Αναφορικά με την εταιρεία GBV SIEBTE GESELLSCHAFT FUR BETEILIGUNGSVERWALTUNG mbH ν. Αναφορικά με την εταιρεία RUSTENBURG CO LTD, Αίτηση περί Αλλοδαπών

(1999)1 Α.Α.Δ. 585, στις αρχές του δικαίου της επιείκειας και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου, στη νομολογία και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα όπως αποκρυσταλλώνονται από την ένορκη δήλωση που επισυνάπτεται στην αίτηση της κας Άντριας Λάμπρου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους αιτητές και στην ένορκη δηλωση του κ. Ζήνωνα Νικολαϊδη που επισυνάπτεται στην ένσταση, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση, σε διαιτησία που διεξήχθη ενώπιον του Δικαστηρίου Διεθνούς Διαιτησίας του Λονδίνου (LCIA) απορρίφθηκε στις 7.12.2011 η απαίτηση των αιτητών (oι οποίοι ειρήσθω εν παρόδω να λεχθεί ότι παρενέβησαν στη διαδικασία που διεξαγόταν μεταξύ άλλων νομικών προσώπων και υπήχθησαν με αυτό τον τρόπο στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Διεθνούς Διαιτησίας του Λονδίνου (LCIA) στην παρούσα αίτηση) και αυτοί διατάχθηκαν να καταβάλουν £5.500.000 ως έξοδα. Επειδή είχαν καταβληθεί £1.500.000 κατά τη διάρκεια της διαιτησίας οι αιτητές οφείλουν σύμφωνα με την τελική διαιτητική απόφαση £4.000.000 προς τους αιτητές στην κυρίως αίτηση (εκ διαιτητικής αποφάσεως πιστωτές). Οι λόγοι που επιδιώκεται η αναστολή της διαδικασίας είναι η εκκρεμοδικία που υπάρχει στο Γερμανικό Δικαστήριο του Essen (η οποία ξεκίνησε με αγωγή ημερ. 28.12.2011) και στην οποία οι αιτητές διεκδικούν €691.000.000 αποζημιώσεις κατά της εκ των αιτητριών στην κυρίως αίτηση εταιρείας RWE AKTIENGESELLSCHAFT και του Δρος Jurgen Grobmann, σε συνδυασμό με την πιθανότητα καταχώρισης έφεσης μετά την απόρριψη της δικαστικής διαδικασίας από το Γερμανικό Δικαστήριο εναντίον της εταιρείας RWE AKTIENGESELLSCHAFT (το οποίο αποφάνθηκε ότι η διαφορά έχει ήδη αποφασιστεί από το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο) και το οποίο επέτρεψε την προώθηση της διαδικασίας εναντίον του Δρος Jurgen Grobmann μόνο. Κατά συνέπεια είναι η θέση των αιτητών ότι είτε από το γεγονός ότι μπορεί να επιτύχει η έφεση που πιθανό να καταχωρηθεί στην απορριπτική απόφαση του Γερμανικού Δικαστηρίου ημερ. 24.3.2015 είτε από το γεγονός ότι μπορεί να προκύψει απόφαση εναντίον του Δρος Jurgen Grobmann, για πολύ μεγαλύτερο ποσό από το οφειλόμενο με την διαιτητική απόφαση και είναι ενδεχόμενο να επηρεαστεί άμεσα η διαιτητική απόφαση που επιχειρείται να εγγραφεί, αναγνωριστεί και εκτελεστεί αφού θα μπορεί να γίνει συμψηφισμός του ποσού που απαιτείται στη βάση της διαιτητικής απόφασης με το κατά πολύ μεγαλύτερο ποσό που οι αιτητές απαιτούν στις δικαστικές διαδικασίες στη Γερμανία. Οι αιτητές διατείνονται επίσης ότι στις 18.2.2014 και πριν την καταχώριση από τους καθ' ων η αίτηση στην παρούσα διαδικασία της κυρίως αίτησης για την εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, αυτοί απέστειλαν προς τους αιτητές στην παρούσα αίτηση γραπτή απαίτηση δυνάμει του άρθρου 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου, καταβολής εντός 21 ημερών του ποσού της διαιτητικής απόφασης σε αντίθετη περίπτωση θα άρχιζαν τη διαδικασία εκκαθάρισης των αιτητών λόγω της αδυναμίας τους να καταβάλουν τα χρέη τους. Όταν επισημάνθηκε στους αιτητές στην κυρίως αίτηση το πρόωρο της απαίτησης τους, αυτοί αντί να προχωρήσουν με την καταχώριση αίτησης για την εκκαθάριση των αιτητών στην παρούσα αίτηση, καταχώρισαν στις 13.11.2014 (τρία χρόνια μετά την έκδοση της διατητικής απόφασης) αίτηση για την εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης στην Κύπρο. Αποδίδεται από τους αιτητές στην παρούσα αίτηση στους αιτητές στην κυρίως αίτηση ότι ενεργούν καταχρηστικά για αλλότριους σκοπούς με στόχο να δημιουργηθεί το υπόβαθρο για την εκκαθάριση των αιτητών και όχι για να εισπράξουν το ποσό της διαιτητικής απόφασης, αλλά για να παρεμποδίσουν τους αιτητές να προωθήσουν τις δικαστικές διαδικασίες στη Γερμανία. Γίνεται επίκληση στη νομική βάση της αίτησης του Ν. 84/79 (Κυρωτικός της Σύμβασης της Νέας Υόρκης, περί της Αναγνώρισης και Εκτέλεσης Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων). Το σχετικό άρθρο V προνοεί τα ακόλουθα: «1. Recognition and enforcement of the award may be refused, at the request of the party against whom it is invoked, only if that party furnishes to the competent authority where the recognition and enforcement is sought, proof that: (

1. a)The parties to the agreement referred to in article II were, under the law applicable to them, under some incapacity, or the said agreement is not valid under the law to which the parties have subjected it or, failing any indication thereon, under the law of the country where the award was made; or (
2. b)the party against whom the award is invoked was not given proper notice of the appointment of the arbitrator or of the arbitration proceedings or was otherwise unable to present his case, or (
3. c)the award deals with a difference not contemplated by or not failing within the terms of the submission to arbitration, or it contains decisions on matters beyond the scope of the submission, to arbitration, provided that, if the decisions on matters submitted to arbitration can be separated from those not so submitted, that part of the award which contains decisions on matters submitted to arbitration may be recognized and enforced; or (
4. d)the composition of the arbitral authority or the arbitral procedure was not in accordance with the agreement of the parties or, failing such agreement, was not in accordance with the law of the country where the arbitration took place; or (
5. e)the award has not yet become binding on the parties, or has been set aside or suspended by a competent authority of the country in which or under the law of which, that award was made. 2. Recognition and enforcement of an arbitral award may also be refused if the competent authority in the country where recognition and enforcement is sought finds that. (
6. a)The subject matter of the difference is not capable of settlement by arbitration under the law of that country; or (
7. b)the recognition or enforcement of the award would be contrary to the public policy of that country." Οι λόγοι που παρατίθενται στο άρθρο V είναι εξαντλητικοί, δηλαδή αποτελούν τους μοναδικούς λόγους για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να απορρίψει αίτηση εγγραφής. (Redfern and Hunter on International Arbitration (6η έκδοση, 2015) και κανένας από αυτούς δεν προβάλλεται από τους αιτητές στην παρούσα αίτηση για την αναστολή της διαδικασίας εγγραφής μιας τελικής διαιτητικής απόφασης. Σύμφωνα με το εδάφιο 2 του ίδιου άρθρου V του N. 84/79, η αρμόδια αρχή μπορεί να αρνηθεί αναγνώριση/εκτέλεση αν αυτό θα ήταν αντίθετο προς τη δημόσια τάξη της χώρας. Κατά το άρθρο V, αν η ακύρωση ή αναστολή της διαιτητικής απόφασης, η προβλεπόμενη από το άρθρο V(Ι)(e), έχει ζητηθεί από την αρμόδια αρχή, η αρχή ενώπιον της οποίας γίνεται επίκληση της απόφασης μπορεί, αν το κρίνει πρέπον (proper) να αναβάλει την απόφαση του περί του θέματος της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης και να υποχρεώσει το άλλο μέρος να παράσχει, αν ζητηθεί, κατάλληλη εγγύηση στον αιτούμενο την εκτέλεση.» (Βλέπε Νικήτας Δ, στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας της Κένυας ν. Βank Fur Arbeit and Wirtschaft A.G.

(1999)1 Α.Α.Δ. 585). Στην ίδια απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας της Κένυας ν. Bank Fur Arbeit and Wirtschaft A.G. (ανωτέρω) έχουν επίσης λεχθεί τα ακόλουθα: «Είναι φανερό από το περιεχόμενο των παραπάνω διατάξεων, που επικαλούνται οι εφεσείοντες, ότι δεν εφαρμόζονται στην προκείμενη περίπτωση. Αφορούν το μεταγενέστερο στάδιο αίτησης για αναγνώριση/εκτέλεση: το άρθρο 35 του Ν. 101/87. Το δικαστήριο έχει δικαίωμα χορήγησης αναστολής για περιορισμένο χρονικό διάστημα και για τον περιορισμένο λόγο θα δοθεί στο Δ.Δ η δυνατότητα να λάβει διορθωτικά μέτρα είτε με την επανάληψη της διαιτητικής διαδικασίας ή τη λήψη μέτρων προς θεραπεία των λόγων ακύρωσης της διαιτητικής απόφασης. Αναφορικά με το άρθρο 18 φαίνεται να είναι παντελώς άσχετο με τα επίδικα θέματα. Αναφέρεται βασικά στην αρχή της ισότητας των όπλων κατά τη διεξαγωγή της διαιτητικής διαδικασίας. Τέτοιο παράπονο δεν έχει υποβληθεί ή αναπτυχθεί ενώπιον μας. Καταλήγουμε ότι, με βάση τις πρόνοιες αυτές, δεν υπάρχει ρητή εξουσία αναστολής της απόφασης μέχρι να γνωσθεί η τύχη των δικαστικών διαβημάτων στην Κένυα, που λήφθηκαν από τους εφεσείοντες.» (Η υπογράμμιση δική μου). Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να διατάξει αναστολή της ισχύος της απόφασης του διαιτητικού δικαστηρίου και συνακόλουθα αναστολή της αίτησης για αναγνώριση και εγγραφή. Ως προνοείται από το άρθρο 36

(1)(v) και

(2)του Ν. 101/1987: «36.

(1)Η αίτηση για αναγνώριση ή εκτέλεση διαιτητικής απόφασης, ανεξάρτητα από τη χώρα στην οποία εξεδόθη, απορρίπτεται μόνο εφόσον συντρέχει ένας από τους ακόλουθους λόγους: [...] (v) η διαιτητική απόφαση δεν κατέστη ακόμη δεσμευτική επί των μερών ή ότι ακυρώθηκε η ανεστάλη από αρμόδιο δικαστήριο της χώρας στην οποία εξεδόθη ή κατά το δίκαιο της οποίας εξεδόθη ή [.]

(2)Αν υπεβλήθη αίτηση ακυρώσεως ή αναστολής της διαιτητικής απόφασης, στο δικαστήριο το μνημονευόμενο στο εδάφιο

(1)(α)(v) του παρόντος άρθρου, το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου επιζητείται αναγνώριση ή εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης έχει διακριτική εξουσία, σε κατάλληλες περιπτώσεις, να αναβάλει την απόφαση του και, κατ' αίτηση του επιζητούντος την αναγνώριση και εκτέλεση, να διατάξει το άλλο των μερών σε εγγυοδοσία.» Η υπό εκδίκαση αίτηση δεν είναι μόνο νομικά αβάσιμη αλλά παράλληλα πρόωρη και καταχρηστική. Είναι νομικά αβάσιμη γιατί δεν υποστηρίζεται ούτε από το άρθρο 36 του Ν.101/87 (περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμος), ούτε από το άρθρο V του Ν.84/79 (Κυρωτικός της Σύμβασης της Νέας Υόρκης περί της Αναγνώρισης και Εκτέλεσης Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων Νόμος) αλλά και γιατί επιδιώκεται η αναστολή της ισχύος και της εγγραφής μιας διαιτητικής απόφασης, χωρίς να προηγηθεί αίτηση ακυρώσεως ή αναστολής της διαιτητικής απόφασης στο διαιτητικό δικαστήριο της χώρας που αυτή εξεδόθη (Άρθρο 36

(1)(α)(ν) και 2 του Νόμου 101/1987). Είναι επίσης πρόωρη γιατί στοχεύει στο να αναστείλει την εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης προτού αυτή εγγραφεί και αναγνωριστεί στην Κύπρο και είναι καταχρηστική γιατί δεν τίθεται θέμα εκκρεμοδικίας μεταξύ των ιδίων διαδίκων σε οποιονδήποτε δικαστήριο, ούτε και εκκρεμούν μεταξύ των διαδίκων οποιεσδήποτε δικαστικές πρωτόδικες ή κατ' έφεση διαδικασίες στη Γερμανία που είναι δυνατό να επηρεάσουν με οποιοδήποτε τρόπο τη διαδικασία που άρχισαν οι καθ' ων η αίτηση στην παρούσα αίτηση στην Κύπρο για την εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση μιας τελικής διαιτητικής απόφασης. Είναι επίσης καταχρηστική γιατί δεν μπορούν να συμψηφιστούν τα έξοδα με οποιαδήποτε απόφαση οποιουδήποτε Γερμανικού ή άλλου δικαστηρίου, ούτε ο συμψηφισμός αποτελεί και τυγχάνει εφαρμογής στην Κύπρο ως μέρος του Κυπριακού δικαιϊκού συστήματος. Στη νομική βάση της αίτησης γίνεται επίσης αναφορά στην αμερικανική εφετειακή απόφαση Hewlett Packard Co Inc v. Hedge Berg & others, 61 F. 3d σελ. 101 (στην οποία γίνεται εκτενής αναφορά στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας της Κένυας ν. Bank Fur Arbeit and Wirtschaft A.G. (ανωτέρω) για να καταδειχθεί η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει διαιτητική απόφαση. Tο ερώτημα το οποίο είχε τεθεί στην πιο πάνω υπόθεση ήταν το κατά πόσο το Δικαστήριο θα μπορούσε να παραχωρήσει αναστολή εντός του πλαισίου της Σύμβασης της Νέας Υόρκης (Ν. 84/79)στηριζόμενο στη σύμφυτη εξουσία των δικαστηρίων για την αναστολή διαιτητικών αποφάσεων. Η απάντηση ήταν καταφατική. Το θέτει ως εξής ο Νικήτας Δ. στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας της Κένυας ν. Βank Fur Arbeit and Wirtschaft A.G.: «Έχουμε τη γνώμη ότι υπάρχει αυτή η σύμφυτη εξουσία, που είναι λογικά απαραίτητη κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Ωστόσο η μη αναγνώριση αυτής της εξουσίας από τον πρωτόδικο δικαστή δεν ενέχει επιπτώσεις, αφού στην προκειμένη περίπτωση τίποτε ουσιαστικό δεν τέθηκε ενώπιον του που να δικαιολογούσε επίκληση και εφαρμογή τέτοιας εξουσίας.» To αυτό συμβαίνει και στην παρούσα υπόθεση. Υπάρχει μεν σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου αλλά ελλείπουν οι λόγοι που αυτή μπορεί να ασκηθεί προς όφελος των αιτητών σε μια τελική διαιτητική απόφαση όπου εκκρεμεί δικαστική διαδικασία μεταξύ άλλων φυσικών ή νομικών προσώπων. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος των αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Μ. Παπαμιχαήλ, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αναστολή εγγραφής, αναγνώρισης και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο