← Κύπρος

OUNO INVESTMENTS LTD ν. ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΟΥΝΓΚΥ, Αρ. Αγωγής: 6035/10, 5/10/2016

OUNO INVESTMENTS LTD ν. ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΟΥΝΓΚΥ, Αρ. Αγωγής: 6035/10, 5/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A412 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6035/10 Μεταξύ: OUNO INVESTMENTS LTD Εναγόντων Και ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΟΥΝΓΚΥ Εναγομένης -------------------------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 5 Οκτωβρίου, 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες: κα Λητώ Χατζηλοϊζου για κ. Χρίστο Χατζηλοίζου Για την εναγομένη: κ. Χρίστος Σ. Χριστοφόρου μαζί με κ. Παναγιώτη Καϊκκη για Χρίστος Σ. Χριστοφόρου Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων τα ακόλουθα: Α) Οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, δεόντως συσταθείσα στη Κύπρο. Β) Η εναγομένη, κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο, ήταν ιδιοκτήτρια του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής 0/1716, Φ/Σχ. 58/23 τεμάχιο 175, στην τοποθεσία «ΜΑΡΟΥΣΣΑ» στο χωριό Ασώματος, Λεμεσού. Γ) Στις 19 Μαϊου 2010, υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων γραπτή συμφωνία, στη βάση της οποίας η εναγομένη αγόρασε το διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων, με αριθμό 103, στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας «LADY'S MILE COURT B», στο Ζακάκι Λεμεσού, μαζί με τον χώρο στάθμευσης και την αποθήκη με τον αριθμό 103, αντίστοιχα. Ως αντάλλαγμα, η εναγόμενη θα μεταβίβαζε στους ενάγοντες το προαναφερόμενο οικόπεδο της. Με την αγωγή τους οι ενάγοντες αξιώνουν: (α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την εναγομένη να προβεί στην μεταβίβαση επ΄ονόματι τους, του εν λόγω οικοπέδου. (β) Γενικές Αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. (γ) Τιμωρητικές Αποζημιώσεις. (δ) Τόκους και έξοδα. (ε) Οποιαδήποτε περαιτέρω ή άλλη θεραπεία. Στην Έκθεση Απαίτησης προβάλλονται τα εξής: Οι ενάγοντες, κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο, ήσαν ιδιοκτήτες και/ή δικαιούχοι του κτήματος, με αριθμό εγγραφής 6/89, τεμ. 136, Φ/Σχ. 59/090103 έκτασης 4189 τ.μ. στη περιοχή Ζακάκι, Λεμεσού. Ήταν επίσης κάτοχοι της Πολεοδομικής Άδειας με αρ. 8526, ημερομηνίας 13.4.2007 καθώς και της Άδειας Οικοδομής με αρ. 650/07, στη βάση των οποίων οικοδομήθηκαν τόσο η πολυκατοικία "LADY΄S MILE COURT B", επί της οποίας βρίσκεται το προαναφερόμενο διαμέρισμα, όσο και ακόμη μία πολυκατοικία ("LADY'S MILE COURT A"). Στη συμφωνία ημερομηνίας 19.5.2010, προβλέπετο πως η μεταβίβαση του οικοπέδου στους ενάγοντες θα γινόταν ταυτόχρονα με την κατάθεση της συμφωνίας στο κτηματολόγιο, το αργότερο μέχρι 30 Ιουνίου

  1. Η συμφωνία κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο κατά ή περί την 2α Ιουνίου
  2. Οι ενάγοντες προφορικά και/ή με συστημένη επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 1.7.2010, πληροφόρησαν την εναγομένη ότι οι ίδιοι ήσαν έτοιμοι για την μεταβίβαση του οικοπέδου και την κάλεσαν όπως την 21.7.2010 και ώρα 8.30 π.μ., προσέλθει στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού ώστε να τους μεταβιβάσει το οικόπεδο. Η εναγόμενη με επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 7.7.2010, που εστάλη στους δικηγόρους των εναγόντων, τους ανακοίνωνε πως δεν θα παρευρίσκετο την 21.7.2010 στο Κτηματολόγιο Λεμεσού, καθότι με επιστολή και πάλι του δικηγόρου της ημερομηνίας 3.6.2010, ακύρωσε την συμφωνία. Στην επιστολή ημερομηνίας 7.7.2010, η εναγόμενη αναγνώριζε πως η επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 3.6.2010 δεν παρελήφθηκε από τους ενάγοντες. Είναι θέση των εναγόντων πως ο «μονομερής τερματισμός» της συμφωνίας εκ μέρους της εναγομένης, είναι «παράνομος και/ή άκυρος και/ή ανυπόστατος» και πως δεν έγινε αποδεκτός εκ μέρους των. Περαιτέρω πως είναι η εναγόμενη που παραβίασε την συμφωνία, αφού αρνήθηκε να τους μεταβιβάσει το οικόπεδο, ως ο ουσιώδης όρος Γ 1(α) της συμφωνίας. Η εναγόμενη στην Υπεράσπιση της, αρνείται τη θέση των εναγόντων. Διατείνεται καταρχήν πως οι ενάγοντες δεν είναι οι «απόλυτοι ιδιοκτήτες και/ή δικαιούχοι» του κτήματος επί του οποίου ανηγέρθησαν οι δύο πολυκατοικίες («LADY'S MILE COURΤ Α και Β») στο Ζακάκι αλλά είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των 320/501 μεριδίων, ενώ για τα υπόλοιπα 181/501 μερίδια, εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είναι κάποιος Αντρέας Σταύρου Χατζημιτσής. Είναι η θέση της πως η συμφωνία ημερομηνίας 19.5.2010 είναι «άκυρη και/ή ακυρώσιμη μη δυνάμενη να επιφέρει οποιαδήποτε έννομα αποτελέσματα», καθότι καταρτίστηκε «συνεπεία ψευδών δηλώσεων και/ή απάτης και/ή απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και/ή ψευδών παραστάσεων». Στις λεπτομέρειες που παραθέτει υποστηρίζει τα εξής: (α) Tην ημέρα που υπεγράφη η συμφωνία η ίδια ήταν σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου που υπέστη ο σύζυγος της, γεγονός το οποίο οι ενάγοντες γνώριζαν «μέσω των αξιωματούχων των κ. Αντώνη Αντωνίου και Κύρου Κλεάνθους». (β) H ίδια παρακολουθείτο από ψυχίατρο (κατά διαστήματα νοσηλεύθηκε στην ψυχιατρική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού) γεγονός επίσης γνωστό στους ενάγοντες. (γ) H αξία του οικοπέδου της ήταν πολύ μεγαλύτερη από την αξία του διαμερίσματος, γεγονός το οποίο οι ενάγοντες γνώριζαν. Όχι μόνο της το απέκρυψαν αλλά «ψευδώς και/ή αναληθώς παρουσίασαν και/ή την έπεισαν ότι η αξία του διαμερίσματος ήταν η ίδια με την αξία του οικοπέδου της» με απώτερο σκοπό την απόσπαση της περιουσίας της με ψευδείς παραστάσεις. (δ) Oι ενάγοντες εκμεταλλεύθηκαν τις «χαμηλού επιπέδου γραμματικές γνώσεις της και/ή την απειρία της και/ή την παντελή άγνοια γνώσεων της πάνω σε νομικά έγγραφα». (ε) Δεν της δόθηκε η ευκαιρία να λάβει ανεξάρτητη νομική συμβουλή για τις συνέπειες της υπογραφής της συμφωνίας και κατά την υπογραφή της, δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί τη σημασία και έννοια των όρων που αναφέρονται σε αυτή. (στ) Οι ενάγοντες της απέκρυψαν πως το ακίνητο επί του οποίου οικοδομήθηκαν οι πολυκατοικίες ήταν βεβαρημένο με υποθήκες και/ή εμπράγματα βάρη εκατομμυρίων ευρώ, ενώ την διαβεβαίωναν αναληθώς ότι η διαδικασία έκδοσης ξεχωριστού τίτλου για το διαμέρισμα βρίσκεται στο τελικό στάδιο. Διατείνεται επίσης πως ο Αντώνης Αντωνίου, διευθυντής των εναγόντων, της απέσπασε «γραμμάτιο και/ή έγγραφο αναγνώρισης χρέους ύψους €21.000, το οποίο αποτελούσε την επιστροφή του ΦΠΑ προς την εναγομένη, με απώτερο σκοπό την αποκόμιση παράνομου οικονομικού οφέλους». Υποστηρίζει πως το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού στις 15.6.2010 (ΠΩΕ 1034/2010) και όχι στις 2.6.2010, όπως επικαλούνται οι ενάγοντες, οι οποίοι εν πάση περιπτώσεις δεν είχαν κανένα δικαίωμα να το καταθέσουν ως «εμπράγματο βάρος επί του οικοπέδου της ενάγουσας, αλλά ούτε και ως εμπράγματο βάρος επί του ακινήτου των». Διατείνεται πως ο τερματισμός από μέρους της της συμφωνίας ήταν καθόλα νόμιμος. Παραδέχεται πως η επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 3.6.2010 δεν επεδόθη στους ενάγοντες, καθότι ο εκ των διευθυντών των κ. Αντωνίου, απέφυγε να την παραλάβει, με αποτέλεσμα η επιστολή να επιστραφεί στις 15.9.2010 ως ανεπίδοτη, πλην όμως ήταν σε γνώση των εναγόντων ότι η συμφωνία ακυρώθηκε. Και τούτο επειδή ο τερματισμός αναφέρθηκε σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο δικηγόρος της με τον εκ των διευθυντών των εναγόντων, Κύρο Κλεάνθους. Αναφέρει επίσης πως μετά την ακύρωση της συμφωνίας εξασφάλισε στις 26.8.2010, Άδεια Οικοδομής με αριθμό Β775/10 και στο οικόπεδο της ανήγειρε κατοικία, η αξία της οποίας υπολογίζεται πέραν των €350.
  3. Τέλος αρνείται ότι οι ενάγοντες έχουν υποστεί ζημιά και ισχυρίζεται περαιτέρω πως αυτοί δεν δικαιούνται να «αξιούν την ειδική εκτέλεση της συμφωνίας καθότι κανένα δικαίωμα είχαν ως προς την κατάθεση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου». Ανταπαιτητικώς αξιώνει: «(α) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να κηρύσσει άκυρη την συμφωνία μεταξύ των διαδίκων ως μη δυνάμενη να επιφέρει οποιαδήποτε έννομα αποτελέσματα. (β) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την διαγραφή του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 19/5/2010 με αριθμό φακέλου Κτηματολογίου ΠΩΕ 954/2010 ημερομηνίας 3/6/
  4. (γ) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασισθεί υπό του Δικαστηρίου ως εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. (δ) Έξοδα Ανταπαιτήσεως πλέον Φ.Π.Α.» Απαίτηση και Ανταπαίτηση με κοινή δήλωση των συνηγόρων των δύο πλευρών συνεκδικάστηκαν. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν ως μάρτυρες από πλευράς εναγόντων ο Αντώνης Αντωνίου (ΜΚ1), η Φανίτα Αγαθαγγέλου (ΜΕ2), η Έλενα Κυπριανού (ΜΕ3) και η Αναστασία Δημητρίου (ΜΕ4). Από πλευράς εναγομένης κατέθεσαν ο Νίκος Κροκίδης (ΜΥ1), η Μαρίνα Παντελή (ΜΥ2), η Χριστιάνα Αντωνιάδου (ΜΥ3), ο Γρηγόρης Γρηγορίου (ΜΥ4), η Γεωργία Κούνγκυ (ΜΥ5), ο Παύλος Παναγιώτου (ΜΥ6) και ο Χαράλαμπος Σκορδής (ΜΥ7). Ο Αντώνης Αντωνίου (ΜΕ1) κατέθεσε πως οι ενάγοντες είναι εταιρεία δεόντως συσταθείσα και ο ίδιος είναι διευθυντής της. [Αντίγραφα των σχετικών πιστοποιητικών για τους Διευθυντές, Γραμματέα και Εγγεγραμμένο Γραφείο της εταιρείας κατατέθηκαν ως τεκμήρια 1

(1)και 1
(2)]. Η μαρτυρία του ως προς τα επίδικα θέματα, συνοψίζεται ως εξής: Η εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια δύο πολυκατοικιών στο Ζακάκι Λεμεσού. Η εναγομένη το 2010 ενδιαφέρθηκε να αγοράσει ένα διαμέρισμα. Αρχικά επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικά και του ανέφερε πως είχε ένα οικόπεδο το οποίο «θα έδινε μέσα» για να αγοράσει διαμέρισμα. Το απόγευμα της ίδιας μέρας που επικοινώνησαν, η εναγομένη ήρθε στο γραφείο του συνοδευόμενη από ένα άνδρα και μία γυναίκα. Τους έδειξε τα διαμερίσματα και η εναγομένη επέλεξε ένα (το διαμέρισμα αρ. 103, στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας «LADY'S MILE COURΤ Β», στο Ζακάκι. Στη συνέχεια επισκέφθηκαν το οικόπεδο της. Μαζί της η εναγομένη είχε το κοτσιάνι (τεκμήριο 2) του οικοπέδου της, φωτοαντίγραφο του τοπογραφικού και φωτοαντίγραφο της ταυτότητας της. Έκαμε πρόταση στην εναγομένη να του δώσει το οικόπεδο και να της δώσει το διαμέρισμα του οποίου η αξία ήταν πολύ μεγαλύτερη από την αξία του οικοπέδου. Για την αξία του διαμερίσματος είχε εκτίμηση (τεκμήριο 3) την οποία έκαμε η τράπεζα. Η εναγομένη ήθελε να «σκεφτεί» την πρόταση. Μετά από παρέλευση δεκαπέντε
(15)ημερών η εναγομένη επικοινώνησε μαζί του και του ανέφερε πως αποδεχόταν την πρόταση του. Ήρθε στο γραφείο του συνοδευόμενη και πάλι από τον ίδιο άντρα και την ίδια γυναίκα. Η ιδιαιτέρα του ετοίμασε την συμφωνία (τεκμήριο 4) την οποία υπέγραψαν ο ίδιος εκ μέρους της εταιρείας και η εναγομένη. Το αντάλλαγμα της πώλησης του διαμερίσματος, ήταν το οικόπεδο της εναγομένης στον Ασώματο. Στη συμφωνία «έβαλαν» ως αξία του διαμερίσματος και του χωραφιού αντίστοιχα, το ποσό των €140.
  1. Τούτο έγινε για σκοπούς του ΦΠΑ. Ο ίδιος προσωπικά και όχι ως διευθυντής των εναγόντων, έδωσε στην εναγομένη το ποσό (€21.000.-) ώστε να πληρωθεί το ΦΠΑ. Η τελευταία θα του πλήρωνε το ποσό όταν θα της επιστρέφετο το ΦΠΑ (σε περίπτωση αγοράς πρώτης κατοικίας ο αγοραστής δικαιούται σε επιστροφή από το κράτος του ποσού που θα καταβάλει για το ΦΠΑ) ή, όπως του ανέφερε, όταν θα έπαιρνε τα χρήματα κατά την λήξη γραμματίου που είχε στη τράπεζα. Για το ποσό των €21.000.- που της έδωσε, η εναγομένη υπέγραψε γραμμάτιο προς όφελος του, το οποίο «έβαλαν για τρείς μήνες» ώστε να συμπίπτει με την λήξη του γραμματίου της ενάγουσας στην τράπεζα. Την ίδια ημέρα που υπεγράφη η συμφωνία (τεκμήριο 4), έδωσε στην εναγομένη και το κλειδί του διαμερίσματος, το οποίο η τελευταία κατέχει μέχρι και σήμερα. Το αγοραπωλητήριο έγγραφο (τεκμήριο 4) κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο στις 3.6.2010 και έλαβε αριθμό ΠΩΕ953/10 (τεκμήριο 10). Η κατάθεση του καταδεικνύεται και από το Πιστοποιητικό Έρευνας (τεκμήριο 11). Η ενάγουσα εταιρεία ήταν η ιδιοκτήτρια του χωραφιού επί του οποίου οικοδομήθηκαν οι δύο πολυκατοικίες στο Ζακάκι (φωτοαντίγραφο του τίτλου κατατέθηκε ως τεκμήριο 5). Το συγκεκριμένο χωράφι (ήταν μέρος μιας μεγαλύτερης έκτασης) οι ενάγοντες το αγόρασαν από κάποιον Χρίστο Στυλιανού στη βάση γραπτής συμφωνίας (τεκμήριο 9). Ο τελευταίος μαζί με κάποιο Αντρέα Χατζημιτσή, ήταν ιδιοκτήτες όλης της έκτασης και με συμφωνία διανομής (τεκμήριο 8) που κατατέθηκε και στο Κτηματολόγιο, χώρισαν όλο το χωράφι σε δύο μέρη και καθόρισαν ποιο «κομμάτι» θα έπαιρνε ο καθένας. Για το «κομμάτι» που αγόρασε η εταιρεία, υπήρχε «εκδομένη» Πολεοδομική Άδεια (τεκμήριο 7) και Άδεια Οικοδομής (τεκμήριο 6). Την πρώτη μέρα που η εναγομένη ήρθε να δει το διαμέρισμα, της έδειξε την Πολεοδομική Άδεια και την Άδεια Οικοδομής καθώς και το κοτσιάνι. Της έδειξε ακόμη και την Εκτίμηση της Τράπεζας (τεκμήριο 3). Επειδή η εναγομένη παρέλειψε να του μεταβιβάσει το οικόπεδο μέχρι τις 30 Ιουνίου, όπως είχαν συμφωνήσει, αποτάθηκε στον δικηγόρο του για τα περαιτέρω. Της στάληκε, μέσω του τελευταίου, η επιστολή (τεκμήριο 12) με την οποία εκαλείτο να προσέλθει στο Κτηματολόγιο στις 21.7.2010 η ώρα 8.30 π.μ. για την μεταβίβαση του οικοπέδου. Ο ίδιος την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα πήγε στο Κτηματολόγιο ενώ η εναγομένη παρέλειψε να παρευρεθεί. Αντεξεταζόμενος κατέθεσε πως τα δύο πρόσωπα που υπέγραψαν ως μάρτυρες στη συμφωνία (τεκμήριο 4) ήταν η ιδιαιτέρα του η Βικτώρια και το άλλο πρόσωπο ήταν η κοπέλα που συνόδευε την εναγομένη, ονόματι Κούλλα. Αρνήθηκε την θέση πως τελευταία ήταν μεσίτρια. Δεν ήξερε για ποιο λόγο την συνόδευε, δεν μίλησε καθόλου μαζί της. Δεν πλήρωσε «μεσιτικά» για την πώληση του διαμερίσματος. Την συμφωνία την κατέθεσε ο ίδιος στο Κτηματολόγιο επειδή «δεν πήγαινε η Γεωργία». Την συγκεκριμένη ημέρα, παρόλο που η εναγόμενη ήταν στο Κτηματολόγιο, την συμφωνία την κατέθεσε ο ίδιος. Επέμενε στη θέση πως έδωσε στη Γεωργία €21.000.- για «να τις δώσει στην εταιρεία να πληρώσει το ΦΠΑ η εταιρεία». Της έδωσε το ποσό σε μετρητά, το είχε στο βαλιτσάκι του. Η Γεωργία «τα μέτρησε» και του «τα έδωσε». Δεν της έδωσε απόδειξη επειδή «δεν ήταν μόνος του, έχει και άλλους μετόχους η εταιρεία». Το ποσό των €21.000.- «έπρεπε να πάει στον λογιστή», το «πήραν» την επόμενη ημέρα. Το ΦΠΑ το πλήρωσε, εν τέλει, η εταιρεία. Κατέληξαν στο ποσό των €140.000.- ως αξία του διαμερίσματος, κατόπιν «παζαρέματος». Το οικόπεδο της εναγομένης στον Ασώματο, το είδε δύο φορές, ήταν γωνιακό, «σωστό» αλλά μειονεκτούσε, επειδή ήταν κοντά σε σχολείο. Κατά την γνώμη του, η αξία του ήταν €140.000.-, δεν χρειαζόταν να γίνει εκτίμηση. Η εταιρεία του έχει υποστεί ζημιά, αφού από το 2010, η εναγομένη «κρατά» το κλειδί του διαμερίσματος. Γι' αυτό δεν μπόρεσε να το πουλήσει ή να το ενοικιάσει. Το διαμέρισμα εξακολουθεί να είναι κλειστό. Η πολυκατοικία κτίστηκε με δάνειο που πήραν από την τράπεζα. Σήμερα χρωστούν ένα μεγάλο ποσό, πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ. Τα διαμερίσματα, «τέλειωσαν» το 2009 αλλά μέχρι σήμερα δεν εξασφαλίστηκε πιστοποιητικό Τελικής Έγκρισης, για λόγους που αφορούν το Κτηματολόγιο και όχι την εταιρεία. Η Φανίτα Αγαθοκλέους (ΜΕ2), υπεύθυνη του κλάδου Αναγκαστικών Πωλήσεων και Επιβαρύνσεων του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού, αναγνώρισε το Πωλητήριο Έγγραφο (τεκμήριο 4), το πρωτότυπο του οποίου είναι κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο. Αναγνώρισε και τη Συμφωνία Διανομής (τεκμήριο 8) μεταξύ του Χρίστου Στυλιανού και Ανδρέα Χατζημιτσή. Και αυτή βρίσκεται κατατεθειμένη στο Κτηματολόγιο, φέρει δε ημερομηνία 4.9.
  2. Οι ενάγοντες με Βεβαίωση τους ημερομηνίας 4.9.2008 (τεκμήριο 14) την οποία καταχώρησαν στο Κτηματολόγιο, αποδέχθηκαν τους όρους της εν λόγω Συμφωνίας Διανομής. Αναφερόμενη στο Αγοραπωλητήριο Έγγραφο (τεκμήριο 4) κατέθεσε πως αυτό αφορά «μια ανταλλαγή» μεταξύ της ΟUNO INVESTMENTS LTD (Μέρος Α') και της Γεωργίας Κούνγκυ (Μέρος Β'). Ερωτηθείσα ποιος έχει το δικαίωμα σε «μια ανταλλαγή» να καταθέσει το έγγραφο στο Κτηματολόγιο, κατέθεσε αυτολεξεί, «στο τμήμα μας όταν δεχόμαστε ένα πωλητήριο έγγραφο, εάν διαβάσουμε ότι ο πωλητής πωλεί και ο αγοραστής αγοράζει, αλλά σε κάποιο άλλο σημείο αντιστρέφονται οι όροι και ο πωλητής αγοράζει αντίστοιχα, το θεωρούμε ανταλλαγή και μπορεί οποιοσδήποτε από τους δύο να το καταθέσει». Αντεξεταζόμενη κατέθεσε πως το σχετικό έντυπο (Τύπος Ν. 34) που συμπληρώνεται για σκοπούς κατάθεσης Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου, στη συγκεκριμένη περίπτωση υπογράφτηκε από τον δικηγόρο Ηρακλή Δημοσθένους (τεκμήριο 17). Κατά τον ουσιώδη χρόνο
(2010), η ίδια δεν εργαζόταν στο Κτηματολόγιο, εξ΄ όσων όμως είχε ενημερωθεί από τους υπόλοιπους υπαλλήλους του τμήματος σε περίπτωση «ανταλλαγής» αντιστρέφοντας την ιδιότητα του πωλητή και του αγοραστή αντίστοιχα, εθεωρείτο ότι υπήρχε και δεύτερο πωλητήριο έγγραφο (το χαρακτήρισε «εικονικό» και σε άλλο μέρος της μαρτυρίας της «φανταστικό» στο οποίο έδιδαν αριθμό (ΠΩΕ). Επεξήγησε πως και στη συγκεκριμένη περίπτωση ακολουθήθηκε η ίδια πρακτική. Δόθηκε στο Αγοραπωλητήριο Έγγραφο (τεκμήριο 4) όπου πωλητής είναι η OUNO INVESTMENTS LTD, ο αριθμός ΠΩΕ 953/10 και θεωρήθηκε ότι υπήρχε και δεύτερο αγοραπωλητήριο έγγραφο, όπου πωλητής είναι η Γεωργίου Κούνγκυ, στο οποίο δόθηκε ο «φανταστικός» αριθμός ΠΩΕ 954/
  1. Τούτο καταδεικνύεται στον Τύπο του Κτηματολογίου Ν. 34 (τεκμήριο 17). Το Κτηματολόγιο εφάρμοζε αυτή την πρακτική για την προστασία των συμβαλλομένων, ώστε να μην μπορεί να αποσυρθεί μονομερώς το Πωλητήριο από τον αγοραστή. Κατά την άποψη της, το 2010, για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης, μόνο ο αγοραστής μπορούσε να καταθέσει το αγοραπωλητήριο έγγραφο. Η Έλενα Κυπριανού (ΜΕ3), κατέθεσε πως εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο του Χρίστου Χατζηλοϊζου από τον Οκτώβριο του
  2. Αναγνώρισε την επιστολή ημερομηνίας 7.7.2010 (τεκμήριο 18) του δικηγόρου Χρίστου Χριστοφόρου προς τον κ. Χατζηλοϊζου. Η επιστολή εστάλη με το φαξ αυθημερόν, η ώρα 16:
  3. Την ίδια ημέρα και ώρα, παρελήφθη από το γραφείο τους και πάλι με το φαξ και η επιστολή [τεκμήριο 18
(1)]. Φέρει ημερομηνία 30.6.2007 και εστάλη από τον κ. Χριστοφόρου προς την OUNO INVESTMENTS LTD. H Αναστασία Δημητρίου (ΜΕ4), τεχνικός μηχανικός, εργαζόμενη στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως στη Λεμεσό από το 2006, κατέθεσε πως η Γεωργία Κούνγκυ υπέβαλε την 1.7.2010, Αίτηση προς την Πολεοδομική Αρχή [τεκμήριο 20
(1)] για ανέγερση ισόγειας κατοικίας στο ακίνητο της με αριθμό εγγραφής 0/1716, στην κοινότητα Ασώματος Λεμεσού. Μαζί με την Αίτηση υπεβλήθη και το έγγραφο ονομαζόμενο «'Εντυπο Αυτοελέγχου» [τεκμήριο 20
(2)], το οποίο αφορά συγκεκριμένες αναπτύξεις σε οικόπεδα. Βάσει της Αίτησης εκδόθηκε στις 22.7.2010 Πολεοδομική Άδεια ΛΕΜ/00839/2010 [τεκμήριο 19
(1)]. Η Πολεοδομική Άδεια συνοδεύεται από τους Όρους Χορήγησης της Άδειας [τεκμήριο 19
(2)] και τα εγκεκριμένα Σχέδια [τεκμήριο 19
(3)]. Αντεξεταζόμενη κατέθεσε πως απαιτείται η έκδοση της Πολεοδομικής Άδειας για να εκδοθεί η Άδεια Οικοδομής. Υπάρχει η ευχέρεια μια Πολεοδομική Άδεια να τροποποιηθεί αφού υποβληθούν τροποποιημένα σχέδια. Η Πολεοδομική Αρχή θα τα εξετάσει και εάν συνάδουν με τους Κανονισμούς (πολεοδομικοί συντελεστές, ζώνη κλπ) θα δοθεί η πολεοδομική έγκριση για τα τροποποιημένα σχέδια. Σ' αυτή την περίπτωση απαιτείται επίσης και η τροποποίηση της ΄Αδειας Οικοδομής. Στη συνέχεια ελέγχεται η κατοικία επιτόπου και εάν έχει οικοδομηθεί σύμφωνα με τα εγκεκριμένα σχέδια εκδίδεται το Πιστοποιητικό Τελικής Εγκρίσεως. Αρμόδια Αρχή για την έκδοση του εν λόγω πιστοποιητικού είναι οι Δήμοι για τις δημαρχούμενες περιοχές και οι Έπαρχοι για τις υπόλοιπες περιοχές. Ο Νίκος Κροκίδης (ΜΥ1), λειτουργός εσωτερικών προσόδων στο Τμήμα Φόρου Εισοδήματος, κατέθεσε πως για την εταιρεία OUNO INVESTMENTS LTD υπάρχει φορολογικός φάκελος. Ο φάκελος «ανοίχθηκε» ύστερα από πληροφορίες που λήφθηκαν στο τμήμα ότι η εταιρεία αγόρασε το 2007 ένα χωράφι στο Ζακάκι. Επεξήγησε πως για τις πωλήσεις ακινήτων, ο φόρος εισοδήματος «ενημερώνεται» όταν θα γίνει η μεταβίβαση. Τότε λαμβάνουν γνώση των αγοραπωλητηρίων εγγράφων επειδή θα πρέπει να υπολογιστεί ο πληρωτέος φόρος. Στον φάκελο που τηρείται για την εταιρεία δεν υπάρχει «οποιαδήποτε πράξη πώλησης οποιουδήποτε διαμερίσματος στην Γεωργία Κούνγκυ». Αντεξεταζόμενος κατέθεσε πως το σχετικό πιστοποιητικό από τον Φόρο Εισοδήματος το «ζητά ο πωλητής όταν θα είναι έτοιμος για τη μεταβίβαση». Στις περιπτώσεις «ανταλλαγής» γης ακολουθείται η ίδια διαδικασία. Οποιοσδήποτε από τους δύο συμβαλλόμενους μπορεί να ζητήσει την έκδοση του πιστοποιητικού, εάν η γη είναι ίσης αξίας. Στην συγκεκριμένη περίπτωση επειδή η εταιρεία ασχολείται με «development», αυτή έπρεπε να ζητήσει το πιστοποιητικό, καθότι «είναι στο πλαίσιο των εργασιών της». Η Μαρίνα Παντελή (ΜΥ2), εργαζόμενη στην Υπηρεσία ΦΠΑ από το 2008, κατέθεσε πως για τις εταιρείες ανάπτυξης γης, δημιουργείται «φορολογικό σημείο» για σκοπούς ΦΠΑ, από την έκδοση τιμολογίου πώλησης, την είσπραξη χρημάτων ή την παράδοση διαμερίσματος. Αναφερόμενη στις περιπτώσεις «ανταλλαγής» διαμερίσματος με ακίνητο (χωράφι), επεξήγησε πως η πώληση οικοπέδου ή χωραφιού δεν είναι φορολογητέα συναλλαγή για σκοπούς ΦΠΑ, όμως το διαμέρισμα που «ανταλλάσσεται» είναι φορολογητέο και η εταιρεία (ο πωλητής) οφείλει ΦΠΑ, ο οποίος υπολογίζεται στην αξία που πωλήθηκε το διαμέρισμα. Η εταιρεία OUNO INVESTMENTS LTD γράφτηκε στο ΦΠΑ στις 16.7.
  1. Υπέβαλλε φορολογικές δηλώσεις «κάθε τριμηνία, μέχρι τον Μάιο του
  2. Για την τριμηνία 1.3.2015 μέχρι 31.5.2015, η εταιρεία δεν δήλωσε στις φορολογικές της δηλώσεις καμία πώληση και κανένα οφειλόμενο φόρο. Στις 14.9.2015, η Υπηρεσία ΦΠΑ προέβη σε έλεγχο της εταιρείας. Έκδωσε Βεβαίωση Φόρου, ύψους €325.544,23 (τεκμήριο 22). Το ποσό αυτό επεβλήθη καθότι η εταιρεία και πώλησε και ενοικίασε διαμερίσματα. Από τον πίνακα Βεβαίωσης Φόρου, δεν φαίνεται ως αγοραστής η Γεωργία Κούνγκυ. Το διαμέρισμα 103 στην πολυκατοικία («LADY'S MILE COURΤ Α») στο Ζακάκι φαίνεται να είναι «απούλητο». Ερωτηθείσα εάν στην περίπτωση πώλησης διαμερίσματος, την υποχρέωση καταβολής του ΦΠΑ την έχει ο πωλητής, απάντησε καταφατικά. Ο φορολογικός συντελεστής για το 2010 ήταν 15%. Στη συγκεκριμένη περίπτωση που η τιμή πώλησης του διαμερίσματος ήταν €140.000.-, το ΦΠΑ που θα έπρεπε να πληρωθεί, ήταν €21.000.-. Ανέφερε επίσης πως το 2010 υπήρχε το τμήμα Χορηγιών και Επιδομάτων. Ένας αγοραστής εδικαιούτο σε χορηγία (επιστροφή χρημάτων) για το ΦΠΑ που κατέβαλε, νοουμένου ότι το ακίνητο που αγόρασε ήταν η πρώτη του κατοικία. Δεν του επιστρεφόταν ολόκληρο το ποσό του ΦΠΑ αλλά έπαιρνε ένα ποσό ανάλογα με την κατηγορία στην οποία εντασσόταν. Η χορηγία εδίδετο από το τμήμα Χορηγιών και όχι από την υπηρεσία ΦΠΑ. Πρακτική του εν λόγω τμήματος ήταν να ενημερώνετο προηγουμένως από την Υπηρεσία ΦΠΑ εάν «ο συγκεκριμένος εργολάβος απέδωσε τον φόρο για την συγκεκριμένη πώληση που πραγματοποίησε». Αντεξεταζόμενη κατέθεσε πως το ΦΠΑ το εισπράττει ο πωλητής («η εταιρεία») από τον αγοραστή αλλά αυτό δεν είναι προϋπόθεση για την καταβολή του ΦΠΑ από τον πωλητή. Ο τελευταίος είναι υποχρεωμένος να πληρώσει το ΦΠΑ και όχι ο αγοραστής. Ερωτηθείσα ποια είναι η ακολουθητέα διαδικασία σε περίπτωση που «ανταλλάσσεται χωράφι με διαμέρισμα», κατέθεσε ως εξής: «Για σκοπούς ΦΠΑ θεωρούνται δύο πράξεις. Όταν μεταβιβάζεται το χωράφι, πωλητής θεωρείται ο ιδιοκτήτης του χωραφιού. Αυτή η πράξη δεν έχει ΦΠΑ. Την ίδια ώρα όμως η αξία του χωραφιού θεωρείται η αξία αγοράς του διαμερίσματος, άρα εκείνη την ώρα θεωρείται ότι αγοράστηκε το διαμέρισμα. Θέλουμε ΦΠΑ πάνω στην αξία του χωραφιού». Ερωτηθείσα στην συνέχεια πότε δημιουργείται φορολογικό σημείο εάν η πρώτη πράξη ήταν η μεταβίβαση του χωραφιού, απάντησε «δημιουργείται την ώρα της μεταβίβασης του χωραφιού». Η Χριστιάνα Αντωνιάδου (ΜΥ3), εργαζόμενη στις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Λεμεσού, αρμοδιότητα των οποίων είναι η εξέταση αιτήσεων για χορήγηση Αδειών Οικοδομής και Πιστοποιητικών Τελικής Έγκρισης, είχε στην κατοχή της τον φάκελο ΔΜ 650/2007 (αφορούσε την ανέγερση δύο τριώροφων οικοδομών στο Ζακάκι Λεμεσού). Η Άδεια Οικοδομής (τεκμήριο 23) με αρ. 0434, παραχωρήθηκε στους Ανδρέα Χατζημιτσή και Χρίστο Στυλιανού και εκδόθηκε στις 28.8.
  3. Προαπαιτούμενο για την έκδοση της Άδειας Οικοδομής είναι η ύπαρξη Πολεοδομικής Άδειας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση είχε εκδοθεί η Πολεοδομική Άδεια (τεκμήριο 24) από το Τμήμα Πολεοδομίας του Δήμου Λεμεσού στις 13.4.
  4. Προαπαιτούμενο για την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας για την κάθε μονάδα (διαμέρισμα) ξεχωριστά, είναι η ύπαρξη Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης. Η εταιρεία OUNO INVESTMENTS LTD, δεν υπέβαλε οποιαδήποτε αίτηση για ανάπτυξη του ακινήτου. Οι αιτήσεις υποβάλλονται από τους ιδιοκτήτες των τεμαχίων γης. Για την συγκεκριμένη ανάπτυξη, δεν υπεβλήθη αίτηση για έκδοση του Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης. O Γρηγόρης Γρηγορίου (ΜΥ4) εργαζόμενος στην Υπηρεσία Είσπραξης Χρεών της Τράπεζας Κύπρου, κατέθεσε πως η εταιρεία OUNO INVESTMENTS LTD είναι πελάτης της τράπεζας. Από το 2007 μέχρι το 2011, της παραχωρήθηκαν τέσσερεις
(4)πιστωτικές διευκολύνσεις. Στις 20.3.2007 της παραχωρήθηκε πιστωτική διευκόλυνση υπό μορφή τρεχουμένου λογαριασμού με όριο (αρχικά το όριο ήταν ΛΚ5.000 και αυξήθηκε σε €20.000). Στις 18.7.2007 της παραχωρήθηκε δάνειο για ΛΚ1.000.100.
  1. Στις 20.3.2007, της παραχωρήθηκε δάνειο για ΛΚ420.000 και στις 9.6.2011 της παραχωρήθηκε δάνειο για €280.00.
  2. Όλες οι πιστωτικές διευκολύνσεις είναι εξασφαλισμένες με υποθήκες (Υ2891/2007, Υ8385/2007, Υ1600/2009). Τα δάνεια έγιναν για σκοπούς ανέγερσης πολυκατοικίας. Στις 26.4.2013 ελήφθησαν δικαστικά μέτρα εναντίον της εταιρείας με καταχώριση της αγωγής αρ. 1707/
  3. Μέχρι σήμερα δεν ελήφθησαν μέτρα για εκποίηση των υποθηκών επειδή δεν εκδόθηκε ακόμη απόφαση. Αντεξεταζόμενος κατέθεσε πως δεν γνώριζε τις οικονομικές δυνατότητες της εταιρείας και εάν αυτή συναλλάσσεται και με άλλες τράπεζες. Κατέθεσε τέλος πως σε περίπτωση που αγοραστής ακινήτου (διαμερίσματος) πληρώσει την αξία του, τότε το συγκεκριμένο ακίνητο θα απαλλαγεί από την υποθήκη. Τούτο συμβαίνει ακόμη και στη περίπτωση που ο επιχειρηματίας γης (developer) έχει και άλλα χρέη. Η εναγόμενη Γεωργία Κούνγκυ (ΜΥ5) έδωσε την δική της εκδοχή για την υπόθεση. Παραδέχθηκε πως σύναψε συμφωνία (να δώσει το οικόπεδο της στον Ασώματο και να πάρει διαμέρισμα) με «κάποιον Αντώνη» (τον αναγνώρισε στο πρόσωπο του διευθυντή των εναγομένων, Αντώνη Αντωνίου) ήταν όμως η θέση της ότι «ξεγελάστηκε». Η μαρτυρία της ως προς το πώς επεσυνέβησαν τα γεγονότα, έχει ως εξής. Την συγκεκριμένη ημέρα ήταν σε «άθλια ψυχολογική κατάσταση» λόγω του ότι ο άντρας της υπέστη την προηγούμενη μέρα εγκεφαλικό επεισόδιο και νοσηλευόταν στο νοσοκομείο. Την «έπιασαν οι μεσίτες», μια κοπέλα, η Αγγέλα και ένας άντρας, που δεν τον γνώριζε και την πήραν να δουν διαμερίσματα. Η ίδια δεν εξέφρασε επιθυμία να δει διαμερίσματα, «εν οι ίδιοι οι μεσίτες που μεσολάβησαν». Επεξήγησε πως τον συγκεκριμένο χρόνο ενοικίαζε σπίτι στα Κάτω Πολεμίδια. Έψαχνε «για σπίτι παραπάνω όχι για διαμέρισμα». Η Αγγέλα ήρθε στο σπίτι της και με «το μπλά - μπλά της» την «εκατάφερε» να δουν διαμερίσματα. Δεν θυμόταν σε ποια περιοχή την πήραν, το μόνο που θυμόταν ήταν ότι ήταν η ώρα 6 το απόγευμα. Τα διαμερίσματα της τα έδειξε η Αγγέλα μαζί με τον άλλο άντρα που ήταν μαζί της. Ο άντρας αυτός ήταν ο Κύρος ο συνέταιρος του Αντώνη. Αφού είδαν τα διαμερίσματα, η Αγγέλα την «ίδια νύκτα» την πήρε στο γραφείο του Αντώνη τον οποίο δεν ήξερε, εκείνη την μέρα τον γνώρισε. Ο Αντώνης ήταν στο γραφείο μαζί με "κάποια λογίστρια του». Την «έβαλαν» να υπογράψει κάτι «χαρτιά» και «ένα χαρτί για το ΦΠΑ», για €20.000 «ούτως ώστε να τα πιάσει πίσω ο Αντώνης». Στο «χαρτί», «εβάλαν» ότι χρωστούσε η ίδια το ποσό αυτό. Ο Αντώνης δεν της έδωσε λεφτά. Ούτε και κλειδιά της έδωσε. Με τα χαρτιά που υπέγραψε, η ίδια έδιδε του Αντώνη το οικόπεδο της στον Ασώματο και ο τελευταίος της έδιδε ένα διαμέρισμα δυάρι. Ο Αντώνης δεν της ανέφερε ότι είναι η εταιρεία του που της πουλούσε το διαμέρισμα, της είπε ότι πουλούσε ο ίδιος προσωπικά. Κανένας δεν της «διάβασε» το συμβόλαιο και κανένας δεν την ενημέρωσε ότι υπήρχε διαδικασία να βγούν τα κοτσιάνια για τα διαμερίσματα. Ούτε ενημερώθηκε πότε θα γίνονταν οι μεταβιβάσεις. Η ίδια δεν πήγε στο Κτηματολόγιο για να καταθέσει το συμβόλαιο ούτε και ήξερε ότι το κατέθεσε ο Αντώνης. Το ανακάλυψε όταν άρχισε να κτίζει μέσα στο οικόπεδο. Το σπίτι που έκτισε είναι τώρα «τελειωμένο με κοτσιάνι» και σ' αυτό «κάθεται» η ίδια με τον άντρα της. Μετά που υπέγραψε της έδωσαν «κάτι χαρτιά» τα οποία πήρε στον δικηγόρο της να «τα ελέγξει αν είναι σωστά». Ο δικηγόρος της είπε «εν άκυρα, εν έχουν κοτσιάνια». Έδωσε οδηγίες στον δικηγόρο να τα ακυρώσει. Ήταν η θέση της ότι ο Αντώνης την ξεγέλασε, κάτι που αντιλήφθηκε εκ των υστέρων. Όπως χαρακτηριστικά κατέθεσε, «διότι εν να δώκω οικόπεδο με διαμέρισμα δυάρι». Πρόσθεσε πως το οικόπεδο της έχει κοτσιάνι ενώ για το διαμέρισμα δεν της έδωσαν κοτσιάνι. Αντεξεταζόμενη επέμενε στην θέση πως τον Αντώνη δεν τον γνώριζε προηγουμένως. Τον γνώρισε την νύκτα που «την πήραν να κάμουν τα χαρτιά». Δεν επικοινώνησε καμία φορά μαζί του προηγουμένως ούτε και τον πήρε τηλέφωνο για να ζητήσει πληροφορίες για διαμέρισμα. Το συγκεκριμένο απόγευμα («εβράδιαζε») ήταν ο Κύρος που «εβάσταν τα κλειδιά» και τους άνοιξε να δουν τα διαμερίσματα με την Αγγέλα. Ούτε αυτόν τον ήξερε. Πρώτη φορά τον έβλεπε. Η Αγγέλα εκείνο το απόγευμα της ζήτησε το κοτσιάνι του οικοπέδου της και αυτή της το έδωσε. Η ίδια ήθελε απλώς να δει τα διαμερίσματα και μετά να αποφασίσει αλλά η Αγγέλα επέμενε να πάνε στο γραφείο. Δεν πήρε τον Αντώνη να δει το οικόπεδο της. Το κοτσιάνι του οικοπέδου της το κρατούσε η Αγγέλα. Επέμενε στην θέση ότι την ξεγέλασαν («εβάλαν με και υπόγραψα ότι χρωστώ το ΦΠΑ €20.000 ..... εγώ ότι με εβάλλαν υπόγραφα»). Αρνήθηκε την υποβολή της συνηγόρου του ενάγοντα ότι μετά που είδε τα διαμερίσματα είχε χρόνο δεκαπέντε
(15)ημερών για «να διαλέξει τι ήθελε». Απάντησε πως δεν είχε χρόνο, όλα έγιναν την ίδια νύκτα, η ίδια ήταν μόνη στο σπίτι και «σε άθλια κατάσταση ψυχολογικά», λόγω των προβλημάτων υγείας του συζύγου της. Όταν υπογράφτηκε η συμφωνία (δεν θυμόταν πότε έγινε αυτό, αλλά θυμόταν ότι την προηγούμενη ημέρα έπαθε εγκεφαλικό ο σύζυγος της), στο γραφείο ήταν τρία
(3)άτομα παρόντα. Ο Αντώνης, η λογίστρια και η ίδια. Η Αγγέλα «έκατσε πόξω». Η Αγγέλα δεν υπέγραψε τίποτε. Ούτε και ο Κύρος ήταν παρών («δεν ενδιαφέρθηκε να έρτει στο γραφείο»). Εκείνο το βράδυ είδε απλώς τα διαμερίσματα, ήταν όλα στον ίδιο όροφο, «άλλα μικρά και άλλα μεγάλα». Ούτε που ήταν η πολυκατοικία δεν ήξερε. Είπε να «πιάσει» ένα διαμέρισμα, αλλά μετά «εμετάνοιωσε». Σκέφτηκε να πάρει τα χαρτιά στο δικηγόρο της για «να δει εάν η πράξη ήταν σωστή». Δεν κατέληξε ποιο διαμέρισμα «θα έπιανε .... το σκεφτόταν». Οι μεσίτες επέμεναν «να κλείσουν». Ο Αντώνης «έκαμε κάτι χαρτιά» και της είπε να υπογράψει. Τα υπέγραψε χωρίς να τα διαβάσει. Ο Αντώνης δεν της έδειξε καμιά εκτίμηση για το διαμέρισμα. Ο Παύλος Παναγιώτου (ΜΥ6) προϊστάμενος του Αρχείου Ασθενών στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, προσκόμισε στο δικαστήριο τον ιατρικό φάκελο του Masouad Hiaze Masud. Σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλου, το εν λόγω πρόσωπο παρουσιάστηκε στο τμήμα Πρώτων Βοηθειών, στις 18.5.
  1. (το σχετικό έντυπο κατατέθηκε ως τεκμήριο 25). Την ίδια ημέρα εισήχθη στο καρδιολογικό τμήμα (το σχετικό έντυπο κατατέθηκε ως τεκμήριο 26). Σύμφωνα με τα όσα καταγράφονται στο τεκμήριο 26 ο λόγος εισαγωγής ήταν «πάρεση αριστερά, δυσαρθρία, ιστορικό υπέρτασης». Ως τεκμήριο 28 κατατέθηκε το «Δελτίο Αναφοράς Νοσηλείας» αναφορικά με την κατάσταση του ασθενούς στις 19.5.2010 και 20.5.
  2. Ο ασθενής έλαβε εξιτήριο στις 3.6.2010 (το σχετικό έντυπο κατατέθηκε ως τεκμήριο 27). Αντεξεταζόμενος κατέθεσε πως τόσο το έντυπο «Δελτίο αναφοράς νοσηλείας» (τεκμήρια 27 και 28) όσο και το έντυπο «Νοσηλευτική αξιολόγηση εισαγωγής ασθενούς» (τεκμήριο 26), συμπληρώνονται από το νοσηλευτικό προσωπικό του θαλάμου. Ο Χαράλαμπος Σκορδής (ΜΥ7) Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και υπεύθυνος του τμήματος αστικών υποθέσεων, κατέθεσε πως είχε στη φύλαξη του τον φάκελο της αγωγής με αρ. 1707/
  3. Διάδικα μέρη είναι οι Bank of Cyprus Public Company Ltd, ενάγοντες και οι OUNO INVESTMENTS LIMITED, Αντώνης Αντωνίου Κύπρου και Κύρος Μιχαήλ Κλεάνθους, εναγομένοι. Αντίγραφο του Κλητηρίου Εντάλματος, της Υπεράσπισης των εναγομένων 1 και της Υπεράσπισης του εναγομένου 3, καταχωρίστηκαν ως τεκμήρια 29, 30 και 31 αντίστοιχα. Απάντηση στην Υπεράσπιση των εναγομένων 1 και Απάντηση στην Υπεράσπιση του εναγομένου 3, καταχωρίστηκαν ως τεκμήρια 32 και 33, αντίστοιχα. Η αγωγή εναντίον του εναγομένου 2, αποσύρθηκε στις 10.11.2015, με δικαίωμα επαναφοράς της. Ως παραδεκτό γεγονός κατατέθηκε μεταξύ των διαδίκων το εξής: Την 21.1.2011, ο Αντώνης Αντωνίου εκ Λεμεσού, ένας εκ των διευθυντών της ενάγουσας εταιρείας καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, την αγωγή 300 του 2011, εναντίον της Γεωργίας Κούνγκυ, εναγομένης στην παρούσα αγωγή, η εκδίκαση της οποίας δεν έχει ολοκληρωθεί. Αντίγραφο του Κλητηρίου Εντάλματος της αγωγής 300/11 και της Έκθεσης Υπεράσπισης, κατατέθηκαν ως τεκμήρια 21
(1)και 21
(2)αντίστοιχα. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων, η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε της θέσης της εστιάζοντας πρώτιστα στην εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία. Η κα Χατζηλοϊζου εκ μέρους των εναγόντων, υπεστήριξε πως πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 2 του Περί Πωλήσεως Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου, Κεφ. 232 και κάλεσε το Δικαστήριο να διατάξει την εναγομένη όπως προβεί στη μεταβίβαση του οικοπέδου της επ΄ονόματι των εναγόντων, εκδίδοντας, δηλαδή, διάταγμα ειδικής εκτέλεσης της συμφωνίας ημερομηνίας 19.5.2010. Ο κ. Χριστοφόρου από την πλευρά της εναγομένης αντίθετα, υπεστήριξε πως η επίδικη συμφωνία της 19.5.2010 είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη λόγω των όσων προβάλλονται στην Έκθεση Υπεράσπισης, τα οποία η εναγόμενη απέδειξε με την προσκομισθείσα εκ μέρους της μαρτυρία. Προχωρώντας ένα βήμα περαιτέρω εισηγήθηκε πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το Κεφ. 232 ώστε να διαταχθεί η ειδική εκτέλεση της συμφωνίας. Το μόνο πρόσωπο, τόνισε, που είχε δικαίωμα να καταθέσει το αγοραπωλητήριο έγγραφο στο Κτηματολόγιο ήταν, σύμφωνα με τον όρο 8 της συμφωνίας, η εναγομένη η οποία στην προκειμένη περίπτωση, δεν το έπραξε. Ήταν η θέση του πως ακόμη και στην περίπτωση που ήθελε αποφασισθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Κεφ. 232 για έκδοση διατάγματος ειδικής εκτέλεσης, το Δικαστήριο θα πρέπει, προτού αποφασίσει κάτι τέτοιο, να συνυπολογίσει όλα τα δεδομένα της υπόθεσης, ειδικά το γεγονός ότι επί του οικοπέδου της εναγομένης έχει ανεγερθεί κατοικία. Στην περίπτωση αυτή, τόνισε ο κ. Χριστοφόρου, θα πρέπει να τύχει εφαρμογής το άρθρο 8 του Νόμου το οποίο προβλέπει την επιδίκαση αποζημιώσεων, πλην όμως εν προκειμένω δεν δικαιολογείται η επιδίκαση οποιασδήποτε αποζημίωσης προς όφελος των εναγόντων, καθότι δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτό μαρτυρικό υλικό ότι οι ενάγοντες υπέστησαν οποιαδήποτε ζημιά. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας (έθεσα ενώπιον μου και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια) έλαβα υπόψη την εικόνα των μαρτύρων στο δικαστήριο αλλά εξέτασα την μαρτυρία τους υπό το φως της ανθρώπινης πείρας και συμπεριφοράς, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων (Βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ 447, Καρεκλά ν. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. 1199 και Αθανασίου και άλλος ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα της, και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Βλ. Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση αρ. 10705, ημερ. 8.2.02, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, 530). Η μαρτυρία των ΜΕ3 Έλενας Κυπριανού, ΜΥ3 Χριστιάνας Αντωνιάδου και ΜΥ7 Χαράλαμπου Σκορδή, κατέστη αναντίλεκτη αφού αυτοί δεν αντεξετάστηκαν. Τα όσα κατέθεσαν συνιστούν και ευρήματα του Δικαστηρίου. Οι μάρτυρες ΜΕ2 Φανίτα Αγαθαγγέλου, ΜΕ4 Αναστασία Δημητρίου, ΜΥ1 Νίκος Κροκίδης, ΜΥ2 Μαρίνα Παντελή, ΜΥ3 Χριστιάνα Αντωνιάδου, ΜΥ4 Γρηγόρης Γρηγορίου και ΜΥ6 Παύλος Παναγιώτου, ήσαν ανεξάρτητοι μάρτυρες και αποδέχομαι την μαρτυρία τους. Τα όσα κατέθεσαν επίσης συνιστούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Την μαρτυρία της εναγομένης Γεωργίας Κούνγκυ (ΜΥ6) την εξέτασα σ' όλη της την έκταση. Δεν εντόπισα κανένα σημείο το οποίο να με οδηγήσει στην μη αποδοχή της. Παρά τον πολύ απλοϊκό τρόπο με τον οποίο παρουσίασε τις δικές της θέσεις, απαντούσε με ευθύτητα και δεν αμφιταλαντευόταν. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις κατά την αντεξέταση. Ήταν σταθερή στη θέση και στην εκδοχή της. Αποδέχομαι το σύνολο της μαρτυρίας της. Αποδέχομαι πως τα γεγονότα που οδήγησαν στην υπογραφή της συμφωνίας (τεκμήριο 4) επισυνέβησαν όπως τα περιέγραψε η εναγόμενη. Το κατά πόσον ο ΜΕ1 Αντώνης Αντωνίου «της εγέλασε» ή όχι, όπως η ίδια εκτίμησε, είναι θέμα που θα εξεταστεί από το Δικαστήριο στο κατάλληλο στάδιο. Το σύνολο της αποδεχθείσης μαρτυρίας της, συνιστά και τα ευρήματα μου. Με την ίδια προσοχή εξέτασα και την μαρτυρία του Αντώνη Αντωνίου (ΜΕ1), διευθυντού του εναγόντων. Η εικόνα που δημιούργησε ως μάρτυρας ήταν αρνητική. Η μαρτυρία του βρίθει από αντιφάσεις, ανακρίβειες και υπερβολές. Η θέση του πως ο ίδιος ως πρόσωπο και όχι ως διευθυντής της εταιρείας, έδωσε στην εναγομένη το ποσό των €21.000.- σε μετρητά, το οποίο η τελευταία του το επέστρεψε (αφού προηγουμένως μέτρησε τα χρήματα) και ο ίδιος τα παρέλαβε για λογαριασμό της εταιρείας, ενεργώντας αυτή την φορά ως διευθυντής της, είναι ασύμβατη με την κοινή λογική. Η θέση του ότι το ποσό αυτό το πλήρωσε εν τέλει η εταιρεία ως ΦΠΑ, καταρρίπτεται από την μαρτυρία της ΜΥ2 Μαρίνας Παντελή, η οποία κατέθεσε πως το διαμέρισμα αρ. 103 φαίνεται στο Τεκμήριο 22 (Βεβαίωση Φόρου) να είναι «απούλητο». Η θέση του επίσης πως την επίδικη Συμφωνία (τεκμήριο 4) την κατέθεσε στο Κτηματολόγιο ο ίδιος, καταρρίπτεται από το τεκμήριο 17 (έντυπο που συμπληρώνεται για σκοπούς κατάθεσης αγοραπωλητηρίου εγγράφου), το οποίο υπογράφεται από τον δικηγόρο Ηρακλή Δημοσθένους και όχι από τον ίδιο. Η θέση του, τέλος, πως η μη εξασφάλιση του Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης οφείλεται στο Κτηματολόγιο και όχι στην εταιρεία του, έρχεται σε αντίθεση με την μαρτυρία της Χριστιάνας Αντωνιάδου (ΜΥ3), η οποία κατέθεσε πως η ενάγουσα εταιρεία δεν υπέβαλε αίτηση για έκδοση του Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης, ώστε να εκδοθούν οι ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας για το κάθε διαμέρισμα. Σ' όση έκταση η μαρτυρία του έρχεται σε αντίθεση με την ήδη αποδεχθείσα μαρτυρία, την απορρίπτω. Πέραν των αδιαμφισβήτητων γεγονότων, συνιστούν περαιτέρω ευρήματα μου ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης τα ακόλουθα: Οι Ενάγοντες είναι εταιρεία και κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο, ήταν ιδιοκτήτρια των 320/501 μεριδίων ακινήτου στο Ζακάκι Λεμεσού, επί του οποίου οικοδομήθηκε η πολυκατοικία "LADY'S MILE COURT B". Στις 19 Μαΐου 2010, υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων γραπτή συμφωνία (τεκμήριο 4), στη βάση της οποίας η εναγόμενη αγόρασε το διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων με αριθμό 103, στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας, μαζί με τον χώρο στάθμευσης και την αποθήκη με αριθμό 103, αντίστοιχα. Ως αντάλλαγμα η εναγόμενη θα μεταβίβαζε στους ενάγοντες το οικόπεδο της με αριθμό εγγραφής 0/1716, Φ/Σχ. 58/23, τεμάχιο 175, στην τοποθεσία «ΜΑΡΟΥΣΣΑ», στο χωριό Ασώματος Λεμεσού. Τα γεγονότα που οδήγησαν στην υπογραφή της συμφωνίας (τεκμήριο 4) είναι όπως τα περιέγραψε η εναγόμενη. Η εν λόγω συμφωνία κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο στις 3.6.2010, με αριθμό ΠΩΕ 953/10. Οι υπαλλήλοι του Κτηματολογίου εφαρμόζοντας την πρακτική που ακολουθείτο κατά τον ουσιώδη χρόνο, εθεώρησαν ότι υπάρχει και δεύτερο αγοραπωλητήριο έγγραφο, όπου πωλητής ήταν η εναγομένη, στο οποίο δόθηκε ο «φανταστικός ή εικονικός», κατά την ΜΕ2, αριθμός ΠΩΕ 954/10. Τούτο έγινε επειδή, κατά το Κτηματολόγιο, η συμφωνία (τεκμήριο 4), αφορούσε ανταλλαγή του διαμερίσματος των εναγόντων με το οικόπεδο της εναγομένης. Μετά την υπογραφή της συμφωνίας (τεκμήριο 4), η εναγόμενη ανήγειρε επί του οικοπέδου της κατοικία, σύμφωνα με την Πολεοδομική Άδεια ΛΕΜ/00839/2010 (τεκμήριο 19
(1)), στην οποία διαμένει μέχρι και σήμερα με τον σύζυγο της. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί πως, παρόλο που στην Έκθεση Υπεράσπισης προβάλλεται ο ισχυρισμός πως η εναγομένη τερμάτισε την συμφωνία (τεκμήριο 4), εντούτοις η θέση αυτή δεν προωθήθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία. Προωθήθηκε η επίσης δικογραφημένη θέση πως η συμφωνία ήταν άκυρη και/ή ακυρώσιμη συνεπεία «ψευδών δηλώσεων και/ή απάτης και/ή απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και/ή ψευδών παραστάσεων». Η έννοια της ψευδούς παράστασης (misrepresentation) ορίζεται στο άρθρο 18 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149. Όπως προκύπτει από το πιο πάνω άρθρο, κεντρικός άξονας της έννοιας της ψευδούς παράστασης είναι η «παράσταση» (δηλαδή η βεβαίωση) κάποιου γεγονότος που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, χωρίς όμως το πρόσωπο που προβαίνει στην παράσταση να γνωρίζει τούτο. Η έννοια της ψευδούς παράστασης στο πλαίσιο αυτό, περιλαμβάνει «παράβαση καθήκοντος» χωρίς πρόθεση εξαπάτησης ή παραπλάνησης εκ μέρους του προσώπου που θεωρείται υπαίτιο. Η έννοια της «απάτης» περιλαμβάνει ορισμένες πράξεις, ενέργειες και παραλείψεις που οδηγούν στην εξαπάτηση του ενός συμβαλλόμενου από τον άλλο (σχετικό είναι και το άρθρο 17 του Νόμου, Κεφ. 149). Όταν ο αθώος συμβαλλόμενος, ως αποτέλεσμα της εξαπάτησης, προβαίνει στη συνομολόγηση σύμβασης με τον διαπράττοντα την απάτη, τότε η σύμβαση είναι ακυρώσιμη κατ' εκλογή του μέρους το οποίο εξαπατήθηκε. Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω πως οι συνθήκες κάτω από τις οποίες υπεγράφη η συμφωνία (τεκμήριο 4), έτσι όπως έγιναν αποδεκτές από το Δικαστήριο, δεν καλύπτονται από το πέπλο που εισηγήθηκε η πλευρά της εναγομένης. Ως εκ τούτου, είναι η κατάληξη μου πως η συμφωνία (τεκμήριο 4) είναι έγκυρη και δεσμευτική για την πλευρά της εναγομένης. Το επόμενο ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσον η συμφωνία είναι δεκτική ειδικής εκτέλεσης, όπως εισηγείται η πλευρά των εναγόντων. Το άρθρο 2 του Κεφ. 232, όπως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, καθιστά την πώληση ακινήτου δεκτική ειδικής εκτέλεσης, μόνο όπου συντρέχουν οι προϋποθέσεις που καθορίζονται από τις πρόνοιες του Νόμου. Σκοπός του εν λόγω Νόμου είναι ο καθορισμός, σε αντιδιαστολή προς άλλης φύσης γραπτές συμβάσεις, ξεχωριστών προϋποθέσεων για να είναι η σύμβαση δεκτική ειδικής εκτέλεσης. Τι συνιστά σύμβαση «πώλησης» ακίνητης ιδιοκτησίας δεν καθορίζεται στον Νόμο. Είναι όμως ξεκάθαρο πως η «πώληση», όπως και κάθε σύμβαση, εξυπακούει την καταβολή αντιπαροχής (Τσιαλής ν. Χατζηανδρέου (Τσιαλή) 2000 1 Α.Α.Δ. 1250). Τούτο ενισχύεται τόσο από την αναφορά στο άρθρο 2 του Κεφ. 232, (όπως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο) στην ημερομηνία που συμφωνήθηκε για την καταβολή της αντιπαροχής ως όρο για την έναρξη της περιόδου έγερσης της αγωγής για ειδική εκτέλεση, όσο και από την αναφορά του άρθρου 10 του Κεφ. 232, στις συνέπειες της μη καταβολής του τιμήματος αγοράς από τον αγοραστή. Στην προκειμένη περίπτωση, η εναγόμενη δεν θα κατέβαλλε οποιοδήποτε χρηματικό ποσό για την αγορά του διαμερίσματος αλλά θα έδιδε ως αντιπαροχή το οικόπεδο της στον Ασώματο. Όπως και ο ίδιος ο ΜΕ1 παραδέχθηκε, η αναφορά στην επίδικη συμφωνία, στο ποσό των €140.000.- ως αξία τόσο του διαμερίσματος όσο και του οικοπέδου, έγινε μόνο για σκοπούς ΦΠΑ. Ουσιαστικά δεν επρόκειτο για μια «πώληση» ακίνητης ιδιοκτησίας αλλά για μια ανταλλαγή ακινήτων ιδιοκτησιών. Η εναγομένη θα αντάλλασσε το οικόπεδο της στον Ασώματο με το διαμέρισμα των εναγόντων στο Ζακάκι. Αφ' ης στιγμής επρόκειτο για μια σύμβαση ουσιαστικά «ανταλλαγής», αυτή κατά την κρίση μου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως «πώληση» εν τη εννοία του Κεφ. 232, ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, και κατά συνέπεια δεν είναι δεκτική ειδικής εκτέλεσης. Οι ενάγοντες αξιούν με την αγωγή τους Γενικές Αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας, καθώς και Τιμωρητικές. Είναι καλά γνωστό πως οι τελευταίες επιδικάζονται σε περίπτωση διάπραξης αστικών αδικημάτων, που εδώ δεν είναι η περίπτωση τέτοια. Όσον αφορά τις Γενικές Αποζημιώσεις, είναι καλά γνωστή η αρχή πως οι ζημιές θα πρέπει να καταγράφονται με ακρίβεια στο δικόγραφο και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και με την αναγκαία μαρτυρία. Στην προκειμένη περίπτωση οι ενάγοντες δεν έχουν αποδείξει πως έχουν υποστεί οποιαδήποτε ζημιά από τις ενέργειες της εναγόμενης. Ως εκ τούτου, οι αξιώσεις τους για αποζημιώσεις απορρίπτονται. Βάσει των όσων έχω προαναφέρει, κρίνω πως τόσο η Απαίτηση όσο και η Ανταπαίτηση θα πρέπει να απορριφθούν. Διά ταύτα, η αγωγή απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος των εναγόντων και η ανταπαίτηση επίσης απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος της εναγόμενης. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ Subject: Civil/Other Action/Final Αναφορά: Ειδική εκτέλεση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.