ALIAKSANDR DOUNAR κ.α. ν. HYKONE ESTATES LTD, Αρ. Αγωγής: 1438/2013, 31/10/2016

ALIAKSANDR DOUNAR κ.α. ν. HYKONE ESTATES LTD, Αρ. Αγωγής: 1438/2013, 31/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A449 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1438/2013 ΜΕΤΑΞΥ: ALIAKSANDR DOUNAR, από την Λεμεσό ΜΑΡΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ, από την Λεμεσό Ενάγοντες Και HYKONE ESTATES LTD Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 18/3/2016 Ημερομηνία: 31 Οκτωβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κα Α. Παύλου για Δημήτρη Μιχαήλ & Συνεργάτες ΔΕΠΕ (κ. Δημήτρης Μιχαήλ για να ακούσει απόφαση) Για τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση: κ. Μ. Αντωνίου για Δημόκριτος Αριστείδου & Σία (κα Νίκη Δημητρίου για να ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Οι Ενάγοντες-Αιτητές με την αίτηση τους ημερ. 18/3/2016 αιτούνται: «α) Διάταγμα το οποίο να διατάσσει την παρουσία του κ. Γιώργου Λαζάρου από τη Λεμεσό, Διευθυντή των Εναγομένων/Καθ΄ων η αίτηση στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, για αντεξέταση, σε ότι αφορά το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσής του ημερ. 09/12/2015, που συνοδεύει την ένσταση του, κατά την ακρόαση της αίτησης διά κλήσεως ημερομηνίας 03/07/2015, που είναι ορισμένη στις 12/04/2016 για ακρόαση και/ή σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία που ήθελε οριστεί για ακρόαση η αίτηση. β) Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα, απόφαση ή θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη και ορθή κάτω από τις περιστάσεις. γ) Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, τα έξοδα επίδοσης πλέον ΦΠΑ (Αρ. 30011625Ζ).» Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας, Δ.38 Θ.1-3 και 9, Δ.39, Θ.1-21, Δ,40, Θ.1, 3 και 13, Δ.42Α Θ.1, 2, 3, 6, 7, 12, Δ.48, Θ. 1-3 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 2, 29, 42, 44, στο Σύνταγμα και πάνω στη Σύμφυτη Εξουσία και Διακριτική Ευχέρεια του Δικαστηρίου, τη Νομολογία και την Πρακτική. Η Ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση H αίτηση υποστηρίζεται από τις ένορκες δηλώσεις της Σοφίας Προκοπίου η οποία αναφέρει τα ακόλουθα: «

1. Είμαι δικηγορική υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο κκ. Δημήτρη Μιχαήλ & Συνεργάτες, δικηγόρων των Αιτητών, γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα στην πιο πάνω με τίτλο και αριθμό αγωγή και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
2. Είναι ανάγκη ν' αντεξεταστεί ο Διευθυντής των Καθ'ων η αίτηση, κ. Γιώργος Λαζάρου, για το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του ημερ. 09.12.2015 και ιδιαίτερα σε όλους εκείνους τους ισχυρισμούς του που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, δεν αποκαλύπτουν την αλήθεια και αναφέρονται πιο κάτω:
3. Παράγραφος 3: Αναφορικά με τον ισχυρισμό του Διευθυντή των Καθ'ων η Αίτηση περί του βαθμού δυσοσμίας και περί μη έγκαιρης και συστηματικής απομάκρυνσης των λυμάτων από τη διαχειριστική επιτροπή του Συγκροτήματος.
4. Παράγραφος 4: Αναφορικά με τον ισχυρισμό του Διευθυντή των Καθ'ων η αίτηση ότι ουδέποτε ο ίδιος ανέφερε ότι η οχληρία που δημιουργείται δεν είναι πρόβλημα των Καθ'ων η αίτηση και εσκεμμένα δεν προτίθενται να συμμορφωθούν με το Διάταγμα.
5. Παράγραφοι 5(δ) και 6(γ): Αναφορικά με τον ισχυρισμό του Διευθυντή των Καθ'ων η αίτηση περί παρανομίας οποιασδήποτε τροποποίησης ή μετατροπής του εν λόγω αποχετευτικού συστήματος.
6. Παράγραφος 5(ε): Αναφορικά με τον ισχυρισμό του Διευθυντή των Καθ΄ων η αίτηση περί μη ηθελημένης παράλειψης συμμόρφωσης προς το Διάταγμα ημερ. 18.04.2013 και περί άγνοιας για το τι πρέπει να πράξουν για να συμμορφωθούν μ' αυτό.» Η Ένσταση των Εναγομένων Οι Εναγόμενοι/Καθ΄ων η Αίτηση έφεραν ένσταση στην αίτηση προβάλλοντας τους παρακάτω λόγους ένστασης: «
7. Η επίδικη αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεδαφική καθότι δεν καταγράφονται στο σώμα της αίτησης και/ή δεν εξειδικεύονται και/ή/ δεν εξειδικεύονται με σαφή τρόπο στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει τα σημεία της Ένορκης Δήλωσης του κ. Γιώργου Λαζάρου ημερομηνίας 09/12/2015 για τα οποία ζητείται αντεξέταση.
8. Δεν υπάρχει αιτιολογία και/ή επαρκής αιτιολογία και/ή επεξήγηση και/ή καλός λόγος και/ή εξαιρετικές περιστάσεις για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος που αναφέρεται στο αιτητικό (α) της υπό κρίση αίτησης.
9. Μέσω του αιτητικού (α) της υπό κρίση αίτησης επιδιώκεται η αντεξέταση επί ολόκληρου του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του κ. Γιώργου Λαζάρου ημερομηνίας 09/12/2015, κάτι που εάν επιτραπεί τότε θα εκτραπεί η διαδικασία εκδίκασης της ενδιάμεσης αίτησης παρακοής διατάγματος, θα μετατραπεί άνευ άλλου σε ακρόαση της ουσίας της αγωγής και εκτός του θεσμοθετημένου πλαισίου της Δ.39 Θ.1 και των αρχών της νομολογίας, ενώ θα υπάρχει κίνδυνος οι Ενάγοντες/Αιτητές να εκμαιεύσουν περαιτέρω μαρτυρία σε σχέση με την υπόθεση με τρόπο καταχρηστικό.
10. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά των ανωτέρω, η αντεξέταση του κ. Γιώργου Λαζάρου για να είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης θα πρέπει να αφορά θέματα περιορισμένα και που εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας παρακοής διατάγματος και όχι να εκτείνεται επί οποιουδήποτε θέματος ήθελε υπάρχει διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των μερών ή απλά προς το σκοπό της μείωσης της γενικότερης αξιοπιστίας ενός διαδίκου ή της ενίσχυσης της αξιοπιστίας άλλου.» Η ένσταση βασίζεται στις Δ.39, Δ.40 Θ.Θ1-3 και 13, Δ.42 Α και Δ.48 Θ.Θ. 1-4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα Άρθρα 2, 29, 42 και 44 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στο Άρθρο 162 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και στη νομολογία, πρακτική, συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η Ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση H ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Γιώργου Λαζάρου διευθυντή των Εναγομένων-Καθ΄ων η Αίτηση, στην οποία ο ίδιος επαναλαμβάνει ουσιαστικά τα όσα περιγράφονται στην ένσταση και αναφέρει περαιτέρω: (α) Επιδιώκεται η αντεξέταση του επί ολόκληρου του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 09.12.2015, κάτι που εάν επιτραπεί τότε θα εκτραπεί η διαδικασία εκδίκασης της ενδιάμεσης αίτησης παρακοής διατάγματος, θα μετατραπεί άνευ άλλου σε ακρόαση της ουσίας της αγωγής και εκτός του θεσμοθετημένου πλαισίου της Δ.39 Θ.1 και των αρχών της νομολογίας, ενώ θα υπάρχει κίνδυνος οι Ενάγοντες/Αιτητές να εκμαιεύσουν περαιτέρω μαρτυρία σε σχέση με την υπόθεση με τρόπο καταχρηστικό και ανεπίτρεπτο. (β) Η έκδοση ενός διατάγματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα στα πλαίσια εκδίκασης ενδιάμεσης αίτησης, στην κατηγορία της οποίας κατατάσσεται και η υπό εξέταση περίπτωση, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Σεβαστού Δικαστηρίου και το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να εκδώσει ένα τέτοιο διάταγμα επειδή απλά είναι δικονομικά επιτρεπτό ή δυνατό ή επιθυμητό για ένα διάδικο παρά μόνο όταν κρίνει ότι υπό τις περιστάσεις είναι κατάλληλο και αναγκαίο εξυπηρετώντας έτσι το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. (γ) Η τυχόν αντεξέταση του για να είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης θα πρέπει να αφορά θέματα περιορισμένα και που εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας παρακοής διατάγματος και όχι να εκτείνεται επί οποιουδήποτε θέματος ήθελε υπάρξει διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των μερών ή απλά προς το σκοπό της μείωσης της γενικότερης αξιοπιστίας ενός διαδίκου ή της ενίσχυσης της αξιοπιστίας άλλου. Ήταν δε η θέση του περαιτέρω ότι οι άμεσες ανάγκες της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας παρακοής διατάγματος αφορούν μόνο το κατά πόσο ο ίδιος εκπροσωπώντας τους Καθ'ων η Αίτηση, γνώριζε ή δεν είχε αμφιβολία για το τι έπρεπε να πράξει για να συμμορφωθεί με το Διάταγμα ημερομηνίας 18.04.2013 και κατ' επέκταση αν υπάρχει ηθελημένη παράλειψη συμμόρφωσης ενώ δεν αφορούν τα περί του βαθμού δυσοσμίας και μη έγκαιρης και συστηματικής απομάκρυνσης λυμάτων από τη διαχειριστική επιτροπή του επίδικου συγκροτήματος ή της ύπαρξης οχληρίας ή οτιδήποτε άλλο, εφόσον αυτά αποτελούν θέματα ουσίας της υπόθεσης και πρέπει να εξεταστούν μόνο κατά την ακρόαση της. Εισηγήσεις των Δικηγόρων Οι συνήγοροι των δυο πλευρών καταχώρησαν τις γραπτές τους αγορεύσεις, υποστηρίζοντας ο καθένας τις θέσεις τους. Θα αναφερθώ εκεί και όπου θεωρώ απαραίτητο για σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης. Κρίνεται απαραίτητο στο στάδιο αυτό να αναφερθώ στο ιστορικό της υπόθεσης αυτής για να καταδείξω την πορεία των γεγονότων που αφορούν όλες τις αιτήσεις οι οποίες εκκρεμούν ενώπιον μου. Κατά ή περί την 03/07/2015, οι Αιτητές καταχώρησαν αίτηση παρακοής του διατάγματος ημερομηνίας 18/4/2013 εναντίον των Καθ΄ων η αίτηση στα πλαίσια της ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Κατά ή περί την 09/12/2015, οι Καθ΄ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση της Αιτήτριας ημερ. 03/07/2015, η οποία συνοδεύτηκε από την ένορκη δήλωση του κ. Γιώργου Λαζάρου, Διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση. Κατά ή περί την 18/03/2016, οι Αιτητές καταχώρισαν την υπό κρίση αίτηση, με την οποία αιτούνται διάταγμα που να διατάσσει την παρουσία του ενόρκως δηλούντα, κ. Γιώργου Λαζάρου στην με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή, για αντεξέταση σε ότι αφορά τους ισχυρισμούς του στις παραγράφους 3, 4, 5 (γ), (δ) και (ε) της ένορκης δήλωσής του που συνοδεύει την ένσταση στην αίτηση παρακοής. Κατά ή περί την 11/04/2016, οι Καθ΄ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση της Αιτήτριας ημερ. 18/03/2016, η οποία συνοδεύτηκε από την ένορκη δήλωσης ίδιας ημερομηνίας, του κ. Γιώργου Λαζάρου, Διευθυντή των Καθ΄ων η αίτηση. Με την παρούσα αίτηση, αυτό που σκοπείται είναι η έκδοση διατάγματος για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσής του ημερ. 09/12/2015 η οποία συνοδεύει την ένσταση των Καθ΄ων η αίτηση στην αίτηση παρακοής. Ο λόγος για τον οποίο ζητείται η αντεξέταση στην παρούσα περίπτωση του Γιώργου Λαζάρου, είναι για να διαφανεί το αναληθές του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του αφού η εν λόγω ένορκη δήλωση αποτελεί μέρος του υλικού που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσο υπήρχε ή όχι παρακοή του διατάγματος από πλευρά των Καθ΄ων η αίτηση. Θεωρώ επιβεβλημένο να αναφερθώ μετά από την παράθεση του ιστορικού της παρούσας αγωγής και στη συνέχεια της αίτησης, σε κάποιους προβληματισμούς του Δικαστηρίου παρόλο που δεν έχουν τεθεί από κανένα από τους συνηγόρους των δύο πλευρών. Η υπό εκδίκαση αίτηση αφορά την έκδοση διατάγματος για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα όχι σε οποιαδήποτε αίτηση, αλλά σε αίτηση παρακοής διατάγματος Δικαστηρίου, η οποία σύμφωνα με το άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, αποτελεί οιονεί ποινική διαδικασία, στην οποία το Δικαστήριο έχει εξουσία τιμωρίας ή εξαναγκασμού σε τιμωρία σ' αυτόν ο οποίος ηθελημένα αγνοεί ή παρακούει ένα διάταγμα. Άρα θεωρώ ότι παράλληλα με την εξέταση του αιτήματος για να εκδοθεί διάταγμα αντεξέτασης, το Δικαστήριο θα πρέπει πριν, να καθορίσει και τη διαδικασία που το ίδιο ήθελε να ακολουθήσει σε τέτοιου είδους αιτήσεις. Νομική πτυχή Η αίτηση για παρακοή διατάγματος στηρίζεται στο άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, το οποίο αναφέρει τα εξής: «
11. Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχη εξουσία να εξαναγκάζη εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ' αυτού, διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιασδήποτε πράξεως, διά προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσσεγυήσεως παραγμάτων. Και το δικαστήριον δύναται επιπροσθέτως να επιδικάση εις το πρόσωπον προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τοιούτον ποσόν υπό μορφήν αποζημιώσεως, ως το δικαστήριον δύναται να θεωρήση πρέπον. Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμού σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγμα του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώσει του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στη μη υπακοή διατάγματος». Η φράση στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 42 «έκαστο δικαστήριον θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμού σε υπακοή σε οποιοδήποτε διάταγμα του» καταδεικνύει κατά την κρίση μου ότι η εξουσία του Δικαστηρίου δεν περιορίζεται μόνο στον εξαναγκασμό σε υπακοή, αλλά το Δικαστήριο έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή του διατάγματος κατά το χρόνο ισχύος του. Είναι πάγια νομολογία ότι το πρωτοκύτταρο της Δημοκρατίας είναι η διαφύλαξη της έννομης τάξης και η έννομη τάξη εκφράζεται μέσα από τα δικαστικά διατάγματα τα οποία πρέπει να τυγχάνουν σεβασμού και σκοπός του τιμωρητικού χαρακτήρα είναι η αναστύλωση του κύρους του Δικαστηρίου. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.48 όπου σύμφωνα με τη Δ.48 θ.4