HYTROTECH (WATER AND ENVIROMENTAL ENGINEERING) LTD ν. Χάρης Ιωαννίδης, Αριθ. Αγωγής:4419/2010, 13/10/2016

(1)(ee), στον Περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν. 14/1960), άρθρο 47, στο άρθρο 30 του Συντάγματος καθώς και στη διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης στηρίζεται σε ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1 και διευθυντή της εναγόμενης 2 κ. Χάρη Ιωαννίδη, ο οποίος δηλώνει προσωπικά γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης και εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Περιγράφει τα γεγονότα της υπόθεσης ότι δηλαδή εκδόθηκε απόφαση εναντίον του για €26.526,00 και εναντίον και των δύο αιτητών για ποσό €36.000,00 πλέον τόκους και έξοδα. Εναντίον της πιο πάνω απόφασης καταχώρησαν έφεση την 7.01.

1. Οι Καθ΄ων η Αίτηση καταχώρησαν ένταλμα πώλησης κινητών εναντίον τους με το οποίο ζητούσαν την πώληση κινητής τους περιουσίας και συγκεκριμένα 6 αυτοκινήτων τα οποία είναι εγγεγραμμένα επ΄ονόματι και των δύο. Πληροφορήθηκε για την ύπαρξη του εν λόγω εντάλματος από τον δικαστικό επιδότη. Ύστερα από ενημέρωση που έλαβαν αναφορικά με την οικονομική κατάσταση των εναγόντων και στηριζόμενοι στο γεγονός ότι σε περίπτωση που κατέβαλλαν τις επιδικασθείσες αποζημιώσεις σε αυτούς θα υπήρχε αδυναμία ανάκτησης τους στο μέλλον και άρα κατά συνέπεια τόσο το δικαίωμα τους προς άσκηση έφεσης αλλά και η ίδια η ασκηθείσα έφεση σε περίπτωση επιτυχίας της θα καθίστατο άνευ αντικειμένου, έδωσαν σχετικές οδηγίες στους δικηγόρους τους, οι οποίοι καταχώρησαν στις 19.02.2016 δύο αιτήσεις εκ μέρους τους. Η πρώτη αφορούσε την αναστολή της εκτέλεσης της εκδοθείσας στις 31.11.2015 απόφασης μέχρι την τελική αποπεράτωση της έφεσης, η οποία εκκρεμούσε εναντίον της, και η δεύτερη την αναστολή εκτέλεσης του πιο πάνω εντάλματος κινητών μέχρι την τελική εκδίκαση της αίτησης για αναστολή της εκτέλεσης. Στα πλαίσια της δεύτερης αίτησης εκδόθηκε εκ συμφώνου στις 11.03.2016 σχετικό διάταγμα αναστολής, οπότε το εν λόγω ένταλμα παρέμεινε προσωρινά ανεκτέλεστο, μέχρι να αποφανθεί το Δικαστήριο επί της αίτησης για αναστολή της εκτέλεσης. Με ενδιάμεση απόφαση του το Δικαστήριο την 18.07.2016 απέρριψε την πιο πάνω αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, γι΄αυτό καταχωρήθηκε στις 3.08.2016 αίτηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης στο Ανώτατο Δικαστήριο σύμφωνα με τη Διαταγή 35 Θ.18 και 19 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η αίτηση μέχρι και της υποβολής της παρούσας δεν είχε οριστεί. Μετά την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης στις 18.07.2016, οι ενάγοντες έσπευσαν αμέσως και ασκούν πιέσεις στους δικαστικούς επιδότες για την εκτέλεση του εν λόγω εντάλματος πώλησης κινητών. Αναφέρει ότι είναι σοβαρό το ενδεχόμενο επιτυχίας της έφεσης. Χαρακτηρίζει, από πληροφόρηση που έχει, ως αφερέγγυα πρόσωπα τους Καθ΄ων η Αίτηση που αντιμετωπίζουν τεράστιες οικονομικές δυσκολίες και χρωστούν τεράστια ποσά σε διάφορους πιστωτές τους όπως και στο κράτος κάτι που παραδέχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και ο διευθυντής των Καθ΄ων η Αίτηση. Μάλιστα υποβλήθηκε αίτηση για διαγραφή της ενάγουσας εταιρείας στην οποία καταχωρήθηκε ένσταση η οποία εκκρεμεί. Αναφέρεται σε διάφορες άλλες πληροφορίες σε σχέση με την φερεγγυότητα των Καθ΄ων η Αίτηση η οποία καταδεικνύει την πιθανότητα αδυναμίας επιστροφής των εν λόγω ποσών από αυτούς σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης εφόσον μέχρι τότε είναι πολύ πιθανόν να χρεοκοπήσουν. Η περιουσία τους που υπόκειται σε πώληση αποτελείται από 6 αυτοκίνητα που αν κατασχεθούν δεν θα μπορούν να ασκούν τη δουλειά τους στην οποία είναι απαραίτητα με καταστροφικές οικονομικές συνέπειες γι΄αυτούς. Η εξεύρεση των αναγκαίων ποσών θα έχει συνέπειες στη ρευστότητα της επιχείρησης τους. Είναι πρόθυμοι να παράσχουν προς όφελος των Καθ΄ων η Αίτηση τραπεζική εγγύηση για τα πρωτοδίκως επιδικασθέντα ποσά. Στα πλαίσια της αίτησης αναστολής που καταχώρησαν στο Ανώτατο Δικαστήριο στις 3.08.2016 καταχώρησαν και μονομερή αίτηση για αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος πώλησης κινητών για την οποία δόθηκαν οδηγίες να επιδοθεί και στη συνέχεια ορίστηκε στις 26.09.2016 για οδηγίες. Στο μεταξύ οι δικαστικοί επιδότες προχώρησαν με κατάσχεση των ως άνω αυτοκινήτων των αιτητών και έχει οριστεί η 16.09.2016 σαν μέρα πώλησης τους σε δημόσιο πλειστηριασμό. Σε αυτή την περίπτωση θα αποστερηθούν του δικαιώματος τους να ακουστούν στο Δικαστήριο και να έχουν μια δίκαιη δίκη. Στην έκδοση του εν λόγω διατάγματος καταχωρήθηκε Ειδοποίηση Περί της Προθέσεως Ενστάσεως όπου προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι (καταγράφονται αυτολεξεί): «
2. Η Αίτηση καθώς και το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα παραβιάζει το δεδικασμένο της ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 15/7/
4. Το Σεβαστό Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να επιληφθεί της αίτησης καθ' ότι αίτηση με ανάλογο αντικείμενο και αιτητικό, η οποία αποσκοπεί στο ίδιο αποτέλεσμα, εκκρεμεί ενώπιον του Εφετείου. Περαιτέρω το Σεβαστό Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να επιληφθεί της αίτησης επειδή η ίδια αίτηση καταχωρίστηκε στις 22/8/2016 χωρίς να εκδοθεί διάταγμα από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και οι Αιτητές ανεπίτρεπτα αποφάσισαν να δοκιμάσουν την τύχη τους σε άλλο δικαστή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού.
5. Η αίτηση συνιστά πρόδηλη κατάχρηση της διαδικασίας καθ' ότι ήδη το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει εκδικάσει αίτηση με το ίδιο αντικείμενο, ενώ οι Αιτητές έχουν καταχωρίσει επιπλέον τη μονομερή αίτηση ημερομηνίας 22.8.2016 και πάλι με το ίδιο περιεχόμενο και αντικείμενο η οποία ορίστηκε στις 23.8.2016, χωρίς να εκδοθεί τότε προσωρινό διάταγμα, στη συνέχεια ορίστηκε για οδηγίες στις 31.8.2016 και ακολούθως στις 26.9.2016 με οδηγίες όπως οι Καθ' ων η Αίτηση καταχωρίσουν ένσταση, ενώ στα πλαίσια της Έφεσης 39/2016 καταχωρίστηκε και άλλη αίτηση ημερομηνίας 3.8.2016 με το ίδιο αντικείμενο η οποία είναι ορισμένη στις 22.9.
7. Τόσο η αίτηση, όσο και το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα δεν καθορίζει τη χρονική διάρκεια ισχύος του ούτε το διασυνδέει με την έφεση και/ή είναι αόριστο και/ή καταπιεστικό. Χωρίς βλάβη των πιο πάνω, δικαιοδοτικής φύσης, λόγων, προβάλλονται και οι ακόλουθοι λόγοι ακύρωσης.
8. Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι παράτυπη και ελλιπής και/ή αναφέρεται σε Τεκμήρια που δεν επισυνάπτονται χωρίς να αναφέρει πού αυτά επισυνάπτονται.
9. Η Έφεση δεν έχει οποιεσδήποτε ή σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας.
10. Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν προβάλει οποιοδήποτε ουσιαστικό λόγο και/ή δεν στοιχειοθετεί βάσιμο λόγο που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στους Νόμους, θεσμούς και Νομολογία.
11. Η ένορκη δήλωση βασίζεται σε αόριστους, αβάσιμους και αναληθείς ισχυρισμούς που στόχο έχουν τη δημιουργία εντυπώσεων, χωρίς να ανταποκρίνονται στην αλήθεια.
12. Η παρούσα Αίτηση γίνεται με μεγάλη καθυστέρηση.
13. Δεν υφίστανται οι ειδικές εκείνες περιστάσεις (special circumstances) οι οποίες δικαιολογούν την στέρηση από τους Καθ' η Αίτηση των καρπών της επιτυχίας τους.
14. Το πραγματικό και/ή νομικό υπόβαθρο της αίτησης δε δικαιολογεί την παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας και/ή με την παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας.
15. (α) Αυτό που αξιώνουν οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι να συνεχίσουν να εκμεταλλεύονται τα χρήματα που χρωστούν στους Ενάγοντες για άλλα 4 χρόνια, πέραν των 6 που ήδη το πράττουν. (β) Τυχόν έγκριση του αιτήματος θα αποστερήσει τους Ενάγοντες από τους καρπούς της επιτυχίας τους για άλλα 4 χρόνια τουλάχιστον, ενώ οι Εναγόμενοι 1 και 2 θα συνεχίζουν να εργάζονται με χρήματα που ανήκουν στους Ενάγοντες. (γ) Η εξισορρόπηση των δυο παραγόντων που θα εξετάσει το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αίτησης θα πρέπει να οδηγήσει στην προκειμένη περίπτωση στην απόρριψη της αίτησης. (δ) Εφόσον οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι σε θέση να παράσχουν τραπεζική εγγύηση, είναι σε θέση να καταβάλουν και την οφειλή, αποφεύγοντας έτσι την εκτέλεση του εντάλματος κινητών.
16. Οι Ενάγοντες είναι αξιόχρεοι και σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης θα είναι σε θέση να επιστρέψουν στους Εναγόμενους 1 και 2, όποιο ποσό εισπράξουν μέχρι τότε.» Η Ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.40 Θ.7 και 11, Δ.
17. Θ.18 και 19, Δ.48 ΘΘ. 1-9 στον Περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν.14/1960), άρθρο 47, στο άρθρο 30 του Συντάγματος καθώς και στις Αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση υποστηρίζονται σε ένορκη δήλωση της κας Παναγιώτας Γεωργίου η οποία δηλώνει γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης όπως και των πολλαπλών διαδικασιών που ακολούθησαν την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης εκ μέρους των Αιτητών με σκοπό την αναστολή εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης. Δηλώνει ότι έχει διαβάσει τους λόγους ένστασης και υιοθετεί πλήρως το περιεχόμενο τους. Έχει νομική συμβουλή ότι η αίτηση καθώς και το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα παραβιάζει το δεδικασμένο της ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 15.7.2016, η οποία είχε ως συνέπεια την ακύρωση του διατάγματος αναστολής εκτέλεσης του εντάλματος κινητών με αρ. 85/16, το οποίο (διάταγμα αναστολής) εκδόθηκε εκ συμφώνου στις 14.4.
18. Περαιτέρω, έχει νομική συμβουλή ότι το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να επιληφθεί της αίτησης. Πέραν του γεγονότος ότι ήδη το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού έχει εκδικάσει αίτηση με το ίδιο αντικείμενο, οι Αιτητές έχουν καταχωρίσει πανομοιότυπη μονομερή αίτηση με την υπό εκδίκαση στις 22.8.
19. Η αίτηση εκείνη ορίστηκε στις 23.8.2016, χωρίς να εκδοθεί τότε προσωρινό διάταγμα, στη συνέχεια ορίστηκε για οδηγίες στις 31.8.2016 και ακολούθως στις 26.9.2016 με οδηγίες καταχώρισης ένστασης. Οι Αιτητές προφανώς επιδίωξαν την επανακαταχώριση της ίδιας αίτησης για να δοκιμάσουν την τύχη τους ενώπιον άλλου δικαστή του ίδιου Δικαστηρίου, κάτι ανεπίτρεπτο και που πιθανότατα διέλαθε της προσοχής του Δικαστηρίου. Περαιτέρω στα πλαίσια της Έφεσης 39/2016 καταχωρίστηκε και άλλη αίτηση ημερομηνίας 3.8.2016 με το ίδιο αντικείμενο η οποία είναι ορισμένη στις 22.9.2016 και το ζήτημα εκφεύγει πλέον της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Ακόμα ότι το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα δεν καθορίζει τη χρονική διάρκεια ισχύος του, ούτε το διασυνδέει με την έφεση και ως εκ τούτου πιστεύει ότι είναι αόριστο και/ή καταπιεστικό. Περαιτέρω μεταξύ άλλων η ενόρκως δηλούσα δηλώνει και τα ακόλουθα: «Στις 19.2.2016 οι Αιτητές καταχώρισαν μονομερή αίτηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης μέχρι εκδίκασης της έφεσης που καταχώρισαν κατά της πρωτόδικης απόφασης στις 7.1.
20. Ήγειραν πανομοιότυπους ισχυρισμούς με αυτούς που εγείρουν τώρα ότι δηλαδή η έφεση έχει σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας και ότι οι Ενάγοντες δεν είναι αξιόχρεοι, ενώ οι ίδιοι δήθεν είναι. Επισύναψε την αίτηση ως Τεκμήριο Α. Ταυτόχρονα, δηλώνει ότι καταχώρισαν πανομοιότυπη μονομερή αίτηση με την παρούσα και δέχτηκαν εκ συμφώνου την αναστολή μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Επισύναψε τη μονομερή αίτηση ως Τεκμήρια Β. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού απέρριψε την αίτηση και τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση με απόφαση του ημερομηνίας 15.7.2016 που επισύναψε ως Τεκμήριο Γ συμπαρασύροντας και το προσωρινό διάταγμα αναστολής. Την 3.8.2016 οι Αιτητές καταχώρισαν δια κλήσεως αίτηση στο Εφετείο ζητώντας την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης αντίγραφο της οποίας επισύναψε ως Τεκμήριο Δ. Αυτή, σύμφωνα με νομική συμβουλή που έλαβε ήταν η μόνη αίτηση που είχαν δικαίωμα οι Αιτητές να καταχωρίσουν μετά την απόρριψη της αίτησης τους ημερομηνίας 19.2.2016 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Σημειώνει ότι παρ' ότι η αίτηση καταχωρίστηκε στις 3.8.2016 και είναι ορισμένη στις 22.9.2016 δεν τους επιδόθηκε, απλά μπήκε στη θυρίδα των δικηγόρων τους στις 19.9.2016 μετά από επίμονη και επανειλημμένη παράκληση τους προς τους δικηγόρους των Αιτητών. Στις 22.8.2016 οι Αιτητές καταχώρισαν νέα μονομερή αίτηση ζητώντας και πάλι την αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος κινητών, παρά το γεγονός ότι η αναστολή του ακυρώθηκε με την απόφαση ημερομηνίας 15.7.
21. Η αίτηση ήταν ορισμένη στις 23.8.2016 και το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού δεν εξέδωσε το αιτηθέν διάταγμα και διέταξε την επίδοση του. Αντίγραφο της αίτησης επισύναψε ως Τεκμήριο Ε. Στις 31.8.2016 εμφανίστηκαν για τους Καθ' ων η Αίτηση οι δικηγόροι τους και το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού έδωσε οδηγίες καταχώρισης ένστασης μέχρι τις 26.9.2016 που όρισε την αίτηση ξανά για οδηγίες. Στις 12.9.2016 οι Αιτητές ξανακαταχώρισαν την ίδια αίτηση με την αίτηση ημερομηνίας 22.8.2016, δηλαδή καταχώρισαν την υπό εκδίκαση αίτηση με το ίδιο αιτητικό. Αυτή η ενέργεια των Αιτητών, δηλαδή να προσπαθήσουν να λάβουν από άλλο δικαστή ό,τι δεν κατάφεραν να πάρουν από το φυσικό δικαστή στις 23.8.2016, σύμφωνα με νομική συμβουλή που έλαβε δεν συνιστά μόνο κατάχρηση διαδικασίας αλλά και περιφρόνηση Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο εξέδωσε το Διάταγμα στις 13.9.2016 χωρίς να καθορίζει τη διάρκεια του και/ή χωρίς να το διασυνδέει με οτιδήποτε. Σύμφωνα με νομική συμβουλή που επίσης έλαβε όλα τα πιο πάνω αποτελούν πρόδηλη παραβίαση του δεδικασμένου, κατάχρηση της διαδικασίας σε βαθμό περιφρόνησης του Δικαστηρίου που θα πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη της αίτησης και ακύρωση του προσωρινού διατάγματος χωρίς άλλο, ενώ θα πρέπει οι Αιτητές να εμποδιστούν να ακουστούν επί της ουσίας της αίτησης τους. Οι Αιτητές και πάλι δεν έδωσαν ικανοποιητικές εξηγήσεις ή σοβαρό λόγο που να δικαιολογεί την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Στη συνέχεια καταγράφει με λεπτομέρειες το τι επακολούθησε της έκδοσης της πρωτόδικης απόφασης την 30.11.
22. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις και ότι η έφεση στην επίδικη απόφαση δεν έχει σοβαρές ή οποιεσδήποτε πιθανότητες επιτυχίας καθ' ότι η απόφαση κατά την άποψη τους είναι εμπεριστατωμένη και αιτιολογημένη, το Δικαστήριο προέβη σε ορθή αξιολόγηση της μαρτυρίας και εφάρμοσε ορθά το νόμο. Σε σχέση με την οικονομική κατάσταση των Καθ΄ων η Αίτηση αναφέρεται στις οικονομικές καταστάσεις των ετών 2012, 201 και 2014 (Εκθέσεις και Ελεγμένες Οικονομικές Καταστάσεις) των Καθ' ων η Αίτηση αντίγραφα των οποίων επισυνάπτει ως Τεκμήρια ΣΤ, Ζ και Η αντίστοιχα, τις οποίες έθεσαν και ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της προηγούμενης αίτησης, οι πιο πάνω ισχυρισμοί είναι αβάσιμοι, αόριστοι και υποθετικοί. Σε αυτές αναφέρονται τα κέρδη της εταιρείας όπως και τα περιουσιακά της στοιχεία τα οποία κάθε άλλο παρά αφερεγγυότητα δεικνύουν. Σε ότι αφορά τους ισχυρισμούς ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν τεράστιες οφειλές, αυτοί είναι ψευδείς. Είναι γεγονός ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δημιούργησαν κάποιες οφειλές προς το Κράτος αλλά αποπληρώνονται μέσω συμφωνίας με το Γενικό Λογιστήριο. Από την μέρα συμφωνίας, οι υποχρεώσεις τους έχουν μειωθεί στο ελάχιστο. Σε ότι αφορά την Εταιρεία I.H. ENERGYTECH ENGINEERING LIMITED, την οποία επικαλούνται οι αιτητές, αυτή δημιουργήθηκε για να εκτελεί διαφορετικού τύπου εργασίες και συγκεκριμένα εργασίες που έχουν σχέση με θέματα ενέργειας, φυσικού αερίου και πετρελαίου. Δημιουργήθηκε για να ασχοληθεί με την κατασκευή μεταλλικών δεξαμενών πετρελαιοειδών και αγωγών. Κύριος μέτοχος της Εταιρείας αυτής είναι ο κύριος Ιωάννης Χατζηβασίλης. Οι εργασίες της Εταιρείας αυτής δεν έχουν καμία σχέση με το είδος των εργασιών που εκτελεί η Εταιρεία Hydrotech, οι οποίες είναι εργασίες για την επεξεργασία υγρών αποβλήτων. Οι δυο αυτές Εταιρείες εκτελούν διαφορετικού είδους εργασίες και γι' αυτό τον λόγο ούτε και ανταγωνίζονται. Ο ισχυρισμός ότι εκκρεμεί αίτηση διαγραφής των Καθ' ων η Αίτηση είναι ψευδής και εξηγεί ότι λόγω παράλειψης καταχώρισης ετήσιων εκθέσεων τέθηκε το 2015 θέμα διαγραφής, υπέβαλαν ένσταση στις 23/9/2015, καταχώρησαν τις ετήσιες εκθέσεις και το ζήτημα έκλεισε. Επισύναψε προς τούτο τα Τεκμήρια Θ και Ι. Στην προκειμένη περίπτωση το Δικαστήριο έχει ενώπιον του δυο εταιρείες που εμπορεύονται και έχουν βέβαια και οι δυο ανάγκη ρευστότητας. Η διαφορά είναι ότι με δικαστική απόφαση αποφασίστηκε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δικαιούνται σε καταβολή του ποσού από τους Αιτητές/Εναγόμενους 1 και 2 και ότι οι τελευταίοι υποχρεούνται να τους το καταβάλουν. Σε τέτοια περίπτωση θα ήταν άδικο να επιβραβευτούν οι Αιτητές/Εναγόμενοι 1 και 2 και να δοθεί σε αυτούς ρευστότητα με χρήματα των Καθ' ων η Αίτηση. Αντίθετα, από πληροφορίες που οι Καθ' ων η Αίτηση έλαβαν από το Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίων Βαβαστινίας, αυτοί προτίθενται να κινηθούν δικαστικώς εναντίον των Αιτητών/Εναγομένων 2, λόγω μη ικανοποιητικής λειτουργίας του βιολογικού σταθμού Αγίων Βαναστινίας - Λάρνακας. Επισύναψε ως Τεκμήριο αντίγραφο ανυπόγραφης επιστολής από το αρχείο των Καθ' ων η Αίτηση η οποία στάλθηκε στον Υπουργό Εσωτερικών, κ. Σωκράτη Χάσικο. Στην περίπτωση που οι Αιτητές καταδικαστούν σε άλλες υποθέσεις, δεν θα μπορέσουν σε μεταγενέστερο στάδιο να εξοφλήσουν το εξ' αποφάσεως χρέος τους προς τους Καθ' ων η Αίτηση με αποτέλεσμα οι Καθ' ων η Αίτηση να στερηθούν τους καρπούς της επιτυχίας τους και να μην απονεμηθεί η δικαιοσύνη. Η προθυμία και η ετοιμότητα τους να παράσχουν στο Δικαστήριο τραπεζική εγγύηση ως προς τα επιδικασθέντα ποσά αλλά και για οποιαδήποτε ζημιά υποστούν οι Ενάγοντες από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων υποδηλώνει ότι οι Αιτητές στο παρόν στάδιο μπορούν και έχουν τη δυνατότητα να αποπληρώσουν το εξ' αποφάσεως χρέος τους χωρίς να είναι απαραίτητο και αναγκαίο να εκποιηθούν τα αυτοκίνητα τους και εν πάση περιπτώσει δεν θα υποστούν καμία ανεπανόρθωτη ζημία. Περαιτέρω η στάση αυτή των Αιτητών υποδηλώνει ότι πρόθεση τους είναι να αποφύγουν και να καθυστερήσουν την συμμόρφωση τους με την εκδοθείσα εναντίον τους Απόφαση. Το Δικαστήριο είναι ορθό και δίκαιο να διασφαλίσει τα συμφέροντα και δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση ως αυτά επιβεβαιώθηκαν δια της εκδοθείσας απόφασης και αυτό ενδείκνυται με την καταβολή του εκκρεμούντος χρηματικού ποσού, κάτι το οποίο δύνανται να καταβάλουν οι Εναγόμενοι δεδομένης της προθυμίας τους να παράσχουν την τραπεζική εγγύηση. Η αίτηση στερείται οποιουδήποτε ουσιαστικού λόγου για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και στηρίζεται σε αβάσιμους ισχυρισμούς χωρίς πραγματικό και νομικό υπόβαθρο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί κατά την έγκριση της αίτησης, η οποία και θα πρέπει ν' απορριφθεί με έξοδα σε βάρος της άλλης πλευράς. Οι δύο πλευρές προχώρησαν με γραπτές αγορεύσεις και η κα Κακουλλή επεσήμανε και προφορικά διάφορες πτυχές και ζητήματα στα οποία έδωσε έμφαση και τα οποία συνηγορούν κατά την άποψη της υπέρ της εισήγησης για ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Λαμβάνω υπόψη τις αγορεύσεις και επισημάνσεις των δύο πλευρών σε σημεία των οποίων όπου χρειαστεί θα γίνει αναφορά στη συνέχεια της απόφασης μου. Θα εξετάσω αμέσως στη συνέχεια τον λόγο ένστασης που αφορά την κατάχρηση της διαδικασίας η οποία απολήγει και σε περιφρόνηση των δικαστικών διαδικασιών από τους αιτητές. Το ιστορικό των διαδικασιών όπως αυτές προκύπτουν από μελέτη του φακέλου της υπόθεσης φανερώνει ότι η υπό κρίση αίτηση αποσκοπούσε στην παράκαμψη και εξουδετέρωση των διαδικασιών εκτέλεσης που έχουν ήδη κινηθεί εναντίον των Αιτητών. Διεξήλθα τον φάκελο της υπόθεσης και από αυτόν προκύπτει ότι οι Αιτητές καταχώρησαν δύο άλλες αιτήσεις με το ίδιο αιτητικό. Η μία αίτηση καταχωρίστηκε την 19.2.
23. Το προσωρινό διάταγμα αναστολής του εντάλματος κινητών με αριθμό 85/1 που εκδόθηκε τότε εκ συμφώνου, ακυρώθηκε όταν στις 15.7.2016 απορρίφθηκε η κυρίως αίτηση αναστολής. Η άλλη αίτηση με ημερομηνία 22.08.2016 δεν προκύπτει ότι καταχωρίστηκε στα πλαίσια οποιασδήποτε κυρίως αίτησης. Είναι δε σημαντικό το γεγονός ότι η μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 22.08.2016 ορίστηκε στις 23.08.2016 για επίδοση, χωρίς να εκδοθεί τότε προσωρινό διάταγμα από το Δικαστήριο στο οποίο ετέθη προς εξέταση και το οποίο επιλήφθηκε της αίτησης. Ορίστηκε στη συνέχεια για οδηγίες στις 31.08.2016 και ακολούθως στις 26.09.2016 και ακολούθως από το παρών Δικαστήριο στις 27.9.2016, την ημερομηνία δηλαδή που ακούστηκε η αίτηση και επιφυλάχθηκε η παρούσα απόφαση, οπότε και σε συζήτηση που ακολούθησε σε σχέση με την τύχη εκείνης της αίτησης η πλευρά των Αιτητών την απέσυρε με έξοδα σε βάρος τους. Είναι φανερόν ότι οι Αιτητές δεν αρκέστηκαν στα πιο πάνω και επανήλθαν θέτοντας ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, καταστρατηγώντας, αλλά και περιφρονώντας τις δικαστικές διαδικασίες δοκιμάζοντας κατ΄αυτόν τον τρόπο «την τύχη τους», όπως εύστοχα αναφέρει η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ΄ων η αίτηση για δεύτερη φορά και ενώ η αίτηση με ημερομηνία 22.8.2016 εκκρεμούσε ακόμα, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Οι επανειλημμένες προσπάθειες που ακολούθησε η πλευρά των αιτητών ακόμα και ενώπιον του εφετείου, προς εξυπηρέτηση του ίδιου σκοπού συνιστούν κατά την άποψη μου συμπεριφορά η οποία δεν αφήνει περιθώριο παρά να κριθεί ως καταχρηστική των δικαστικών διαδικασιών. Οι Αιτητές μέχρι σήμερα, 10 μήνες μετά την έκδοση της απόφασης, δεν πλήρωσαν κανένα ποσό έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους τους ή των δικηγορικών εξόδων. Έχει διακηρυχθεί μέσα από τη νομολογία πως η αμφισβήτηση της ορθότητας πρωτόδικης απόφασης, δεν παρέχει έρεισμα για τη μη συμμόρφωση με αυτή. Η απόφαση μπορεί να ανασταλεί μόνο μέσα στο πλαίσιο που παρέχουν οι διατάξεις της Δ.35 θ.18 (βλ. Ιωσηφάκης v. Αριστοδήμου

(1990)1 Α.Α.Δ. 284, 288). Η χορήγηση ή όχι αναστολής εκτέλεσης μιας πρωτόδικης απόφασης σύμφωνα με τη Διαταγή 35 Θ. 18 ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι αρχές, οι οποίες διέπουν το θέμα όπως έχουν αποκρυσταλλωθεί από τη Νομολογία, είναι οι ακόλουθες: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 θ. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης, ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφαση, η οποία παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή από το Εφετείο. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του από μόνο το γεγονός ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Το Δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες, ήτοι τη διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη. Στην The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Sapphire Seas

(2001)1 A.A.Δ. 955, ειπώθηκαν τα εξής: «Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μη μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Σ' αυτό το πλαίσιο κινείται η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας.» (βλ. επίσης Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd

(2001)1 A.A.Δ. 1978, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147) Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης (βλ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου (ανωτέρω) σελ.1150). Όπως σημειώνεται από τη νομολογία, οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι παράγοντας θετικός, εντούτοις όμως οριακής σημασίας, και το Δικαστήριο οφείλει να απέχει από τη διάγνωση της δύναμης ή βασιμότητας των λόγων έφεσης και των δικαιωμάτων του εφεσείοντα, έργο που ανήκει στο Εφετείο (βλ. BP Holdings Ltd v. A. Κιταλίδης

(1994)1 A.A.Δ. 287). Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλ. Θωμά ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1997)1 Α.Α.Δ. 797, Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1997)1 Α.Α.Δ. 591). Κάτι που στην κρινόμενη περίπτωση δεν μπορεί να προβλεφθεί με βεβαιότητα, χωρίς περαιτέρω ανάπτυξη και επιχειρηματολογία επί των συγκεκριμένων εγειρόμενων με την έφεση θεμάτων. Η πιο πάνω κατάληξη μου ότι οι Αιτητές ενήργησαν καταχρηστικά θα μπορούσε να τερματίσει την εξέταση της αίτησης εδώ, εντούτοις θα προχωρήσω και ένα βήμα παρακάτω το οποίο θεωρώ σημαντικό και αφορά την ουσία της αίτησης και ήταν αυτό που επέδρασε καταλυτικά στην έκδοση του προσβληθέντος διατάγματος. Είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση πως οι Αιτητές δεν κατέδειξαν τέτοιους λόγους μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους που να καθιστούν αναγκαία την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αναστολής και δεν έχουν τεθεί οποιοιδήποτε ισχυρισμοί ή επαρκής μαρτυρία που να συνηγορούν υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος με βάση τη διακριτική ευχέρεια και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι Αιτητές είχαν προβάλει ως λόγο ο οποίος θα έπρεπε να επενεργήσει υπέρ της χορήγησης της αιτούμενης αναστολής, την ύπαρξη μεγάλης πιθανότητας να καταστεί η έφεσή τους άνευ αντικειμένου ενόψει της πιθανότητας αδυναμίας των Καθ' ων η Αίτηση να επιστρέψουν σε αυτούς το ποσό το οποίο θα καταβληθεί στα πλαίσια εκτελέσεως της εκδοθείσας απόφασης, βασιζόμενοι, και συμφωνώ ως προς τούτο, με την πλευρά των Καθ΄ων η Αίτηση σε αόριστες πληροφορίες που έλαβαν από διάφορους συνεργάτες και στενά φιλικά τους πρόσωπα. (παράγραφος 7 της ένορκης δήλωσης του κ. Χάρη Ιωαννίδη). Ο λόγος αυτός ο οποίος επηρέασε σε σημαντικό βαθμό την απόφαση μου για έκδοση του προσβαλλόμενου διατάγματος, παρέμεινε μετέωρος καθώς οι Αιτητές όχι μόνον απέτυχαν να τον αποδείξουν, αλλά ο ισχυρισμός τους αυτός βρίσκεται και σε σύγκρουση με τις οικονομικές καταστάσεις των Καθ' ων η Αίτηση, τις οποίες οι Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσαν στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια ΣΤ, Ζ και Η τα οποία και παρέμειναν αναμφισβήτητα. Οι πιο πάνω καταστάσεις αποδεικνύουν ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση πραγματοποιούν κέρδη και διαθέτουν τέτοια περιουσιακά στοιχεία που σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης θα είναι σε θέση να επιστρέψουν πίσω το όποιο καταβληθέν ποσό δυνάμει της εκδοθείσας απόφασης στους Αιτητές. Επομένως ως προς τούτο δεν γίνεται δεκτός ο ισχυρισμός των Αιτητών ο οποίος παρέμεινε αόριστος και αβάσιμος. Επισημαίνω ότι δεν κλήθηκε η ενόρκως δηλούσα για τους Καθ΄ων η Αίτηση να αντεξετασθεί στους περί του αντιθέτου προβαλλόμενους ισχυρισμούς τους. Επομένως σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης και αν κριθεί πως εσφαλμένα δεν εκδόθηκε το αιτούμενο διάταγμα αναστολής, οι Καθ' ων η Αίτηση θα είναι σε θέση να επιστρέψουν το όποιο επιδικασθέν ποσό στους Αιτητές. Ακόμα και όσα ισχυρίστηκαν περί ύπαρξης αίτησης διαγραφής των Καθ΄ων η Αίτηση ως εταιρείας και τα περί της εγγραφής νέας εταιρείας, αυτά δεν συνιστούν πειστικό λόγο για να κριθούν ως αφερέγγυοι οι Καθ΄ων η Αίτηση ενόψει των όσων προέβαλαν σε σχέση με αυτά, παρέχοντας προς τούτο επαρκείς εξηγήσεις οι οποίες και δεν αμφισβητήθηκαν. Τουναντίον τα όσα προέβαλαν οι Αιτητές παρέμειναν στην σφαίρα του υποθετικού. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του δύο εταιρείες που εμπορεύονται και προσφέρουν υπηρεσίες και έχουν και οι δύο ασφαλώς ανάγκη ρευστότητας. Η διαφορά είναι ότι με την εκδοθείσα απόφαση αποφασίστηκε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δικαιούνται σε καταβολή των επιδικασθέντων ποσών από τους Αιτητές οι οποίοι υποχρεούνται να τους το καταβάλουν. Δεν μπορεί να αποστερηθεί αυτό το δικαίωμα - τους καρπούς της επιτυχίας τους - όπως εύστοχα χαρακτηρίστηκε, από τους Καθ΄ων η Αίτηση και να το επωφελούνται οι Αιτητές. Λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές κρίνω ότι θα ήταν άδικο και αντίθετο προς τη δίκαιη απονομή της δικαιοσύνης να επιβραβευτούν οι Αιτητές και να δοθεί σε αυτούς ρευστότητα με χρήματα που εξ' αποφάσεως οφείλουν στους Καθ' ων η Αίτηση αποστερώντας τους από τους καρπούς της επιτυχίας τους στην υπόθεση που εκδικάστηκε, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να καταδικαστούν σε αποζημιώσεις. Προβλήθηκε σειρά άλλων λόγων ένστασης. Η εξέτασης τους ενόψει των πιο πάνω λόγων για τους οποίους αποφάσισα ότι θα πρέπει να ακυρωθεί το εκδοθέν διάταγμα θα καθιστούσε την περαιτέρω συζήτηση τους ακαδημαϊκή άσκηση. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω είναι η κατάληξη μου ότι δεν θα ήταν δίκαιο να εξακολουθήσει να ισχύει το προσβαλλόμενο διάταγμα το οποίο και ακυρώνω. Επομένως η αίτηση των Αιτητών διά της παρούσας απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος τους όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπογρ.)............ Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο