Ελευθερίας Ανακρέοντα ν. Arkadiy Sharov, Αρ. Αγωγής 4530/15, 24/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A437 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4530/15 Μεταξύ: Ελευθερίας Ανακρέοντα (Αρ. Διαβ.800305295), από Πύργο Λεμεσού Ενάγουσας -και- Arkadiy Sharov (Αρ. Ρωσικού Διαβ.530343322) εκ Παύλου Λιασίδη 34, Πύργος Λεμεσού Εναγόμενου ---------------------------------- Αίτηση ημερ. 26.4.2016 για συνοπτική απόφαση 24 Οκτωβρίου 2016 Για ενάγουσα-αιτήτρια: κ. Μ. Κλεόπας με κ. Βιολάρη για Κλεόπας & Κλεόπας ΔΕΠΕ (κα Κ. Χ"Ιωάννου ν' ακούσει απόφαση) Για εναγόμενο-καθ' ου ηαίτηση: κ. Ε. Ιωσήφ για Ευθύμιος Κ. Ιωσήφ & Συνεργάτες (JLAW) ΔΕΠΕ (κα Ι. Ιωσηφάκη ν' ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αγωγή η ενάγουσα αξιώνει εναντίον του εναγόμενου απόφαση για το ποσό των €135.000,00 δεδουλευμένα ενοίκια και/ή ως εξ επαγωγής εμπιστευματοδόχου, διάταγμα του Δικαστηρίου να εκκενώσει και να παραδώσει την ελεύθερη κατοχή του ακινήτου της στην οδό Παύλου Λιασίδη 34, στον Πύργο Λεμεσού, αποζημιώσεις προς €15.000,00 μηνιαίως από 1.11.2015, ειδικές αποζημιώσεις εκ €200.000,00 για ζημιές στο ακίνητο, παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις, καθώς και €495.000,00 αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης πλέον τόκους και έξοδα. Στις 8.2.2016 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους του εναγόμενου και στις 26.4.2016 η ενάγουσα-αιτήτρια καταχώρισε την παρούσα αίτηση, με την οποία εξαιτείται την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €95.714,00 και/ή €135.000,00, διάταγμα όπως εκκενώσει και παραδώσει ελεύθερη κατοχή της κατοικίας καθώς και €15.000 μηνιαίως από 1.11.2015 μέχρι την παράδοση της κατοχής της κατοικίας πλέον τόκο προς 7% ετησίως επί καθενός καθυστερημένου ενοικίου. Η νομική βάση της αίτησης είναι η Δ.18 θ.θ.1-5, 8 και 9, Δ.19, Δ.21, Δ.48, θ.θ.1-4, 8, 9, 11 και 12 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και οι συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση της ενάγουσας ημερομηνίας 22.4.
- Στην ένορκη της δήλωση αφού υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης αναφέρεται στη συμφωνία ημερομηνίας 4.8.2014 δυνάμει της οποίας ενοικίασε στον εναγόμενο την κατοικία της στην οδό Παύλου Λιασίδη 34, στον Πύργο της επαρχίας Λεμεσού για 4 χρόνια, δηλαδή από 1.8.2014 - 30.7.2018 έναντι μηνιαίου ενοικίου εκ €15.000,
- Ήταν όρος της συμφωνίας ότι στην περίπτωση που ο εναγόμενος χρειαστεί περαιτέρω φορτίο από το βασικό που παρέχει η ΑΗΚ στην κατοικία τότε θα καταβάλει ο ίδιος τα όποια έξοδα προκύψουν προς το σκοπό αυτό. Στις 2.9.2014 ο εναγόμενος μέσω επιστολής του δικηγόρου του την πληροφόρησε ότι ήταν επιθυμία του να αυξήσει το ηλεκτρικό φορτίο της κατοικίας της ζητώντας της να επωμισθεί η ίδια τα έξοδα αύξησης του φορτίου. Σύμφωνα με την ενάγουσα, ο λόγος για τον οποίο ο εναγόμενος ζήτησε την αύξηση του φορτίου ήταν γιατί είχε εγκαταστήσει πολύ ισχυρούς προβολείς περιμετρικά της κατοικίας προς ενίσχυση της προσωπικής του ασφάλειας. Με την επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 5.9.2014 η ενάγουσα απέρριψε τις θέσεις του εναγόμενου παραπέμποντας τον στον όρο 9 της συμφωνίας που προνοούσε ότι τα έξοδα για τυχόν αύξηση του ηλεκτρικού φορτίου που παρέχει η Αρχή Ηλεκτρισμού θα επιβαρύνουν τον εναγόμενο. Τελικά η ίδια αποδέχθηκε να επωμισθεί κάποια από τα έξοδα αύξησης του ηλεκτρικού φορτίου γι' αυτό και αποδέχθηκε όπως για 5 μήνες, δηλαδή από την 1.9.2014 μέχρι και τις 31.1.2015 καταβάλει ο εναγόμενος μειωμένο ενοίκιο κατά €5.000,00 το μήνα. Στη συνέχεια ο εναγόμενος ζήτησε περαιτέρω αποκοπή από το μηνιαίο ενοίκιο με επιστολή του ημερομηνίας 23.1.2015 στην οποία απάντησαν οι δικηγόροι της ότι αποδέχεται να εισπράττεται μειωμένο κατά €5.000,00 το ενοίκιο για περαιτέρω περίοδο δύο μηνών υπό την προϋπόθεση ότι ο εναγόμενος θα προχωρούσε με τη διευθέτηση παροχής αυξημένου φορτίου στην κατοικία της. Σε κάποιο στάδιο μετά, ο εναγόμενος σταμάτησε να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό ενοικίου, με αποτέλεσμα οι δικηγόροι της να του αποστείλουν τις επιστολές ημερομηνίας 6.4.2015, 17.4.2015 και 5.5.2015 με τις οποίες ζητούσαν την πληρωμή των δεδουλευμένων ενοικίων. Όπως τους πληροφόρησε ο εναγόμενος, η ΑΗΚ ενέκρινε την αύξηση του φορτίου υπό την προϋπόθεση να πληρωθεί προκαταβολικά η αξία εκ €9.000,
- Η ίδια αποδέχθηκε και υπέγραψε την σχετική αίτηση, ως η ιδιοκτήτρια της κατοικίας, και παρέδωσε την αίτηση στον εναγόμενο για να την προωθήσει στην ΑΗΚ. Στη συνέχεια πάλι σταμάτησε ο εναγόμενος να καταβάλλει το ενοίκιο, οπότε με την επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 28.9.2015 προέβη σε τερματισμό της ενοικίασης, υπαιτιότητι του εναγόμενου, καλώντας τον ταυτόχρονα να της παραδώσει ελεύθερη κατοχή της κατοικίας της μέχρι την 1.11.
- Είναι ισχυρισμός της ότι αν και ο εναγόμενος αναγνώρισε το χρέος του κατ' επανάληψη, εντούτοις αρνήθηκε να καταβάλει τα δεδουλευμένα ενοίκια και εξακολουθεί να διαμένει στην κατοικία της παράνομα και χωρίς τη συγκατάθεση της. Αναφέρει επίσης ότι επειδή με τη συμφωνία ενοικίασης δημιούργησε τρεχούμενο λογαριασμό, ο λογαριασμός της τον Οκτώβριο του 2015 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο σε βάρος του εναγόμενου εκ €95.714,00, ποσό που αντιπροσωπεύει τα δεδουλευμένα ενοίκια μέχρι τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης. Όπως η ενάγουσα έχει πληροφορηθεί, εκκρεμεί μεγάλος αριθμός αγωγών εναντίον του εναγόμενου για χρέη ενώ έκλεισε το γραφείο που διατηρούσε στη Λεμεσό και ο ίδιος βρίσκεται σε άσχημη οικονομική κατάσταση. Καταλήγοντας η ενάγουσα εισηγείται ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε εύλογη αμφιβολία ότι δικαιούται σε απόφαση, εφόσον η απαίτηση της αφορά σε δεδουλευμένα ενοίκια για περίοδο που η συμφωνία ενοικίασης βρισκόταν σε ισχύ και ο εναγόμενος απολάμβανε την κατοχή της οικίας της χωρίς να καταβάλει οποιοδήποτε χρηματικό αντίτιμο. Η Αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του εναγόμενου ο οποίος προβάλλει τους ακόλουθους 8 λόγους ένστασης: «
- Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1 όπως αυτές έχουν τεθεί από την σχετική νομολογία για την έκδοση συνοπτικής απόφασης και είναι αντίθετη με τον Περί Αποδείξεως Νόμο Κεφ.
- Ο Εναγόμενος/ Καθ' ου η Αίτηση έχει καλό και συζητήσιμο θέμα προς εκδίκαση και καλή, ουσιαστική και καλόπιστη υπεράσπιση εναντίον της Ενάγουσας/Αιτήτριας και ως εκ τούτου θα πρέπει να του δοθεί άδεια να καταχωρήσει την υπεράσπιση τους χωρίς όρους.
- Τα γεγονότα που αποκαλύπτονται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του Εναγομένου/Καθ' ου η Αίτηση είναι τέτοια που του δίδουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του.
- Είναι ορθό και δίκαιο όπως δοθεί στον Εναγόμενο/ Καθ' ου η Αίτηση η ευκαιρία να προβάλει την υπεράσπιση του και να τύχει δίκαιης δίκης. Διαφορετική αντιμετώπιση δεν θα εξυπηρετούσε την δικαιοσύνη και θα προκαλείτο μεγάλη αδικία στον Εναγόμενο/ Καθ' ου η Αίτηση.
- Στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν έχουν τεθεί όλα τα θέματα που αφορούν την Αγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου και τα γεγονότα τα οποία αναφέρει η Ενάγουσα/Αιτήτρια στην Ένορκη Δήλωση της είναι ελλιπή, παραπλανητικά, αστήρικτα και δεν προσέρχεται ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου με καθαρά χέρια, με αποκλειστικό σκοπό να παρασύρει το Δικαστήριο στην έκδοση της αιτούμενης αποφάσεως.
- Η αξίωση της Ενάγουσας/Αιτήτριας σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί καθαρή και αδιαμφισβήτητη.
- Η παρούσα Αίτηση γίνεται κακή τη πίστη (mala fide), με μόνο σκοπό να αποστερήσει από τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση του δικαιώματος του να προβάλει την Υπεράσπιση του σε κανονική δίκη.
- Ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση αποκαλύπτει πολύ καλή Υπεράσπιση και έχει κάθε νόμιμο και συνταγματικό δικαίωμα να παρουσιάσει την Υπεράσπιση του.» Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του ίδιου του εναγόμενου, ημερομηνίας 8.9.2016, στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης παραθέτοντας περαιτέρω στοιχεία και λεπτομέρειες. Παραδέχεται την ύπαρξη της γραπτής συμφωνίας ενοικίασης αλλά προβάλλει τη θέση περί καταρτισμού και άλλης προφορικής συμφωνίας μεταξύ τους κατά την υπογραφή του συμβολαίου που προνοούσε ότι η ενάγουσα-αιτήτρια θα αναλάμβανε με δικά της έξοδα όλες τις απαραίτητες επιδιορθώσεις καθώς και τα έξοδα για την αύξηση του ηλεκτρικού φορτίου της κατοικίας. Είναι η θέση του ότι αυτή η προφορική διαβεβαίωση ήταν ο αποφασιστικός παράγοντας για να προβεί στην υπογραφή της γραπτής συμφωνίας. Με την ανάκτηση της κατοχής της κατοικίας διαφάνηκαν αρκετά προβλήματα με κυριότερο το πρόβλημα στην ηλεκτρική εγκατάσταση, όπου το φορτίο που παρείχε η ΑΗΚ δεν ικανοποιούσε τέτοια μεγάλη κατοικία. Ενημέρωσε σχετικά την ενάγουσα με επιστολή του δικηγόρου του και κάλεσε και ηλεκτρολόγο για να προβεί σε έλεγχο της ηλεκτρικής εγκατάστασης της κατοικίας, ο οποίος ετοίμασε και σχετική ηλεκτρομηχανολογική μελέτη που επισύναψε ως Τεκμ.Β στην ένορκη δήλωση του. Ενόψει του προβλήματος με την παροχή ηλεκτρισμού ο ίδιος αναγκάστηκε να τροφοδοτήσει την κατοικία με ηλεκτρογεννήτρια προκαλώντας του έξοδα. Παραδέχεται ότι εγκατέστησε προβολείς αλλά όχι 50, όπως ισχυρίζεται η ενάγουσα στην ένορκη δήλωση της, οι οποίοι μάλιστα λειτουργούν με λάμπες "Led" πολύ χαμηλής ισχύος που δεν επηρεάζουν το ηλεκτρικό φορτίο. Στη συνέχεια αναγκάστηκε να αποκαταστήσει ο ίδιος το πρόβλημα, όπου μαζί με τα τιμολόγια καυσίμων υπεβλήθη σε έξοδα εκ €26.206,10 (βλ. Τεκμ.Γ της ένορκης δήλωσης του). Είναι ισχυρισμός του ότι ανκαι η ενάγουσα-αιτήτρια υπέγραψε την αίτηση για αύξηση του φορτίου της ΑΗΚ, δεν κατέβαλε το αναγκαίο κόστος όπως είχε συμφωνηθεί μεταξύ τους. Ο ίδιος δεν θεωρεί ότι έχει τερματιστεί η ενοικίαση γιατί δεν παρέλαβε καμία επιστολή τερματισμού. Αρνείται επίσης ότι εκκρεμούν εναντίον του αγωγές σε Κυπριακά Δικαστήρια προβάλλοντας τη θέση ότι τυχόν αγωγές αφορούν σε εταιρείες στις οποίες ο ίδιος τυγχάνει μέτοχος. Αρνείται επίσης ότι δεσμεύτηκε οποιοδήποτε αυτοκίνητο του, ενώ είναι ισχυρισμός του ότι το γραφείο του έχει μεταφερθεί σε άλλη διεύθυνση και δεν το έχει κλείσει. Καταλήγοντας εισηγείται ότι από το 2014 ο ίδιος και η οικογένεια του έχουν πολιτογραφηθεί ως Κύπριοι πολίτες. Ισχυρίζεται τέλος ότι στην επίδικη κατοικία διαμένει σήμερα με τη σύζυγο και τα τρία ανήλικα παιδιά του καθώς και το υπηρετικό προσωπικό. Η νομική βάση της ένστασης είναι περίπου η ίδια με εκείνη της αίτησης. Οι δικηγόροι των διαδίκων κατά την ακρόαση της αίτησης υποστήριξαν τις θέσεις τους με γραπτές αγορεύσεις, παραπέμποντας σε νομολογία. Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή την αίτηση και ένσταση καθώς επίσης και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Η αίτηση βασίζεται ουσιαστικά στη Δ.18 θ.1(α) των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που προβλέπει τα εξής σε ελεύθερη μετάφραση: «Όπου ο Εναγόμενος εμφανίζεται σε κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο σύμφωνα με τη Διάταξη 2 κανονισμός 6 ο Ενάγοντας μπορεί, με ένορκο δήλωση που θα κάμει ο ίδιος, ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί και πιστοποιήσει τα γεγονότα και να βεβαιώσει την αιτία της αγωγής και το ποσόν που απαιτείται (αν υπάρχει) και να αναφέρει ότι από ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή, να αποταθεί για απόφαση για το ποσό που απαιτείται μαζί με τόκο (αν υπάρχει) ή για ανάκτηση γης (με ή χωρίς ενοίκιο) ή για παράδοση ορισμένου κινητού πράγματος, ανάλογα με την περίπτωση, και τα έξοδα και μπορεί να δοθεί απόφαση υπέρ του Ενάγοντα εκτός αν ο Εναγόμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που θα είναι ουσιώδη για να του δοθεί δικαίωμα υπεράσπισης.» Στην υπόθεση ATLASPANTOY CO LIMITED v. ANGELOS NICOLAIDES HOLDING LIMITED (Αρ. Εγγρ. 112602) ΕΜΠΟΡΕΥΟΜΕΝΗ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΚΑΙ/Ή ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ A. NICOLAIDES HOLDINGS LTD,
(2013)1(Γ) Α.Α.Δ. 2553 αναφέρθησαν τα εξής στη σελ. σ' όσον αφορά τη Δ.18: «Όπως πολύ συνοπτικά αναφέρεται από τον Ναθαναήλ Δ στην J. & M. Loizides Agencies Ltd. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ.
(2011)1(B) A.A.D. 1280: «Η δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προς έκδοση συνοπτικής απόφασης, αποτελεί τον επιτρεπόμενο δικονομικά τρόπο παράκαμψης της συνήθους διεξαγωγής της δίκης και κατά συνέπεια αποτελεί από αυτή την άποψη ένα εξαιρετικό μέτρο. Από την άλλη πλευρά, η δυνατότητα αυτή προσφέρεται στα πλαίσια όσο το δυνατόν γρήγορης απονομής της δικαιοσύνης εκεί όπου ο ενάγων συμμορφούμενος με τις διατάξεις της Δ.18, θ. 1, μετατοπίζει το βάρος στους ώμους του εναγομένου για να αποκαλύψει καλή υπεράσπιση. Ο εναγόμενος θα πρέπει σύμφωνα με σαφή καθιερωμένη νομολογία να δώσει επαρκείς λεπτομέρειες προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου για να του δοθεί άδεια να υπερασπιστεί την υπόθεση. Αναμφίβολα η εξουσία του Δικαστηρίου κάτω από τη Δ.18 ασκείται με φειδώ και όπου εμφανώς τα γεγονότα που η πλευρά του εναγομένου παραθέτει μέσα από την ένσταση της, δεν αφήνουν περιθώρια για νόμιμη υπεράσπιση, (δέστε Μάρκος Νικολάου Λτδ ν Adamco Constructions Ltd
(2005)1 Α.Α.Α. 376). " Ο ενάγοντας προκειμένου να επιτύχει δυνάμει της Δ.18 θ. 1(α) θα πρέπει να ικανοποιήσει ορισμένα κριτήρια. Σύμφωνα με την Δ.18 θ. 1(α) και νομολογία (βλ. PC Κ Sports v. Persona Advertising Ltd.
(1996)1 Α.Α.Δ. 1074, Ζερβός v. Euroinvestment and Finance Ltd.
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1968, Νεάρχου κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ.
(2005)1 Α.Α.Α. 818, Sensus Gymnasium Ltd. κ.α. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ.
(2013)1 Α.Α.Δ. 1795). Αυτά είναι:
- Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο.
- Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση και
- Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση πρέπει να γίνεται από τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί θετικά ως προς τα γεγονότα και που επαληθεύουν το αγώγιμο δικαίωμα ως και το ποσό που απαιτείται και να δηλώνεται ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Εκεί που ο ενάγοντας είναι νομικό πρόσωπο, τότε μπορεί να ορκισθεί κάποιο πρόσωπο που εργοδοτεί, το οποίο όμως, να μπορεί να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώνει τη βάση της αγωγής και το αξιούμενο ποσό και όχι τα όσα αναφέρει να είναι από πληροφορίες που πήρε από άλλους ή να στηρίζεται απλώς στα όσα ο ίδιος πιστεύει (Βλ. Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R. 130, 136-138 και Αθηνούλας Δημητρίου v. Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 782). Με την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων, το βάρος μετατοπίζεται στον εναγόμενο που πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δυνατότητα καταχώρισης υπεράσπισης (βλ. CYEMS CO LTD v. Central Co-Operative Industries Co Ltd
(1982)1 C.L.R. 897 και Hermes Insurance Co Ltd v. Theocharides
(1983)1 C.L.R. 333). Ο εναγόμενος μπορεί να πράξει τούτο είτε με ένορκη δήλωση είτε, με άδεια του Δικαστηρίου, με προφορική μαρτυρία (Βλ. Δ.18, Καν. 3(a)). (Βλ. Sensus Gymnasium Lid. κ.α. (άνω))» Είναι σαφές από την πιο πάνω νομολογία ότι για να πετύχει μια αίτηση για συνοπτική απόφαση στην βάση της Δ.18 θα πρέπει η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση να αναφέρεται σε μια ξεκάθαρη απαίτηση, η οποία θα πρέπει να διαπιστώνεται από το δικόγραφο της ενάγουσας. Ερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, από προσεκτική μελέτη της Έκθεσης Απαίτησης και των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση κρίνω ότι η παρούσα υπόθεση δεν είναι εξ εκείνων που δικαιολογείται η έκδοση συνοπτικής απόφασης. Και εξηγώ. Κατά πρώτο πληρούνται οι βασικές προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1 δηλαδή η Αγωγή αφορά σε Κλητήριο Ειδικώς Οπισθογραφημένο και έχει καταχωρηθεί εμφάνιση από μέρους του εναγόμενου και η αίτηση υποστηρίζεται από την ενάγουσα που είναι πρόσωπο ικανό να ορκιστεί ως προς τα γεγονότα που επαληθεύουν το αγώγιμο δικαίωμα της. Οπότε το βάρος έχει μετατοπιστεί στον καθ' ου η αίτηση να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση ή έχει παρουσιάσει γεγονότα επαρκή ώστε να του δοθεί το δικαίωμα να υπερασπίσει τον εαυτό του. Το αγώγιμο δικαίωμα της αιτήτριας πηγάζει από μια γραπτή συμφωνία όπου η αιτήτρια ενοικίασε στον καθ' ου η αίτηση την κατοικία της, στον Πύργο, την οποία συμφωνία σε κάποιο στάδιο ετερμάτισε η αιτήτρια πριν τη λήξη της συμφωνηθείσης περιόδου ενοικίασης, λόγω παράλειψης πληρωμής αριθμού ενοικίων από πλευράς του καθ' ου η αίτηση κατά τις ημερομηνίες που αυτά κατέστησαν πληρωτέα. Σημειώνεται ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν αμφισβητεί ότι σε κάποιο στάδιο σταμάτησε να πληρώνει ενοίκια. Από τα στοιχεία ενώπιον μου δεν παρουσιάζεται σαφής εικόνα ως προς το ποσό της απαίτησης της αιτήτριας για δεδουλευμένα ενοίκια. Σημειώνεται ότι ένας από τους λόγους ένστασης είναι ότι η περίπτωση δεν αφορά σε ξεκάθαρη απαίτηση. Στην μεν Έκθεση Απαίτησης μια από τις θεραπείες που ζητούνται είναι η πληρωμή του ποσού των €135.000,00 ως δεδουλευμένων ενοικίων, στην δε αίτηση αλλά και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει η αιτήτρια απαιτεί το ποσό των €95.714,00 και/ή διαζευκτικά το ποσό των €135.000,00 υπό τύπο δεδουλευμένων ενοικίων, συμφωνηθέντων μεταξύ των διαδίκων. Προς υποστήριξη της απαίτησης της αυτής η αιτήτρια βασίζεται στο Τεκμ.6 της ένορκης δήλωσης της που είναι κατάλογος πληρωμών σ' όσον αφορά τα ενοίκια που πληρώθηκαν και εκείνα που οφείλονται και κατέστησαν πληρωτέα μέχρι την 1.4.2016 συμπεριλαμβανομένης. Το Δικαστήριο για να καταλήξει σε έκδοση απόφασης είτε για το ποσό των €95.714,00 είτε για το ποσό των €135.000,00, ως το ύψος των οφειλομένων δεδουλευμένων ενοικίων μέχρι τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης, θα πρέπει να ανατρέξει στα διάφορα έγγραφα που επισυνάφθηκαν ως τεκμήρια στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας. Θα πρέπει δε να προβεί σε αξιολόγηση τους, που κρίνεται απαραίτητη ενόψει του ότι ούτε το ποσό των €95.714,00, αλλ' ούτε και το ποσό των €135.000,00 που ζητούνται διαζευκτικά, φαίνονται στην Κατάσταση (Τεκμ.6). Καταλήγοντας η αιτήτρια δεν έχει παρουσιάσει επαρκή στοιχεία που να επαληθεύουν ξεκάθαρα είτε το ένα ποσό είτε το άλλο ως δεδουλευμένα ενοίκια για το οποίο δικαιούται σε απόφαση, χωρίς να ακουστεί και η άλλη πλευρά. Ακόμη και στην ειδοποίηση τερματισμού που στάληκε προς τους δικηγόρους του καθ' ου η αίτηση ή στον ίδιο, σύμφωνα με τα έγγραφα που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας, δεν είναι ξεκάθαρο ποιά ενοίκια κατέστησαν πληρωτέα και το ύψος τους, ενόψει της θέσης της αιτήτριας περί συμφωνηθείσας αποκοπής ποσού εκ €5.000,00 από το μηνιαίο ενοίκιο για ορισμένη χρονική περίοδο. Από την άλλη ο καθ' ου η αίτηση προβάλλει την υπεράσπιση περί καταρτισμού άλλης συμφωνίας, προφορικής, μεταξύ των διαδίκων, όπου η αιτήτρια ανέλαβε την υποχρέωση αύξησης του ηλεκτρικού φορτίου της κατοικίας που επηρεάζει τη δική του υποχρέωση περί καταβολής ενοικίων. Δεν παραγνωρίζω ότι η κύρια υποχρέωση της αιτήτριας δυνάμει της γραπτής συμφωνίας ήταν να παραχωρήσει την κατοχή της ενοικιασθείσης κατοικίας, όπως και έπραξε, ενώ η κύρια υποχρέωση του καθ' ου η αίτηση ήταν να καταβάλλει το συμφωνηθέν ενοίκιο, που σε κάποιο στάδιο σταμάτησε να καταβάλλει. Συγκεκριμένα ο καθ' ου η αίτηση προβάλλει ως υπεράσπιση στην παράγραφο 20 της ένορκης δήλωσης του ότι "η οποιαδήποτε καταβολή για το μηνιαίο ενοίκιο θα γινόταν αφού διευθετείτο το ζήτημα με την αίτηση στην ΑΗΚ στην οποία απαραίτητη ήταν η υπογραφή της ενάγουσας-αιτήτριας ως ιδιοκτήτριας της εν λόγω οικίας για να προχωρήσω με την καταβολή του αναγκαίου ποσού για την παροχή επιπλέον KVA". Στη δε παράγραφο 21 αναφέρει επί λέξει «δηλώνω ότι υπεγράφη η εν λόγω αίτηση της ΑΗΚ πλην όμως η ενάγουσα-αιτήτρια δεν κατέβαλε το αναγκαίο ποσό για την αύξηση του ηλεκτρικού φορτίου όπως συμφωνήθηκε τη μέρα της συνάντησης». Αναφορά για απαίτηση πληρωμής των εξόδων του εναγόμενου σ' όσον αφορά την αύξηση του φορτίου της ΑΗΚ και σχετική συμφωνία μεταξύ των διαδίκων υπάρχει και στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας. Για να αποφασιστεί το θέμα ύπαρξης συμπληρωματικών ή και νέων συμφωνιών μεταξύ των διαδίκων και όρων τους, το Δικαστήριο θα πρέπει να ανατρέξει σε όλα τα έγγραφα που είναι τεκμήρια στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση. Θα χρειαστεί περαιτέρω η αξιολόγηση τους για να αποφασιστεί κατά πόσο ευσταθούν οι εκατέρωθεν ισχυρισμοί, με αποτέλεσμα η παρούσα περίπτωση να εκφεύγει της εμβέλειας της Δ.18. Το κατά πόσο νομικά ευσταθεί η υπεράσπιση του καθ' ου η αίτηση περί άλλων συμφωνιών μεταξύ των διαδίκων θα είναι το αντικείμενο της δίκης. (Βλ. Ζερβός ν. Enroinvestment & Finace
(2003)1 A.A.Δ. 1968. Είναι ανεπίτρεπτη η αξιολόγηση αντικρουόμενων ισχυρισμών μεταξύ των διαδίκων σε τέτοια διαδικασία. (Βλ. Λαζάρου ν. Mακεδόνας
(1999)1 Α.Α.Δ. 817). Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι ο καθ' ου η αίτηση έχει παρουσιάσει μια συζητήσιμη υπεράσπιση ώστε να του δοθεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί. Ο καθ' ου η αίτηση προβάλλει επίσης την υπεράσπιση περί έλλειψης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου χωρίς όμως να παρουσιάσει κανένα στοιχείο προς υποστήριξη της υπεράσπισης του αυτής. Ο ισχυρισμός αυτός παραμένει γενικός και αόριστος και δεν τεκμηριώνει καλόπιστη υπεράσπιση για σκοπούς της Δ.
- Η άλλη υπεράσπιση που προβάλλει με την ένορκη δήλωση του είναι μια γενική δήλωση ότι δεν ενημερώθηκε για τον τερματισμό της συμφωνίας από πλευράς αιτήτριας γι' αυτό και θεωρεί ότι η συμφωνία ενοικίασης εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ. Η αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την αίτηση αναφέρει ότι οι δικηγόροι της αρχικά απέστειλαν τις επιστολές ημερομηνίας 6.4.2015, 17.4.2015 και 5.5.2015 και απαίτησαν την πληρωμή των δεδουλευμένων ενοικίων με τις οποίες ο εναγόμενος συμμορφώθηκε μετά από συνάντηση που είχαν και συμφώνησαν όπως η αιτήτρια καταβάλει το ποσό που απαίτησε η ΑΗΚ για αύξηση του φορτίου υπογράφοντας και τη σχετική αίτηση. Στη συνέχεια ο καθ' ου η αίτηση πάλι σταμάτησε να πληρώνει τα ενοίκια κατά τις ημερομηνίες που αυτά κατέστησαν πληρωτέα, γι' αυτό και οι δικηγόροι της ενάγουσας με την επιστολή τους ημερομηνίας 28.9.2015 προς το δικηγόρο του καθ' ου η αίτηση προέβησαν σε τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης. Πληροφόρησαν επίσης και τον ίδιο τον καθ' ου η αίτηση με τηλεομοιότυπο αλλά και μέσω e-mail ότι η ενάγουσα προέβη σε τερματισμό της συμφωνίας και τον καλούσε να ξοφλήσει όλα τα καθυστερημένα ενοίκια και να παραδώσει ελεύθερη κατοχή της κατοικίας το αργότερο την 1.11.
- Σημειώνεται ότι ναι μεν ο εναγόμενος δεν προσβάλλει απευθείας την νομιμότητα του τερματισμού, αλλά έμμεσα προβάλλει τη θέση ότι η συμφωνία ενοικίασης εξακολουθεί να ισχύει. Ενόψει όλων των πιο πάνω κρίνω ότι η παρούσα περίπτωση δεν αφορά σε ξεκάθαρη απαίτηση ξόφλησης δεδουλευμένων ενοικίων συμφωνηθέντων μεταξύ των διαδίκων η σε έκδοση διατάγματος παράδοσης ελεύθερης κατοχής ακινήτου μετά τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης, αλλ' ούτε και η περίπτωση είναι κατάλληλη για την έκδοση συνοπτικής απόφασης για αποζημιώσεις ή επιδίκαση τόκου 7% επί του κάθε ενός καθυστερημένου ενοικίου. Επομένως για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Δίνεται άδεια όπως ο εναγόμενος-καθ' ου η αίτηση καταχωρήσει Υπεράσπιση στην Αγωγή εντός δέκα
(10)ημερών από σήμερα. Σ' όσον αφορά τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου-καθ' ου η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας-αιτήτριας, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για συνοπτική απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο