Άννα Παπαϊωάννου κ.α. ν. Πανίκος Δωρίτης, εκ Λεμεσού, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστού - εκτελεστού της περιουσίας του αποβιώσαντος Χρυσόστομου Παπαϊωάννου κ.α., Αγωγή αρ.: 1548/15, 23/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A544 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 1548/15 Αίτηση ημερ.: 27/4/15 Μεταξύ: Άννα Παπαϊωάννου, εκ Λεμεσού Δήμος Παπαϊωάννου, εκ Λεμεσού Εναγόντων Και
- Πανίκος Δωρίτης, εκ Λεμεσού, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστού - εκτελεστού της περιουσίας του αποβιώσαντος Χρυσόστομου Παπαϊωάννου, τέως εκ Λεμεσού
- Πανίκος Ιωάννου, εκ Λεμεσού, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστού - εκτελεστού της περιουσίας του αποβιώσαντος Χρυσόστομου Παπαϊωάννου, τέως εκ Λεμεσού
- Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Λευκωσία.
- Βασιλική Αμαραντίδου, εκ Λεμεσού
- Εκκλησία Αρχαγγέλου Μιχαήλ Παρεκκλησιάς Λεμεσού, διά των κ.κ. Χωρεπισκόπου Αμαθούντος Νικολάου και του Προέδρου της Εκκλησιαστικής Επιτροπής Ιερού Ναού Αρχαγγέλου Μιχαήλ Παρεκκλησιάς
- Κυριάκος Μελινιώτης, εκ Λεμεσού
- Δέσπω Μιχαήλ, εκ Λεμεσού
- Μιχαήλ Μελινιώτης, εκ Λεμεσού
- Μελανή Δωρίτη, εκ Λεμεσού
- Ιωάννης Ιωάννου, εκ Λεμεσού
- Μαρίνα Ιωάννου (Παφίτη), εκ Λεμεσού
- Γεώργιος Ιωάννου, εκ Λεμεσού
- Χρίστος Π. Αδάμου, εκ Λεμεσού Εναγόμενων -------------------------------------------------- 23/12/2016 Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κα Α. Ευσταθίου για ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ & ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους 1, 2, 9: κα Σ. Αδάμου (Η κα Διάκου για ν' ακούσει απόφαση) Για την Εναγόμενη 4: κ. Σπ. Χαραλάμπους Για τον Εναγόμενο 10: κα Λ. Κωνσταντίνου για CHRYSSES DEMETRIADES & CO. LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες, με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή τους, αξιώνουν, μεταξύ άλλων θεραπειών, την έκδοση διατάγματος με το οποίο να ανακαλείται και/ή ακυρώνεται η επικύρωση της διαθήκης, ημερομηνίας 14/10/2010, την οποία κατέλειπε ο αποβιώσας Χρυσόστομος Παπαϊωάννου. Αξιώνεται, επίσης, απόφαση με την οποία να αναγνωρίζεται ότι είναι οι δικαιούχοι και/ή οι κληρονόμοι κατά το 1/6 μερίδιο επί ολόκληρης της κινητής και ακινήτου περιουσίας που κατέλειπε ο αποβιώσας. Με την υπό εξέταση αίτηση τους, την οποία καταχώρησαν αυθημερόν με την αγωγή τους, αξιώνουν τις ακόλουθες θεραπείες: Α. Ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει και/ή εμποδίζει την Εναγόμενη 4 / Βασιλική Αμαραντίδου και/ή αντιπρόσωπο της και/ή μέλος της οικογένειας της και/ή υπηρέτη της ή οιονδήποτε από αυτούς, από του να πωλήσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, επιβαρύνει, δωρίσει, διαθέσει, ενοικιάσει, εκχωρήσει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπον αποξενώσει και/ή επιβαρύνει καθ' οιονδήποτε τρόπο, μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, το όλο μερίδιο της επί των κάτωθι περιγραφομένων ακινήτων:- Περιγραφή Ακινήτων: Α) Διαμέρισμα υπ' αρ. εγγραφής 0/21535, τμήμα 6, σχέδιο 2-208-340, τεμάχιο 168, διαμ. Αρ. 1, ευρισκόμενο εις τον 1ο όροφο της πολυκατοικίας "KYMA COURT", Νο 2, εις Δήμο Γερμασόγειας, Ποταμός Γερμασόγειας, Λεμεσός. Β) Κατάστημα αρ. 43, υπ' αρ. εγγραφής 2/226, τεμάχιο 57, τμήμα 2, φύλλο 54, σχέδιο 44Ε2, με αποθήκη με αριθμό 16 στο υπόγειο εμβαδού 60 τ.μ., αυλή με αριθμό 54 στο ισόγειο, χώρο στάθμευσης με αριθμό 114 στο ισόγειο, το οποίο ευρίσκεται στις οδούς Γεωργίου Α' και Αριάδνης στο χωριό Μουτταγιάκα, Λεμεσός. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι 1, 2 και 10 όπως μη μεταβιβάσουν, πωλήσουν, δωρίσουν, αποξενώσουν, επιβαρύνουν, εκχωρήσουν καθ' οιονδήποτε τρόπο και/ή άλλως τις πιο κάτω περιγραφόμενες μετοχές και αξιόγραφα του ρηθέντα αποβιώσαντα, μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου:- α) 8,212 μετοχές της ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ. β) 851 μετοχές της ΛΑΙΚΗΣ POPULAR BANK PUBLIC LTD. γ) 12.557 αξιόγραφα της ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ. Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους 1, 2 και 10 η καθ' οιονδήποτε τρόπο μεταβίβαση, πώληση, αποξένωση, επιβάρυνση, εκχώρηση, δωρεά, ρευστοποίηση και/ή διάθεση των ως άνω υπό «Β» περιγραφόμενων μετοχών και αξιογράφων και το οποίο να επεκτείνεται στην απαγόρευση πληρωμής και/ή καταβολής οποιουδήποτε μερίσματος και/ή άλλου εισοδήματος πληρωτέου σε σχέση με τις πιο πάνω μετοχές. Δ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον τους Εναγόμενους 1 και 2, να παραδώσουν στους Ενάγοντες αντίγραφα όλων των εγγράφων και/ή των τραπεζικών λογαριασμών που διατηρούσε ο εν λόγω αποβιώσας επ' ονόματι του κατά τον χρόνον του θανάτου του, όπου να εμφαίνονται τα υπόλοιπα των εν λόγω λογαριασμών που εισεπράχθηκαν και/ή αναλήφθηκαν και/ή άλλως από τους Εναγόμενους 1 και 2, μαζί με τους δεδουλευμένους τόκους, από την ημέρα του θανάτου του μέχρι την ημέρα ανάληψης και/ή είσπραξης και/ή απόσυρσης και/ή άλλως των εν λόγω ποσών, ως και να αποκαλύψουν ενόρκως στο Δικαστήριο λεπτομερώς την κινητή και ακίνητη περιουσία που κατέλειπε ο αποβιώσας Χρυσόστομος Παπαϊωάννου και με ποιο τρόπο και σε ποια πρόσωπα διενεμήθη και/ή διαμοιράσθη και/ή μεταβιβάσθη η εν λόγω περιουσία. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου εμποδίζον και/ή απαγορεύον στους Εναγομένους 4 έως και 12 ή σε οιονδήποτε εξ αυτών είτε προσωπικά ή διά των υπηρετών ή αντιπροσώπων αυτών ή άλλως από του να απομακρύνουν από την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και/ή από του να αποσύρουν και/ή μετακινήσουν και/ή απομακρύνουν και/ή αποξενώσουν και/ή μεταφέρουν και/ή δεσμεύσουν και/ή εκχωρήσουν ή άλλως πως διαθέσουν οιαδήποτε χρηματικά ποσά μέχρι των ποσών που αναφέρονται κατωτέρω, διά έκαστον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση, τα οποία ευρίσκονται κατατεθειμένα επ' ονόματι των ή προς όφελος των σε οποιουδήποτε είδους τραπεζικούς λογαριασμούς στην Κύπρο σε οποιαδήποτε Τράπεζα ή Συνεργατικό Πιστωτικό Ίδρυμα μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, ήτοι εναντίον:-
(2)της Εναγομένης 4 - Καθ' ης η Αίτηση 3 μέχρι ποσού €50.000,00,
(5)του Εναγομένου 9 -Καθ' ου η Αίτηση 7 μέχρι ποσού €150.000,00,
(6)του Εναγομένου 10 - Καθ' ου η Αίτηση 8 μέχρι ποσού €150.000,
- ΣΤ. Διάταγμα του Δικαστηρίου εμποδίζον και/ή απαγορεύον στους Εναγόμενους 1 και 2 και Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, υπό την ιδιότητα των ως διαχειριστών - εκτελεστών της περιουσίας του αποβιώσαντος Χρυσόστομου Παπαϊωάννου, τέως εκ Λεμεσού, όπως είτε προσωπικά ή διά των υπηρετών ή αντιπροσώπων αυτών ή άλλως από του να αποσύρουν και/ή μετακινήσουν και/ή απομακρύνουν και/ή αποξενώσουν και/ή μεταφέρουν εκτός δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και/ή δεσμεύσουν και/ή άλλως πως διαθέσουν οιαδήποτε χρηματικά ποσά μέχρι ποσού των €50.000,00, τα οποία ευρίσκονται κατατεθειμένα εις τον λογαριασμό υπ' αριθμόν 241-01-576595-01 της Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, κατάστημα 241, Γλάδστωνος & Φ. Κολακίδη, τον οποίο άνοιξαν οι Εναγόμενοι 1 και 2 επ' ονόματι των, ήτοι DORITIS & IOANNOU (EXECUTORS) και/ή εις οιονδήποτε άλλον τραπεζικό λογαριασμό εις την εν λόγω τράπεζα, μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλον αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Ζ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τους Εναγόμενους 1 και 2, υπό την ιδιότητα των ως διαχειριστών της περιουσίας του εν λόγω αποβιώσαντα, βάσει διατάγματος που εξεδόθη εις την αίτηση 383/2011, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, όπως παύσουν και/ή απέχουν από την διενέργεια οποιωνδήποτε άλλων ενεργειών ή πράξεων αναφορικά με την εν λόγω διαχείριση και/ή όπως μη καταθέσουν οποιαδήποτε άλλα δικόγραφα ή έγγραφα ή διαδικασίες εις την εν λόγω αίτηση διαχείρισης και όπως μη μεταβιβάσουν, παραχωρήσουν, διανέμουν περαιτέρω οποιονδήποτε ποσόν χρημάτων που ανήκει εις την περιουσία του αποβιώσαντος μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της παρούσας αγωγής ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Η αίτηση στρεφόταν εναντίον διαφόρων Εναγομένων, σε ενδιάμεσο στάδιο όμως απεσύρθη και προχώρησε μόνο εναντίον των Εναγομένων 1, 2, 4, 9 και
- Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Εναγόμενης 1, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Μαζί με τον Ενάγοντα 2 είναι νόμιμοι κληρονόμοι - αδελφότεχνοι του αποβιώσαντα Χρυσόστομου Παπαϊωάννου (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως «ο αποβιώσας»). Την 7/10/2011 επικυρώθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού μια ισχυριζόμενη διαθήκη του αποβιώσαντα, φέρουσα ημερομηνία 14/10/2010 (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως «η διαθήκη») και η διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντα παραχωρήθηκε στους Εναγόμενους 1 και 2, οι οποίοι κατονομάζονται στη διαθήκη ως εκτελεστές. Περί τις αρχές Φεβρουαρίου 2015 πληροφορήθηκε ότι η αίτηση διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα με αριθμό 383/2011, ήταν ορισμένη ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Στις 3/2/2015 επισκέφθηκαν, με τον αδελφό της, το γραφείο των δικηγόρων τους και τους ανέθεσαν την υπόθεση. Την επόμενη μέρα εκπροσωπήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου από δικηγόρο και έφεραν, μέσω του δικηγόρου τους, ένσταση στην καταχώρηση των ενδιάμεσων λογαριασμών. Ο δικηγόρος τους ζήτησε χρόνο από το Δικαστήριο για να μελετήσει την υπόθεση. Όπως ενημερώθηκε από το δικηγόρο τους, αυτός ζήτησε από τον δικηγόρο που εκπροσωπεί τους διαχειριστές στην ως άνω αίτηση διαχείρισης, όπως τον εφοδιάσει με αντίγραφα όλων των εγγράφων που είχε στην κατοχή του, ή κατατέθηκαν στο φάκελο της διαχείρισης του Δικαστηρίου, ώστε να τα μελετήσει και να τους συμβουλεύσει ανάλογα. Πράγματι, περί το τέλος Μαρτίου 2015, δόθηκε στο δικηγόρο τους δέσμη εγγράφων που αφορούσαν την παρούσα υπόθεση. Από μελέτη της υπόθεσης από το δικηγόρο τους και κατόπιν νομικής συμβουλής που πήραν, έχει διαπιστωθεί ότι η διαθήκη του αποβιώσαντα δεν εκτελέστηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμου, Κεφ. 195, καθότι: (α) Οι υποτιθέμενοι μάρτυρες δεν υπέγραψαν σε κάθε φύλλο της διαθήκης, αλλά μόνο στο τελευταίο, ως επιβεβαιωτές μάρτυρες και (β) ο αποβιώσας δεν υπέγραψε τη διαθήκη του στην ταυτόχρονη παρουσία των υποτιθέμενων μαρτύρων και στην παρουσία αλλήλων. Από τα έγγραφα που παραδόθηκαν στο δικηγόρο τους διαπιστώνεται ότι ο αποβιώσας, κατά τον χρόνο του θανάτου του, κατέλειπε σημαντική κινητή και ακίνητη περιουσία, αξίας πέραν των €2.000.000, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας παράνομα και λανθασμένα μεταβιβάστηκε και διανεμήθηκε από τους Εναγόμενους 1 και 2 στους Εναγόμενους 4 - 13, υποτιθέμενους κληροδόχους του αποβιώσαντα, οι οποίοι κατονομάζονται στη διαθήκη. Ορισμένα από τα εν λόγω πρόσωπα δεν είναι καν νόμιμοι κληρονόμοι του αποβιώσαντα και δεν δικαιούνται οποιοδήποτε ποσό από την περιουσία του. Ως έχει ενημερωθεί προ ολίγων ημερών από το Κτηματολόγιο Λεμεσού και από το δικηγόρο τους, η ακίνητη περιουσία του αποβιώσαντα μεταβιβάστηκε παράνομα από τους Εναγόμενους 1 και 2 στην Εναγόμενη 4, κατά ή περί τον Οκτώβριο του
- Οι ίδιοι, ως κληρονόμοι του αποβιώσαντα, εισέπραξαν κατά διάφορα χρονικά διαστήματα, το συνολικό ποσό των €26.800 περίπου το οποίο, όπως τους επεξηγήθηκε, αντιστοιχούσε στο κληρονομικό τους μερίδιο επί της περιουσίας του αποβιώσαντα. Δεν πήραν νωρίτερα δικαστικά μέτρα εναντίον των Εναγόμενων, για το λόγο ότι δεν γνώριζαν ότι η διαθήκη είναι άκυρη, γεγονός το οποίο πληροφορήθηκαν πρόσφατα, συγκεκριμένα στις 15/4/2015, από το δικηγόρο τους. Οι διαχειριστές/εκτελεστές της διαθήκης του αποβιώσαντα, ουδέποτε τους ενημέρωσαν για το περιεχόμενο της, ούτε τους εφοδίασαν με οποιαδήποτε έγγραφα σχετικά με τη διαχείριση υπ' αρ. 383/
- Απλά, ενημερώθηκαν ότι ο αποβιώσας, με τη διαθήκη του άφησε ολόκληρη την περιουσία του σε διάφορα πρόσωπα και ότι οι ίδιοι δεν δικαιούνταν οποιοδήποτε ποσό, κάτι το οποίο δυστυχώς πίστεψαν. Έχουν πολύ καλό αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Εναγόμενων και, όπως συμβουλεύονται από τη δικηγόρο τους, συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Σε περίπτωση που τα αιτούμενα διατάγματα δεν εκδοθούν, δεν θα μπορέσουν να ικανοποιήσουν την απόφαση που θα εκδοθεί προς όφελος τους, σε μεταγενέστερο στάδιο, για το λόγο ότι η οικονομική κατάσταση των Εναγόμενων είναι τέτοια, ώστε δεν επιτρέπει την ικανοποίηση της τυχόν δικαστικής απόφασης. Οι Εναγόμενοι δεν έχουν ικανή περιουσία στην Κύπρο. Οι Εναγόμενοι εναντιώθηκαν στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Με τις ξεχωριστές ειδοποιήσεις πρόθεσης ένστασης, τις οποίες καταχώρισαν, προβάλλουν σχεδόν ταυτόσημους λόγους ένστασης. Παραθέτω τους κύριους λόγους ένστασης: 1) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων. 2) Δεν έχει ικανοποιηθεί το στοιχείο του κατ' επείγοντος για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. 3) Η αγωγή των Εναγόντων είναι εκπρόθεσμη και απώλεσαν το αγώγιμο δικαίωμα τους βάσει των προνοιών των περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμών του
- 4) Οι Ενάγοντες δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα που αφορούν την υπό εξέταση αίτηση ή/και απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Οι ειδοποιήσεις πρόθεσης ένστασης υποστηρίζονται από παρόμοιου περιεχομένου ενόρκους δηλώσεις του Εναγόμενου 1, ο οποίος ορκίζεται και για λογαριασμό των Εναγόμενων 2 και 9, της Εναγόμενης 4 και της δικηγόρου Σκεύης Ρούσου, για λογαριασμό του Εναγόμενου
- Παραθέτω τα ουσιώδη σημεία των ως άνω ενόρκων δηλώσεων: Με επιστολή του προς τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερομηνίας 2/9/2011, ο δικηγόρος Χρίστος Π. Αδάμου ζήτησε το άνοιγμα της διαθήκης του αποβιώσαντα, η οποία ήταν υπό την φύλαξη του Πρωτοκολλητή. Στις 5/9/2011 καταχωρήθηκε η αίτηση διαχείρισης υπ' αριθμόν 383/2011, στα πλαίσια της οποίας δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Πολίτης» η ειδοποίηση της υποβολής της αίτησης. Ενόψει του ότι δεν υπεβλήθη οποιαδήποτε ένσταση (caveat) εκ μέρους των Εναγόντων, οι οποίοι έλαβαν γνώση της διαδικασίας καθώς και της ύπαρξης της διαθήκης, εκδόθηκαν τα απαραίτητα παραχωρητήρια προς τους διαχειριστές. Οι Ενάγοντες ουδέποτε αμφισβήτησαν ότι δεν περιλαμβάνονταν στη διαθήκη του αποβιώσαντα και, στις 2/9/2013 και 15/1/2015 παρέλαβαν τα ποσά των €26.245 και €823,78 αντίστοιχα, μέσω του δικηγόρου Αντώνη Σαλαχώρη, ο οποίος ενεργούσε ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα πατέρα τους, Παναγιώτη Παναγιώτου, αδελφού του αποβιώσαντα, στα πλαίσια του διαχωρισμού του αδιάθετου μέρους της περιουσίας του αποβιώσαντα. Οι Ενάγοντες, μετά από παρέλευση 43 μηνών και αφού έλαβαν τα ως άνω αναφερόμενα ποσά, καταχώρησαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, από τη στιγμή που το μόνο που παρέμεινε για ολοκλήρωση της διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα είναι η διάθεση του ποσού των €3.867, στον Gas Papas, ο οποίος απεβίωσε στην Αμερική και δεν κατέστη δυνατό να διευκρινιστεί κατά πόσο έχει ή όχι κληρονόμους. Η αίτηση βασίζεται επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, επί του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, επί των άρθρων 2, 3, 4, 5 και10 του περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου 31(Ι)/1992, επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 Θ.2, Δ.48 Θ.1-4, 7-9, επί του περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμου Κεφ. 195 άρθρα 3, 4, 21, 22, 23 και 46, επί του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου Κεφ. 189, άρθρα 2, 4, 17, 29, 31, 40, 53, 54, 58, στους περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμούς 1955, στον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, κανόνες φυσικής δικαιοσύνης, στο δίκαιο της επιείκειας, ως και επί της διακριτικής ευχέρειας και πρακτικής του Σεβαστού Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Cyprus Palestine Plantations Ltd v. Olivier and Co (Cyprus) Ltd, 16 CLR 122 αποφασίστηκε πως το άρθρο 4 του Κεφ. 6 παρέχει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει παρεμπίπτον διάταγμα όταν αυτό αφορά μόνο το αντικείμενο της αγωγής. Στην υπόθεση ABP Holdings Ltd και άλλοι ν. Κιταλίδης και άλλων (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, λέχθηκε ότι τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν14/60 που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το άρθρο 32 του Ν14/60 δίδει ευρύτατη εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει οποιοδήποτε παρεμπίπτον, απαγορευτικό ή προστακτικό διάταγμα, όταν κριθεί δίκαιο ή πρόσφορο, χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του Προσωρινού Διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση ενδιάμεσων παρεμπιπτόντων διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Οδυσσέως ν. Pieris Estates κ.α.,
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Με βάση την πιο πάνω νομολογία οι προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος είναι οι ακόλουθες: α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση των δικογράφων. β) Πιθανότητα ότι ο Ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον Αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση αλλά σίγουρα κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η προϋπόθεση αυτή συσχετίζεται περισσότερο με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα (evidential strength of the case of the plaintiff). γ) Πρέπει να φανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω, μετά την ικανοποίηση των προαναφερθεισών προϋποθέσεων το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ή να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Θα προχωρήσω στην εξέταση των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου
- Όπως έχει ήδη αναφερθεί, οι Ενάγοντες, βασιζόμενοι στις πρόνοιες του περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμου, Κεφ. 195 αξιώνουν, με την υπό εξέταση αγωγή τους, την ανάκληση και/ή ακύρωση της διαθήκης του αποβιώσαντα. Έχοντας κατά νουν ότι οι ως άνω αναφερόμενες αξιώσεις είναι αναγνωρισμένες από το ως άνω περιγραφόμενο νομοθέτημα, καταλήγω ότι οι Ενάγοντες έχουν ικανοποιήσει την πρώτη προϋπόθεση του άρθρου
- Αναφορικά με τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, από μια αντιπαραβολή των εκατέρωθεν εκδοχών προκύπτουν, ως αδιαμφισβήτητα γεγονότα, τα ακόλουθα: Στις 5/9/2011 κατεχωρήθη στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού η αίτηση διαχείρισης υπ' αριθμό 382/2011, με την οποία ζητείτο η παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα στους Εναγόμενους 1 και 2, οι οποίοι κατονομάζονται στη διαθήκη του αποβιώσαντα ως εκτελεστές της διαθήκης. Ειδοποίηση της υποβολής της ως άνω περιγραφόμενης αίτησης δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Πολίτης» κατά την 13/9/
- Δεν υπεβλήθη οποιαδήποτε ένσταση (caveat) εκ μέρους των Εναγόντων, με αποτέλεσμα να εκδοθούν τα αιτούμενα παραχωρητήρια προς τους Εναγόμενους 1 και
- Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ένας από τους λόγους ένστασης των Εναγομένων είναι ότι η υπό εξέταση αγωγή δεν κατεχωρήθη μέσα στα χρονικά πλαίσια που προνοούναι από τους περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Κανονισμούς του 1955, με αποτέλεσμα αυτή να πάσχει νομικά. Υποστηρίζεται, στην γραπτή αγόρευση των συνηγόρων των Εναγόντων, ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να εξετάσει το ζήτημα αυτό στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, αλλά θα πρέπει να αφεθεί για εξέταση κατά την εκδίκαση της αίτησης των Εναγόμενων, με την οποία ζητείται ο παραμερισμός του κλητηρίου εντάλματος της παρούσας αγωγής. Δεν θα συμφωνούσα με την ως άνω εισήγηση. Είμαι της άποψης ότι το ζήτημα της εμπρόθεσμης καταχώρισης της αγωγής είναι συνειφασμένο με την ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής τους γι' αυτό θα πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση με τη συνδρομή της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου
- Ο κανονισμός 24
(5)(b) των περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Κανονισμών του 1955, έχει ως ακολούθως: «
(5)No grant shall be made to an applicant after a caveat has been entered against the application unless- (
- a)The caveator withdraws the caveat; or (
- b)The caveator has for three months brought no action for administration; or (
- c)......» Στην υπόθεση Χρίστος Τριανταφυλλίδης ν. Ayda Karaoglanian
(2010)1 A.A.Δ. 2014, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα, όσον αφορά τη σημασία της ένστασης «caveat». «Αναφέρεται στο σύγγραμμα των Williams & Mortimer: Executors Administrators and Probate, (Property and Conveyancing Library No. 10), έκδ. 1970, σελ. 375-376, ότι το caveat είναι στην ουσία μια γραπτή ειδοποίηση που αναχαιτίζει την χορήγηση εγγράφων διαχείρισης για την περιουσία αποβιώσαντος, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση στον ενιστάμενο. Η βασική επιδίωξη του caveat είναι να δώσει τη δυνατότητα στον ενιστάμενο να εξασφαλίσει μαρτυρία ή σχετική νομική συμβουλή ως προς το θέμα ώστε να έχει την περίοδο που καθορίζει ο Κανονισμός στη διάθεση του για να τοποθετηθεί τελικώς στο ζήτημα. Όπως αναφέρεται, χρησιμοποιείται κάποτε ως ένα προκαταρκτικό στάδιο πριν την έγερση αγωγής ή ακόμη και για την επιδίωξη διατάγματος εγγύησης ή εγγυήσεων προς διασφάλιση της νόμιμης πορείας της διαχείρισης. Ακόμη μπορεί να χρησιμοποιηθεί από ένα πιστωτή για την παροχή ασφάλειας για την πληρωμή χρεών που οφείλονται στον ενιστάμενο πριν από την επανασφράγιση εγγράφων διαχείρισης. Αναφέρεται δε ότι με βάση τους Αγγλικούς Θεσμούς το caveat παραμένει κατά κανόνα σε ισχύ για περίοδο έξι μηνών, εκτός εάν άλλως πως αποφασίσει ο Πρωτοκολλητής. Επίσης καταγράφεται ότι: «The commencement of a probate action, though not extending the duration of a caveat, prevents the sealing of any grant (except a grant to an administrator pendent lite), whether or not a caveat has been entered, until application for a grant made by the person shown to be entitled by the decision of the court; ..".» Έχω μελετήσει με προσοχή όλα όσα έχει θέσει ενώπιον μου η πλευρά των Εναγόντων. Αυτό το οποίο παρατηρώ είναι ότι δεν προβάλλεται εκ μέρους των Εναγόντων ισχυρισμός ότι ο διορισμός των Εναγομένων 1 και 2 ως διαχειριστών της περιουσίας του αποβιώσαντα έγινε κατά παράβαση της σχετικής νομοθεσίας και των κανονισμών. Δεν αρνούνται, επίσης, τη μη καταχώρηση ένστασης "caveat" από μέρους τους. Επισημαίνω ότι δεν ζητήθηκε άδεια από το Δικαστήριο για καταχώρηση απαντητικής ένορκης δήλωσης, στην οποία να υποστηρίζεται ότι καταχώρησαν την ως άνω ένσταση. Επιπρόσθετα, δεν αρνούνται ότι είχαν ενημερωθεί για την ύπαρξη της διαθήκης του αποβιώσαντα. Τονίζω ότι στην παράγραφο 13(γ) της ενόρκου δηλώσεως τους, αναφέρουν ότι απλά ενημερώθηκαν ότι ο αποβιώσας άφησε με τη διαθήκη του όλη την περιουσία του σε διάφορα πρόσωπα και ότι οι ίδιοι δεν δικαιούνταν οποιοδήποτε ποσό, βάσει της διαθήκης, κάτι το οποίο δυστυχώς πίστεψαν. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημανθεί ότι δεν αναφέρουν ούτε πότε ενημερώθηκαν για την διαθήκη του αποβιώσαντα, ούτε από ποιον είχαν ενημερωθεί ότι δεν δικαιούνταν οποιοδήποτε ποσό βάσει της διαθήκης. Πρόκειται για γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς, τους οποίους προέβαλαν απλά και μόνο για να δικαιολογήσουν, κατά την άποψη μου, την από μέρους τους μη καταχώρηση ένστασης "caveat". Θα πρέπει, ακόμα, να επισημανθεί ότι, ούτε όταν παρέλαβαν τα ως άνω αναφερόμενα ποσά, ως κληρονόμοι του αδιάθετου μέρους της περιουσίας του αποβιώσαντα, αντέδρασαν. Τονίζω ότι ούτε σε αυτή την περίπτωση διευκρινίζουν, στην ένορκη δήλωση τους, πότε παρέλαβαν τα ως άνω αναφερόμενα ποσά. Αυτό το οποίο υποστηρίζουν στην ένορκη δήλωση τους είναι ότι οι εκτελεστές της διαθήκης του αποβιώσαντα δεν τους ενημέρωσαν ποτέ για το περιεχόμενο της διαθήκης, ούτε για το επανάνοιγμα της. Δεν τους έδωσαν, επίσης, φωτοαντίγραφο της, ώστε να πάρουν ενωρίτερα νομική συμβουλή και να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους. Τα όσα υποστηρίζουν οι Ενάγοντες, για να δικαιολογήσουν την καθυστέρηση τους στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής αποτελούν, κατά την άποψη μου, ευτελείς δικαιολογίες, οι οποίες δεν θα μπορούσαν να διαφοροποιήσουν τα δεδομένα, ειδικά δε το ότι η αγωγή τους ηγέρθη 3 ½ και πλέον χρόνια μετά την παραχώρηση των εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα στους Εναγόμενους 1 και 2. Όπως δε αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1, ολόκληρη η περιουσία του αποβιώσαντα έχει διανεμηθεί, ακόμα και αυτή που δεν διατέθηκε με τη διαθήκη του, με εξαίρεση το μερίδιο ενός μόνο κληρονόμου που έχει αποβιώσει. Ένα άλλο σημείο το οποίο θα ήθελα να θίξω, είναι το ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν στρέφεται εναντίον του συνόλου της διανομής της περιουσίας του αποβιώσαντα που είχαν κάνει οι Εναγόμενοι 1 και 2, αλλά έχει περιοριστεί μόνο εναντίον συγκεκριμένων κληροδόχων της διαθήκης του. Επισημαίνω ότι καμιά δικαιολογία δεν έχει δοθεί από τους Ενάγοντες, όσον αφορά τους λόγους που επέλεξαν να στραφούν, με την αίτηση τους, μόνο εναντίον συγκεκριμένων κληροδόχων, παρά το ότι στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση τους ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί ζημιές που ανέρχονται στο 1/6 της συνολικής περιουσίας του αποβιώσαντα. Τονίζω, ακόμα, ότι με την αγωγή τους αξιώνουν, μεταξύ άλλων θεραπειών, απόφαση για επιστροφή της περιουσίας του αποβιώσαντα και επαναδιανομή της στους νόμιμους κληρονόμους της, σύμφωνα με το κληρονομικό μερίδιο εκάστου. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης του Εναγόμενου 10 γίνεται αναφορά σε δεύτερη, μεταγενέστερη διαθήκη του αποβιώσαντα, ημερομηνίας 4/3/2011, με την οποία ανακαλείται οποιαδήποτε προγενέστερη του διαθήκη. Όμως, δεν φαίνεται να έχει ζητηθεί η έκδοση οποιουδήποτε παραχωρητηρίου, δυνάμει της ως άνω διαθήκης. Ούτε φαίνεται να έχει επιδιωχθεί η ακύρωση της επίδικης διαθήκης από οποιοδήποτε κατονομαζόμενο στη μεταγενέστερη διαθήκη δικαιούχο. Κατά συνέπεια, θεωρώ αχρείαστο να ασχοληθώ μαζί της. Έχοντας κατά νουν όλα όσα ανέφερα πιο πάνω, καταλήγω ότι οι Ενάγοντες απέτυχαν να ικανοποιήσουν τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, εν όψει της αποτυχίας των Εναγόντων να ικανοποιήσουν τη δεύτερη προϋπόθεση, καθίσταται περιττό να ασχοληθώ με την εξέταση της συνδρομής της (Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980). Για όλους τους λόγους τους οποίους έχω επεξηγήσει λεπτομερώς πιο πάνω, καταλήγω ότι η υπό εξέταση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω οποιοδήποτε λόγο για απόκλιση από το γενικό κανόνα, ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διάδικου. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόμενων/Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Εναγόντων/Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ........... Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΘ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Απαγορευτικό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο