← Κύπρος

Ζ Τ 3 ΙΜAGE LIMITED ν. ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2105/16, 25/10/2016

Ζ Τ 3 ΙΜAGE LIMITED ν. ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2105/16, 25/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A439 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2105/16 Μεταξύ: Ζ Τ 3 ΙΜAGE LIMITED, HE 164233, Oδός Επιμηθέως, Βιομηχανική Περιοχή Ύψωνα., 4180 Λεμεσός, Κύπρος Ενάγουσας και ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ, Οδός Αρχιεπισκόπου Κυπριανού 30, 3036 Λεμεσός, Κύπρος Εναγομένων --------------- Moνομερής Αίτηση ημερομηνίας 21.10.2016 για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος Ημερομηνία: 25 Οκτωβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα-Aιτήτρια: κος Τάσος Α. Κουκούνης για Ανδρέας Κουκούνης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ΕX TEMPORE) Έρεισμα για την καταχώρηση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, αποτελεί, σύμφωνα με τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, η παράβαση εκ μέρους των εναγομένων της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ημερομηνίας 24.6.2009, βάσει της οποίας η ενάγουσα εταιρεία ενοικίασε στους εναγόμενους το ακίνητο της στην οδό Βραγαδίνου αρ. 15, ενορία Καθολικής στη Λεμεσό. Όπως διατείνεται η ενάγουσα, οι εναγόμενοι παραλείπουν να καταβάλουν τα ενοίκια για την περίοδο Νοεμβρίου του 2015 - Ιουλίου του 2016, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €246.663,

  1. Η ενάγουσα εκτός από την καταβολή του προαναφερόμενου ποσού, αξιώνει εναντίον των εναγομένων, Γενικές και Ειδικές Αποζημιώσεις (λόγω της μη τήρησης της συμφωνίας), τόκους και έξοδα. Με την υπό κρίση Αίτηση, η ενάγουσα αιτείται την έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων με τα οποία να δεσμεύεται και/ή να παγοποιείται συγκεκριμένος λογαριασμός των εναγομένων που διατηρούν στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ, μέχρι ποσού €2.000.000,
  2. Με τα αιτούμενα διατάγματα, επιζητείται επίσης η απαγόρευση απόσυρσης εκ μέρους των εναγομένων οποιουδήποτε ποσού χρημάτων από τον εν λόγω λογαριασμό και/ή από οποιοδήποτε άλλο λογαριασμό που διατηρούν στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ. Νομική βάση της Αίτησης είναι μεταξύ άλλων τα άρθρα 1-5, 7-8, 9, 10 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, τα άρθρα 29, 32, 41 και 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου αρ. 14/60, ο περί Συμβάσεων Νόμος, οι συμφυείς εξουσίες και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Ζωζώς Λοφίτου Μπόρμπα, μιας εκ των διευθυντών της ενάγουσας εταιρείας, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Η ομνύουσα επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης και αναφέρει περαιτέρω τα εξής. Το κτίριο στην οδό Βραγαδίνου ανηγέρθη με χρήματα που η ενάγουσα δανείστηκε από την Τράπεζα Κύπρου (το συνολικό ύψος του δανείου ανέρχεται στα CHF 3.715.000,00). Προς εξασφάλιση του δανείου, η ενάγουσα υποθήκευσε τα τεμάχια γης επί των οποίων οικοδομήθηκε το ακίνητο. Παραχώρησε τέσσερα

(4)ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης εφ' όλης της επιχείρησης και της περιουσίας της, εκχώρησε προς όφελος της τράπεζας τα εισπρακτέα από τους εναγόμενους ενοίκια και τέλος οι διευθυντές της, παραχώρησαν προσωπικές εγγυήσεις ύψους €1.311.000,
  1. Είναι θέση της ομνύουσας πως η εταιρεία βρίσκεται σε «εξαιρετικά δυσχερή οικονομική θέση», ένεκα της αντισυμβατικής συμπεριφοράς των εναγομένων, καθότι δεν έχει άλλους οικονομικούς πόρους για να εξοφλήσει το δάνειο αφού όλα τα περιουσιακά της στοιχεία είναι υποθηκευμένα στην Τράπεζα. Εκ των πραγμάτων, τονίζει, το δάνειο (σήμερα ανέρχεται στα CHF 3.014.725,29) είναι μη εξυπηρετούμενο (η ενάγουσα έχει από τον Νοέμβριο του 2015 να καταβάλει τις οφειλόμενες δόσεις της προς την τράπεζα) και η ενάγουσα παρουσιάζεται ως μη ικανή να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η πιστοληπτική της ικανότητα. Η ομνύουσα δικαιολογεί το ύψος του ποσού που επιζητείται να δεσμευθεί, ως εξής: Τα οφειλόμενα ενοίκια μέχρι σήμερα (Νοέμβριος 2015 μέχρι Οκτώβριο 2016) ανέρχονται στο ποσό των €328.884,00 και μέχρι το τέλος του 2016 θα ανέλθουν στο ποσό των €383.698,
  2. Για την περίοδο 2017-2018 θα ανέλθουν σε €690.648,00 και για την περίοδο 2019-2020 σε €725.184,
  3. Το σύνολο των πληρωτέων ενοικίων μέχρι και το 2020 θα ανέλθει σε €1.799.530,
  4. Θέτει ως ορόσημο το 2020, επειδή όπως την συμβούλευσαν οι δικηγόροι της, η δικαστική διαδικασία «δύναται να διαρκέσει 3-4 χρόνια». Η ενάγουσα γνωρίζει ότι οι εναγόμενοι διατηρούν τραπεζικό λογαριασμό στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού (αρ. λογ. 20030-40-15600-6) ο οποίος διαθέτει πιστωτικό υπόλοιπο περίπου €5.000.000,
  5. Ως προς το κατεπείγον του θέματος η ομνύουσα αναφέρει αυτολεξεί, στην παράγραφο 23 της ένορκης της δήλωσης τα εξής: «
  6. Xθές, αναπάντεχα και παρά τις επανειλημμένες πολύμηνες προσπάθειες της ενάγουσας-αιτήτριας να πείσει την Τράπεζα ότι η διακοπή πληρωμής των ενοικίων για το Κτίριο από τους εναγόμενους θα είναι προσωρινή, η Τράπεζα κάλεσε σε συνάντηση την ενάγουσα-αιτήτρια και την προειδοποίησε αυστηρά ότι εάν δεν προβεί μέχρι το τέλος Οκτωβρίου 2016 στην καταβολή των οφειλόμενων δόσεων του Δανείου ή δεν παράσχει επιπρόσθετες εξασφαλίσεις για την αποπληρωμή του Δανείου, θα προχωρήσει αμέσως όλες τις διαδικασίες για απαίτηση των οφειλόμενων προς την Τράπεζα δόσεων.» Τέλος αναφέρει πως είναι «εξαιρετικά επείγον» να καταδειχθεί στην τράπεζα πως η ενάγουσα «θα έχει τα διαθέσιμα χρήματα για να τιμήσει τις υποχρεώσεις της που προκύπτουν από το Δάνειο, παρέχοντας με αυτό τον τρόπο την επιπρόσθετη εξασφάλιση που απαιτεί η Τράπεζα». Σε διαφορετική περίπτωση, καταλήγει, η Τράπεζα θα κινηθεί εναντίον της ενάγουσας για ανάκτηση του οφειλόμενου υπολοίπου του δανείου με ανυπολόγιστες συνέπειες προς την τελευταία. Ο κ. Κουκούνης αγορεύοντας προς υποστήριξη της Αίτησης, εισηγήθηκε πως ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος και η σχετική νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ικανοποιείται επίσης, τόνισε, και το στοιχείο του κατεπείγοντος αφού η ενάγουσα έδρασε αμέσως προσφεύγοντας στο Δικαστήριο μετά τις παραστάσεις της τράπεζας. Εστίασε δε την προσοχή του στην παράγραφο 23 της Ένορκης Δήλωσης. Είναι καλά γνωστό ότι το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων παρέχεται από το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος και οι Κανονισμοί, προσδιορίζουν το δικαιοδοτικό πλαίσιο [Demades V. Studio
(1996)1 AAΔ και Αίτηση Χάρη Φεσσά
(1990)1 ΑΑΔ 704]. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το εν λόγω άρθρο έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1AAΔ 557 και έχει έκτοτε επιβεβαιωθεί σε πλείστες όσες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα τρία κριτήρια που τίθενται ως προϋποθέσεις θα πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά πριν το Δικαστήριο περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, κατά πόσον δηλαδή είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το Διάταγμα, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Οι τρείς αυτές προϋποθέσεις είναι οι εξής:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία.
(3)Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Ενώ το πρώτο κριτήριο σχετίζεται κατ΄ ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης όπως διατυπώνεται στο Κλητήριο Ένταλμα, το δεύτερο προχωρεί ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία όπως εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις ή την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Επαρκεί, σε αυτό το στάδιο, να καταδειχθεί κάτι πέραν της απλής πιθανολόγησης αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για να ικανοποιηθεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Είναι γνωστό ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ΄ εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας και αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα τότε η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν αποτελεί κατ΄ ανάγκη έρεισμα για την έκδοση διατάγματος [Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 255]. Εκτός από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται και στα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. Στην υπόθεση Cyprus Palestine Plantations Ltd v. Olivier & Co (Cyprus) Ltd, 16 CLR 122, αποφασίστηκε πως το άρθρο 4 του Κεφ. 6, παρέχει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει παρεμπίπτον διάταγμα μόνο όπου η περιουσία σχετικά με την οποία ζητείται το διάταγμα, είναι αντικείμενο της αγωγής. [(Βλ. επίσης τις υποθέσεις Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231 και Stavros Hotel Apartments Ltd και άλλοι (Αρ.2)
(1994)1 ΑΑΔ 836]. Ενώ σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)του Κεφ. 6, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει τον εναγόμενο όπως μη αποξενώσει τόση από την ακίνητη περιουσία η οποία είναι εγγεγραμμένη επ΄ ονόματι του, όση κατά την κρίση του Δικαστηρίου θα ήταν αρκετή για να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα και τα έξοδα της αγωγής. Το δικαιοδοτικό πλαίσιο του άρθρου 5 του Κεφ. 6, αφορά δέσμευση ακίνητης περιουσίας του εναγομένου προς τον σκοπό ικανοποίησης απόφασης την οποία ήθελε πετύχει ο ενάγοντας και ρυθμίζει το θέμα της απαγόρευσης με παρεμπίπτον διάταγμα, της πώλησης ή αποξένωσης της ακίνητης περιουσίας του εναγομένου, εφόσον η απαίτηση του ενάγοντα αναφέρεται σε χρέος ή αποζημιώσεις. Η υπό κρίση Αίτηση θα εξεταστεί μόνο στα πλαίσια που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, εφόσον με την Αίτηση δεν επιζητείται ούτε η δέσμευση ακίνητης περιουσίας που είναι το αντικείμενο της αγωγής, ώστε να τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 4 του Κεφ. 6, ούτε η δέσμευση ακίνητης περιουσίας γενικά, ώστε να εφαρμόζεται το άρθρο 5 του Κεφ.
  1. Προτού το Δικαστήριο εξετάσει αν συντρέχουν οι προυποθέσεις έκδοσης ενός διατάγματος με βάση το Άρθρο 32 του Ν. 14/60, θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο έχει δικαιοδοσία να εκδώσει το διάταγμα μονομερώς, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι θα πρέπει να έχει καταδειχθεί ενώπιον του το επείγον της έκδοσης ενός τέτοιου διατάγματος. Έχουν, εδώ, εφαρμογή οι πρόνοιες του ΄Αρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ.
  2. Στο μονομερές στάδιο της αίτησης ο παράγοντας του χρόνου είναι σημαντικός. Ο αιτητής θα πρέπει στο στάδιο εκείνο να δείξει το κατ΄ επείγον της αίτησης ώστε να δικαιολογείται η μονομερής εξέταση της και η παράκαμψη του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης και του δικαιώματος της άλλης πλευράς να ακουστεί πριν την έκδοση του διατάγματος. Το Άρθρο 9
(1)του Κεφ. 6 έχει εφαρμογή εξαιρετικώς και μόνο προκειμένου περί επειγουσών ή άλλων ειδικών περιστάσεων που να δικαιολογούν την έκδοση του διατάγματος μονομερώς (ex parte). Στην υπόθεση Χ΄΄Βασιλείου ν. White Knight Holdings Ltd
(2004)1 (A) A.A.Δ. 203, στη σελίδα 207 ο Δικαστής Πικής, όπως ήταν τότε, έθεσε το θέμα ως εξής:- «....... Η αδράνεια του εφεσείοντος να ζητήσει θεραπεία μόλις τα κρίσιμα γεγονότα περιήλθαν σε γνώση του αναιρεί το κατ΄ επείγον του αιτήματος. Κατεπείγον θεωρείται ζήτημα, το οποίο περιέρχεται σε γνώση του προσφεύγοντος σε χρόνο που δεν του παρέχεται η δυνατότητα κίνησης των νενομισμένων διαδικασιών προς γνωστοποίηση του αιτήματος του στον αντίδικο του και εξασφάλιση του δικαιώματος του δευτέρου να ακουστεί. Λόγοι, συνυφασμένοι με την πεμπτουσία της απονομής της δικαιοσύνης, επιβάλλουν την παροχή ευκαιρίας ακρόασης στον αντίδικο, πριν το Δικαστήριο επιληφθεί θέματος που επηρεάζει τα δικαιώματα ή τα κατά νόμο συμφέροντα του. Η παροχή θεραπείας ερήμην του αντιδίκου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο μπορεί να αναζητηθεί μόνο, εφόσον εξ αντικειμένου δεν παρέχεται άλλο μέσο προστασίας των δικαιωμάτων του αιτούντος.» Σε ορισμένες όμως περιπτώσεις το στοιχείο του κατεπείγοντος είναι συνδεδεμένο, όχι τόσο με τον χρόνο παροχής της θεραπείας, όσο με την αναγκαιότητα, αυτή να χορηγείται χωρίς ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά. Στην αγωγή με αριθμό 3568/2010 του Ε.Δ. Λεμεσού, Vianova Holdings Ltd v.
  1. Brassolis Holdings Ltd κ.α. ημερ. 5.11.2010, ο πρόεδρος του Δικαστηρίου Χ. Μαλαχτός έθεσε το θέμα ως εξής: «Εδώ το στοιχείο του κατεπείγοντος είναι συνδεδεμένο, όχι τόσο με τον χρόνο παροχής της θεραπείας όσο με την αναγκαιότητα αυτή να χορηγείτο χωρίς ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά. Το ζήτημα δεν ήταν πως η αίτηση δεν μπορούσε να αναβληθεί για λίγες μέρες ώστε να ειδοποιηθούν οι εναγόμενοι αλλά ότι οι τελευταίοι δεν θα έπρεπε να ελάμβαναν γνώση προτού η ενάγουσα εξασφαλιστεί με την έκδοση των σχετικών διαταγμάτων. Επιβαλλόταν τα εκδοθέντα διατάγματα να χορηγηθούν χωρίς ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά η οποία να ειδοποιείτο για την έκδοση τους με την επίδοση τους.» Εν προκειμένω, από το υποστηρικτικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι έχει καταδειχθεί το κατεπείγον του ζητήματος. Η ενάγουσα προσέφυγε αμέσως στο Δικαστήριο (μετά τις προς αυτήν προειδοποιήσεις της τράπεζας) καταχωρώντας την υπό κρίση Αίτηση, όμως δεν κατέδειξε μέσα από το μαρτυρικό υπόβαθρο που προσκόμισε, πως δεν θα πρέπει να ειδοποιηθεί η άλλη πλευρά κα πως η υπό κρίση διαδικασία θα πρέπει να γίνει στην απουσία της. Δεν υπάρχει οτιδήποτε ούτε καν σε επίπεδο ισχυρισμών, πως υπάρχει κίνδυνος απόσυρσης ή με άλλο τρόπο διάθεσης του ποσού των χρημάτων που βρίσκονται κατατεθειμένα στον συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό ή γενικότερα πως υπάρχει κίνδυνος αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων ώστε το Δικαστήριο να παρεκκλίνει του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που δίδει στον διάδικο το δικαίωμα και την ευκαιρία να ακουστεί. Συνακόλουθα κρίνω ότι δεν ικανοποιείται το στοιχείο του κατεπείγοντος και πως η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει μονομερώς. Θα προχωρήσω στη συνέχεια στην εξέταση των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/
  2. Όπως έχω προαναφέρει, η πρώτη προϋπόθεση (ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση) σχετίζεται με την νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης αν δηλαδή αποκαλύπτεται από τα δικόγραφα, αγώγιμο δικαίωμα, ενώ η δεύτερη (η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία) με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης όπως αυτή εξάγεται από το προσφερόμενο μαρτυρικό υλικό. Με βάση το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, την Αίτηση και την Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει, καταδεικνύεται η ύπαρξη μιας καλής, συζητήσιμης υπόθεσης αφού η αξίωση στηρίζεται στην κατ' ισχυρισμόν παράβαση εκ μέρους των εναγομένων της γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 24.6.2009, με την οποία η ενάγουσα ενοικίασε στους εναγόμενους το κτίριο της στην οδό Βραγαδίνου στη Λεμεσό. Τα όσα η ενάγουσα έχει επικαλεστεί προς υποστήριξη της Αίτησης (με το περιορισμένο βάρος που έχει για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας) είναι αρκετά για σκοπούς κατάδειξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60, νομολογιακά έχει λεχθεί ότι θα πρέπει να καταδειχθεί πως χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το κριτήριο αυτό εξετάζεται κυρίως υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απονομή αποζημιώσεων θα είναι επαρκής θεραπεία. Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία, η αδυναμία ή η δυσκολία απονομής πλήρους δικαιοσύνης επεκτείνεται και στο στάδιο της εκτέλεσης της απόφασης (βλ. Παντελίδη ν. Πιερή
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 2111, Larticon Ltd v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1 A.A.Δ. 1121). Στην υπόθεση Ανδρέου ν. Colossos Signs Ltd (Aρ. 2)
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 626, η οποία αφορούσε παραβίαση δικαιώματος ευρεσιτεχνίας, κρίθηκε πως ο ισχυρισμός «αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα υποστώ ανεπανόρθωτη ζημιά» ήταν γενικός και αόριστος. Κρίθηκε επίσης πως δεν υπήρχε ισχυρισμός ότι η οικονομική κατάσταση της εναγομένης ήταν τέτοια που θα είχε ως αποτέλεσμα ο ενάγων να μην μπορεί να αποζημιωθεί σε περίπτωση που επιτύγχανε η αγωγή του. Αποτέλεσμα ήταν να απορριφθεί η αίτηση του για προσωρινό διάταγμα. Στην υπό κρίση Αίτηση, η γενική αναφορά εκ μέρους της ομνύουσας στην παράγραφο 31 της Ένορκης της Δήλωσης, πως «σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, θα είναι εντελώς αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αφού η φύση της δικαστικής διαδικασίας θα επιτρέψει στους εναγόμενους να ενοικιάζουν το κτίριο χωρίς οποιοδήποτε αντίτιμο και με δικαιολογία την ύπαρξη της παρούσας δικαστικής διαδικασίας .», δεν ικανοποιεί κατά την κρίση μου, την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Εκ μέρους της ενάγουσας δεν έχει προβληθεί ισχυρισμός ούτε και έχουν προσκομιστεί στοιχεία που να καταδεικνύουν πως σε περίπτωση που εξασφαλιστεί οποιαδήποτε απόφαση εναντίον των εναγομένων, αυτοί δεν θα είναι σε θέση να την ικανοποιήσουν είτε λόγω αφερεγγυότητας είτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Τουναντίον η ίδια η ενάγουσα διατείνεται πως ο τραπεζικός λογαριασμός που διατηρούν οι εναγόμενοι, διαθέτει πιστωτικό υπόλοιπο περίπου πέντε
(5)εκατομμύρια ευρώ, από τα οποία η ενάγουσα επιζητεί την δέσμευση των δύο
(2)εκατομμυρίων. Όπως έχει προαναφερθεί, τα τρία κριτήρια που τίθενται ως προϋποθέσεις, θα πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά. Αφ' ης στιγμής δεν ικανοποιείται κάποιο από αυτά, η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Υπό το φως των ανωτέρω, η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Δεν εκδίδεται καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............... Σ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.