← Κύπρος

ΣΟΦΙΑ ΜΠΟΥΝΤΑΚΙΔΟΥ κ.α. ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 5786/14, 18/10/2016

ΣΟΦΙΑ ΜΠΟΥΝΤΑΚΙΔΟΥ κ.α. ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 5786/14, 18/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A432 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5786/14 ΜΕΤΑΞΥ:

  1. ΣΟΦΙΑ ΜΠΟΥΝΤΑΚΙΔΟΥ εκ Λεμεσού
  2. ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ, εκ Λεμεσού Ενάγοντες Και
  3. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED, εκ Λευκωσίας
  4. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, εκ Λευκωσίας Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 8/01/2016 Ημερομηνία: 18 Οκτωβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κα Ιωάννου για κ. Μ. Ιωάννου Για τον Εναγόμενο 2/Καθ' ου η Αίτηση: κα Μαρία Αναστασίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Οι Ενάγοντες-Αιτητές με την αίτηση της ημερ. 8/01/2016 αιτούνται «άδεια του σεβαστού Δικαστηρίου διά καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκους δηλώσεως της ενόρκους δηλώσεως της Σοφίας Μπουντακίδου που καταχώρησαν την 30.12.2014 προς υποστήριξη αιτήματος των ως η αίτησις των ημερομηνίας 30.12.2014.» Η Αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, Θ.1, Θ.2, Δ.48, Θ.4

(1)και 2, ΘΘ. 1, 2, 4
(2)και 8
(1)(qq) και στην εν γένει δικαιοδοσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση H αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Σοφίας Μπουντακίδου η οποία αναφέρει: «
  1. Είμαι η Ενάγουσα 1 εις την ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, γνωρίζω πλήρως τα γεγονότα της παρούσης υποθέσεως και για όσα γεγονότα και νομικά θέματα δεν έχω γνώση πήρα συμβουλή από τον Δικηγόρο των Εναγόντων Αιτητών.
  2. Εν συνεχεία ένορκης δήλωσης μου στην οποία προέβηκα την 30.12.2014 εις το Δικαστήριο Λεμεσού προς υποστήριξη της αίτησης ιδίας ημερομηνίας με την οποία οι Ενάγοντες ζητούσαν να αποδεσμευθεί ο τραπεζιτικός των λογαριασμός 240-01-378082-01 τον οποίο διατηρούσαν στην Ελληνική τράπεζα και περαιτέρω οι Ενάγοντες αιτητές ζητούσαν διάταγμα που να απαγόρευε στους Εναγομένους 1 και 2 να επεμβαίνουν στον λογαριασμό των επιβάλλεται όπως το Δικαστήριο μου παραχωρήσει την αιτούμενη άδεια για τους ακόλουθους λόγους.
  3. Την 14.09.2015 κατεχωρήθη ποινικό έντυπο αρ. 9 κατηγορητήριο εις την οποία ο Ενάγων 2 αιτητής δεν είναι κατηγορούμενος όπως φαίνεται και στην τελευταία σελίδα του κατηγορητηρίου αντίγραφο του οποίου επισυνάπτω ως Τεκμήριο Α και τα χρήματα που έχουν δεσμευθεί στον τραπεζιτικό λογαριασμό 240-01-378082-01 στην Ελληνική τράπεζα ανήκουν στην ουσία στον Ενάγων 2 αιτητή Κορνήλιο Παρασκευόπουλο ο οποίος ουδεμία σχέση έχει με τα ποινικά θέματα για τα οποία κάνει αναφορά ο αστυφύλακας 709 Νικόλας Χαραλάμπους εις την ένορκο δήλωση του ημερ. 20.02.2015 και τα επισυνημμένα εις αυτή τεκμήρια.
  4. Εξ όσων γνωρίζω, πληροφορούμαι και συμβουλεύομαι από τον δικηγόρο των αιτητών οι λόγοι που επικαλείται ο αστυφύλακας Νικόλας Χαραλάμπους στην ένορκο δήλωση του ημερ. 20.02.2015 και οι αναφορές που κάνει στα επισυνημμένα τεκμήρια εφάνη εκ των υστέρων με την καταχώρηση του κατηγορητηρίου την 14.09.2015 ότι είναι ψευδείς και ανυπόστατοι και προκειμένου να φανεί η αλήθεια το Δικαστήριο θα πρέπει να δώσει την αιτούμενη άδεια.
  5. Η Έλενα Χρίστου γραμματειακός λειτουργός στο γραφείο του Εναγομένου 2 προέβηκε εις ένορκο δήλωση στην παρούσα υπόθεση με ημερ. 23.11.2015 δεν αποκαλύπτει ότι καταχωρήθη ποινική υπόθεση την 14.09.2015 με αρ. 17573/2015 εις την οποία ο Ενάγων 2 αιτητής Κορνήλιος Παρασκευόπουλος ο οποίος είναι και ιδιοκτήτης του επίδικου τραπεζικού λογαριασμού δεν είναι κατηγορούμενος.» Επισυνάπτει τέλος το Τεκμήριο Β δείγμα της ενόρκου δηλώσεως που προτίθενται οι ενάγοντες Αιτητές να καταχωρήσουν στο Δικαστήριο. Οι καθ΄ ων η Αίτηση 1 δεν έχουν ένσταση στην αίτηση. Η Ένσταση του Εναγόμενου 2 Ο Εναγόμενος 2 έφερε ένσταση στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
  6. Οι λόγοι που προβάλλουν οι Ενάγοντες δεν δικαιολογούν και δεν υποστηρίζουν την αίτηση τους για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Τα στοιχεία που δίνονται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση δεν είναι επαρκή για να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο για την αναγκαιότητα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
  7. Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.48 Θ.4
(2)όπως έχουν καθοριστεί από την ισχύουσα νομολογία για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εφόσον δεν αποκαλύπτεται καλός λόγος ώστε να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.
  1. Ο ισχυρισμός τον οποίο ο Ενάγοντες ζητούν να προσθέσουν με συμπληρωματική ένορκο δήλωση ότι τα χρήματα ανήκουν στον Ενάγοντα 2 είναι αντίθετος με τον ήδη προβληθέντα ισχυρισμό της Ενάγουσας 1 στην ένορκο δήλωση της ημερ. 30.12.14 στην οποία στηρίζεται η αίτηση των Εναγόντων ημερ. 30.12.14 για προσωρινό διάταγμα και οι δύο Ενάγοντες από την εργασία τους και από πώληση κοινού διαμερίσματος τους. Ως εκ τούτου δεν είναι δυνατόν να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία να εισάγει μαρτυρία αντίθετη με την ήδη υπάρχουσα μαρτυρία.
  2. Μετά την μη συμπερίληψη του Ενάγοντα 2 ως κατηγορούμενου στην ποινική υπόθεση που αφορά τα αδικήματα τα οποία σχετίζονται με το Διάταγμα Παγώματος που εξεδόθη από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 30/12/2014 και οριστικοποιήθηκε στις 17/3/2015 οι Ενάγοντες αποφάσισαν να αλλάξουν τη θέση τους αναφορικά με το ποιος είναι ο ιδιοκτήτης των χρημάτων του επίδικου κοινού λογαριασμού με στόχο να πείσουν το Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα αποδέσμευσης του εν λόγω λογαριασμού, κάτι που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από το Δικαστήριο.
  3. Η μη συμπερίληψη του Ενάγοντα 2 στο κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε σε σχέση με τα αδικήματα για τα οποία εξεδόθη το Διάταγμα Παγώματος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού ημερ. 30.12.2014 δεν είναι σχετικό γεγονός ούτε μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο που θα επιληφθεί της αίτησης των Εναγόντων ημερ. 30.12.2014 καθότι το Δικαστήριο αυτό δεν έχει δικαιοδοσία να ακυρώσει καθ' οιονδήποτε τρόπο το Διάταγμα παγώματος ημερ. 30.12.2014 το οποίο οριστικοποιήθηκε στις 17.3.2015 και δυνάμει του οποίου είναι δεσμευμένα τα χρήματα στον κοινό επίδικο λογαριασμό των Εναγόντων.
  4. Η παρούσα αίτηση, η οποία στόχο έχει την υποστήριξη του αιτήματος των Εναγόντων στην αίτηση τους, ημερ. 30.12.2014, αποτελεί κατάφορη κατάχρηση των δικαιοδοσιών των Δικαστηρίων για επίτευξη του ίδιου στόχου καθότι οι Ενάγοντες - Αιτητές έχουν ήδη καταχωρήσει ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού που εξέδωσε και οριστικοποίησε το Διάταγμα Παγώματος διάφορες αιτήσεις για ακύρωση του Διατάγματος Παγώματος, μεταξύ των οποίων και αίτηση ημερ. 23.7.15 η οποία απορρίφθηκε από το εν λόγω Δικαστήριο στις 11.3.
  6. Δεν ζητούνται οδηγίες για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αλλά απαντητικής που δεν επιτρέπεται σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη νομολογία.
  7. Η αίτηση και οι ένορκες δηλώσεις που την συνοδεύουν είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμες και/ή ανυπόστατες.
  8. Δεν είναι ούτε ορθό ούτε δίκαιο ούτε εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 και Δ.48 Θ.1-12 στους περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από παράνομες Δραστηριότητες Νόμου του 2007 έως 2013, στο Δίκαιο της Επιείκειας, στην διακριτική ευχέρεια και εξουσία του Δικαστηρίου, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση H ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Έλενας Χρίστου, η οποία ουσιαστικά καλεί το Δικαστήριο να απορρίψει την παρούσα αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ήταν η θέση της ότι: «
  9. Όπως με συμβουλεύει η Δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση οι λόγοι που προβάλλουν οι Ενάγοντες δεν δικαιολογούν και δεν υποστηρίζουν την αίτηση τους για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Τα στοιχεία που δίνονται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση δεν είναι επαρκή για να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο για την αναγκαιότητα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
  10. Όπως με συμβουλεύει η Δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.48 Θ. 4
(2)όπως έχουν καθοριστεί από την ισχύουσα νομολογία για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εφόσον δεν αποκαλύπτεται καλό λόγος ώστε να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.
  1. Ο ισχυρισμός τον οποίο οι Ενάγοντες ζητούν να προσθέσουν με συμπληρωματική ένορκο δήλωση ότι τα χρήματα ανήκουν στον Ενάγοντα 2 είναι αντίθετος με τον ήδη προβληθέντα ισχυρισμό της Ενάγουσας 1 στην ένορκο δήλωσή της ημερ. 30.12.14 στην οποία στηρίζεται η αίτηση των Εναγόντων ημερ. 30.12.14 για προσωρινό διάταγμα ότι ο επίδικος λογαριασμός ήταν κοινός και σ' αυτόν κατάθεταν χρήματα και οι δύο Ενάγοντες από την εργασία τους και από πώληση κοινού διαμερίσματος τους. Ως εκ τούτου και όπως με πληροφορεί η Δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση δεν είναι δυνατόν να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία να εισάγει μαρτυρία αντίθετη με την ήδη υπάρχουσα μαρτυρία.
  2. Εξ΄οσων με πληροφορεί η Δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση είναι φανερό ότι μετά την μη συμπερίληψη του Ενάγοντα 2 ως κατηγορούμενου στην ποινική υπόθεση που αφορά τα αδικήματα τα οποία σχετίζονται με το Διάταγμα Παγώματος που εξεδόθη από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 30/12/2014 και οριστικοποιήθηκε στις 17/3/2015 οι Ενάγοντες αποφάσισαν να αλλάξουν τη θέση τους αναφορικά με το ποιος είναι ο ιδιοκτήτης των χρημάτων του επίδικου κοινού λογαριασμού με στόχο να πείσουν το Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα αποδέσμευσης του εν λόγω λογαριασμού, κάτι που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από το Δικαστήριο.» Εισηγήσεις των Δικηγόρων Οι δύο πλευρές προς υποστήριξη του αιτήματος τους καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες η κάθε μια ανέπτυξε τις δικές της θέσεις επιχειρηματολογώντας για την απόρριψη και ή την έγκριση της παρούσας αίτησης, για τις οποίες θα αναφερθώ στην συνέχεια στο σκεπτικό της απόφασης μου, χωρίς να ζητήσουν οι δύο πλευρές να αντεξετάσουν τους ενόρκως δηλούντες στην αίτηση και στις ενστάσεις. Nομική Πτυχή Το αίτημα παραχώρησης άδειας εκ μέρους του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προβλέπεται από τη Δ.48 Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως αυτή έχει τροποποιηθεί από την 23.12.99, με αποτέλεσμα στις αιτήσεις που καταχωρούνται δυνάμει της Δ.48 να μην απαιτείται η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας για απόδειξη γεγονότων που αμφισβητούνται (Vuitton v Δερμοσάκ Λτδ κ.ά.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Συγκεκριμένα η Δ.48 Θ.4
(2)προβλέπει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39.» Επομένως αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο είναι κατά πόσο θα ασκήσει την εξουσία που του παρέχει η Δ.48 Θ.4
(2)νοουμένου ότι προβάλλεται καλός λόγος γι΄ αυτό. Στην υπόθεση Ματθαίου κ.α.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 λέχθηκε ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί, ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης, ανάλογα με την περίπτωση. Χρήσιμα είναι και τα όσα λέχθηκαν από τον τότε Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και νυν Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Κ. Παμπαλλή στα πλαίσια παρόμοιας αίτησης στην αγωγή 6710/97, απόφαση ημερ. 16.1.04 σε σχέση με την παράγραφο 2 του Θ.4 της Δ.48: «Είναι πιστεύω κατάλληλο στάδιο να εξετασθεί η φιλοσοφία πίσω από αυτή την τροποποίηση που έγινε το
  1. Κατά την άποψη μου είναι η αποφυγή επέκτασης, της ενδεχόμενα προσαχθείσας σ΄ αίτηση, προφορικής μαρτυρίας. Ορθά επίσης πιστεύω ότι απαιτείται άδεια του Δικαστηρίου έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η ολοκλήρωση παράθεσης του πραγματικού πλαισίου εκδίκασης μιας αίτησης και ν΄ αποφεύγεται η ατέρμονη ή ανεξήγητη καταχώριση ενόρκων δηλώσεων. Απαιτείται συνεπώς η παράθεση «καλού λόγου» για την έγκριση τέτοιου αιτήματος. Η έννοια της φράσης «καλός λόγος», πρέπει να ερμηνευθεί σε συνάρτηση με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διάδικου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, όλο, το κατά την άποψη του αναγκαίο υλικό, ή επιθυμητό υπόβαθρο πριν την ακρόαση της αίτησης. Η ασφαλιστική δικλείδα της παροχής ευχέρειας αντεξέτασης δεν τέθηκε κατά την άποψη μου τυχαία. Θα ήταν πιστεύω άδικο να τεθεί υψηλό εμπόδιο σε έναν αιτητή που επιθυμεί την καταχώριση ένορκης δήλωσης. Αυτό σ΄ αντιδιαστολή με την παρεχόμενη δυνατότητα τροποποίησης δικογράφων, ακόμα και όταν καταδειχθεί αμέλεια, στην έγκαιρη παρουσίαση των γεγονότων. Το τι πρέπει να καταδείξει κατά την άποψη μου ο αιτητής, για να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, ότι το αίτημα του εδράζεται σε καλό λόγο είναι η γνωστοποίηση της αναγκαιότητας απάντησης σε κάποιους ισχυρισμούς, ή ακόμη η παράθεση γεγονότων που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν ή ενισχύσουν ένα νομικό επιχείρημα.» Έχω ακούσει και μελετήσει με προσοχή τα όσα έχουν αναφέρει οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των δύο πλευρών μέσα από το περιεχόμενο των αγορεύσεων τους ως επίσης τα όσα περιέχονται στην αίτηση, στις ενστάσεις και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Με την υπό κρίση Αίτηση αυτό που ουσιαστικά επιζητούν οι ενάγοντες είναι να τους επιτραπεί να καταχωρήσουν περαιτέρω ένορκη δήλωση (Further Affidavit) με την οποία να αποκαλύψουν συγκεκριμένα γεγονότα και έγγραφα τα οποία σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της αίτησης και τα οποία προέκυψαν σε μεταγενέστερο στάδιο από της καταχώρησης της αίτησης για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος ημ. 30.12.14 και τα οποία ενόψει του γεγονότος ότι προέκυψαν εκ των υστέρων δεν είχαν την ευκαιρία αλλά και την δυνατότητα να τα περιλάβουν στην ένορκη δήλωση τους ημ 30.12.
  2. Σε αυτό το στάδιο και για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης κύριο μέλημα του Δικαστηρίου είναι η διαπίστωση κατά πόσο τα εν λόγω έγγραφα, τα οποία επιχειρεί να καταθέσει η πλευρά των αιτητών είναι σχετικά με την εκδίκαση της παρούσας αίτησης και χωρίς να εισέρχεται στην αποδεκτότητα αυτών ως μαρτυρία με βάση τους κανόνες του δικαίου της Απόδειξης αλλά και το κατά πόσο η επιδιωκόμενη περαιτέρω καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα εξυπηρετήσει εν τέλει τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Δεν διαφάνηκε ακόμα ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση αφού όπως προκύπτει από την ένορκο δήλωση, αυτή καταχωρήθηκε μετά τη διαπίστωση της παράλειψης και ή μη συμπερίληψης του Ενάγοντα 2 ως συγκατηγορούμενου στο κατηγορητήριο της ποινικής υπόθεσης με βάση την οποία δεσμέυτηκε και ο τραπεζικός λογαριασμός του τελευταίου. Ούτε και έχει διαφανεί ότι η παρέλευση του χρονικού αυτού διαστήματος, συνιστά με οποιοδήποτε τρόπο κατάχρηση στη διαδικασία, όπως είναι η εισήγηση του Εναγόμενου
  3. Ο Εναγόμενος 2 διαμαρτύρεται έντονα και εισηγείται ότι δεν προβάλλονται λόγοι από τους ενάγοντες που να δικαιολογούν το αίτημα τους, αλλά περαιτέρω ισχυρίζονται ότι δεν ζητούνται οδηγίες για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αλλά απαντητικής κάτι το οποίο δεν επιτρέπεται. Η θέση του αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο, εφόσον οι ενάγοντες προβάλλουν με ειλικρίνεια ότι η μη συμπερίληψη αυτών των εγγράφων ήταν, γιατί δεν ήταν μέχρι τότε στην κατοχή και στην γνώση τους αυτά τα έγγραφα, τεκμήρια αλλά και γεγονότα. Ως εκ τούτου δεν θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν και στην αρχική ένορκη δήλωση στην αίτηση ημερ. 30.12.
  4. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου δεν έχει καταδειχθεί με οποιοδήποτε τρόπο οι ενάγοντες να ενήργησαν με κακοπιστία. Ουσιαστικό κριτήριο στο οποίο δίδεται καθοριστική σημασία αποτελεί η ανάγκη να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα στοιχεία, έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η πλήρης απονομή δικαιοσύνης. Κρίνω λοιπόν ότι ο λόγος που προβάλλει η πλευρά των αιτητών για να τους επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, δηλαδή η ανάγκη ουσιαστικά να αποκαλύψουν περαιτέρω ότι ο Ενάγων 2 στην παρούσα αγωγή και αιτητής στην παρούσα αίτηση, ότι στο κατηγορητήριο της ποινικής υπόθεσης 17573/2015 και από την οποία προέκυψε και η παγοποίηση του λογαριασμού του, δεν είναι εν τέλει κατηγορούμενος, πράγμα το οποίο η πλευρά του εναγόμενου 2 έχει επιμελώς αποκρύψει. Θεωρώ ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων που περιβάλουν την παρούσα υπόθεση, αποτελούν δε καλό λόγο για τον οποίο θα πρέπει η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να ασκηθεί υπέρ των αιτητών (βλ. A. Messios & Sons Ltd κ.α. v. Λεωνίδα (Αρ. 1)
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 195). Καταλήγω επομένως ότι έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να δοθεί άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και κρίνω ότι το αίτημα είναι δικαιολογημένο. Οι λόγοι ένστασης δεν γίνονται αποδεκτοί. Για όλους τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω θεωρώ ότι η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί. Συνεπεία των πιο πάνω δίδεται άδεια στους ενάγοντες για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί και αντίγραφο της να δοθεί στους δικηγόρους των Καθ΄ ων η αίτηση εντός δεκαπέντε ημερών από σήμερα. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον του Εναγόμενου 2/ Καθ΄ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............ Π. Παπαπέτρου Φούρναρη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: adeia gia simpliromatiki enorki dilosi cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.