← Κύπρος

ΜΙΧΑΛΗ ΣΑΡΙΔΗ, ανήλικου δια της μητέρας του και ασκούσας τη Γονική Μέριμνα Αθηνάς Σαρίδου ν. ΑΝΘΟΥΛΗ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ, Αρ. Αγωγής: 4948 / 09, 4/10/2016

ΜΙΧΑΛΗ ΣΑΡΙΔΗ, ανήλικου δια της μητέρας του και ασκούσας τη Γονική Μέριμνα Αθηνάς Σαρίδου ν. ΑΝΘΟΥΛΗ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ, Αρ. Αγωγής: 4948 / 09, 4/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A410 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4948 / 09 Μεταξύ: ΜΙΧΑΛΗ ΣΑΡΙΔΗ, ανήλικου δια της μητέρας του και ασκούσας τη Γονική Μέριμνα Αθηνάς Σαρίδου, από τη Λεμεσό Ενάγοντα Και ΑΝΘΟΥΛΗ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ, από τη Λεμεσό Εναγομένου ------------------------------------------------ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 04.10.2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντα : κ. Κ. Αριστείδου για Δημόκριτος Αριστείδου & Σια (για να ακούσει απόφαση η κα Ν. Δημητρίου) Για εναγόμενο: κ. Π. Κωνσταντίνου για Ανδρέας Π. Ερωτοκρίτου & Σία (για να ακούσει απόφαση ο κ. Μ. Χρίστου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγικά - Τα δικόγραφα Ο ενάγοντας αξιώνει εναντίον του εναγόμενου γενικές και ειδικές αποζημιώσεις, ως επίσης τόκους επί τούτων και έξοδα. Ισχυρίζεται ότι υπέστη ζημιές συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος που επισυνέβη κατά ή περί την 02.03.2008 στη Λεωφόρο Μακαρίου Γ'. Πιο συγκεκριμένα αναφέρει πως ενώ διασταύρωνε πεζός την ρηθείσα Λεωφόρο με βόρεια κατεύθυνση, ο εναγόμενος τον κτύπησε με το όχημα υπ' αρ. εγγραφής ΕΧΕ652 το οποίο οδηγούσε επί της ίδιας οδού με ανατολική κατεύθυνση. Κατά τον ενάγοντα το δυστύχημα πιο πάνω οφείλεται στην αμέλεια και/ή συντρέχουσα αμέλεια και/ή παράβαση των νόμιμων καθηκόντων του εναγόμενου και παραθέτει σχετικές λεπτομέρειες. Στην υπεράσπιση του ο εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, όσον αφορά δε το δυστύχημα παραδέχεται μόνον ότι ο ενάγοντας ήταν πεζός. Περαιτέρω ισχυρίζεται πως ενώ οδηγούσε νόμιμα και κανονικά το όχημα του στην αναφερθείσα πιο πάνω Λεωφόρο, εις την οποία υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση και στις δύο κατευθύνσεις, ο ενάγοντας αιφνιδίως επιχείρησε να διασταυρώσει τον δρόμο δια μέσου οχημάτων που ευρίσκοντο στα δεξιά του και εισερχόμενος τρέχοντας να διασταυρώσει τη λωρίδα στην οποία νόμιμα και κανονικά οδηγούσε, εισήλθε στην πορεία του με αποτέλεσμα να προκληθεί η σύγκρουση μεταξύ του ενάγοντα και του οχήματος του εναγόμενου. Είναι ισχυρισμός και θέση του εναγομένου ότι το επίδικο ατύχημα οφειλόταν στην αποκλειστική και ή συντρέχουσα αμέλεια του ενάγοντα και παραθέτει λεπτομέρειες. Με την Απάντηση του στην Υπεράσπιση ο ενάγοντας αρνείται τους ισχυρισμούς του εναγομένου που περιέχονται στην Υπεράσπιση και επαναλαμβάνει την Έκθεση Απαίτησης του. Η μαρτυρία Για την πλευρά του ενάγοντα κατέθεσαν 4 μάρτυρες και πιο συγκεκριμένα ο Στέφανος Μαντοβάνης (Μ.Ε.1), ο Μιχάλης Σαρίδης - ενάγοντας (Μ.Ε.2), ο Γεώργιος Στούππας (Μ.Ε.3) και ο Δρ. Κυριάκος Ανδρέου (Μ.Ε.4). Για την πλευρά του εναγόμενου κατέθεσε μόνον ο Δρ. Άκης Παναγιωτίδης (Μ.Υ.1). Στέφανος Μαντοβάνης (Μ.Ε.1): Είναι αστυνομικός και στις 2.3.08 υπηρετούσε στην Τροχαία Λεμεσού, στον κλάδο δυστυχημάτων. Είχε συμπληρώσει τότε 4 χρόνια είπε στον κλάδο αυτό και αναφέρθηκε στην εκπαίδευση που έτυχε όσον αφορά τη διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων. Στις 2.3.08 κατόπιν πληροφορίας για τροχαίο δυστύχημα στη Λεωφ. Μακαρίου στη Λεμεσό με ενεχόμενο αυτοκίνητο και πεζό, μετέβηκε στην εν λόγω Λεωφόρο όπου βρήκε το ενεχόμενο όχημα με αρ. εγγραφής ΕΧΕ652, το οποίο είχε μετακινηθεί από την τελική του θέση καθώς και τον οδηγό του (εναγόμενο). Ο πεζός τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Λεμεσού. Στη σκηνή βρισκόταν και ένας μάρτυρας, ο Γιάννης Γκαβόφ, και στην παρουσία του τελευταίου και του εναγόμενου ετοίμασε ένα πρόχειρο σχέδιο (τεκμήριο 1Α) στο οποίο του υπέδειξαν το σημείο σύγκρουσης του αυτοκινήτου και του πεζού. Επίσης πήρε μια μικρή κατάθεση από τον οδηγό του αυτοκινήτου δηλαδή τον εναγόμενο (τεκμήριο 1). Το δυστύχημα έγινε στις 13:05 και πήρε την κατάθεση στις 14:

  1. Το πρόχειρο σχέδιο υπεγράφη από τον οδηγό του αυτοκινήτου (εναγόμενο), τον πεζό (ενάγοντα) και τον μάρτυρα. Ο πεζός το υπέγραψε αργότερα όταν του πήρε κατάθεση και του το υπέδειξε. Από τον εναγόμενο πήρε και άλλη κατάθεση, ανακριτική, στις 20.3.2008 (τεκμήριο 2). Επίσης τον κατηγόρησε επί το ότι οδηγούσε το αυτοκίνητο ΕΧΕ652 χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα (τεκμήριο 3). Για το επίδικο δυστύχημα έχει ετοιμάσει συμμετρικό σχέδιο (τεκμήριο 4), το οποίο επεξήγησε. Υπάρχουν σημειωμένα 3 σημεία σύγκρουσης. Το Χ2 υπεδείχθη από τον πεζό, το Χ1 από τον οδηγό του αυτοκινήτου και το Χ από τον μάρτυρα. Στο σημείο αυτό που υπάρχουν σημειωμένα τα σημεία σύγκρουσης το πλάτος του δρόμου είναι 9.90 μέτρα. Νοτιότερα του Β, που είναι η πορεία του πεζού, υπάρχει πεζοδρόμιο. Το πλάτος του πεζοδρομίου πιθανόν να είναι 3 μέτρα, εάν ληφθεί υπόψη ο πάσσαλος της ΑΗΚ που φαίνεται, χωρίς όμως να είναι σίγουρος, και νοτιότερα του πασσάλου υπάρχει κατάστημα κατασκευής φαγητού. Ο πεζός μέχρι το σημείο Χ2 που υπέδειξε διένυσε 8 μέτρα και 90 εκατοστά. Η Λεωφόρος Μακαρίου στο συγκεκριμένο σημείο είναι δρόμος ευθύς και υπάρχει απεριόριστή ορατότητα και στις 2 κατευθύνσεις. Για να κατηγορήσει τον οδηγό του αυτοκινήτου έλαβε υπόψη ότι σύμφωνα με την κατάθεση του μάρτυρα αλλά και του οδηγού, ο πεζός είχε διανύσει σχεδόν όλο το δρόμο, είχε μείνει περίπου 1 μέτρο πριν το πεζοδρόμιο και ως ανέφερε ο οδηγός στην κατάθεση που του πήρε στη σκηνή υπολόγιζε ότι ο πεζός θα περάσει και συνέχισε την πορεία του χωρίς να κάμει οποιαδήποτε κίνηση για να τον αποφύγει. Ως επίσης σύμφωνα με τον μάρτυρα αφού κτύπησε τον πεζό αντί να σταματήσει αμέσως, συνέχισε την πορεία του και σταμάτησε σε πάροδο. Την ώρα που πήγε στη σκηνή υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση λόγω του ότι υπήρχε συγκεκριμένη εκδήλωση στην οποία παρευρέθηκαν χιλιάδες κόσμου. Υπήρχε αρκετή τροχαία κίνηση με αυτοκίνητα καθώς και πεζοί οι οποίοι ήταν στα πεζοδρόμια καθώς επίσης διέσχιζαν την εν λόγω λεωφόρο για να μεταβούν στα McDonalds που βρίσκονται βορειότερα του δυστυχήματος. Σύμφωνα με το φάκελο της υπόθεσης ο εναγόμενος κατηγορήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού για αμελή οδήγηση, παραδέχτηκε ενοχή και του επιβλήθηκε ποινή €250 πρόστιμο και 3 βαθμοί ποινής. Στην αντεξέταση του ανέφερε κατ' αρχήν εν σχέση με την ορατότητα του οδηγού ότι την ώρα του δυστυχήματος δεν γνωρίζει ποια ήταν, όμως την ώρα που πήγε υπήρχαν αρκετά αυτοκίνητα. Η εκδήλωση που υπήρχε τη μέρα εκείνη ήταν τα καρναβάλια και η ώρα 13:00 είχε τελειώσει. Είπε δε ότι πιθανόν η κίνηση να ήταν και την ώρα του δυστυχήματος. Ακολούθως κατάθεσε ως τεκμήριο 5 την κατάθεση που πήρε από τον μάρτυρα στη σκηνή και ως τεκμήριο 6 την κατάθεση του πεζού. Από την γραμμή που χωρίζει τις δυο λωρίδες μέχρι το σημείο Χ2 ο πεζός διένυσε απόσταση 2,40 μέτρα. Σύμφωνα δε με τις καταθέσεις του μάρτυρα και του πεζού αυτοί είχαν σταματήσει στην άσπρη συνεχόμενη γραμμή. Την πορεία του πεζού (σημείο Β στο τεκμήριο 4) την υπέδειξε ο μάρτυρας στη σκηνή και ο πεζός μετά συμφώνησε με τον μάρτυρα. Ο πεζός δεν ήταν στη σκηνή του δυστυχήματος όταν πήγε εκεί. Δεν πήρε τον πεζό στη σκηνή για να του υποδείξει την πορεία αυτή. Του την υπέδειξε αργότερα στο σχέδιο. Στα σημεία σύγκρουσης που του υποδείχθηκαν (Χ, Χ1 και Χ2) δεν βρήκε κάτι στη σκηνή. Το αυτοκίνητο ΕΧΕ652 το εξέτασε. Δεν είχε οποιαδήποτε ζημιά ή ένδειξη πάνω σε σχέση με το δυστύχημα. Ο μάρτυρας και ο πεζός ήταν φίλοι. Δεν γνωρίζει ποιος τους ειδοποίησε για να πάνε στη σκηνή και αν το έκανε ο εναγόμενος. Μιχάλης Σαρίδης - ενάγοντας (Μ.Ε.2): Αναφέρθηκε αρχικά στις συνθήκες κάτω από τις οποίες κτυπήθηκε από το αυτοκίνητο. Είπε συγκεκριμένα πως η πρόθεση του μαζί με φίλο του ήταν να διασταυρώσει τη Λεωφ. Μακαρίου Γ', εις την οποία υπήρχε αρκετή τροχαία κίνηση και τα αυτοκίνητα κινούνταν με πολύ χαμηλές ταχύτητες, από νότια προς βόρεια για να πάει στο εστιατόριο McDonals. Αφού του δόθηκε η δυνατότητα από τους οδηγούς που έρχονταν από δεξιά να διασταυρώσει ξεκίνησε να διασταυρώνει μαζί με τον φίλο του ο οποίος ήταν ένα βηματισμό μπροστά του. Έφτασε στη συνεχή γραμμή που χώριζε το δρόμο, κοντοστάθηκε με μια παύση για να ελέγξει εκ νέου το δρόμο αριστερά του και είδε ότι ερχόταν αυτοκίνητο το οποίο ήταν σε μικρή απόσταση αλλά τέτοια που επέτρεπε να διασταυρώσει γιατί ερχόταν με χαμηλή ταχύτητα που του επέτρεπε να περάσει το δρόμο. Συνέχισαν με το φίλο του να διασταυρώνουν και ο οδηγός του αυτοκινήτου δηλ. ο εναγόμενος σίγουρα τους έβλεπε και συνέχισε και εκείνος την πορεία του με χαμηλή ταχύτητα δίνοντας τους την εντύπωση ότι θα περάσει από πίσω τους. Ο φίλος του ανέβηκε στο πεζοδρόμιο ενώ ο ίδιος είχε φτάσει ένα βήμα από το πεζοδρόμιο και εκεί το αυτοκίνητο του εναγόμενου τον κτύπησε στο αριστερό του πόδι. Μετά το κτύπημα έπεσε στο πεζοδρόμιο, ενώ ο εναγόμενος φαίνεται ότι δεν το αντιλήφθηκε καθόλου όταν τον κτύπησε και συνέχισε την πορεία του και τον σταμάτησε ο φίλος του 50 μέτρα από το σημείο που κτυπήθηκε. Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο με ιδιωτικό αυτοκίνητο και μόλις διαπιστώθηκε πως είχε κάταγμα στο πόδι, τον υπέβαλαν σε κάποιες προκαταρκτικές εξετάσεις και την επομένη δηλ. 3 Μαρτίου εισήχθη στο χειρουργείο όπου υπό γενική αναισθησία έγινε προσπάθεια για ανάταξη του κατάγματος και το πόδι του τοποθετήθηκε από ψηλά μέχρι κάτω σε νάρθηκα. Την επόμενη μέρα δηλ. 4 Μαρτίου και πάλιν υπό γενική αναισθησία υποβλήθηκε σε 2η χειρουργική επέμβαση, όπου και τοποθετήθηκαν στο πόδι του 2 βίδες για συγκράτηση του κατάγματος. Μετά από 3 μέρες και αφού η κατάσταση της υγείας του σταθεροποιήθηκε μεταφέρθηκε στο σπίτι του. Κατά τις πρώτες 6 εβδομάδες τις πιο πολλές ώρες ήταν πεσμένος στο κρεβάτι και τον βοηθούσε η μητέρα του για τις προσωπικές του ανάγκες όπως στο μπάνιο και την τουαλέτα και την ετοιμασία της διατροφής του και τις μετακινήσεις του εντός του σπιτιού αν χρειαζόταν. Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε για περίπου 2 μήνες μετά τον τραυματισμό του και για άλλους 2 μήνες σε μετακινήσεις του είτε εντός σπιτιού είτε στο γιατρό και τον φυσιοθεραπευτή του. Στη συνέχεια ήταν σε θέση να περιποιηθεί τον εαυτό του. Για τις υπηρεσίες της μητέρας του υποσχέθηκε ότι αν ήθελε αποζημιωθεί τότε θα της αποδώσει ποσό €600 για κάθε μήνα που επιβάρυνε το πρόγραμμα της για να τον περιποιείται πράγμα που δεν θα συνέβαινε αν δεν γινόταν το ατύχημα. Αφού εξήλθε του Νοσοκομείου συνέχισε τη θεραπεία του στον προσωπικό του ιατρό Δρ. Κυριάκο Ανδρέου, Ορθοπεδικό Χειρούργο, τον οποίο επισκεπτόταν συχνά για αφαίρεση των ραφών της εγχείρησης, για ακτινογραφικό έλεγχο και χορηγία φαρμακευτικής αγωγής. Για τις υπηρεσίες που του πρόσφερε οφείλει να του καταβάλει €1.
  2. Ακολούθως είπε ότι από το Μάιο του 2008 μέχρι το Δεκέμβριο του 2008 υποβλήθηκε σε σειρά φυσιοθεραπειών κατόπιν σύστασης του γιατρού του και πλήρωσε €
  3. Επίσης πλήρωσε τα τέλη ιατρικής έκθεσης του Νοσοκομείου €47,84 και της αστυνομικής έκθεσης €
  4. Όπως του είπε ο γιατρός του στο μέλλον θα πρέπει να υποβληθεί σε εγχείρηση για αφαίρεση των βίδων από το πόδι του και θα του κοστίσει €2000 και θα παραμείνει εκτός εργασίας για διάστημα 4 βδομάδων περίπου. Επίσης είναι πιθανόν η κατάσταση του ποδιού του στο μέλλον να χειροτερέψει. Σήμερα δεν μπορεί να συμμετέχει σε αθλήματα που απαιτούν ανταγωνιστική χρήση του ποδιού του όπως ποδόσφαιρο και μπάσκετ ούτε και να ασχοληθεί με ορειβασία, σκί ή θαλάσσιο σκι και άλλα παρόμοια αθλήματα. Σήμερα εργάζεται ως ωρομίσθιος part time πωλητής σε εταιρεία με μισθό €500 μηνιαίως και αν παραμείνει εκτός εργασίας για την επέμβαση πιο πάνω θα υποστεί ανάλογες απώλειες μισθού. Στην αντεξέταση του αναγνώρισε κατ' αρχήν την υπογραφή του στο τεκμήριο 6 και ανέφερε πως είναι η κατάθεση του στην Αστυνομία, με το περιεχόμενο της οποίας συμφωνεί. Στη συνέχεια επανέλαβε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διασταύρωσε με το φίλο του τον δρόμο και έγινε το δυστύχημα. Διαφώνησε δε με υποβολή ότι δεν έγινε καμία παύση στη συνεχόμενη γραμμή και πως αυτός είναι ο λόγος που ο φίλος του ήταν ένα βήμα μπροστά του, λέγοντας ότι αυτό συνέβη λόγω ακριβώς της στάσης. Διαφώνησε επίσης με υποβολή ότι έτρεξε δια μέσου των οχημάτων. Δεν υπήρχε λόγος να τρέξει αφού είχε πολλή κίνηση και η διασταύρωση του δρόμου ήταν εύκολη. Όταν σταμάτησε στη συνεχόμενη γραμμή κοίταξε αριστερά. Υπήρχε πιο αραιή κίνηση και τα αυτοκίνητα πήγαιναν με χαμηλές ταχύτητες. Το πρώτο αυτοκίνητο που είδε αριστερά ήταν σε μικρή απόσταση χωρίς να μπορεί να πει ακριβώς αλλά μπορεί να πει ότι ήταν περίπου στην είσοδο του λυκείου Λανιτείου. Από εκεί που στεκόταν η είσοδος αυτή ήταν περίπου 15-20 μέτρα. Με αφορμή την τελευταία του απάντηση ερωτήθηκε αν λέει αλήθεια τώρα που μιλά για 15-20 μέτρα ή στην κατάθεση του τεκμήριο 6 που μιλά για 5 μέτρα. Είπε πως την κατάθεση δεν την έχει κάνει επί τόπου στο δυστύχημα αλλά μετά που βγήκε από το Νοσοκομείο. Εκείνο τον καιρό μη γνωρίζοντας την ακριβή μέτρηση των 5 μέτρων υπέθεσε ότι τα 5 μέτρα είναι περίπου 2-3 φορές όπως η αίθουσα του Δικαστηρίου (δείχνοντας το πλάτος της αίθουσας). Δεν συμφωνά ότι ήξερε πολύ καλά την απόσταση που καθόρισε σε 5 μέτρα στην κατάθεση του και λέει ότι εάν γνώριζε και έβλεπε τον κίνδυνο με αυτή τη μικρή απόσταση ενστικτωδώς θα έτρεχε για να φτάσει όσο πιο γρήγορα στο πεζοδρόμιο. Είπε ακολούθως ότι είδε το αυτοκίνητο στα 15 μέτρα να έρχεται κανονικά χωρίς να αλλάζει ταχύτητα και ο ίδιος πήγαινε με κανονικό βήμα. Η ταχύτητα του οχήματος ήταν χαμηλή. Ο υπολογισμός που έκανε τότε του επέτρεπε να διασταυρώσει χωρίς κανένα εμπόδιο για τον οδηγό, αφού η ταχύτητα του οχήματος ήταν χαμηλή και είχε και άλλους πεζούς σε όλη τη Λεωφόρο που διασταύρωναν με τον ίδιο τρόπο περίπου. Διαφώνησε ότι ο υπολογισμός του δεν ήταν σωστός αφού κτυπήθηκε από το αυτοκίνητο και είπε πως όταν έγινε το κτύπημα το ένα του πόδι, το δεξί, ήταν πάνω στο πεζοδρόμιο δηλ. ένα βήμα πριν ανεβεί και θεωρεί πως ο οδηγός με μια απλή κίνηση σε ένα δρόμο περίπου 3,5 μέτρα μπορούσε να αποφύγει τη σύγκρουση. Η διασταύρωση του ανέφερε δεν είχε κανένα κίνδυνο, διασταύρωσε με κανονικό βήμα το δρόμο, δεν υπήρχαν μεγάλες ταχύτητες και υπήρχε πολλής κόσμος. Στο σημείο εκεί δεν υπήρχε διάβαση πεζών. Όταν δεν υπάρχει διάβαση είναι το αυτοκίνητο που έχει προτεραιότητα στο δρόμο. Απλά στη συγκεκριμένη περίπτωση που τα αυτοκίνητα ήταν σχεδόν σταματημένα δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος στη διασταύρωση. Του έγιναν στη συνέχεια διάφορες ερωτήσεις και υποβολές εν σχέση με την απόσταση που είδε το αυτοκίνητο την 1η φορά και επέμεινε στη θέση του. Η αναφορά στην κατάθεση του σε αποστάσεις ήταν στο περίπου. Σήμερα με την γνώση του για το πόσο ακριβώς είναι το μέτρο μπορεί να πει ότι ήταν 15-20 μέτρα. Πιστεύει ότι είναι ο λάθος υπολογισμός του οδηγού που έφερε να γίνει το δυστύχημα, και όχι δικός του. Εν σχέση με τον τραυματισμό του επισκέφθηκε τον γιατρό του Κυριάκο Ανδρέου πριν 3 μήνες και επίσης πριν το καλοκαίρι. Είχε ένα πόνο στο γόνατο και πήγε για ακτινογραφίες. Ο γιατρός του είπε ότι θα έχει αυτό τον πόνο και τον ενημέρωσε ότι είναι λόγω του καιρού. Μετά το τέλος της φυσιοθεραπείας που έκανε δηλ. το 2008 πήγε στο γιατρό 2 φορές το
  5. Ο λόγος των επισκέψεων ήταν ο πόνος στο γόνατο. Του είναι πλέον δύσκολο να στέκεται πολλή ώρα στο γόνατο ή όταν κάνει περπάτημα ή ανεβοκατεβαίνει σκάλες παρουσιάζεται πόνος και επειδή είναι συνεχής γι' αυτό επισκέφθηκε 2 φορές το γιατρό. Από το δυστύχημα τραυματίστηκε στο αριστερό γόνατο, όπου έγινε και η εγχείρηση. Οι γιατροί του Νοσοκομείου του είπαν ότι το γόνατο βγήκε από τη θέση του και έγινε σπάσιμο στο γόνατο. Δεν γνωρίζει ιατρικά πώς ονομάζεται αυτό. Αρνήθηκε δε ότι οι πόνοι στο γόνατο είναι δικές του εφευρέσεις. Για φυσιοθεραπεία τον παρέπεμψε ο γιατρός του Κυριάκος Ανδρέου και την έκανε στο Στούππας και Καραολής. Δεν γνωρίζει πότε άρχισε ακριβώς φυσιοθεραπεία αλλά ήταν μετά που έβγαλε τον γύψο. Έκανε φυσιοθεραπείες περίπου επί τρεις μήνες, δύο φορές την βδομάδα και συγκεκριμένα Τρίτη και Παρασκευή. Συμφώνησε δε με υποβολή ότι περίπου έκανε 26 φυσιοθεραπείες. Μετά δεν χρειάστηκε άλλη φυσιοθεραπεία αφού δυνάμωσε το πόδι. Στο γυμνάσιο ήταν στην ομάδα handball και τον ελεύθερο του χρόνο που δεν ήταν σχολείο βοηθούσε τον αδελφό του στο κυνήγι κουβαλώντας πράγματα. Η Εταιρεία στην οποία εργάζεται παρέχει internet. Είναι συγκεκριμένα στο γραφείο, δέχεται πληρωμές και μερικές φορές μεταφράζει κείμενα του ιδιοκτήτη είτε από Αγγλικά στα Ρωσικά είτε αντίστροφα. Όταν λέει στην κατάθεση του ότι είναι πωλητής εννοεί ότι πωλεί internet. H δουλειά που κάνει δεν τον ικανοποιεί και δεν είναι αυτή που θέλει. Με τις γνώσεις του και τα προσόντα του θα μπορεί να δουλέψει σε οποιοδήποτε μεγάλο κατάστημα με καλύτερο μισθό, ως πωλητής. Τα προσόντα του είναι οι γλώσσες που είναι σημαντικές και ο κλάδος των οικονομικών στο σχολείο που του έδωσε κάποιες βάσεις. Δεν γνωρίζει να γράφει τα Ρώσσικα και τα Αγγλικά όσο τα μιλά. Μπορούμε να πούμε ότι είναι μεταφραστής. Δεν έχει γνώση πωλητού. Μετά το 2008 που τέλειωσε τις φυσιοθεραπείες του μέχρι την τελευταία ή προτελευταία φορά που είδε το γιατρό έπαιρνε μερικές φορές παυσίπονα. Τις πρώτες μέρες που έβγαλε το γύψο και τέλειωσε τις φυσιοθεραπείες του τα σύστηνε ο γιατρός. Μετά συνέχισε με δικά του. Τα έπαιρνε για διάφορους πόνους στο σώμα. Μετά που έφυγε από τον γιατρό Κυριάκο Ανδρέου το 2008 δεν υποβλήθηκε σε οποιαδήποτε θεραπεία ούτε έκανε οτιδήποτε άλλο πλην τις ακτινογραφίες που έβγαλε. Συμφώνησε ότι μέσω της ασφάλειας εξετάστηκε από τον γιατρό Άκη Παναγιωτίδη στη Λευκωσία, χωρίς να θυμάται ακριβώς πότε. Διαφώνησε με υποβολή ότι το κάταγμα έχει πορωθεί, εάν αυτό που νοείται είναι ότι έγιανε. Σε περαιτέρω ερώτηση δε αν διαφωνεί με τον γιατρό του που μιλά για πόρωση του κατάγματος απάντησε ότι προτιμότερο να πει ο γιατρός. Αυτό που μπορεί να πει είναι ότι εξακολουθούν οι πόνοι, υπάρχει υπερκόπωση στο αριστερό γόνατο. Δυστυχώς δεν μπορεί να συνεχίσει με τις συνήθειες που είχε προηγουμένως και ο πόνος παραμένει λόγω καιρού. Διαφώνησε ότι δεν έχει πόνο και το πόδι του είναι μια χαρά και φυσιολογικό, χωρίς πρόβλημα. Διαφώνησε επίσης ότι εάν έχει αυτό τον πόνο δεν είναι από το δυστύχημα διότι 7 χρόνια δεν παρουσίασε οποιοδήποτε πρόβλημα. Δεν θυμάται πόσες φορές επισκέφθηκε τον γιατρό. Αυτά υπάρχουν καταγεγραμμένα στο γιατρό και σχεδόν κάθε φορά που πήγαινε έβγαλε ακτινογραφία. Η μητέρα του πριν το δυστύχημα εργαζόταν. Την περίοδο του δυστυχήματος έπρεπε να σταματήσει για να του περιποιηθεί. Δεν την πλήρωσε. Τις βίδες δεν τις έχει αφαιρέσει. Ότι θα στοιχίσει 2000 (η αφαίρεση) το λέει ο γιατρός. Δεν θυμάται πότε του το είπε ακριβώς, αλλά ήταν μια από τις φορές πιθανόν που έβγαλε το γύψο. Δηλαδή πριν 7-8 χρόνια. Τέλος, διαφώνησε με υποβολή ότι δεν έχει κανένα κατάλοιπο από το δυστύχημα και δεν του έχει μείνει κανένα πρόβλημα. Γεώργιος Στούππας - (Μ.Ε.3): Είναι φυσιοθεραπευτής και ασκεί το επάγγελμα από το 1998, έχοντας δικό του φυσιοθεραπευτήριο στη Λεμεσό. Γνωρίζει τον Μιχάλη Σαρίδη. Έκαναν φυσιοθεραπείες μετά από ένα δυστύχημα που είχε και τον θυμάται χαρακτηριστικά γιατί έκανε αρκετές φυσιοθεραπείες λόγω της σοβαρότητας του προβλήματος του. Τον παρέπεμψε κοντά τους ο γιατρός Κυριάκος Ανδρέου και έκανε φυσιοθεραπείες από τον Μάιο μέχρι τον Δεκέμβριο του
  6. Μόλις τελείωσαν τις θεραπείες χρέωσαν και είσπραξαν τα λεφτά που φαίνονται στην απόδειξη τεκμήριο
  7. Ο ίδιος εξέδωσε την απόδειξη. Έγιναν 62 φυσιοθεραπείες για την περίοδο από 6/5/08 μέχρι 12/12/
  8. Ακολούθως εξήγησε σε τι συνίστατο η θεραπεία που έγινε και ανέφερε πως το πόδι του είχε σημαντική βελτίωση αλλά στο τέλος είχαν κάποια αδυναμία, κάτι το οποίο στο μέλλον πιθανόν να του δημιουργήσει πιο σοβαρά προβλήματα. Εμπειρικά θα χαρακτήριζε τον τραυματισμό του ενάγοντα σοβαρό με μεγάλες πιθανότητες μελλοντικών προβλημάτων στο πόδι όμως πιο επιστημονικές εξηγήσεις λογικά θα δώσει ο γιατρός. Με δεδομένο ότι το πόδι ήταν ολόκληρο μέσα στο γύψο αυτό δημιουργεί κάποια ιδιαιτερότητα σε σχέση με τη φυσιοθεραπευτική του αντιμετώπιση, γιατί ένα γόνατο όταν ακινητοποιηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα έχει βραχύνσεις, μειωμένη κινητικότητα και δυσκολία στο να αποκτηθεί ξανά το πλήρες εύρος κίνησης. Όταν πήγε κοντά του στις 6/5/08 είχε βγάλει το γύψο, πήγε με πατερίτσες, είχε αδυναμία στο κάτω άκρο και μειωμένη κίνηση στο γόνατο. Στην αντεξέταση του ανέφερε αρχικά ότι δεν θυμάται πόσο διάστημα ήταν το πόδι του ενάγοντα στο γύψο αλλά με βάση την ημερομηνία της εγχείρησης και την ημέρα που ξεκίνησε φυσιοθεραπείες πρέπει να ήταν γύρω στις 6 βδομάδες, και εξήγησε γιατί θεωρεί ότι η περίοδος 4-6 βδομάδων θεωρείται μεγάλος χρόνος για τον συγκεκριμένο τραυματισμό. Τις ημερομηνίες επισκέψεων του συγκεκριμένου ασθενή τις έχει στον υπολογιστή του. Δεν τις έχει μαζί του. Κοίταξε πόσες θεραπείες έκανε, ποια περίοδο και τι προβλήματα είχε. Άλλες φορές που ήρθε Δικαστήριο για τον ίδιο λόγο είχε μαζί του τα 3 προαναφερόμενα. Την περίοδο, το πρόβλημα και αριθμό φυσιοθεραπειών πώς να τα φέρει διερωτήθηκε. Δεν έβγαλε αντίγραφα να φέρει. Τα κοίταξε. Δεν έχει μαζί του το παραπεμπτικό του γιατρού το οποίο δεν καθόριζε είπε αριθμητικά πόσες φυσιοθεραπείες θα πρέπει να γίνουν. Σε συνεννόηση με τον ασθενή έγιναν οι φυσιοθεραπείες σε αυτό το χρονικό πλαίσιο. Στην αρχή ερχόταν πιο τακτικά δηλαδή 3-4 φορές τη βδομάδα και αργότερα πιο λίγες. Δεν θυμάται συγκεκριμένα. Σε υποβολή ότι ο ενάγοντας πήγαινε μόνον Τρίτη και Παρασκευή καθότι είχε φροντιστήρια τις άλλες μέρες και μόνον για 3 μήνες και όχι 7 όπως λέει το τεκμήριο 8, απάντησε ότι πριν έρθει στο δικαστήριο κοίταξε τον υπολογιστή και επιβεβαίωσε τον αριθμό των φυσιοθεραπειών. Δεν έφερε μαζί του τα στοιχεία αλλά είπε ότι αν του δοθεί χρόνος μπορεί να τηλεφωνήσει να του τα στείλουν. Δεν θυμάται αν ο γιατρός έδωσε παραπεμπτικό μία φορά ή αν έστειλε και 2ο και 3ο, ούτε θυμάται πότε ήταν το τελευταίο παραπεμπτικό λόγω του ότι πέρασαν πολλά χρόνια. Είπε όμως ότι πολλές φορές έχουν επικοινωνία με τους γιατρούς και συνομιλούν για την πρόοδο των ασθενών. Δεν έχει εκδώσει κάποιο πιστοποιητικό για την πρόοδο του ασθενή. Στην απόδειξη τεκμήριο 8 δεν αναφέρει πουθενά τον λόγο των φυσιοθεραπειών. Δεν όφειλε είπε να γράψει το λόγο από τη στιγμή που γράφει ο γιατρός τον λόγο που έγιναν οι φυσιοθεραπείες. Περαιτέρω είπε ότι δεν είναι υποχρεωμένος να μπει σε αυτές τις λεπτομέρειες εκτός αν του ζητηθεί. Τις περισσότερες φορές όμως γράφουν το λόγο στην απόδειξη αλλά στη συγκεκριμένη δεν ανεγράφη λόγω παράλειψης. Δεν επανήλθε ο ενάγοντας μετά τις φυσιοθεραπείες αυτές και δεν γνωρίζει αν θα ερχόταν να κάνει άλλες φυσιοθεραπείες αν συνέχιζαν τα προβλήματα του. Ο ενάγοντας είχε κάταγμα στο μηριαίο που είναι πολύ κοντά στο γόνατο, και είχε βράχυνση. Δεν έχει σημειωμένο πόση βράχυνση αλλά στην αρχή είχε μεγάλη βράχυνση, δυσκολία στην κάμψη, η οποία βελτιώθηκε με την πάροδο του χρόνου. Η βράχυνση βελτιώθηκε. Στη συνέχεια είπε ότι αρμόδιος για να πει αν έχει βράχυνση είναι ο θεράπων ιατρός αλλά αυτός το χειρίζεται οπότε θυμάται χαρακτηριστικά το ότι ο συγκεκριμένος ασθενής δυσκολεύτηκε να διπλώσει το γόνατο. Σε υποβολή ότι δεν υπήρχε καμία βράχυνση και ο γιατρός που τον παρακολουθούσε δεν έκανε τέτοιο εύρημα και ότι αυτά που λέει είναι δικές του αποκαλύψεις και απόψεις που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, απάντησε ότι ο ασθενής όπου ξεκίνησε φυσιοθεραπεία λόγω της βράχυνσης στον τετρακέφαλο έκανε αρκετό καιρό να διπλώσει το γόνατο και αν θυμάται καλά δεν το δίπλωσε ποτέ όπως το άλλο μέχρι τη μέρα που τέλειωσαν. Αν ο γιατρός δεν το αναφέρει στην έκθεση του είναι γιατί στην τελική εξέταση βρήκε πολύ βελτιωμένο το εύρος κίνησης στην κάμψη. Βράχυνση ανέφερε είναι το μειωμένο μήκος του τετρακέφαλου το οποίο υπήρχε με την έναρξη των φυσιοθεραπειών. Στην υποβολή ότι ο ασθενής έκανε μόνον 3 μήνες φυσιοθεραπείες, 2 φορές την βδομάδα και συνολικά μόνον 24-26, επανέλαβε ότι έκανε τον αριθμό που αναγράφει η απόδειξη. Κάθε φυσιοθεραπεία ήταν €
  9. Τέλος αρνήθηκε την υποβολή ότι είναι ψεύτικός ο αριθμός που έβαλε και έπρεπε να πληρώσει για 25 φυσιοθεραπείες και είπε ότι το κοίταξε στον υπολογιστή του φυσιοθεραπευτηρίου. Μ.Ε.4 Κυριάκος Ανδρέου Είναι ορθοπεδικός χειρούργος και τραυματιολόγος. Ασκεί ορθοπεδική από το
  10. Εργάστηκε σε Νοσοκομεία της Κύπρου και στην Αγγλία για μια πενταετία. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1973 και ασκεί ιδιωτική ιατρική στη Λεμεσό. Έχει ιατρείο και χειρουργεί στην Πολυκλινική Υγεία. Εκ της κυρίως εξέτασης του τα κύρια σημεία συνοψίζονται ως εξής:
  11. Ο ενάγοντας τον επισκέφθηκε στο ιατρείο του στις 13/3/
  12. Εξέδωσε το ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 23/10/08 αναφορικά με τον ενάγοντα (τεκμήριο 9).
  13. Παρουσίασε ακτινογραφίες που έλαβε από ενάγοντα ημερ. 13/03/08, 03/04/08, 24/04/08, 16/10/08 και 11/09/13 (τεκμ. 10-14 αντίστοιχα) και εξήγησε τι δείχνουν σε συνάρτηση με τα ευρήματα του.
  14. Μέχρι την έκδοση του πιστοποιητικού τεκμ. 9 δηλ. 23/10/08 είδε τον ασθενή 12 φορές (και ανέφερε τις συγκεκριμένες ημερομηνίες), ενώ μετά τον είδε στις 31/10/08, 11/09/13 και στις 02/02/16 δηλ. την προηγούμενη της κατάθεσης του στο Δικαστήριο.
  15. Μετά που το κάταγμα έδειξε σημεία πόρωσης συνεστήθη φυσιοθεραπεία για αποκατάσταση της μυικής δύναμης και απόκτηση κινητικότητας.
  16. Μετά τις 16/10/08 δεν του ζήτησε να συνεχίσει να έρχεται για παρακολούθηση γιατί δεν μπορούσε να του προσφέρει τίποτε περισσότερο. Από 02/03/08 που κτύπησε μέχρι 16/10/08 κάλυψε μια πλήρη θεραπεία.
  17. Τα ευρήματα του κατά την τελευταία φορά που τον είδε αναφέρονται στο πιστοποιητικό του.
  18. Η πόρωση του κατάγματος με ελαφριά βλαισότητα και πρόσθια γωνίωση θα του αφήσει μόνιμα ενοχλήματα αστάθειας, περιορισμό της κινητικότητας και αδυναμία του αριστερού γόνατος.
  19. Χαρακτηρίζει το κάταγμα ως «άσχημο υποκονδύλιο κάταγμα». Πρώτο επειδή επηρεάζει την ανάπτυξη διότι το κάταγμα περνούσε μέσα από τη χόνδρινο πλάκα που συνεχίζει να παράγει κόκκαλα που μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη και δεύτερο είναι η ανάταξη που δεν έγινε σε ικανοποιητικό βαθμό.
  20. Την τελευταία φορά που τον είδε παραπονιέται για πόνο, αδυναμία, αστάθεια του αριστερού γόνατος μετά από στροφικές κινήσεις, να ανεβαίνει, να κατεβαίνει σκαλιά και παρατεταμένη ορθοστασία, και θεωρεί δικαιολογημένα τα παράπονα του ασθενούς σχεδον 8 χρόνια μετά τον τραυματισμό. Αυτό γιατί το κάταγμα έχει επουλωθεί με μετατόπιση και γωνίωση. Κάτι που δεν μπορεί να επανέλθει στη φυσιολογική του κατάσταση ποτέ.
  21. Όταν λέει θα είναι ανίκανος για αθλοπαιδίες εννοεί αυτές που προυποθέτουν τη χρήση του αριστερού άκρου όπως ποδόσφαιρο, κυνήγι, μπάσκετ. Μπορεί να κολυμπά.
  22. Η γωνίωση, η οποία αναγκάζει το γόνατο να κινείται ή να δουλεύει σε μη φυσιολογικό άξονα και η αστάθεια, είναι αυτά που σχετίζονται με την πρόγνωση του για παρουσία μετατραυματικής αρθρίτιδας. Η αρθρίτιδα δε θα επιδεινώσει τα ενοχλήματα και εξαρτάται πόσο ραγδαία θα είναι η εξέλιξη, που δεν μπορεί να την προβλέψει κανένας. Όμως με την παρουσίαση της η εξέλιξη θα είναι σταδιακή, θα προχωρά. Λαμβάνοντας υπόψη το νεαρό της ηλικίας (του ενάγοντα) η ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας θα είναι σε ένα απώτερο μέλλον.
  23. Η χρέωση του για τις υπηρεσίες του είναι €1120 μέχρι τις 16 (16/10/08), και με επιπλέον 3 επισκέψεις και 1 ακτινογραφία €200, συνολικό ποσό €
  24. Κατά την αντεξέταση του είπε τα εξής:
  25. Στις 02/02/16 τον επισκέφθηκε ο ενάγοντας επειδή τον κάλεσε ο ίδιος διότι είχε κλήση για το Δικαστήριο και ήθελε να δει την παρούσα κατάσταση. Τα αντικειμενικά του ευρήματα δε είναι: βαθύ κάθισμα προκαλεί πόνο και είναι δύσκολο. Οι ουλές παραμένουν ίδιες. Υπερέκταση 15 μοίρες του γόνατος, κάμψης ελαττωμένη κατά 15 μοίρες, παρουσιάζει ευαισθησία κατά την έσω επιφάνεια του γόνατος, 1,5 εκατοστό μυική ατροφία αριστερού μηρού, οι γαστροκνήμιες ήταν το ίδιο χωρίς διαφορά. Βελτίωση της προσθιοπίσθιας χαλαρότητας, ελαφρά βελτίωση, δεν παρουσίαζε ύδραθρον (υγρό στο γόνατο). Οι συγκρίσεις εγίνονταν με το δεξιό (πόδι).
  26. Η αστάθεια εν συγκρίσει με την τελευταία εκτίμηση στις 16/10/08 έχει παρουσιάσει ελαφρά βελτίωση.
  27. Στις 31/10/08 και 11/09/13 πήγε μόνος του ο ενάγοντας. Του έβγαλε ακτινογραφίες και δείχνουν πόρωση του κατάγματος με ελαφρά βλαισότητα και ήρθε λίγο προς τα έξω και οι 2 βίδες εξακολουθούν να είναι εκεί. Στην πλάγια ακτινογραφία δείχνει πόρωση του κατάγματος με πρόσθια μετατόπιση και γωνίωση δηλαδή γέρνει προς τα πάνω κάνει μια γωνίωση γι' αυτό έχει και 15 μοίρες υπερέκταση, πάει μπροστά. Πάει παραπάνω μπροστά από το φυσιολογικό. Η γωνίωση είναι ελαφρά με αποτέλεσμα 15 μοίρες υπερέκταση του γόνατος. Και εξήγησε περαιτέρω ερωτώμενος για το μετρήσιμο της γωνίωσης ότι η έκτασης του γόνατος είναι κατά 15 μοίρες πέραν του φυσιολογικού. Εάν έχω αυτή τη γωνίωση εις το κόκκαλο δεν θα μου δώσει και την ανάλογη γωνίωση εις το υπόλοιπο από εδώ και πέρα.
  28. Στις 11/09/13 δηλαδή μετά από 5 χρόνια όταν έβγαλε ακτινογραφίες δεν είδε μετατραυματική αρθρίτιδα. Διαφωνεί όμως ότι δεν πρόκειται να παρουσιάσει μετατραυματική αρθρίτιδα. Επίσης είπε ότι δεν μπορεί να συγκριθεί ένας άνθρωπος που έχει τραύμα με ένα φυσιολογικό άνθρωπο ως προς τις πιθανότητες παρουσίασης αρθριτικών αλλοιώσεων. Η πιθανότητα ενός τραυματισμένου ανθρώπου να παρουσιάσει αρθρίτιδα, όταν μάλιστα ο τραυματισμός έχει αφήσει κατάλοιπα αστάθειας και γωνίωσης έχει πολύ μεγάλη διαφορά από το φυσιολογικό.
  29. Διαφώνησε με την υποβολή ότι λόγω του νεαρού της ηλικίας του ενάγοντα η μικρή πρόσθια γωνίωση στην πόρωση του κατάγματος δεν του δημιούργησε και δεν θα του δημιουργήσει οποιοδήποτε πρόβλημα. Ότι παρουσιάζει τώρα θα του μείνει και υπάρχει πιθανότητα στο απώτερο μέλλον να παρουσιάσει μετατραυματική αρθρίτιδα.
  30. Η κάμψη κατά 15 μοίρες τον εμποδίζει να κάνει δουλειές όταν υπάρχει λόγος να τσουλοκάτσει, να κάνει δηλαδή βαθύ κάθισμα.
  31. Η μυική ατροφία το 2016 εν συγκρίσει με το 2008 ήταν 1,5 εκατοστό. Έχει παρουσιάσει βελτίωση μισό εκατοστό. Μετά από τόσα χρόνια ότι έχει πάρει, έχει πάρει. Οι μυς έχουν σταθεροποιηθεί σε αυτό το επίπεδο.
  32. Εν σχέση με αυτό που είπε ότι η γωνίωση μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη ανέφερε πως δεν είδε επηρεασμό στην ανάπτυξη. Δεν επηρέασε δηλαδή την ανάπτυξη του ενάγοντα.
  33. Τη σύσταση της φυσιοθεραπείας την κάνει ο γιατρός, όπως και σε ποιο μέρος του σώματος θα γίνει. Για το πόσες φυσιοθεραπείες θα γίνουν αυτά γίνεται σε συνεννόηση με τον φυσιοθεραπευτή που η δική του γνώμη έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από τον γιατρό διότι αυτός παρακολουθεί την εξέλιξη. Συνήθως όταν στέλνει παραπεμπτικό γράφει πάνω και πόσες θεραπείες πρέπει να γίνουν. Δεν έχει σημειωμένο όμως πόσες φυσιοθεραπείες έχει πει να γίνουν στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αυτός ο ασθενής θα έλεγε ότι τουλάχιστον θα έπρεπε να κάνει 3-4 μήνες και νομίζει κάπου εκεί έκανε. Αυτό που έχει σημειωμένο είναι πως στις 25.07.2008 σύστηνε να συνεχίσει τις φυσιοθεραπείες. Μετά δεν έχει κάτι στις σημειώσεις του.
  34. Δεν υπήρχε βράχυνση σκέλους στον ενάγοντα.
  35. Ο ασθενής βαδίζει φυσιολογικά. Στην επανεξέταση του διευκρίνησε πως:
  36. Η οστεοαρθρίτιδα πιθανότατα να ξεκινήσει στα 35-40 του χρόνια περίπου. Ένα νεαρό άτομο ηλικίας 16 χρόνων που κτύπησε ο χόνδρος του, τα μικροτραύματα της τριβής είναι αυτά που θα του προκαλέσουν αρθρίτιδα. Γι' αυτό έχει σημασία η ηλικία. Δεν περιμένει κανείς σε 5 χρόνια και θα έλεγε και πιθανόν στα 10 χρόνια να δει ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας. Εάν δεν κτυπούσε μπορεί να μην εμφάνιζε ποτέ. Μ.Υ.1 Άκης Παναγιωτίδης Είναι ορθοπεδικός ιατρός. Από το 1976 που ολοκλήρωσε την ειδικότητα του εργάζεται ως ορθοπεδικός και πιο συγκεκριμένα μέχρι το 2007 στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, οπότε αφυπηρέτησε από τη θέση του διευθυντή της ορθοπεδικής κλινικής, ενώ από τότε μέχρι σήμερα διατηρεί δικό του ιατρείο στην Πολυκλινική Λευκωσίας. Εκ της κυρίως εξέτασης του προβάλλουν ως κύρια σημεία τα εξής;
  37. Εξέτασε τον ενάγοντα στις 10/04/09 και εξέδωσε το ιατρικό πιστοποιητικό τεκμήριο
  38. Το κάταγμα που υπέστη ο ασθενής (επιφυσιολίσθηση της κάτω επίφυσης του αριστερού μηριαίου) είναι ένδειξη ότι δεν έχει συμπληρωθεί η σκελετική του ανάπτυξη. Στους άντρες συμπληρώνεται στα
  39. Κατά την εξέταση του διαπίστωσε πόρωση (κόλλημα) του κατάγματος σε πολύ μικρή γωνιώδη παραμόρφωση. Αυτού του είδους κάταγμα με γωνιώδη παραμόρφωση επιδέχεται κάποια διόρθωση (remodeling ή στα Ελληνικά οστική ανακατασκευή). Η δυνατότητα αυτή είναι πιο μεγάλη όσο πιο μικρή είναι η ηλικία. Η γωνίωση αυτή ήταν πολύ μικρή που δεν χρειαζόταν να μετρηθεί. Διότι δεν θα έκανε καμία διαφορά αν ήταν 5,4 ή 6 μοίρες. Η τελική έκβαση θα ήταν ίδια, πιστεύει πλήρης αποκατάσταση.
  40. Διαπίστωσε επίσης μειωμένη κάμψη του αριστερού γόνατος κατά 15 μοίρες. Η κάμψη αυτή μπορεί να βελτιωθεί υπό κάποιες προϋποθέσεις. Εάν όμως μείνει και κάποιο υπόλοιπο από τις 15 μοίρες η μόνη κίνηση που θα επηρεάζει τον ασθενή είναι το τσουλοκάθισμα.
  41. Ο ασθενής βαδίζει φυσιολογικά. Μελλοντικά θα μπορούσε να κάνει και αθλοπαιδιές.
  42. Διαπίστωσε επίσης 2 μικρές ουλές από την εγχείρηση και μια μικρή ατροφία αριστερού μηρού κατά 2 εκατοστά εν συγκρίσει με το δεξί (πόδι). Η μυϊκή ατροφία με την πάροδο του χρόνου θα αποκατασταθεί. Η ατροφία είναι πάντοτε αποτέλεσμα δυσχρηστίας του σκέλους. Όταν αρχίσει να το χρησιμοποιεί και να ασκείται η μυϊκή ατροφία θα αποκατασταθεί.
  43. Δεν διαπιστώθηκε αστάθεια του γόνατος.
  44. Στο τεκμήριο 16 παρουσιάζονται οι 5 τύποι αυτού του είδους καταγμάτων των επιφυσιολισθήσεων. Στους δύο πρώτους (Α + Β) η επιφυσιακή πλάκα δηλ. αυτή που μεγαλώνει το κόκκαλο, που μακραίνει, δεν διαταράσσεται, ενώ στους υπόλοιπους (C, D + E) διαταράσσεται. Ο τύπος του κατάγματος του συγκεκριμένου ασθενή είναι ο Β. Αυτός ο τύπος δεν προκαλεί βράχυνση.
  45. Προέβη σε σχολιασμό των ακτινογραφιών που κατατέθηκαν ως τεκμήρια και εξήγησε τις διαπιστώσεις του με βάση αυτές. Αξίζει να σημειωθεί εδώ η παρατήρηση του όταν σχολίασε την ακτινογραφία τεκμήριο 12 ημερ. 24/04/
  46. Με δεδομένο ότι κτύπησε στις 02/03/08 η πόρωση είπε είναι ταχύτατη κάτι που τον εξέπληξε. Αποκλείεται σε 1 ½ μήνα να φαίνεται αυτή η εικόνα. Επίσης βλέποντας το τεκμήριο 14 ημερ. 11/09/13 είπε ότι και εκείνη η μικρή γωνίωση στην οποία αναφέρθηκε έχει διορθωθεί. Δεν υπάρχει πλέον γωνίωση. Έγινε remodeling. Στην παρούσα κατάσταση το κόκκαλο είναι ολόισιο και το πόδι φυσιολογικό.
  47. Δεν βλέπει οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις. Εξηγώντας δε πως δημιουργούνται αυτές οι οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις είπε ότι αποκλείεται να υπάρξει οστεοαρθρίτιδα, η οποία έπρεπε να ξεκινήσει από την 1η μέρα. Εάν εμφανίσει ο ενάγοντας οστεοαρθρίτιδα μετά τα 50 έτη που συνήθως εκδηλώνεται δεν θα έχει σχέση με τον τραυματισμό.
  48. Ο τραυματισμός του ασθενούς δεν του άφησε κατάλοιπα.
  49. Η φυσιοθεραπεία κάνει καλό και όχι κακό. Δεν μπορεί όμως να απαντήσει πόσες φυσιοθεραπείες ήταν αναγκαίες για τον συγκεκριμένο τραυματισμό. Στην αντεξέταση του ανέφερε:
  50. Κατά την εξέταση στις 10/04/09 ο ενάγοντας πονούσε πίσω από το γόνατο κατά το βαθύ κάθισμα. Δεν μπορούσε να εκτελέσει τσουλοκάθισμα. Γι' αυτό έγραψε ότι η πλήρης κάμψη, εν συγκρίσει με το δεξί, υπολείπεται κατά 15 μοίρες.
  51. Ως αποτέλεσμα του δυστυχήματος ο ενάγοντας υπέστη έντονο πόνο.
  52. Ο ενάγοντας δεν παρουσίαζε προσθιοπίσθια αστάθεια. Εάν υπήρχε θα το είχε διαπιστώσει. Για να υπήρχε θα έπρεπε να ήταν κομμένος κάποιος εκ των συνδέσμων του γόνατος. Εάν είχε την παραμικρή αμφιβολία θα του έκανε σύσταση για μαγνητική τομογραφία και εν συνεχεία, εάν είχε κομμένο σύνδεσμο, για εγχείρηση.
  53. Σε υποβολή ότι ο ενάγοντας θα παρουσιάζει πόνο, αδυναμία και αστάθεια του αριστερού γόνατος και κυρίως όταν ανεβαίνει ή κατεβαίνει σκάλες, όταν περπατά σε ανώμαλο έδαφος ή μετά από τρέξιμο ή βαθύ κάθισμα, απάντησε ότι κατά την γνώμη του κανένα από αυτά τα προβλήματα δεν θα έχει.
  54. Σε υποβολή ότι το κάταγμα πορώθηκε με γωνίωση και υπάρχει πιθανότητα να παρουσιάσει μετατραυματική αρθρίτιδα που θα επιδεινώσει την κατάσταση, είπε ότι παραμόρφωση δεν υπάρχει όπως εξήγησε και άρα δεν υφίσταται αυτό το γενεσιουργό αίτιο. Αγορεύσεις των συνηγόρων / Επιχειρηματολογία των δύο πλευρών Οι θέσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών περιλαμβάνονται σημειώνεται στις γραπτές αγορεύσεις που ετοίμασαν και παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Οι αγορεύσεις των δύο πλευρών έχουν τύχει σημειώνεται ενδελεχούς μελέτης. Δεν κρίνεται όμως σκόπιμη η παράθεση των όσων οι συνήγοροι αναφέρουν στις αγορεύσεις τους και εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο θα παρατεθούν κατωτέρω συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων. Αξιολόγηση ΜΕ1 Στέφανος Μαντοβάνης Πρόκειται για τον αστυνομικό που εξέτασε το επίδικο δυστύχημα, ο οποίος αναφέρθηκε στις εξετάσεις και ενέργειες που έκανε. Ο μάρτυρας αυτός έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Απάντησε ευθέως και ειλικρινά εις τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, χωρίς να προσπαθήσει να αποκρύψει οτιδήποτε ή να βοηθήσει οποιαδήποτε πλευρά. Συμπεριφέρθηκε δηλαδή όπως αναμένεται από κάθε αντικειμενικό εξεταστή δυστυχήματος που παρουσιάζεται στο Δικαστήριο για να δώσει μαρτυρία και θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου τα στοιχεία που προέκυψαν από τις εξετάσεις του για να βοηθήσει το Δικαστήριο να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα. Εν πάση περιπτώσει έχει σημασία εδώ να αναφερθεί ότι δεν υπάρχει εισήγηση από οποιοδήποτε για αναξιοπιστία του μάρτυρα αυτού και ορθά κατά την άποψη μου ενόψει των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω. ΜΕ2 Μιχάλης Σαρίδης (ενάγοντας) Έχω παρακολουθήσει με μεγάλη προσοχή τον μάρτυρα ενώ κατέθετε και με προσοχή επίσης μελέτησα τη μαρτυρία του και τις απαντήσεις του. Σε γενικές γραμμές μου έκανε καλή εντύπωση και το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του γίνεται αποδεκτό. Έδωσε θεωρώ, εν σχέση με το μέρος της μαρτυρίας που αποδέχομαι, σαφείς, άμεσες και ειλικρινείς απαντήσεις, ενώ η αξιοπιστία του κατά την κρίση μου, παρά την έντονη και επίμονη αντεξέταση που έτυχε, δεν κλονίστηκε. Δεν έχει διαφύγει σημειώνω του Δικαστηρίου το γεγονός ότι ο ενάγοντας στην κατάθεση του ανέφερε ότι η απόσταση που είδε για 1η φορά το αυτοκίνητο του εναγόμενου ήταν 5 μέτρα, ενώ στο Δικαστήριο είπε ότι ήταν 15-20 μέτρα. Όμως ο ενάγοντας επί του σημείου τούτου έδωσε λογικές εξηγήσεις που έχουν ικανοποιήσει το Δικαστήριο και το έχουν πείσει ότι η απόσταση που είδε για 1η φορά το αυτοκίνητο ήταν περί τα 15-20 μέτρα. Εξάλλου δεν πρέπει να διαφεύγει ότι όταν έγινε το δυστύχημα ήταν μόλις 16 χρόνων. Παρεμβάλλω δε εδώ ότι οι σχετικές υποβολές του συνηγόρου του εναγόμενου προς τον ενάγοντα έχουν μείνει κενές περιεχομένου αφού ο εναγόμενος δεν έδωσε καμία μαρτυρία για να τις υποστηρίξει και το Δικαστήριο έχοντας πεισθεί με την μαρτυρία του ενάγοντα, ουσιαστικά μόνον μια εκδοχή έχει ενώπιον του. Όμως παρά τα ανωτέρω εκ της μαρτυρίας του δεν αποδέχομαι τα εξής σημεία και εξηγώ τους λόγους.
  55. Στην κυρίως εξέταση του είπε ότι από το Μάιο 2008 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2008 υποβλήθηκε σε σειρά φυσιοθεραπειών και για τούτες πλήρωσε €1.550.-. Όμως στην αντεξέταση του ανέφερε ότι έκανε φυσιοθεραπείες μόνον για 3 μήνες, δύο φορές την βδομάδα και συγκεκριμένα Τρίτη και Παρασκευή, και δέχτηκε ότι συνολικά έκανε περίπου 26 φυσιοθεραπείες. Με δεδομένα δε και όσα αναφέρονται σχετικά πιο κάτω για τον ΜΕ3 αλλά και το τεκμήριο 8, το Δικαστήριο αποδέχεται ότι έκανε 26 φυσιοθεραπείες και πλήρωσε για κάθε φυσιοθεραπεία €25.- ήτοι σύνολο €650.-.
  56. Δεν αποδέχομαι ότι το 2015 επισκέφθηκε τον γιατρό 2 φορές επειδή πονούσε το πόδι του. Ο ίδιος ο γιατρός (ΜΕ4) δεν επιβεβαίωσε κάτι τέτοιο και μίλησε για 3 επισκέψεις του ενάγοντα στο ιατρείο του μετά την έκδοση του πιστοποιητικού του και συγκεκριμένα στις 31/10/08, 11/09/13 και 02/02/16 (την προηγούμενη της κατάθεσης του στο Δικαστήριο).
  57. Όμως δεν δέχομαι ούτε την αναφορά του ότι «του είναι πλέον δύσκολο να στέκεται πολλή ώρα στο γόνατο ή όταν κάνει περπάτημα ή ανεβοκατεβαίνει σκάλες παρουσιάζεται πόνος και επειδή είναι συνεχής γι' αυτό επισκέφθηκε τον γιατρό». Δεν έχω πεισθεί ότι αυτό αποτελεί μια πραγματικότητα. Επισκέφθηκε τον γιατρό του, μετά την έκδοση από τον τελευταίο του ιατρικού του πιστοποιητικού (τεκμ.9), στις 31/10/08 δηλαδή 8 μέρες μετά την έκδοση του πιστοποιητικού και ακολούθως στις 11/09/13 δηλαδή 5 χρόνια μετά τον τραυματισμό του. Η επόμενη φορά που τον επισκέφθηκε ήταν στις 02/02/16, οπότε τον κάλεσε ο γιατρός που θα κατέθετε στο Δικαστήριο στις 03/02/16 για να δει την κατάσταση του, όπως ο ίδιος ανέφερε. Κατ' αρχήν το γεγονός ότι μετά την τελευταία του επίσκεψη στο γιατρό του και την έκδοση του πιστοποιητικού, με εξαίρεση την επίσκεψη στις 31/10/08, πέρασαν 5 χρόνια για να τον επισκεφθεί ξανά (11/09/13) και ακολούθως μέχρι τις 02/02/16 δεν επισκέφθηκε ξανά τον γιατρό δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά για τον ισχυρισμό του. Εν πάση περιπτώσει ο γιατρός στην μαρτυρία του δεν επιβεβαίωσε τον ισχυρισμό του ενάγοντα για πόνο όταν τον επισκέφθηκε στις 11/09/
  58. Την ημέρα αυτή απλά ανέφερε ότι του έβγαλε ακτινογραφία. Όμως αναφέρεται εδώ και το εξής. Τι σημαίνει ότι «πλέον του είναι δύσκολο κλπ» και γι' αυτό επισκέφθηκε τον γιατρό, είτε αυτό έγινε στις 31/10/08 και στις 11/09/13 ή έστω 2 φορές το 2015; Δηλαδή μέσα σε αυτά τα 5 ή 7 χρόνια δεν του ήταν δύσκολο και ξαφνικά είναι; Παρεμβάλλω ότι όπως ο ίδιος ανέφερε μετά το 2008 που έφυγε από τον γιατρό Κυριάκο Ανδρέου δεν υποβλήθηκε σε οποιαδήποτε θεραπεία και δεν αναφέρθηκε σε πόνους, ενώ θεωρώ αν πονούσε θα επισκεπτόταν τον γιατρό του για να δει τι γίνεται. Περαιτέρω η αναφορά του σε λήψη παυσίπονων μέχρι την τελευταία ή προτελευταία φορά που είδε το γιατρό για «διάφορους πόνους στο σώμα» ήταν γενική και αόριστη, χωρίς να υπάρχει καμία σύνδεση με τον συγκεκριμένο τραυματισμό που υπέστη.
  59. Ο ενάγοντας όμως δεν έπεισε ούτε για την θέση του ότι δεν μπορεί να συμμετέχει σε αθλήματα. Κατ' αρχήν επειδή ο ενάγοντας δεν είπε ποτέ ότι προσπάθησε να ασχοληθεί με κάποιο από τα αθλήματα στα οποία αναφέρθηκε και δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί. Προέβαλε θεωρώ μια γενική και αόριστη θέση, προκειμένου αυτή προφανώς να συνάδει με την γνώμη του γιατρού του στο τεκμ.9, και τίποτε περισσότερο. Εν πάση περιπτώσει η θέση αυτή δεν συνάδει με την ιατρική μαρτυρία που κάνει αποδεκτή το Δικαστήριο κατωτέρω και απορρίπτεται.
  60. Επίσης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η θέση του περί μη πώρωσης του κατάγματος, όταν τόσο ο ίδιος ο γιατρός του (ΜΕ4) όσο και ο ΜΥ1 μιλούν για πώρωση του κατάγματος.
  61. Ακόμη δεν είναι αποδεκτή η θέση του περί δύο χειρουργικών επεμβάσεων στις 3 και 4 Μαρτίου του
  62. Δεν υποστηρίζεται ιατρικά η θέση του αυτή (βλ. σχετικά την αξιολόγηση της μαρτυρίας των δύο ιατρών κατωτέρω).
  63. Τέλος, ότι θα χρειαστεί μελλοντικά να αφαιρέσει τις βίδες, ότι η επέμβαση θα στοιχίσει €2000 και θα μείνει 4 βδομάδες εκτός εργασίας καθώς και ότι πιθανόν η κατάσταση του ποδιού του στο μέλλον να χειροτερέψει, επίσης δεν γίνονται αποδεκτά. Δεν υποστηρίζονται από την αποδεκτή ιατρική μαρτυρία και σχετικά είναι όσα αναφέρονται πιο κάτω κατά την αξιολόγηση της ιατρικής μαρτυρίας. ΜΕ3 Γεώργιος Στούππας Ο συγκεκριμένος μάρτυρας, ο φυσιοθεραπευτής δηλαδή που έκανε φυσιοθεραπείες στον ενάγοντα, δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Διότι κατ' αρχήν απαντούσε στις ερωτήσεις με ένα ύφος αλαζονικό (κάτι που βεβαίως ενδέχεται να μην προκύπτει από τα στεγνά πρακτικά της δίκης). Περαιτέρω όμως και επειδή δεν περιορίστηκε στα της ειδικότητας του και υπεισήλθε σε θέματα που μόνον γιατρός θα μπορούσε να καταθέσει, εν γνώσει του ότι επιστημονικά δεν μπορούσε να στηρίξει τα λεγόμενα του. Σε κάποια στιγμή μάλιστα ο ίδιος επικαλέστηκε για πιο επιστημονικές εξηγήσεις, όπως το έθεσε, τον γιατρό. Έδειξε γενικότερα με τον πιο έντονο τρόπο ότι ήρθε στο Δικαστήριο όχι για να μαρτυρήσει εν σχέση με όσα γνώριζε, τις θεραπείες που έκανε και την εξέλιξη της κατάστασης του ενάγοντα αλλά για να βοηθήσει τον ενάγοντα στην υπόθεση του. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια δε θεωρώ ότι μέσα από γενικές και αόριστες αναφορές κατέληξε σε αυθαίρετα συμπεράσματα, ενώ περεταίρω δυστυχώς είπε και ψέματα. Πιο συγκεκριμένα αναφέρεται η γενική και αόριστη θέση του περί μεγάλων πιθανοτήτων μελλοντικών προβλημάτων στον ενάγοντα. Η εν λόγω αναφορά του έγινε θεωρώ χωρίς κανένα υπόβαθρο, αλλά το σημαντικό είναι ότι ακριβώς στο σημείο αυτό επικαλέστηκε για πιο «επιστημονικές εξηγήσεις» τον γιατρό, κάτι που δείχνει σαφώς ότι ως μη ειδικός μιλούσε αυθαίρετα. Εντύπωση όμως προκάλεσε στο Δικαστήριο η επιμονή του για ύπαρξη βράχυνσης στον ενάγοντα και μάλιστα είπε ότι στην αρχή η βράχυνση ήταν μεγάλη, την ίδια στιγμή που οι ειδικοί δηλαδή οι δύο ορθοπεδικοί που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δεν εντόπισαν βράχυνση, όπως ρητά ανέφεραν. Και βεβαίως σε συνέχεια του πιο πάνω, η αρνητική εικόνα για τον μάρτυρα συμπληρώθηκε με την αυθαίρετη θέση του ότι αν ο γιατρός δεν αναφέρεται στην έκθεση του σε βράχυνση είναι γιατί στην τελική εξέταση βρήκε πολύ βελτιωμένο το εύρος κίνησης στην κάμψη. Δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ, την ίδια στιγμή που ο γιατρός που είδε τον ενάγοντα από τις πρώτες μέρες που τραυματίστηκε αναφέρει ότι δεν είχε βράχυνση, ο μάρτυρας έρχεται να κάνει εικασίες και να μπει ουσιαστικά στη σκέψη του γιατρού γιατί δεν αναφέρει την βράχυνση. Αν είναι δυνατόν. Επίσης ο μάρτυρας δεν έπεισε το Δικαστήριο ούτε για το περιεχόμενο του τεκμηρίου
  64. Είναι για το θέμα αυτό που είπε ψέματα. Ανέφερε συγκεκριμένα ότι έγιναν την περίοδο από 06/05/08 μέχρι 12/12/08, 62 φυσιοθεραπείες. Τις ημερομηνίες των επισκέψεων τις έχει στον υπολογιστή του. Στην αρχή ο ενάγοντας έκανε πιο τακτικά φυσιοθεραπεία δηλαδή 3-4 φορές την βδομάδα και αργότερα πιο λίγες αλλά δεν θυμάται συγκεκριμένα. Κατ' αρχήν τόσο η διάρκεια της φυσιοθεραπείας όσο και ο αριθμός των φυσιοθεραπειών που έγιναν διαψεύδεται από τον ίδιο τον ενάγοντα, ο οποίος στην αντεξέταση του ανέφερε πως έκανε φυσιοθεραπεία για 3 μήνες, δύο φορές την βδομάδα και συγκεκριμένα Τρίτη και Παρασκευή. Συνολικά δέχτηκε ο ενάγοντας ότι έκανε 26 περίπου φυσιοθεραπείες. Από εκεί και πέρα η μαρτυρία του επί του θέματος δεν έχει ούτε συνοχή ούτε λογική. Είπε ότι είδε τις ημερομηνίες των επισκέψεων στον υπολογιστή αλλά δεν θυμάται συγκεκριμένα. Δεν έφερε τα στοιχεία μαζί του, αν και σε άλλες περιπτώσεις που ήρθε Δικαστήριο για τον ίδιο λόγο τα είχε μαζί του, αλλά και πάλιν σε άλλο σημείο διερωτήθηκε πώς να τα φέρει. Την ίδια στιγμή είπε ότι αν του δοθεί χρόνος μπορεί να τηλεφωνήσει να του τα στείλουν. Παρεμβάλλω εδώ ότι η πλευρά του ενάγοντα δεν ζήτησε κατά την επανεξέταση να τα καταθέσει, παρά την έντονη αμφισβήτηση που δέχτηκε ο μάρτυρας κατά την αντεξέταση, αφήνοντας επί του θέματος σκιές. Εκ της μαρτυρίας του αναφέρω αποδέχομαι μόνον ότι επιβεβαιώνεται από άλλη αποδεκτή μαρτυρία και συγκεκριμένα ότι έκανε στον ενάγοντα φυσιοθεραπείες κατόπιν παραπομπής του από τον γιατρό Κυριάκο Ανδρέου (ΜΕ4) για αποκατάσταση της μυικής δύναμης και απόκτηση κινητικότητας. Έγιναν πιο συγκεκριμένα 26 φυσιοθεραπείες μέσα σε μια περίοδο 3 μηνών και ο ενάγοντας χρεώθηκε €25.- για κάθε φυσιοθεραπεία. Παρεμβάλλω ότι το ποσό των €25.- δεν αποτέλεσε αντικείμενο αμφισβήτησης από την υπεράσπιση του εναγομένου. ΜΕ4 Δρ. Κυριάκος Ανδρέου ΜΥ1 Δρ. Άκης Παναγιωτίδης Δεν αμφισβητείται ότι πρόκειται για εμπειρογνώμονες. Όσον αφορά εμπειρογνώμονες, το Δικαστήριο μπορεί να υιοθετήσει τη θέση ενός εμπειρογνώμονα είτε εν όλω, είτε εν μέρει, είτε καθόλου, ανάλογα με τα ευρήματα του και την αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας υπόψη ότι οι εμπειρογνώμονες δεν έχουν κανένα προβάδισμα έναντι άλλων μαρτύρων και ότι η μαρτυρία τους υπόκειται στους ίδιους ακριβώς κανόνες αξιολόγησης όπως οι συνήθεις μάρτυρες επί γεγονότων (Vasilico Cements Works v. Σταύρου

(1978)1 ΑΑΔ 389, 397 και Ν. Νικολάου ν. Κλεάνθη Σταύρου
(1992)1 ΑΑΔ 746). Η συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα δεν είναι τόσο σημαντική για τους σκοπούς εκτιμήσεως της αξιοπιστίας τους, όπως στη περίπτωση ενός μάρτυρα πάνω σε γεγονότα (βλ. Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 41). Σε περιπτώσεις διιστάμενης ιατρικής μαρτυρίας, το Δικαστήριο θα πρέπει να αναλύσει και να αντιπαραβάλει τη συγκρουόμενη επιστημονική μαρτυρία για να καταλήξει στο τέλος να καταγράψει με επιμέλεια και πειστικό τρόπο τη δική του ανεξάρτητη κρίση όπως αυτή αναδύεται παραπέμποντας στα επιστημονικά δεδομένα και παρατηρήσεις όπως αυτά επεξηγήθηκαν από τους εμπειρογνώμονες. Στην Novichkova Daria v. Θέμη Βλαβή, Πολ. Έφ. 83/09, ημερ. 31.5.12 τονίστηκαν τα ακόλουθα από τον Δ. Στ. Ναθαναήλ: «Επί διιστάμενης ιατρικής μαρτυρίας, το Δικαστήριο οφείλει, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση αξιολόγησης μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων, να κρίνει τη μαρτυρία αυτή στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων μη δίνοντας προβάδισμα σε οποιαδήποτε ιατρικώς εκφρασθείσα γνώμη από εκάτερο των διαδίκων. Η κρίση του Δικαστηρίου πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα επιστημονικά δεδομένα που παρουσιάζονται ενώπιον του, σχηματίζοντας ιδίαν άποψη επί του θέματος, αιτιολογώντας επαρκώς την κατάληξη του, ως προς την προτίμηση του με αναφορά σ' αυτά τα δεδομένα.» Στην ίδια υπόθεση επιδοκιμάστηκε η πιο κάτω αναφορά από την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Αλέξανδρου Κωστάκη, ανήλικου, μέσω των γονέων και φυσικών κηδεμόνων του, Χρήστου και Μαρίας Κωστάκη
(2008)1 Α.Α.Δ. 432, στις σελ. 451-452 (Δ. Ναθαναήλ): «Η μαρτυρία όμως που δίνεται από ένα εμπειρογνώμονα πρέπει να εξετάζεται πρωτόδικα με ιδιαίτερη προσοχή. Οφείλει ένα πρωτόδικο Δικαστήριο να προχωρεί σε ανάλυση και αντιπαραβολή της συγκρουόμενης επιστημονικής μαρτυρίας και να καταγράφει με επιμέλεια και με πειστικό τρόπο τη δική του ανεξάρτητη κρίση η οποία όμως πρέπει να αναδύεται και να παραπέμπει στα επιστημονικά δεδομένα και παρατηρήσεις όπως εξηγήθηκαν από τους ειδικούς». Κατ' αρχήν να αναφερθεί ότι από την ενώπιον μου μαρτυρία προκύπτει ότι τα ακόλουθα αποτελούν κοινές θέσεις των δύο ιατρών ή δεν έχουν αμφισβητηθεί:
  1. Ο ενάγοντας υπέστη υπερκονδύλιο κάταγμα του αριστερού μηριαίου οστού, το οποίο αφορούσε την επίφυση. Το κάταγμα παρουσίαζε μετατόπιση.
  2. Υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση. Έγινε συγκεκριμένα κλειστή ανάταξη του κατάγματος και οστεοσύνθεση με δύο βίδες. Στη συνέχεια εφαρμόσθηκε γύψινος επίδεσμος. Παρεμβάλλω εδώ ότι η ιατρική μαρτυρία που ευρίσκεται ενώπιον μου, και με δεδομένο ότι δεν έχει κατατεθεί ενώπιον μου ιατρικό πιστοποιητικό του νοσοκομείου ή και δεν έχει προσκομιστεί άλλη μαρτυρία από ιατρό του νοσοκομείου, δεν υποστηρίζει την θέση του ενάγοντα περί δύο χειρουργικών επεμβάσεων και συγκεκριμένα στις 3 και 4 Μαρτίου.
  3. Έγινε εισαγωγή του στο Νοσοκομείο στις 02/03/08 και απελύθη στις 06/03/
  4. Ο γύψινος επίδεσμός αφαιρέθηκε στις 24/04/
  5. Αφού διαπιστώθηκε πώρωση του κατάγματος, συνεστήθη φυσιοθεραπεία και παρακολούθηση.
  6. Έγιναν 12 επισκέψεις του ενάγοντα στον ΜΕ4 μεταξύ 13/03/08 και 16/10/
  7. Κατά τις επισκέψεις αυτές ελήφθησαν οι ακτινογραφίες τεκμ.10-
  8. Έγιναν άλλες 3 επισκέψεις ήτοι 31/10/08, 11/09/13 και 02/02/
  9. Ο ΜΥ1 είδε τον ενάγοντα στις 10/04/09 για λογαριασμό της ασφαλιστικής του εναγομένου ή και του εναγομένου.
  10. Ο τραυματισμός του ενάγοντα υπήρξε επώδυνος, του προκάλεσε πόνο και γενικότερα υπέφερε από αυτόν αρκετά.
  11. Μέχρι τις 16/10/08 (βλ. τεκμ.9) διαπιστώθηκε ότι ο ενάγοντας: (α) Περπατά φυσιολογικά. (β) Το βαθύ κάθισμα είναι δύσκολο και προκαλεί πόνο όπισθεν του αριστερού γόνατος. (γ) Φέρει 2 ουλές στην έσω επιφάνεια του μηρού, 2 εκατοστά η κάθε μία, και 1 εκατοστό οίδημα της αριστερής γαστροκνημίας. (δ) Παρουσιάζει 2 εκ. μυική ατροφία του αριστερού μηρού. (ε) Η κάμψης είναι περιορισμένη κατά 15 μοίρες. (στ) Παρουσιάζει υπερέκταση του αριστερού γόνατος κατά 15 μοίρες. (ζ) Η πώρωση του κατάγματος έγινε με ελαφρά βλαισότητα και μικρή πρόσθια γωνίωση.
  12. Μέχρι τις 27/04/09 (βλ. τεκμ.15) διαπιστώθηκε ότι ίσχυαν όλα τα πιο πάνω, με εξαίρεση το οίδημα στην αριστερή γαστροκνημία, την υπερέκταση του αριστερού γόνατος και την βλαισότητα. Παραμένουν επίδικα τα ακόλουθα: - Κατά πόσο παρουσίασε προσθιοπίσθια αστάθεια του γόνατος. - Κατά πόσο η μικρή πρόσθια γωνίωση υφίσταται σήμερα. - Κατά πόσο η μυική ατροφία θα βελτιωθεί περαιτέρω και θα αποκατασταθεί. - Κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα να παρουσιαστεί μετατραυματική αρθρίτιδα. - Η αναγκαιότητα για χειρουργική επέμβαση προκειμένου να αφαιρεθούν οι 2 βίδες. - Τα κατάλοιπα του τραυματισμού. Αξιολόγηση ιατρικής μαρτυρίας Έχοντας μελετήσει πολύ προσεκτικά την μαρτυρία των δύο ιατρών σε συνάρτηση με τα ιατρικά πιστοποιητικά που εξέδωσαν, έχω αποφασίσει να μην αποδεχτώ την μαρτυρία του ΜΕ
  13. Επιλέγω την μαρτυρία του ΜΥ
  14. Κατ' αρχήν σημειώνεται ότι ο ΜΥ1, πλην της εξαιρετικής εντύπωσης που μου έκανε σαν μάρτυρας και των πειστικών εξηγήσεων που έδωσε, παρατηρώ ότι δεν αντεξετάστηκε επί της ουσίας των όσων ανέφερε και η μαρτυρία του θα μπορούσε να λεχθεί παρέμεινε αναντίλεκτη.
  15. Εν σχέση με την αναφερόμενη προσθιοπίσθια αστάθεια στο γόνατο ο ΜΕ4 δεν έπεισε το Δικαστήριο περί της ύπαρξης της. Αντεξεταζόμενος όταν του υποβλήθηκε ότι δεν υπήρχε αστάθεια στον ενάγοντα απάντησε ως εξής «Εγώ γράφω και λέω αυτά που έχω βρει και κλινικά και υποκειμενικά» (βλ. σελ.11 στενοτυπημένων πρακτικών ημερ.03/02/16). Αντί δηλαδή να δώσει μια επιστημονική εξήγηση αναφορικά με το θέμα, έδωσε μια γενική και αόριστη απάντηση. Κατ' επέκταση και η αναφορά στη μαρτυρία του περί διαπίστωσης ελαφράς βελτίωσης της αστάθειας όταν εξέτασε τον ενάγοντα στις 02/02/16 παραμένει μετέωρη και έκθετη σε απόρριψη. Αντίθετα ο ΜΥ1 εξήγησε με επάρκεια και με πειστικό τρόπο τι θα έπρεπε να υπήρχε για να παρουσιάζετο αστάθεια, καθώς και σε τι ενέργειες θα προέβαινε αν είχε την παραμικρή αμφιβολία για ύπαρξη τέτοιας αστάθειας.
  16. Διεφάνη περαιτέρω μέσα από τη μαρτυρία ότι η γνώμη που εξέφρασε ο ΜΕ4 στο πιστοποιητικό που εξέδωσε στις 23/10/08 (τεκμ.9) ότι «έχοντας υπόψη τον χρόνο που έχει περάσει τα παρόντα αντικειμενικά ευρήματα θα παραμείνουν μόνιμα» έχει διαψευσθεί. Διότι αναφέρεται κατ' αρχήν ότι αντικειμενικά ευρήματα ήταν τότε μεταξύ άλλων το 1 εκατοστό οίδημα της αριστερής γατροκνημίας, η υπερέκταση του γόνατος και η βλαισότητα. Όμως αυτά στις 10/04/09 που ο ενάγοντας εξετάστηκε από τον ΜΥ1 δεν υπήρχαν, έχοντας υπόψη τις διαπιστώσεις του τελευταίου στο τεκμ.15, και ο ΜΥ1 δεν αντεξετάστηκε σχετικά. Συνεπώς παρεμβάλλω εδώ παραμένει μετέωρη η θέση του ΜΕ4 περί διαπίστωσης βλαισότητας και υπερέκτασης στις ακτινογραφίες ημερ.11/09/13 (τεκμ.14). Επίσης σύμφωνα με τον ΜΕ4 μόνιμα θα παρέμενε και η μυική ατροφία 2 εκατοστών. Όμως όπως ο ίδιος ο ΜΕ4 ανέφερε στη μαρτυρία του, όταν εξέτασε τον ενάγοντα στις 02/02/16 διαπίστωσε ότι η μυική ατροφία βελτιώθηκε κατά 0,5 εκατοστό. Συνεπώς η γνώμη του επί του σημείου αυτού ήταν προφανώς αυθαίρετη. Αντίθετα η γνώμη του ΜΥ1 επί του θέματος της μυικής ατροφίας ήταν ότι με την πάροδο του χρόνου θα αποκατασταθεί. Όπως εξήγησε δε στην μαρτυρία του η ατροφία είναι πάντοτε αποτέλεσμα δυσχρηστίας του σκέλους και όταν αρχίσει να το χρησιμοποιεί και να ασκείται η ατροφία αυτή θα αποκατασταθεί. Η γνώμη του συνεπώς έρχεται να επιβεβαιωθεί μέσα από τα γεγονότα και πιο συγκεκριμένα από την διαπίστωση ότι ήδη υπάρχει βελτίωση σήμερα κατά 0,5 εκατοστό.
  17. Αναφορικά με το θέμα της ύπαρξης μικρής γωνίωσης, αναφέρεται ότι ο ΜΥ1 βλέποντας το τεκμ.14 (ακτινογραφίες ημερ.11/09/13) είπε ότι εκείνη η μικρή γωνίωση που υπήρχε έχει διορθωθεί. Δεν υπάρχει πλέον. Έγινε remodeling (οστική ανακατασκευή), όρο που είχε εξηγήσει προηγουμένως. Στην παρούσα κατάσταση το κόκκαλο είναι ολόισιο και το πόδι φυσιολογικό. Επί των όσων ανέφερε πιο πάνω ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε και η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη. Εδώ σημειώνω πως δεν έχει διαφύγει του Δικαστηρίου ότι οι σχετικές υποβολές που έγιναν στον ΜΕ4 κατά την αντεξέταση του ήταν στη βάση του ότι η γωνίωση ήταν τόσο μικρή που δεν μπορούσε καν να μετρηθεί και εν πάση περιπτώσει ουδέν πρόβλημα θα δημιουργήσει στον ασθενή. Όμως θεωρώ πως η μετέπειτα μαρτυρία του ΜΥ1 και όσα ανέφερε πιο πάνω, τα οποία έμειναν αναντίλεκτα, έχουν ξεκαθαρίσει το θέμα αυτό.
  18. Ο ΜΕ4 δεν με έπεισε σημειώνω ούτε για το θέμα της πιθανότητας ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας στον ενάγοντα συνεπεία του τραυματισμού του. Κατ' αρχήν επειδή σημειώνω ανέφερε ότι κάποιος που παθαίνει τραυματισμό, η πιθανότητα να παρουσιάσει μετατραυματική αρθρίτιδα, όταν μάλιστα ο τραυματισμός έχει αφήσει κατάλοιπα αστάθειας και γωνίωσης, είναι πολύ μεγάλη η διαφορά εν συγκρίσει με κάποιο φυσιολογικό. Συνεπώς το υπόβαθρό που έθεσε τονίζοντας ως σημαντικά στοιχεία την αστάθεια και την γωνίωση, με δεδομένο ότι δεν αποδέχομαι την ύπαρξη οιουδήποτε εκ των στοιχείων αυτών ως κατάλοιπα του τραυματισμού, έχει καταρρεύσει. Από εκεί και πέρα όμως ανεξάρτητα τούτου αναφέρω και το εξής. Θεωρώ ότι οι εξηγήσεις που έδωσε ο ΜΕ4 για το θέμα ήταν γενικές και σε αντιπαραβολή με όσα ανέφερε ο ΜΥ1, ο οποίος κατά την κρίση μου εξήγησε με επάρκεια και επιστημονικό τρόπο πότε και κάτω από ποιες προϋποθέσεις μπορεί να παρουσιαστεί αρθρίτιδα, δεν αφήνουν περιθώριο στο Δικαστήριο για το ποια μαρτυρία θα υιοθετήσει. Χωρίς δισταγμό αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΥ1 και συνεπώς την θέση του ότι εάν ο ενάγοντας αναπτύξει αρθρίτιδα, που συνήθως εκδηλώνεται μετά τα 50 χρόνια, αυτό δεν θα έχει καμία σχέση με τον τραυματισμό του.
  19. Αναφορικά με το θέμα της ισχυριζόμενης μελλοντικής επέμβασης παρατηρώ ότι δεν απασχόλησε καμία πλευρά, εξ' ου και δεν υποβλήθηκε καμία ερώτηση σχετικά στους δύο ιατρούς που κατέθεσαν. Ο ενάγοντας είχε αναφερθεί στη μαρτυρία του στο θέμα αυτό και πιο συγκεκριμένα σε συνομιλία του με τον ΜΕ4 πιθανόν όταν αφαιρέθηκε ο γύψος, όπως είπε, για το ότι θα στοιχίσει η επέμβαση αυτή €2000.- και ότι μετά την επέμβαση θα παραμείνει εκτός εργασίας για 4 βδομάδες. Αυτό όμως δεν επιβεβαιώθηκε από τον ΜΕ4 αλλά ούτε γενικότερα ιατρικά. Ο ΜΥ1 αναφέρω δε ότι κάνει μια αναφορά στο τεκμ.15 για το ότι μελλοντικά θα χρειαστεί να αφαιρεθούν οι βίδες χειρουργικά, αλλά και πάλιν ουδεμία ερώτηση υποβλήθηκε σχετικά. Εν πάση περιπτώσει το τεκμ. 15 εξεδόθη στις 27/04/09 και εφόσον δεν υποβλήθηκε καμία ερώτηση στον μάρτυρα και το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του καμία μαρτυρία για το αν πλέον, μετά την πάροδο τόσων χρόνων, η επέμβαση αυτή χρειάζεται να γίνει, και γενικότερα δεν υπάρχει καμία ιατρική μαρτυρία για το θέμα, δεν μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει αυθαίρετα ότι αυτή θα γίνει.
  20. Ως προς τα κατάλοιπα του τραυματισμού, ενόψει των όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω και της αποδοχής ουσιαστικά της μαρτυρίας του ΜΥ1 επί όλων των επίδικων θεμάτων αποδέχομαι κατ' αρχήν ότι η μικρή μυική ατροφία του αριστερού μηρού, 1,5 εκατοστό σήμερα, μελλοντικά θα αποκατασταθεί. Από εκεί και πέρα ότι: (α) οι δύο μικρές ουλές θα παραμείνουν μόνιμα, και (β) υπάρχει μειωμένη κάμψη του αριστερού γόνατος κατά 15 μοίρες, η οποία θα βελτιωθεί. Εάν μείνει κάποιο υπόλοιπο από τις 15 μοίρες η μόνη κίνηση που θα επηρεάζει τον ενάγοντα είναι το βαθύ κάθισμα ή διαφορετικά το τσουλοκάθισμα. Ο ενάγοντας όμως σε γενικές γραμμές δεν θα αντιμετωπίσει μελλοντικά οποιαδήποτε προβλήματα. Ευρήματα: Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση της μαρτυρίας πιο πάνω, τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα ακόλουθα:
  21. Στις 02/03/2008, ο ενάγοντας μαζί με ένα φίλο του, προσπάθησε να διασταυρώσει τη Λεωφ. Μακαρίου Γ', εις την οποία υπήρχε αρκετή τροχαία κίνηση και τα αυτοκίνητα κινούνταν με πολύ χαμηλές ταχύτητες, από νότια προς βόρεια για να πάει στο εστιατόριο McDonals. Αφού του δόθηκε η δυνατότητα από τους οδηγούς που έρχονταν από δεξιά να διασταυρώσει ξεκίνησε να διασταυρώνει μαζί με τον φίλο του ο οποίος ήταν ένα βηματισμό μπροστά του. Έφτασε στη συνεχή γραμμή που χώριζε το δρόμο, κοντοστάθηκε με μια παύση για να ελέγξει εκ νέου το δρόμο αριστερά του και είδε ότι ερχόταν με χαμηλή ταχύτητα αυτοκίνητο το οποίο ήταν σε απόσταση 15-20 μέτρα. Συνέχισαν με το φίλο του να διασταυρώνουν και ο οδηγός του αυτοκινήτου δηλ. ο εναγόμενος συνέχισε και εκείνος την πορεία του με χαμηλή ταχύτητα δίνοντας τους την εντύπωση ότι θα περάσει από πίσω τους. Ο φίλος του ανέβηκε στο πεζοδρόμιο ενώ ο ίδιος είχε φτάσει ένα βήμα από το πεζοδρόμιο και εκεί το αυτοκίνητο του εναγόμενου τον κτύπησε στο αριστερό του πόδι.
  22. Την ώρα που έγινε το δυστύχημα, δηλαδή στις 13:00, πλην της μεγάλης τροχαίας κίνησης με αυτοκίνητα, υπήρχαν πολλοί πεζοί στα πεζοδρόμια και υπήρχαν επίσης πεζοί που διέσχιζαν την αναφερθείσα πιο πάνω Λεωφόρο.
  23. Μετά το κτύπημα ο ενάγοντας έπεσε στο πεζοδρόμιο, ενώ ο εναγόμενος συνέχισε την πορεία του και τον σταμάτησαν σε απόσταση 50 μέτρα από το σημείο του δυστυχήματος.
  24. Ο ενάγοντας εκ του δυστυχήματος τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο με ιδιωτικό αυτοκίνητο. Υπέστη συγκεκριμένα υπερκονδύλιο κάταγμα του αριστερού μηριαίου οστού, το οποίο αφορούσε την επίφυση. Το κάταγμα παρουσίαζε μετατόπιση. Υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση και συγκεκριμένα σε κλειστή ανάταξη του κατάγματος και οστεοσύνθεση με δύο βίδες. Στη συνέχεια εφαρμόσθηκε γύψινος επίδεσμος. Στις 06/03/08 απελύθη.
  25. Ο γύψινος επίδεσμός αφαιρέθηκε στις 24/04/
  26. Αφού διαπιστώθηκε δε πώρωση του κατάγματος, συνεστήθη φυσιοθεραπεία και παρακολούθηση.
  27. Ο τραυματισμός του ενάγοντα υπήρξε επώδυνος, του προκάλεσε πόνο και γενικότερα υπέφερε από αυτόν αρκετά. Ας σημειωθεί ότι για ένα διάστημα 4 μηνών, εκ των οποίων τους 2 περίπου ήταν κλινήρης, ο ενάγοντας βοηθείτο για τις προσωπικές του ανάγκες καθώς και τις μετακινήσεις του από τη μητέρα του.
  28. Μέχρι τις 16/10/08 διαπιστώθηκε ότι ο ενάγοντας: (α) Περπατά φυσιολογικά. (β) Το βαθύ κάθισμα είναι δύσκολο και προκαλεί πόνο όπισθεν του αριστερού γόνατος. (γ) Φέρει 2 ουλές στην έσω επιφάνεια του μηρού, 2 εκατοστά η κάθε μία, και 1 εκατοστό οίδημα της αριστερής γαστροκνημίας. (δ) Παρουσιάζει 2 εκ. μυική ατροφία του αριστερού μηρού. (ε) Η κάμψης είναι περιορισμένη κατά 15 μοίρες. (στ) Παρουσιάζει υπερέκταση του αριστερού γόνατος κατά 15 μοίρες. (ζ) Η πώρωση του κατάγματος έγινε με ελαφρά βλαισότητα και μικρή πρόσθια γωνίωση.
  29. Μέχρι τις 27/04/09 διαπιστώθηκε ότι ίσχυαν όλα τα πιο πάνω, με εξαίρεση το οίδημα στην αριστερή γαστροκνημία, την υπερέκταση του αριστερού γόνατος και την βλαισότητα.
  30. Παρατηρείται σήμερα στον ενάγοντα μια μικρή μυική ατροφία του αριστερού μηρού, συγκεκριμένα 1,5 εκατοστό, η οποία μελλοντικά θα αποκατασταθεί πλήρως. Από εκεί και πέρα (α) οι δύο μικρές ουλές θα παραμείνουν μόνιμα, και (β) υπάρχει μειωμένη κάμψη του αριστερού γόνατος κατά 15 μοίρες, η οποία μελλοντικά θα βελτιωθεί. Εάν μείνει κάποιο υπόλοιπο από τις 15 μοίρες η μόνη κίνηση που θα επηρεάζει τον ενάγοντα είναι το βαθύ κάθισμα ή διαφορετικά το τσουλοκάθισμα. Ο ενάγοντας όμως σε γενικές γραμμές δεν θα αντιμετωπίσει μελλοντικά οποιαδήποτε προβλήματα. Νομική Πτυχή για το θέμα ευθύνης Στην Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 475, 483, κρίθηκε ότι η αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Γενικά, εφόσον η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια. Η συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου και όχι του οδηγού που ενέχεται (βλ. Markantonis v Demakis
(1989)1 CLR 387, 392) και ο προσδιορισμός του καθήκοντος ενός εκάστου ποικίλλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Το καθήκον για τη λήψη μέτρων προφύλαξης μορφοποιείται ενόψει κινδύνου ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη (βλ. Βίκης v Νεοφύτου
(1990)1 ΑΑΔ 345, 350) Στην υπόθεση Αλεξάνδρου ν. Λεβέντη
(1996)1 ΑΑΔ 420, ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Μ. Πικής προσδιόρισε το καθήκον επιμέλειας ως ακολούθως (σελ 425 - 426): «Το καθήκον για επιμέλεια γεννάται αφότου η διακίνηση άλλων προσώπων καθιστά εξ αντικειμένου μέριμνα του προσώπου που χρησιμοποιεί το δρόμο τη λήψη προφυλακτικών μέτρων για την προστασία της ασφάλειάς τους. Το κριτήριο για τον καθορισμό της αμέλειας είναι καθολικό και απρόσωπο. Η αμέλεια κρίνεται αντικειμενικά με γνώμονα τις αντιδράσεις ενός συνετού οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί το δρόμο λελογισμένα και με συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των άλλων που χρησιμοποιούν το δρόμο. ............ Ο επιμερισμός της ευθύνης συναρτάται με δύο παράγοντες: Το μεμπτό της διαγωγής (blameworthiness), κρινόμενο υπό το πρίσμα του καθήκοντος επιμέλειας, και την αιτιώδη σχέση μεταξύ της παραβίασης του καθήκοντος επιμέλειας και της ζημίας η οποία προκύπτει (causative potency). Δυνητικά, η αμέλεια του οδηγού αυτοκινήτου έχει μεγαλύτερες επιπτώσεις από την αμέλεια του πεζού ή του ποδηλατιστή. Ενώ η ευθύνη του οδηγού αυτοκινήτου και του πεζού μπορεί να είναι ίση σε έκταση, η δυνατότητα πρόκλησης ζημίας είναι πολύ μεγαλύτερη στην περίπτωση του αυτοκινητιστή. Η κατανομή της ευθύνης γίνεται κάτω από ευρεία σκοπιά, με γνώμονα τη λογική και την κοινή εμπειρία (βλ. Charalambous ν. Kassapis
(1988)1 C.L.R. 25). .....» Ως προς τη νομική πτυχή της εξέτασης και διακρίβωσης αμέλειας, συντρέχουσας αμέλειας και του καθορισμού ευθύνης μεταξύ των διαδίκων, το Δικαστήριο αποφασίζει πρώτα αν έχει αποδειχθεί αμέλεια σε βάρος του εναγομένου. Εάν η απόφαση είναι καταφατική τότε εξετάζει με βάση το άρθρο 57 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, αν ο ενάγων έχει συντρέχουσα αμέλεια. Αποφασίζει το ποσοστό της ευθύνης μεταξύ του εναγομένου, από τη μια και του ενάγοντα από την άλλη και μειώνει το ποσό των αποζημιώσεων ανάλογα με το ποσοστό της συντρέχουσας αμέλειας του ενάγοντα (βλ. Μαυρίδης ν. Dharaghji
(1990)1 AAΔ 1013, 1023). Ευθύνη: Είναι προφανές κατά την κρίση μου με βάση όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, που πηγάζουν μέσα από την μοναδική εκδοχή που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το επίδικο δυστύχημα δηλαδή αυτή του ενάγοντα, η οποία έγινε αποδεκτή, ότι την ευθύνη για το επίδικο δυστύχημα φέρει ο εναγόμενος αποκλειστικά. Ο ενάγοντας διασταύρωνε το δρόμο με κανονικό βήμα μαζί με τον φίλο του. Όταν έφτασε στη διαχωριστική γραμμή του δρόμου σταμάτησε, είδε στα αριστερά το αυτοκίνητο του εναγόμενου να κινείται με χαμηλή ταχύτητα και συνέχισε να περάσει απέναντι. Την στιγμή αυτή η απόσταση τους ήταν 15-20 μέτρα. Τη δεδομένη στιγμή επίσης υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση και αρκετοί πεζοί στο πεζοδρόμιο αλλά και πεζοί που διασταύρωναν τον δρόμο. Ο εναγόμενος υπό τις περιστάσεις όφειλε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός. Το γεγονός δε ότι συνέχισε την πορεία του κανονικά, χωρίς να σταματήσει ή να προβεί σε ελιγμό, κτυπώντας τον ενάγοντα με το αριστερό μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου του όταν ο τελευταίος βρισκόταν ένα βήμα πριν ανέβει στο πεζοδρόμιο, έχοντας δηλαδή περάσει ουσιαστικά μπροστά από ολόκληρο σχεδόν το αυτοκίνητο του εναγόμενου, δείχνει ακριβώς ότι ο εναγόμενος δεν τηρούσε έμπροσθεν του τη δέουσα παρατηρητικότητα και υπολόγισε λανθασμένα ότι θα περνούσε δίπλα από τον πεζό. Εδώ είναι που εντοπίζεται η αιτία του δυστυχήματος. Εξάλλου αναφέρεται εδώ ότι τούτη ήταν ουσιαστικά η θέση του εναγόμενου επί τόπου στη σκηνή (βλ. τεκμ.1), θέση η οποία βεβαίως δεν έχει διαφύγει του Δικαστηρίου ότι άλλαξε εντελώς με την κατάθεση του εναγόμενου τεκμ.2, χωρίς όμως τούτο να έχει κάποια σημασία υπό τις περιστάσεις. Αυτό γιατί σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο δεν θα απασχολήσουν οι καταθέσεις του εναγομένου. Αυτές ουδεμία αποδεικτική αξία έχουν, νοουμένου ότι ο ίδιος ο εναγόμενος δεν έδωσε ένορκη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν υπέστη τη βάσανο της αντεξέτασης για να κριθεί η αξιοπιστία του (βλ. Πολ.Εφ. 10743, Στέλιος Αποστολίδης v. Παντελή Ζουλή
(2001)1 Α.Α.Δ. 1695). Ειδικές ζημιές: Σύμφωνα με την πάγια Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι ειδικές ζημιές θα πρέπει να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις με λεπτομέρεια και πρέπει να αποδεικνύονται αυστηρά, με συγκεκριμένη και θετική μαρτυρία. Στην προκειμένη περίπτωση ο ενάγοντας στη σελίδα 6 της Έκθεσης Απαίτησης του παραθέτει λεπτομέρειες των ειδικών ζημιών που κατ' ισχυρισμό υπέστη. Πιο συγκεκριμένα αξιώνει:
  1. Ιατρικά έξοδα νοσοκομείου Λεμεσού € 47,84.-
  2. Έξοδα Δρ. Κυριάκου Π. Ανδρέου €1.120.-
  3. Έξοδα φυσιοθεραπείας €1.550.-
  4. Έξοδα φροντίδας και νοσηλείας στο σπίτι για 4 μήνες €2.400.-
  5. Τέλη αστυνομικής έκθεσης € 85,43.- Οι ειδικές ζημιές υπό 1, 4 και 5 ευθέως αναφέρω ότι δεν έχουν αποδειχθεί. Κατ' αρχήν ο ενάγοντας στη μαρτυρία του αναφέρθηκε γενικά και αόριστα σε πληρωμή των τελών ιατρικής έκθεσης του Νοσοκομείου εκ €47,84 και της αστυνομικής έκθεσης εκ €85.-. Δεν έδωσε ποτέ όμως συγκεκριμένες λεπτομέρειες για τις ισχυριζόμενες πληρωμές και δεν παρουσίασε οιεσδήποτε αποδείξεις αναφορικά με την πληρωμή των ποσών αυτών, ενώ περαιτέρω αναφέρεται ότι ούτε και τα ίδια τα έγγραφα αυτά παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Σε ότι αφορά δε τα ισχυριζόμενα έξοδα για την φροντίδα και νοσηλεία στο σπίτι αναφέρεται ότι δεν παρουσιάστηκε συγκεκριμένη μαρτυρία για την απώλεια της μητέρας του. Όπως ανέφερε κατά την αντεξέταση του ο ενάγοντας η μητέρα του εργαζόταν πριν το δυστύχημα και την περίοδο του δυστυχήματος έπρεπε να σταματήσει για να τον περιποιηθεί. Όμως παρατηρώ ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη μαρτυρία που να δικαιολογεί την αξίωση αυτή. Για τα έξοδα φυσιοθεραπείας, έχοντας υπόψη όσα αναφέρθηκαν στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ενάγοντα και του ΜΕ3, θα αποδεχτώ μέρος του ποσού και συγκεκριμένα ποσό €650.-. Τέλος, το ποσό των €1.120.- ως έξοδα του Δρ. Κυριάκου Ανδρέου γίνεται αποδεκτό (βλ. τεκμ.9 και ειδικά την τελευταία σελίδα σε συνδυασμό με την μαρτυρία του Δρ. Κυριάκου Ανδρέου). Εδώ αναφέρεται ότι δεν έχει διαφύγει του Δικαστηρίου ότι ο γιατρός πέραν του εν λόγω ποσού αναφέρθηκε στη μαρτυρία του και σ' ένα επιπλέον ποσό €200.- για επιπλέον 3 επισκέψεις και 1 ακτινογραφία, όμως αυτό το ποσό που δεν καλύπτεται από τη δικογραφία δεν θα αποδοθεί. Γενικές Αποζημιώσεις: Η υπάρχουσα νομολογία επί του θέματος των αποζημιώσεων θέτει ότι οι αποζημιώσεις θα πρέπει να συνιστούν εύλογη και δίκαιη αποκατάσταση του ενάγοντος [ βλέπε Ioannou & Paraskevaides (Overseas) Ltd and Other v.Christofis
(1982)1 C.L.R. 719], αλλά το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να αποπειράται να επιδικάσει αποζημιώσεις για το πλήρες ποσό ή να προβεί σε τέλεια χρηματική αποκατάσταση [ βλέπε Paraskevopoulos v. Georghiou
(1970)1C.L.R. 118 και Xenopoulos and another v. Anastasiou
(1981)1 C.L.R. 521]. Από την άλλη, οι αποζημιώσεις θα πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτές (βλέπε Δ. Κουμπαρή κ.ά. ν. Δ. Χρίστου Φατρή
(2001)1 Β Α.Α.Δ. σελ. 921). Γεγονός αποτελεί ότι δεν υπάρχει ξεκαθαρισμένο και επακριβές κονδύλι για κάθε τραύμα ξεχωριστά. Έχω διεξέλθει με προσοχή τη Νομολογία προς το σκοπό καθοδήγησης μου για το θέμα των γενικών αποζημιώσεων. Εξάλλου μόνον καθοδήγηση θα μπορούσε το Δικαστήριο να λάβει από προηγούμενες αποφάσεις αφού είναι σχεδόν αδύνατο να συμπίπτουν τραυματισμοί και τα ιδιαίτερα περιστατικά των θυμάτων. Στην Πολ. Έφ. 11331, Χάρης Χαριλάου v. Νίκου Νικολάου
(2003)1 Α.Α.Δ. 1460, το Ανώτατο Δικαστήριο αύξησε το ποσό των αποζημιώσεων που επιδικάστηκε πρωτόδικα από €13.668.- (Λ.Κ.8000) σε €20.503.- (Λ.Κ.12.000). Αναφέρθηκαν σχετικά τα εξής: " Οι αποζημιώσεις. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο διαπίστωσε τα εξής: «Συνεπεία του επιδίκου τροχαίου δυστυχήματος ο ενάγοντας υπέστηκε σοβαρούς τραυματισμούς. Σοβαρότερος, οδυνηρότερος και που άφησε τα ουσιαστικότερα κατάλοιπα ήταν ο τραυματισμός του κάτω δεξιού του άκρου. Υπέστηκε κάταγμα του έξω κνημιαίου κονδύλου της δεξιάς κνήμης. Χειρουργήθηκε έξι ημέρες μετά και τοποθετήθησαν στο πόδι του δύο βίδες. Το πόδι του ακινητοποιήθηκε στον γύψο. Παρέμεινε στο Νοσοκομείο για δύο εβδομάδες. Η ανάρρωση του ήταν σταθερή και η κινητικότητα του γονάτου επανήλθε πλήρως. Υπάρχει χειρουργική ουλή 15 εκ. στην εξωτερική επιφάνεια του γονάτου και θα πρέπει να υποστεί νέα εγχείρηση για την αφαίρεση των υλικών από το πόδι του, κάτι που θα έπρεπε ήδη να είχε γίνει. Εξακολουθεί να έχει πόνους όταν γονατά και όταν ανεβαίνει και κατεβαίνει σκάλες. Αυτά τα προβλήματα είχαν φθήνουσα ένταση φαίνεται όμως να έχει παραμείνει κάποιος βαθμός μόνιμης πλέον κατάστασης. Το σοβαρότερο ζήτημα σήμερα αφορά τη διαπίστωση οστεοαρθρίτιδας στο γόνατο. Το γόνατο του ενάγοντος έχει υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη και τα αποτελέσματα της οστεοαρθρίτιδας θα επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου. Το νεαρό της ηλικίας του είναι παράγοντας αρνητικός γιατί με τα χρόνια η κατάσταση αυτή θα χειροτερεύει. ....................................................................................................... Η διαπίστωση οστεοαρθρίτιδας ανατρέπει τη συνεχή καλυτέρευση της κατάστασης του οπόταν τα προβλήματα από την εκδήλωση της και οι αυξανόμενες επιπτώσεις τους στο μέλλον είναι ότι πιο ανησυχητικό για τον νεαρό ενάγοντα. Ο τραυματισμός στην σπονδυλική του στήλη και οι όσες ενοχλήσεις έχει από καιρού εις καιρόν είναι δευτερεύουσας πλέον σημασίας. Κατά κύριο λόγο οι πόνοι και η ταλαιπωρία του προήλθαν από τον τραυματισμό του στο πόδι και εκεί εστιάζεται το πρόβλημα που θα τον ακολουθεί στη ζωή του συνεπεία της εκδηλούμενης μετατραυματικής οστεοαρθρίτιδας.» Ακολούθως το Πρωτόδικο Δικαστήριο επεδίκασε στον εφεσείοντα ποσό της τάξεως των £8.000.- με τη μορφή γενικών αποζημιώσεων. Έλαβε υπόψη τον πόνο και την ταλαιπωρία που είχε υποστεί, τις ενοχλήσεις που συνεχίζει να έχει, την περαιτέρω ταλαιπωρία που θα υποστεί στην εγχείρηση που θα υποβληθεί για την αφαίρεση των βίδων από το πόδι του, και την οστεοαρθρίτιδα στο γόνατο του με «ότι συνεπάγεται για την ποιότητα της ζωής του νεαρού αυτού στο μέλλον»..... .......................... Στην παρούσα υπόθεση ο εφεσείων ήταν 28 ετών κατά το χρόνο του τραυματισμού του - το έτος 1996 - και 34 ετών κατά το χρόνο έκδοσης της εκκαλούμενης απόφασης. Έχει υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς. Εξακολουθεί να έχει μόνιμα κατάλοιπα. Δίνουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στην οστεοαρθρίτιδα η οποία θα επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου. Δίνουμε, επίσης, βαρύτητα στο γεγονός της νέας εγχείρισης που θα υποστεί ο εφεσείων για αφαίρεση των υλικών από το πόδι του. Έχουμε την άποψη πως δεν έχει δοθεί η δέουσα βαρύτητα στην ηλικία του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την εμφάνιση της οστεοαρθρίτιδας η οποία θα το συνοδεύει σε όλη του τη ζωή. Επίσης δεν έχει δοθεί η δέουσα βαρύτητα στο γεγονός της νέας εγχείρισης. Λαμβανομένων υπόψη όλων των σχετικών παραγόντων και των στοιχείων που έχουμε προσδιορίσει πιο πάνω θεωρούμε ότι το επιδικασθέν ποσό των £8.000.- είναι έκδηλα ανεπαρκές για να μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί δίκαιη και εύλογη αποζημίωση για τις κακώσεις που έχει υποστεί ο εφεσείων και για τα κατάλοιπα των κακώσεων που θα τον συνοδεύουν μόνιμα. Το ποσό των £8.000.- πρέπει να αντικατασταθεί με το ποσό των £12.000.-. " Στην Πολ.Εφ. 10743, Στέλιος Αποστολίδης v. Παντελή Ζουλή
(2001)1 Α.Α.Δ. 1695, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία επιδικάστηκε ποσό Λ.Κ.12.000 (€20.503.-) ως γενικές αποζημιώσεις. Αναφέρθηκαν στην απόφαση αυτή τα ακόλουθα: " Από το ατύχημα ο εφεσίβλητος υπέστη σοβαρές σωματικές κακώσεις. Ο κλινικός και ακτινολογικός έλεγχος κατέδειξε αίμαθρο στο δεξιό γόνατο και συντριπτικό κάταγμα της δεξιάς επιγονατίδας. Εισήχθηκε στο χειρουργείο όπου του έγινε ανοικτή ανάταξη του κατάγματος και οστεοσύνθεση με βελόνες τύπου Kirshner με σύρμα και μια βίδα. Το σκέλος ακινητοποιήθηκε σε γύψινο κυλινδρικό νάρθηκα. Ο γύψος αφαιρέθηκε δύο σχεδόν μήνες μετά και ακολούθησε φυσιοθεραπεία. Υπήρξε πλήρης πόρωση του κατάγματος. Παρέμειναν ως μόνιμα κατάλοιπα επιμήκης χειρουργική ουλή 15 εκατοστών στην πρόσθια επιφάνεια του γόνατος και ελαφρός περιορισμός στην κάμψη-έκταση του γόνατος. Κατά τους θεράποντες γιατρούς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ανάπτυξης οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων λόγω της συντριβής της επιγονατίδας, πράγμα που επιβεβαιώθηκε ακτινολογικά. Θα αισθάνεται ενοχλήματα και πόνο κατά την ανάβαση και κατάβαση κλιμακοστασίου και κατά τη βάδιση σε ανώμαλο έδαφος. Προσέτι μετά από πολύωρη εργασία ως οικοδόμος θα αισθάνεται πόνους και ταλαιπωρία. .............. Δεν έχει τεκμηριωθεί λόγος που να μας πείθει ότι το ποσό που καθορίστηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο είναι εκτός του περιθωρίου των αποζημιώσεων που ο τραυματισμός του εφεσιβλήτου δικαιολογούσε. Οι σχετικοί λόγοι αντέφεσης απορρίπτονται. " Όπως γίνεται αντιληπτό οι υποθέσεις πιο πάνω αφορούν τραυματισμούς που ομοιάζουν θα μπορούσε να λεχθεί με την παρούσα περίπτωση αλλά πρόκειται αναμφίβολα για σοβαρότερες περιπτώσεις εν σχέση με την παρούσα. Πιο συγκεκριμένα η υπόθεση Νικολάου πιο πάνω σαφώς διαφοροποιείται από την παρούσα κυρίως ως προς το θέμα των καταλοίπων (πολύ σοβαρότερα), ενώ στην υπόθεση Αποστολίδης ο τραυματισμός ήταν σαφώς σοβαρότερος αφού υπήρξε συντριβή της επιγονατίδας και συνεπεία τούτου η πιθανότητα ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας είναι μεγάλη, όπως επίσης θα έχει ενοχλήματα, πόνους και ταλαιπωρία. Δεν μου διαφεύγει βέβαια σε καμία περίπτωση ότι αφενός οι πιο πάνω υποθέσεις εξεδόθησαν τα έτη 2003 και 2001 αντίστοιχα, και αφετέρου ότι τα τελευταία χρόνια διαπιστώνεται μια τάση για αύξηση των αποζημιώσεων σε σύγκριση με το ύψος των αποζημιώσεων που επιδικαζόταν στο παρελθόν. Όπως επίσης δεν μου διαφεύγει ότι στην προκειμένη περίπτωση ο ενάγοντας όταν επισυνέβη το δυστύχημα και τραυματίστηκε ήταν 16 χρονών ενώ σήμερα είναι 23. 'Εχοντας λοιπόν υπόψη τους τραυματισμούς του ενάγοντα, τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη αλλά και τα κατάλοιπα που αποδέχτηκε το Δικαστήριο ότι υπάρχουν, κρίνω ότι το δίκαιο και εύλογο ποσό αποζημίωσης που δικαιούται ο ενάγοντας υπό τις περιστάσεις είναι €20.000.-. Τόκος Όσον αφορά το θέμα του τόκου, να σημειώσω ότι το θέμα ρυθμίζεται από το άρθρο 58Α του Κεφ. 148, όπως έχει τροποποιηθεί από τον Ν.82
(1)/2008, καθώς και από τη σχετική νομολογία (βλ. Φοινικαρίδης κ.α. ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 475 και Λεριός ν. Αλεξίου κ.α.
(2000)1 ΑΑΔ 1195). Επί των γενικών αποζημιώσεων επιδικάζεται τόκος από την ημέρα του ατυχήματος, εκτός αν υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της αγωγής. Η αγωγή στην προκειμένη περίπτωση καταχωρίστηκε 20 περίπου μήνες μετά το δυστύχημα που επισυνέβη στις 02/03/2008. Ελλείψει δε οιασδήποτε δικαιολογίας για την καθυστέρηση τούτη κρίνω ότι υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης και συνεπώς θα επιδικάσω τόκο από την ημέρα καταχώρησης της αγωγής. Επί των ειδικών αποζημιώσεων θα επιδικάσω τόκο από την ημέρα καταχώρησης της αγωγής εν σχέση με το ποσό των €650.- που αφορά τα έξοδα της φυσιοθεραπείας, ποσό που είχε πληρωθεί πριν την καταχώρηση της αγωγής, και τόκο από σήμερα που εκδίδεται απόφαση όσον αφορά το ποσό των €1.120.- για τα έξοδα του γιατρού Κυριάκου Ανδρέου, το οποίο όπως ο ενάγοντας αλλά και ο ίδιος ο γιατρός ανέφεραν δεν έχει ακόμη πληρωθεί. Κατάληξη: Εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου ως ακολούθως: Α. Για ποσό €1.770.- ως ειδικές ζημιές, με νόμιμο τόκο επί ποσού €650.- από 20/11/2009 (ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής) μέχρι εξόφλησης, και νόμιμο τόκο επί ποσού €1.120.- από σήμερα (ημερομηνία έκδοσης της απόφασης) μέχρι εξόφλησης. Β. Για ποσό €20.000.- ως γενικές αποζημιώσεις, με νόμιμο τόκο από 20/11/2009 (ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής) μέχρι εξόφλησης. Τα έξοδα της αγωγής θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και συνεπώς επιδικάζονται εναντίον του εναγόμενου και υπέρ του ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή (στην κλίμακα €10.000.-50.000.-) και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Final Αναφορά: Δυστύχημα / Ευθύνη / Αποζημιώσεις cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.