Sergey Kuznetsov ν. Ninth of January LTD, Αρ. Αγωγής: 1947/16, 20/12/2016

(2), 8, 9, Δ.64 θ.θ. 1, 2, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60, άρθρα 29-31, επί του άρθρου 30.2 του Συντάγματος, ως επίσης και στις γενικές αρχές του Νόμου, των κανόνων της επιείκειας, της πρακτικής και της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Στέλλας Χαρίτου η οποία, όπως αναφέρει, είναι υπάλληλος και συνεργάτιδα του δικηγόρου του Ενάγοντα - Αιτητή, γνωρίζει τα γεγονότα και είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Είναι, μεταξύ άλλων, ο ισχυρισμός της ότι είναι δίκαιο να καταχωρήσει συμπληρωματική και/ή απαντητική ένορκη δήλωση γιατί ο Ενάγοντας διαφωνεί με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση. Τα γεγονότα τα οποία χρήζουν απάντησης αποτελούν γεγονότα για τα οποία υπάρχει σημαντική διαφωνία, αφού παρουσιάζονται με τρόπο παραπλανητικό και λανθασμένο από την ενόρκως δηλούσα Στέλλα Ραουνά. Σε περίπτωση που αυτά παραμείνουν χωρίς απάντηση, θα δημιουργηθεί σημαντική αδικία σε βάρος του Ενάγοντα - Αιτητή καθότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Αναφέρει περαιτέρω στην ένορκη δήλωση ότι οι ισχυρισμοί οι οποίοι περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση της Στέλλας Ραουνά δεν ήταν σε γνώση τους κατά τη σύνταξη της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση ώστε να συμπεριληφθούν και οι ισχυρισμοί αυτοί. Οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση η οποία αποτελείται από 19 λόγους ένστασης τους οποίους θεωρώ αχρείαστο και αντιπαραγωγικό έργο να παραθέσω στο σύνολό τους. Μεταξύ των λόγων στους οποίους στηρίζεται η ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση, είναι και οι εξής: 1. Με την Αίτηση του Ενάγοντα/Αιτητή δεν καταδεικνύονται οποιοιδήποτε καλοί λόγοι και/ή οι νομολογιακά ενδεδειγμένοι λόγοι, με βάση τους οποίους να είναι επιτρεπτή η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, συμπεριλαμβανομένου και του οποιουδήποτε «καλού λόγου» με βάση τη Δ.48 θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.

1. Ο Ενάγοντας/Αιτητής δεν έχει καταδείξει κανένα καλό και/ή νομολογιακά αποδεκτό λόγο γιατί δεν μπορούσε να παρουσιάσει και/ή να προσκομίσει τη μαρτυρία που αποσκοπεί να παρουσιάσει τώρα δια μέσου συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης κατά το στάδιο της καταχώρησης της αίτησης ημερομηνίας 27.06.
3. Τα όσα επιδιώκει να προσθέσει ο Ενάγοντας/Αιτητής με την υπό κρίση Αίτηση είναι θέματα που μπορούσαν να προβλεφθούν και/ή δεν αποτελούν γεγονότα που αποκαλύφθηκαν μετά την καταχώρηση της ένστασης των Εναγομένων στην ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 27.06.
5. Ο Ενάγοντας/Αιτητής με την Αίτηση και το αίτημα του για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιχειρεί να επανορθώσει την παράλειψη πληροφόρησης του Δικαστηρίου κατά τρόπο πρωθύστερο με σκοπό να μεταβάλει ή να αλλοιώσει την εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο και/ή επιχειρεί να εισάξει μαρτυρία η οποία πιθανό να αλλοιώσει ή να τροποποιήσει τα γεγονότα πάνω στα οποία είχε βασιστεί η αίτηση ημερομηνίας 27.06.2016 και στις οποίες είχε βασιστεί το σεβαστό Δικαστήριο όταν εξέδωσε μονομερώς το διάταγμα φίμωσης την 29.06.
6. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Στέλλας Ραουνά η οποία, όπως ισχυρίζεται, ο Ενάγων - Αιτητής δεν έχει δείξει οποιοδήποτε καλό λόγο που να δικαιολογεί το αίτημα του. Αντίθετα φαίνεται ότι η μαρτυρία που προσπαθεί να προσκομίσει είναι μαρτυρία που έχει σκοπό να απαντήσει ή να αντικρούσει τους ισχυρισμούς των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση, κάτι το οποίο δεν επιτρέπουν οι θεσμοί και/ή νομολογία σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Είναι περαιτέρω ισχυρισμοί της Στέλλας Ραουνά ότι: (α) Δεν θα έχει καμία επίδραση στην απόφαση του Δικαστηρίου εάν θα πρέπει να εκδοθούν ή όχι τα διατάγματα που ζητεί ο Ενάγοντας/Αιτητής με την Κυρίως Αίτηση, αν το ποσό των $1.300.236,47 που ο Ενάγοντας/Αιτητής ισχυρίζεται ότι έλαβε από την Εναγόμενη 1 λήφθηκε μέσω μεταφοράς χρημάτων από τραπεζικό λογαριασμό της Εναγόμενης 1 ή από τραπεζικό λογαριασμό τρίτου προσώπου εκ μέρους της Εναγόμενης 1 εταιρείας. (β) Οι Εναγόμενοι έχουν τεκμηριώσει επαρκώς τη θέση τους αναφορικά με τα δάνεια που πληρώθηκαν στον Ενάγοντα/Αιτητή μέσω των παραγράφων 29 μέχρι 38 της πρώτης ένορκης δήλωσης της Ραουνά καθώς και μέσω των Τεκμηρίων 8 μέχρι 12 που επισυνάπτονται σε αυτή. (γ) Ο Ενάγοντας/Αιτητής προσπαθεί να εισάξει μαρτυρία αναφορικά με γεγονότα (ήτοι τα δάνεια) που αποκρύφθηκαν από τον Ενάγοντα/Αιτητή κατά την έκδοση του μονομερούς Διατάγματος Φίμωσης που είναι ανεπίτρεπτο. (δ) Η συμπληρωματική μαρτυρία που επιθυμεί ο Ενάγοντας/Αιτητής να προσκομίσει επί του θέματος των δανείων είναι γενική και αόριστη και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να επιτραπεί η εισαγωγή αυτής. (ε) Η συμπληρωματική μαρτυρία που επιθυμεί ο Ενάγοντας/Αιτητής να προσκομίσει επί του θέματος των δανείων, ήταν ή θα έπρεπε να ήταν γνωστή σ' αυτόν κατά την καταχώρηση της Κυρίως Αίτησης καθώς και πριν την έκδοση του μονομερούς Διατάγματος Φίμωσης. Επομένως δεν μπορούν να τεθούν στο παρόν στάδιο υπό τη μορφή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αναφέρει επίσης η ενόρκως δηλούσα ότι τα όσα ο ενόρκως δηλών επιθυμεί να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου θα έπρεπε να ήταν γνωστά σ' αυτόν κατά το χρόνο καταχώρησης της Αίτησης καθώς και πριν την έκδοση του μονομερούς Διατάγματος Φίμωσης. Ως εκ τούτου, δεν μπορούν να τεθούν σε αυτό το στάδιο υπό τη μορφή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι αποτελεί υποχρέωση αιτητή που επιθυμεί να προσκομίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε ενδιάμεση διαδικασία, να δείξει καλό λόγο γιατί δεν μπορούσε να παρουσιάσει τη μαρτυρία που αποσκοπεί να παρουσιάσει διά μέσου της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης κατά το στάδιο της καταχώρησης της κυρίως αίτησης. Στην προκειμένη περίπτωση ο Ενάγων - Αιτητής δεν έχει καταδείξει κανένα καλό λόγο γιατί δεν μπορούσε να παρουσιάσει τη σχετική μαρτυρία κατά το στάδιο της καταχώρησης της Κυρίως Αίτησης ή προτού εκδοθεί το μονομερές Διάταγμα Φίμωσης και ως εκ τούτου η παρούσα Αίτηση θα πρέπει απορριφθεί. Οι συνήγοροι των διαδίκων καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους και στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Το άρθρο 48 θ.4

(2)στο οποίο στηρίζεται η Αίτηση, αναφέρει τα εξής: «To Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση τόσο της αίτησης όσο και της ένστασης ανάλογα από ποιόν υποβάλλεται το αίτημα, ώστε η ακρόαση να γίνει στη βάση των γεγονότων που είναι αναγκαία για την υποστήριξη των θέσεων των διαδίκων και προκύπτει από την ανάγκη να απαντηθούν ή αμφισβητηθούν κάποια επιμέρους θέματα που εγείρονται μέσα από την ένσταση. Όπως προκύπτει μέσα από τη νομολογία, η αμφισβήτηση γεγονότων δεν θεμελιώνει άνευ άλλου, καλό λόγο ανάγκης αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Στην υπόθεση Φιλόκυπρος Ματθαίου κ.ά.

(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 510 αναφέρθηκε ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσης, εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και ο καλός λόγος είναι συνυφασμένος με την ευχέρεια παρουσίασης του περιεχομένου της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με την αρχική ένορκη δήλωση όπως και με την ανάγκη αντίκρουσης της μαρτυρίας του αντιδίκου. Ο κανόνας καθολικής εφαρμογής είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο Δικαστήριο (βλ. Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του Πλοίου Lipa

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1976). Στην υπόθεση Χαράλαμπου Α. Κούππα ν. Πουλλά Τσαδιώτης Λτδ κ.α. Π.Ε. 312/10 ημερομηνίας 17.07.2014, αναφέρθηκε ότι «. δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Μαρία Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου Αρ. Έφεσης 29/14 ημερομηνίας 03.11.2016, αναφέρθηκαν επίσης τα εξής: «Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων.» Με την απαντητική ένορκη δήλωση ο Αιτητής ζητά ουσιαστικά να απαντήσει σε τρεις ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Ο πρώτος αφορά τη θέση των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού είναι αναρμόδιο λόγω έλλειψης κατά τόπο δικαιοδοσίας, ο δεύτερος αφορά τη θέση των Εναγομένων ότι η Εναγόμενη 1 παραχώρησε δάνειο στον Ενάγοντα και ο τρίτος αφορά τη θέση ότι από τα στοιχεία και έγγραφα που έχει στην κατοχή της η Εναγόμενη 1, ο Ενάγοντας και η Irina Blinova αγόρασαν από κοινού συγκεκριμένη ακίνητη περιουσία στη Μόσχα. Εξετάζοντας τα θέματα για τα οποία θεωρεί ο Αιτητής αναγκαία την καταχώρηση συμπληρωματικής ή απαντητικής ένορκης δήλωσης, παρατηρώ ότι σε σχέση με το πρώτο θέμα, που είναι καθαρά νομικό, ο Αιτητής είχε την υποχρέωση να συμπεριλάβει στην αρχική του ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση όλους τους αναγκαίους ισχυρισμούς για να στοιχειοθετηθεί το αίτημά του και να καθορίσει τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και δεν θα πρέπει με συμπληρωματική ένορκη δήλωση να αναφέρει τα όσα είχε υποχρέωση να θέσει εξ αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τα υπόλοιπα θέματα για τα οποία θεωρεί ο Αιτητής ότι είναι αναγκαία η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θεωρώ ότι αυτά ξεφεύγουν των θεμάτων που το Δικαστήριο θα εξετάσει στην παρούσα διαδικασία και των πλαισίων της εκδίκασης της αίτησης για ενδιάμεσο διάταγμα (βλ. Κόκκινου (πιο πάνω) και Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263). Είναι ανεπιθύμητο στο στάδιο εκδίκασης της αίτησης για ενδιάμεσο διάταγμα το Δικαστήριο να αποφανθεί ως προς τα επίδικα θέματα και να προβεί σε ευρήματα αξιοπιστίας ή ευρήματα ως προς τα ουσιώδη επίδικα θέματα. Το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει την αξιοπιστία των ενόρκως δηλούντων αλλά θα εξετάσει μόνο αν στοιχειοθετούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 ούτως ώστε να αποφασίσει για την έκδοση ή μη των ενδιάμεσων διαταγμάτων. Το γεγονός επίσης ότι ο Αιτητής διαφωνεί με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, δεν αποτελεί καλό λόγο σύμφωνα με τη Δ.48 θ.4

(2). Ως εκ τούτου θεωρώ ότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης την οποία ο Αιτητής θέλει να καταχωρήσει και οι ισχυρισμοί τους οποίους θέλει να προσθέσει, εκτροχιάζουν πλήρως τη διαδικασία. Η έννοια ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αφορά την ανάγκη παρουσίασης των στοιχείων εκείνων που είναι αναγκαία για τη σωστή παρουσίαση του αιτήματος και θεωρώ ότι στην παρούσα περίπτωση, τα όσα ο Αιτητής αναφέρει, δεν αποτελούν καλό λόγο ούτε νέα γεγονότα με την έννοια ότι τώρα ο Αιτητής μαθαίνει την ύπαρξη τους (βλ. Αίτηση της Τράπεζας Κύπρου Αρ. 4

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 1979). Για τους πιο πάνω λόγους, το αίτημα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό και η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται εναντίον του Αιτητή -Ενάγοντα και υπέρ των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο