ΛΑΙΛΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ κ.α. ν. LIBERTY LIFE INSURANCE PUBLIC COMPANY LIMITED, Αρ. Αγωγής: 4305/2008, 30/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A551 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4305/2008 Μεταξύ:
- ΛΑΙΛΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, εκ Λεμεσού
- JORGE LEA PAQUIA, εκ Λεμεσού Ενάγουσες ΚΑΙ LIBERTY LIFE INSURANCE PUBLIC COMPANY LIMITED Εναγομένων Αίτηση Ημερομηνίας 7/10/2016 Ημερομηνία: 30 Δεκεμβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για τις Ενάγουσες/Αιτήτριες: κ. Μ. Ιωάννου (για να ακούσει απόφαση η κα Άνθια Ιωάννου) Για τους Εναγόμενους/Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Κόνιας για κα Χριστιάνα Ερωτοκρίτου (για να ακούσει απόφαση η κα Άντρη Ιωάννου) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγουσες/Αιτήτριες με την αίτηση τους ημερομηνίας 7/10/2016 αιτούνται: «Α. Άδεια για τροποποίηση και προσθήκη μετά την παράγραφο 11 της εκθέσεως απαιτήσεως των ακολούθων παραγράφων:
- Οι Ενάγουσες κατόπιν αίτησης που υπεβλήθη από την Εναγομένη ημερ. 17.03.2010 απεκάλυψαν με ένορκη δήλωση ημερ. 04.05.2016 όλα τα έγγραφα που είχε στην κατοχή τους εκτός από το τεκμήριο 16 το οποίο ουδέποτε είχαν στην κατοχή τους ουδέποτε γνώριζαν την ύπαρξη του και για πρώτη φορά είδαν το εν λόγω τεκμήριο 16 την 04.12.2015 ημερομηνία κατά την οποία η δικηγόρος των Εναγομένων αντεξέταζε την Ενάγουσα 1 και της υπέδειξε το τεκμήριο 16 αντίγραφο του οποίου καταχώρησε και στο Δικαστήριο.
- Την 04.12.2015 κατά την αντεξέταση της Ενάγουσας 1 από δικηγόρο της Εναγομένης υπεδείχθη στην Ενάγουσα 1 ότι υπέγραψε το τεκμήριο 16 στο κάτω αριστερό μέρος εκεί που υπάρχει σημείωση υπογραφή εργοδότη και η Ενάγουσα 1 απάντησε ότι ουδέποτε υπέγραψε το εν λόγω έγγραφο τεκμήριο 16 ως εργοδότη και ούτε η Ενάγουσα 2 μητέρα της υπέγραψε το εν λόγω τεκμήριο ως εργοδοτούμενη.
- Οι Ενάγουσες αποτάθηκαν εις γραφολόγο με σκοπό την ετοιμασία γραφολογικής εξέτασης προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο εις το αντίγραφο του τεκμηρίου 16 το οποίο κατατέθη από την Εναγομένη στον φάκελο του Δικαστηρίου την 04.12.2015 υπήρχε η υπογραφή τους πλην όμως ο εν λόγω γραφολόγος ανέφερε προς τις Ενάγουσες από έρευνα που έκανε τα ακόλουθα. α. Η αμφισβητούμενη υπογραφή που φαίνεται στη θέση «ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΔΟΤΗ» στην πρώτη σελίδα, στο φωτοαντίγραφο της Πρότασης Ασφάλισης Ιατροφαρμακευτικής Περίθαλψης Αλλοδαπών, της LIBERTY LIFE ημερομηνίας 07.11.2006 τεκμήριο 16 σε σύγκριση με τις 3 υπογραφές δείγματα ανύποπτου χρόνου της Ενάγουσας 1 παρουσιάζουν εμφανή διαφορά ως προς τη γενική του μορφή και εικόνα και κατά τη γνώμη του γραφολόγου πάντοτε με την επιφύλαξη των φωτοαντιγράφων η εν λόγω υπογραφή δεν είναι γνήσια υπογραφή της Ενάγουσας
- β. Η αμφισβητούμενη υπογραφή που φαίνεται στη θέση «Signature of Employee» στην δεύτερη σελίδα, στο φωτοαντίγραφο της Πρότασης Ασφάλισης Ιατροφαρμακευτικής Περίθαλψης Αλλοδαπών, της LIBERTY LIFE ημερομηνίας 07.11.2006 τεκμήριο 16 σε σύγκριση με την υπογραφή δείγμα ανύποπτου χρόνου της Ενάγουσας 2 παρουσιάζουν εμφανή διαφορά ως προς τη γενική του μορφή και εικόνα και κατά τη γνώμη του γραφολόγου πάντοτε με την επιφύλαξη των φωτοαντιγράφων η εν λόγω υπογραφή δεν είναι γνήσια υπογραφή της Ενάγουσας
- Οι Ενάγουσες ζήτησαν από τον γραφολόγο να τους ετοιμάσει γραπτή έκθεση σχετικά με τις αμφισβητούμενες υπογραφές του τεκμήριου 16 την οποία τούτος ετοίμασε την 05.10.2016 τόνισε όμως ο εν λόγω γραφολόγος εμπειρογνώμονας προς τις Ενάγουσες ότι επιβάλλετο η εξέταση του πρωτότυπου εγγράφου τεκμηρίου 16 που βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου.
- Η Εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία την 02.03.2016 όταν η υπόθεση ήτο ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο τις 2 πρωτότυπες σελίδες του τεκμηρίου 16 οι οποίες ευρίσκονται στον φάκελο του Δικαστηρίου και την 10.03.2016 οι Ενάγουσες έδωσαν οδηγίες στον δικηγόρο των να υποβάλει προφορικό αίτημα στο Δικαστήριο για να δοθούν οδηγίες στον Πρωτοκολλητή να επιτρέψει στον γραφολόγο των Εναγουσών να εξετάσει τις υπογραφές επί των πρωτοτύπων του τεκμηρίου 16 κατά πόσο ανήκουν στις Ενάγουσες πλην όμως το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες οι Ενάγουσες να καταχωρήσουν γραπτό αίτημα στο Δικαστήριο πράγμα που έπραξαν εντός 5 ημερών δηλαδή την 15.3.2016 η Εναγόμενη καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης την 23.03.2016 το Δικαστήριο επεφύλαξε την απόφαση του στις 12.5.2016 και τελικά έκδωσε την ενδιάμεση απόφαση του την 28.9.2016 με την οποία ουσιαστικά έκρινε μεταξύ των άλλων ότι η αίτηση των Εναγουσών δεν μπορούσε να πετύχει γιατί οι ισχυρισμοί που περιέχοντο σε αυτή αντιστρατεύονται στα δικόγραφα τα οποία ήτο ήδη καταχωρημένα από την γένεση της αγωγής στον φάκελο της υπόθεσης. Β. Άδεια για τροποποίηση και προσθήκη μετά την παράγραφο 16 της εκθέσεως απαιτήσεως και μετά το παρακλητικό Δ του ακόλουθου παρακλητικού ως Ε ως ακολούθως: Ε. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το έγγραφο τεκμήριο 16 το οποίο κατετέθη από την Εναγομένη στο Δικαστήριο την 04.12.2015 αποτελούμενο από 2 σελίδες και εις την πρώτη σελίδα υπάρχει επικεφαλίδα πρόταση ασφάλισης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης αλλοδαπών και εις την δεύτερη σελίδα υπάρχει επικεφαλίδα Employee Health Questionnaire ουδέποτε υπεγράφη από τις Ενάγουσες και οι Ενάγουσες έχουν δει το τεκμήριο 16 για πρώτη φορά όταν τούτο κατατέθη ως τεκμήριο στο Δικαστήριο την 04.12.2015.» Η παρούσα αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 Κανονισμοί 1-6 Διαταγή 48, Κανονισμοί 1, 2 και 9, Δ.64 και στην εν γένει δικαιοδοσία εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. H αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Γεώργιου Παναγιώτου ο οποίος είναι σύζυγος της Ενάγουσας 1 και γαμπρός της Ενάγουσας
- Οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η αίτηση έφεραν ένσταση στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «A. Η αίτηση είναι κακόπιστη. Β. Η αίτηση είναι καταχρηστική της διαδικασίας. Γ. Υποβάλλεται σε πολύ καθυστερημένο στάδιο ή/και στο προχωρημένο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας. Δ. Είναι παράτυπη και αντινομική. Ε. Προκαλείται πολλαπλότητα της διαδικασίας. Ζ. Είναι αχρείαστη ή/και περιέχει από το περιεχόμενο της ισχυρισμούς που είναι επιπόλαιοι ή/και ενοχλητικοί ή/και ασύμβατοι με τις δικονομικές διατάξεις. Η. Επιχειρείται εκτροχιασμός της διαδικασίας η οποία άρχισε να διεξάγεται στη βάση παραδεκτών γεγονότων. Θ. Η αίτηση τροποποίησης θα επιφέρει βλάβη στην Καθ' ης η Αίτηση που δεν είναι θεραπεύσιμη με την επιδίκαση εξόδων υπέρ της και τα δικαιώματα της παραβλάπτονται ανεπανόρθωτα.» Η ένσταση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ. 1-4 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. H ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Έλενας Ιωαννίδου. Οι θέσεις και τα επιχειρήματα των διαδίκων καταγράφονται και προκύπτουν από την αίτηση, την ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τη στηρίζουν καθώς επίσης και από τις αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων τους, γι΄ αυτό και δεν θεωρώ αναγκαίο να τα παραθέσω. Συνοπτικά αναφέρω, ότι οι αιτήτριες προβάλλουν με την ένορκη τους δήλωση ότι κατά το στάδιο της ακρόασης και ειδικότερα κατά την αντεξέταση της ΜΕ1 στις 4.12.2015 από την δικηγόρο των εναγομένων, η ίδια η μάρτυρας είδε για πρώτη φορά το συγκεκριμένο έγγραφο (Τεκμήριο 16) και σε κανένα προγενέστερο στάδιο ούτε η ίδια αλλά ούτε και η μητέρα της, σύμφωνα πάντοτε με τη θέση της, δεν υπέγραψε το συγκεκριμένο έγγραφο. Επαναλάμβανε συνεχώς ότι αυτό το έγγραφο το είδε για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση της στο Δικαστήριο γι' αυτό και σε προηγούμενη αίτηση της η ίδια ζήτησε την γραφολογική εξέταση του εν λόγω τεκμήριου. Ήταν η θέση των αιτητριών ότι ο λόγος που ο ισχυρισμός αυτός επί του εν λόγω εγγράφου δεν δικογραφήθηκε ήταν ακριβώς γιατί οι ίδιες δεν γνώριζαν καν την ύπαρξη αυτού του τεκμηρίου. Από την άλλη, η πλευρά των καθ΄ων η αίτηση αρνείται τους ισχυρισμούς των αιτητριών και ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι η αίτηση γίνεται καταχρηστικά για αλλότριους σκοπούς και με σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας. Στην προκειμένη περίπτωση, η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη επί τη βάση των ενόρκων δηλώσεων εφόσον καμία πλευρά δεν άσκησε το δικαίωμα της αντεξέτασης. Συνεπακόλουθα, οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί στις ένορκες δηλώσεις αποτελούν το μαρτυρικό υλικό στο οποίο το δικαστήριο θα στηριχθεί κατά την εξέταση της αίτησης. Επιπλέον, οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων έχουν ληφθεί υπόψη και πιο κάτω θα αναφερθώ σε σημεία αυτών όπου έχουν σημασία για την έκδοση και αιτιολόγησης της απόφασης του Δικαστηρίου. Νομική Πτυχή Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και τον παράγοντα της αναγκαιότητας της έκδοσης του σχετικού διατάγματος τροποποίησης, έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Η Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έτυχε ερμηνείας σε σωρεία αποφάσεων όπου τονίστηκε ότι η τροποποίηση δικογράφων μπορεί να επιτραπεί όταν αυτή είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, εκτός από περιπτώσεις που η τροποποίηση μπορεί να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή όταν ο αιτητής κινείται με κακή πίστη (βλ. Ευριπίδου ν. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24, William Patric Jack v. Philiappa Estates Ltd
(1988)1 A.A.Δ. 607, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation και άλλων
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 33, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Αννα Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 11, Federal Bank of Lebanon (S.A. L) v. Nίκου K. Σιακόλα
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ 44.) Οι αρχές που διέπουν την τροποποίηση δικογράφων σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 25 συνοψίστηκαν στην υπόθεση Σ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd και άλλων (ανωτέρω) από τον Δικαστή Πική (όπως ήταν τότε) ως ακολούθως: «
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 στου Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευτεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Με την επίτευξη της τροποποίησης των δικογράφων αποφεύγεται η πολλαπλότητα διαδικασιών. Όπως τόνισε ο Δικαστής (όπως ήταν τότε) Σ. Νικήτας στην υπόθεση Π. Χρίστου ν. Α. Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στην σελ. 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για το προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής». Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. N.K. Σιακόλα (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσει στις κατάλληλες περιπτώσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Ερχόμενη στην υπό εξέταση Αίτηση αναφορικά με το ζήτημα της καθυστέρησης και των συναφών λόγων ένστασης παρατηρώντας το περιεχόμενο του φακέλου φαίνεται ότι υπήρξε πράγματι καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης. Ανατρέχοντας όμως, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δίδεται δικαιολογία, ως προς το ζήτημα της καθυστέρησης, όπως ορθά αναφέρει ο συνήγορος των Εναγόντων. Αυτή δε η δικαιολογία, αποτελεί ουσιαστικά και την ουσία αλλά και την σημασία της καταχώρησης της παρούσας αίτησης. Ήταν η θέση του κ. Ιωάννου ότι ο λόγος ο οποίος οδήγησε τις αιτήτριες στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης ήταν η άγνοια της ΜΕ1 (Λαϊλας Παναγιώτου) ως προς την ύπαρξη του τεκμηρίου 16. Αυτό εξάγεται από την δικάσιμο 4.12.2015 κατά την οποία η μάρτυρας δεν αναγνώρισε αφενώς ούτε το τεκμήριο 16 αλλά αφετέρου επανέλαβε ότι αυτό δεν υπεγράφη ούτε από την ίδια αλλά ούτε και από την μητέρα της. Αυτό σύμφωνα με την θέση του κ. Ιωάννου ήταν και η γενεσιουργός αιτία καταχώρησης της παρούσας αίτησης. Στην υπόθεση SABA & CO (T.M.R) v. T.M.P. Agents
(1994)1 AAΔ 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με την γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου ανωτέρω, λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση είναι τα δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, όπου τονίστηκε ότι το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης. Κρίνοντας λοιπόν το ζήτημα της καθυστέρησης η οποία είναι πραγματικό γεγονός παρατηρώ ότι, στις 4.1.2008 καταχωρήθηκε η Έκθεση Απαίτησης και η Υπεράσπιση στις 13.3.2009, στη συνέχεια καταχωρήθηκε τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης στις 10.12.2014 και στην οποία καταχωρήθηκε στην συνέχεια δηλαδή στις 5.2.2015 τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Έχοντας υπόψη ότι η ακρόαση της αγωγής έχει αρχίσει, θεωρώ πως αν κατά τα άλλα η αίτηση ευσταθεί, η παρατηρούμενη καθυστέρηση δεν μπορεί να οδηγήσει από μόνη της σε απόρριψη της αίτησης. Δεν έχει καταδειχθεί ότι η αίτηση αλλά και η έκδοση διατάγματος για τροποποίηση, εφόσον κριθεί ότι είναι αναγκαία και δίκαιη και εξυπηρετεί το συμφέρον για απονομή της δικαιοσύνης, θα επηρεάσει την πορεία της υπόθεσης αλλά ούτε και έχει καταδειχτεί ότι οι εναγόμενοι θα υποστούν οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη βλάβη όσον αφορά τα συμφέροντα τους στην υπόθεση εάν η αίτηση επιτραπεί, ή ότι θα προκληθεί αδικία σε αυτούς, κατά τέτοιο τρόπο που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με την κατάλληλη διαταγή για τα έξοδα. Το τι επιδιώκεται ουσιαστικά με την αιτούμενη τροποποίηση είναι να ξεκαθαριστούν τα επίδικα θέματα με βάση τα υφιστάμενα δικόγραφα τα οποία σύμφωνα με την θέση των αιτητριών δεν περιλαμβάνουν την πραγματική εικόνα των πραγμάτων σε σχέση με τις Ενάγουσες. Όπως υποδεικνύεται και στο The Annual Practice 1982 στη σελίδα 389, εκείνο που πρέπει να ενδιαφέρει πρωτίστως το Δικαστήριο στα πλαίσια μιας αίτησης τροποποίησης είναι η ουσία της, και αυτό προς το σκοπό εξυπηρέτησης των συμφερόντων της δικαιοσύνης στη βάση των συγκεκριμένων περιστατικών της κάθε υπόθεσης. Στη προκειμένη περίπτωση, κρίνεται αφενός ότι οι ζητούμενες τροποποιήσεις δεν είναι εκτεταμένες στο βαθμό που τίθεται από την πλευρά των Εναγομένων και αφετέρου ότι η φύση των τροποποιήσεων, η σχετικότητά τους και η διαπλοκή τους με τους ήδη δικογραφημένους ισχυρισμούς είναι τέτοια ώστε να καθίσταται ενδεδειγμένη η έγκριση της αίτησης και η εκδίκαση των θεμάτων αυτών με την αρχική απαίτηση. Εκείνο το οποίο έχει σημασία στα πλαίσια μιας τέτοιας αίτησης, και χωρίς βέβαια στο παρόν στάδιο να αποφασίζεται η ουσία του θέματος ή να αξιολογούνται οι θέσεις των διαδίκων, είναι το κατά πόσον οι προτεινόμενες τροποποιήσεις είναι σχετικές με τα επίδικα θέματα, που στην προκειμένη περίπτωση κρίνεται ότι αυτό ισχύει, αφού με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή ισχυρισμών που πλαισιώνουν την αξίωση των Εναγούσων εναντίον των Εναγομένων. Θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω ότι η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση εκθέτει με κάθε λεπτομέρεια τους λόγους για τους οποίους επιδιώκεται η τροποποίηση όπως η φύση της αιτούμενης τροποποίησης σε συνάρτηση με την υφιστάμενη έκθεση απαίτησης και θεωρώ ότι δεν απαιτείται περαιτέρω εξήγηση ή δικαιολογία από μέρους των Εναγουσών. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνεται ότι η όποια καθυστέρηση παρατηρείται στην καταχώρηση της αίτησης δεν είναι τέτοια ώστε να δικαιολογεί την απόρριψή της συνεκτιμώντας την εν λόγω καθυστέρηση με τους υπόλοιπους παράγοντες οι οποίοι αναφέρονται ανωτέρω. Κρίνεται περαιτέρω, ότι η όποια καθυστέρηση θα σημειωθεί λόγω της τροποποίησης και της ανταλλαγής νέων δικογράφων και οποιασδήποτε περαιτέρω διαδικασίας ήθελε ακολουθήσει λόγω της έγκρισης της τροποποίησης, δεν μπορεί να ειδωθεί απομονωμένα αλλά στα πλαίσια της αναγκαιότητας επίλυσης των διαφορών των διαδίκων και την παρουσίαση όλων των επίδικων γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου αποφεύγοντας την πολλαπλότητα διαδικασιών. Τέλος, με την τροποποίηση, οι Εναγόμενοι δεν θα επηρεαστούν ανεπανόρθωτα ως προς την Υπεράσπιση τους. Συνεπακόλουθα η αίτηση εγκρίνεται. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί μέσα σε 20 ημέρες από σήμερα. Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση να καταχωρηθεί εντός περαιτέρω 7 ημερών από την επίδοση της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Απάντηση στην τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση να καταχωρηθεί εντός περαιτέρω 7 ημερών από την επίδοση της Τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Τα έξοδα της αίτησης και τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων/Καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των Εναγουσών/Αιτητριών τα οποία θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. (Υπ.) ................ Π. Παπαπέτρου Φούρναρη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: tropopoiisi ekthesis apaitisis cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο