ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΥΨΩΝΑ-ΛΟΦΟΥ ν. ΚΟΥΛΕΡΜΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΝΙΚΟΛΑ, Αρ. Αγωγής: 4179/2010, 7/10/2016

(2)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Μαρίας Κάττου, η οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι είναι δικηγόρος και συνεργάζεται με το δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Χριστόφορος Χατζηστερκώτης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρων του εναγομένου

1. Γνωρίζει προσωπικά τα όσα περιέχονται στην ένορκη της δήλωση αλλά και από πληροφορίες που έλαβε από τον εναγόμενο 1 και το δικηγόρο του κ. Χριστόφορο Χατζηστερκώτη που χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση όπως και από έγγραφα που βρίσκονται στο φάκελο της υπόθεσης. Είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον αιτητή όπως προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Μετά το διορισμό των κ.κ. Χριστόφορος Χατζηστερκώτης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε ως νέων δικηγόρων του εναγομένου 1 και μετά από τη συνομιλία που είχε ο κ. Χατζηστερκώτης με τον εναγόμενο 1 μετά την κατάθεση του εναγόμενου ενώπιον του Δικαστηρίου ως προς τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης και μετά που εφοδιάστηκαν οι νέοι δικηγόροι με διάφορα έγγραφα, διαπιστώθηκε ότι εκ παραδρομής ή εκ λάθους το οποίο εν πάση περιπτώσει είναι καλόπιστο, δεν έχουν τεθεί στην Υπεράσπιση που έχει καταχωρηθεί από τους προηγουμένους δικηγόρους τα σωστά γεγονότα και τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης. Το δικόγραφο της Υπεράσπισης είναι ελλιπές και χρήζει αλλαγών για να συνάδει με τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί και με τη μαρτυρία που θα προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και για να αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα τόσο νομικά όσο και αναφορικά με τα γεγονότα. Περαιτέρω όπως αναφέρει η ενόρκως δηλούσα η αίτηση τροποποίησης καταχωρήθηκε αμέσως μόλις προέκυψε η ανάγκη για την τροποποίηση. Με τη ζητούμενη τροποποίηση οι καθ'ων η αίτηση δεν υφίστανται οποιαδήποτε ζημιά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με την καταβολή εξόδων, αντιθέτως θα ζημιωθεί ο εναγόμενος 1 εάν δεν γίνει η ζητούμενη τροποποίηση καθότι δεν θα δυνηθεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα σωστά γεγονότα της υπόθεσης, δεν θα τεθούν με τον σωστό τρόπο τα επίδικα γεγονότα και δεν θα εξετάσει το Δικαστήριο όλα τα αληθή και ορθά γεγονότα. Η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης δεν οφείλεται σε κακή πίστη εκ μέρους του αιτητή. Επίσης αναφέρει η ενόρκως δηλούσα ότι ο αιτητής ενεργεί καλόπιστα και η αιτούμενη τροποποίηση είναι απαραίτητη για να τεθεί η διαφορά των διαδίκων στην πραγματική και νομική της διάσταση με πλήρη και ακριβέστερο τρόπο και για να συνάδει με τη μαρτυρία που έχει ήδη προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και θα προσαχθεί. Με την αιτούμενη τροποποίηση δεν υπάρχει θέμα εισαγωγής νέας βάσης θεραπείας. Η βάση της υπόθεσης του καθ'ου η αίτηση παραμένει ουσιαστικά η ίδια, είναι θέμα μαρτυρίας και απόσεισης του βάρους απόδειξης. Έχει προκύψει όμως η ανάγκη να τεθούν στο δικόγραφο οι απαιτούμενες λεπτομέρειες. Δεν υπάρχει καθυστέρηση στην προώθηση του αιτήματος του αιτητή λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι μόλις πρόσφατα αφότου προέκυψε η ανάγκη τροποποίησης υποβλήθηκε αμέσως χωρίς καθυστέρηση η υπό εξέταση αίτηση. Στην αίτηση καταχώρισαν ένσταση οι καθ'ων η αίτηση προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης οι οποίοι όπως αναφέρεται εμφαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης: «
2. Η αίτηση υποβάλλεται πολύ καθυστερημένα και σε πολύ προχωρημένο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας.
3. Δεν δίδεται επαρκής δικαιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης και /ή οι δοθείσες δικαιολογίες δεν ευσταθούν.
4. Οι Ενάγοντες έχουν κλείσει την υπόθεση τους χωρίς να τεθούν τα θέματα που εγείρονται με τις τροποποιήσεις στους μάρτυρες με αποτέλεσμα τα δικαιώματα των Εναγόντων να επηρεάζονται με τρόπο που δεν μπορούν να αποζημιωθούν με έξοδα.
5. Μαρτυρία που έχει δοθεί θα πρέπει να αγνοηθεί ή ακόμη και να αντιμάχεται μαρτυρίας που θα πρέπει να δοθεί στα πλαίσια του τροποποιημένου δικογράφου.
6. Ενώ η ακρόαση έχει σχεδόν περατωθεί, θα προκληθεί περαιτέρω καθυστέρηση στην υπόθεση με κίνδυνο να υπάρξει παράβαση του άρθρου 30.2 του Συντάγματος και των ανάλογων προνοιών της Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
7. Τα γεγονότα τα οποία επιθυμεί να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου ο Εναγόμενος 1 με την επίδικη αίτηση ήσαν γνωστά σ' αυτόν από της επίδοσης σ' αυτόν της αγωγής και μπορούσε να τα αναφέρει στον πρώτο του δικηγόρο, τον κ. Χατζηστερκώτη, ο οποίος καταχώρισε εμφάνιση στις 13/04/2011, ή στον δεύτερο δικηγόρο τους κ.κ. Μαρκίδη, Μαρκίδης & Σία και οι οποίοι καταχώρισαν την Έκθεση Υπεράσπισης στις 30/09/2011 ή έστω στον τρίτο δικηγόρο αυτού τους κ.κ. Χατζηχάννας & Σία και οι οποίοι χειρίστηκαν την υπόθεση κατά την ακρόαση στις ημερομηνίες 27/10/, 24/11, 09/12 & 21/12/2015 ώστε να προχωρήσουν σε περαιτέρω μέτρα, παρά δήθεν, έλαβεν γνώση τώρα όταν επαναδιόρισε τον τέταρτο στη σειρά δικηγόρο κ. Χατζηστερκώτη. Όλα δε τα έγγραφα ήσαν στα χέρια των προηγούμενων δικηγόρων από το 2011 και εν πάση περιπτώσει πριν την έναρξη της ακρόασης την 27/10/
9. Τα υπό τροποποίηση ισχυριζόμενα γεγονότα, δεν ετέθησαν στην υπεράσπιση εκ παραδρομής ή λάθους, αλλά τίθενται τώρα για να παρατείνουν την εκδίκαση της υπόθεσης με αποτέλεσμα την περαιτέρω καθυστέρηση της απονομής της δικαιοσύνης που σε τελευταία ανάλυση πλήττει τα συμφέροντα των Εναγόντων.
10. Η καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης, οφείλεται σε κακή πίστη εκ μέρους του Αιτητή.
11. Μέρος των γεγονότων τα οποία ο Εναγόμενος 1, ζητά με την επίδικη αίτηση του να τεθούν στην υπό τροποποίηση Έκθεση Υπεράσπισης του, είναι ήδη ενσωματωμένα στην ήδη καταχωρηθείσαν την 30/09/2011, Έκθεση Υπεράσπισης αυτού ή εμφαίνονται στον φάκελο του Δικαστηρίου. Ειδικότερα: (α) Η προτεινόμενη παράγραφος 10(στ) της Αίτησης αναφέρεται άμεσα ή έμμεσα στις παραγράφους 10(β) και 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης. (β) Η προτεινόμενη παράγραφος 13 καταρρίπτεται βάσει του όρου 11 της Σύμβασης Δανείου (Βλ. ΤΕΚΜ. "I"). (γ) Η προτεινόμεννη παράγραφος 14 αναφέρεται στις παραγράφους 6, 7 και 10(γ), (δ) και (ε) της Έκθεσης Υπεράσπισης του. (δ) Μέρος των γεγονότων τα οποία ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής ζητά με την επίδικη Αίτηση του να τεθούν στην υπό τροποποίηση Έκθεση Υπεράσπισης του είναι νέες βάσεις Υπεράσπισης και/ή αντικρούει και/ή διαγράφει ισχυρισμούς της Έκθεσης Υπεράσπισης του, οι οποίοι επηρεάζουν δυσμενώς τα δικαιώματα των Εναγόντων και/ή οι Ενάγοντες βρίσκονται σε μειονεκτική θέση. Εικότερα: (i) H προτεινόμενη παράγραφος
12. (ii) Η προτεινόμενη παράγραφος 12 αναφορικά και με την επιστολή τερματισμού ημερ. 26/07/2010 την οποία ο Εναγόμενος 1 παραδέχεται στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Υπεράσπισης του ότι την παρέλαβε. (iii) Η προτεινόμενη παράγραφος 15 της Αίτησης. Οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις στο περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Το αίτημα για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης στηρίζεται στη Δ.25 θ.1 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία επιτρέπει την τροποποίηση δικογράφων σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Το θέμα επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται με τέτοιο τρόπο και υπό τέτοιους όρους που θα θεωρείτο δίκαιο. Οι αρχές που διέπουν τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου αναφέρθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και επαναλήφθηκαν από το Δικαστή Πική όπως ήταν τότε στην Αγωγή Ναυτοδικείου Φοινιώτης ν. Greenmare Navigation Ltd

(1989)1(Ε) A.A.Δ. 33. Στις σελίδες 36-37 αναφέρει ο Δικαστής Πικής: "Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψιστούν ως εξής: α. Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. β. Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται σε κάθε υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου. γ. Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για τη δικαιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα αυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση. δ. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.» Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934 αναφέρθηκε ότι η σύγχρονη τάση είναι όπως τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η αρχή αυτή περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ. 560 όπου τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να βρίσκεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας πάντα υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Αναφορικά με το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Σιακόλα

(2002)1(Α) Α.Α.Δ 223 υιοθετήθηκε η αρχή που είχε τεθεί από τη νομολογία πως όπου υπάρχει καθυστέρηση απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Αναφέρθηκε επίσης ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός, δεν είναι όμως εκ προοιμίου και αποφασιστικής σημασίας. Εξαιρέσεις σε τροποποίηση δικογράφου αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα και εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής (βλ. Άννα Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.

(1999)1 Α.Α.Δ. 11). Σύμφωνα επίσης με τη νομολογία το ότι με την τροποποίηση επιδιώκεται νέα βάση αγωγής δεν σημαίνει αφ' εαυτού ότι η τροποποίηση δεν πρέπει να επιτραπεί (βλ. SABA & CO. T.M.P. v. T.M.P. Agent

(1994)1 A.A.Δ. 426). Το Δικαστήριο δεν θα επιτρέψει την τροποποίηση εκεί που η τροποποίηση θα άλλαζε την αγωγή σε μια τελείως διαφορετικού χαρακτήρα η οποία και θα ήταν πολύ εύκολο να συμπεριλαμβανόταν σε μια νέα αγωγή. Το ουσιαστικό είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν για να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. (βλ. Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.ά.

(2007)1 Α.Α.Δ. 105). Στην υπόθεση Jamal Y. Kham κ.ά. ν. Δημοκρατίας του Πακιστά και Γενικού Εισαγγελέα υπό την ιδιότητα του ως Προσωρινού Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα Sagheer Hhan

(2011)1 A.A.Δ. 1211, επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση με την οποία απορρίφθηκε αίτηση τροποποίησης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης που υποβλήθηκε προς το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας και αφού είχε ακουστεί η μαρτυρία σημαντικών επί της ουσίας μαρτύρων με το αιτιολογικό ότι η μεγάλη καθυστέρηση η οποία είχε παρατηρηθεί στην υποβολή της αίτησης, η φύση και η έκταση της τροποποίησης που ουσιαστικά συνεπαγόταν επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων ως και η ανάγκη κλήτευσης και επανακλήτευσης μαρτύρων, ήταν οι παράγοντες βάσει των οποίων ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια και δεν έδωσε άδεια για την τροποποίηση. Είναι σημαντικό στην παρούσα υπόθεση να εξεταστεί το ιστορικό της αγωγής αφού το αίτημα υποβάλλεται μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του εναγομένου

1. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 31.8.10 και τα δικόγραφα όσον αφορά τον εναγόμενο 1 ολοκληρώθηκαν την 1.11.2011 με την καταχώρηση Απάντησης στην Υπεράσπιση του εναγομένου 1 εκ μέρους των εναγόντων. Η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε στις 27.10.15 και ακούστηκαν τέσσερις μάρτυρες για τους ενάγοντες. Στις 21.12.15 ολοκληρώθηκε η υπόθεση για τους ενάγοντες και ζητήθηκε αναβολή εκ μέρους του εναγομένου με σκοπό να εξεταστεί «κατά πόσο θα προσφέρει μαρτυρία ή όχι» και ορίστηκε στις 3.2.16 για συνέχιση της ακρόασης. Στη συνέχεια υποβλήθηκε αίτημα αναβολής εκ μέρους της Υπεράσπισης (16.3.16, 12.4.16 και 18.5.16) για να κλητεύσει τον εναγόμενο). Στις 18.5.16 με την παρουσία των νέων δικηγόρων του εναγομένου, δόθηκε η μαρτυρία του εναγομένου και ολοκληρώθηκε την ίδια ημέρα. Στη συνέχεια το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για να ολοκληρωθεί η μαρτυρία που θα προσκομίσει ο εναγόμενος στις 27, 28 και 29 Ιουνίου
2. Στις 27.6.16 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση στην οποία η πλευρά των εναγόντων καταχώρησε ένσταση για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι στις 27.10.15 δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ότι το σημερινό οφειλόμενο ποσό του λογαριασμού είναι σύμφωνα με το περιεχόμενο των παραγράφων Α, Β και Γ του παρακλητικού της αγωγής και κατά συνέπεια οι ενάγοντες δεν προσκόμισαν μαρτυρία γι' απόδειξη των θεμάτων που αφορούν το υπόλοιπο του λογαριασμού. Το περιεχόμενο της παραγράφου 15 της ζητούμενης τροποποίησης προσκρούει στα παραδεκτά γεγονότα και περαιτέρω για σκοπούς συζήτησης αναφέρω ότι εάν το αίτημα εγκριθεί, οι ενάγοντες θα πρέπει να επανακλητεύσουν μάρτυρες για να αποδείξουν το υπόλοιπο του λογαριασμού. Στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Υπεράσπισης ο εναγόμενος 1 παραδέχεται ότι παρέλαβε την επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 26.7.10 και ενώ δεν ζητείται η τροποποίηση αυτού του ισχυρισμού, ζητείται η προσθήκη της παραγράφου 12 όπου μεταξύ άλλων υπάρχει ο ισχυρισμός ότι ουδέποτε παραλήφθηκε από τον εναγόμενο 1 η επιστολή ημερομηνίας 26.7.10 και είναι σαφές ότι οι ισχυρισμοί συγκρούονται. Εκτός από τα πιο πάνω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι στις 27.10.15 ζητήθηκε αναβολή από τον προηγούμενο δικηγόρο του εναγομένου για να δει κάποια θέματα που αφορούσαν την υπογραφή των εγγράφων (η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) χωρίς όμως στις επόμενες δικασίμους να τεθεί οτιδήποτε εκ μέρους του εναγομένου και πολύ περισσότερο να τεθεί αίτημα τροποποίησης, αλλά προχώρησε η διαδικασία και η αντεξέταση των μαρτύρων στη βάση των ισχυρισμών της Έκθεσης Υπεράσπισης. Το αίτημα για τροποποίηση υποβάλλεται σε πολύ καθυστερημένο στάδιο αφού όπως αναφέρω πιο πάνω, όχι μόνο έχει ολοκληρωθεί η μαρτυρία εκ μέρους των εναγόντων αλλά έχει ακουστεί και η μαρτυρία του ίδιου του εναγόμενου. Δεν κρίθηκε από την πλευρά του εναγομένου αναγκαία η υποβολή αιτήματος τροποποίησης πριν να δοθεί η δική του μαρτυρία. Η γενική αναφορά στην ένορκη δήλωση ότι η αίτηση καταχωρήθηκε μόλις προέκυψε η ανάγκη δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού όπως αναφέρω πιο πάνω αναβλήθηκε η υπόθεση για να εξεταστεί το θέμα υπογραφής των εγγράφων και δεν καθορίζεται πως προέκυψε η ανάγκη μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του ίδιου του εναγόμενου και ενώ η υπόθεση είχε αναβληθεί επανειλημμένα για να αποφασίσει ο εναγόμενος εάν θα προσκομίσει μαρτυρία. Δεν αναφέρθηκε επίσης ποια είναι τα νέα έγγραφα με τα οποία οι δικηγόροι του εφοδιάστηκαν μετά τη δική του μαρτυρία. Τα πιο πάνω δημιουργούν κατά την κρίση μου ερωτηματικά για τις πραγματικές προθέσεις του εναγόμενου σε σχέση με το αίτημα τροποποίησης και θεωρώ ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς όφελος του εναγομένου-αιτητή και να εγκρίνει το αίτημα. Η έγκριση του αιτήματος θα εκτροχιάσει τη διαδικασία αφού θα συγκρουστεί με παραδεκτά γεγονότα και θα καθυστερήσει ακόμη περαιτέρω τη διαδικασία αφού θα προκύψει ανάγκη κλήτευσης και επανακλήτευσης μαρτύρων. Ως εκ τούτου, το αίτημα απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ'ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας. (Yπ.) ........... Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση - αίτημα για τροποποίηση Έκθεσης Υπεράσπισης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο