← Κύπρος

Αyoub Farid Michel Saab ν. Sovateri Trading Company Ltd, Αρ. Αγωγής: 5165/2012, 17/10/2016

Αyoub Farid Michel Saab ν. Sovateri Trading Company Ltd, Αρ. Αγωγής: 5165/2012, 17/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A428 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜEΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5165/2012 Μεταξύ: Αyoub Farid Michel Saab Ενάγοντας και

  1. Sovateri Trading Company Ltd
  2. Βάσος Σαββίδης
  3. Πάμπος Γεωργίου
  4. Μαρία Γεωργίου
  5. Ελένη Γεωργίου
  6. Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Εναγόμενοι ΚΑΙ ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 13/06/14 Μεταξύ: Αyoub Farid Michel Saab Ενάγοντας -και-
  7. Sovateri Trading Company Ltd
  8. Βάσος Σαββίδης
  9. Πάμπος Γεωργίου
  10. Μαρία Γεωργίου
  11. Ελένη Γεωργίου
  12. Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας
  13. Raimi Margrethe Syndergard Εναγόμενοι Ημερομηνία: 17 Οκτωβρίου, 2016 Για τον Ενάγοντα /Καθ΄ου η Αίτηση: Η κα Μίτσιγγα για Γ.Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την εναγόμενη αρ. 7/ Αιτήτρια: H κα Χρ. Αντωνίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Ενδιάμεση Απόφαση (σε αίτηση για διαγραφή της εναγόμενης 7 από την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή) Η εναγόμενη αρ. 7 (στη συνέχεια «η Αιτήτρια») με την αίτηση της αξιώνει διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή της ως εναγόμενης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ως σκανδαλώδης και/ή επιπόλαια και/ή καταχρηστική και/ή ενοχλητική και/ή εκδικητική και/ή ως μη αποκαλύπτουσα αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της. Η αίτηση βασίζεται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 Κ. 3, Δ.9, Δ.19 Κ.26, Δ.27 Κ. 1 -4, Δ.48 Κ. 1 - 4,8,9, στον Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμο Ν. 216/1990άρθρα 4, 14, 15, 19, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις αρχές της Νομολογίας και στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης στηρίζεται σε ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει η κα Μαρία Μορφή, γραμματέας στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια. Δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από το φάκελο της υπόθεσης τον οποίο τηρεί στα πλαίσια των καθηκόντων της και από πληροφόρηση που έλαβε από την Αιτήτρια μέσω των δικηγόρων της και προβαίνει στην ένορκη δήλωση καθώς η Αιτήτρια είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού και δεν θα μπορούσε να μεταβεί στην Κύπρο για να ορκισθεί την παρούσα ένορκη δήλωση. Δηλώνει ότι ενώ η αγωγή καταχωρήθηκε περί το 2012 και χωρίς να κληθεί η Αιτήτρια να τοποθετηθεί προστέθηκε ως εναγόμενη με διάταγμα του Δικαστηρίου την 13.06.2014 δηλαδή 2 χρόνια μετά την έγερση της αγωγής. Στο σώμα της έκθεσης απαιτήσεως δεν γίνεται καμία απολύτως αναφορά στην Αιτήτρια ούτε και ζητείται ή δικαιολογείται οποιαδήποτε θεραπεία σε σχέση με αυτή. Καμιά αναφορά δε γίνεται σε αυτή ούτε και αποκαλύπτεται βάση αγωγής μέσα από την αγωγή. Από όσα έχει πληροφορηθεί από τους δικηγόρους που χειρίζονται την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, η αγωγή είναι παράτυπη και αντικανονική, εκδικητική και σκανδαλώδης και δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της Αιτήτριας και θα πρέπει να απορριφθεί. Για τους λόγους αυτούς ζητεί την απόρριψη της αγωγής εναντίον της Αιτήτριας και την διαγραφή της από τη διαδικασία ως εναγόμενης. Ο ενάγων (στη συνέχεια «ο Καθ΄ου η Αίτηση»), καταχώρησε Ειδοποίηση περί της Προθέσεως Ένστασης. Η Ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 Θ.3, Δ.9 Θ.10, Δ.19 Θ.26, Δ.27 Θ.1 έως 4 και Δ.48 Θ.1 έως 4, 6, 7, 8, 9(j)(ο) και 12, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/1960(όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα) άρθρα 2, 29, 30 και 43, στο άρθρο 30.1 του Συντάγματος, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και/ή σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική Νομολογία, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης προβάλλονται οι ακόλουθοι: «
  14. Η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή ανυπόστατη και/ή άνευ αντικειμένου. Η παρούσα Αγωγή έχει νομικό και πραγματικό έρεισμα και δικαιολογείται απόλυτα η διατήρηση της εναντίον της Εναγόμενης
  16. Κανένας από τους προβληθέντες από την Αιτήτρια λόγους, τείνει να καταδείξει ότι υπάρχει κάτι σκανδαλώδες και/ή μη αναγκαίο και/ή αχρείαστο και/ή παράτυπο και/ή αντικανονικό και/ή εκδικητικό στην παρούσα Αγωγή και/ή ότι η ίδια η Αγωγή είναι επιπόλαιη και/ή ενοχλητική. Οι λόγοι οι οποίοι προβάλλονται στην αίτηση ως λόγοι απόρριψης της Αγωγής είναι ανυπόστατοι και/ή άσχετοι και δεν συνάδουν με το γράμμα και/ή τις απαιτήσεις του Νόμου και/ή της νομολογίας ως προς τις προϋποθέσεις επιτυχίας μίας αίτησης δυνάμει της Δ.27, Θ.
  18. Η επιχειρηματολογία που προβάλλει η Αιτήτρια στη αίτηση της για απόρριψη της Αγωγής παραγνωρίζει σε μεγάλο βαθμό τον σκοπό του μέτρου της απόρριψης Αγωγής και τα κριτήρια βάσει των οποίων αποφασίζεται η βιωσιμότητα τέτοιου δικονομικού μέτρου.
  19. Η Αιτήτρια δεν αναφέρει κανένα συγκεκριμένο λόγο ο οποίος να δικαιολογεί την απόρριψη της Αγωγής σύμφωνα με το Νόμο και/ή τη νομολογία. Η Αιτήτρια επικαλείται και/ή παρουσιάζει ως επιλήψιμο και/ή λόγο και/ή μοναδικό λόγο απόρριψης της Αγωγής, ισχυρισμούς και/ή θέματα τα οποία εκδικάστηκαν ήδη από το Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης προσθήκης διαδίκου ημερομηνίας 27/11/
  21. Η Αιτήτρια με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης και/ή με λανθασμένα και/ή παράτυπα νομικά μέτρα και/ή με τρόπο καταχρηστικό, ουσιαστικά επιδιώκει την ανατροπή της απόφασης για προσθήκη της ως διάδικο μέρος, ημερομηνίας 13/06/
  22. Η Αιτήτρια με την παρούσα αίτηση καλεί το Δικαστήριο να αναιρέσει προηγούμενη του απόφαση και/ή να αποφασίσει αντίθετα με προηγούμενη του κατάληξη.
  23. Η παρούσα περίπτωση δεν είναι τόσο απλή, ξεκάθαρη και προφανής (plain and obvious), που να δικαιολογεί την άσκηση τέτοιας ασυνήθους και εξαιρετικής δικαιοδοσίας δυνάμει της Δ.27, Θ.
  24. Η διάγνωση των επίδικων ζητημάτων απαιτεί πολλή εξέταση και/ή επιχειρηματολογία και/ή περίσκεψη. Τα πολύ περιορισμένα και στενά πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν προσφέρονται για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων που εγείρονται με την παρούσα αίτηση.
  25. Η νομική βάση της αίτηση είναι άσχετη και/ή λανθασμένη. Η αίτηση στηρίζεται σε νομοθεσία άσχετη με την παρούσα περίπτωση και/ή σε νομική βάση και/ή άρθρα αντιφατικά μεταξύ τους.
  26. Ενδεχόμενη απόρριψη της παρούσας Αγωγής θα σημαίνει παραβίαση του δικαιώματος του Ενάγοντα/Καθ' ου η Αίτηση να προσφύγει ενώπιον Δικαστηρίου βάσει του αρ. 30.1 του Συντάγματος.
  27. Είναι πρόσφορο και δίκαιο στην παρούσα περίπτωση όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της απόρριψης της αίτησης για απόρριψη της Αγωγής.» Τα γεγovότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση υποστηρίζονται από τον κ. Μιχάλη Χατζητζιοβάννη και από τον δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης. Ο κ. Μ. Χατζητζιοβάννης δηλώνει τα ακόλουθα: «
  28. Είμαι δικηγόρος και εργάζομαι στο δικηγορικό γραφείο Γιώργος Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε, δικηγόροι του Ενάγοντα/Καθ' ου η Αίτηση και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση. Γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης λόγω της προσωπικής εμπλοκής μου στο χειρισμό της εξ' υπαρχής. Τυχόν αναφορά μου σε γεγονότα για τα οποία δεν έχω προσωπική γνώση, γίνεται με αναφορά στην πηγή της πληροφόρησης μου. Όσα γεγoνότα δεv μoυ είvαι άμεσα γvωστά, είvαι αληθή και oρθά εξ' όσωv καλύτερα γvωρίζω και πιστεύω.
  29. Στις 12/11/12 κατετέθη στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού από τον Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων 1 έως 6 η Αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο.
  30. Στα πλαίσια της Αγωγής με τον ως άνω αριθμό και τίτλο καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση ίδιας ημερομηνίας (12/11/12) με την οποία ο Ενάγοντας εξαιτείτο την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων τύπου Mareva καθώς και διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal εναντίον των Εναγομένων. Το Δικαστήριo εξέδωσε στις 12/11/12 προσωρινό διάταγμα ίδιας ημερομηνίας. Η αίτηση ημερομηνίας 12/11/12, αναφορικά με τους Εναγόμενους 1,2 και 5 τελικά εκδικάστηκε στις 4/2/13 και στις 25/2/13 δόθηκε απόφαση με την οποία το προσωρινό διάταγμα ακυρώθηκε και η αίτηση απορρίφθηκε. Σχετικά με την αίτηση ημερομηνίας 12/11/12 αλλά και γενικότερα για το ιστορικό της παρούσας Αγωγής παραπέμπω στον δικαστηριακό φάκελο.
  31. Στις 3/9/2013 καταχωρήθηκε η Υπεράσπιση των Εναγομένων 1 και 2, στις 2/10/2013 οι Υπερασπίσεις των Εναγομένων 3 και 4 αντίστοιχα και στις 16/09/2013 η Υπεράσπιση της Εναγόμενης
  33. Μετά από την καταχώρηση των Υπερασπίσεων των Εναγομένων 1 έως 5, αρχίσαμε να ετοιμάζουμε την Απάντηση στις Υπερασπίσεις. Στα πλαίσια της ετοιμασίας του δικογράφου, και έχοντας υπόψη μας και την απόφαση ημερομηνίας 25/2/13, αλλά και όλες τις διαδικασίες οι οποίες προηγήθηκαν της ετοιμασίας του δικογράφου, εξετάσαμε για πρώτη φορά το ζήτημα της παρουσίας και εμπλοκής της Εναγόμενης 7 ως αναγκαίου διάδικου στην Αγωγή.
  34. Στις 27/11/13 καταχωρήθηκε εκ μέρους του Ενάγοντα αίτηση με την οποία εζητείτο η άδεια του Δικαστηρίου για προσθήκη της Εναγόμενης 7 στην Αγωγή. Παρόλο που η αίτηση καταχωρήθηκε ως μονομερής, μετά από σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου, η αίτηση επιδόθηκε στους Εναγόμενους. Σημειώνω ότι ενώ το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για επίδοση στους Εναγόμενους που υπήρχαν ήδη στην Αγωγή, καμία οδηγία δεν δόθηκε για επίδοση της αίτησης στην Εναγόμενη
  35. Εν πάση δεν περιπτώσει, κάτι τέτοιο δεν προνοείται από την νομοθεσία και/ή την νομολογία που αφορά αιτήσεις για προσθήκη διαδίκου.
  36. Ο ρόλος ο οποίος διαδραμάτισε η Εναγόμενη 7 στα γεγονότα τα οποία αφορούν την παρούσα Αγωγή, φαίνεται σαφώς στην Έκθεση Απαίτησης και εξετάστηκε από το Δικαστήριο στα πλαίσια της Αίτησης ημερομηνίας 27/11/13, το οποίο δέχτηκε την προσθήκη της Εναγόμενης 7 ως διάδικο στην Αγωγή. Το Δικαστήριο, στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 27/11/13 εξέτασε και έκρινε ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για προσθήκη διαδίκου και ότι εδικαιολογείτο η προσθήκη της Εναγόμενης 7 στην παρούσα Αγωγή. Το Δικαστήριο δέχτηκε την αίτηση ημερομηνίας 27/11/13 και εξέδωσε την απόφαση ημερομηνίας 13/06/14 η οποία δεν εφεσιβλήθηκε και έγινε τελεσίδικη. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1 την απόφαση ημερομηνίας 13/06/14 για σκοπούς εύκολης αναφοράς και παραπέμπω σχετικά στις σελίδες 10 έως 12 της απόφασης ημερομηνίας 13/06/
  38. Η Εναγόμενη 7 είναι άτομο άμεσα συσχετιζόμενο με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και σε περίπτωση έκδοσης απόφασης ως οι αξιώσεις του Ενάγοντα στην παρούσα Αγωγή, τα νομικά της δικαιώματα και τα οικονομικά της συμφέροντα θα επηρεαστούν άμεσα, κυρίως λόγω του ότι υπάρχουν υπό αμφισβήτηση και επηρεάζονται τα ιδιοκτησιακά της δικαιώματα στην επίδικη περιουσία.
  39. Η προσθήκη της Εναγόμενης 7 στην παρούσα Αγωγή, έγινε καλόπιστα από τον Ενάγοντα/Καθ' ου η Αίτηση, αφού με τον τρόπο αυτό τo Δικαστήριo θα απoφασίσει και θα κρίvει απoτελεσματικά και πλήρως όλα τα επίδικα θέματα. Περαιτέρω, με τον τρόπο αυτό η ίδια η Εναγόμενη 7 έχει το δικαίωμα να λάβει μέρος στη διαδικασία και να προβάλλει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς επιθυμεί ενώπιον του Δικαστηρίου αποφεύγοντας πολλαπλές ή πιθανές μελλοντικές διαδικασίες.
  40. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική, ανυπόστατη και άνευ αντικειμένου. Η παρούσα Αγωγή έχει νομικό και πραγματικό έρεισμα και δικαιολογείται απόλυτα η διατήρηση της εναντίον της Εναγόμενης
  42. Κανένας από τους προβληθέντες από την Αιτήτρια λόγους, τείνει να καταδείξει ότι υπάρχει κάτι σκανδαλώδες, μη αναγκαίο, αχρείαστο, παράτυπο, αντικανονικό ή εκδικητικό στην παρούσα Αγωγή ή ότι η ίδια η Αγωγή είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική. Οι λόγοι οι οποίοι προβάλλονται στην αίτηση ως λόγοι απόρριψης της Αγωγής είναι ανυπόστατοι και άσχετοι και δεν συνάδουν με το γράμμα και τις απαιτήσεις του Νόμου και της νομολογίας ως προς τις προϋποθέσεις επιτυχίας μίας αίτησης δυνάμει της Δ.27, Θ.
  44. Η επιχειρηματολογία που προβάλλει η Αιτήτρια στη αίτηση της για απόρριψη της Αγωγής παραγνωρίζει σε μεγάλο βαθμό τον σκοπό του μέτρου της απόρριψης Αγωγής και τα κριτήρια βάσει των οποίων αποφασίζεται η βιωσιμότητα τέτοιου δικονομικού μέτρου.
  45. Η Αιτήτρια δεν αναφέρει κανένα συγκεκριμένο λόγο ο οποίος να δικαιολογεί την απόρριψη της Αγωγής σύμφωνα με το Νόμο ή τη νομολογία. Η Αιτήτρια επικαλείται και παρουσιάζει ως λόγο απόρριψης της Αγωγής, ισχυρισμούς και θέματα τα οποία εκδικάστηκαν ήδη από το Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης προσθήκης διαδίκου ημερομηνίας 27/11/
  47. Η Αιτήτρια με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης και με λανθασμένα και παράτυπα νομικά μέτρα, κατά τρόπο καταχρηστικό, ουσιαστικά επιδιώκει την ανατροπή της απόφασης για προσθήκη της ως διάδικο μέρος, ημερομηνίας 13/06/
  48. Η Αιτήτρια με την παρούσα αίτηση καλεί το Δικαστήριο να αναιρέσει προηγούμενη του απόφαση και/ή να αποφασίσει αντίθετα με προηγούμενη του κατάληξη.
  49. Η παρούσα περίπτωση δεν είναι τόσο απλή, ξεκάθαρη και προφανής (plain and obvious) που να δικαιολογεί την άσκηση τέτοιας ασύνηθους και εξαιρετικής δικαιοδοσίας δυνάμει της Δ.27, Θ.
  50. Η διάγνωση των επίδικων ζητημάτων απαιτεί πολλή εξέταση, επιχειρηματολογία και περίσκεψη. Τα πολύ περιορισμένα και στενά πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν προσφέρονται για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων που εγείρονται με την παρούσα αίτηση.
  51. Η νομική βάση της αίτηση είναι άσχετη και λανθασμένη. Η αίτηση στηρίζεται σε νομοθεσία άσχετη με την παρούσα περίπτωση και σε νομική βάση και άρθρα αντιφατικά μεταξύ τους.
  52. Ενδεχόμενη απόρριψη της παρούσας Αγωγής θα σημαίνει παραβίαση του δικαιώματος του Ενάγοντα/Καθ΄ ου η Αίτηση να προσφύγει ενώπιον Δικαστηρίου βάσει του αρ. 30.1 του Συντάγματος.
  53. Είναι πρόσφορο και δίκαιο στην παρούσα περίπτωση όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της απόρριψης της αίτησης για απόρριψη της Αγωγής με έξοδα εναντίον της Αιτήτριας/Εναγόμενης 7.» Οι δύο πλευρές δεν θέλησαν να αντεξετάσουν οποιονδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους τις οποίες είχαν την καλοσύνη να τις ετοιμάσουν γραπτές και να τις παραδώσουν στο Δικαστήριο. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και τις λαμβάνω υπόψη μου. Όπου κριθεί αναγκαίο θα γίνει συγκεκριμένη παραπομπή σε αυτές. Τα γεγονότα της υπόθεσης θα μπορούσαν να συνοψιστούν στα ακόλουθα: Στις 12.11.2012 κατετέθη στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού από τον Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων 1 έως 6 η με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Στα πλαίσια αυτής της αγωγής καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση ίδιας ημερομηνίας (12.11.2012) με την οποία ο Ενάγοντας αιτήθηκε την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων τύπου Mareva καθώς και διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal εναντίον των Εναγομένων 1 έως
  54. Το Δικαστήριo εξέδωσε στις 12.11.2012 προσωρινό διάταγμα ίδιας ημερομηνίας. Η αίτηση ημερομηνίας 12.11.2012, αναφορικά με τους Εναγόμενους 1,2 και 5 τελικά εκδικάστηκε στις 4.02.2013 και στις 25.02.2013 δόθηκε απόφαση με την οποία το προσωρινό διάταγμα ακυρώθηκε και η αίτηση απορρίφθηκε. Στις 28.06.2013 καταχωρήθηκε η Έκθεση Απαιτήσεως και στις 3.09.2013 καταχωρήθηκε η Υπεράσπιση των Εναγομένων 1 και 2, στις 2.10.2013 οι Υπερασπίσεις των Εναγομένων 3 και 4 και στις 16.09.2013 η Υπεράσπιση της Εναγόμενης
  55. Ο Καθ΄ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι όταν οι δικηγόροι του άρχισαν να ετοιμάζουν την Απάντηση στις Υπερασπίσεις. Στα πλαίσια της ετοιμασίας του δικογράφου, και έχοντας υπόψη τους και την απόφαση ημερομηνίας 25/2/13, αλλά και όλες τις διαδικασίες οι οποίες προηγήθηκαν της ετοιμασίας του δικογράφου εξέτασαν για πρώτη φορά το ζήτημα της παρουσίας και εμπλοκής της Εναγόμενης 7 ως αναγκαίου διάδικου στην Αγωγή. Αποτέλεσμα ήταν να καταχωρηθεί την 27/11/13 από τον Καθ' ου η Αίτηση, αίτηση με την οποία ζητήθηκε η άδεια του Δικαστηρίου για προσθήκη της Εναγόμενης 7 στην παρούσα Αγωγή. Παρόλο που η αίτηση για προσθήκη καταχωρήθηκε ως μονομερής, μετά από σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου, η αίτηση επιδόθηκε στους τότε Εναγόμενους. Ενώ το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για επίδοση στους Εναγόμενους που υπήρχαν ήδη στην Αγωγή, καμία οδηγία δεν δόθηκε για επίδοση της αίτησης στην Εναγόμενη
  56. Ο ρόλος ο οποίος διαδραμάτισε η Εναγόμενη 7 στα γεγονότα τα οποία αφορούν την παρούσα Αγωγή, φαίνεται με σαφήνεια στην Έκθεση Απαίτησης και εξετάστηκε από το Δικαστήριο στα πλαίσια της Αίτησης για προσθήκη, το οποίο δέχτηκε την προσθήκη της Εναγόμενης 7 ως διάδικο στην Αγωγή. Το Δικαστήριο, στα πλαίσια της αίτησης για προσθήκη εξέτασε και έκρινε ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για προσθήκη διαδίκου και ότι δικαιολογείτο η προσθήκη της Εναγόμενης 7 στην παρούσα Αγωγή. Το Δικαστήριο δέχτηκε την αίτηση για προσθήκη και εξέδωσε την απόφαση ημερομηνίας 13/06/14 η οποία δεν εφεσιβλήθηκε και έγινε τελεσίδικη. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η Αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και ειδικότερα στη Διαταγή 27 Θεσμός 3, σύμφωνα με την οποία: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defense being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered according as may be just.» Ο Θεσμός αυτός δίδει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να απορρίψει μια Αγωγή όταν η Αγωγή δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής ή είναι επιπόλαιη ή παρενοχλητική (frivolous or vexatious). Η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου είναι πολύ δραστική και ασκείται με εξαιρετική φειδώ (In Re Pelmaco Development Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ. 246, Drummond - Jackson v. British Medical Association
(1970)1 All E.R. 1094). Η Δ.27, Θ.3 στοχεύει στη διαγραφή της ίδιας της Αγωγής όπου δεν φαίνεται ουσιαστικό επίδικο ζήτημα ή όπου η Αγωγή και/ή τα δικόγραφα είναι τόσο ξεκάθαρα επιπόλαια και ενοχλητικά που η κατάθεση τους αποτελεί στην ουσία κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να δύναται να τερματίσει ή να αναστείλει την Αγωγή ή να εκδώσει απόφαση ως είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Σύμφωνα με το Annual Practice 1958 O.25 r. 4 σελίδα 575: «So long as the Statement of Claim or the particulars disclose some cause of action, or raise some question fit to be decided by a Judge or a jury, the mere fact that the case is weak, and not likely to succeed, is no ground for striking out.» Σύμφωνα με την υπόθεση Hughes v Colin Richards Co [2004] EWCA Civ 266, μια αίτηση για διαγραφή δεν πρέπει να επιτύχει, εκτός και αν το Δικαστήριο είναι σίγουρο ότι η αγωγή είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Η έννοια του ανυπόστατου δικογράφου, καθορίζεται ως εξής στο σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob's Precedents of Pleadings (12η έκδοση) σελ. 144: « A pleading or an action is frivolous when it is without substance or groundless or fanciful.» Προκύπτει ότι για να ασκηθεί η σχετική εξουσία από το Δικαστήριο, θα πρέπει το δικόγραφο να είναι πασιφανώς ανυπόστατο και υπ΄αυτή την έννοια να συνιστά, κατ΄ουσία, κατάχρηση της διαδικασίας (βλ.Halsbury's Laws of England/Civil Procedure, Fifth Edition (Volume 11 παρ. 534). Στην υπόθεση Mepa Manag. Ltd κ.ά. v. Αγροτικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1 ΑΑΔ 772,780 λέχθηκαν τα εξής: «Το δικόγραφο το οποίο διευκρινίζει και προσδιορίζει την αιτία αγωγής εναντίον ενός εναγομένου είναι η έκθεση απαιτήσεως. Πρέπει ένας να διαβάσει την έκθεση απαιτήσεως για να αντιληφθεί για ποιο λόγο κάποιος έχει καταστεί διάδικος» (βλ.Wilson v. Church
(1878)9 Ch.552, 557). Στην υπόθεση Papamichael v. Chaholiades,
(1970)1 C.L.R. 305, λέχθηκε ότι τέτοιο διάβημα εγκρίνεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις με παράδειγμα την περίπτωση όπου το δικόγραφο δεν αποκαλύπτει αιτία αγωγής. Λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 307: « . This Court has considered the provisions of Order 27 in a number of cases in the past and I think we have made it clear that this jurisdiction ought to be very sparingly exercised, and only in very exceptional cases. Reference perhaps should be made to the case of Mavromoustaki v. Yeroudes
(1965)1 C.L.R. 176, at page 183, where we said that these rules empowered the Court by summary process, that is, without a trial in the normal way, to stay or dismiss an action where the pleading discloses no reasonable cause of action. In the course of our judgment in Mavromoustaki case we referred to Dyson v. Attorney - General
(1911)1 K.B. 410, at page 419, where Fletcher Moulton L.J. said: "To my mind it is evident that our judicial system would never permit a plaintiff to be 'driven from the judgment seat' in this way without any Court having considered his right to be heard, excepting in cases where the cause of action was obviously and almost incontestably bad." Έχοντας υπόψη τη πιο πάνω νομική πτυχή της υπόθεσης θα προχωρήσω στη συνέχεια στην ανάλυση της Αίτησης σε συνάρτηση με τους λόγους Ένστασης. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΕΝΣΤΑΣΗΣ: Όπως προαναφέρθηκε ήδη, στις 27.11.13 καταχωρήθηκε εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση, αίτηση με την οποία ζητήθηκε η άδεια του Δικαστηρίου για προσθήκη της Εναγόμενης 7 ως αναγκαίου διάδικου στην παρούσα Αγωγή. Το Δικαστήριο, στα πλαίσια της αίτησης για προσθήκη εξέτασε και έκρινε ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για προσθήκη διαδίκου και ότι δικαιολογείτο η προσθήκη της Εναγόμενης 7 στην παρούσα Αγωγή. Το Δικαστήριο δέχτηκε την αίτηση για προσθήκη και εξέδωσε την απόφαση του την 13.06.2014 η οποία δεν εφεσιβλήθηκε και έγινε τελεσίδικη. Η Αιτήτρια προβάλλει ότι στο σώμα της Έκθεσης Απαίτησης δεν γίνεται καμία απολύτως αναφορά στην Εναγόμενη 7, ούτε και ζητείται ή δικαιολογείται οποιαδήποτε θεραπεία σε σχέση με αυτήν (παράγραφοι 4 και 5 της Ένορκης Δήλωσης της Μαρίας Μορφή ημερομηνίας 17.05.2016). Αναφορικά με τον ισχυρισμό αυτό της Αιτήτριας ο Καθ΄ου η αίτηση με παρέπεμψε στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση που δόθηκε στα πλαίσια της αίτησης για προσθήκη της αιτήτριας ως εναγόμενης: «Από τα δικόγραφα η εμπλοκή της Raimi στην άλλη συναλλαγή είναι διάχυτη και προφανής. Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι αν με βάση τα επίδικα θέματα βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του δικαστηρίου. Και αν η απόφαση του δικαστηρίου στο τέλος της δίκης είναι πιθανό να επηρεάσει όχι μόνο τα νομικά, αλλά κυρίως τα οικονομικά της συμφέροντα, αφού δεν μπορεί να αποκλειστεί με όσα διαγράφονται ως επίδικα θέματα, να κληθεί να καταβάλει αυτή το ποσό που αξιώνει ο ενάγων, χωρίς να είναι διάδικος ή να λάβει μέρος στην διαδικασία. Πέραν του ότι και οι εναγόμενοι 1 και 2 θεωρούν ότι η Raimi θα πρέπει να προστεθεί ως διάδικος, όλα όσα έχουν εκτεθεί και κυρίως όπως προβάλλουν μέσα από την δικογραφία, οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η προσθήκη της ως εναγόμενης 7 θα έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη και τελειωτική εκδίκαση όλων των επίδικων θεμάτων μεταξύ όλων των αναγκαίων διαδίκων. Γεγονός που συνάδει ακριβώς με το πνεύμα της Δ.10, Θ.9 αλλά και της σχετικής επί τούτου νομολογίας. Εκ του περισσού να λεχθεί πως η ουσία ή η βάση της αγωγής ή ο χαρακτήρας της με κανένα τρόπο δεν αλλάζει, ούτε και εισάγεται κάποια νέα βάση αγωγής, αφού το επίδικο θέμα εξακολουθεί και παραμένει ως προς τις νομικές θέσεις των μερών, όπως αυτές πηγάζουν από την επίδικη αγοραπωλησία της οικίας. Σε κάθε περίπτωση το σημαντικό αλλά και καθοριστικό είναι ότι με αυτό τον τρόπο το αποτέλεσμα θα είναι ότι θα εκδικαστούν αποτελεσματικά όλα τα επίδικα θέματα και θα δεσμευτεί η εναγόμενη 7 από το αποτέλεσμα της δίκης, αφού βεβαίως προηγουμένως ακουστεί και υπερασπιστεί σε δίκη εναντίον της. ..................................... Αντλώντας συνεπώς καθοδήγηση από την πιο πάνω νομολογία και έχοντας υπόψη μου τα επίδικα θέματα όπως αυτά διαγράφονται από τα δικόγραφα και πως η προσθήκη της εναγόμενης 7 έχει καταστεί επίδικη και από την υπεράσπιση των εναγομένων 1 και 2, η κατάληξη είναι ότι το αιτούμενο διάταγμα θα πρέπει να δοθεί, ώστε κατά την εκδίκαση της αγωγής το δικαστήριο να έχει ενώπιον του όλους τους διάδικους που η παρουσία τους είναι αναγκαία, ώστε να μπορέσει με την τελική του απόφαση να επιλύσει πλήρως και αποτελεσματικά όλα τα επίδικα θέματα που εγείρονται ενώπιον του. Ως αποτέλεσμα εκδίδεται διάταγμα όπως η Raimi Margrethe Syndergard προστεθεί ως εναγόμενη 7 και ο τίτλος της αγωγής θα τροποποιηθεί ανάλογα.» Έχω μελετήσει τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαιτήσεως. Όπως προκύπτει και από τα πιο πάνω που επισημαίνει ο αδελφός Δικαστής κ. Ν. Γιαπανάς σε σχέση με τον ρόλο τον οποίο διαδραμάτισε η Εναγόμενη 7 κατά τον επίδικο χρόνο εξετάζοντας τα γεγονότα τα οποία αφορούν την παρούσα Αγωγή, φαίνεται σαφώς στην Έκθεση Απαίτησης και εξετάστηκε από το Δικαστήριο στα πλαίσια της Αίτησης για την προσθήκη της ως Εναγόμενης 7 η εμπλοκή της σ΄αυτά. Το Δικαστήριο εξετάζοντας ακριβώς αυτήν την εμπλοκή και ρόλο της αποδέχθηκε την προσθήκη της ως διάδικου στην Αγωγή. Μέσα από τα γεγονότα της Έκθεσης Απαίτησης, η οποία υπάρχει στον φάκελο του Δικαστηρίου φαίνεται ότι η Εναγόμενη 7 είναι άτομο άμεσα συσχετιζόμενο με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και σε περίπτωση έκδοσης απόφασης στην παρούσα Αγωγή, και κυρίως απόφασης ως οι αξιώσεις του Ενάγοντα, τα νομικά της δικαιώματα και τα οικονομικά συμφέροντα της ενδεχόμενα θα επηρεαστούν άμεσα, κυρίως λόγω του ότι βρίσκονται υπό αμφισβήτηση και επομένως επηρεάζονται τα ιδιοκτησιακά της δικαιώματα στην επίδικη περιουσία (βλ. Korkut v. Γεωργίου
(2007)1 ΑΑΔ 1213). Το γεγονός ότι η Εναγόμενη 7 είναι διάδικο μέρος στην παρούσα Αγωγή θα καταστήσει την επίλυση των επίδικων ζητημάτων ευχερέστερη και πιο αποτελεσματική, αφού θα συμμετέχουν πλέον στη διαδικασία όλοι οι φερόμενοι ως ιδιοκτήτες και/ή έχοντες δικαιώματα (τυπικά ή ουσιαστικά) επί του επίδικου ακινήτου. (βλ. Χριστάκης Σοφιανού v. Minas Makris Developers Ltd κ.α
(2011)1 ΑΑΔ 1668). Η παρουσία και προσθήκη της Εναγόμενης 7 στην Αγωγή θα συμβάλει στον μέγιστο βαθμό ώστε το σεβαστό Δικαστήριο να μπορέσει αποτελεσματικά και ολοκληρωτικά να αποφασίσει και να διακανονίσει όλα τα ερωτήματα που υπάρχουν στην παρούσα υπόθεση. Επομένως κρίνεται με βάση τα πιο πάνω δεδομένα ότι η διατήρηση της εναγομένης αρ. 7 στην παρούσα Αγωγή είναι όχι μόνο επιθυμητή αλλά και απαραίτητη για εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου, αποφυγή πολλαπλότητας διαδικασιών και έκδοση πλήρους και τελικής απόφασης για το επίδικο θέμα της παρούσας αγωγής. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην υπόθεση Raftopoulos v. Theocharides
(1976)3 JSC 496, στη σελ. 508: «The scope of this rule is to secure the determination of all disputes relating to the same subject-matter, without the delay and expense of separate actions (Bentley Motros v. Lagonda
(1945)114 L.J. Ch. 208). The Court retains a discretionary power to refuse an order under this rule (Lancaster Banking Co., v. Cooper, 9 Ch.D. 594).» Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι στην παρούσα Αγωγή φανερώνεται νομικό και πραγματικό έρεισμα που δικαιολογούν απόλυτα τη διατήρηση της αιτήτριας ως Εναγόμενης 7, ανεξαρτήτως αν η Αγωγή τελικά θα επιτύχει ή όχι εναντίον της. Σε σχέση με το ζήτημα της καθυστέρησης όπως προβάλλεται στην ένορκη δήλωση της κας Μ. Μορφή ότι δηλαδή η Εναγόμενη 7 προστέθηκε ως τέτοια, δύο χρόνια μετά την έγερση της Αγωγής και χωρίς να κληθεί να τοποθετηθεί, παρατηρώ ότι παρόλο που η αίτηση για προσθήκη καταχωρήθηκε ως μονομερής, μετά από σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου, η αίτηση επιδόθηκε στους Εναγόμενους που υπήρχαν κατά την ημέρα εκείνη. Ενώ μάλιστα το Δικαστήριο ασχολήθηκε κατά τρόπο συγκεκριμένο με το θέμα της επίδοσης της αίτησης για προσθήκη και έδωσε οδηγίες για επίδοση της στους Εναγόμενους που υπήρχαν ήδη στην Αγωγή, καμία οδηγία δεν δόθηκε για επίδοση της αίτησης στην Εναγόμενη
  1. Η διαδικασία η οποία ακολούθησε ο Ενάγοντας/Καθ' ου η Αίτηση στα πλαίσια της αίτησης για προσθήκη είναι διαδικασία η οποία προβλέπεται και βασίζεται στον Νόμο. Η αίτηση για προσθήκη, τόσο διαδικαστικά, όσο και επί της ουσίας έχει ήδη κριθεί από το Δικαστήριο. Εάν και εφόσον η Εναγόμενη 7 θεωρούσε ότι, είτε διαδικαστικά είτε επί της ουσίας το Δικαστήριο αποφάσισε λανθασμένα, μπορούσε να λάβει τα δέοντα νομικά μέτρα τα οποία είχε στην διάθεση της, και να εφεσιβάλει την απόφαση προσθήκης της Εναγόμενης
  2. Αντί αυτού, η Αιτήτρια κρίνω ότι παράτυπα, λανθασμένα και καταχρηστικά, επιδιώκει την ανατροπή της απόφασης ημερομηνίας 13.06.2014 με την καταχώρηση της παρούσας. Η Αιτήτρια με την παρούσα αίτηση καλεί το Δικαστήριο να αναιρέσει προηγούμενη του απόφαση και να αποφασίσει αντίθετα με προηγούμενη του κατάληξη. Είναι φανερόν ότι η Αιτήτρια διεκδικεί μια δεύτερη ευκαιρία επί του ίδιου θέματος που εξετάστηκε και κρίθηκε προηγουμένως, και αυτό προσκρούει στις αρχές του δεδικασμένου και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, η οποία δεν μπορεί να τύχει για δεύτερη διαδοχική φορά, δικαστικής εξέτασης. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England/civil Procedure/Volume 11
(2015)παράγραφος 1603 «The doctrine of res judicata provides that, where a decision is pronounced by a judicial or other tribunal with jurisdiction over a particular matter, the same matter cannot be reopened by parties bound by the decision, save on appeal.» Παρομοίως, στην παράγραφο 1623 του ιδίου συγγράμματος, αναφέρεται πως ο διάδικος κωλύεται από το να προσβάλει ένα νομικό σημείο που έχει ήδη αποφασιστεί εναντίον του: «Issue estoppel means that a party is precluded from contending the contrary of any precise point which having once been distinctly put in issue, has been solemnly and with certainty determined against him.Τhe principle applies whether the point involved in the earlier decision, and as to which the parties are estopped, is one of fact or one of law.» Σύμφωνα με τα πιο πάνω η Αίτηση απολήγει να είναι καταχρηστική, διότι θέτει τον κίνδυνο της τμηματικής εκδίκασης των διαφορών μεταξύ των διαδίκων και ασφαλέστερα αποτελεί το όχημα για την έκδοση ουσιαστικά ενός αντιφατικού διατάγματος, πλήττοντας την αρχή της τελεσιδικίας. Αποτελεί στην ουσία έφεση κατά της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13.06.
  1. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με την αναφορά της Αιτήτριας στο θέμα του χρόνου προσθήκης της ως Εναγόμενης, ότι δηλαδή αυτό έγινε 2 χρόνια μετά την έναρξη της Αγωγής. Το θέμα του χρόνου καταχώρησης της αίτησης για προσθήκη είναι θέμα το οποίο εξετάστηκε ήδη από το Δικαστήριο, ουδόλως αφορά την παρούσα και κυρίως ουδόλως συνιστά λόγο έγκρισης της παρούσας αίτησης. Η πραγματική πρόθεση της Αιτήτριας έγκειται στην χρήση μέσων δικαίου κατά τρόπο καταχρηστικό της διαδικασίας (manipulation of the procedure) και/η Αιτήτρια κωλύεται όπως προωθήσει την υπό κρίση Αίτηση στην έκταση που αυτή στηρίζεται σε γεγονότα αναφορικά με τα οποία υπάρχει απόφαση ισότιμου Δικαστηρίου. Δεν διέκρινα στους προβληθέντες λόγους από την Αιτήτρια, λόγο που να τείνει να καταδείξει ότι υπάρχει κάτι σκανδαλώδες, μη αναγκαίο, αχρείαστο, παράτυπο, αντικανονικό ή εκδικητικό στην παρούσα Αγωγή ή ότι η ίδια η Αγωγή είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική. Οι λόγοι οι οποίοι προβάλλονται στην αίτηση ως λόγοι απόρριψης της Αγωγής είναι ανυπόστατοι και άσχετοι και δεν συνάδουν με το γράμμα και τις απαιτήσεις του Νόμου και της νομολογίας ως προς τις προϋποθέσεις επιτυχίας μίας αίτησης δυνάμει της Δ.19 Θ.26 και/ή της Δ.27, Θ.
  2. Αναφορικά με την Δ.19 Θ.26 την οποία επικαλείται η Αιτήτρια, καμία εφαρμογή δεν τυγχάνει στην παρούσα αφού η πρόνοια αυτή εφαρμόζεται σε περιπτώσεις όπου ζητείται διαγραφή μέρους δικογράφου και όχι διαγραφή και/ή απόρριψη της ίδιας της Αγωγής στο σύνολό της (βλ. Σιακόλας v. Federal Bank of Lebanon
(1998)1Γ Α.Α.Δ.1338, 1343). Η επιχειρηματολογία που προβάλλει η Αιτήτρια στη αίτηση της για απόρριψη της Αγωγής εναντίον της αιτήτριας παραγνωρίζει σε μεγάλο βαθμό τον σκοπό του μέτρου της απόρριψης Αγωγής και τα κριτήρια βάσει των οποίων αποφασίζεται η βιωσιμότητα τέτοιου δικονομικού μέτρου. Η Αιτήτρια δεν αναφέρει κανένα συγκεκριμένο λόγο ο οποίος να δικαιολογεί την απόρριψη της Αγωγής σύμφωνα με τον Νόμο και/ή την νομολογία. Η Αιτήτρια επικαλείται ως μοναδικό λόγο απόρριψης της Αγωγής, ισχυρισμούς και θέματα τα οποία εκδικάστηκαν ήδη από το Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης προσθήκης διαδίκου ημερομηνίας 27.11.
  1. Τα γεγονότα της παρούσας αγωγής όπως εκτίθενται στην έκθεση απαιτήσεως αλλά και στις εκθέσεις υπερασπίσεως που καταχώρησαν οι υπόλοιποι εναγόμενοι δεν είναι τόσο απλά, ξεκάθαρα και προφανή (plain and obvious), τα οποία να δικαιολογούν την άσκηση τέτοιας ασυνήθους και εξαιρετικής δικαιοδοσίας δυνάμει της Δ.27, Θ.
  2. Η διάγνωση των επίδικων ζητημάτων απαιτεί πολλή εξέταση, επιχειρηματολογία και περίσκεψη. Τα πολύ περιορισμένα και στενά πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν προσφέρονται για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων που εγείρονται με την παρούσα αίτηση. Εάν το Δικαστήριο ακολουθούσε την εισήγηση της Αιτήτριας και απέρριπτε σε αυτό το στάδιο την αγωγή εναντίον της εναγόμενης 7 θα παραβίαζε το δικαίωμα ενός διαδίκου να προσφύγει ενώπιον Δικαστηρίου βάσει του αρ. 30.1 του Συντάγματος. Για όλους τους πιο πάνω λόγους τους οποίους προσπάθησα να εξηγήσω καταλήγω να απορρίψω την αίτηση με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπογρ.)............ Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.