← Κύπρος

F & T INVESTMENTS (PROPERTIES) LTD κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 333/16, 27/10/2016

F & T INVESTMENTS (PROPERTIES) LTD κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 333/16, 27/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A441 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 333/16 Mεταξύ:

  1. F & T INVESTMENTS (PROPERTIES) LTD
  2. F & T ENTERPRISES LTD
  3. F & T INVESTMENTS LTD
  4. Aλέξανδρου Χρυσοστόμου Τζωρτζή Eναγόντων - και - Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ως κατά νόμο εκπροσώπου της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή του Υπουργείου Δικαιοσύνης στο οποίο υπάγονται τα Δικαστήρια και ο Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού Λεωνίδα Κίμωνος υπό την ιδιότητα του ως Εκκαθαριστή της Εταιρείας FAMALIFT SHIPYARD LTD από τη Λεμεσό Λεωνίδα Κίμωνος υπό την ιδιότητα του ως Εκκαθαριστή της Εταιρείας FAMAGOUSTA SLIPWAY COMPANY LTD από τη Λεμεσό Λεωνίδα Κίμωνος υπό την ιδιότητα του ως Εκκαθαριστή της Εταιρείας FAMALIFT (CYPRUS) SHIPYARD LTD από τη Λεμεσό Εναγομένων ------------------ Aίτηση ημερ. 15.2.16 ------------------- Hμερομηνία: 27.10.16 Για τους αιτητές-ενάγοντες: κ. Α. Χαραλάμπους Για τους καθ'ων η αίτηση-εναγόμενους 2, 3 και 4: κα Γρηγορίου για PHC TSANGARIDES LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση τους οι ενάγοντες-αιτητές ζητούν: "
  5. Ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγομένους 2, 3 και 4 όλους μαζί και/ή εκάτερο εξ αυτών από του να επεμβαίνουν κατά οποιοδήποτε τρόπο επί των μηχανημάτων και εξοπλισμού των Εναγόντων 1 και 2 που κατέχεται από τους Ενάγοντες 1 & 2 και ευρίσκεται εντός του χώρου του νέου Λιμανιού Λεμεσού γνωστού ως ναυπηγείο Famalift, όπως περιγράφεται κατωτέρω μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Περιγραφή μηχανημάτων και εξοπλισμού: ITEM DESCRIPTION QUANTITY 1 INDUSTRIAL ROLLING MACHINE 1 2 INDUSTRIAL CNC CUTTING MACHINE 1 3 5T OVERHEAD CRANE 1 4 3.5T ELECTRIC TOWER CRANE 1 5 20t HYDRAULIC DOCK CRANE 1 6 8T FORKLIFT 1 7 3T FORKLIFT 1 8 25T STEEL STORAGE TANK 1 9 5T STORAGE TANK 1 10 5T STORAGE TANK 1 11 VARIOUS OTHER SIZE STORAGE TANK 1 12 220KVA SKANIA GENERATOR 1 13 200KVA CATERPILLAR GENERATOR 1 14 50KVA INGERSOLL GENERATOR 1 15 100KVA PERKINS GENERATOR 1 16 150 BAR TEMP CONTROL WATER BLAST 1 17 3"PNEYMATIC PUMPS 3 18 2"PNEYMATIC PUMPS 2 19 1"PNEYMATIC PUMPS 1 20 VARIOUS HANDTOOLS/WRENCHES/JYDRAULIC JACKS ETC 21 STICK WELDIONG MACHINE 37 22 CO2 WELDING MACHINES 9 23 OXYACETELENE CUTTING SETS 1 24 VARIOUS VENTILATORS 1 25 GRACO PAINTING MACHINES 2 26 WAGNER PAINTING MACHINES 1 27 SAND BLAST MACHINE AND ACCESSORIES 6 28 SAWS 1 29 FIRE FIGHTING PUMP/ACCESSORIES ELECTRIC 6 30 FIRE FIGHTING PUMPS PETROL 6 31 XAA 125LP AIR COMPRESSOR 1 32 XAA 120L.P KG AIR COMPRESSOR 1 33 YOKOHAMA FENDERS 2 34 HYDRAULIC PRESS 1 35 HEAT TREATMENT MACHINE 1 36 SCISSOR LIFT 1 B. Eνδιάμεσο προσωρινό διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγομένους 2, 3 και 4 όλους μαζί και/ή εκάτερο εξ αυτών από του να επεμβαίνουν κατά οποιοδήποτε τρόπο επί του γραφειακού εξοπλισμού των Εναγόντων 1 & 2 που κατέχεται από τους Ενάγοντες 1 & 2 και ευρίσκεται εντός του χώρου του νέου Λιμανιού Λεμεσού γνωστού ως ναυπηγείο Famalift, όπως περιγράφεται κατωτέρω μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Περιγραφή γραφειακού εξοπλισμού
  6. COMPUTER SERVER
  7. OFFICE EQUIPMENT
  8. Box files και παντός είδους έγγραφα και προσωπικά δεδομένα. Γ. Ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγομένους 2, 3 και 4 όλους μαζί και/ή εκάτερο εξ αυτών από του να εισέρχονται και/ή επεμβαίνουν επί του χώρου που κατέχεται από τους Ενάγοντες 1, 2 και 3, περιμετρικά του χώρου γνωστού ως ναυπηγείο Famalift και κατέχεται από τους Ενάγοντες 1, 2 και 3 δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 27/03/2009 μεταξύ Αρχής Λιμένων Κύπρου και Εναγόντων αρ. 3, μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Δ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ή διαταγή το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις.» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.9, Δ.34 θ.5, Δ.35 θ.18 και 19, Δ.39, Δ.40 θ.1-17, Δ.42Α, Δ.43Α 1-3 και Δ.48 θ.1-4, 7, 8

(1)(ee) και 9 και θ. 8
(4)και θ.9, 11 και 12, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, όπως αυτός τροποποιήθηκε, άρθρα 31, 32 και 47, στο Νόμο περί Πολιτικής Δικονομίας Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7, 8 και 9, Δ.64, στον περί Συμβάσεων Νόμο, στο νόμο για προστασία των προσωπικών δεδομένων, στις αρχές του εμποδισμού και επί της συμφυούς εξουσίας και διακριτικής ευχέρειας και πρακτικής του Δικαστηρίου, στο δίκαιο της επιείκειας και τη σχετική Νομολογία. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αλέξανδρου Χρυσοστόμου Τζωρτζή στην οποία αναφέρει ότι είναι ένας εκ των διευθυντών των εναγόντων 1-3 και ο ενάγοντας 4 στην αγωγή και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση για λογαριασμό και των εναγόντων 1-
  1. Γνωρίζει τα γεγονότα προσωπικά και είναι αληθή. Τα γεγονότα που δεν γνωρίζει προσωπικά και για τα οποία δεν αναφέρεται άλλη πηγή γνώσεως, είναι αληθινά από όσο καλύτερα γνωρίζει και πιστεύει ή από έγγραφα που έχει στην κατοχή του ή από πληροφορίες που λαμβάνει από το δικηγόρο του. Αναφέρει μεταξύ άλλων στην ένορκη δήλωση ότι οι ενάγοντες 1, 2 και 3 ανήκουν στον όμιλο εταιρειών Famagroup και συνδέονται μεταξύ τους με διάφορες συμφωνίες με κοινό σκοπό τη διαχείριση και εκμετάλλευση του ναυπηγείου γνωστού ως Famalift που βρίσκεται στο νέο λιμάνι Λεμεσού. Δυνάμει συμφωνίας που έγινε μεταξύ των εναγομένων 1 και των εναγόντων 3, οι ενάγοντες έλαβαν κατοχή του ναυπηγείου γνωστού ως Famalift. Κύριο περιουσιακό στοιχείο των εναγομένων 1 είναι μια πλωτή δεξαμενή η οποία έχει τη δυνατότητα ελλιμενισμού πλοίων για σκοπούς επισκευής τους. Kατά το 2009 οι ενάγοντες 3 έλαβαν κατόπιν συμφωνίας με την Αρχή Λιμένων πρόσθετο χώρο στο νέο Λιμάνι Λεμεσού για τις ανάγκες του ναυπηγείου. Στην εξέλιξη των εργασιών του πιο αναφερόμενου ναυπηγείου, οι ενάγουσες εταιρείες δυνάμει μεταξύ τους συμφωνιών και ή διευθετήσεων, έλαβαν κατοχή του επίδικου χώρου του ναυπηγείου κατανέμοντας μεταξύ τους τις διάφορες εργασίες του ναυπηγείου. Κατά ή περί τα έτη 2010-2012 οι ενάγουσες εταιρείες άρχισαν να αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα λόγω της χωρητικότητας της δεξαμενής που ήταν το βασικό εργαλείο για τις εργασίες του ναυπηγείου αφού δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν μεγάλα ή σύγχρονα πλοία, ενώ άρχισαν να αντιμετωπίζουν αθέμιτο ανταγωνισμό από άλλες εταιρείες. Έτσι κατά ή περί το έτος 2012 άρχισαν ένα πρόγραμμα συντήρησης και αναβάθμισης της δεξαμενής με αποτέλεσμα να δαπανούν διάφορα ποσά για το σκοπό αυτό και λόγω της οικονομικής κρίσης άρχισαν ουσιαστικά προβλήματα και αδυναμία πληρωμής των συμφωνημένων ενοικίων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι εναγόμενοι 1-3 να εγείρουν εναντίον των εναγόντων 3 την αγωγή υπ' αρ. 3875/11 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και κατά ή περί την 8.12.12 εξεδόθη εκ συμφώνου απόφαση προς όφελος των εναγομένων 1-3 και εναντίον των εναγόντων 3 η οποία προέβλεπε και διάταγμα παράδοσης ελεύθερης κατοχής του ναυπηγείου αν δεν τηρούντο τα συμφωνηθέντα ως ο κανόνας του Δικαστηρίου που περιλαμβάνεται στην εν λόγω απόφαση. Έναντι της πιο πάνω απόφασης οι ενάγοντες κατέβαλαν το ποσό των €94.
  2. Στη συνέχεια, οι εναγόμενοι 2-4 με αίτηση τους η οποία καταχωρήθηκε στις 25.11.14 πέτυχαν εναντίον των εναγόντων 3 στις 7.1.15 διάταγμα του Δικαστηρίου που επιτρέπει την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του ναυπηγείου που βρίσκεται στο Λιμάνι Λεμεσού. Αυτό ήταν το δεύτερο στη σειρά ένταλμα. Το πρώτο με αίτηση των εναγομένων 3 ακυρώθηκε από το Δικαστήριο. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια τα μέτρα για ακύρωση του εντάλματος που λήφθηκαν και όπως περαιτέρω αναφέρει από την έκδοση της απόφασης μέχρι τότε, μεσολάβησαν διάφορα γεγονότα τα οποία κατέστησαν την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 8.12.12 ανενεργό, δηλαδή υπήρξε αντικατάσταση της με συμφωνία των διαδίκων. Ο λόγος που δεν πληρώθηκαν πρόσθετα ποσά και ή ενδιάμεσα ενοίκια, οφειλόταν στο γεγονός ότι στο διάστημα το οποίο μεσολάβησε από τότε μέχρι σήμερα, η επίδικη δεξαμενή υπέστη εκτεταμένες ζημιές με αποτέλεσμα να καταστεί επικίνδυνη για χρήση. Απαγορεύτηκε η χρήση της από τις αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας και κατά ή περί το Σεπτέμβριο του 2014, βούλιαξε λόγω βλάβης και εξεδόθησαν απαγορευτικά διατάγματα χρήσης της από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Δημοκρατίας. Οι ενάγοντες 3 προκειμένου να επιδιορθώσουν την αναφερόμενη δεξαμενή, να την ανασύρουν από τη θάλασσα, να την καταστήσουν εκ νέου σε λειτουργήσιμη κατάσταση και αναβαθισμένη σε σύγχρονα πρότυπα, στη γνώση των εναγομένων και του Λεωνίδα Κίμωνος ως αντιπροσώπου τους, δαπάνησαν τεράστια ποσά το κόστος των οποίων ξεπερνά το ποσό των €700.
  3. Kατά ή περί τις αρχές του 2014 ο Λεωνίδας Κίμωνος σαν αντιπρόσωπος των Εναγομένων 2-4 έκανε συμφωνία μαζί με τους ενάγοντες 3 και στη βάση ενός κοινού "understanding" που υπήρξε μεταξύ τους, οι εναγόμενοι δεν θα αξίωναν πλέον την καταβολή οποιουδήποτε πρόσθετου ποσού ή ενδιάμεσου ενοικίου δυνάμει της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 8.12.12 και δεν θα προωθούσαν την εκτέλεση της απόφασης εναντίον των εναγόντων 3 μέχρι να ξεκαθαρίσει το συνολικό ποσό το οποίο θα απαιτείτο να καταβληθεί για σκοπούς επιδιόρθωσης της αναφερόμενης δεξαμενής και αναβάθμισης της. Το ποσό αυτό θα αφαιρεθεί από τα ενοίκια τα οποία θα ήταν οφειλόμενα, αφού αφαιρείτο κάποιο ποσό λόγω της ζημιάς την οποία υφίσταντο οι ενάγοντες 3, ως αποτέλεσμα της μη χρησιμοποίησης της αναφερόμενης δεξαμενής για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ συζητείτο ακόμα σε μεταγενέστερο στάδιο και το ενδεχόμενο μιας εφάπαξ καταβολής κάποιου ποσού για αγορά της αναφερόμενης δεξαμενής. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών ότι η απόφαση με βάση την οποία οι ενάγοντες επεδίωξαν την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του ναυπηγείου, δηλαδή η απόφαση ημερ. 8.12.12, κατέστη ανενεργός και/ή αντικατεστάθη με συμφωνία των διαδίκων και συνεπώς δεν είναι πλέον εκτελεστή. Το δε εκδοθέν διάταγμα ανάκτησης κατοχής δυνάμει αυτής είναι παράνομο, άκυρο και/ή είναι ακυρώσιμο με νέο διάταγμα του Δικαστηρίου. Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι οι ενάγοντες 3 καταχώρισαν εναντίον των εναγομένων 1 και της πλωτής δεξαμενής σαν πλοίο, την Αγωγή Ναυτοδικείου 1/16 αξιώνοντας το ποσό των €133.783,37 ως έξοδα ανέλκυσης και διάσωσης του πλοίου, ενώ αξιώνουν περαιτέρω το ποσό των €636.031,85 ως έξοδα επισκευής και συντήρησης της πλωτής δεξαμενής ως πλοίο η οποία δεν έχει ακόμη εκδικαστεί. Οι εναγόμενοι προχώρησαν μέσω του Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου στην εκτέλεση του επίδικου εντάλματος στη βάση της απόφασης στην αγωγή 3875/
  4. Η προσπάθεια για εκτέλεση του εντάλματος έγινε στις 15.6.2015 πλην όμως διεφάνη από τον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου ότι τελικά οι ενάγοντες είχαν δίκιο στους ισχυρισμούς και θέσεις τους ότι αφενός το διάταγμα είναι γενικό και μιλά για ναυπηγείο χωρίς να διευκρινίζεται γεωγραφικός και άλλος προσδιορισμός του, και από την άλλη ότι η πλωτή δεξαμενή τελεί υπό την κατοχή και σύλληψη του Αξιωματικού Ναυτοδικείου εις εκτέλεση σχετικού διατάγματος του Ανωτάτου Δικαστηρίου με αποτέλεσμα ο Πρωτοκολλητής να δηλώσει αδυναμία εκτέλεσης του Εντάλματος. Οι ενάγοντες 1, 2 και 3 ως επηρεαζόμενα πρόσωπα από την εκτέλεση του αναφερόμενου διατάγματος, καταχώρησαν αίτηση για παρέμβαση στη διαδικασία των οδηγιών μεταξύ Δικαστηρίου και Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού σε σχέση με το ένταλμα ανάκτησης κατοχής. Το Δικαστήριο δεν έκανε δεκτή την αίτηση των εναγόντων με τη λογική ότι η διαδικασία έχει να κάνει μεταξύ Δικαστηρίου και Πρωτοκολλητή και δεν δύναται να παρέμβουν οι ενάγουσες εταιρείες. Στη συνέχεια το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες στον Αξιωματικό Ναυτοδικείου και στην Αρχή Λιμένων να υποδείξουν το χώρο στο νέο Λιμάνι Λεμεσού ο οποίος περιλαμβάνεται στην πρώτη άδεια χρήσης με βάση το τεκμήριο 1 και στη δεύτερη άδεια χρήσης με βάση το τεκμήριο
  5. Η Αρχή Λιμένων ετοίμασε το σχεδιάγραμμα όπως φαίνεται στο τεκμήριο 13 το οποίο επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση. Είναι περαιτέρω ο ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντα ότι ο πατέρας του Χρυσόστομος Τζωρτζής και ο Πρωτοκολλητής του Δικαστηρίου συμφώνησαν σε παράταση της έξωσης. Ο επιδότης Μιχάλης Κούλας που ήταν ο αρμόδιος για την εκτέλεση του εντάλματος του παρουσίασε επιστολή παρουσιάζοντας το περιεχόμενο της ως αυτά που συμφωνήθηκαν με τον πατέρα του και ήταν ανένδοτος στην υπογραφή της ώστε να ανασταλεί η εκτέλεση του εντάλματος. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει περαιτέρω ότι παρά το γεγονός ότι δεν συμφωνούσε σαν διευθυντής των εναγόντων 1 και 2, με το περιεχόμενο της επιστολής και στην απουσία των δικηγόρων του, αναγκάστηκε να υπογράψει το εν λόγω έγγραφο σύμφωνα με το οποίο οι ενάγουσες εταιρείες 1 και 3 παρέδιδαν στις 22.12.15 τον επίδικο χώρο του ναυπηγείου στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου και αυτό που απέμενε ήταν η παράδοση του χώρου στον Λεωνίδα Κίμωνος. Δηλώνει κατηγορηματικά όπως αναφέρει στην ένορκη δήλωση ότι οι ενάγουσες 1 και 3 δεν παρέδωσαν κατά την πιο πάνω ημερομηνία την ελεύθερη κατοχή του ναυπηγείου όπως αναφέρεται στο Τεκμήριο 12, ούτε είχαν πρόθεση οι ενάγουσες 1 και 2 να παραδώσουν την κατοχή του ναυπηγείου αφού το ένταλμα έξωσης δεν απευθυνόταν σε αυτές, αλλά προς τους ενάγοντες 3 και επίσης δεν υπήρχε περίπτωση μέσα στο χρονικό διάστημα του ενός μηνός να μπορούσαν να μεταφέρουν τα μηχανήματα και τον εξοπλισμό που αναφέρετο σε αυτό εκτός του ναυπηγείου μέχρι τις 28.1.
  6. Άλλωστε παρά την υπογραφή της αναφερόμενης δήλωσης, οι ενάγουσες εταιρείες 1 και 2 ήταν και παραμένουν μέχρι σήμερα στο επίδικο ναυπηγείο. Η υπογραφή της αναφερόμενης δήλωσης κάτω από τις περιστάσεις που έγινε, συνιστούν όπως ισχυρίζεται εκβιασμό και αθέμιτη επιρροή και το έγγραφο αυτό δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Κατά ή περί την 8.2.16 έλαβε χώρα στο χώρο του ναυπηγείου, η λεγόμενη παράδοση της κατοχής του ναυπηγείου από τον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου προς τους εναγόμενους 1 και ο ενόρκως δηλών δηλώνει κατηγορηματικά ότι εκ μέρους των εναγόντων 1 και 2 ούτε παραδόθηκε η κατοχή του ναυπηγείου στον Πρωτοκολλητή, ούτε ο Λεωνίδας Κίμωνος παρέλαβε ποτέ την ισχυριζόμενη κατοχή του επίδικου χώρου του ναυπηγείου είτε νομικά είτε και πραγματικά και το προσωπικό των εναγόντων 2 συνεχίζει να βρίσκεται εκτός του χώρου. Ακόμα και αν η ενάγουσα 3 έχει εξωθεί από το χώρο του ναυπηγείου που καλύπτεται από το τεκμήριο 1, οι ενάγουσες 1 και 2 διατηρούν τα κατάλοιπα κατοχής που είχαν και δεν μπορούν να εξωθούν παρά μόνο με την παρέμβαση του Δικαστηρίου σε μια νέα δικαστική διαδικασία. Οι ενάγοντες 1 και 2 δεν βρίσκονται στο χώρο του ναυπηγείου σαν αντιπρόσωποι της ενάγουσας εταιρείας 3, αλλά δυνάμει των μεταξύ τους συμφωνιών και κατέχουν τον επίδικο χώρο και διατηρούσαν και εξακολουθούν να διατηρούν στον επίδικο χώρο τα μηχανήματα και εξοπλισμό τους. Αναφέρει επίσης ότι εξ όσων πληροφορήθηκε από τον Λεωνίδα Κίμωνος, ο ίδιος έχει αρχίσει ήδη να ψάχνει, είτε επενδυτές για να πωλήσει το ναυπηγείο, είτε να παραχωρήσει την άδεια χρήσεως τους σε τρίτα πρόσωπα και όπως του ανέφερε εάν δεν μεταφέρει εκτός του ναυπηγείου τον εξοπλισμό, το ναυπηγείο θα πωληθεί ή ενοικιαστεί ως έχει και τα μηχανήματα θα περιέλθουν στην κατοχή τρίτων προσώπων. Ο μηχανικός και γραφειακός εξοπλισμός που περιγράφεται στην αίτηση ανήκει όπως ισχυρίζεται στους ενάγοντες 1 και 2 και όχι στην ενάγουσα
  7. Εάν οι εναγόμενοι επέμβουν επί του γραφειακού εξοπλισμού των εναγόντων, ευαίσθητες πληροφορίες και προσωπικά τους δεδομένα θα έλθουν στην κατοχή των εναγομένων και πιθανών ανταγωνιστών τους. Η πραγματοποίηση των απειλών των εναγομένων 2-4 σημαίνει την ολοκληρωτική καταστροφή των εναγόντων, οι κόποι και οι μόχθοι μιας ζωής πάνε χαμένοι γιατί θα κληθούν να εγκαταλείψουν τον τόπο εργασίας τους και τα υποστατικά τους κακήν κακώς. Επίσης θα απωλέσουν όπως ισχυρίζεται την πελατεία και την καλή τους φήμη, η οποία λόγω της εγκατάλειψης του ναυπηγείου δεν θα μπορεί να αντικατασταθεί ή αντισταθμιστεί με οποιοδήποτε χρηματικό ποσό, ενώ τα μόνα περιουσιακά στοιχεία τα οποία έχουν οι εναγόμενοι, είναι η συγκεκριμένη δεξαμενή για την οποία οι ενάγοντες 3 ήδη έχουν απαίτηση εναντίον τους στο Ναυτοδικείο για διάσωση της αλλά και συντήρηση και επισκευή της, σύμφωνα με το τεκμήριο για μεγάλα χρηματικά ποσά. Συνεπώς η χρηματική αποζημίωση των εναγομένων από τους ενάγοντες είναι εκτός πραγματικότητας σαν εναλλακτική μορφή θεραπείας. Στην αίτηση καταχώρισαν ένσταση οι καθ'ων η αίτηση-εναγόμενοι 2, 3 και 4 και οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: (α) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (β) Οι Ενάγοντες κακόπιστα και/ή εσκεμμένα και/ή άλλως πως απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή πληροφορίες (Non disclosure) και δεν προέβηκαν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη (full and frank disclosure) τέτοιων γεγονότων παραβαίνοντας την υποχρέωση να ενεργούν με μέγιστη καλή πίστη (utmost good faith) (γ) Οι Ενάγοντες δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και κωλύονται να αιτούνται την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου προς όφελος τους και/ή της συμφυούς εξουσίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. (δ) Οι Ενάγοντες αποκρύπτουν γεγονότα και/ή παρουσιάζουν γεγονότα με αναληθή και/ή παραπλανητικό τρόπο με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. (ε) Η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη ανυπόστατη και καταχρηστική αφού για τον συγκεκριμένο χώρο στο Λιμάνι Λεμεσού υπάρχει ήδη εκ συμφώνου εκδοθείσα απόφαση Δικαστηρίου, η οποία είναι τελεσίδικη και έχει εκτελεστεί. (στ) Δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα θεραπείας και/ή επιτυχίας της αγωγής για τους Ενάγοντες. (ζ) Δεν καταδεικνύεται επαρκώς ότι θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. (η) Τα αιτούμενα διατάγματα πάσχουν και/ή είναι ελαττωματικά καθότι είναι γενικά και αόριστα και η τυχόν έκδοση τους θα τα καθιστούσε πρακτικά μη εκτελέσιμα και/ή εφαρμόσιμα. (θ) Δεν καταδεικνύεται και/ή δεν υποστηρίζεται επαρκώς το κατεπείγον της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και οι Ενάγοντες δεν έχουν αποσείσει από τους ώμους τους το σχετικό βάρος απόδειξης. (ι) Οι Ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται στην έγερση της παρούσας αγωγής και/ή δεν υπάρχει και/ή δεν αποκαλύπτεται οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα στη βάση του αστικού αδικήματος της παράνομης επέμβασης προς όφελος των Εναγόντων. (κ) Ενδεχόμενη έκδοση των αιτούμενων θα προκαλέσει πολύ μεγαλύτερη ζημιά στους Καθ'ων η Αίτηση από ότι στους Αιτητές. (λ) Δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε ζημιά η οποία να μην μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. (μ) Δεν είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής τη δικαιοσύνης η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. (ν) Η Αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη με σκοπό την παρεμπόδιση του δικαστικού έργου και/ή την σπατάλη δικαστικού χρόνου και εξόδων τα οποιαδήποτε μηχανήματα των Εναγόντων βρίσκονται παράνομα και αυθαίρετα στα υποστατικά των Εναγομένων και όφειλαν να τα απομακρύνουν αφού αποτελούν παράνομη επέμβαση επί του υποστατικού των Εναγομένων και όχι να αιτούνται διατάγματα όπως παραμείνουν παράνομα στους χώρους των Εναγομένων. (ξ) Οι Εναγόμενοι ουδέποτε επενέβηκαν ή επεμβαίνουν επί οποιουδήποτε χώρου των Εναγόντων ή που κατέχουν νόμιμα οι Ενάγοντες. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση των καθ'ων η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Λεωνίδα Κίμωνος ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει ότι είναι εκκαθαριστής των εταιρειών FAMALIFT SHIPYARD LTD, FAMAGOUSTA SLIPWAY COMPANY LTD και FAMALIFT (CYPRUS) SHIPYARD LTD και έχει διοριστεί ως εκκαθαριστής δυνάμει διαταγμάτων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερ. 10.2.
  8. Με την ιδιότητα αυτή προβαίνει στην ένορκη δήλωση και όπως αναφέρει γνωρίζει καλά και προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Μεταξύ άλλων αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι η Άδεια Χρήσης του ναυπηγείου γνωστού ως Famalift την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του ο κ. Τζωρτζής δεν είναι η σωστή συμφωνία. Την 19.3.2007 υπογράφτηκε συμφωνία άδειας χρήσης μεταξύ των εναγομένων 2, 3 και 4 και των εναγόντων 3 με την εγγύηση του ενάγοντα
  9. Περαιτέρω οι εναγόμενοι ουδέποτε είχαν οποιαδήποτε σχέση ή συνεργασία με τους ενάγοντες 1 και 2 και οι εναγόμενοι ουδέποτε έδωσαν οποιαδήποτε άδεια ή εξουσιοδότηση στους ενάγοντες 1 και 2 αναφορικά με τη διαχείριση του ναυπηγείου. Η συμφωνία την οποία επικαλείται ο κ. Τζωρτζής αποτελεί απόπειρα παραπλάνησης του Δικαστηρίου γιατί είχε λήξει. Οι εναγόμενοι 2, 3 και 4 με τους ενάγοντες 3 κατάρτησαν νέα συμφωνία παραχώρησης άδειας χρήσης η οποία επειδή οι ενάγοντες 3 δεν κατέβαλλαν τα δικαιώματα χρήσης τερματίστηκε και προς τούτο είχε εκδοθεί εκ συμφώνου απόφαση Δικαστηρίου στην αγωγή αρ. 3875/11 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερ. 8.2.12 για την ανάκτηση κατοχής του ναυπηγείου από τους ενάγοντες 3 στην παρούσα αγωγή. Οι εναγόμενοι αγνοούν την ύπαρξη της συμφωνίας την οποία οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι σύναψαν με την Αρχή Λιμένων. Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών αρνείται και απορρίπτει τα όσα αναφέρει ο κ. Τζωρτζής στις παραγράφους 19-25 της ένορκης του δήλωσης. Κανένα γεγονός όπως αναφέρει δεν συνέβη το οποίο να καταστήσει την απόφαση ημερομηνίας 8.12.12 ανενεργή και ουδέποτε έγινε οποιαδήποτε συμφωνία, είτε προφορική είτε γραπτή μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων για μη εκτέλεση της εν λόγω απόφασης και οι θέσεις αυτές των εναγόντων αποτελούν ψευδείς ισχυρισμούς και εκ του πονηρού σκέψεις των εναγόντων. Εάν ίσχυαν τα όσα ισχυρίζεται ο ενάγοντας 4, δεν θα εκτελείτο όπως αναφέρει ο ενόρκως δηλών το διάταγμα ανάκτησης κατοχής του ναυπηγείου, του οποίου οι εναγόμενοι ανέκτησαν την κατοχή κατά ή περί την 8.2.16 κατόπιν εκτέλεσης σχετικού εντάλματος ανάκτησης κατοχής από το Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Περαιτέρω ένα τέτοιο θέμα δεν ηγέρθηκε από τους ενάγοντες προς τους εναγόμενους και δεν έδωσαν ποτέ οποιαδήποτε άδεια οι εναγόμενοι για επιδιορθώσεις και αφαίρεσης από τα, δυνάμει της εκδοθείσας δικαστικής απόφασης, οφειλόμενα ποσά. Όπως επίσης τον ενημερώνουν οι δικηγόροι του, σε κάθε περίπτωση η καταβολή αντιτίμου για κατοχή και χρήση υποστατικού είτε αυτά ονομάζονται ενοίκια, είτε δικαιώματα χρήσης ή άλλως πως, δεν συμψηφίζονται με οποιαδήποτε απαίτηση ενοικιαστή ή αδειούχου χρήσης, αλλά μια τέτοια απόφαση θα μπορούσε να εξεταστεί μόνο σε ξεχωριστή αγωγή των εναγόντων. Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι ισχυρισμοί του κ. Τζωρτζή δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν λόγους που να καθιστούν την απόφαση ημερομηνίας 8.2.12 ανενεργή και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τα αιτούμενα διατάγματα και γι' αυτό και όλες οι αιτήσεις που αναφέρει ο κ. Τζωρτζής στην ένορκη του δήλωση απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο. Ο ενόρκως δηλών αρνείται και απορρίπτει τα όσα αναφέρει ο κ. Τζωρτζής στις παραγράφους 28-33 της ένορκης του δήλωσης καθότι οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι όπως αναφέρει ψευδείς. Ο λόγος που δεν εκτελέστηκε το ένταλμα την 15.6.15 δεν είναι αυτός που αναφέρει ψευδώς ο κ. Τζωρτζής, αλλά όπως τον ενημέρωσε ο δικαστικός επιδότης ο οποίος είχε αναλάβει την εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής, επειδή οι ενάγοντες αμφισβήτησαν τα όρια του ναυπηγείου δυνάμει της συμφωνίας άδειας χρήσης, ο δικαστικός επιδότης αναγκάστηκε να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει από αυτό οδηγίες ως προς την εκτέλεση του εντάλματος, και το Δικαστήριο ένεκα της άρνησης των εναγόντων να συνεργαστούν για την εκτέλεση του εντάλματος, παραχώρησε σε αυτόν αστυνομική δύναμη ούτως ώστε να μπορέσει να εισέλθει στο ναυπηγείο και να εκτελέσει το ένταλμα παρόλες τις απειλές και ενοχλήσεις των εναγόντων, γεγονός το οποίο οι ενάγοντες θέλησαν να αποκρύψουν από το Δικαστήριο και να παρουσιάσουν τα γεγονότα με τρόπο ο οποίος βολεύει τους ίδιους. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντα ότι οι ενάγοντες 1-3 δεν κατέχουν το ναυπηγείο και μόνο οι ενάγοντες 3 είχαν την κατοχή του δυνάμει της συμφωνίας ημερομηνίας 19.3.07 και όχι ημερομηνίας 15.5.06 η οποία τερματίστηκε εξαιτίας της παράβασης των όρων της από τους ενάγοντες
  10. Αρνείται τους ισχυρισμούς που ο κ. Τζωρτζής προβάλλει σε σχέση με τον επιδότη Μιχάλη Κούλα και ισχυρίζεται ότι ο ίδιος ουδέποτε έδωσε άδεια εκτός από τους ενάγοντες 3 να κατέχουν τα υποστατικά. Ο ίδιος παρέλαβε τα κλειδιά του ναυπηγείου από τον δικαστικό επιδότη και αρνείται οποιοδήποτε άλλο ισχυρισμό προβάλλουν οι αιτητές στην παράγραφο 51 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. Επαναλαμβάνει ότι η κατοχή του ναυπηγείου βρίσκεται τους εναγόμενους μετά την εκ συμφώνου δικαστική απόφαση και την εκτέλεση του εντάλματος έξωσης τον Φεβρουάριο
  11. Η διαδικασία περιορίστηκε στις ένορκες δηλώσεις, καμιά πλευρά δεν ζήτησε να αντεξετάσει τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπίπτοντων διαταγμάτων και εξετάστηκε σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motoria Ltd
(1987)1 C.L.R. 303, Louis Vuitton v. Dermosak Limited κ.ά.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453). Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγων σε θεραπεία, και (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο και/ή ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η πιθανότητα στο πλαίσιο της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον ενάγοντα/αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση δηλαδή ότι χωρίς τη έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ του ενάγοντα στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Οι δύο πρώτες προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες ιδιαίτερα στην περιορισμένη έκταση εξέτασης σ' αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή διατηρήσει το διάταγμα (βλ. Bacardi v. Vinco
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, Ζωντίλης ν. Αντρέου
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1603 και Άκης (Μεταφορές Δεμάτων) Εξπρές Λτδ ν. C. Kokkouris Trading
(1998)1 A.A.Δ. 149). Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του και πρέπει να αποφύγει την αναλυτική εξέταση των επίδικων θεμάτων της αγωγής, καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograbska Banka
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 235: "οι διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνουμε, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος, . Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εξεταστεί η ουσία της." Στην υπόθεση επίσης P.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802 αναφέρθηκε ότι: "Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του." Πριν προχωρήσω στην εξέταση του άρθρου 32, θα εξετάσω τον ισχυρισμό των καθ'ων η αίτηση ότι οι αιτητές δεν προέβηκαν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη παραβαίνοντας την υποχρέωση να ενεργούν με τη μέγιστη καλή πίστη. Η μη αποκάλυψη ή απόκρυψη από το Δικαστήριο ουσιωδών γεγονότων, αν διαφανεί ότι έχει γίνει, ιδιαίτερα στο στάδιο της μονομερούς αίτησης και που έχει επηρεάσει το Δικαστήριο το οποίο διαφορετικά θα μπορούσε να μην εκδώσει το διάταγμα, επιτρέπει στο Δικαστήριο να ακυρώσει το διάταγμα χωρίς να εξετάσει την ουσία του. Στα γεγονότα της παρούσας διαδικασίας, το Δικαστήριο δεν εξέδωσε μονομερώς τα ζητούμενα διατάγματα αλλά έδωσε οδηγίες για επίδοση της αίτησης και οι καθ'ων η αίτηση καταχώρισαν ένσταση. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι η όποια πιθανή μη αποκάλυψη γεγονότων από τους αιτητές δεν μπορεί να έχει την καταλυτική σημασία όπως στην περίπτωση που το διάταγμα θα εκδίδετο μονομερώς αλλά η όποια παράλειψη των αιτητών θα εξεταστεί στα πλαίσια εξέτασης του άρθρου 32 και ιδιαίτερα της πρώτης και δεύτερης προϋπόθεσης. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θα προχωρήσω στην εξέταση του άρθρου 32 και στο κατά πόσο οι αιτητές έχουν αποκαλύψει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανότητα να δικαιούνται σε θεραπεία. Οι απαιτήσεις των εναγόντων εναντίον των εναγομένων όπως φαίνονται μέσα από την οπισθογράφηση της απαίτησης, αφορούν αναγνωριστικές αποφάσεις αλλά και απαγορευτικά διατάγματα όπως και γενικές και ειδικές αποζημιώσεις στη βάση του ισχυρισμού των εναγόντων ότι οι ενάγοντες 1 και 2 κατέχουν το μέρος του ναυπηγείου γνωστό ως Famalift ως μέλη των εταιρειών της Famagroup όπου ανήκει και η ενάγουσα 3 και/ή στη βάση συμφωνίας ή άδειας χρήσης που υπογράφτηκε μεταξύ των εναγόντων 3 και των εναγομένων 2, 3 και 4, όπως και σε απευθείας συμφωνία των εναγόντων 3 με την Αρχή Λιμένων. Ισχυρίζονται επίσης οι ενάγοντες ότι η γραπτή δήλωση που υπέγραψαν οι ενάγοντες 3 στο Δικαστήριο στις 22.12.15 είναι άκυρη και/ή χωρίς οποιαδήποτε νομική ισχύ ως αποτέλεσμα εκβιασμού και/ή αθέμιτης επιρροής και/ή το αποτέλεσμα υπέρβασης των εξουσιών του διευθυντή των εναγόντων 1, ενάγοντα 4 Αλέξανδρου Χρυσόστομου Τζιωρτζή. Όπως φαίνεται από την ένορκη δήλωση του Αλέξανδρου Χρυσόστομου Τζιωρτζή η συμφωνία ημερομηνίας 22.12.15 αφορούσε συμφωνία του πατέρα του Χρυσόστομου Τζιωρτζή και του Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου για να δοθεί στους ενάγοντες 3 παράταση χρόνου στην εκτέλεση του εντάλματος έξωσης που αφορά την απόφαση στην αγωγή 3875/11 που εκδόθηκε στις 8.12.
  1. Στην ένορκη του δήλωση ο Αλέξανδρος Τζιωρτζής αναφέρθηκε επανειλημμένως σε συμφωνία των εναγόντων 1 και 2 με τους ενάγοντες 3 στη βάση των οποίων δικαιούνται σε κατοχή του χώρου του ναυπηγείου. Καμία τέτοια συμφωνία δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου παρά την αμφισβήτηση των ισχυρισμών αυτών εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση με αποτέλεσμα ο ισχυρισμός για νομιμοποίηση των εναγόντων 1 και 2 να παραμένει μετέωρος. Ενώπιον του Δικαστηρίου έχουν τεθεί συμφωνίες των εναγομένων με τους ενάγοντες 3 και συμφωνίες της Αρχής Λιμένων με τους ενάγοντες
  2. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός των αιτητών ότι η απόφαση ημερομηνίας 8.12.12 εναντίον των εναγόντων 3 κατέστη ανενεργός και/ή αντικαταστάθηκε με συμφωνία των διαδίκων και/ή ενός «understanding» που υπήρξε μεταξύ των εναγόντων 3 και του Λεωνίδα Κίμωνος ως εκκαθαριστή των εναγομένων 2-
  3. Οι καθ'ων η αίτηση αρνούνται ότι προέκυψαν τέτοια γεγονότα που να καθιστούν την απόφαση στην αγωγή 3875/11 ημερομηνίας 8.2.12 ανενεργή. Αντίθετα η προσπάθεια των εναγομένων για εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής καταδεικνύει την επιθυμία τους για εφαρμογή της απόφασης και αμφισβητείται από τον Λεωνίδα Κίμωνος ο ισχυρισμός για κοινό «understanding». Όπως ισχυρίζεται ο Λεωνίδας Κίμωνος και παρέμεινε αναντίλεκτο ο ίδιος ως εκκαθαριστής των εναγομένων ουδέποτε έδωσε άδεια χρήσης σε οποιονδήποτε άλλο εκτός από τους ενάγοντες
  4. Οι ισχυρισμοί των εναγόντων-αιτητών παρέμειναν στη μεγαλύτερη τους έκταση μετέωροι και οι αιτητές δεν ζήτησαν την αντεξέταση του Λεωνίδα Κίμωνος που είναι το πρόσωπο με το οποίο όπως ισχυρίζεται o ενόρκως δηλών έγιναν οι συμφωνίες ή υπήρξε το "understanding", αλλά ούτε και ζήτησαν όπως καταχωρήσουν απαντητική ένορκη δήλωση σε σχέση με τις αναφορές του Κίμωνος. Στην ένορκη του δήλωση ο Αλέξανδρος Τζιωρτζής αναφέρει ότι οι ενάγουσες 1 και 2 δεν παρέδωσαν την ελεύθερη κατοχή του ναυπηγείου, ούτε είχαν τέτοια πρόθεση αφού το διάταγμα στρεφόταν μόνο εναντίον των εναγόντων
  5. Οι καθ'ων η αίτηση αμφισβητούν οποιοδήποτε δικαίωμα ισχυρίζονται οι αιτητές 1 και 2 ότι έχουν για να κατέχουν το επίδικο ναυπηγείο και οι αιτητές 1 και 2 απέτυχαν να τεκμηριώσουν ότι δικαιούνται σε τέτοια κατοχή. Η αγωγή 3875/11 είναι σαφές ότι δεν αναφέρεται στους ενάγοντες 1 και 2 αλλά μόνο στους ενάγοντες 3 και είναι μόνο εναντίον των εναγόντων 3 που εκδόθηκε το διάταγμα ανάκτησης της κατοχής γιατί όπως αναφέρει ο Κίμωνος ουδέποτε τέθηκε από τους ενάγοντες οτιδήποτε άλλο. Στο τεκμήριο 14 δεν αναφέρονται επίσης οι ενάγοντες 1 και 2, αλλά μόνο η ενάγουσα
  6. Το τεκμήριο 14 δεν φέρει οποιαδήποτε υπογραφή παρά μόνο δύο σφραγίδες η μια εκ των οποίων φαίνεται να ανήκει στην ενάγουσα 1, η δε δεύτερη δεν είναι ξεκάθαρο ποια εταιρεία αφορά και δεν μπορώ να αντιληφθώ πως ο ενόρκως δηλών διαμαρτύρεται ότι υπέγραψε το έντυπο κάτω από περιστάσεις που συνιστούν εκβιασμό και αθέμιτη επιρροή ενώ δεν υπάρχει οποιαδήποτε υπογραφή. Περαιτέρω όμως και παρά την πιο πάνω θέση του, επισυνάπτει ως τεκμήριο 15 δέσμη εγγράφων που αφορούν αλληλογραφία ακόμα και του ίδιου με τον επιδότη Μιχάλη Κούλα με την οποία ζητείται περαιτέρω παράταση χρόνου για τη μετακίνηση από τον επίδικο χώρο του ναυπηγείου και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Χρυσόστομου Τζιωρτζή που επίσης επισυνάπτεται στην αίτηση, δεν συνάδει με το περιεχόμενο των επιστολών που ο ίδιος υπογράφει και δεν μπορώ να δεχθώ ότι ενώ η συμφωνία αφορούσε μόνο την παράταση χρόνου, ο Πρωτοκολλητής προέβη σε αυθαίρετες ενέργειες. Με βάση τα πιο πάνω και πάντοτε μέσα στο περιορισμένο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας και χωρίς να καταλήγω σε οποιαδήποτε ευρήματα, θεωρώ ότι δεν στοιχειοθετούνται ούτε η πρώτη και κατά συνέπεια ούτε η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου
  7. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός των αιτητών ότι η εγκατάλειψη του ναυπηγείου δεν θα μπορεί να αντικατασταθεί ή αντισταθμιστεί με οποιοδήποτε χρηματικό ποσό αφού θα χάσουν την πελατεία και την καλή τους φήμη και η χρηματική αποζημίωση είναι εκτός πραγματικότητας σαν εναλλακτική μορφή θεραπείας. Η έννοια της δικαιοσύνης όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. Τimperland Co of USA
(1977)1 C.L.R. 1791, δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με τη ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων των αιτούντων την θεραπεία και στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης οι αιτητές δεν έχουν παρουσιάσει μαρτυρία που να υποστηρίζει την ύπαρξη δικαιωμάτων όπως αναφέρω πιο πάνω πάντα βέβαια στο πλαίσιο της διαδικασίας του ενδιάμεσου διατάγματος. Αντίθετα, η έκδοση του διατάγματος θα καθιστούσε με έμμεσο τρόπο αδύνατη την εφαρμογή της απόφασης στην αγωγή 3875/11 στην οποία η ενάγουσα 3 αποδέκτηκε εκ συμφώνου απόφαση και ως εκ τούτου θεωρώ ότι και στο ισοζύγιο της ευχέρειας δεν δικαιολογείται η έκδοση των διαταγμάτων. Για όλους τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ'ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών όπως θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ........... Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση - Απαγορευτικό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.