Παναγιώτης Κωνσταντίνου ν. Στέλλα Δημήτρη Παναγή κ.α., Αρ. Αγωγής: 3814/14, 31/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A446 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3814/14 ΜΕΤΑΞΥ: Παναγιώτης Κωνσταντίνου Ενάγοντα και Στέλλα Δημήτρη Παναγή Ανδρούλλα Ανδρέα Αβραάμ Εναγομένων Αίτηση για συνένωση ημερομηνίας 25.11.2015 Ημερομηνία: 31 Οκτωβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα-Αιτητή: κ. Χαραλάμπους για Karapatakis Pavlides LLC (κα Χ"Ιωάννου για να ακούσει απόφαση) Για τις Εναγόμενες/Καθ΄ων η Αίτηση: κα Αριστείδου για Yiannakis K. Thoma Law Firm LLC (κα Μ. Αχιλλέως για να ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή O Ενάγοντας - Αιτητής με την αίτηση του ημερ. 25.11.2015 αιτείται: «Διάταγμα του Δικαστηρίου για τη συνένωση της πιο πάνω αγωγής με την πιο κάτω αγωγή. ΚΛΙΜΑΞ:€10.000-€50.000 ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ Αρ. Αγωγής 2593/2014 Μεταξύ:
- Ανδρούλλας Ανδρέα Αβραάμ, εκ Λεμεσού
- Στέλλας Δημήτρη Παναγή, εκ Λεμεσού Εναγουσών Και Μαρίας Χρ. Κωνσταντίνου, εκ Λεμεσού Εναγομένης» H αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.14 και Δ.48, Θ.2, 9 (d). Η Ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση H αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Παναγιώτη Κωνσταντίνου, ο οποίος είναι ο διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Ελένη Γιωρκή Φραγκίσκου και υπό αυτή την ιδιότητα του είναι και Ενάγοντας στην παρούσα αγωγή. Ήταν η θέση του ότι οι δύο αγωγές με αρ. 2593/14 και 3814/14 μπορούν να συνενωθούν γιατί: α) Αντικείμενο και των δυο αγωγών είναι το ίδιο ακίνητο. β) Οι δικηγόροι και στις δυο αγωγές είναι οι ίδιοι. γ) Στην αγωγή 2593/2014 οι Ενάγουσες ζητούν την έκδοση διατάγματος να σταματήσει η Εναγομένη να επεμβαίνει εντός του κτήματος των, ενώ στην αγωγή 3814/2014 ο Εναγόμενος ισχυρίζεται το μέρος του κτήματος που κατέχει και για το οποίο υπάρχει ισχυρισμός ότι επεμβαίνει είναι δικαιούχος δυνάμει χρησικτησίας και λανθασμένα η έκταση αυτή συμπεριλαμβάνεται στον τίτλο των Εναγομένων. δ) Η μαρτυρία που ο Ενάγοντας θα προσκομίσει στην αγωγή 3814/2014 για να αποδείξει τους ισχυρισμούς του είναι η ίδια που θα προσκομίσει στην αγωγή 2593/2014 για να αποδείξει ότι δεν υπάρχει παράνομη επέμβαση επειδή το μέρος του κτήματος μέσα στο οποίο υπάρχει ο ισχυρισμός ότι επεμβαίνει είναι δικό του και λανθασμένα συμπεριελήφθη μέσα στον τίτλο των Εναγομένων. Η Ένσταση των Εναγομένων Οι Εναγόμενες- Καθ΄ων η Αίτηση έφεραν ένσταση στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζει η Δ.14 των θεσμών πολιτικής δικονομίας και η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Οι διάδικοι στις Αγωγές 3814/14 και 2593/14 είναι διαφορετικοί και/ή οι Ενάγουσες στην Αγωγή 2593/2014 είναι εναγόμενες στην Αγωγή 3814/14 και/ή ενάγουν και ενάγονται με διαφορετική ιδιότητα.
- Τα επίδικα θέματα που εγείρονται στις Αγωγές 3814/14 και 2593/14 δεν είναι κοινά. Ειδικότερα η βάση της Αγωγής 2593/2014 είναι η παράνομη επέμβαση της Εναγομένης Μαρίας Χρ. Κωνσταντίνου στο ακίνητο των Εναγουσών και η βάση της Αγωγής 3814/14 είναι η χρησικτησία, ο δόλος και/ή η αμέλεια.
- Τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων στηρίζονται οι δύο Αγωγές έλαβαν χώρα σε διαφορετικές ημερομηνίες και επομένως δεν υπάρχουν κοινά πραγματικά γεγονότα.
- Οι δύο Αγωγές δεν έχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας ώστε να καθιστούν αναγκαία τη συνένωση των δύο αγωγών.
- Η συνένωση και συνεκδίκαση των δύο Αγωγών δεν θα είναι βολική και/ή είναι ανεπιθύμητη και/ή θα περιπλέξει τα πράγματα και/ή δεν θα εξυπηρετήσει το συμφέρον της δικαιοσύνης και/ή τα συμφέροντα των διαδίκων και/ή δεν θα προκύψει όφελος από την επιδιωκόμενη συνένωση.
- Η μαρτυρία που θα προσκομιστεί για απόδειξη των δύο υποθέσεων θα είναι διαφορετική.
- Οι αιτούμενες θεραπείες στις δύο Αγωγές είναι διαφορετικές.
- Οι Καθ΄ων η αίτηση θα υποστούν βλάβη των δικαιωμάτων τους από την τυχόν έκδοση του αιτούμενους διατάγματος.» Η ένσταση βασίζεται επί των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών Δ.48 Θ.Θ.2, 4,9 (e), Δ.14 και επί της συμφυούς εξουσίας, πρακτικής και νομολογίας του Δικαστηρίου. Η Ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση H ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας Στέλλας Δημήτρη Παναγή, η οποία αναφέρει κατ΄αρχήν ότι είναι εξουσιοδοτημένη και από την εναγόμενη 2 στην παρούσα αγωγή και παραθέτει επί της ενόρκου δηλώσεως της τους λόγους για τους οποίους η ίδια θεωρεί ότι δεν θα πρέπει να εγκριθεί το αίτημα από πλευράς του Ενάγοντα για την συνένωση των αγωγών, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τα όσα αναφέρονται στην ένσταση την οποία είχαν ήδη καταχωρήσει μέσω των δικηγόρων τους. Εισηγήσεις των Δικηγόρων Οι δύο πλευρές για να υποστηρίξουν εκατέρωθεν τις θέσεις τους καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις αναλύοντας η κάθε πλευρά τους λόγους και την επιχειρηματολογία τους για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης. Νομική πτυχή Η δυνατότητα εξέτασης ενός τέτοιου ζητήματος παρέχεται με την προώθηση δια κλήσεως αίτησης από οποιονδήποτε διάδικο οποιασδήποτε των σκοπούμενων προς συνένωση αγωγών με γνωστοποίηση του περιεχομένου της προς τους υπόλοιπους διαδίκους των αγωγών αυτών, των οποίων η συνένωση ζητείται (Κανονισμός 3 Διάταξης 14). Κατά κανόνα, όπως εξάλλου λέχθηκε στις υποθέσεις Lukoil Cyprus Ltd v. Μυλωνά κ.α.
(2011)1 Α.Α.Δ. 1962 και Μακρίδης v. Μιχαηλίδου (Αρ. 1)
(1990)1 Α.Α.Δ. 416, η αίτηση συνένωσης μπορεί να καταχωρηθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Παρόλα αυτά στην υπόθεση Μενελάου, ως Διαχειριστή της περιουσίας του Γεωργίου Σπαρσή Χατζησπύρου και άλλης v. Ξενοφώντος και άλλων
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 371 τονίστηκε ότι ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι στοιχείο που πρέπει να συνεκτιμάται μαζί με τα άλλα για τη συνένωση ή μη συνένωση των αγωγών. Στην υπόθεση αυτή ένας από τους λόγους που το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε διάταγμα συνένωσης που εκδόθηκε από το πρωτόδικο δικαστήριο ήταν η έναρξη ακροαματικής διαδικασίας στη μία από τις δύο ενεχόμενες αγωγές στην οποία προσκομίστηκε μαρτυρία και πραγματοποιήθηκε επιτόπια εξέταση του επιδίκου χώρου από το εκδικάζον δικαστήριο, γεγονότα που κρίθηκαν ότι τελικά θα περιέπλεκαν παρά να συντόμευαν τη δικαστική διαδικασία. Αντίθετα στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λίμιτεδ v. Apak Agro Industries και άλλου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721 κρίθηκε ότι το γεγονός ότι κατά το χρόνο εξέτασης αίτησης συνένωσης αγωγών εκκρεμούσε αίτηση για περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες δεν αποτελούσε σοβαρό λόγο απόρριψης της εφόσον η δικογραφία και των δύο σκοπουμένων προς συνένωση αγωγών ήταν ήδη συμπληρωμένη. Η συνένωση αγωγών με σκοπό την συνεκδίκαση τους ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης (Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λίμιτεδ v. Apak Agro Industries και άλλου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721, Μενελάου, ως Διαχειριστή της περιουσίας του Γεωργίου Σπαρσή Χατζησπύρου και άλλης v. Ξενοφώντος και άλλων
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 371). Στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής εξουσίας του το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις παραμέτρους που έχουν διαχρονικά διαμορφωθεί μέσα από την κυπριακή νομολογία. Η αποφυγή πολλαπλότητας δικαστικών διαδικασιών, η εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου, ο περιορισμός εξόδων, η εξυπηρέτηση συμφερόντων της δικαιοσύνης και η επιτάχυνση της απονομής της, το κατά πόσο θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση και η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των διαδίκων είναι παράγοντες που μαζί με το στοιχείο της καθυστέρησης στην υποβολή σχετικής αίτησης προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος αυτού (Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λίμιτεδ v. Apak Agro Industries και άλλου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721, Medcon Construction Limited v. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λίμιτεδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 546, αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 69, σελίδα 60). Αντίθετα, στο προαναφερόμενο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 69 καταγράφεται συγκεκριμένα μία περίπτωση όπου δεν θα ήταν επιθυμητή ή δυνατή ή πρακτικά εφαρμόσιμη η συνένωση αγωγών. Ειδικότερα, σημειώνονται επί λέξει τα εξής: "On the other hand, there may be circumstances which may make it undesirable or even impossible, or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim in the consolidated action." Μία ακόμη κλασσική περίπτωση μη συνένωση αγωγών τονίστηκε στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση C & S Beton Ltd κ.α. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 74/2011, ημερομηνίας 20.03.14 στην οποία κρίθηκε ότι η ανάγκη προσκόμισης διαφορετικής μαρτυρίας και διαφορετικών εγγράφων ανάμεσα στις εμπλεκόμενες αγωγές καθώς και η ανάγκη στήριξης των εναγομένων σε διαφορετικά γεγονότα προκειμένου να αποδείξουν την ανταπαίτηση τους σε συνδυασμό και με την ύπαρξη διαφορετικών διαδίκων στις διάφορες αγωγές, ανεξάρτητα από την καταχώρηση πανομοιότυπων εκθέσεων υπεράσπισης και ανταξιώσεων, δημιουργούσε την ανάγκη εκδίκασης μη κοινών πραγματικών και νομικών ζητημάτων. Άλλες δε περιπτώσεις όπου δεν ενδείκνυται η συνένωση αγωγών παραθέτονται με σαφήνεια στη σελίδα 1186 της Ετήσιας Δικονομικής Πρακτικής 1961 (The Annual Practice 1961). Θα πρέπει ακόμη να διευκρινιστεί ότι με τη συνένωση και συνεκδίκαση των αγωγών δεν πετυχαίνεται συγχώνευση των ξεχωριστών απαιτήσεων, ούτε και παύουν αυτές να περιέχουν αυτοτελείς αξιώσεις. Ούτε ένα τέτοιο εγχείρημα συνεπάγεται εξομοίωση των επίδικων θεμάτων που εγείρονται σε κάθε μια από τις αγωγές που συνενώνονται, αλλά το Δικαστήριο εκδικάζει τις αγωγές μαζί αντί ξεχωριστά λόγω του κοινού νομικού ή πραγματικού σημείου που υφίσταται μεταξύ τους (Samata Enterprises Ltd v. Γεώργιου Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876). Εξυπακούεται ότι η μαρτυρία που θα χρειαστεί για την απόδειξη των πραγματικών και νομικών ζητημάτων που εγείρονται σε κάθε υπόθεση δεν πρέπει να είναι διαφορετική. Περαιτέρω τυχόν συνένωση αγωγών δεν πρέπει να περιπλέκει την όλη διαδικασία ενώ, όπως προαναφέρθηκε, ο χρόνος επίλυσης όλων των θεμάτων σε μια δίκη που περιλαμβάνει συνενωμένες αγωγές θα πρέπει να είναι συντομότερος από αυτόν που θα χρειαστεί για την επίλυση των ζητημάτων που εγείρονται σε κάθε αγωγή ξεχωριστά (Μενελάου, ως Διαχειριστή της περιουσίας του Γεωργίου Σπαρσή Χατζησπύρου και άλλης v. Ξενοφώντος και άλλων
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 371, Medcon Construction Limited v. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λίμιτεδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 546). Θα πρέπει ακόμη να λεχθεί ότι η κυπριακή νομολογία προσεγγίζει την ερμηνεία της Διάταξης 14 κατ' ανάλογο τρόπο προς την ερμηνεία της αντίστοιχης αγγλικής διάταξης (O. 49, r. 8) από τα αγγλικά δικαστήρια, τα οποία στο πλαίσιο συνεκδίκασης αγωγών δέχονται την ύπαρξη ευχέρειας διαχωρισμού της εκδίκασης συγκεκριμένου θέματος από τη εκδίκαση των υπολοίπων. Στην υπόθεση Πάφος Στόουν Σ. Εστέιτς και άλλων v. Βαλαωρίτη και άλλου
(1997)1 Α.Α.Δ. 220 παρόλο ότι διατυπώθηκε επιφύλαξη για την ορθότητα της πιο πάνω προσέγγισης δεδομένου ότι η Διάταξη 14 δεν παρέχει ρητή εξουσία για την τμηματική εκδίκαση ενός ή περισσοτέρων των επιδίκων θεμάτων εντούτοις το ζήτημα παρέμεινε ανοικτό χωρίς να ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση για διαφοροποίηση. Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομικές αρχές στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης διαπιστώνονται τα εξής: 1) Το κοινό πραγματικό σημείο που υπάρχει και στις δύο αγωγές είναι σε ποιούς από τους διαδίκους ανήκει η κυριότητα του μέρους του ακινήτου, για το οποίο ο Ενάγων στην αγωγή 3814/2014 ισχυρίζεται ότι δικαιούται εγγραφής δυνάμει χρησικτησίας, ενώ αντίθετα οι Ενάγουσες στην αγωγή 2593/2014 ισχυρίζονται ότι το μέρος αυτό του κτήματος καλύπτεται από τον τίτλο τους και κατά συνέπεια με βάση τους ισχυρισμούς τους η Ενάγουσα παράνομα επεμβαίνει στο κτήμα τους. 2) Το άλλο κοινό πραγματικό σημείο αφορά το ίδιο το ακίνητο, το οποίο ευρίσκεται στο χωριό Άγιος Κωνσταντίνος. Αφορά τα ίδια διάδικα μέρη αφού ο Ενάγων στην αγωγή 3814/2014 είναι ο διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Ελένης Γιωρκή Φραγκίσκου η οποία είναι μητέρα της Εναγομένης στην αγωγή 2593/2014 Μαρίας Χρ. Κωνσταντίνου επ' ονόματι της οποίας θα εγγραφεί το μέρος του επίδικου κτήματος κατόπιν διανομής που έγινε μεταξύ των κληρονόμων της αποβιωσάσης Ελένης Γιωρκή Φραγκίσκου. 3) Το κοινό νομικό σημείο και στις δύο αγωγές αφορά την κυριότητα του ίδιου ακινήτου. Οι Ενάγουσες στην αγωγή 2593/2014 με βάση την έκθεση απαίτησης τους ανάμεσα σε άλλα απαιτούν και δήλωση του δικαστηρίου ότι είναι οι νόμιμα εγγεγραμμένες ιδιοκτήτριες του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 1817, φύλ/σχέδιο 48/19, τεμάχιο 179 στο χωριό Άγιος Κωνσταντίνος, ενώ ο Ενάγοντας στην αγωγή 3814/2014 αμφισβητεί την νομιμότητα της εγγραφής του επίδικου κτήματος επ΄ονόματι των και αιτείται την έκδοση διατάγματος για ακύρωση της. Σημειώνεται δε στο σημείο αυτό και η δήλωση της εναγόμενης Μαρίας Χρ. Κωνσταντίνου στην αγωγή 2593/2014, η οποία εκφράστηκε διά μέσω του συνήγορου της, ότι οποιαδήποτε απόφαση του δικαστηρίου και σε όσο την αφορά θα είναι δεσμευτική και θα αποδεχθεί και διάταγμα για άρση της επέμβασης με την τελεσιδικία της απόφασης στην αγωγή 3814/2014. Με βάση τα όσα αναφέρονται στην αίτηση αλλά και στα δικόγραφα των δύο αγωγών, φαίνεται να υπάρχουν τόσο κοινό ζήτημα νόμου και γεγονότων αφού οι διαφορές αφορούν το ίδιο ακίνητο την ιδιοκτησία του και το ποιος ουσιαστικά δικαιούται να εγγραφεί ως νόμιμος ιδιοκτήτης του. Υπάρχει επίσης ταύτιση διαδίκων και ο χειρισμός των δύο υποθέσεων γίνεται από τους ίδιους δικηγόρους, στοιχεία που δικαιολογούν το αίτημα και εξυπηρετούν τους σκοπούς της Δ.14 θ.2. Ως εκ τούτου, εκδίδεται διάταγμα ως η αίτηση και οδηγός στη διαδικασία θα είναι η αγωγή 3814/14. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα/Αιτητή και εναντίον των Εναγομένων/Καθ'ων η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................ Π. Παπαπέτρου Φούρναρη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΓΚ/ΜΠ Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: aitisi gia sinenosi cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο