Hazlewood Investment & Finance Limited ν. Nader Nader Manuel κ.α., Αγωγή αρ.: 2005/2016, 30/12/2016

Hazlewood Investment & Finance Limited ν. Nader Nader Manuel κ.α., Αγωγή αρ.: 2005/2016, 30/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A553 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 2005/2016 Μεταξύ: Hazlewood Investment & Finance Limited, από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους Ενάγουσας και Nader Nader Manuel, από τη Ρωσία Victor Filippovich Rashnikov, από τη Ρωσία Ocean Flow International Corp, από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους Antequera Enterprises Limited, από τη Λεμεσό Εναγομένων -------------------------------------------------- Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 4/7/2016 για έκδοση προσωρινού διατάγματος Ημερομηνία: 30 Δεκεμβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για την ενάγουσα - αιτήτρια: κ. Στ. Σταύρου μαζί με κ. Χρ. Νικολάου, για ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ ΠΑΥΛΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. (Για να ακούσει απόφαση ο κ. Χρίστος Ιωάννου μαζί με κα Αγάθη Ζερβού) Για τους εναγόμενους 1 και 2 - καθ' ων η αίτηση: κ. Ν. Γεωργιάδης για ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ & ΠΕΛΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. (Για να ακούσει απόφαση ο κ. Χρ. Χριστοφόρου) Για τους εναγόμενους 3 και 4 - καθ' ων η αίτηση: κ. Π. Πολυβίου μαζί με τον κ. Γ. Μίτλετον για ΧΡΥΣΑΦΙΝΗΣ & ΠΟΛΥΒΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. (Για να ακούσει απόφαση η κα Ειρ. Οικονόμου) και κ. Χρ. Χριστοφόρου για ΑΝΔΡΕΑΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ Δ.Ε.Π.Ε. (Για να ακούσει απόφαση ο κ. Χρ. Χριστοφόρου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα που καταχωρίστηκε την 1.7.2016, η ενάγουσα αξιώνει από όλους τους εναγομένους αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, μεταξύ άλλων αποζημιώσεων («γενικών και/ή ειδικών και/ή παραδειγματικών και/ή τιμωρητικών και/ή επαυξημένων») και το ποσό των 79.500.000,00 (εβδομήντα εννέα εκατομμύρια, πεντακόσιες χιλιάδες) Δολαρίων Αμερικής, ως αποζημιώσεις για «παράβαση καθηκόντων πίστεως/εμπιστοσύνης (fiduciary duties) και/ή για ψυχική πίεση και/ή για συνομωσία και/ή για απάτη και/ή για ψευδείς παραστάσεις και/ή για υποβοήθηση για διάπραξη παράβασης καθήκοντος πίστης (dishonest assistance in breach of trust or fiduciary duty) και/ή λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή διαφορετικά». Την 6.7.2016 η ενάγουσα πέτυχε μονομερώς την έκδοση του ακόλουθου διατάγματος: «Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο απαγορεύεται στους Καθ' ων η Αίτηση και κάθε ένα ξεχωριστά από αυτούς και/ή σε οποιοδήποτε αντιπρόσωπο και/ή εκπρόσωπο και/ή υπηρέτη και/ή εργοδοτούμενο και/ή υπάλληλο και/ή άμεσο ή έμμεσο διάδοχο τους και/ή σε οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα που ενεργούν στο όνομα και/ή για λογαριασμό και/ή υπό τις οδηγίες και/ή με την έγκριση οποιωνδήποτε από τους Καθ' ων η Αίτηση καθώς και των αξιωματούχων των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4: α) να μεταφέρουν εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή να διαχειριστούν, αποξενώσουν και/ή μειώσουν την αξία και/ή επιβαρύνουν και/ή με οποιοδήποτε τρόπο αποποιηθούν και/ή διαθέσουν οποιαδήποτε από τα περιουσιακά τους στοιχεία που βρίσκονται στην Κύπρο με τρόπο που θα οδηγούσε σε μείωση της αξίας των ελεύθερων και μη βεβαρημένων στοιχείων του ενεργητικού τους και/ή των περιουσιακών στοιχείων τους, τα οποία δεν έχουν παγοποιηθεί από οποιοδήποτε άλλο διάταγμα του Δικαστηρίου («μη βεβαρημένη αξία»), σε ποσό κάτω από ΗΠΑ$90.000.000,00 και/ή β) να διαθέσουν, διαχειριστούν, αποξενώσουν, επιβαρύνουν ή μειώσουν την καθαρή αξία των πιο κάτω περιγραφόμενων περιουσιακών τους στοιχείων μέχρι το ποσό των ΗΠΑ$90.000.000,00: 1) Τις μετοχές που κατέχουν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ως τελικοί δικαιούχοι (beneficial owners) στην εταιρεία Snapbox Holdings Limited με αριθμό εγγραφής ΗΕ 272570, η οποία είναι εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία, 2) Το ακίνητο με το όνομα Villa les Tarentes (με αριθμό εγγραφής section AD 28 at 06230) στη διεύθυνση St Jean Cap Ferrat, 84 Boulevard General de Gaulle, France, 3) Το ακίνητο με το όνομα Villa les Figuiers (με αριθμό εγγραφής section 117 AN) στη διεύθυνση Villefranche-sur-Mer, 06230, 10, Avenue Louise Bordes, France, 4) Το ακίνητο με το όνομα Villa Nellcote (με αριθμό εγγραφής section 118, 119, 120, 121, 122) στη διεύθυνση Villefranche-sur-Mer, 06230, 10, Avenue Louise Bordes, France, 5) Οποιαδήποτε ποσά που βρίσκονται κατατεθειμένα σε οποιοδήποτε λογαριασμό στο όνομα τους ή για λογαριασμό τους σε οποιοδήποτε τραπεζικό ίδρυμα στο εξωτερικό, μέχρι του ως άνω περιγραφόμενου ποσού. Νοείται ότι από το παρόν διάταγμα θα εξαιρείται ποσό που δεν υπερβαίνει τις ΗΠΑ$30.000 μηνιαίως για την κάλυψη των συνήθων εξόδων τους, συμπεριλαμβανομένων των αμοιβών των επαγγελματικών συμβούλων και δικηγόρων για καθένα από τους Καθ' ων η Αίτηση.» Το προαναφερόμενο διάταγμα αποτελούσε μέρος των αιτούμενων θεραπειών της υπό κρίση Αίτησης. Όσον αφορά το αιτητικό της παραγράφου Δ της Αίτησης, το Δικαστήριο έκρινε πως δεν ικανοποιούντο οι προϋποθέσεις ώστε αυτό να δοθεί μονομερώς και διέταξε την επίδοση της Αίτησης. Η παράγραφος Δ της Αίτησης, έχει ως εξής: «Δ) Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει ότι καθένας από τους Καθ' ων η Αίτηση 1-4 πρέπει εντός 14 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης σε αυτούς του παρόντος διατάγματος, αποκαλύψει ενόρκως στους δικηγόρους της Αιτήτριας, που θα επαληθεύεται στην περίπτωση των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 από ένορκη δήλωση αρμόδιου αξιωματούχου, το σύνολο των περιουσιακών τους στοιχείων που βρίσκονται σε όλο τον κόσμο που υπερβαίνει τα ΗΠΑ$100.000 (εκατό χιλιάδες) σε αξία είτε κατέχεται στο όνομά του είτε όχι και είτε κατέχεται από κοινού ή προσωπικά, αποκαλύπτοντας την αξία, την τοποθεσία και τις λεπτομέρειες τέτοιων περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβα- νομένων, σε σχέση με οποιοδήποτε τραπεζικό λογαριασμό, το όνομα και τη διεύθυνση του υποκαταστήματος, το όνομα του κατόχου του λογαριασμού, τον αριθμό του λογαριασμού και το ποσό του πιστωτικού υπολοίπου.» Η Αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 2, 21, 29, 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στα άρθρα 4 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1 Θ.2, Δ.48 θθ. 1-9, Δ.64, στη Νομολογία, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας (equity law), στις αρχές του κοινοδικαίου, στις αρχές επί των διαταγμάτων τύπου Mareva Injunction, στη διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο το οποίο στηρίζει την Αίτηση εμφαίνεται στην Ένορκη Δήλωση της Αγάθης Ζερβού, δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ ΠΑΥΛΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ, δικηγόρων της ενάγουσας εταιρείας. Η ομνύουσα στην πολυσέλιδη Ένορκη της Δήλωση, αναφέρει πως γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης από μελέτη του φακέλου και των εγγράφων που περιέχονται σ' αυτόν, αλλά και από πληροφορίες που έλαβε, μεταξύ άλλων και από τον Alexander Povolotskiy, δικηγόρο και προσωπικό σύμβουλο του Shalva Chigirinskiy (στο εξής θα αναφέρεται ως ο "Shalva") ο οποίος είναι ο μοναδικός εγγεγραμμένος μέτοχος και ο απώτερος τελικός δικαιούχος (ultimate beneficial owner) της ενάγουσας εταιρείας. Ως προς την ταυτότητα των διαδίκων η ομνύουσα αναφέρει τα εξής: Η ενάγουσα - αιτήτρια, είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως συσταθείσα σύμφωνα με την νομοθεσία των Βρετανικών Παρθένων Νήσων και η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της είναι στην οδό Trident Chambers, P.O. Box 146, Road Town, Tortola, Βρετανικές Παρθένες Νήσοι. Ο Shalva είναι Ρώσσος και Ισραηλινός υπήκοος ο οποίος διαμένει στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και είναι ο μοναδικός εγγεγραμμένος μέτοχος και ο απώτερος τελικός δικαιούχος (ultimate beneficial owner) της ενάγουσας. Ο πρώτος εναγόμενος, ο Nader Nader Manuel (στο εξής ο «Nader»), είναι Σύριος επιχειρηματίας ο οποίος διαμένει κατά διαστήματα στη Ρωσική Ομοσπονδία. Ο δεύτερος εναγόμενος ο Victor Filippovich Rashnikov (στο εξής ο «Victor»), είναι Ρώσος επιχειρηματίας ο οποίος διαμένει στη Ρωσική Ομοσπονδία και είναι ο τελικός δικαιούχος (ultimate beneficial owner) της εναγόμενης

1. Η τρίτη εναγόμενη, η Ocean Flow International Corp (στο εξής «Ocean Flow») είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως συσταθείσα σύμφωνα με την νομοθεσία των Βρετανικών Παρθένων Νήσων και η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της είναι στην οδό Jipfa Building, 3rd Floor, Main Street, Road Town, Tortola, Βρετανικές Παρθένες Νήσοι. Τελικοί δικαιούχοι (ultimate beneficial owners) της εταιρείας είναι ο Nader και ο Victor. Η τέταρτη εναγόμενη, η Antequera Enterprises Limited (στο εξής «Antequera») είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως συσταθείσα σύμφωνα με το Κυπριακό δίκαιο με αριθμό εγγραφής ΗΕ 136087 και η οποία διατηρεί το εγγεγραμμένο γραφείο της στην οδό Αρχ. Μακαρίου ΙΙΙ, 195, Neocleous House, 3030, στη Λεμεσό. Η ομνύουσα παραθέτει το ιστορικό υπόβαθρο και τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την επίδικη διαφορά, στις παραγράφους 29 - 58 της Ένορκης της Δήλωσης. Παραθέτω στη συνέχεια μια συνοπτική αναφορά των λεχθέντων της Αγάθης Ζερβού. Περί τα τέλη του 2003 με αρχές του 2004 ο Shalva και ο Victor, αποφάσισαν να συνεργαστούν υπό την μορφή κοινοπραξίας και οιονεί συνεταιρισμού (μέσω εταιρειών δικών τους συμφερόντων) για την υλοποίηση δύο κατασκευαστικών έργων στη Μόσχα, το «Hotel Rossiya», (θα ανεγειρόταν κοντά στο Κρεμλίνο) και το «Russian Tower» (στο εξής το «Έργο»), το οποίο είναι και το αντικείμενο της αντιδικίας στην παρούσα αγωγή. Το «Russian Tower» θα ανεγειρόταν στο Διεθνές Επιχειρηματικό Κέντρο της Μόσχας, γνωστό ως "Moscow City". Αφορούσε την κατασκευή του ψηλότερου ουρανοξύστη στο "Moscow City", στο οικόπεδο με αριθμό 17-
2. Ο ουρανοξύστης θα αποτελείτο από πλήρως εξοπλισμένα διαμερίσματα με υπηρεσίες, χώρους γραφείων, ένα ξενοδοχείο πέντε αστέρων, καταστήματα, εστιατόρια, «συνεδριακές εγκαταστάσεις», κέντρα ευεξίας (spa) και χώρους στάθμευσης. Στη βάση της μεταξύ τους συμφωνίας, ο Shalva θα ενεργούσε ως εργολάβος των πιο πάνω έργων, ενώ ο Victor θα παρείχε την χρηματοδότηση του μετοχικού κεφαλαίου της κοινοπραξίας, μέσω εταιρειών δικών του συμφερόντων. Τα πιο πάνω πρόσωπα γνωρίστηκαν μέσω του Nader, ο οποίος ήταν έμπιστος φίλος του Shalva για περισσότερο από 30 χρόνια και άτομο που τύγχανε της απόλυτης εμπιστοσύνης του Shalva, ασκούσε δε σημαντική επιρροή πάνω του. Ο Shalva μαζί με τον Victor, συμφώνησαν να συμμετέχουν ως μέτοχοι σε μία κυπριακή εταιρεία, την Leondaris Holding Limited (στο εξής «Leondaris»), μέσω εταιρειών δικών τους συμφερόντων με σκοπό μεταξύ άλλων, την υλοποίηση του Έργου. Το 50% του μετοχικού κεφαλαίου της Leondaris ανήκε κατά τον ουσιώδη χρόνο στην Antequera, της οποίας τελικός δικαιούχος ή ένας εκ των τελικών δικαιούχων ήταν ο Victor (είναι θέση της ενάγουσας ότι τελικός δικαιούχος ήταν και ο Nader), ενώ το υπόλοιπο 50% του μετοχικού κεφαλαίου της Leondaris ανήκε στην εταιρεία Gradison Consultants Inc (στο εξής «Gradison»), εταιρεία στην οποία τελικός δικαιούχος ήταν ο Shalva. Υπεύθυνη δε για την υλοποίηση, την διαχείριση και την κατοχή του Έργου ήταν η ρωσική εταιρεία ST Towers LLC (στο εξής η «ST Towers»), θυγατρική της Leondaris, η οποία ανήκε εξ ολοκλήρου στην τελευταία και ελεγχόταν από αυτήν. Οι σχέσεις μεταξύ των μετόχων του Έργου και η λειτουργία της κοινοπραξίας δίεπετο μεταξύ άλλων και από τα ακόλουθα έγγραφα:
3. Συμφωνία μετόχων (Shareholders' Agreement) ημερομηνίας 18/11/2004 (στο εξής «Αρχική Συμφωνία Μετόχων») (Τεκμήριο 8 στην Ένορκη Δήλωση) μεταξύ της Gradison και της Antequera με σκοπό την σύσταση της κοινοπραξίας υπό την μορφή εταιρείας περιορισμένης ευθύνης στην Κύπρο, την Leondaris.
4. Συμφωνία την οποία συνήψε η Gradison μαζί με την Antequera και την Leondaris για Αναδιοργάνωση (στο εξής «Συμφωνία Αναδιοργάνωσης») ημερομηνίας 14/11/2008 και νέα Συμφωνία Μετόχων (στο εξής «Συμπληρωματική Συμφωνία Μετόχων») ημερομηνίας 14/11/2008 (Τεκμήριο 9 στην Ένορκη Δήλωση), με τις οποίες συμφωνήθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η ST Towers θα ήταν υπεύθυνη για την υλοποίηση και τη δημιουργία του Έργου.
5. Συμφωνία Αντικατάστασης (Deed of Adherence) (στο εξής «Συμφωνία Αντικατάστασης») ημερομηνίας 29/12/2008 (Τεκμήριο 10 στην Ένορκη Δήλωση) σύμφωνα με την οποία η ενάγουσα έγινε συνεταίρος της Antequera στην κοινοπραξία για το Έργο σε αντικατάσταση της Gradison. Βάσει της Συμφωνίας Αντικατάστασης, η ενάγουσα απέκτησε το 50% του μετοχικού κεφαλαίου της Leondaris. Είναι η θέση της ομνύουσας ότι οι πιο πάνω συμφωνίες διέπονται από τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας και τα Δικαστήρια της Κύπρου έχουν αποκλειστική δικαιοδοσία να εκδικάσουν κάθε διαφορά που προκύπτει βάσει των πιο πάνω συμφωνιών. Σύμφωνα με την ομνύουσα, αποτελεί θέση της ενάγουσας ότι από την Αρχική Συμφωνία Μετόχων και των μετέπειτα Συμφωνιών και/ή την σχέση εμπιστοσύνης που δημιουργήθηκε λόγω της κοινοπραξίας, πηγάζουν και/ή προέκυψαν και υπήρχαν μεταξύ των συμβαλλομένων, εξυπακουόμενες υποχρεώσεις και καθήκοντα εμπιστοσύνης και/ή πίστης και επιμέλειας. Συγκεκριμένα, αποτελεί θέση της ενάγουσας ότι η Antequera είχε έναντι της Gradison αρχικά και στην συνέχεια έναντι της ενάγουσας που την διαδέχθηκε μέσω της Συμφωνίας Αντικατάστασης, καθήκον και υποχρέωση να την ενημερώνει με ειλικρίνεια και πληρότητα για όλα τα σημαντικά γεγονότα και/ή πληροφορίες που αφορούσαν στο βασικό αντικείμενο της μεταξύ τους έννομης σχέσης και στην κοινή ανάπτυξη έργων στην οποία αποσκοπούσαν, ειδικότερα δε για την ανάπτυξη του Έργου. Περαιτέρω, η Antequera είχε υποχρέωση να μην της αποκρύπτει τέτοιες πληροφορίες και να μην την παραπληροφορεί και/ή παραπλανεί και/ή να της παρουσιάζει τέτοια γεγονότα με ψευδή και/ή ανακριβή και/ή ατελή τρόπο. Είχε επίσης καθήκον και υποχρέωση να μην ενεργεί σε βάρος της κοινοπραξίας στην οποία συμμετείχαν τα δύο μέρη και/ή σε βάρος των συμφερόντων του οιονεί συνέταιρου της στη κοινοπραξία. Παρά το γεγονός ότι για την κατασκευή του Έργου είχαν ξεκινήσει κάποιες σημαντικές εργασίες (όπως η ανασκαφή του χώρου και η κατασκευή τοίχων αντιστήριξης) αυτές, κατά την περίοδο 2008 - 2009, είχαν ανασταλεί λόγω της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης. Περί τις αρχές του 2009, ο Shalva αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα που προέκυψαν εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης αλλά και απειλές από παλαιούς «φίλους» του, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την οικονομική ύφεση προσπάθησαν να αποκτήσουν τις επιχειρήσεις του στην Ρωσία. Εξαιτίας των πιο πάνω, ο Shalva έφυγε από την Μόσχα αναζητώντας νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες σε άλλες χώρες. Προτού όμως αποχωρήσει από τη Μόσχα κατά ή περί την 14/02/2009, ο Shalva παραχώρησε στον αδελφό του Alexander Pavlovich Chigirinskiy (στο εξής ο «Alexander»), γενικό πληρεξούσιο, εξουσιοδοτώντας τον να ενεργεί εκ μέρους του, σε σχέση με τα υπό ανάπτυξη έργα του στη Ρωσία (συμπεριλαμβανομένου και του Έργου). Μετά την αποχώρηση του Shalva από τη Μόσχα, όλες οι αποφάσεις των μετόχων αναφορικά με το Έργο, λαμβάνονταν από τον Alexander (ενεργούσε εκ μέρους του Shalva) και από τον Nader, ο οποίος παρουσιαζόταν ως συνεργάτης του Victor και ότι είχε εξουσία να λαμβάνει αποφάσεις για το Έργο, εκ μέρους του ιδίου αλλά και του Victor. Όπως προβάλλει η ομνύουσα, είναι θέση της ενάγουσας, ότι εκτός από τον Victor, μερίδιο στην κοινοπραξία είχε και ο Nader αφού καθ' όλο τον ουσιαστικό χρόνο έπαιρνε αποφάσεις εκ μέρους της Antequera και του ίδιου του Victor. Η θέση αυτή, όπως αναφέρει η ομνύουσα, ενισχύεται και από το γεγονός πως σε αρκετές συναντήσεις που συμμετείχε ο Shalva αρχικά και μετέπειτα ο Alexander μαζί με τους Victor και Nader, ήταν σαφές πως ο Nader εκπροσωπούσε εκτός από τον εαυτόν του και την ίδια την Antequera αλλά και τους μετόχους της (τούτο δεν αμφισβητήθηκε ποτέ από τον Victor). Κατά ή περί το καλοκαίρι του 2010, ο Shalva μαζί με τον Alexander ήρθαν σε καταρχήν συνεννόηση και διαπραγματεύονταν την ενδεχόμενη πώληση του συμφέροντος (μεριδίου) που κατείχε ο Shalva στο «Hotel Rossiya» και στο Έργο. Κατά ή περί το καλοκαίρι του 2011, οι διαπραγματεύσεις αυτές μεταξύ των δύο αδελφών ναυάγησαν και ο Αlexander έπαψε να συμμετέχει στη διαχείριση των πιο πάνω έργων. Μετά την απόφαση του Αlexander να αποσυρθεί από τη διαχείριση των έργων, ο Shalva συμφώνησε με τον Nader (αυτός ενεργούσε και εκ μέρους του Victor) ότι ο Nader θα ήταν υπεύθυνος για τη διαχείριση του Έργου, δηλαδή για τη δραστηριότητα και τις αποφάσεις που λάμβανε η ST Towers, αφού αφενός τον εμπιστευόταν πλήρως και αφετέρου δεν θα ήταν πρακτικά εφικτή η διαχείριση της ST Towers από τον ίδιο τον Shalva, καθότι αυτός διέμενε πλέον άλλοτε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και άλλοτε στο Ισραήλ. Μετά την αποχώρηση του Αlexander από τη διαχείριση των έργων, οι Nader και Victor περί τα τέλη του Ιούλη με αρχές Αυγούστου του 2011, πρότειναν στον Shalva να τους πωλήσει το μετοχικό συμφέρον που είχε στο «Hotel Rossiya» και στο Έργο, προσφέροντας του ένα συνολικό ποσό ύψους $100 εκατομμυρίων και για τα δύο έργα. Η πρόταση αυτή κέντρισε το ενδιαφέρον του Shalva και δέχθηκε να διαπραγματευθεί διότι ο ίδιος δεν είχε σκοπό να διεξάγει ενεργά επιχειρήσεις στη Μόσχα και ήθελε να επενδύσει σε επιχειρηματικά σχέδια εκτός της Ρωσίας. Για να δικαιολογήσουν το ποσό αυτό οι Nader και Victor προσπάθησαν να πείσουν τον Shalva να πωλήσει το μερίδιο του, προβαίνοντας σε σωρεία ψευδών παραστάσεων όπως: (α) Ότι ο τομέας των ακινήτων στη Ρωσία κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν σε σοβαρή κρίση και θα ήταν τρομερά δύσκολο αν όχι αδύνατο να βρεθεί κάποιος καλόπιστος τρίτος αγοραστής να αγοράσει το εν λόγω Έργο, αφού αυτό θα έπρεπε πρώτα να ανεγερθεί. Κάτι τέτοιο θα ήταν αρκετά δαπανηρό αφού υπήρχαν μεγάλες δυσκολίες στη συγκέντρωση των χρημάτων που χρειάζονταν για να προχωρήσει η κατασκευή του Έργου, σε βαθμό που οι ίδιοι οι μέτοχοι θα αναγκάζοντο να χρηματοδοτήσουν την κατασκευή του. (β) Ότι η Τοπική Κυβέρνηση της Μόσχας δεν θα έδινε ποτέ τις απαραίτητες άδειες και εγκρίσεις για να προχωρήσει η κατασκευή του Έργου, ενόσω ο Shalva ήταν συνέταιρος της κοινοπραξίας, καθότι εθεωρείτο ως «πολιτικώς ανεπιθύμητο πρόσωπο» εξαιτίας των στενών σχέσεων που είχε με τον πρώην δήμαρχο της Μόσχας. (γ) Ότι ακόμη και αν ο Shalva δεν λάμβανε μέρος στην κατασκευή του Έργου, η οποιαδήποτε λήψη των απαραίτητων αδειών και εγκρίσεων από την κυβέρνηση της Μόσχας θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη. (δ) Ότι για να προχωρήσει η κατασκευή του Έργου θα έπρεπε, μεταξύ άλλων, να γίνουν αρκετές αλλαγές στις τεχνικές και οικονομικές προδιαγραφές και τροποποιήσεις στις συμφωνίες που είχε η ST Towers, για μίσθωση του οικοπέδου στο οποίο θα γινόταν η ανέγερση του Έργου. Γενικά του παρουσίαζαν πως το "Russian Tower" ήταν ένα αποτυχημένο και προβληματικό έργο που πιθανότατα δεν θα υλοποιείτο ποτέ. Εξαιτίας του γεγονότος ότι ο Shalva δεν συμμετείχε σε επενδυτικά έργα στη Μόσχα και δεν έλαβε διοικητικές αποφάσεις αναφορικά με τα πιο πάνω έργα για περισσότερο από δύο χρόνια, ήταν δύσκολο γι' αυτόν να εκτιμήσει την ορθότητα των δηλώσεων των Nader και Victor και ενόψει του γεγονότος ότι ο Nader ήταν άτομο που είχε την εμπιστοσύνη και την αποδοχή του Shalva, δεν συνέτρεχε κανένας λόγος να μην τον εμπιστευτεί. Οι διαπραγματεύσεις και οι ψευδείς παραστάσεις από μέρους των Nader και Victor συνεχίστηκαν μέχρι και τα μέσα του Αυγούστου του 2011, χρόνο κατά τον οποίο οι πιο πάνω πρότειναν στον Shalva να αγοράσουν το μετοχικό του συμφέρον και στα δύο έργα για το ποσό των $80 εκατομμυρίων, δηλαδή κατά $20 εκατομμύρια λιγότερο από την αρχική τους πρόταση. Ο Shalva δεν είχε κανένα λόγο να αμφισβητήσει τις παραστάσεις των Nader και Victor και γι' αυτό συμφώνησε όπως οι δικηγόροι τους ετοιμάσουν τα απαραίτητα έγγραφα αναφορικά με την πώληση των μετοχών του στην κοινοπραξία. Kατά η περί την 22/09/2011 η ST Towers ενεργώντας μέσω του γενικού διευθυντή της, Alexander Kurnikov (στο εξής ο «Kurnikov») συνήψε συμβόλαιο με την Cushman & Wakefield (πολυεθνική εταιρεία η οποία παρέχει κτηματομεσιτικές υπηρεσίες, έχουσα, μεταξύ άλλων, και έδρα - παράρτημα στην Μόσχα και που στο εξής θα αναφέρεται ως η «Cushman»), για την εκτίμηση της αξίας του Έργου και κατά ή γύρω στις 29/09/2011, συνήψε και δεύτερο συμβόλαιο με την εν λόγω εταιρεία για την εκπόνηση του καινούργιου σχεδιασμού (project concept) για το Έργο (Τεκμήρια 15 και 15 Α). Οι οποιεσδήποτε συζητήσεις μεταξύ του Nader, των αντιπροσώπων της ST Towers και της Cushman, έγιναν χωρίς την προηγούμενη ενημέρωση και την έγκριση του Shalva ή της ενάγουσας, οι οποίοι δεν ήσαν ενήμεροι για τον διορισμό της Cushman. Περαιτέρω, ο Nader δεν απεκάλυψε στην ενάγουσα ή στον Shalva τα αποτελέσματα της εκτίμησης που έγινε και η οποία ήταν διαθέσιμη από τα μέσα Νοεμβρίου του
6. Κατά η περί τις 13/10/2011, η αναπτυξιακή επιτροπή της Μόσχας (Moscow Urban Development and Land Commission) ενέκρινε ψηφίσματα (Minutes No. 42) αναφορικά με το οικόπεδο υπ' αρ. 17-18 στο Moscow-City, το οποίο ανήκε κάτω από συμφωνία υπομίσθωσης, στην ST Towers (είχε δηλαδή σχέση με το Έργο). Τα ψηφίσματα αυτά εξασφάλιζαν ότι η κατασκευή του Έργου θα εγκρινόταν και ότι αυτή θα προχωρούσε με την τροποποιημένη του μορφή, όπως και τελικά έγινε (Τεκμήρια 17 και 17 Α). Οι οποιεσδήποτε συζητήσεις με την αναπτυξιακή επιτροπή της Μόσχας για τη διαδικασία εξασφάλισης αυτών των ψηφισμάτων όπως και η τελική εξασφάλιση των εν λόγω ψηφισμάτων, έγινε χωρίς την προηγούμενη ενημέρωση της ενάγουσας ή του Shalva, είτε από τον Nader, είτε από τον Victor. Κατά ή περί την 07/10/2011 η Cushman παρέδωσε στην ST Towers εκτίμηση για το Έργο. Ακολούθησε μια σειρά συζητήσεων περιλαμβανομένης της εξέτασης των δεδομένων και διάφορες υποθέσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξία του Έργου. Οι συζητήσεις μεταξύ της Cushman, του Nader και της ST Towers συνεχίστηκαν και γίνονταν παράλληλα με τις διαπραγματεύσεις για την πώληση της συμμετοχής της ενάγουσας, στο Έργο. Kατά ή περί τον Οκτώβριο του 2011, ξεκίνησαν οι συζητήσεις για τους όρους της πώλησης του μετοχικού κεφαλαίου της ενάγουσας στο Έργο. Βασικοί όροι της συναλλαγής στις διαπραγματεύσεις, ήταν η πώληση του 50% των μετοχών της Leondaris προς $50 εκατομμύρια και ότι η αγοραία τιμή θα πληρωνόταν σε διάφορα στάδια (ένα αρχικό ποσό θα δινόταν στον Shalva στην αρχή, με την υπογραφή της εν λόγω Συμφωνίας για την Αγοραπωλησία των Μετοχών και το υπόλοιπο θα αποπληρωνόταν ακολούθως της έκδοσης της απαραίτητης άδειας από την αρμόδια αρχή της Μόσχας που θα επέτρεπε αλλαγές στο Έργο). Η διαπραγμάτευση των πιο πάνω όρων γινόταν χωρίς ο Shalva και ή ενάγουσα να είναι ενήμεροι για τις αποφάσεις που πάρθηκαν στις 13/10/2011 από την αναπτυξιακή επιτροπή της Μόσχας. Την ίδια περίοδο που γίνονταν οι πιο πάνω διαπραγματεύσεις, ο Nader προέβη ξανά σε ψευδείς και παραπλανητικές παραστάσεις, με σκοπό να πείσει τον Shalva να μεταφέρει άμεσα τις μετοχές που είχε η ενάγουσα στην Leondaris, αφού σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, δεν επρόκειτο να δοθεί η σχετική άδεια από τις αρμόδιες αρχές της Μόσχας. Σύμφωνα με την εκτίμηση της Cushman η αγοραία αξία του ακινήτου για το Russian Tower (το Έργο) στις 30/09/2011, ανερχόταν στα $234 εκατομύρια, το ύψος της οποίας όμως εξαρτάτο και από την έκδοση τροποποιημένου Τοπογραφικού Σχεδίου του Ακινήτου (General Land Plot Site Plan) από την ST Towers πριν το τέλος Νοεμβρίου
7. Το εν λόγω General Land Plot Site Plan, εκδόθηκε στις 08/11/
8. Ο Nader και ο Victor δεν ανέφεραν «τίποτα» στον Shalva ή στην ενάγουσα αναφορικά με την εκτίμηση της Cushman προφανώς επειδή του είχαν ήδη αναφέρει ψευδώς, ότι η αξία του Έργου ήταν πάρα πολύ χαμηλή. Κατά την περίοδο μεταξύ Οκτωβρίου και Νοεμβρίου 2011, η διεύθυνση της Renaissance Construction Company (διεθνής αναπτυξιακή και κατασκευαστική εταιρεία, που στο εξής θα αναφέρεται ως η «Renaissance») εξέφρασε ενδιαφέρον προς την ST Towers και τους επαγγελματίες εκτιμητές ακινήτων από την Cushman, για την αγορά ολόκληρου ή μέρους του Έργου (Τεκμήριο 16 της Ένορκης Δήλωσης). Είναι η θέση της ενάγουσας ότι τόσο η ίδια όσο και ο Shalva δεν ήταν ενήμεροι για τις οποιεσδήποτε συζητήσεις μεταξύ της ST Towers και της Renaissance. Κατά τις αρχές Δεκεμβρίου 2011, ο Shalva πρότεινε στον Nader όπως μειωθεί ο χρόνος αποπληρωμής (όπως αυτός καθορίστηκε στους Βασικούς Όρους της Συμφωνίας για την αγοραπωλησία των μετοχών) και ως αντάλλαγμα να αφαιρεθεί ο όρος που προνοούσε ότι η τελική πληρωμή θα γινόταν ακολούθως της έκδοσης της απαραίτητης άδειας από την αρμόδια αρχή της Μόσχας, που θα επέτρεπε αλλαγές στο Έργο. Ο Nader ανέφερε στον Shalva ότι ήταν διατεθειμένος να προχωρήσει με την εν λόγω τροποποίηση νοουμένου ότι ο Shalva θα αποδεχόταν να πωληθεί το μερίδιο του για $37.5 εκατομμύρια αντί για $50 εκατομμύρια. Του ανέφερε επίσης ότι θα έπρεπε να αποδεχτεί την πρόταση του, λόγω του ότι δεν υπήρχαν προτειθέμενοι αγοραστές για το Έργο και ότι ήταν πολύ δύσκολο να εξασφαλιστεί η σχετική άδεια από τις αρμόδιες αρχές της Μόσχας. Οι πιο πάνω ψευδείς και παραπλανητικές παραστάσεις, οδήγησαν τον Shalva και κατ' επέκταση την ενάγουσα να πωλήσει αμέσως και μάλιστα σε πολύ μειωμένη τιμή το μερίδιο της στην κοινοπραξία (για το ποσό των $37.5 εκατομμυρίων) στην Ocean Flow (εταιρεία συμφερόντων των Nader και Victor), σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας Αγοραπωλησίας Μετοχών ημερομηνίας 21.12.2011 (στο εξής «Συμφωνία Αγοραπωλησίας Μετοχών») (Τεκμήριο 24). Σύμφωνα με την ομνύουσα, είναι η θέση της ενάγουσας ότι από τα πιο πάνω γεγονότα προκύπτει ότι οι εναγόμενοι, ο καθένας ξεχωριστά αλλά και σε συμπαιγνία/συνομωσία μεταξύ τους, αφενός απέκρυψαν σημαντικά γεγονότα που αφορούσαν στην ανάπτυξη του Έργου και αφετέρου προέβησαν εσκεμμένα, με πρόθεση παραπλάνησης της ενάγουσας, με παραστάσεις που γνώριζαν ότι ήταν ψευδείς και ανακριβείς και στις οποίες η ενάγουσα βασίστηκε. Οι εναγόμενοι, καθ' όλο τον ουσιαστικό χρόνο, ενήργησαν αδιαφορώντας για τα νόμιμα δικαιώματα της ενάγουσας, κατά παράβαση της Συμφωνίας Μετόχων και των μετέπειτα Συμφωνιών, των καθηκόντων εμπιστοσύνης, πίστης και επιμέλειας και των υποχρεώσεων τους που πήγαζαν από τις έννομες σχέσεις και την σχέση εμπιστοσύνης στην οποία βρίσκονταν με την ενάγουσα. Επιπρόσθετα, εξαπάτησαν την ενάγουσα και τους αντιπροσώπους/ιδιοκτήτες της, οι οποίοι παραπλανήθηκαν από τις παραστάσεις των εναγομένων και λειτούργησαν σε βάρος των συμφερόντων της ενάγουσας και/ή προχώρησαν σε πώληση των μετοχών της σε πολύ χαμηλή τιμή και/ή σε τιμή μικρότερη από την πραγματική τους αξία και/ή σε τιμή στην οποία ουδέποτε θα τις πωλούσαν αν γνώριζαν τα πραγματικά περιστατικά και/ή αν δεν είχαν παραπλανηθεί από τους Nader και Victor και την Antequera. Ο Shalva ενημερώθηκε για πρώτη φορά για τα πιο πάνω γεγονότα περίπου την 01/06/
9. Συγκεκριμένα, αρχικές πληροφορίες για τα πιο πάνω γεγονότα προήλθαν από τον δικηγόρο της S & T Equity (Overseas) Limited, όταν αυτός συναντήθηκε με το προσωπικό της Cushman για να μαζέψει πληροφορίες σχετικές με την Αγωγή υπ' αριθμό 972/2016 που καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (στο εξής « η Αγωγή Snegiri»). Η ομνύουσα αναφέρεται στην αγωγή Snegiri, στις παραγράφους 17 - 27 της Ένορκης της Δήλωσης. Η εν λόγω αγωγή αφορά την ματαίωση και μη εκτέλεση των συμφωνιών τις οποίες σύναψε η εκεί ενάγουσα εταιρεία Snegiri (εταιρεία της οποίας τελικός δικαιούχος είναι ο αδερφός του Shalva, Αlexander) με τους Nader και Victor και τρίτο πρόσωπο, που είχε ως αποτέλεσμα τον αδικαιολόγητο πλουτισμό των εναγομένων και την παράνομη κατακράτηση των ωφελημάτων που προήλθαν από τον εν λόγω πλουτισμό. Τα έγγραφα και οι πληροφορίες που παρουσίασε η Cushman στον δικηγόρο της Snegiri δεν ήταν σχετικά με την Αγωγή Snegiri αλλά αφορούσαν την εκτίμηση του Έργου. Τότε είναι που κατέστη σαφές ότι το χαμηλό ποσό ως τίμημα για τις μετοχές που πωλήθηκαν στη βάση της Συμφωνίας Αγοραπωλησίας Μετοχών, έγινε αποδεκτό στη βάση ψευδών παραστάσεων. Είναι γι' αυτό τον λόγο που κατέστη αναγκαία η προσφυγή της ενάγουσας στο Δικαστήριο για την ζημιά και/ή απώλεια την οποία επωφελήθηκε αθέμιτα η Ocean Flow και που προκλήθηκε εξαιτίας των ανακριβών και ψευδών παραστάσεων που προέβησαν οι Nader και Victor. Οι εναγόμενοι 1 και 2 - καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν Ένσταση, προβάλλοντας είκοσι πέντε