SPA - VALET CAR SERVICES LTD κ.α. ν. ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ, Αρ. Αγωγής: 3299/2010, 3/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A408 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3299/2010 Μεταξύ:
- SPA - VALET CAR SERVICES LTD, εκ Λεμεσού
- ΣΤΑΥΡΟΥ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ, εκ Λεμεσού Εναγόντων -και- ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ, εκ Λεμεσού Εναγομένου ...................... Ημερομηνία: 3 Οκτωβρίου 2016 Για Ενάγοντες: κ. Ε. Κλεάνθους, για ν' ακούσει απόφαση κ Ε. Κλεάνθους. Για Εναγόμενους: κ. Α. Χαραλάμπους για κ.κ. Chrysses Demetriades & Co LLC, για ν' ακούσει απόφαση κα Αρμεύτη. Ενάγοντας 2, παρών κατά την εκφώνηση της Απόφασης. ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης ο ενάγοντας 2 είναι ο αποκλειστικός μέτοχος και διευθυντής της ενάγουσας 1, η οποία παρέχει υπηρεσίες περιποίησης αυτοκινήτων. Κατά ή περί την 13.1.10 ενώ το αυτοκίνητο του ενάγοντα και αυτό του εναγόμενου είχαν συγκρουστεί επί της οδού Αριστοτέλη Βαλαωρίτη στη Λεμεσό, ο εναγόμενος αιφνίδια και χωρίς κανένα λόγο κατέβηκε από το αυτοκίνητο του, εξύβρισε, επιτέθηκε και τραυμάτισε βίαια τον ενάγοντα, χτυπώντας τον με γροθιές στο πρόσωπο, το κεφάλι και το σώμα με αποτέλεσμα να του προκαλέσει σοβαρές σωματικές βλάβες, απώλεια και έξοδα. Σύμφωνα και πάλι με την έκθεση απαίτησης, ο ενάγοντας 2 επισκέφθηκε το γενικό νοσοκομείο Λεμεσού στις 13.1.10 όπου διεγνώσθη με απώλεια συνείδησης, περιτραυματική αμνησία, κεφαλαλγία, αυχεναλγία και ζάλη. Νοσηλεύτηκε από την 13.1.10 έως την 15.1.10 και του χορηγήθηκε άδεια μέχρι την 22.1.
- Κατά τις 7.5.10 λόγω συνέχισης των ενοχλήσεων επισκέφθηκε ιδιώτη ορθοπεδικό όπου διεγνώσθη άλγος στην περιοχή της αυχενικής μοίρας δεξιά, μυϊκός σπασμός και του συνεστήθη θεραπεία και φυσιοθεραπεία. Σύμφωνα και πάλι με την έκθεση απαίτησης λόγω της ισχυριζόμενης επίθεσης ο ενάγοντας, χωρίς να διευκρινίζεται ποιος από τους δυο, έχει υποστεί απώλεια, έξοδα και ζημιές, όπως απώλεια εισοδήματος από 13-22 Ιανουαρίου 2010, η οποία κατ' ισχυρισμό προκύπτει από προσφορές για υπηρεσίες οι οποίες δεν προσφέρθησαν συνεπεία της ισχυριζόμενης επίθεσης και των επακόλουθων ισχυριζόμενων σωματικών βλαβών του ενάγοντα
- Απαιτείται επίσης ποσό €2310 για απώλειες πωλήσεων πλυντηρίου για την περίοδο 13-22.01.10 και ποσό €370.- αναφορικά με 12 φυσιοθεραπείες €30.- έκαστη. Ο εναγόμενος με την Υπεράσπισή του παραδέχεται ότι στις 13.1.10 τα οχήματα των διαδίκων συγκρούστηκαν, ισχυρίζεται ότι είχε συνομιλία με τον ενάγοντα σε έντονο ύφος αλλά ουδέποτε τον εξύβρισε ή τον χτύπησε. Περαιτέρω, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ακόμα και αν αποδειχθεί ότι ο ενάγοντας υπέστη τα ισχυριζόμενα τραύματα αυτά οφείλονται και/ή προκλήθηκαν συνεπεία της σύγκρουσης των αυτοκινήτων των διαδίκων, την ευθύνη της οποίας φέρει πλήρως και/ή σε μεγάλο βαθμό ο ενάγοντας. Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση, γίνεται άρνηση των ισχυρισμών του εναγομένου προβάλλοντας ότι αυτοί είναι κατασκευασμένοι και/ή προϊόν δεύτερης σκέψης. Δικογραφείται επίσης στην Απάντηση η θέση ότι ο εναγόμενος κλήθηκε από την αστυνομία να δώσει κατάθεση για την κατ' ισχυρισμό επίθεση και ο ίδιος του απέφυγε να πράξει τούτο όταν κλήθηκε από την Αστυνομία. Κατά την Ακρόαση της υπόθεσης μαρτυρία έδωσε ο ενάγοντας 2 και παρουσιάστηκαν επίσης 8 μάρτυρες από πλευράς εναγόντων. Από πλευράς εναγομένου μαρτυρία έδωσε ο ίδιος. Κατατέθηκαν επίσης 34 Τεκμήρια εις τα οποία θα αναφερθώ κατωτέρω όπου κριθεί αναγκαίο. Μετά το πέρας της Ακρόασης οι συνήγοροι κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Ακολούθως θα προχωρήσω στην συνοπτική παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας η οποία σχετίζεται με τα ουσιώδη επίδικα θέματα. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας έγινε σύμφωνα με τις αρχές της νομολογίας έχοντας πάντοτε κατά νου τις δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων οι οποίες καθορίζουν το πλαίσιο των επιδίκων θεμάτων. Ο ενάγοντας 2 έδωσε μαρτυρία προωθώντας την υπόθεση για τον ίδιο και για την ενάγουσα
- Κατέθεσε προς τούτο, γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο Α και αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του. Προφορικά κατά την κυρίως εξέταση του περιόρισε τις αξιώσεις του ως προς τις ειδικές αποζημιώσεις αναφέροντας ότι δεν αξιώνει το ποσό των €3.830.- αναφορικά με την απώλεια εισοδήματος από 13.1.10 - 22.1.
- Έχοντας εξετάσει την μαρτυρία του ενάγοντα 2 υπό το φως ολόκληρης της προσκομισθείσας μαρτυρίας σε συνάρτηση με το δικόγραφο της έκθεσης απαίτησης, για τους λόγους οι οποίοι θα αναφερθούν κατωτέρω, αναφέρω αρχικά ότι δεν έχω πειστεί ότι ο ενάγοντας 2 είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Δεν μπορώ να αφήσω απαρατήρητο το γεγονός ότι ο ενάγοντας 2 προσπάθησε στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης να αποδώσει την ευθύνη για την πρόκληση του ατυχήματος στον εναγόμενο αλλά και να καταδείξει ότι ο εναγόμενος δεν υπέστη οποιοδήποτε τραυματισμό συνεπεία αυτού. Η πιο πάνω διαπίστωση μου προκύπτει από την προσπάθεια η οποία έγινε από πλευράς εναγόντων να αμφισβητήσουν μαρτυρία την οποία προσκόμισαν οι ίδιοι. Σύμφωνα με την ΜΕ8 Στέλλα Αναστασίου, νομικό σύμβουλο της ασφαλιστικής εταιρείας Prime Insurance η οποία παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στον ενάγοντα 2 κατά τον ουσιώδη χρόνο, η εν λόγω ασφαλιστική εταιρεία αποζημίωσε τον εναγόμενο αναφορικά με τις σωματικές του βλάβες και υλικές ζημιές τις οποίες υπέστη συνεπεία του ατυχήματος, λόγω του ότι ευθύνη είχε ο ενάγοντας 2 για την πρόκληση του. Παρά την πιο μαρτυρία της ΜΕ8, ο ενάγοντας 2 κατά την Ακρόαση προώθησε έντονα την θέση ότι κακώς αποζημιώθηκε ο εναγόμενος από την ασφάλεια του, εφόσον δεν τραυματίστηκε καν και αμφισβήτησε επίσης τις ειδικές ζημιές του εναγομένου για τις οποίες επίσης αποζημιώθηκε από την ασφάλεια του. Η εκδοχή την οποία προσπάθησαν οι ενάγοντες να προωθήσουν ενώπιον του Δικαστηρίου έρχεται σε αντίθεση με τα όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο 22 ιατρικό πιστοποιητικό του νοσοκομείου, το οποίο δεν έχει αμφισβητηθεί, σύμφωνα με το οποίο ο εναγόμενος υπέστη θλάση αυχένος και κάκωση δεξιού ώμου, του έγινε μάλιστα ανάρτηση του δεξιού άνω άκρου. Παρ' όλα αυτά ο ενάγοντας 2 επιμένει στην γραπτή δήλωση του αλλά και με τα όσα ανέφερε προφορικά ότι ο εναγόμενος δεν τραυματίστηκε και μόνο όταν άκουσε ότι ο ενάγοντας 2 θα μεταβεί στο νοσοκομείο παραπονέθηκε για πόνο και ζήτησε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Σημειώνω ότι ενώ η μαρτυρία του ενάγοντα 2 περιστράφηκε σε μεγάλο βαθμό γύρω από τις συνθήκες υπό τις οποίες προκλήθηκε το ατύχημα αλλά και τις συνέπειες του, τα εν λόγω ζητήματα δεν αποτελούν επίδικα θέματα. Οι παρατηρήσεις μου αναφορικά με την μαρτυρία του για το ατύχημα συνέτειναν περισσότερο στην αρνητική εντύπωση την οποία μου έδωσε ο ενάγοντας 2 ως μάρτυρας. Παράδειγμα αποτελούν οι παράγραφοι 8,9 και 10 της δήλωσης του όπου αναφέρει και επαναλαμβάνει ότι οδηγούσε με πολύ χαμηλή ταχύτητα, ότι η ορατότητα του εμποδιζόταν από σταθμευμένα αυτοκίνητα, ότι προσπάθησε να διασταυρώσει με προσοχή ενώ ο εναγόμενος οδηγούσε με υψηλή ταχύτητα και χωρίς να προσέξει τον ενάγοντα 2, κτύπησε στο αυτοκίνητο του. Στην προσπάθεια του να υποστηρίξει την ισχυριζόμενη οδική του συμπεριφορά κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 6, φωτογραφίες τις οποίες όπως ανέφερε έβγαλε μερικές μέρες μετά και πριν δώσει κατάθεση στην τροχαία Λεμεσού. Όπως αναφέρει στην παρ. 11 της δήλωσης του, στις εν λόγω φωτογραφίες του Τεκμηρίου 6, μεταξύ άλλων φαίνεται η σειρά οχημάτων τα οποία του περιόριζαν την ορατότητα. Αν και οι συνθήκες πρόκλησης του ατυχήματος δεν αποτελούν επίδικο θέμα, η θέση αυτή του ενάγοντα 2 αποτελεί παράδειγμα της αναξιοπιστίας του εφόσον όπως είπε οι εν λόγω φωτογραφίες λήφθηκαν μερικές μέρες μετά το ατύχημα και πριν δώσει κατάθεση στην τροχαία, ενώ κατά την μαρτυρία του διεφάνηκε ότι η τροχαία ουδέποτε ερεύνησε το ατύχημα σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του στην αστυνομία καταγγέλλοντας την επίθεση, Τεκμήριο
- Η μαρτυρία του επίσης κρίνεται αντιφατική και ανακριβής. Παράδειγμα αποτελεί η δικογραφημένη θέση στην Απάντηση στην Υπεράσπιση ότι όταν ζητήθηκε από τον εναγόμενο να δώσει κατάθεση εν σχέση με την καταγγελία του ενάγοντα 2 για την επίθεση, αυτός απέφυγε να δώσει τέτοια κατάθεση. Από την άλλη όμως στην παρ. 34 της δήλωσης του αναφέρει ότι όταν ζητήθηκε από τον εναγόμενο να δώσει κατάθεση στην τροχαία Λεμεσού, ο εναγόμενος αρνήθηκε για τον λόγο ότι στη σκηνή του τροχαίου ήταν οι ασφαλιστές. Τα πιο πάνω πέραν του ότι είναι αντιφατικά μεταξύ τους, δεν υποστηρίζονται από την υπόλοιπη μαρτυρία εφόσον έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο 26 η κατάθεση του εναγόμενου στην αστυνομία αναφορικά με την καταγγελία του ενάγοντα 2 για επίθεση. Τονίζω ότι στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης δεν εξετάζεται οτιδήποτε αφορά το ατύχημα το οποίο προηγήθηκε της ισχυριζόμενης επίθεσης και σε καμία περίπτωση δεν προβαίνω σε αξιολόγηση ισχυρισμών οι οποίοι σχετίζονται με το ατύχημα αυτό καθ' εαυτό. Τα όσα όμως αναφέρθηκαν από τον ενάγοντα 2 εν σχέση με το ατύχημα και για τα οποία ήταν έντονος, εξετάζονται μόνο εις τον βαθμό όπου αυτά έχουν σχέση με τα υπό κρίση επίδικα θέματα και την εντύπωση που σχημάτισα για τον ενάγοντα 2 ως μάρτυρα στην παρούσα υπόθεση. Ακολούθως θα καταγράψω τους λόγους για τους οποίους δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του ενάγοντα 2 εν σχέση με τους ισχυρισμούς του ότι ο εναγόμενος τον εξύβρισε και του επιτέθηκε αλλά και ότι συνεπεία της ισχυριζόμενης επίθεσης υπέστη σωματικές βλάβες. Κατ' αρχάς, ο ενάγοντας 2 προβάλλει διαφορετικές εκδοχές αναφορικά με τα γεγονότα ως αυτά διαδραματίστηκαν κατά την 13.1.10 όπου κατ' ισχυρισμό ο εναγόμενος εξύβρισε τον ενάγοντα 2 και του επιτέθηκε. Η αντιπαραβολή της κατάθεσης του ενάγοντα 2 στην αστυνομία, Τεκμήριο 17, με τα όσα ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου, κρίνεται αναγκαία υπό τις περιστάσεις εφόσον πολλά από τα όσα παρουσιάζει με υπερβολή ενώπιον του Δικαστηρίου 6 χρόνια μετά, δεν τα ανέφερε τότε στην αστυνομία όταν έδιδε την κατάθεση του την ίδια ημέρα όπου συνέβησαν τα κατ' ισχυρισμό γεγονότα. Το Τεκμήριο 17, κατάθεση του ενάγοντα 2, σημειώνεται ότι αποτελεί σημείο αναφοράς για τη συνοχή της εκδοχής του ενάγοντα 2 που πρόβαλε στο Δικαστήριο. Το περιεχόμενο της δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς εναγόντων και λαμβάνεται υπόψη κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ενάγοντα 2 για να κριθεί η αλήθεια των όσων προέβαλε στο Δικαστήριο και η συνοχή τους με προηγούμενες δηλώσεις του. Αντιπαραβάλλοντας το Τεκμήριο 17, την κατάθεση του την οποία έδωσε στην αστυνομία στις 13.1.10, περιγράφοντας τα όσα έγιναν ανέφερε: «..αφού συγκρούστηκαν τα αυτοκίνητα εγώ κατέβηκα από το αυτοκίνητο μου και πλησίασα το άλλο αυτοκίνητο και τότε ο οδηγός του άλλου αυτοκινήτου κατέβηκε και άρχισε να με υβρίζει με φράσεις όπως «να με σκοτώσεις μαλακισμένε» «σκυλλομπάσταρτε» «γαμώ τη μάνα σου». Εγώ του είπα ότι «Κύριε έτρεχες» και αυτός άρχισε να με κτυπά με τα δυο του χέρια στο πρόσωπο εγώ αμέσως έπιασα τα χέρια του και του ζήτησα να σταματήσει και αυτός με ξανακτύπησε τότε εγώ πήγα στο αυτοκίνητο μου και του έδειξα το δελτίο πιστοποιητικό πολεμικών τεχνών για να σταματήσει και να μιλήσουμε και αυτός με έβριζε με παρόμοιες φράσεις. Εγώ δεν ένοιωθα καλά και τηλεφώνησα σε ένα θείο μου και ήρθε στο μέρος και ήρθε και ο αδελφός μου και περίμενα και την ασφάλεια να έρθει. Να σου πω τηλεφώνησα και στην τροχαία η οποία δεν ήρθε. Αφού περίμενα για μια και πλέον ώρα και αφού ήρθαν οι ασφάλειες ξανακάλεσαν την τροχαία η οποία μας είπε ότι δεν χρειάζεται να έρθουν αφού ήρθαν οι ασφάλειες. Στην συνέχεια εγώ δεν ένοιωθα καλά αφού το δεξί μου μάτι πρήστηκε με πήρε ο αδελφός στο Γεν. Νοσ. Λεμεσού και έχω έντονες ζαλάδες.» Παρά την πιο πάνω κατάθεση του ενάγοντα 2 την ίδια ημέρα τονίζω όπου διαδραματίστηκαν τα γεγονότα, στην γραπτή δήλωση του Τεκμήριο Α προβάλλει μια διαφορετική εκδοχή και συγκεκριμένα στην παρ. 12 περιγράφει ότι επιχείρησε ευγενικά να μιλήσει στον εναγόμενο για να δει αν είναι καλά μετά τη σύγκρουση και εάν είχε τραυματιστεί. Κάτι τέτοιο δεν είχε λεχθεί στην κατάθεση του. Στην παρ. 13 της δήλωσης του ανέφερε ότι όταν προσέγγισε το αυτοκίνητο του εναγόμενου ο εναγόμενος του είπε «Δολοφόνε εν να με σκοτώσεις» και στη συνέχεια ο ενάγοντας 2 του είπε ευγενικά ότι έτρεχε με το όχημα του ενώ έπρεπε να χαμηλώσει ταχύτητα, του είπε επίσης ότι εάν πρόσεχε θα έβλεπε το όχημα του κλπ. Οι φράσεις τις οποίες ανέφερε στην κατάθεση του στην αστυνομία ότι κατ' ισχυρισμό λεχθήκαν από τον εναγόμενο και φαίνονται πιο πάνω, είναι εντελώς διαφορετικές από αυτές τις οποίες κατέγραψε στην δήλωση του ο ενάγοντας
- Όπως θα διαφανεί πιο κάτω, ο ενάγοντας 2 δεν αμφισβήτησε τη θέση του εναγόμενου ότι όταν ο ενάγοντας 2 τον προσέγγισε του είπε «Φύγε ρε δολοφόνε της ασφάλτου», ουδέποτε όμως ο ενάγοντας 2 ανέφερε ότι ενοχλήθηκε από την εν λόγω φράση. Στην κατάθεση του ανέφερε ότι ο εναγόμενος άρχισε να τον κτυπά με τα δυο του χέρια στο πρόσωπο και τότε του έπιασε τα χέρια ζητώντας του να σταματήσει. Στην παρ. 15 της δήλωσης του καταγράφει ότι κτυπήθηκε σε διάφορα σημεία στο πρόσωπο, κεφάλι, δεξί μάτι με τα χέρια και αναφέρει με γενικότητα ότι έλαβε κτυπήματα σε διάφορες περιοχές κυρίως της κεφαλής, αυχένα και στο σώμα του. Παρατηρώ επίσης ότι στην κατάθεση του και στη δήλωση του αναφέρει ότι κτυπήθηκε με τα χέρια ενώ στην έκθεση απαίτησης στην παρ. 3 αναφέρει ότι ο εναγόμενος τον κτυπούσε με γροθιές, κάτι το οποίο δεν ανέφερε στην κατάθεση του ή στην δήλωση του. Σημειώνω ότι κατά την αντεξέταση του διεφάνηκε ότι ο ίδιος του διαχωρίζει την γροθιά από το χαστούκι, παρ' όλα αυτά όμως δεν διευκρίνισε εν τέλει με ποιο τρόπο του επιτέθηκε ο εναγόμενος όπως ισχυρίζεται. Αντίφαση επίσης παρατηρείται στο σημείο όπου ενώ στην κατάθεση του στην αστυνομία ανέφερε ότι «.άρχισε να με κτυπά με τα δυο του χέρια στο πρόσωπο εγώ αμέσως έπιασα τα χέρια του και του ζήτησα να σταματήσει.», δείχνοντας έτσι ότι αντέδρασε αμέσως μετά τα κτυπήματα. Από την άλλη, στην παρ. 17 και 18 της δήλωσης του αναφέρει: «
- Εγώ απλά μέχρι να αντιληφθώ τι έκανε δεχόμουνα τις επιθετικές του ενέργειες, χωρίς να απαντώ λεκτικά αλλά ούτε με κτυπήματα εναντίον του.» και στην παρ. 18 « Η αλήθεια είναι ότι με αιφνιδίασε με τον απρόσμενο τρόπο αντίδρασης του και δέχθηκα αρκετά χτυπήματα μέχρι να αντιληφθώ τις επιθετικές προθέσεις του και να τραβηχτώ προς τα πίσω και δεχόμενος τα κτυπήματα.» Από τα πιο πάνω προκύπτει ξεκάθαρα η διάσταση μεταξύ των προβαλλόμενων εκδοχών του ενάγοντα 2, εφόσον από την μία ισχυρίζεται ότι μόλις δέχτηκε τα κτυπήματα ζήτησε από τον εναγόμενο να σταματήσει και από την άλλη προβάλλει ότι δέχθηκε αρκετά κτυπήματα μέχρι να αντιληφθεί τις επιθετικές προθέσεις του εναγόμενου. Διερωτώμαι επίσης για ποιο λόγο ο ενάγοντας 2 αναφέρεται σε επιθετικές προθέσεις του εναγόμενου την στιγμή όπου σύμφωνα με τον ίδιο ο εναγόμενος ήδη, όπως ισχυρίζεται, τον κτυπούσε. Ο ενάγοντας 2 δεν ήταν σαφής και δεν παρουσίασε ξεκάθαρη εικόνα για το που κτυπήθηκε από τον εναγόμενο ως ισχυρίζεται. Εις την έκθεση απαίτησης αναφέρει ότι κτυπήθηκε στο πρόσωπο, κεφάλι και σώμα. Προφορικά δεν μπορούσε να προσδιορίσει ούτε που ακριβώς κτυπήθηκε ούτε με ποιον τρόπο. Ερωτώμενος κατά την αντεξέταση του για τα πιο πάνω απαντούσε με γενικότητα χωρίς να προσδιορίσει τον τρόπο και τα σημεία όπου κατ' ισχυρισμό δέχθηκε την επίθεση. Ο ενάγοντας 2 στην παρ. 27 της δήλωσης του αλλά και σε πολλά σημεία της μαρτυρίας του προβάλλει την θέση ότι ο εναγόμενος δεν είχε τραυματιστεί από το ατύχημα και μόλις άκουσε ότι ο ενάγοντας 2 θα μεταφέρετο στο νοσοκομείο μόνο τότε ο εναγόμενος είπε ότι τραυματίστηκε και έσερνε το πόδι του. Όπως έχει ήδη λεχθεί πιο πάνω η μαρτυρία η οποία έχει τεθεί ενώπιον μου αναφορικά με τους τραυματισμούς του εναγόμενου, Τεκμήριο 22 το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς εναγόντων, δεν υποστηρίζουν κάτι τέτοιο, αλλά το αντίθετο. Παρά την επιμονή του ότι ο εναγόμενος παραπονέθηκε για τραυματισμό μόνο όταν άκουσε τον ενάγοντα 2 ότι θα μεταφερθεί στο νοσοκομείο, κάτι τέτοιο δεν το ανέφερε στην κατάθεση του στην αστυνομία. Επί του προκειμένου ζητήματος να σημειωθεί ότι ο ενάγοντας 2 αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν είδε τον εναγόμενο να σέρνεται. Τέτοια τοποθέτηση είναι αντιφατική με την υπόλοιπη του μαρτυρία όπου υποστηρίζει ότι είδε τον εναγόμενο να σέρνεται αλλά κατά τον ίδιο κάτι τέτοιο δεν ήταν αληθές. Αντίφαση επίσης παρατηρώ στο μέρος της μαρτυρίας του ενάγοντα 2 όπου στην δήλωση του παρ. 24 αναφέρει ότι είχε ειδοποιήσει την σύζυγο του να την ενημερώσει για το τροχαίο. Στην κατάθεση του στην αστυνομία αναφέρει ότι δεν ένοιωθε καλά και τηλεφώνησε σε ένα θείο του και στη συνέχεια μετέβηκε στη σκηνή και ο αδερφός του. Ο ενάγοντας 2 ήταν έντονος ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με τον ισχυριζόμενο τραυματισμό του στο δεξί μάτι. Κατ' αρχάς σημειώνεται ότι τέτοιος τραυματισμός δεν περιλαμβάνεται στις δικογραφημένες λεπτομέρειες σωματικών βλαβών. Παρενθετικά να αναφέρω ότι οι φωτογραφίες Τεκμήριο 7 όπου κατ' ισχυρισμό απεικονίζουν τον εν λόγω τραυματισμό δεν μπορούν να τεκμηριώσουν τον ισχυρισμό του ενάγοντα 2, εφόσον ο χρόνος όπου αυτές λήφθηκαν παραμένει άγνωστος, άγνωστο παραμένει το πρόσωπο το οποίο έβγαλε τις φωτογραφίες αλλά κυριότερα δεν παρατηρώ στις εν λόγω φωτογραφίες τα όσα ισχυρίζεται ο ενάγοντας 2 για τραυματισμό στο μάτι. Πέραν των πιο πάνω, η ιατρική μαρτυρία, στην οποία θα αναφερθώ κατωτέρω, δεν υποστηρίζει την θέση του ενάγοντα 2 ότι τραυματίστηκε στο δεξί μάτι κυρίως δεν υποστηρίζει την υπερβολή με την οποία περιγράφει στην παρ. 34 της δήλωσης του ότι είχε εκδορές και αιμάτωμα πλησίον του δεξιού ματιού και θολούρα και κοκκινίλα στο μάτι. Ούτε βέβαια κάτι τέτοιο υποστηρίζεται από τα ιατρικά πιστοποιητικά Τεκμήρια 8, 9 και
- Η αναφορά του Δρ. Πηλάσα ΜΕ5 εις την ιατρική αναφορά Τεκμήριο 21 ότι παρατήρησε κάποιο οίδημα στο δεξί μάτι του ενάγοντα 2 δεν μπορεί να τεκμηριώσει τέτοια θέση του ενάγοντα 2 λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ΜΕ5 ενώπιον του Δικαστηρίου δεν εξήγησε τα ευρήματα του παρά μόνο παρέπεμπε εις τα όσα καταγράφονται στο πιο πάνω Τεκμήριο αλλά ούτε το εύρημα του αυτό υποστηρίζεται από τους ιατρούς ΜΕ6 και ΜΕ
- Επαναλαμβάνω ότι δεν περιλαμβάνεται εις την έκθεση απαίτησης οποιοσδήποτε τραυματισμός στο μάτι. Αναφορικά με τον τραυματισμό του ενάγοντα 2 στον αυχένα συνεπεία της ισχυριζόμενης επίθεσης, έχοντας υπόψη μου την μαρτυρία του ΜΕ4 δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο ενάγοντας 2 υπέστη κάτι τέτοιο εφόσον η επίσκεψη του στον ορθοπεδικό έγινε 4 μήνες μετά την ισχυριζόμενη επίθεση και οι ιατροί οι οποίοι εξέτασαν αρχικά τον ενάγοντα 2 στο νοσοκομείο, ΜΕ5 και ΜΕ6, δεν καταγράφουν κάτι τέτοιο. Ακόμα πιο σημαντικό φαίνεται εις το Τεκμήριο 9 ότι έγινε ακτινολογικός έλεγχος του αυχένα και δεν είχε καταδειχθεί οποιοσδήποτε τραυματισμός. Ακόμα όμως και να δεχόμουν ότι ο ενάγοντας 2 υπέστη κάποιο τραυματισμό στον αυχένα, ο ΜΕ4 ήταν κατηγορηματικός ότι δεν μπορεί να γνωρίζει πότε και πως προκλήθηκε. Η εξήγηση την οποία έδωσε ο ενάγοντας 2 για την επίσκεψη του στον ΜΕ4 μετά την πάροδο 4 μηνών ήταν ότι επισκεπτόταν τους ιατρούς του νοσοκομείου αλλά δεν είχε ανταπόκριση. Κάτι τέτοιο δεν κρίνεται πειστικό εφόσον δεν παρέθεσε με λεπτομέρεια πότε πήγε, σε ποιο ιατρό απευθύνθηκε και τι εννοούσε αναφέροντας ότι δεν έβρισκε ανταπόκριση, λαμβάνοντας επίσης υπόψη την μαρτυρία του ΜΕ6 Δρ. Καννάβα ο οποίος ανέφερε ότι όπως προκύπτει από το φάκελο του ενάγοντα 2 δεν φαίνεται να είχε επισκεφθεί ξανά το νοσοκομείο. Υπερβολική επίσης κρίνω την θέση του ότι ακόμα μέχρι σήμερα επισκέπτεται φυσιοθεραπευτή ενώ δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία προς τούτο που να υποστηρίζει είτε την αναγκαιότητα υποβολής σε φυσιοθεραπεία είτε ότι πράγματι υποβάλλεται σε φυσιοθεραπείες μέχρι σήμερα. Δεν έχει καταθέσει οποιοδήποτε ιατρικό παραπεμπτικό σε φυσιοθεραπεία ούτε άλλο στοιχείο το οποίο να δικαιολογεί την υποβολή του σε φυσιοθεραπεία την οποία ακολούθησε. Παράξενο επίσης αποτελεί το γεγονός ότι έκανε φυσιοθεραπείες προτού επισκεφθεί τον ΜΕ4 σύμφωνα με το Τεκμήριο 14 εις το οποίο καταγράφεται ως περίοδος όπου έγιναν οι φυσιοθεραπείες 25.1- 5.3.10, ενώ η εξέταση από τον ΜΕ4 έγινε στις 7.5.
- Η παρατηρούμενη υπερβολή του διαπιστώνεται επίσης από το γεγονός ότι ενώ του συστήθηκε από τον ΜΕ4 σε περίπτωση όπου συνεχίζουν οι ενοχλήσεις να κάνει μαγνητική τομογραφία (Τεκμήριο 12), όπως προκύπτει δεν έχει υποβληθεί σε τέτοια εξέταση. Ο ενάγοντας 2 δεν έπεισε το Δικαστήριο ότι όντως έκανε 12 φυσιοθεραπείες για τους λόγους οι οποίοι καταγράφονται πιο πάνω αλλά και λόγω της αξιολόγησης της μαρτυρίας της ΜΕ9 ως θα αναφερθώ κατωτέρω, κυρίως λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι αυτές προηγήθηκαν της επίσκεψης του ενάγοντα 2 στον ορθοπεδικό. Αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε για ποιο λόγο δεν ανέφερε στην κατάθεση του τις λεπτομέρειες τις οποίες παρουσίασε στο Δικαστήριο μέσω της γραπτής δήλωσης του. Ο ίδιος του εξήγησε ότι την δήλωση του την ετοίμασε τότε όπου είχε δει το δικηγόρο του ενώ όταν ερωτήθηκε γιατί δεν κατατέθηκε η δήλωση του στην ποινική υπόθεση απάντησε ότι δεν είχε σωστή καθοδήγηση, ούτε βοήθεια. Η θέση αυτή του ενάγοντα 2 πέραν του ότι κρίνεται ως απαράδεκτη, δεν μπορεί να γίνει ούτε αποδεκτή από το Δικαστήριο. Δεν μπορεί να αναμένει ο ενάγοντας 2 να καταθέσει σε Δικαστική διαδικασία κατόπιν καθοδήγησης ή μετά όπου θα του εξηγήσει κάποιος τι να κάνει. Η μαρτυρία του αναφορικά με την απώλεια πωλήσεων του πλυντηρίου λόγω του ότι αναγκάστηκε να νοσηλευτεί με αποτέλεσμα οι εργασίες σύμφωνα με τα έντυπα προσφορών, όπως δικογραφείται στην παρ. 4 της έκθεσης απαίτησης, να μην γίνουν και πάλι στερείται πειστικότητας. Κατατέθηκαν προς τούτο ως Τεκμήριο 15 τα έντυπα προσφορών υπηρεσιών. Το εν λόγω τεκμήριο όμως και τα έντυπα προσφορών δεν μπορούν να υποστηρίξουν την θέση του ενάγοντα 2, εφόσον τα εν λόγω έντυπα από μόνα τους δεν μπορούν να πείσουν το Δικαστήριο ότι πράγματι θα γίνονταν οι εν λόγω εργασίες, λαμβάνοντας υπόψη ότι πρόκειται για προσφορές, επομένως παρέμεινε άγνωστο κατά πόσο τα εν λόγω πρόσωπα προς τα οποία απευθύνονταν οι προσφορές αποδέχθηκαν την προσφορά και συμφώνησαν στην παροχή των κατεγραμμένων υπηρεσιών. Πέραν των πιο πάνω σημειώνω ότι δεν διευκρινίζεται στην έκθεση απαίτησης από ποιον ενάγοντα αξιώνετε η εν λόγω ισχυριζόμενη απώλεια. Εις ότι αφορά τα ισχυριζόμενα τραύματα του ενάγοντα 2 αυτό το οποίο μπορεί να λεχθεί σε αυτό το στάδιο είναι ότι οι αναφορές του ενάγοντα 2 κατά την μαρτυρία του σε σωματικές βλάβες δεν φαίνεται να υποστηρίζονται από τα ενώπιον μου Τεκμήρια λαμβάνοντας υπόψη τα Τεκμήρια 8 και 9 εις τα οποία δεν αναφέρεται τραυματισμός στον αυχένα ή στο μάτι, παρά μόνο καταγράφονται σε αυτά κάποια παράπονα του ενάγοντα 2 τα οποία όμως δεν έχουν τεκμηριωθεί ιατρικά όπως θα διαφανεί πιο κάτω. Δεν παραβλέπω επίσης ότι η μαρτυρία του αναφορικά με τις ισχυριζόμενες σωματικές βλάβες δεν συνάδει με τις δικογραφημένες λεπτομέρειες σωματικών βλαβών. Σύμφωνα με αυτές διεγνώσθη, πέραν τις κεφαλαλγίας, αυχεναλγίας και ζάλης στις οποίες αναφέρθηκε κατά την μαρτυρία του, δικογραφεί επίσης ότι διεγνώσθη με απώλεια συνειδήσεως και περιτραυματική αμνησία, για τα οποία δεν ανέφερε οτιδήποτε. Οι αναφορές του στην παρ. 20 της σελίδας 7 της δήλωσης του ότι, «
- Έχω υποστεί ταπεινωτική μεταχείριση από την επίθεση που δέχθηκε και εξύβριση και/ή μειωτική και/ή προσβλητική συμπεριφορά εναντίον του από τον εναγόμενο δημόσια.», με όλο τον σεβασμό κανένα νόημα δεν μπορεί να εξαχθεί. Δεν είναι ξεκάθαρο σε ποιο πρόσωπο αναφέρεται εφόσον δεν αναφέρεται στον ίδιο και πέραν τούτου προβάλλει διαζευκτικές θέσεις, όπου κάτι τέτοιο είναι ανεπίτρεπτο κατά τη παρουσίαση μαρτυρίας. Σημειώνεται περαιτέρω ότι η θέση του ότι υπέστη εξύβριση και/ή μειωτική και/ή προσβλητική συμπεριφορά δεν υποστηρίζεται με την απαιτούμενη λεπτομέρεια από τους προβαλλόμενους δικογραφημένους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης. Τα πιο πάνω σημεία τα οποία ανέφερα ενδεικτικά, αποτελούν τους κύριους και ουσιαστικούς λόγους για τους οποίους δεν μπορώ να αποδεχτώ την μαρτυρία του ενάγοντα
- Οι όποιες άλλες αντιφάσεις και αδυναμίες στην μαρτυρία του ενάγοντα 2 βρίσκονται καταγεγραμμένες στα πρακτικά του Δικαστηρίου. Ο ενάγοντας 2 δεν με έχει πείσει για τη θέση του ότι ο εναγόμενος τον εξύβρισε και του επιτέθηκε. Κρίνω ότι η μαρτυρία του διέπεται από αντιφάσεις και ασάφεια σε ουσιώδη γεγονότα αλλά και η εκδοχή που προβάλει δεν υποστηρίζεται από την υπόλοιπη προσκομισθείσα μαρτυρία. Ως εκ τούτου καταλήγω ότι ο ενάγοντας 2 δεν είπε την αλήθεια και δεν μπορώ να βασιστώ στην μαρτυρία του για να καταλήξω σε εύρημα ως προς τα γεγονότα και ως εκ τούτου η μαρτυρία του απορρίπτεται στην ολότητα της. Ο ΜΕ2 Ηλίας Χρίστου, είναι θείος του ενάγοντα
- Ανέφερε ότι του τηλεφώνησε ο ενάγοντας 2 αναφέροντας του ότι εμπλάκηκε σε τροχαίο και κτυπήθηκε. Μετέβηκε στη σκηνή μετά από 5-6 λεπτά. Ανέφερε ότι είδε τα κτυπήματα πάνω στον ενάγοντα 2, στο μάτι του και στο μάγουλο του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν έδωσε κατάθεση στην αστυνομία γιατί χάθηκε όπως είπε με τον ενάγοντα 2 αλλά άκουσε ότι η υπόθεση βρισκόταν στο Δικαστήριο και ήθελε να δώσει μαρτυρία γιατί δεν του άρεσε η στάση του εναγόμενου ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι πριν περίπου 20 ημέρες του ζητήθηκε να έρθει Δικαστήριο. Ο μάρτυρας αυτός δεν κρίνεται πειστικός και δεν με έχει πείσει ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Ο ΜΕ2 δεν ήταν παρών κατά την ισχυριζόμενη επίθεση ούτε και έχει ιδία γνώση των γεγονότων τα οποία αναφέρει ο ενάγοντας
- Πέραν των πιο πάνω, η μαρτυρία του προσεγγίστηκε με επιφύλαξη, λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν του ζητήθηκε όπως λέει αλλά ούτε ο ίδιος θέλησε να δώσει κατάθεση στην αστυνομία, ενώ 6 χρόνια αργότερα από την μια λέει ότι άκουσε ότι η υπόθεση ήταν στο Δικαστήριο και θέλησε να καταθέσει ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι του ζητήθηκε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Ενόψει των πιο πάνω ο μάρτυρας δεν κρίνεται ειλικρινής και η μαρτυρία του απορρίπτεται. Ο ΜΕ3, Γιάννος Ευσταθίου, είναι αδερφός του ενάγοντα
- Μετέβηκε στη σκηνή μετά από τηλεφώνημα του ενάγοντα
- Όταν πήγε επί τόπου το δεξί μάτι του ενάγοντα 2 ήταν κόκκινο και στη συνέχεια τον μετέφερε στο νοσοκομείο. Όπως είπε όταν ρώτησε τον εναγόμενο γιατί κτύπησε τον αδερφό του, ο εναγόμενος του είπε «Καλά του έκαμα». Ο μάρτυρας αυτός δεν κρίνεται ειλικρινής και πειστικός, αντιπαραβάλλοντας την μαρτυρία του με αυτή του ΜΕ
- Ο μάρτυρας αυτός αναφέρεται μόνο σε κοκκινίλα στο δεξί μάτι του ενάγοντα 2 ενώ ο ΜΕ2 αναφέρθηκε σε κτυπήματα στο μάγουλο και στο δεξί μάτι. Τέτοια διαπίστωση επιβεβαιώνει κατά την άποψη μου την αναξιοπιστία και των δυο μαρτύρων, ΜΕ2 και ΜΕ
- Όπως και στην περίπτωση του ΜΕ2, δεν μπορώ να αποδεχθώ την μαρτυρία του ΜΕ3 εφόσον δεν ήταν παρών κατά την ισχυριζόμενη επίθεση ούτε έχει ιδία γνώση των γεγονότων τα οποία αναφέρει ο ενάγοντας
- Η δε αναφορά του ότι ο εναγόμενος του είπε «Καλά του έκαμα», ενόψει της κρίσης του Δικαστηρίου περί αναξιοπιστίας του μάρτυρα αυτού δεν κρίνεται πειστική αλλά ούτε μπορεί να ενισχύσει την εκδοχή του ενάγοντα 2 ως προς τα γεγονότα. Επομένως η μαρτυρία του δεν κρίνεται ειλικρινής και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Προχωρώ στην αξιολόγηση της ιατρικής μαρτυρίας. Δεν έχω αμφιβολία ότι οι ιατροί ΜΕ4, 5, 6 και 7 κατέθεσαν ως εμπειρογνώμονες. Η μαρτυρία τους σκοπό έχει να διαφωτίσει το Δικαστήριο επιστημονικά για να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα και η συμπεριφορά τους στο εδώλιο είναι το κριτήριο με βάση το οποίο μπορεί να διαγνωσθεί η αξιοπιστία τους, όπως στην περίπτωση κάθε άλλου μάρτυρα (βλ. Vassiliko Cement Works Ltd v. Stavrou
(1978)1 C.L.R. 389 και Νεάρχου v. Στεφανίδης κ.α.
(2003)1 Α.Α.Δ. 351). Ο ΜΕ4 Δρ. Χριστοδούλου Θεόδουλος Χρίστος, είναι ιδιώτης ορθοπεδικός ιατρός. Εξέτασε τον ενάγοντα 2 στις 7.5.10 και ετοίμασε το ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 31.5.10 Τεκμήριο
- Υιοθέτησε το περιεχόμενο του τεκμηρίου 12 εις το οποίο καταγράφει ότι ο ενάγοντας 2 παρουσιάζει άλγος στη περιοχή της αυχενικής μοίρας δεξιά και μυϊκό σπασμό. Του συστήθηκε αναλγητική θεραπεία και 12 φυσιοθεραπείες. Σε περίπτωση όπου οι ενοχλήσεις εξακολουθούν συστήθηκε στον ενάγοντα 2 να υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία. Έκτοτε δεν ξαναείδε τον ενάγοντα 2 παρά μόνο λίγες μέρες προηγουμένως πριν να καταθέσει στο Δικαστήριο όπου ο ενάγοντας 2 του ανέφερε ότι όταν κουράζεται εξακολουθεί να έχει ενοχλήσεις στον αυχένα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι χρέωσε τον ενάγοντα 2 €50.- βέβαια κάτι τέτοιο δεν απαιτείται από τον ενάγοντα
- Σε ερώτηση κατά πόσο το παράπονο του ενάγοντα 2 θα μπορούσε να μην ήταν γνήσιο, αρνήθηκε κάτι τέτοιο εφόσον, όπως είπε, όταν τον εξέτασε αρχικά υπήρχε μυϊκός σπασμός, κάτι το οποίο δεν παρατήρησε στην πρόσφατη εξέταση του. Συμφώνησε επίσης ότι εάν συνέχιζε ο πόνος θα έπρεπε να συνεχίσουν οι φυσιοθεραπείες. Αποτέλεσε θέση του ότι ο πόνος στον αυχένα θα έπρεπε να είχε εκδηλωθεί 1 ώρα μετά το συμβάν μέχρι την επόμενη μέρα και συμφώνησε ότι λογικά θα έπρεπε να είχε αναφερθεί από τον ενάγοντα 2 στον ιατρό του νοσοκομείου, ενώ κάτι τέτοιο δεν καταγράφεται στο τεκμήριο 9, ιατρικό πιστοποιητικό του νοσοκομείου. Εις ότι αφορά την ιατρική μαρτυρία αναφορικά με τον ισχυριζόμενο τραυματισμό του ενάγοντα 2 στον αυχένα, πέραν των όσων ανέφερε ο ΜΕ4, κρίνεται σκόπιμο σε αυτό το σημείο να αναφερθώ στην μαρτυρία του ΜΕ6 Δρ. Χριστόφορου Καννάβα, γενικό χειρούργο στο γενικό νοσοκομείο Λεμεσού. Ο εν λόγω μάρτυρας αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 9, ιατρικό πιστοποιητικό. Ανέφερε ότι ο ενάγοντας 2 του παραπονέθηκε για άλγος στην δεξιά τραχηλική χώρα και εξήγησε ότι η περιοχή αυτή βρίσκεται στο λαιμό πλάι τονίζοντας ότι το εν λόγω σημείο δεν είναι ο αυχένας. Παρατηρώντας το πιστοποιητικό του ανέφερε ότι ένας ουσιαστικός λόγος όπου νοσηλεύτηκε ο ενάγοντας 2 ήταν για να εξεταστεί από οφθαλμίατρο εφόσον παραπονείτο για άλγος στο δεξί του μάτι και θολούρα. Ο λόγος για τον οποίο δεν του δόθηκε εξιτήριο στις 14.1 ήταν γιατί ο οφθαλμίατρος ήθελε να τον εξετάσει και στις 15.
- Αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε κατά πόσο παρουσίαζε μυϊκό σπασμό στον αυχένα και ανέφερε ότι μπορεί το άλγος στην δεξιά τραχηλική χώρα να οφείλεται σε μυϊκό σπασμό αλλά δεν μπορεί να είναι σίγουρος την στιγμή όπου δεν υπάρχει απεικόνιση. Ήταν επίσης η θέση του, η οποία παρατηρώ διαφέρει από αυτή του ΜΕ4, ότι μπορεί μια κάκωση του αυχένα να εκδηλωθεί με μυϊκό σπασμό σε 48 ή 72 ώρες μετά. Κατά τον ΜΕ6, η εκδήλωση του πόνου μετά από 4 μήνες ενώ αρχικά να μην πονεί καθόλου ο ασθενής, θεωρείται απίθανο. Συμπλήρωσε ότι ο ενάγοντας 2 κατά την εξέταση του από τον ίδιο δεν είχε περιορισμό των κινήσεων του αυχένα. Πέραν τούτου, φαίνεται ότι ο ΜΕ6 διαχωρίζει τον πόνο τον οποίο του ανέφερε ο ενάγοντας 2 στην δεξιά τραχηλική χώρα από το άλγος στον αυχένα εφόσον εξήγησε και περιέγραψε στο Δικαστήριο ότι τα δυο σημεία είναι διαφορετικά. Η μαρτυρία του ΜΕ4 περιέχει αδυναμίες κυρίως ενόψει της παρέλευσης 4 μηνών από την ισχυριζόμενη επίθεση. Επομένως αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΕ6 εν σχέση με τον κατ' ισχυρισμό τραυματισμό στον αυχένα, ο οποίος απέκλεισε ουσιαστικά τέτοιο τραυματισμό, εφόσον ήταν ο ιατρός ο οποίος εξέτασε τον ενάγοντα 2 αμέσως μετά την κατ΄ ισχυρισμό επίθεση. Δεν μπορώ επίσης να αποδεχτώ ότι ο ενάγοντας 2 υπέστη τραυματισμό στον αυχένα την στιγμή όπου ο ΜΕ6 ανέφερε ότι ο ενάγοντας 2 δεν του ανέφερε οποιαδήποτε ενόχληση στον αυχένα αλλά ούτε ο ίδιος του διαπίστωσε κάτι τέτοιο κατά την εξέταση του. Δεν παραβλέπω επίσης ότι έγινε ακτινογραφία αυχένα στο νοσοκομείο χωρίς να καταδείξει οποιοδήποτε τραυματισμό. Στον ΜΕ6 υποδείχθηκε το Τεκμήριο 10, εις το οποίο καταγράφεται από τον Δρ. Παπαδόπουλο, ιατρό του νοσοκομείου, ως διάγνωση ΚΕΚ (κρανιοεγκεφαλική κάκωση) και διάσειση. Ο ίδιος του ουσιαστικά δεν συμφώνησε με την εν λόγω διάγνωση της κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης εφόσον δεν είχε ενώπιον του ευρήματα τα οποία δικαιολογούν τέτοια διάγνωση. Κατά τον ίδιο το θόλωμα της όρασης θα μπορούσε να αποτελέσει σύμπτωμα τέτοιας κάκωσης αλλά δεν μπορούσε να τεκμηριώσει περαιτέρω την θέση του αυτή εφόσον όπως είπε αποτελεί θέμα του οφθαλμίατρου. Τέλος, ανέφερε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει κατά πόσο τα παράπονα του ενάγοντα 2 στο νοσοκομείο προήλθαν από το τροχαίο ή από τον ισχυριζόμενο ξυλοδαρμό. Εις ότι αφορά τα παράπονα του ενάγοντα 2 για πρησμένο μάτι ή αιμάτωμα στο μάτι, ανέφερε ότι για να μην το καταγράψει στο πιστοποιητικό του σημαίνει δεν είχε. Όπως έχει ήδη προαναφερθεί, λόγω του ότι ο ΜΕ6 εξέτασε πρώτος και άμεσα τον ενάγοντα 2, αποδέχομαι την μαρτυρία του όπου ουσιαστικά απέκλεισε οποιοδήποτε τραυματισμό για τους λόγους όπου εξήγησε και ήδη έχουν καταγραφεί πιο πάνω. Τα όσα καταγράφει στο Τεκμήριο 9, δηλαδή το άλγος δεξιού οφθαλμού και δεξιάς τραχηλικής χώρας, όπως ανέφερε αποτελούν τα όσα του ανέφερε ο ενάγοντας 2 χωρίς να τεκμηριώνονται ιατρικά. Εις ότι αφορά το κατά πόσο ο ενάγοντας 2 υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση και διάσειση όπως καταγράφεται στο Τεκμήριο 10, αποτελεί ζήτημα το οποίο δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω εφόσον τέτοιες σωματικές βλάβες δεν δικογραφούνται. Αυτό το οποίο διακρίνω από την μαρτυρία του ΜΕ6 και με τα όσα ανέφερε είναι ότι ο ίδιος του δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε ευρήματα ή διάγνωση παρά μόνο κατέγραψε στο πιστοποιητικό του τα όσα του ανέφερε ο ενάγοντας 2 τονίζοντας ότι ο ενάγοντας 2 νοσηλεύτηκε κυρίως λόγω των παραπόνων του για ενοχλήματα στο μάτι όπου κρίθηκε αναγκαία η εξέταση του από οφθαλμίατρο. Ο ΜΕ 5, Δρ. Χρίστος Πηλάσας, ήταν ο πρώτος ιατρός ο οποίος εξέτασε τον ενάγοντα 2 στις 13.1.10 στο Τμήμα Α' Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 19 αντίγραφο του εντύπου εισαγωγής του ενάγοντα 2, ως Τεκμήριο 20 τα αποτελέσματα των αναλύσεων του, ως Τεκμήριο 21 την έκθεση την οποία ετοίμασε και ως Τεκμήριο 22 ιατρικό πιστοποιητικό του εναγόμενου, τον οποίο επίσης εξέταση την 13.1.
- Ανέφερε ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 19 φαίνεται ότι ο ενάγοντας 2 του ανέφερε ότι ενεπλάκη σε τροχαίο και κτυπήθηκε από άλλο άτομο. Έφερε ελαφρύ οίδημα στο δεξί φρύδι και δεξί άνω βλέφαρο, του αναφέρθηκε επίσης από τον ενάγοντα 2 ότι ζαλιζόταν. Δεν διαπιστώθηκαν οστικές κακώσεις. Ερωτηθείς αναφορικά με τα όσα ανέφερε στην ποινική υπόθεση 6548/10 ήταν η θέση του ότι δεν θυμόταν κατά πόσο έδωσε μαρτυρία στην εν λόγω υπόθεση. Ήταν η θέση του ότι δεν μπορεί να ξέρει πως προκλήθηκαν τα όσα παρατήρησε στον ενάγοντα
- Αναφορικά με το Τεκμήριο 22 το οποίο αφορά τον εναγόμενο, εξήγησε το ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο εξέδωσε ο ίδιος. Ο εναγόμενος όπως είπε εξετάστηκε και η πίεση του ήταν 17 και οι παλμοί του 110 το λεπτό. Κανονική πίεση όπως είπε είναι 14 -
- Συμφώνησε ότι η πίεση και ο παλμοί του εναγόμενου ήταν σε πιο ψηλά επίπεδα. Ανέφερε επίσης ότι η ψηλή πίεση μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλικό. Εις ότι αφορά τον τραυματισμό του εναγόμενου ανέφερε ότι έγινε ανάταση του ώμου και αποτέλεσε θέση του ότι είναι πιθανό η κάκωση ώμου μετά από ατύχημα να προκαλέσει περιορισμό των κινήσεων. Η θέση του όμως αυτή δεν έχει τεκμηριωθεί από τον ίδιο με συγκεκριμένα στοιχεία επομένως δεν μπορώ να καταλήξω με βεβαιότητα ότι η συγκεκριμένη κάκωση την οποία υπέστη ο εναγόμενος του προκάλεσε περιορισμό κινήσεων. Αντιπαραβάλλοντας την μαρτυρία του ΜΕ5 με αυτή των ΜΕ6 και ΜΕ7, παρατηρώ ότι ο ΜΕ5 αναφέρει ότι παρατηρεί οίδημα στο δεξί φρύδι και δεξί άνω βλέφαρο ενώ οι ΜΕ6 και ΜΕ7 οι οποίοι εξέτασαν τον ενάγοντα 2 στις 13.1.10, δεν παρατήρησαν και δεν κατέγραψαν κάτι τέτοιο. Πέραν τούτου ζητήθηκε από τον ΜΕ5 να εξηγήσει τα ευρήματα του χωρίς ο ίδιος του να προβαίνει σε τεκμηρίωση αυτών παρά μόνο παρέπεμπε στην έκθεση του και στα όσα καταγράφονται σε αυτή, αναφορικά με τον ενάγοντα
- Επομένως δεν αποδέχομαι την θέση αυτή του ΜΕ5 για τους πιο πάνω λόγους καθώς επίσης και για το ότι δεν δικογραφείται η ύπαρξη οιδήματος στο μάτι του ενάγοντα
- Εκτός των σημείων τα οποία έχουν αναφερθεί πιο πάνω, αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΕ
- Ο Δρ. Υψαρίδης (ΜΕ7), οφθαλμίατρος στο γενικό νοσοκομείο Λεμεσού κατά τον ουσιώδη χρόνο, εξέτασε τον ενάγοντα 2 στις 14.1.
- Αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενο του πιστοποιητικού το οποίο ετοίμασε, Τεκμήριο
- Ανέφερε ότι η εξέταση στην οποία προέβηκε στις 14.1.10 ήταν φυσιολογική, αλλά εξέτασε εκ νέου τον ενάγοντα 2 στις 15.1.10 στα εξωτερικά ιατρεία εφόσον η εξέταση στο κρεβάτι η οποία έγινε στις 14.1.10 δεν αποτελεί τον ορθό τρόπο εξέτασης. Εξέτασε τους βυθούς και των δυο ματιών όπου ήταν φυσιολογικοί καθώς και την όραση των δυο ματιών όπου ήταν επίσης φυσιολογική. Αν και δεν δικογραφείται ο ισχυρισμός για τραυματισμό στο μάτι, θα καταγράψω απλά την διαπίστωση μου ότι ο μάρτυρας αυτός ήταν ειλικρινής, σαφής και τεκμηρίωσε τις θέσεις και διαπιστώσεις του. Αποδέχομαι την μαρτυρία του και τα όσα ανέφερε, ότι δηλαδή η όραση του ενάγοντα 2 ήταν φυσιολογικοί όπως και οι βυθοί των οφθαλμών του. Η Στέλλα Αναστασίου, ΜΕ8, είναι εσωτερικός νομικός σύμβουλος στην ασφαλιστική εταιρεία Prime Insurance Ltd, στο τμήμα αποζημιώσεων. Ήδη έχω καταγράψει πιο πάνω την παρατήρηση μου ότι ενώ η μάρτυρας αυτή κλήθηκε από μέρους των εναγόντων, έγινε έντονη προσπάθεια από πλευράς εναγόντων να καταδειχθεί ότι κακώς η πιο πάνω ασφαλιστική αποζημίωσε τον εναγόμενο για υλικές ζημιές και σωματικές βλάβες τις οποίες υπέστη από το τροχαίο ατύχημα προσπαθώντας η πλευρά των εναγόντων να καταδείξει ότι από την στιγμή όπου ο εναγόμενος δεν ανέφερε κατά τη συμπλήρωση του εντύπου εξυπηρέτησης ατυχήματος ότι υπέστη σωματικές βλάβες, Τεκμήριο 23, τότε η απαίτηση του δεν ήταν γνήσια. H μάρτυρας εξήγησε ότι το έντυπο ως το Τεκμήριο 23 δεν αποτελεί τη βάση για εξέταση απαίτησης αποζημίωσης, αλλά η ασφαλιστική εταιρεία αξιολογεί και εξετάζει τους τραυματισμούς με βάση τα στοιχεία τα οποία προσκομίζονται. Οι συνθήκες υπό τις οποίες αποζημιώθηκε ο εναγόμενος από την ασφαλιστική εταιρεία, δεν αφορούν την παρούσα υπόθεση εφόσον όμως τέθηκε από μέρους των εναγόντων το ζήτημα αυτό θα αναφέρω μόνο ότι η μάρτυρας ήταν ξεκάθαρη ότι από τα στοιχεία τα οποία προσκομίστηκαν από τον εναγόμενο και από την στιγμή όπου ευθύνη για το ατύχημα έφερε ο ενάγοντας 2, η απαίτηση του εναγόμενου για αποζημιώσεις κρίθηκε δικαιολογημένη και αποζημιώθηκε τόσο για τις σωματικές του βλάβες όσο και για τις υλικές ζημιές. Δεν χρειάζονται να λεχθούν πολλά εν σχέση με την μαρτυρία της ΜΕ8, η μαρτυρία της οποίας δεν φαίνεται να σχετίζεται με τα ουσιαστικά επίδικα θέματα εφόσον ο ρόλος της περιορίστηκε στην διαδικασία αποζημίωσης του εναγόμενου ως αποτέλεσμα του τροχαίου. Η ΜΕ8 ήταν ειλικρινής και εις τον βαθμό όπου η μαρτυρία της σχετίζεται με τα θέματα τα οποία αφορούν την παρούσα υπόθεση, αποδέχομαι την μαρτυρία της. Τελευταία μάρτυρας εκ μέρους των εναγόντων παρουσιάστηκε η Έλενα Κοντογιάννη ΜΕ9, φυσιοθεραπεύτρια. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 13 και 14 τα οποία ετοίμασε η ίδια. Η ίδια της έκανε τις φυσιοθεραπείες στον ενάγοντα 2, συνολικά 12 θεραπείες και είχαν πει με τον ενάγοντα 2 εάν συνεχιζόταν ο πόνος στον αυχένα θα συνεχίζονταν οι φυσιοθεραπείες. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 14, απόδειξη είσπραξης, οι φυσιοθεραπείες ξεκίνησαν στις 25.1.10 και η τελευταία έγινε στις 5.3.
- Στις 23.6.10 όπου εξέδωσε την βεβαίωση Τεκμήριο 13 κατέγραψε ότι οι θεραπείες συνεχίζονται. Τα όσα κατέγραψε στο Τεκμήριο 13 είναι τα όσα τις ανέφερε ο ενάγοντας
- Η μαρτυρία της ΜΕ9 παρουσιάζει κενά και ανακρίβειες οι οποίες ξεπροβάλλουν συνεκτιμώντας αυτή με την υπόλοιπη προσκομισθείσα μαρτυρία. Κατά πρώτο, ο ενάγοντας 2 φαίνεται για πρώτη φορά να επισκέπτεται ιατρό για τον αυχένα του στις 7.5.10 όπου επισκέπτεται τον ορθοπεδικό ΜΕ
- Στο ιατρικό πιστοποιητικό του ΜΕ4 ημερ. 31.5.10 δεν αναφέρει ότι ο ενάγοντας 2 ήδη έχει ακολουθήσει 12 φυσιοθεραπείες. Αντίθετα στο Τεκμήριο 12 αναφέρεται ότι συστήθηκε στον ενάγοντα 2 να ακολουθήσει 12 φυσιοθεραπείες χωρίς να αναφέρεται σε αυτό οτιδήποτε με τις κατ' ισχυρισμό 12 φυσιοθεραπείες τις οποίες ήδη έκανε. Κατά δεύτερο η ΜΕ9 δεν μπορεί να κριθεί πειστική και αληθής εν σχέση με την θέση της ότι οι φυσιοθεραπείες συνεχίστηκαν μετά την 5.3.10 εφόσον κατά την ίδια από τις 5.3.10 ο ενάγοντας 2 δεν την επισκέφτηκε ξανά αλλά καταγράφει στο Τεκμήριο 13, το οποίο εξέδωσε σχεδόν 3 μήνες αργότερα ότι οι θεραπείες συνεχίζονται. Από την μαρτυρία της ΜΕ9 δεν έχω πειστεί ότι ο ενάγοντας 2 ακολούθησε 12 φυσιοθεραπείες και δεν έχει επίσης τεκμηριωθεί η ανάγκη υποβολής του ενάγοντα 2 σε φυσιοθεραπείες εφόσον δεν παρουσιάστηκε ιατρική μαρτυρία η οποία να υποστηρίζει ότι ο ενάγοντας 2 από τις 13.1.10 όπου υπέστη την κατ' ισχυρισμό επίθεση μέχρι την 25.1.10 όπου κατ' ισχυρισμό ξεκίνησε τις φυσιοθεραπείες διεγνώσθη με οποιοδήποτε τραύμα στον αυχένα. Σύμφωνα με την ΜΕ9 δεν θυμόταν εάν είχε παραπεμπτικό, δεν τεκμηρίωσε γιατί έγιναν 12 θεραπείες ούτε και εξήγησε με βάση ποια διάγνωση προχώρησε στις φυσιοθεραπείες. Ενόψει της αξιολόγησης της μαρτυρίας της ΜΕ9 η οποία κρίνεται αναξιόπιστη δεν μπορώ να αποδεχτώ ως αληθή οτιδήποτε ανέφερε. Επομένως η μαρτυρία της δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Από μέρους του εναγόμενου, μαρτυρία έδωσε μόνο ο ίδιος. Υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την κατάθεση την οποία έδωσε στην Αστυνομία και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Παρ' όλη την μακρά αντεξέταση κυρίως επί θεμάτων τα οποία αφορούσαν το ατύχημα, απαντούσε με σταθερότητα και εμφανή ειλικρίνεια. Αποτέλεσε θέση το ότι είπε στον ενάγοντα 2 «Φύγε ρε δολοφόνε της ασφάλτου» και ότι όταν ο ενάγοντας 2 τον πλησίασε πολύ, υπό τις συνθήκες τις οποίες περιέγραψε, τότε τον ώθησε με το σώμα του για να φύγει. Περιέγραψε ότι μετά το ατύχημα πονούσε πολύ σε σημείο όπου με δυσκολία βγήκε από το αυτοκίνητο και έρποντας πήγε στο κοντινό πεζοδρόμιο όπου κάθησε. Τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος ότι είπε στον ενάγοντα 2 και ότι προσπάθησε να τον αποφύγει με το σώμα του, αποτέλεσαν το έναυσμα για τους ενάγοντες να εισηγηθούν ότι ο εναγόμενος παραδέχεται τα όσα του καταλογίζονται από τους ενάγοντες. Δεν μπορώ όμως να συμφωνήσω με κάτι τέτοιο εφόσον η θέση του εναγόμενου δεν ταυτίζεται με την εκδοχή του ενάγοντα 2 και η οποία δεν έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο. Σημειώνεται περαιτέρω ότι ο ενάγοντας 2 ουδέποτε ανέφερε ότι ενοχλήθηκε από το γεγονός ότι ο εναγόμενος 2 τον αποκάλεσε «Δολοφόνο της ασφάλτου». Ο ενάγοντας 2 στην γραπτή του δήλωση αναφέρει άλλες φράσεις τις οποίες ο ίδιος θεωρεί προσβλητικές χωρίς να γίνεται αναφορά στην πιο πάνω. Δεν μπορώ να μην καταγράψω την διαπίστωση μου ότι προκύπτει από την αντεξέταση του εναγόμενου ότι η πλευρά των εναγόντων μετέβαλε την θέση της για τον τρόπο όπου κατ' ισχυρισμό έγινε η επίθεση. Όπως διεφάνηκε πιο πάνω η θέση του ενάγοντα 2 ήταν ότι ο εναγόμενος τον κτύπησε μετά όπου ο εναγόμενος κατέβηκε από το αυτοκίνητο του. Κατά την αντεξέταση του ο εναγόμενος ερωτήθηκε «Όταν σε ερώτησε εάν είσαι καλά είχατε ανοικτό παράθυρο και τον κτυπήσατε στο πρόσωπο και στο σώμα». Αυτή η θέση προβλήθηκε πρώτη φορά κατά την αντεξέταση διαφοροποιώντας έτσι την θέση του ενάγοντα 2 για το πώς κτυπήθηκε όπως ισχυρίζεται. Κατά την αντεξέταση του εναγόμενου υποβλήθηκε επανειλημμένα από πλευράς εναγόντων η θέση ότι τα όσα ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν αναφέρονται εις την κατάθεση του Τεκμήριο 26, υποβάλλοντας του μάλιστα ότι έχει επιλεκτική μνήμη για τα όσα αναφέρει ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο εναγόμενος έχει καταθέσει την κατάθεση του Τεκμήριο 26 και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Έχω αντιπαραβάλει το εν λόγω τεκμήριο με το σύνολο της μαρτυρίας την οποία έθεσε ο εναγόμενος ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν έχω διαπιστώσει οποιαδήποτε αντίφαση η οποία θα μπορούσε να κλονίσει την αξιοπιστία του. Το γεγονός ότι κάποιες λεπτομέρειες πιθανό να μην της θυμόταν όπως ανάφερε σε κάποια σημεία της μαρτυρίας του κρίνεται δικαιολογημένη λαμβάνοντας υπόψη την παρέλευση του μεγάλου χρονικού διαστήματος από 13.1.10 μέχρι την ημέρα της δίκης. Αποτέλεσε θέση του εναγόμενου ότι λόγω του τραυματισμού του στο χέρι οι κινήσεις του ήταν περιορισμένες, υποστηρίζοντας έτσι ότι ήταν αδύνατον λόγω της φυσικής κατάστασης στην οποία βρισκόταν εκείνη την στιγμή να χτυπήσει τον ενάγοντα
- Η θέση του αυτή δεν έχει τεκμηριωθεί ιατρικά. Η μόνη αναφορά η οποία γίνεται είναι από τον ΜΕ5 ο οποίος όμως όπως έχει ήδη λεχθεί δεν τεκμηρίωσε την θέση του αυτή, η οποία δεν τέθηκε ξεκάθαρα εφόσον κατά τον ίδιο κάτι τέτοιο αποτελεί μια πιθανότητα. Αν και ο εναγόμενος αντεξετάστηκε επί μακρόν η αντεξέταση σε πολύ μεγάλο μέρος της περιστράφηκε γύρω από ζητήματα τα οποία αφορούσαν το ατύχημα τα οποία δεν ήταν επίδικα. Σημειώνω περαιτέρω ότι η μαρτυρία του επί των ουσιαστικών ζητημάτων της υπόθεσης συνάδει με τα όσα ανέφερε στην αστυνομία δίνοντας κατάθεση (Τεκμήριο 26). Θεωρώ ότι ο εναγόμενος είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και αποδέχομαι την μαρτυρία του, εκτός από το μέρος το οποίο κατέγραψα πιο πάνω. Ενόψη της μαρτυρίας η οποία έγινε αποδεκτή καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα τα οποία έχουν σημασία για την έκβαση της υπόθεσης. Στις 13.1.10 στη Λεμεσό το αυτοκίνητο το οποίο οδηγούσε ο ενάγοντας 2 συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος. Ο εναγόμενος τραυματίστηκε στον δεξιό ώμο και με δυσκολία εξήλθε του αυτοκινήτου του και κάθισε στο πεζοδρόμιο. Ακολούθως ο ενάγοντας 2 τον προσέγγισε καταλογίζοντας του ευθύνη για το ατύχημα και τότε ο εναγόμενος σηκώθηκε και του είπε «Φύγε ρε δολοφόνε της ασφάλτου», όπως καταγράφεται στην κατάθεση του Τεκμήριο 26, προσπαθώντας να τον απωθήσει από κοντά του. Στη συνέχεια ο ενάγοντας 2 μετέβηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού όπου εξετάστηκε από τον Δρ. Πήλασα, Δρ. Καννάβα και Δρ. Υψαρίδη ενώ στις 7.5.10 εξετάστηκε από τον Δρ. Χριστοδούλου. Ο ενάγοντας 2 νοσηλεύτηκε στον γενικό νοσοκομείο Λεμεσού από τις 13.1.10 μέχρι τις 15.1.10 κυρίως για να εξεταστεί από τον οφθαλμίατρο. Υπεβλήθη σε ακτινολογικό έλεγχο θώρακος, κρανίου, αυχένος και δεξιάς ωμοπλάτης χωρίς να καταγραφεί οποιοδήποτε εύρημα. Η εξέταση από τον οφθαλμίατρο (ΜΕ7) κατέδειξε φυσιολογική όραση και στα δυο μάτια και οι βυθοί των ματιών επίσης φυσιολογικοί. Εις το Τεκμήριο 9 αλλά και με τα όσα ανέφερε ο ΜΕ6 δεν παρατηρούνται εξωτερικές κακώσεις στον ενάγοντα
- Ο εναγόμενος τραυματίστηκε συνεπεία του τροχαίου και σύμφωνα με το Τεκμήριο 22, ιατρικό πιστοποιητικό του νοσοκομείου υπέστη θλάση αυχένος και κάκωση δεξιού ώμου και αποζημιώθηκε από την ασφαλιστική εταιρεία του ενάγοντα 2 για τις υλικές ζημιές και σωματικές βλάβες. Αιτία αγωγής αποτελεί το Αστικό Αδίκημα της επίθεσης το οποίο κωδικοποιείται στο άρθρο 26 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.
- Σύμφωνα με το άρθρο 26
(1)«Επίθεση συνίσταται στην εκ προθέσεως χρήση κάθε είδους βίας κατά του προσώπου άλλου, είτε με κτύπημα, επαφή, μετακίνηση είτε άλλως πως, είτε άμεσα είτε έμμεσα, χωρίς τη συναίνεση του, ή με τη συναίνεση του αν η συναίνεση για αυτό λήφθηκε με απάτη, ή κατόπι απόπειρας ή απειλής με πράξη ή χειρονομία χρήσης τέτοιας βίας κατά του προσώπου άλλου αν το πρόσωπο που αποπειράται ή απειλεί τη χρήση βίας προκαλεί στον άλλο πεποίθηση η οποία εδραιώνεται σε εύλογη αιτία, ότι αυτός έχει κατά τον εν λόγω χρόνο την πρόθεση και την ικανότητα για πραγμάτωση του σκοπού αυτού.» Από τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου προκύπτει ότι για να στοιχειοθετηθεί το αστικό αδίκημα της επίθεσης πρέπει να αποδειχθεί η απειλή χρήσης βίας ή η χρήση βίας, η ύπαρξη πρόθεσης και η έλλειψη συναίνεσης. Γενικά όμως, δεν απαιτείται η πρόκληση ζημιάς από την επίθεση καθότι το αδίκημα αυτό είναι αγώγιμο per se. Η παρούσα υπόθεση είναι πολιτική και το βάρος απόδειξης που πρέπει να αποσείσει ο ενάγοντας είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities). Aυτό θα αποφασιστεί με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία η οποία έχει προσκομιστεί στο Δικαστήριο (βλ. Eθνική Τράπεζα της Ελλάδος V Nέστωρα Χ΄΄Νέστωρος
(1990)1 Α.Α.Δ. 41 και Kades V Nicolaou and Another
(1986)1 C.L.R. 212 ). Τονίζεται ότι η μαρτυρία του ενάγοντα 2, του ΜΕ2 και ΜΕ3, οι οποίοι κλήθηκαν προς απόδειξη της ισχυριζόμενης επίθεσης, κρίθηκε αναξιόπιστη και ως τέτοια δεν έχει οποιαδήποτε αποδεικτική αξία. Από τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου τα οποία δεν υποστηρίζουν την εκδοχή των εναγόντων και τις σχετικές νομικές αρχές κρίνω ότι ο ενάγοντας 2 έχει αποτύχει να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αστικού αδικήματος της επίθεσης στο βαθμό που απαιτείται και η αγωγή των εναγόντων θα πρέπει να αποτύχει. Από την αξιόπιστη μαρτυρία που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο δεν προκύπτει ότι ο εναγόμενος εκ προθέσεως κτύπησε τον ενάγοντα 2 και του επέφερε οποιοδήποτε από τους ισχυριζόμενους τραυματισμούς. Τονίζεται δε ότι η ιατρική μαρτυρία δεν υποστηρίζει ότι ο ενάγοντας 2 υπέστη οποιοδήποτε τραυματισμό. Αποτέλεσε θέση του εναγόμενου η οποία δεν έχει αμφισβητηθεί από τους ενάγοντες, ότι ο εναγόμενος προσπάθησε με το σώμα του να αποφύγει τον ενάγοντα 2 για να ξεφύγει από κοντά του κατά τον χρόνο όπου έγινε το τροχαίο λέγοντας του «Φύγε ρε δολοφόνε της ασφάλτου». Η θέση όμως αυτή του εναγόμενου δεν είναι αρκετή για να καταδειχθεί η ισχυριζόμενη επίθεση ή εξύβριση επί τη βάση μάλιστα των όσων ισχυρίζεται ο ενάγοντας 2, ο οποίος φέρει το βάρος απόδειξης, τα οποία πέραν του ότι δεν έγιναν αποδεκτά διαφέρουν κατά πολύ από τη θέση την οποία έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ο εναγόμενος. Αποτελεί εισήγηση του κ Κλεάνθους ότι η πιο πάνω θέση του εναγόμενου συνεπάγεται με παραδοχή του ότι επιτέθηκε στον ενάγοντα
- Δεν συμφωνώ με την πιο πάνω εισήγηση και επαναλαμβάνω ότι ακόμα και με την θέση αυτή του εναγόμενου για τον τρόπο όπου προσπάθησε να αποφύγει τον ενάγοντα 2 υπό τις συνθήκες οι οποίες δημιουργήθησαν μετά το τροχαίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποδειχθεί η επίθεση προς τον ενάγοντα
- Αναφορικά με την γραπτή αγόρευση η οποία κατατέθηκε από πλευράς εναγόντων να σημειωθεί ότι καταγράφεται σε αυτήν ότι ο ενάγοντας 2 μεταξύ άλλων αξιώνει από τον εναγόμενο τιμωρητικές αποζημιώσεις ενώ τέτοια θεραπεία δεν δικογραφείται στην έκθεση απαίτησης. Παρατηρώ επίσης ότι δεν γίνεται οποιαδήποτε εισήγηση στην τελική αγόρευση των εναγόντων αναφορικά με την αξίωση για γενικές αποζημιώσεις. Με την Αγωγή αξιώνονται γενικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες. Όπως έχει λεχθεί το Δικαστήριο δεν έχει πεισθεί ότι ο ενάγοντας 2 υπέστη οποιαδήποτε σωματική βλάβη, λαμβάνοντας υπόψη ότι η ιατρική μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε δεν επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς του ενάγοντα 2 για τις σωματικές βλάβες τις οποίες κατά τον ίδιο έχει υποστεί. Δεν παραβλέπω επίσης ότι εις τα ιατρικά πιστοποιητικά Τεκμήρια 8 και 9, σύμφωνα με τα όσα ανέφεραν οι ιατροί ενώπιον του Δικαστηρίου, καταγράφηκαν τα παράπονα του ενάγοντα 2 τα οποία παρέμειναν χωρίς ιατρική τεκμηρίωση. Ο ενάγοντας 2 αξιώνει επίσης σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης: «Γ. Γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις εναντίον του εναγομένου για εξύβριση και/ή φτύσιμο και/ή μειωτική και/ή προσβλητική συμπεριφορά εναντίον του ενάγοντα από τον εναγόμενο.» Σύμφωνα με την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας η οποία προσκομίστηκε από μέρους του ενάγοντα 2 δεν έχει καταδειχθεί η εξύβριση εφόσον κατά πρώτο δεν δικογραφείται με την απαιτούμενη λεπτομέρεια ο ισχυρισμός και λεπτομέρειες της εξύβρισης και κατά δεύτερο σύμφωνα με την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ενάγοντα 2 δεν έχει τεκμηριωθεί η εξύβριση ούτε και έχει καταδειχθεί η μειωτική και/ή προσβλητική συμπεριφορά εναντίον του. Δεν έχει επίσης λεχθεί οτιδήποτε αναφορικά με την αξίωση του ενάγοντα 2 για γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις για φτύσιμο. Περαιτέρω, αξιώνονται σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης: «Δ. Γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις εναντίον του εναγόμενου για παραβίαση του δικαιώματος ιδιωτικής ζωής του εναγόμενου η οποία έλαβε χώρα κατά ή περί της 13.01.10 στην οδό Αριστοτέλη Βαλαωρίτη στη Λεμεσό. Ε. Γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις εναντίον του εναγομένου για παραβίαση του δικαιώματος ιδιωτικής ζωής του εναγόμενου λόγω υποβολής του ενάγοντα σε απάνθρωπη και/ή ταπεινωτική μεταχείριση η οποία έλαβε χώρα κατά ή περί της 13.01.10 στην οδό Αριστοτέλη Βαλαωρίτη στη Λεμεσό» Καμία μαρτυρία δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η οποία να υποστηρίζει τα πιο πάνω. Εις ότι αφορά την ενάγουσα 1, από την στιγμή όπου δεν αποδείχθηκαν οι ισχυρισμοί του ενάγοντα 2 για την πρόκληση επίθεσης αλλά και τις σωματικές βλάβες οι οποίες κατά τον ίδιο είχαν ως αποτέλεσμα να υποστεί ζημιές και απώλειες η ενάγουσα 1, τότε η Αγωγή δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη για την ενάγουσα
- Παρατηρώ επίσης ότι η ενάγουσα 1 αξιώνει θεραπείες αλλευλέγγυα και/ή κεχωρισμένα με τον ενάγοντα 2 τόσο για τις ειδικές όσο και για τις γενικές αποζημιώσεις. Σίγουρα η ενάγουσα 1 δεν νομιμοποιείται να απαιτεί επιδίκαση ειδικών και/ή γενικών αποζημιώσεων αλλυλέγγυα και/ή κεχωρισμένα με τον ενάγοντα 2 εφόσον οι δυο ενάγοντες αποτελούν δυο ξεχωριστά πρόσωπα. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, κρίνω ότι οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν την υπόθεση τους. Η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου και εναντίον των εναγόντων 1 και 2 αλλυλέγγυα και/ή κεχωρισμένα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στην σχετική κλίμακα της αγωγής. (Υπ.) ............ Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject:Civil/Other/Final/3299-10assault cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο