ή καθυστερήσουν τους ενάγοντες στην ανάκτηση του οφειλομένου προς αυτούς χρέους. Η ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1, στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα ακόλουθα: Ήταν πρωτοφειλέτης σε τρία δάνεια, τα οποία είχε συνάψει με τους ενάγοντες, προς εξασφάλιση των οποίων είχε παραχωρήσει υποθήκη επί τριών κατοικιών, που ήταν εγγεγραμμένες επ' ονόματι του. Για τα δάνεια αυτά είχε δώσει εντολή στο λογιστήριο της Αρχής Λιμένων Κύπρου, στην οποία εργοδοτείτο, να αποκόπτει από τον μηνιαίο μισθό του για πληρωμή των δόσεων που ανέρχονταν στο ποσό των €2.775 μηνιαίως. Με την οικονομική κρίση του 2012 - 2013 μειώθηκαν αισθητά οι απολαβές του, με αποτέλεσμα να μειώσει αρχικά το ποσό της μηνιαίας δόσης των δανείων του και στο τέλος, επειδή δεν είχε άλλη επιλογή, έδωσε εντολή στο λογιστήριο της Αρχής Λιμένων Κύπρου να σταματήσουν να αποκόπτουν από το μισθό του τη μηνιαία δόση. Κατόπιν αυτού, οι ενάγοντες άρχισαν να του αποστέλλουν προειδοποιητικές επιστολές για να πληρώσει τις καθυστερημένες δόσεις των δανείων. Επειδή η πίεση από τους ενάγοντες συνεχιζόταν, συναντήθηκε με τον Γιάννο Ιωάννου, υπάλληλο των εναγόντων. Κατά την ως άνω συνάντηση, ο κ. Ιωάννου εξέδωσε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του ένα πρόγραμμα αναδιάρθρωσης, το οποίο προέβλεπε να πληρώνει δόση €2.400 μηνιαίως, με την προϋπόθεση ότι θα εξοφλούσε τα καθυστερημένα. Επειδή αδυνατούσε να πληρώνει το ποσό αυτό δεν αποδέκτηκε την ως άνω πρόταση. Κατά τον Απρίλιο του 2014 του τηλεφώνησε η κα Άντρη Μιχαήλ και τον ενημέρωσε ότι είχε αναλάβει την υπόθεση του. Τον κάλεσε σε συνάντηση στο γραφείο της, προς τον σκοπό συζήτησης και επίλυσης του προβλήματος που είχε ανακύψει, μέσα από ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης που θα του πρότεινε. Κατά τη συνάντηση του με την κα Μιχαήλ, την ενημέρωσε ότι πρόθεση του ήταν να πωλήσει τις δύο από τις κατοικίες του προς τον σκοπό της εξόφλησης του οφειλόμενου προς τους ενάγοντες υπολοίπου. Ως ένδειξη καλής θέλησης, ζήτησε από την κα Μιχαήλ να ετοιμάσουν τη δική τους πρόταση, με την ελπίδα ότι το νέο πρόγραμμα που θα του πρότειναν θα ήταν πολύ καλύτερο από το πρώτο. Η κα Μιχαήλ του ανέφερε ότι, αφού αποπλήρωνε τις συσσωρευθείσες καθυστερημένες δόσεις, θα διευθετούσαν νέα συνάντηση για να εξετάσουν πώς θα προχωρούσαν με τη νέα συμφωνία αναδιάρθρωσης. Ως καλόπιστος δανειολήπτης, στις 19.12.2014, δηλαδή δύο εβδομάδες μετά την αφυπηρέτηση του, μετέβηκε στα γραφεία των εναγόντων και κατέβαλε το συνολικό ποσό των €21.200 έναντι των δανείων του. Τον Ιανουάριο του 2015 επισκέφθηκε για δεύτερη φορά την κα Μιχαήλ και συμφώνησε όπως καταρτιστεί μια νέα συμφωνία με 18 μήνες παράταση από την ημερομηνία υπογραφής της, κατά τη διάρκεια της οποίας θα κατέβαλλε το ποσό των €100 μηνιαίως. Σε περίπτωση που δεν κατάφερνε να πωλήσει τις δύο κατοικίες του, τότε με τη λήξη των 18 μηνών θα επισκεπτόταν και πάλι την κα Μιχαήλ για να ξαναμιλήσουν. Περαιτέρω, συμφωνήθηκε ότι τα τρία δάνεια του θα συγχωνεύονταν σε ένα, με νέα συμφωνία, με βάση την οποία θα υποθηκεύονταν και οι τρεις κατοικίες του προς όφελος των εναγόντων, αφού πρώτα διαγράφονταν οι προηγούμενες υποθήκες. Το αίτημα του για αναδιάρθρωση των δανείων του υπεβλήθη στις 16.3.
  17. Στις 24.9.2015 παρέλαβε επιστολή προσφοράς από τη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα, στην οποία επισυναπτόταν η προσφορά αναδιάρθρωσης, την οποία αποδέχτηκε και υπέγραψε και στη συνέχεια την παρέδωσε στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα για να σταλεί στους ενάγοντες ώστε να ετοιμαστεί η νέα συμφωνία δανείου και των υποθηκών. Στις 8.10.2015, κατόπιν σχετικής ειδοποίησης, παρουσιάστηκε στο γραφείο του Γιάννη Αριστοτέλους, υπαλλήλου των εναγόντων, και υπέγραψε τα έγγραφα τα οποία του παρουσιάστηκαν, με πλήρη εμπιστοσύνη και χωρίς να μελετήσει τους όρους και το περιεχόμενο τους. Την ίδια μέρα μετέβηκε, μαζί με τον κ. Αριστοτέλους, στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού, όπως είχε συμφωνηθεί με τους ενάγοντες, προς εγγραφή των υποθηκών. Η αρμόδια κτηματολογική λειτουργός, η οποία καταχωρούσε την εγγραφή της υποθήκης, του ανέφερε, στην παρουσία του κ. Αριστοτέλους, ότι «μόνο ένα ακίνητο υποθηκεύεται, στον Αγ. Νικόλαο Λεμεσού, για το ποσό των €288.500 και ότι τα άλλα θα ήταν καθαρά να τα κάνει ότι θέλει». Ρώτησε τον κ. Αριστοτέλους αν αυτά που του είπε η λειτουργός ήταν ορθά και αυτός του απάντησε επί λέξει «καλύπτεσαι με το ένα μόνο που έχει αξία, είναι εντάξει». Κατόπιν αυτού προχώρησαν στην κατάθεση της σχετικής σύμβασης και δήλωσης υποθήκευσης ακινήτου (Τύπος Ν.271). Μετά από λίγο καιρό παρέλαβε τα αντίγραφα της συμφωνίας δανείου με τη υποθήκη και για πρώτη φορά είδε με έκπληξη του ότι, μετά τη λήξη των 18 μηνών το δάνειο του από τις €288.500 θα πήγαινε στις €310.
  18. Περί τον Φεβρουάριο του 2016, τέσσερεις δηλαδή μήνες μετά την υποθήκευση του ως άνω ακινήτου και αφού ολοκληρώθηκε η μεταβίβαση των δύο κατοικιών του που δεν είχαν υποθηκευθεί επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, του τηλεφώνησε η κα Άντρη Μιχαήλ και του ανέφερε ότι οι ενάγοντες έκαμαν λάθος στο δάνειο του με τις εξασφαλίσεις. Του πρότεινε να υποθηκευθούν τα δύο ακίνητα με δικά τους έξοδα. Του τηλεφώνησε επίσης κάποιος Κώστας Γιάλλουρος από τα κεντρικά γραφεία των εναγόντων στη Λευκωσία και του ζήτησε να πάει να υπογράψει για να υποθηκευθούν τα δύο ακίνητα του. Τον ενημέρωσε ότι αυτά είχαν ήδη μεταβιβαστεί επ' ονόματι των κόρων του. Τότε ο κ. Γιάλλουρος του ανέφερε επί λέξει τα ακόλουθα: «Πάμπο μου, έχε υπόψη σου ότι θα απολυθούν υπάλληλοι για αυτό το λάθος που έγινε και να πεις στις κόρες σου να παν στο κτηματολόγιο να υποθηκεύσουν τα σπίτια τους». Στις 7.3.2016 πήρε επιστολή από τη δικηγόρο των εναγόντων, με την οποία καλείτο όπως προβεί σε υποθήκευση των δύο κατοικιών επ' ονόματι των εναγόντων. Κατόπιν συμβουλής του δικηγόρου του, πρότεινε στους ενάγοντες να δεχθούν όπως υποθηκευθεί μία εκ των κατοικιών στην αξία εκτίμησης, βάσει της έκθεσης εκτίμησης ημερ. 16.4.2016, στην οποία οι ίδιοι οι ενάγοντες προέβηκαν (Τεκμήριο 8), πρόταση την οποία οι ενάγοντες απέρριψαν. Όπως τον πληροφόρησε ο δικηγόρος του, υπέβαλε και ο ίδιος την ίδια πρόταση προς τους δικηγόρους των εναγόντων, οι οποίοι επίσης την απέρριψαν. Περαιτέρω στις 13.4.2016 οι δικηγόροι των εναγόντων, σε επιστολή τους την οποία του απέστειλαν, του ανέφεραν ότι «δόλια» έχει μεταβιβάσει τα ως άνω ακίνητα στις κόρες του με σκοπό να ξεγελάσει τους ενάγοντες, ενώ τον πληροφορούσαν ότι τερμάτισαν την επίδικη συμφωνία δανείου, απαιτώντας την εξόφληση ολόκληρου του υπόλοιπου πλέον τόκους. Οι ενάγοντες έχουν αποκρύψει από το Δικαστήριο την ουσία της πρότασης, η οποία υπεβλήθη από τον ίδιο και το δικηγόρο του στους ενάγοντες, με σκοπό να παραπλανήσουν το Δικαστήριο στο να εγκρίνει τις αιτούμενες θεραπείες. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα, αυτά θα επενεργήσουν καταπιεστικά και θα παραβλάψουν ανεπανόρθωτα τα ουσιαστικά δικαιώματα και συμφέροντα του ιδίου και των εναγομένων 2 και 3, αφού με την έκδοση τους οι ενάγοντες ουσιαστικά θα επιτύχουν την απαγόρευση στις εναγόμενες 2 και 3 να διαθέσουν μία εκ των δύο κατοικιών, ώστε να μπορέσουν να εξοφλήσουν το επίδικο δάνειο, το οποίο ακόμα μέχρι και σήμερα παραμένει προτεραιότητα τους. Περαιτέρω, οι μεταβιβάσεις των δύο κατοικιών επ' ονόματι των κόρων του, δεν έγιναν με σκοπό να αποξενωθούν περιουσιακά στοιχεία, ούτε είχαν σκοπό την καταδολίευση των συμφερόντων των εναγόντων. Αντίθετα, πρόκειται για καλόπιστες μεταβιβάσεις. Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 θ.1-9, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, άρθρα 4-9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 Ν.14/60όπως έχει τροποποιηθεί άρθρα 21

(1), 31 και 32, στη νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση ABP Holdings Ltd και άλλοι ν. Κιταλίδης και άλλων (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, λέχθηκε ότι τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν14/60 που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το άρθρο 32 του Ν14/60 δίδει ευρύτατη εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει οποιοδήποτε παρεμπίπτον, απαγορευτικό ή προστακτικό διάταγμα, όταν κριθεί δίκαιο ή πρόσφορο, χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του Προσωρινού Διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Στην υπόθεση Cyprus Palestine Plantations Ltd v. Olivier and Co (Cyprus) Ltd, 16 CLR 122 αποφασίστηκε πως το άρθρο 4 του Κεφ. 6 παρέχει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει παρεμπίπτον διάταγμα όταν αυτό αφορά μόνο το αντικείμενο της αγωγής. Οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση ενδιάμεσων παρεμπιπτόντων διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Οδυσσέως ν. Pieris Estates κ.α.,
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Με βάση την πιο πάνω νομολογία οι προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος είναι οι ακόλουθες: α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση των δικογράφων. β) Πιθανότητα ότι ο Ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον Αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση αλλά σίγουρα κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η προϋπόθεση αυτή συσχετίζεται περισσότερο με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα (evidential strength of the case of the plaintiff). γ) Πρέπει να φανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω, μετά την ικανοποίηση των προαναφερθεισών προϋποθέσεων το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ή να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Οι εναγόμενοι στους λόγους ένστασης τους προβάλλουν ότι οι ενάγοντες/αιτητές δεν έρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή παρακινούνται από κακία με απώτερο σκοπό την καταστρατήγηση των συμφερόντων τους. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ενόρκου δηλώσεως του εναγόμενου 1, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, αποκρύπτεται από τον ενόρκως δηλούντα η ουσία της πρότασης η οποία είχε γίνει τόσο από τον ίδιο τον εναγόμενο 1 όσο και από τον δικηγόρο του, με στόχο να παραπλανήσουν το Δικαστήριο ώστε να εγκρίνει την αιτούμενη θεραπεία. Όπως είναι νομολογημένο, όταν ένας διάδικος επιζητεί την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος, έχει την υποχρέωση να θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα. Η υποχρέωση αυτή καθίσταται πιο επιτακτική σε μονομερείς αιτήσεις (ex parte applications) αφού το Δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασιστεί στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων (Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd,
(2009)1 A.A.Δ. 734). Δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση των εναγομένων ότι οι ενάγοντες απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Επισημαίνω ότι στην παράγραφο 10 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση αποκαλύπτεται από τον ενόρκως δηλούντα ότι ο εναγόμενος 1 προέβηκε σε πρόταση για διευθέτηση της υπόθεσης, ενώ και ο δικηγόρος του προέβηκε σε αντίστοιχη πρόταση προς τους δικηγόρους των εναγόντων. Δεν θεωρώ ότι ήταν απαραίτητο να αποκαλυφθεί και το περιεχόμενο των ως άνω προτάσεων. Είναι αρκετό το ότι ο ενόρκως δηλών κάνει αναφορά στις ως άνω προτάσεις καθώς και στο ότι αυτές δεν έγιναν αποδεκτές από τους ενάγοντες. Έχοντας κατά νου τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, καταλήγω ότι ο υπό εξέταση λόγος ένστασης δεν μπορεί να ευσταθήσει. Αμφισβητείται επίσης από τους εναγόμενους η ύπαρξη του κατεπείγοντος στην υπό εξέταση αίτηση. Όπως είναι νομολογημένο, ο παράγοντας χρόνος είναι συνυφασμένος με το κατεπείγον του αιτήματος καθώς και τη διατήρηση του status quo ante. Η νομολογία μας καταδεικνύει ότι μια μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση προσφυγής στη δικαιοσύνη μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την υπόθεση του Ενάγοντα (Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) A.A.Δ. 788). Στην υπό εξέταση υπόθεση θα πρέπει να επισημάνω ότι το αιτούμενο διάταγμα δεν παραχωρήθηκε μονομερώς. Η αίτηση, κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου, επιδόθηκε στην άλλη πλευρά. Συνεπώς η οποιαδήποτε καθυστέρηση στην προώθηση του αιτήματος, χωρίς να μειώνεται ο ρόλος που διαδραματίζει, δεν έχει τις ίδιες επιπτώσεις, όπως στις περιπτώσεις παραχώρησης της αιτούμενης θεραπείας μονομερώς. Εν πάση περιπτώσει, θα ήθελα να αναφέρω ότι δεν έχω διαπιστώσει οποιαδήποτε ολιγωρία από πλευράς εναγόντων στην προώθηση της παρούσας αίτησης. Όπως διαφαίνεται από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση, μόλις εξέπνευσε η προθεσμία την οποία οι ενάγοντες έθεσαν στον εναγόμενο 1 για εξόφληση του οφειλόμενου ποσού, με την επιστολή τερματισμού ημερ. 13.4.2016 προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής και της υπό εξέταση αίτησης. Θα προχωρήσω στην εξέταση των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32. Όπως είναι νομολογημένο, το Δικαστήριο κρίνει ποιο ή ποια είναι τα αγώγιμα δικαιώματα του Ενάγοντα, με βάση το κλητήριο ένταλμα. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση καταγράφεται η μαρτυρία, αλλά δεν είναι η ένορκη δήλωση που καθορίζει τα αγώγιμα δικαιώματα (Seamark Consultancy Services Ltd v. Joseph P. Lasala κ.ά
(2007)1 Α.Α.Δ. 162). Οι ενάγοντες στο γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα τους αξιώνουν εναντίον των εναγομένων αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και/ή για παρακίνηση σε παράβαση συμφωνίας και/ή αδικοπραξία και/ή καταδολίευση και/ή δόλο. Αξιώνουν επίσης διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η μεταβίβαση και εγγραφή επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3 των περιγραφομένων στην αίτηση ακινήτων, η οποία έγινε δυνάμει δωρεάς και/ή χωρίς αντάλλαγμα ως δόλιας και/ή με πρόθεση να παρεμποδίσουν και/ή καθυστερήσουν τους ενάγοντες να ανακτήσουν την οφειλή του εναγόμενου 1, καθώς επίσης και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η επανεγγραφή των ως άνω ακινήτων επ' ονόματι του εναγόμενου
  1. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για καλά αναγνωρισμένα αγώγιμα δικαιώματα. Συνεπώς καταλήγω ότι οι ενάγοντες πέτυχαν να ικανοποιήσουν την πρώτη προϋπόθεση του άρθρου
  2. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, έχω να αναφέρω τα ακόλουθα: Όπως υπήρξε αδιαμφισβήτητο ο εναγόμενος 1 κατά τον Φεβρουάριο του 2016 μεταβίβασε επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3 τα περιγραφόμενα στην αίτηση ακίνητα του. Επισημαίνω ότι σύμφωνα με τα πιστοποιητικά εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας, τα οποία επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1 (Τεκμήρια 13 και 14) η κατοικία με αρ. εγγραφής 2/63369 μεταβιβάστηκε και ενεγράφη επ' ονόματι της εναγόμενης 3 κατά την 29.2.2016, ενώ η κατοικία με αρ. εγγραφής 2/63370 μεταβιβάστηκε και ενεγράφη επ' ονόματι της εναγομένης 2 κατά την ίδια ημερομηνία. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση, αναφέρεται από τον ενόρκως δηλούντα ότι προς εξασφάλιση της νέας πιστωτικής διευκόλυνσης η οποία θα παραχωρείτο στον εναγόμενο 1 θα υποθηκεύονταν τα ακίνητα του εναγόμενου 1, τα οποία ήταν ήδη υποθηκευμένα προς εξασφάλιση των ήδη παραχωρηθεισών διευκολύνσεων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονταν και τα αναφερόμενα στην αίτηση ακίνητα. Εκ παραδρομής όμως στη σχετική σύμβαση και δήλωση υποθήκευσης ακινήτου και στο έγγραφο υποθήκης δεν περιλήφθηκαν τα περιγραφόμενα στην αίτηση ακίνητα, παρά τη μεταξύ των μερών συμφωνία και συνεννόηση. Ο εναγόμενος 1 στην παράγραφο 7 της ενόρκου δηλώσεως του παραδέχεται ότι συμφωνήθηκε με τους ενάγοντες ότι με τη νέα συμφωνία δανείου θα υποθηκεύονταν και τα τρία ακίνητα του προς εξασφάλιση των εναγόντων, αφού διαγράφονταν οι προηγούμενες υποθήκες. Οι ενάγοντες στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση προβάλλουν ότι ο εναγόμενος εκμεταλλευόμενος το λάθος που έγινε αποξένωσε τα περιγραφόμενα στην αίτηση ακίνητα, σε συνεννόηση με τις εναγόμενες 2 και 3 προκειμένου να παρεμποδιστούν από του να ικανοποιήσουν την απαίτηση τους και να ανακτήσουν την οφειλή του εναγόμενου
  3. Τα γεγονότα τα οποία περιγράφονται αμέσως πιο πάνω είναι αρκετά για να ικανοποιήσουν το ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας της υπόθεσης των εναγόντων. Θα πρέπει να επισημάνω ότι στην ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1 δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στο λόγο ή στους λόγους που τον ώθησαν στη μεταβίβαση των περιγραφομένων στην αίτηση κατοικιών επ' ονόματι των εναγομένων 2 και 3, μάλιστα σε μικρό χρονικό διάστημα μετά την αποδέσμευση τους από την υποθήκη με την οποία βαρύνονταν, η οποία εξασφάλιζε τις προηγούμενες πιστωτικές διευκολύνσεις που είχαν παραχωρηθεί προς τον εναγόμενο
  4. Φυσικά, δεν διαφεύγουν της προσοχής μου οι ισχυρισμοί τους οποίους ο εναγόμενος 1 προβάλλει στην παρ.11 της ένορκης δήλωσης του σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες υποθηκεύτηκε το ένα μόνο ακίνητο στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού, οι οποίοι σίγουρα είναι εκ διαμέτρου αντίθετοι με τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Θα πρέπει όμως να επισημάνω ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν θα προβεί σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών ούτε σε ευρήματα επί των αμφισβητούμενων γεγονότων (Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd
(2013)1 (B) A.A.Δ.1235). Αναφορικά με την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32, οι ενάγοντες προβάλλουν στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση, ότι η ενδεχόμενη αποξένωση των περιγραφομένων στην αίτηση ακινήτων θα έχει ως συνέπεια την αδυναμία τους να ανακτήσουν το ποσό της αξίωσης τους ή έστω μέρος αυτού και, κατ' αυτό τον τρόπο, θα υποστούν αδικία. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Limited v. Σκυροποιϊα «Λεωνίκ» Λίμιτεδ
(2001)1Β Α.Α.Δ.785: «............................ Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μη ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ.525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινής Κολλάτου
(1999)1 Α.Α.Δ.
  1. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοϊζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα "ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μη μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων". Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι "η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος".» Στην υπό εξέταση υπόθεση, με βάση το μαρτυρικό υλικό το οποίο τέθηκε ενώπιον μου είμαι ικανοποιημένος ότι οι ενάγοντες πέτυχαν να ικανοποιήσουν και την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
  2. Θα πρέπει να επισημάνω ότι δεν υπάρχει αντίλογος από πλευράς εναγομένων στη θέση των εναγόντων ότι η ενδεχόμενη αποξένωση των περιγραφόμενων στην αίτηση ακινήτων θα έχει ως συνέπεια την αδυναμία τους να ανακτήσουν το ποσό της αξίωσης τους. Ειδικότερα, δεν προβάλλεται από πλευράς εναγομένων ότι είναι ιδιοκτήτες άλλης περιουσίας οποιασδήποτε μορφής η οποία επαρκεί για την κάλυψη της απαίτησης των εναγόντων. Αντίθετα, ο ίδιος ο εναγόμενος 1 στην παράγραφο 4 της ενόρκου δηλώσεως του περιγράφει την οικονομική του κατάσταση ως άθλια. Επισημαίνω ακόμα ότι ο εναγόμενος 1 στην ένορκη δήλωση του παραδέχεται ότι είχε προτείνει στους ενάγοντες να υποθηκευθεί η μια μόνο εκ των δύο κατοικιών ώστε να του δοθεί η δυνατότητα πώλησης της κατοικίας που θα παρέμενε ελεύθερη και της άμεσης αποπληρωμής του δανείου του ανά πάσα στιγμή. Έχω παρατηρήσει ότι η καταναγκαστική αξία πώλησης των περιγραφομένων στην αίτηση ακινήτων, όπως αυτή καθορίζεται στην ένορκη δήλωση του κ. Τάττη, ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €316.
  3. Από την άλλη, η αξίωση των εναγόντων, όπως περιγράφεται στην παράγραφο 11 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Τάττη, ανέρχεται σε €294.195,56 πλέον τόκο προς 4.40% από 12.4.2006 μέχρι εξοφλήσεως. Όπως επίσης υπήρξε αδιαμφισβήτητο, η ως άνω αξίωση των εναγόντων είναι εν μέρει εξασφαλισμένη με την υποθήκη την οποία παραχώρησε ο εναγόμενος 1 επί του ακινήτου το οποίο περιγράφεται λεπτομερώς στην παράγραφο 2(γ) της ενόρκου δηλώσεως του κ. Τάττη, η καταναγκαστική αξία πώλησης του οποίου, σύμφωνα με την ως άνω ένορκη δήλωση ανέρχεται σε €137.
  4. Καθίσταται λοιπόν φανερό ότι η συνολική αξία και των τριών ακινήτων υπερβαίνει κατά πολύ την αξίωση των εναγόντων. Συνεπώς θεωρώ ότι με την δέσμευση του ενός εκ των περιγραφομένων στην αίτηση ακινήτων, συγκεκριμένα του ακινήτου που περιγράφεται στην παράγραφο Β της αίτησης διασφαλίζεται, κατά την άποψη μου, η απαίτηση των εναγόντων. Δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση της γραπτής αγόρευσης των ευπαίδευτων συνηγόρων των εναγόντων ότι η αξία και των τριών ακινήτων είναι ανάλογη του ποσού το οποίο εξασφαλίζουν, αφού πέραν του ως άνω αξιούμενου ποσού απαιτείται και τόκος προς 6.4%. Εν πρώτοις, θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο τόκος επί της επίδικης συμφωνίας δεν είναι 6.4% αλλά 4.6%. Επιπρόσθετα, θεωρώ ότι η δέσμευση του ενός μόνο εκ των περιγραφομένων στην αίτηση ακινήτων, συγκεκριμένα αυτού με τη μεγαλύτερη αξία, είναι απόλυτα επαρκής ώστε να εξασφαλίσει την απαίτηση των εναγόντων περιλαμβανομένων και των τόκων. Όσον αφορά το ισοζύγιο της ευχέρειας είμαι της άποψης ότι και αυτό γέρνει προς την πλευρά των εναγόντων. Ο εναγόμενος 1 στην ένορκη δήλωση του ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση που εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, αυτά θα επενεργήσουν καταπιεστικά και θα τους αποστερήσουν το δικαίωμα να πωλήσουν μία εκ των δύο κατοικιών, από το τίμημα της οποίας θα μπορούσαν να εξοφλήσουν το επίδικο δάνειο, το οποίο παραμένει προτεραιότητα τους. Όπως όμως έχει αναφερθεί αμέσως πιο πάνω, δεν θα δεσμευθούν και οι δύο κατοικίες, αλλά η μία μόνο εξ' αυτών. Συνεπώς, οι εναγόμενοι θα έχουν την ευχέρεια να πωλήσουν την κατοικία η οποία θα παραμείνει ελεύθερη και θα μπορέσουν να διαθέσουν τα χρήματα από την πώληση της προς εξόφληση ή τουλάχιστον προς κάλυψη ενός σημαντικού μέρους του επίδικου δανείου. Προβάλλουν ακόμα οι εναγόμενοι ότι η ένορκη δήλωση του κ. Τάττη που υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση είναι αντινομική και αντιβαίνει προς τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας για το λόγο ότι ο ενόρκως δηλών στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης του δεν αποκαλύπτει την πηγή των πληροφοριών των γεγονότων τα οποία παραθέτει, τα οποία δεν εμπίπτουν στην προσωπική του γνώση. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην Δ.39 θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, σε ενδιάμεσες αιτήσεις μια ένορκη δήλωση μπορεί να περιέχει δηλώσεις κατόπιν πληροφορίας και πίστης με τις πηγές που αυτές βασίζονται. Δεν θα συμφωνούσα με τη θέση των εναγομένων ότι ο ενόρκως δηλών δεν αποκαλύπτει την πηγή των πληροφοριών του. Στην παράγραφο 10 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Τάττη δεν αναφέρεται ειδικά η πηγή των πληροφοριών του. Όμως διαφαίνεται από τις προηγούμενες παραγράφους της ενόρκου δηλώσεως του ότι τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 10 προέρχονται από πληροφορίες που πήρε από τον κ. Χρύση Γεωργίου, όπως και τα γεγονότα που παραθέτει στην παράγραφο 8 της ενόρκου δηλώσεως του. Είμαι της άποψης ότι η παράγραφος 10 δεν θα πρέπει να αναγνωστεί κατ΄ απομόνωση αλλά σε συνδυασμό με τις προηγούμενες παραγράφους της ενόρκου δηλώσεως του. Με βάση τα όσα έχω περιγράψει πιο πάνω, καταλήγω ότι οι ενάγοντες δικαιούνται στην έκδοση διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στην εναγόμενη 3 όπως υποθηκεύσει και/ή άλλως πως αποξενώσει καθ' οιονδήποτε τρόπο την περιγραφόμενη στην παράγραφο Β της αίτησης ακίνητη περιουσία. Ακολουθώντας τα όσα νομολογήθηκαν στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Φυλακτίδη κ.α.
(2009)1 Α.Α.Δ.317, θα ζητήσω από τους ενάγοντες όπως υπογράψουν εγγύηση για το ποσό των €100.000 προς κάλυψη οιωνδήποτε ζημιών οι οποίες ήθελαν προκληθεί στην εναγόμενη 3 από την έκδοση του διατάγματος. Συνακόλουθα, η αίτηση εναντίον της εναγόμενης 2 θα πρέπει να απορριφθεί. Όσον αφορά τα έξοδα της αίτησης, δεν βλέπω λόγο για απόκλιση από τον γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διάδικου. Φυσικά θεωρώ δικαιότερο όπως μη επιδικάσω οποιαδήποτε έξοδα υπέρ της εναγόμενης 2 ενόψει του ότι η ένσταση της ήταν κοινή με την εναγόμενη 3. Με βάση τα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στην εναγόμενη 3 και/ή στους εκπρόσωπους της και/ή σε οποιονδήποτε τρίτο που ενεργεί κατ' εξουσιοδότηση της, να πωλήσει και/ή να διαθέσει και/ή να επιβαρύνει και/ή να υποθηκεύσει και/ή άλλως πως αποξενώσει καθ' οιονδήποτε τρόπο την ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι της όπως αυτή περιγράφεται κατωτέρω και/ή όπως η περιγραφή αυτής τροποποιήθηκε και/ή διαφοροποιήθηκε, μέχρι της εκδικάσεως και της πλήρους αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου: Αρ. εγγραφής: 2/63369, Παραπομπή στο Σχέδιο 54/500604, Τεμάχιο: ΕΠΙ 551, Τοποθεσία Αγ. Νικόλαος, Λεμεσός, Μερίδιο ΟΛΟ, Είδος Ακινήτου: Κατοικία. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγόμενης 3 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. Οι ενάγοντες να υπογράψουν εγγύηση για το ποσό των €100.000 προς κάλυψη οιωνδήποτε ζημιών οι οποίες ήθελαν προκληθεί στην εναγόμενη 3 από την έκδοση του διατάγματος. Η αίτηση εναντίον της εναγόμενης 2 απορρίπτεται χωρίς καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ........... Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.