CHRIS CRUISE SHIPPING CO LTD κ.α. ν. ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΠΕΤΡΙΔΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4498/11, 30/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A550 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4498/11 ΜΕΤΑΞΥ:
- CHRIS CRUISE SHIPPING CO LTD, Κρυστάλλη 4, εκ Λεμεσού
- ΤΑΣΟΥΛΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, Κρυστάλλη 4, εκ Λεμεσού Εναγόντων και ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΠΕΤΡΙΔΗ, Α.Τ. 1077559, Κρίτωνος 32, Άγιος Αθανάσιος, Λεμεσός ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ, Α.Τ. 813413, Σκοπέλου 12, Άγιος Αθανάσιος, Λεμεσός Εναγομένων Αίτηση για παραμερισμό απόφασης ημερ. 3/3/2016 Ημερομηνία: 30 Δεκεμβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο 2-Αιτητή: κ. Π. Κονταξής Για τους Ενάγοντες-Καθ΄ων η αίτηση: κα Μ. Παπαδοπούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Ο Εναγόμενος 2-Αιτητής με την αίτηση του ημερ. 3/3/2016 αιτείται: «Α. Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται και/ή διά του οποίου να παραμερίζεται (SET-A-SIDE) η απόφαση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή με ημερ. 18/2/2016 και την εν γένει επανεκδίκαση της. Β. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία και/ή διάταγμα ήθελε το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Γ. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης πλέον το ΦΠΑ επ' αυτών και τα έξοδα επίδοσης.» Η Αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.17 Θ.10, Δ.26 Θ.14, Δ.33 Θ.5, Δ.40 Θ.1-4 και 11, Δ.48, Θ.1-4 και 9(h), στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 31 και 47, και επί της Πρακτικής των Δικαστηρίων. Η Ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση H αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Παύλου Κονταξή, ο οποίος αναφέρει το ιστορικό της υπόθεσης σε σχέση τόσο με τον Εναγόμενο 1 όσο και με τον πελάτη του Εναγόμενο
- Ήταν η θέση του, η οποία προβάλλεται διά μέσου της ένορκης του δήλωση του ότι η απόφαση η οποία εκδόθηκε στις 18/2/2016 θα πρέπει να παραμεριστεί. Η Ένσταση των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση Οι Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση έφεραν ένσταση στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
- O Αιτητής δεν αποκαλύπτει εκ πρώτης όψεως καλή και βάσιμη δικαιολογία για Παραμερισμό (Set-a-Side) της απόφασης ημερομηνίας 18.2.2016 και εν πάση περιπτώσει στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση αφού η υπόθεση δεν ήταν ορισμένη για ακρόαση και ως εκ τούτου το αίτημα του Αιτητή είναι λανθασμένο.
- Παρόλο που ο αιτητής αιτείται παραμερισμό της απόφασης δεν παραθέτει στην αίτηση του την σωστή νομική βάση ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να αντλήσει την απαραίτητη δικαιοδοσία ώστε να εξετάσει το αίτημα αυτό και ως εκ τούτου το Δικαστήριο κωλύεται από το να εξετάσει το αίτημα του Αιτητή.
- Εν πάση περιπτώσει ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται στο να ζητά παραμερισμό της απόφασης για τον λόγο ότι δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία και οι θεσμοί.
- Ο Εναγόμενος 2-Αιτητής έδειξε πλήρη αδιαφορία για την τύχη της υπόθεσης του και την εκπροσώπηση του στο δικαστήριο και δεν προέβηκε σε κανένα απολύτως σχετικό διάβημα, ούτε εμφανίστηκε προσωπικά, ούτε μέσω άλλου Δικηγόρου και αδιαφόρησε πλήρως για την προώθηση της υπόθεσης του, περιφρονώντας κα/ ή παραγνωρίζοντας πλήρως την δικαστική διαδικασία.
- Ειλικρινά πιστεύω ότι η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένη νομική βάση και λαναθασμένους θεσμούς αφού γίνεται αναφορά στην Δ.
- Με βάση τους θεσμούς, η Δ.33 εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις όπου η υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση. Κατά την ημερομηνία που απορρίφθηκε η αγωγή δεν ήταν ορισμένη για ακρόαση. Ως εκ τούτου, ο Ενάγοντας-Αιτητής δεν μπορεί να βασιστεί στην Δ.33 για να δικαιολογήσει το αίτημα του.
- Περαιτέρω ο Ενάγοντας - Αιτητής βασίζει την αίτηση του στην Δ.17 Θ.
- Ειλικρινά πιστεύω ότι ο Ενάγοντας - Αιτητής δεν μπορεί να βασιστεί στην εν λόγω διαταγή αφού η εν λόγω διαταγή αναφέρεται σε παραμερισμό απόφασης λόγω παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης από μέρους του Εναγομένου. Επομένως, ούτε στην εν λόγω διάταξη μπορεί να βασιστεί ο Ενάγοντας-Αιτητής.
- Ο Ενάγοντας-Αιτητής, βασίζεται και στην Δ.26 Θ.14 η οποία κατά την άποψη μου και εξ όσων γνωρίζω, δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση, αφού η εν λόγω διαταγή, αφορά περιπτώσεις απόρριψης αγωγής λόγω παράληψης καταχώρησης Έκθεσης Υπεράσπισης.
- Ανεπίτρεπτο από τον Δικηγόρο που εκπροσωπεί τον Διάδικο να προβαίνει σε υπογραφή της ενόρκου δηλώσεως ημερ. 3.3.
- Με βάση τα όσα αναφέρω πιο πάνω ειλικρινά πιστεύω ότι ο Ενάγοντας-Αιτητής, δεν δικαιούται στα αιτούμενα διατάγματα και ότι εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο κωλύεται από το να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα για τον λόγο ότι δεν έχει συμπεριληφθεί στην αίτηση στην αίτηση του Ενάγοντα - Αιτητή το σωστό δικαιοδοτικό πλαίσιο ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να εξετάσει την παρούσα αίτηση και ως εκ τούτου η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί.
- Περαιτέρω, ο Εναγόμενος 2-Αιτητής δεν αποκαλύπτει με τα όσα επικαλείται στην ένορκο δήλωση ημερ. 3.3.2016, καλή και βάσιμη δικαιολογία και υπεράσπιση για επαναφορά της παρούσας αγωγής, ούτε προβάλλει σοβαρό και βάσιμο λόγο για την παράληψη του να παρουσιαστεί στην διαδικασία περιφρονώντας το Δικαστήριο και την δικαστική διαδικασία.
- Ο Εναγόμενος 2-αιτητής επέδειξε πρόθεση εγκατάλειψης της υπόθεσης του.
- Ο Αιτητής δεν προβάλλει σοβαρό και βάσιμο λόγο για την παράλειψη του να παρουσιαστεί στην υπόθεση του κατά τις ημερομηνίες που ήτο ορισμένη διά Ακρόαση, διά οδηγίες και απόδειξη, περιφρονώντας μ' αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο.
- Η Αίτηση του Αιτητή δεν αποκαλύπτει κανένα στοιχείο που να δικαιολογεί το παραμερισμό της απόφασης.
- Οι ισχυρισμοί της ένορκης δήλωσης του Αιτητή είναι ανυπόστατοι και παραπλανητικοί διά το δικαστήριο.
- Ο Εναγόμενος 2-Αιτητής δεν επέδειξε καλή υπεράσπιση η οποία να δικαιολογεί τον παραμερισμό της απόφασης.
- Επιπρόσθετα ο Εναγόμενος 2 - Αιτητής επέδειξε εσκεμμένη αδιαφορία προς τη δικαστική διαδικασία και/ή αδράνεια, που καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας.
- Σε περίπτωση ακύρωσης και/ή παραμερισμού της εκδοθείσας απόφασης οι Καθ' ων η Αίτηση θα υποστούν ζημιά και θα καταπατηθούν οι αρχές που αναφέρονται στην αναγκαιότητα διατήρησης της ισχύος των αποφάσεων.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτουν οι Θεσμοί και η Νομολογία για επαναφορά της παρούσας αγωγής λόγω μη προώθησης της διαδικασίας με εμφανίσεις στο Δικαστήριο κατά τις ημερομηνίες ορισμού Ακρόασης, Οδηγιών και Απόδειξης της υπόθεσης.» Η ένσταση στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.17 Θ.10, Δ.26 Θ.14 και 15, Δ.33 Θ.5 (1-6 Α), Δ.40 (1-4), 48, Θ.4, 8 και 9, Δ.57, στο Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 31 και 47, στην νομολογία και επί τις συμφυούς εξουσίες και πρακτικής του Δικαστηρίου. H ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Τασούλας Ιωάννου η οποία και αυτή με τη σειρά της επαναλαμβάνει τη θέση την οποία προβάλει και η κα Παπαδοπούλου στην ένσταση της. Αμφότεροι οι δικηγόροι καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες αναπτύσσουν εκατέρωθεν τις θέσεις τους. Νομική πτυχή Οι αρχές που διέπουν το θέμα του παραμερισμού απόφασης που εκδόθηκε από πρωτόδικο Δικαστήριο έχουν καθορισθεί στην υπόθεση Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646 και έχουν υιοθετηθεί και εφαρμόζονται και στην Κυπριακή νομολογία (βλ. Ioannis Kotsapas & Sons Ltd v. Titan Constructions and Engineering Company
(1961)1 C.L.R. 317 και Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204). Η γενική αρχή του Δικαίου όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία είναι ότι για να επιτύχει τον παραμερισμό μιας απόφασης ο Αιτητής πρέπει να πείσει ότι έχει μια εκ πρώτης όψεως ή συζητήσιμη υπεράσπιση στην απαίτηση που προβάλλεται εναντίον του. Όμως η χωρίς ουσιαστικό λόγο παράλειψη του να εμφανισθεί (βλ. Phylactou ανωτέρω) και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να πάρει έγκαιρα μέτρα για ακύρωση της εναντίον του εκδοθείσας απόφασης μπορεί να αποτελέσουν λόγους για απόρριψη της αίτησης (βλ. Mine & Quarry Services Ltd v. Γεωργίου
(1993)1 Α.Α.Δ. 36). Η εξουσία του Δικαστηρίου για παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, η οποία παρέχεται από τη Δ.17 Κ.10 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, έχει διακριτικό χαρακτήρα. Μέσα στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής εξουσίας του το Δικαστήριο θα πρέπει να ισοζυγίσει δύο παράγοντες θεμελιακούς για την απονομή της δικαιοσύνης ήτοι από τη μια την ανάγκη αποτελεσματικής διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουστεί και από την άλλη την ανάγκη της ταχείας διεκπεραίωσης των διαδικαστικών διαδικασιών. Στην υπόθεση Phylactou ανωτέρω, πέραν των πιο πάνω, προστίθεται ότι «η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με ένα άλλο λόγο, επίσης σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας». Το βάρος απόδειξης φέρει σε τέτοιους είδους αιτήσεις ο Εναγόμενος - Αιτητής. Όσον αφορά το θέμα της απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης αυτή πρέπει να προκύπτει χωρίς το Δικαστήριο να προχωρεί σε αξιολόγηση οποιαδήποτε μαρτυρίας που προσάγεται για σκοπούς κατάρριψης του ισχυρισμού αυτού και χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης (βλ. Φραντζής ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις Λτδ)
(1996)1 Α.Α.Δ. 1094). Στην υπόθεση Phylactou (ανωτέρω) επεξηγήθηκε ότι θα ήταν αντινομικό εκ μέρους του πρωτόδικου Δικαστηρίου να αποφασίσει επί της ορθότητας οποιωνδήποτε γεγονότων που τίθενται ενώπιον του στο στάδιο της αίτησης διότι το έργο του εξαντλείται στο να διακρίνει κατά πόσο αποκαλύπτεται επαρκής υπεράσπιση που είναι και το βασικό κριτήριο που θα δικαιολογούσε το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Ο Αιτητής έχει το βάρος να αποκαλύψει τα στοιχεία που θα συνιστούσαν την υπεράσπιση του. Το αποδεικτικό δε αυτό βάρος εξαντλείται με την παράθεση στην ένορκη δήλωση επαρκών στοιχείων για την εκ πρώτης όψεως υπόθεση έστω και αν αυτή αμφισβητείται με την ένσταση. Η μαρτυρία που πρέπει να προσκομιστεί για το σκοπό αυτό από τον Αιτητή πρέπει να είναι λοιπόν υπό μορφή ένορκης δήλωσης ή άλλης έγγραφης μαρτυρίας που να επισυνάπτεται σε αυτήν, χωρίς προφορική μαρτυρία αλλά βεβαίως με δικαίωμα αντεξέτασης με βάση τη Δ.39 Κ.1 (βλ. Evans ανωτέρω και Merkis General Bonded Warehouse v. Yiannoukas Ltd
(1994)1 A.A.Δ. 736). Γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί δεν υποδηλούν την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης. Χρειάζεται δηλ. κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση μιας εκδοχής από τον Αιτητή διαφορετικής από αυτή του Καθ' ου η αίτηση. Πρέπει να προσκομιστούν κάποια αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία εξυπακούεται ότι πρέπει να εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας που θα καθορίζεται και θα αποδεικνύεται μέσα από τους ίδιους τους ισχυρισμούς, ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω και μόνο αν θα εξυπηρετηθεί χρήσιμος σκοπός επίλυσης της διαφοράς των διαδίκων. Αποδοχή ισχυρισμών χωρίς ίχνος υποστηρικτικού υλικού που να προσδίδει σε αυτούς κάποια βαρύτητα θα ισοδυναμούσε με κλονισμό της βεβαιότητας που πρέπει να υπάρχει τόσο για την τελεσιδικία των δικαστικών αποφάσεων όσο και για τα δικαιώματα των πολιτών (βλ. Καλλής ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 793). Στην υπόθεση Λυσιώτη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2000)1Α Α.Α.Δ. 364 με αναφορά στη σχετική νομολογία έχει αναφερθεί ότι το «απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεσή του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του αιτητή είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση» (βλ. και Phylactou ανωτέρω). Συνεπώς προκύπτει από τη νομολογία ότι με μόνη την αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένος ο παραμερισμός της απόφασης. Η αίτηση μπορεί να απορριφθεί παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης. Η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγων που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεση του. Το γεγονός πως ένας Αιτητής δίνει απλώς κάποια εξήγηση δεν συνιστά ικανοποιητική δικαιολογία. Ο Αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει ότι δικαιολογημένα καθυστέρησε να αποταθεί (βλ. Miluca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 941, Κουμουλή ν. Yasmingh κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 323, Χριστοφόρου κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας
(2000)1 Α.Α.Δ. 86 και Φραντζής ανωτέρω). Στην Μουγής ν. Σπανούδη
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 997 το σχετικό αίτημα είχε εξεταστεί και από τη σκοπιά του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Στην εν λόγω απόφαση με αναφορά και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία έχει διαμορφωθεί κατά την ερμηνεία του άρθρου 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το οποίο αντιστοιχεί με το άρθρο 30.2 του Συντάγματος, με την οποία ταυτίζεται και η δική μας νομολογία, αναφέρεται ότι το δικαίωμα, του αιτούμενου τον παραμερισμό μιας απόφασης, να ακουσθεί διασφαλίζεται από το άρθρο 30.3 (β) και (γ) του Συντάγματος. Ωστόσο αυτό το δικαίωμα πρέπει να συμβαδίζει με το δικαίωμα της ακρόασης μέσα σε εύλογο χρόνο, το οποίο διασφαλίζεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος και το οποίο συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου και συγχρόνως εχέγγυο για τη διασφάλιση της λειτουργικότητας της δικαστικής εξουσίας. Ο σκοπός της σχετικής διασφάλισης είναι να προστατεύσει τους διαδίκους από υπερβολικές διαδικαστικές καθυστερήσεις και η εν λόγω διασφάλιση υπογραμμίζει την σπουδαιότητα απονομής της δικαιοσύνης χωρίς καθυστερήσεις, οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία της. Αναφέρεται τέλος στην εν λόγω απόφαση ότι τα Δικαστήρια δεν απαλλάσσονται από την ευθύνη να διασφαλίσουν τα πιο πάνω παρά το ότι υπεύθυνοι για την πρόοδο της πολιτικής διαδικασίας είναι οι διάδικοι. Πριν προχωρήσω στην ουσία της αίτησης θα πρέπει να εξετασθεί η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη. Ως φαίνεται από τη νομική βάση της παρούσας αίτησης οι Αιτητές παρέθεσαν τις Δ.17 Θ.10, Δ.26 Θ.14, Δ.39, Δ.40 Κ.1-4 και 11, Δ.48 και Δ.64 Κ.2, οι οποίες αφορούν και αναφέρονται στην εξουσία του Δικαστηρίου για παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, ως είναι το αίτημα στην παρούσα. Από μελέτη της νομικής βάσης της αίτησης, κρίνω ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε μη συμμόρφωση προς τους Θεσμούς. Εφαρμόζοντας τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα αυτό στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης θα εξετάσω την ουσία της. Ήταν η θέση του αιτητή, ότι η αγωγή εναντίον του Εναγομένου 2/Aιτητή ενόψει της συμφωνίας και δη, μετά την ημερομηνία δήλωσης της απόφασης εναντίον του Εναγομένου 1, θα αποσυρόταν εναντίον του και γι' αυτό το λόγο άλλωστε δεν παρουσιαζόταν στο Δικαστήριο ούτε και προηγουμένως, θεωρώντας ότι στο τέλος η αγωγή εναντίον του, αφού εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Εναγομένου 1 στις 2/2/2016, θα αποσυρόταν. Αναφέρει περαιτέρω, ότι θα έπρεπε κατά τη θέση του, να είχε ειδοποιηθεί προηγουμένως ο Δικηγόρος του Εναγομένου 2/Αιτητή από το Πρωτοκολλητείο εφόσον είχε οριστεί η υπόθεση, εν τη απουσία του Δικηγόρου του, για Απόδειξη. Επανέλαβε τη θέση του, ότι ο Δικηγόρος του δεν υπέδειξε αδιαφορία, ενόψει όλων όσων ήδη αναφέρονται τόσο στην Αίτηση του όσο και στην αγόρευση του. Ο λόγος ήταν ότι κατά τις προηγούμενες δικασίμους εμφανιζόταν ο κ. Σ. Σωφρονίου δικηγόρος, ο οποίος συνεργάζεται με τον δικηγόρο του κ. Παύλο Κονταξή, ο οποίος καταχώρησε ειδοποίησης αλλαγής δικηγόρου στις 24.1.
- Εν κατακλείδι, εξεδόθη απόφαση εναντίον του στην απουσία του ένεκα λάθους και/ή παραλείψεως του Δικηγόρου του ενώ ο ίδιος ουδόλως ευθύνεται γι΄αυτό. Από την άλλη η πλευρά των καθ΄ων η αίτηση, αναφέρει ότι ο Εναγόμενος 2 δεν έχει υπεράσπιση στην παρούσα υπόθεση, έχει υπογράψει μαζί με τον Εναγόμενο 1 τη συμφωνία αγοράς των μετοχών της CHRIS CRUISE SHIPPING CO LTD, ημερ. 21.1.2010, ευθύνεται ομού μετά του Εναγομένου 1 για το υπόλοιπο ποσόν πώλησης των μετοχών της Ενάγουσας Εταιρείας. Αφετέρου ο ισχυρισμός (παρ. 5-6) της αίτησης, ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο την 2/2/2016 και ως εκ τούτου το Δικαστήριο έχει εκδώσει απόφαση ως η απαίτηση των Εναγόντων εναντίον του Εναγομένου 1 στην ως άνω αγωγή και ορίστηκε για Απόδειξη για τον Εναγόμενο 2 στις 18/2/2016 δεν μπορεί να ευσταθήσει. Επαναλαμβάνει τέλος ότι ο κ. Κονταξής θα έπρεπε αφού έχει πρόσβαση στις υποθέσεις του γραφείου να γνωρίζει ή να φρόντιζε να γνωρίσει πότε ορίστηκε η υπόθεση για τον πελάτη του. Από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι ο κ. Κονταξής εμφανιζόταν για τον Εναγόμενο 2 από τις 24.1.
- Από εκείνη την ημερομηνία και μετά, όπως προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου, φαίνεται ότι εμφανιζόταν ο κ. Κονταξής τόσο για τον Εναγόμενο 1 για τον κ. Σ. Σωφρονίου όσο και για τον Εναγόμενο 2 προσωπικά. Φαίνεται πράγματι επίσης, ότι οι μοναδικές φορές κατά τις οποίες ο κ. Κονταξής δεν εμφανίσθηκε και εμφανίσθηκε μόνο ο κ. Σωφρονίου ήταν στις 14/1/16 και στις 25/1/16 ημερομηνίες κατά τις οποίες η αγωγή ήταν ορισμένη για επίτευξη συμβιβασμού και η οποία τελικά συμβιβάστηκε και εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Εναγομένου 1, τον οποίο εκπροσωπούσε ο κ. Σωφρονίου στις 2/2/
- Κατ' εκείνη την ημερομηνία η αγωγή εναντίον του Εναγομένου 2 ορίστηκε για Απόδειξη στις 18/2/2016 αφού δεν εμφανίστηκε κανένας δικηγόρος για τον Εναγόμενο
- Τα αποτελέσματα και οι συνέπειες γνωστά. Θεωρώ λοιπόν, ενόψει της πιο πάνω ανάλυσης αλλά και καταγραφής ουσιαστικά των πρακτικών αλλά και το τι πραγματικά συνέβη με τον Εναγόμενο 2, κρίνω ότι ο Εναγόμενος 2 πέτυχε να αποδείξει αφενός ότι έχει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση αλλά αφετέρου πέτυχε να αποδείξει ότι οι λόγοι οι οποίοι τον οδήγησαν να μην εμφανιστεί δεν ήταν γιατί ο ίδιος αδιαφόρησε για την υπόθεση του αλλά γιατί πράγματι ίσως λόγω αβλεψίας να μην εμφανίστηκε κάποιος για εκείνον στην ημερομηνία την οποία ανέφερα πιο πάνω. Σε καμία περίπτωση βέβαια δεν δικαιολογώ το καθήκον που θα έπρεπε να επιδείξει ο συνήγορος του και η επιμέλεια που θα έπρεπε να επιδείξει για να εκπροσωπήσει τον πελάτη του. Ως εκ τούτου η απόφαση ημερομηνίας 18/2/2016 παραμερίζεται υπό τον όρο ότι ο Εναγόμενος 2 -Αιτητής θα καταβάλει στους Ενάγοντες-Καθ΄ων η Αίτηση όλα τα έξοδα τα οποία χάνονται καθώς και τα έξοδα της αίτησης τα οποία επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων /Καθ΄ων η αίτηση. Προς υπολογισμό των εν λόγω εξόδων από τον Πρωτοκολλητή για έγκριση τους από το Δικαστήριο, οι Ενάγοντες-Καθ΄ων η Αίτηση να υποβάλουν σχετικό κατάλογο εξόδων εντός 15 ημερών από σήμερα. Ο Εναγόμενος 2-Αιτητής να καταβάλει το ποσό των εξόδων εντός 45 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης του ποσού αυτού στο συνήγορο του. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Θεσμοί. Η αγωγή ορίζεται για Οδηγίες στις 24/2/2017 στις 9:
- (Υπ.) ............ Π. Παπαπέτρου Φούρναρη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: set aside cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο