Italia Maritima S.Ρ.A., εμπορευόμενη και ως EVERGREEN LINE κ.α. ν. C & A Agricultural Products Λτδ, Αγωγή αρ. 2/2010, 2/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A505 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 2/2010 Μεταξύ: 1.Italia Maritima S.Ρ.A., εμπορευόμενη και ως EVERGREEN LINE, από Ιταλία 2.UMA Marine Agencies Ltd, από Λεμεσό Εναγουσών και C & A Agricultural Products Λτδ, από το Παραλίμνι Εναγομένης --------------------------------- 2.12.2016 Για τις ενάγουσες: κα Α. Χρίστου για ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. (για την απαγγελία της απόφασης η κα Στυβαρού) Για την Εναγόμενη: κ. Γ. Φ. Πιττάτζης για Γ.Φ. ΠΙΤΤΑΤΖΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. (για την απαγγελία της απόφασης η κα Προδρόμου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Τα δικόγραφα Η ενάγουσα 1 στο δικόγραφο της αναφοράς περιγράφεται ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα την Ιταλία ασχολούμενη, μεταξύ άλλων, με ναυλώσεις πλοίων για εμπορικούς σκοπούς, μεταφορά αγαθών δια θαλάσσης και γενικά με όλο το φάσμα της εμπορικής ναυτιλίας. Η ενάγουσα 2 περιγράφεται ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στην Κύπρο. Κατά πάντα ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, η ενάγουσα 2 ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της ενάγουσας 1 στην Κύπρο δυνάμει σύμβασης αντιπροσωπείας ημερ. 9.4.2007 (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως «η σύμβαση αντιπροσωπείας»). Κατά ή περί την 13.6.2009 η εναγόμενη, η οποία περιγράφεται ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στην Κύπρο, συμβλήθηκε με την ενάγουσα 1, μέσω της ενάγουσας 2, με βάση σύμβαση μεταφοράς δια θαλάσσης που αποδόθηκε σε φορτωτική (Bill of Lading) υπ΄ αριθμό EGLV580900002000 ημερομηνίας 13.6.2009 για μεταφορά ενός εμπορευματοκιβωτίου με φρέσκες πατάτες, βάρους 22000 κιλών από τη Λεμεσό στο λιμάνι Thames Port του Ηνωμένου Βασιλείου με παραλήπτη κάποιον Holland Bazzar. To εμπορευματοκιβώτιο εντός του οποίου θα μεταφέρονταν οι πατάτες είχε διατεθεί από την ενάγουσα
- Η ενάγουσα 2 εξέδωσε προς την εναγόμενη τιμολόγιο ημερομηνίας 13.6.2009 για ποσό εκ €2.848,83, το οποίο αντιπροσώπευε τον ναύλο και/ή σχετικά έξοδα για την ως άνω φορτωτική. Κατά ή περί την 21.6.2009 η εναγόμενη, συμβλήθηκε και πάλι με την ενάγουσα 1, μέσω της ενάγουσας 2, με βάση σύμβαση μεταφοράς δια θαλάσσης που αποδόθηκε σε φορτωτική (bill of lading) υπ΄ αριθμό EGLV580900002140 ημερομηνίας 21.6.2009 για μεταφορά ενός εμπορευματοκιβωτίου με φρέσκες πατάτες, βάρους 22000 κιλών από τη Λεμεσό της Κύπρου στο λιμάνι Thames Port του Ηνωμένου Βασιλείου με παραλήπτη το ίδιο πρόσωπο. To εμπορευματοκιβώτιο εντός του οποίου θα μεταφέρονταν οι πατάτες είχε επίσης διατεθεί από την ενάγουσα
- Η ενάγουσα 2 εξέδωσε προς την εναγόμενη τιμολόγιο ημερομηνίας 21.6.2009 για ποσό εκ €2.873,41, το οποίο αντιπροσώπευε τον ναύλο και/ή σχετικά έξοδα για την ως άνω φορτωτική. Οι ενάγουσες 1 και 2 τήρησαν και ανταποκρίθηκαν σε όλες τις υποχρεώσεις τους με βάση τις φορτωτικές και μετέφεραν τα εμπορεύματα της εναγομένης στο λιμάνι εκφόρτωσης εντός ευλόγου χρόνου. Η εναγομένη όμως δεν πλήρωσε τον ναύλο στην ενάγουσα 2 και δεν παρέλαβε τις ως άνω πρωτότυπες φορτωτικές, ως ήταν η υποχρέωση της. Η ενάγουσα 2 πλήρωσε τον ναύλο για τα εμπορεύματα στην ενάγουσα 1 ως ήταν η υποχρέωση της, δυνάμει της μεταξύ τους σύμβασης αντιπροσωπείας. Η ενάγουσα 2 όμως ουδέποτε ανέκτησε από την εναγόμενη τον ναύλο για τα εμπορεύματα, παρά τις επανειλημμένες γραπτές απαιτήσεις της και παρά τις επανειλημμένες προς τούτο υποσχέσεις της εναγόμενης. Ο παραλήπτης ή/και η εναγομένη δεν παρέλαβαν τα εμπορεύματα από το λιμάνι εκφόρτωσης, παρ' όλες τις επανειλημμένες προς τούτο ειδοποιήσεις των εναγουσών. Λόγω της ως άνω άρνησης ή/και παράλειψης παραλαβής των εμπορευμάτων, η ενάγουσα 1 υποβλήθηκε σε δαπάνη για την εκφόρτωση και/ή συντήρηση και/ή διαχείριση των εμπορευμάτων στο λιμάνι εκφόρτωσης. Επίσης, λόγω της άρνησης παραλαβής των εμπορευμάτων, οφείλεται στις ενάγουσες το ποσό της προσυμφωνημένης αποζημίωσης και/ή σταλίες (demurrage) για κατακράτηση των εμπορευματοκιβωτίων εντός των οποίων μεταφέρθηκαν τα εμπορεύματα της εναγόμενης. Η ενάγουσα 2 απέστειλε στην εναγόμενη επιστολές με τις οποίες την ενημέρωνε ότι ο παραλήπτης όφειλε να παραλάβει τα εμπορεύματα και η εναγόμενη να πληρώσει τα οφειλόμενα ποσά. Η εναγόμενη όμως ουδέποτε ανταποκρίθηκε στις αναφερθείσες επιστολές. Οι ενάγουσες προσπάθησαν να μετριάσουν τη ζημιά τους, με πώληση των εμπορευμάτων σε δημόσιο πλειστηριασμό, όμως η πώληση τους δεν κατέστη δυνατή αφού τα εμπορεύματα είχαν ήδη χαλάσει και/ή καταστεί ουσιωδώς ακατάλληλα προς αγορά και/ή βρώση. Η εναγόμενη στο δικόγραφο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της ισχυρίζεται ότι δεν καθορίστηκε χρόνος παραλαβής των εμπορευμάτων. Ο χρόνος παραλαβής τους ήταν το συντομότερο δυνατόν ή/και ο εύλογος χρόνος. Ο εύλογος χρόνος μεταφοράς των εμπορευμάτων καθορίστηκε, κατά τον ισχυρισμό της, στις 15 μέρες κατά μέγιστο (maximum), επειδή οι τιμές των προϊόντων που ανέλαβαν να μεταφέρουν οι ενάγουσες κυμαίνονται ή/και αλλάζουν εύκολα στην αγορά, η δε τυχόν καθυστέρηση στην παράδοση τους ανατρέπει ή/και ματαιώνει ή/και ακυρώνει την όλη συναλλαγή μεταξύ του πωλητή και του παραλήπτη. Ισχυρίζεται επίσης ότι η τυχόν καθυστέρηση στην παράδοση τους συνιστούσε διάρρηξη ουσιώδους όρου και οι αγοραστές/παραλήπτες των εμπορευμάτων είχαν τη δυνατότητα να αρνηθούν την παραλαβή τους λόγω της καθυστέρησης και της μεταβολής των συνθηκών της αγοράς ή/και της μείωσης των τιμών της αγοράς. Όταν οι ενάγουσες μετέφεραν τα εμπορεύματα στο λιμάνι προορισμού τους, 38 μέρες μετά την παραλαβή τους, το πρόσωπο που θα τα παραλάμβανε, ήτοι η εταιρεία Holland Bazaar αρνήθηκε να τα παραλάβει επειδή οι τιμές τους είχαν μειωθεί κατάφορα και θεώρησε ότι η εναγόμενη διέρρηξε τη μεταξύ τους συμφωνία. Λόγω της παράβασης του ως άνω όρου από τις ενάγουσες για την παράδοση των εμπορευμάτων εντός του καθορισθέντος χρόνου, η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι αποστερήθηκε του εισοδήματος που θα είχε από την πώληση των εμπορευμάτων. Αποτελεί ισχυρισμό της ότι οι ενάγουσες δεν είχαν δικαίωμα να καταστρέψουν τα εμπορεύματα. Η θέση της είναι ότι οι ενάγουσες, ως θεματοφύλακες των εμπορευμάτων, όφειλαν να κάμουν ότι ήταν δυνατό για να τα διαθέσουν με το μεγαλύτερο δυνατό έσοδο ή και να τα επαναφέρουν στην Κύπρο. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι τα συγκεκριμένα εμπορεύματα, οι πατάτες δηλαδή, έχουν διάρκεια ζωής πέραν των έξι μηνών όταν διατηρούνται ή/και συντηρούνται σωστά. Από λάθος όμως ή/και αμέλεια των εναγουσών καταστράφηκαν. Αξιώνει δε ανταπαιτητικά εναντίον των εναγουσών τη ζημιά την οποία υπέστη συνεπεία της διάρρηξης από τις ενάγουσες του ουσιώδους όρου για μεταφορά των εμπορευμάτων το αργότερο σε 15 μέρες ή/και συνεπεία της αμέλειας των εναγουσών, που είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή των εμπορευμάτων. Οι ενάγουσες στο δικόγραφο της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, παραδέχονται ότι δεν καθορίστηκε χρόνος διαμετακόμισης των εμπορευμάτων και άφιξης τους στο λιμάνι εκφόρτωσης. Στηριζόμενες δε στους όρους των φορτωτικών, τις οποίες εξέδωσαν, ισχυρίζονται ότι δεν ανέλαβαν οποιαδήποτε υποχρέωση για παράδοση των εμπορευμάτων σε συγκεκριμένο χρόνο. Αποτελεί ισχυρισμό τους ότι το πλοίο, που μετέφερε το πρώτο εμπορευματοκιβώτιο με τα εμπορεύματα της ενάγουσας υπέστη καθυστερήσεις στο λιμάνι μεταφόρτωσης, οι οποίες οφείλονταν σε απρόβλεπτα καιρικά φαινόμενο και/ή κακοκαιρία και/ή συμφόρηση λόγω κακοκαιρίας στο εν λόγω λιμάνι και/ή σε συνθήκες πέραν του ελέγχου των εναγουσών. Ως εκ των πιο πάνω, δεν κατέστη χρονικά δυνατό να μεταφορτωθεί εντός του πλοίου που θα το μετέφερε στο λιμάνι εκφόρτωσης και έχασε την προγραμματισμένη σύνδεση για τη μεταφόρτωση. Ως αποτέλεσμα, και τα δύο εμπορευματοκιβώτια με τα εμπορεύματα της εναγομένης έφτασαν την ίδια μέρα στο λιμάνι εκφόρτωσης, συγκεκριμένα κατά την 19.7.
- Ισχυρίζονται επίσης ότι ήταν υποχρέωση της εναγόμενης και/ή του αντιπροσώπου της και/ή του παραλήπτη των εμπορευμάτων να τα επιθεωρήσουν κατά την ημερομηνία άφιξης τους στο λιμάνι εκφόρτωσης, ούτως ώστε να διακριβώσουν κατά πόσο είχαν χαλάσει και/ή αλλοιωθεί και/ή μειώθηκε η αγοραστική τους αξία, κάτι που δεν έγινε. Λόγω της φθείνουσας φύσης των εμπορευμάτων και του μεγάλου κόστους των εμπορευματοκιβωτίων ως επίσης των αποθηκευτικών εξόδων στο λιμάνι εκφόρτωσης, που αυξάνονταν συνεχώς μέρα με τη μέρα, οι ενάγουσες, μέσω των αντιπροσώπων τους, στο λιμάνι εκφόρτωσης, προέβησαν σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να επικοινωνήσουν με την εναγόμενη και/ή τους αντιπροσώπους της και/ή τον παραλήπτη, χωρίς καμιά ανταπόκριση. Ως εκ τούτου προχώρησαν στο άνοιγμα των εμπορευματοκιβωτίων όπου διαπιστώθηκε ότι το φορτίο παρουσίαζε σημάδια σήψης. Η μαρτυρία Οι ενάγουσες παρουσίασαν ως μάρτυρες τον Περικλή Δημητρίου (Μ.Ε.1), γενικό διευθυντή της ενάγουσας 2, και το γεωπόνο Εδουάρδο Χ"Χάννα (Μ.Ε.2). Ο Μ.Ε.1 κατέθεσε ότι βάσει σύμβασης αντιπροσωπείας ημερ. 29.3.2006 (Τεκμήριο 2) η ενάγουσα 2 είναι αντιπρόσωπος της ενάγουσας 1 στην Κύπρο, είναι δε υπεύθυνη για την είσπραξη όλων των ποσών που οφείλονται στην ενάγουσα 1, είτε στη βάση της εκάστοτε φορτωτικής ή άλλων συμφωνιών ή της πρακτικής που εφαρμόζεται στο συγκεκριμένο εμπόριο. Στη βάση συμφωνίας ημερ. 13.6.2009 η εναγόμενη συμφώνησε με την ενάγουσα 1, μέσω της ενάγουσας 2, για τη μεταφορά από το λιμάνι Λεμεσού στο λιμάνι Thames port του Ηνωμένου Βασιλείου ενός εμπορευματοκιβωτίου 40 ποδών που θα περιείχε 22.000 κιλά φρέσκες πατάτες. Προς το σκοπό αυτό, εξεδόθη η φορτωτική με αρ. EGLV580900002000 (Τεκμήριο 3). Με την παραλαβή του εμπορευματοκιβωτίου από την ενάγουσα 2 στις 13.6.2009 εκδόθηκε και παραδόθηκε στην εναγόμενη τιμολόγιο για το ποσό των €2.848,83 (Τεκμήριο 4), το οποίο αντιπροσώπευε τα έξοδα για τη φορτωτική, συμπεριλαμβανομένου και του ναύλου. Στη βάση ξεχωριστής συμφωνίας μεταφοράς ημερ. 21.6.2009, η εναγόμενη συμφώνησε και πάλι με την ενάγουσα 1, μέσω της ενάγουσας 2, για τη μεταφορά από το λιμάνι Λεμεσού στο λιμάνι Thames port ενός εμπορευματοκιβωτίου 40 ποδών που θα περιείχε 22.000 κιλά φρέσκες πατάτες. Προς το σκοπό αυτό εξεδόθη η φορτωτική με αρ. EGLV580900002140 ημερ. 21.6.2009 (Τεκμήριο 5). Με την παραλαβή του ως άνω εμπορευματοκιβωτίου από την ενάγουσα 2 εκδόθηκε και παραδόθηκε στην εναγόμενη τιμολόγιο ημερ. 21.6.2009 για το ποσό των €2.873,41 (Τεκμήριο 6) το οποίο αντιπροσώπευε τα έξοδα για τη φορτωτική συμπεριλαμβανομένου και του ναύλου. Στις 19.7.2009 η ενάγουσα 1 ενημέρωσε τους Holland Bazaar σχετικά με την άφιξη του φορτίου στο λιμάνι εκφόρτωσης, ενώ η ενάγουσα 2 με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 6.7.2009 (Τεκμήριο 7) ενημέρωσε την εναγομένη ότι τα δύο εμπορευματοκιβώτια θα έφθαναν στο λιμάνι εκφόρτωσης και θα έπρεπε να διευθετηθεί η πληρωμή των δύο τιμολογίων - Τεκμήρια 4 και 6 - ώστε να καταστεί δυνατή η παραλαβή του φορτίου από τον παραλήπτη. Η εναγόμενη όμως δεν πλήρωσε κανένα ναύλο και ουδέποτε παρέλαβε τις φορτωτικές - Τεκμήρια 3 και 5 - παρά το ότι οι ενάγουσες εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους δυνάμει των όρων των επίδικων φορτωτικών. Η ενάγουσα 2 απέστειλε ηλεκτρονικά μηνύματα στις 7.8.2009 και 18.8.2009 στην εναγομένη (Τεκμήριο 8) αναφέροντας της ότι ο παραλήπτης όφειλε να παραλάβει τα εμπορεύματα και η ίδια να προβεί στην πληρωμή του ναύλου και να παραλάβει τις φορτωτικές. Η εναγόμενη όμως δεν ανταποκρίθηκε στα ως άνω μηνύματα. Η ενάγουσα 1, λόγω της άρνησης της εναγόμενης να παραλάβει τα εμπορεύματα, επωμίστηκε συνολικό κόστος £2.420 στερλινών για την εκφόρτωση, συντήρηση και διαχείριση των εμπορευμάτων στο λιμάνι εκφόρτωσης. Επίσης η εναγόμενη, λόγω της άρνησης παραλαβής του φορτίου, οφείλει στην ενάγουσα 1 ποσό £55 στερλινών ανά μέρα για τις πρώτες 10 μέρες και ακολούθως ποσό £90 στερλινών ανά μέρα για τις υπόλοιπες 38 μέρες, ήτοι συνολικό ποσό £7.940 στερλινών ως σταλίες (demurrage). Η ενάγουσα 2 μέσω των δικηγόρων της απέστειλε στην εναγόμενη προειδοποιητική επιστολή στις 20.8.2009 (Τεκμήριο 9) αξιώνοντας τα οφειλόμενα από την εναγόμενη ποσά και προειδοποιώντας την για λήψη νομικών μέτρων εναντίον της σε περίπτωση μη αποπληρωμής τους. Η εναγόμενη ουδέποτε ανταποκρίθηκε στην επιστολή αυτή. Στις 24.8.2009 η ενάγουσα 2 με συστημένη επιστολή την οποία απηύθυνε προς την εναγόμενη (Τεκμήριο 10) την ενημέρωνε ότι εάν ο παραλήπτης δεν παραλάμβανε τα εμπορεύματα εντός τριών ημερών από την ημερομηνία της επιστολής, αυτά θα θεωρούνταν ως εγκαταλελειμένα και η ενάγουσα 1 ή/και οι αντιπρόσωποι της στο Ηνωμένο Βασίλειο θα είχαν το δικαίωμα να τα πωλήσουν σε δημόσιο πλειστηριασμό και/ή να τα καταστρέψουν με κόστος που θα βάρυνε την εναγόμενη, όπως προνοούν οι όροι των επίδικων φορτωτικών. Η εναγόμενη δεν παρουσιάστηκε στο ταχυδρομείο για να παραλάβει την επιστολή αυτή. Ο Μ.Ε.2 κατέθεσε ότι εξασκεί το επάγγελμα του γεωπόνου από το 1975 και διατηρεί δικές του φυτωριακές εγκαταστάσεις. Η άποψη του για τη διάρκεια ζωής του καρπού της πατάτας, του κόνδυλου, όπως τον αποκάλεσε, ήταν ότι κυμαίνεται μεταξύ 3 - 12 μηνών ανάλογα με τη μετασυλλεκτική προεργασία (treatment) που θα δεχτεί η πατάτα. Ο χρόνος κατά τον οποίο μπορεί να αρχίσουν να εμφανίζονται συμπτώματα φθοράς εξαρτάται επίσης από τη μετασυλλεκτική προεργασία στην οποία υπεβλήθη η πατάτα, όμως τα οποιαδήποτε συμπτώματα θα αρχίσουν να εμφανίζονται μετά από τους 3 μήνες. Όπως επεξήγησε, η μετασυλλεκτική προεργασία συνίσταται σε κάποιους ψεκασμούς στους οποίους υποβάλλονται οι πατάτες, μετά την εκρίζωση τους από το χωράφι, για να αποφευχθεί η ανάπτυξη εντόμων ή για να εμποδιστεί η ανάπτυξη ασθενειών ή ακόμα και η εμφάνιση ριζώματος, το οποίο τις καθιστά μη εμπορεύσιμες. Κατά την αντεξέταση του ερωτώμενος για τη διάρκεια ζωής των πατατών οι οποίες τοποθετούνται σε εμπορευματοκιβώτιο με θερμοκρασία 8º C., χωρίς να έχουν υποβληθεί σε οποιαδήποτε μετασυλλεκτική προεργασία, ανέφερε ότι δεν ήταν σε θέση να απαντήσει για το λόγο ότι, όπως προέβαλε, κανένας δεν μπορεί να ξέρει πότε θα αναπτυχθούν οι ασθένειες οι οποίες έπρεπε να καταπολεμηθούν με χημικά φάρμακα. Η θέση του ήταν ότι η θερμοκρασία από μόνη της δεν μπορεί να διατηρήσει στη ζωή τις πατάτες. Για την εναγόμενη έδωσαν μαρτυρία ο διευθυντής της Χριστάκης Βαρνάβα (Μ.Υ.2) και οι γεωπόνοι Ανθεμις Μελιφρονίδου Παντελίδου (Μ.Υ.1) και Πασχάλης Βενιζέλος (Μ.Υ.3). Ο Μ.Υ.2 κατέθεσε ότι κατά το Μάιο και Ιούνιο του 2009 συνεργάστηκε με τις ενάγουσες στη μεταφορά πατατών σε ειδικά διαμορφωμένα εμπορευματοκιβώτια (containers) με πλοία τους για εξαγωγή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επειδή οι τιμές των πατατών την εαρινή και καλοκαιρινή περίοδο μειώνονται σταδιακά, λόγω του ότι στο μεταξύ ωριμάζουν και οι πατάτες που καλλιεργούνται στην Αγγλία, έχει μεγάλη σημασία η μεταφορά και παράδοση τους το συντομότερο δυνατό. Η καθυστέρηση στην παράδοση εγκυμονεί κινδύνους μείωσης των τιμών και ματαίωσης της συναλλαγής γιατί οι Άγγλοι εισαγωγείς δεν έχουν συμφέρον να παραλάβουν τις πατάτες, όταν οι τιμές των εγχώριων είναι χαμηλότερες από τις εισαγόμενες. Οι εκπρόσωποι των εναγουσών τον διαβεβαίωσαν ότι το πλοίο χρειάζεται οκτώ μέρες για να φτάσει στο Λονδίνο και ότι για διάφορους λόγους ο μέσος όρος του χρόνου που απαιτείται για τη μεταφορά του φορτίου των πατατών στο Λονδίνο είναι 15 μέρες. Τα επίδικα φορτία όμως, αντί του λογικού και συμφωνημένου χρόνου των 15 ημερών, το μεν πρώτο μεταφέρθηκε σε χρόνο 39 ημερών, το δε δεύτερο σε χρόνο 30 ημερών. Όταν έφθασαν στο λιμάνι προορισμού ο εισαγωγέας Holland Bazaar Ltd αρνήθηκε να τα παραλάβει επειδή οι τιμές των εγχώριων πατατών μειώθηκαν κατακόρυφα. Τότε άρχισε ένας διάλογος με τις ενάγουσες για την τύχη των πατατών. Τις παρακάλεσε να φέρουν τις πατάτες στην Κύπρο για να τις διαθέσει στην εγχώρια αγορά και να μειώσει, κατ' αυτό τον τρόπο, τις ζημιές της εναγομένης. Οι ενάγουσες όμως του έθεσαν ως προϋπόθεση για την επιστροφή των πατατών να τους προπληρώσει τόσο το συμφωνημένο ναύλο της μεταφοράς τους στην Αγγλία, όσο και το ναύλο επιστροφής τους, καθώς επίσης και τα έξοδα καθυστερήσεων και εκφόρτωσης τους στο λιμάνι του Λονδίνου. Αυτό όμως συνιστούσε εκβιασμό επειδή δεν υπήρχε όρος για προπληρωμή στη μεταξύ τους συμφωνία. Μετά από πάροδο μερικών εβδομάδων και ενώ ζητούσε επίμονα να του επιστρέψουν τις πατάτες, οι ενάγουσες τον πληροφόρησαν ότι οι πατάτες «χάλασαν και πετάχτηκαν». Ζήτησε εξηγήσεις για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες χάλασαν, τις οποίες όμως ουδέποτε του έδωσαν οι ενάγουσες. Δεν είναι σίγουρος αν πράγματι οι πατάτες καταστράφηκαν. Πιθανότατα να τις πούλησε ο πλοίαρχος ή άλλα μέλη του πληρώματος ή ακόμα και οι ίδιες οι ενάγουσες. Αν όμως πράγματι καταστράφηκαν, μια πολύ πιθανή αιτία της καταστροφής τους θα πρέπει να είναι η αποσύνδεση των εμπορευματοκιβωτίων από το ηλεκτρικό ρεύμα και η αύξηση της θερμοκρασίας καθώς και η μη τήρηση της υγρασία και του εξαερισμού που απαιτείται για τη συντήρηση τους. Οι φρέσκες πατάτες που μεταφέρονται σε εμπορευματοκιβώτια, ειδικά διαμορφωμένα σε ψυγεία, με κατάλληλο αερισμό και υγρασία, έχουν διάρκεια ζωής περί τους έξι μήνες και ο κυριότερος κίνδυνος καταστροφής τους μέσα στο εμπορευματοκιβώτιο είναι να μην υπάρχει η κατάλληλη θερμοκρασία, που είναι μεταξύ 5º - 10º C. και η κατάλληλη υγρασία και εξαερισμός. Οι ενάγουσες γνώριζαν τα δεδομένα αυτά, μάλιστα είχε καθορίσει τη θερμοκρασία που θα έπρεπε να έχουν τα εμπορευματοκιβώτια. Τα συγκεκριμένα φορτία πατατών τα είχε πωλήσει στην εταιρεία Holland Bazaar Ltd στην Αγγλία στην τιμή των 0.44 σεντς το κιλό, ήτοι £9.680 στερλίνες το κάθε φορτίο για το οποίο εκδόθηκαν σχετικά τιμολόγια (Τεκμήρια 15 και 16). Λόγω της καθυστέρησης στην παράδοση και της καταστροφής των πατατών η εναγομένη υπέστη ζημιά ύψους £19.360 στερλίνες, το οποίο διεκδικεί ανταπαιτητικά από τις ενάγουσες. H M.Y.1 κατέθεσε ότι εργάζεται στο Υπουργείο Γεωργίας και είναι προϊστάμενη του κλάδου Φυτοϋγειονομικού και Υγειονομικού Ελέγχου για εισαγόμενα, εξαγόμενα και διακινούμενα εμπορεύματα όπως φυτά, φρούτα, άνθη, πατάτες κλπ. Η άποψη της ήταν, βάσει των προσόντων και της πείρας της, ότι οι πατάτες που τοποθετούνται σε εμπορευματοκιβώτια σε θερμοκρασία μεταξύ 5º - 8º C., εφόσον έχουν τύχει της κατάλληλης μεταχείρισης, μπορεί να διατηρηθούν μέχρι και 7 μήνες. Η θερμοκρασία αυτή είναι ικανοποιητική για να αναστείλει οποιεσδήποτε ασθένειες. Οι φρέσκες πατάτες που προορίζονται για κατανάλωση δεν ενδείκνυται να ψεκάζονται με φυτοφάρμακα, εφόσον όμως χρησιμοποιηθούν τέτοια φάρμακα θα πρέπει να τηρείται ο χρόνος ασφαλείας στη χρήση τους. Οι πατάτες που προορίζονται για εξαγωγή σε εμπορευματοκιβώτια δεν ενδείκνυται να ψεκάζονται με φυτοφάρμακα για το λόγο ότι ο ψυκτικός θάλαμος είναι από μόνος του προστατευτικός. Σε όλες τις πατάτες που έρχονται από τις κατεχόμενες περιοχές της Δημοκρατίας γίνεται μακροσκοπικός έλεγχος, δηλαδή έλεγχος με το μάτι και σε περίπτωση που υπάρχει υποψία για κάποια ασθένεια, λαμβάνονται δείγματα κατά την κρίση του επιθεωρητή. Στη συνέχεια τα δείγματα αυτά υποβάλλονται σε μικροσκοπικό έλεγχο, ο οποίος γίνεται σε εργαστήριο. Επίσης οι πατάτες ελέγχονται από το Υπουργείο Γεωργίας για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπάρχουν σ' αυτές υπολείμματα φυτοφαρμάκων. Για εξαγωγές πατατών σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν απαιτείται να γίνεται έλεγχος από το τμήμα της ούτε απαιτείται η έκδοση του φυτοϋγειονομικού πιστοποιητικού (phytosanitary certificate). Το πιστοποιητικό αυτό απαιτείται για εξαγωγές πατατών σε μη Ευρωπαϊκές χώρες. Ο Μ.Υ.3 κατέθεσε ότι από τον Οκτώβριο του 1977 μέχρι το Μάρτιο του 2001 εργαζόταν ως γεωπόνος σε συσκευαστήριο πατατών και επέβλεπε την ποιότητα των πατατών. Από το Φεβρουάριο του 2008 μέχρι το Μάρτιο του 2014 διετέλεσε διευθυντής του συσκευαστηρίου. Από την πείρα του όταν το φορτίο πατατών διατηρείται σε κατάλληλες συνθήκες, δηλαδή σε θερμοκρασία 5º - 10º C. και υγρασία 85% - 95% με κατάλληλο εξαερισμό μέσα στο εμπορευματοκιβώτιο, έχει διάρκεια ζωής περί τους έξι μήνες. Τυχόν καταστροφή των πατατών που μεταφέρονται σε εμπορευματοκιβώτια πρέπει να οφείλεται σε ελαττωματική λειτουργία του εμπορευματοκιβωτίου και στην αλλαγή της σωστής θερμοκρασίας και υγρασίας, ή τη διακοπή ρεύματος ώστε να μη λειτουργεί το σύστημα κλιματισμού. Ακόμα και στην περίπτωση που μία πατάτα έχει μικρόβιο, αυτό δεν αναπτύσσεται όταν μέσα στο εμπορευματοκιβώτιο τηρούνται οι ανωτέρω θερμοκρασίες. Μετά τη συλλογή των πατατών από το χωράφι, σ' αυτές που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση και για εξαγωγή δεν ενδείκνυται ο ψεκασμός ή/και η επάλειψη τους με φυτοφάρμακα, για το λόγο ότι αυτά συνιστούν κίνδυνο στην ανθρώπινη υγεία. Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν επιτρέπουν την εισαγωγή πατατών που υφίστανται «treatment» δηλαδή που έχουν δεχθεί φυτοφάρμακα ή ουσίες για καταπολέμηση των ασθενειών της πατάτας. Επίσης οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν απαιτούν υγειονομικό πιστοποιητικό, το γνωστό «phytosanitary certificate» για να επιτρέψουν εισαγωγή πατατών. Από την πείρα του γνωρίζει ότι οι πρώιμες Κυπριακές πατάτες που εξάγονται στην Αγγλία την άνοιξη και ενωρίς το καλοκαίρι, επιτυγχάνουν καλές τιμές. Οι τιμές όμως μειώνονται σταδιακά για το λόγο ότι το καλοκαίρι ωριμάζουν και οι πατάτες από χώρες της βόρειας Ευρώπης και της Αγγλίας, γι' αυτό έχει σημασία η ταχεία μεταφορά των πατατών. Κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε ότι η διάρκεια ζωής μιας πατάτας που έχει ήδη προσβληθεί από μικρόβιο και μεταφέρεται μέσα σε εμπορευματοκιβώτιο, είναι από 3 μέχρι 6 μήνες. Το Δικαστήριο, κατόπιν αιτήματος των εναγουσών, επέτρεψε την προσκόμιση αντικρουστικής μαρτυρίας σε σχέση με τους ισχυρισμούς των μαρτύρων της εναγομένης για ελαττωματική λειτουργία ή/και αποσύνδεση των εμπορευματοκιβωτίων στα οποία μεταφέρονταν οι πατάτες από το ηλεκτρικό ρεύμα. Παρουσιάστηκε η υπάλληλος της ενάγουσας 2 Στέλλα Καραμανώλη, η οποία κατέθεσε ότι είχε προσωπική εμπλοκή στην παρούσα υπόθεση κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων καθώς και κατά το στάδιο που ακολούθησε της άρνησης του παραλήπτη να παραλάβει τις πατάτες. Η ενάγουσα 1, μετά την άρνηση του παραλήπτη να παραλάβει τα εμπορευματοκιβώτια, ανέθεσε σε αντιπρόσωπο της στην Αγγλία να διεξάγει έλεγχο για σκοπούς μετριασμού της ζημιάς της και των διαφόρων εξόδων που δημιουργούνταν στο μεταξύ. Στις 3.9.2009 το τμήμα της παρέλαβε με ηλεκτρονικό μήνυμα το «survey report» του εκτιμητή της εταιρείας TMC Marine Consultants Ltd, ο οποίος προέβηκε σε εκτίμηση του φορτίου των πατατών στις 2.9.2009, δηλαδή 43 μέρες μετά την άφιξη των εμπορευματοκιβωτίων στο λιμάνι προορισμού (Τεκμήριο 21). Το Δικαστήριο θα προβεί στο σχολιασμό του Τεκμηρίου 21 κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Aξιολόγηση μαρτυρίας - ευρήματα Παρακολούθησα με την επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Θα πρέπει να τονίσω ότι η αξιολόγηση τους δεν περιορίστηκε στην εντύπωση που άφησαν από το εδώλιο του μάρτυρα, αλλά επεκτάθηκε στην ουσία της εκδοχής τους, την οποία αντιπαρέβαλα με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που υπάρχει ενώπιον μου (Αντωνίου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 766 και Βούτουνος ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 71). Όπως έχει αναφερθεί στην πρόσφατη υπόθεση P. & Chr. Seafood Express Ltd κ.α. ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, ECLI:CY:AD:2014:A661, Πολ. Έφεση αρ. 277/2009, ημερομηνίας 10.9.2014: «Είναι καθιερωμένη και αδιαμφισβήτητη η νομολογία που θέλει κριτή της μαρτυρίας να είναι κατ' εξοχήν το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου διεξάγεται η δίκη (Σταύρου ν. Χαραλάμπους
(2011)1 Α.Α.Δ. 193). Και αυτό βέβαια για καλό λόγο. Το Δικαστήριο μπορεί να αποτιμήσει την αξιοπιστία των μαρτύρων υπό το φως της ενώπιον του ακροαματικής διαδικασίας στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης με όλες τις εκφάνσεις και παραμέτρους της. Ο Δικαστής ο οποίος έχει το ευεργέτημα αυτής της θεώρησης πραγμάτων καλείται κατ' αντικειμενικό τρόπο να κρίνει τους συνανθρώπους του αποστασιοποιημένος βέβαια από την υπόθεση και ενσωματώνοντας το μέτρο εκείνο της αμερόληπτης και λογικής κρίσης που διέρχεται ολόκληρη την κοινωνία με πρόσθετη βέβαια τη νομική κατάρτιση του Δικαστή (Baloise Insurance Co. Ltd v. Κατωμονιάτη κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275). Από μια αντιπαραβολή των εκατέρωθεν εκδοχών προκύπτει, ως αδιαμφισβήτητο γεγονός, η έκδοση από τις ενάγουσες των δύο φορτωτικών (bills of lading) Τεκμήρια 3 και 4. Δεν αμφισβητείται επίσης ούτε η συνομολόγηση συμφωνίας για τη δια θαλάσσης μεταφορά από τις ενάγουσες δύο εμπορευματοκιβωτίων, όπως το καθένα από αυτά περιγράφεται στις υπό αναφορά φορτωτικές με πατάτες της εναγόμενης. Οι ενάγουσες, όπως έχει ήδη αναφερθεί, στηρίζουν τις αξιώσεις τους στους όρους των επίδικων φορτωτικών, οι οποίοι είναι πανομοιότυποι μεταξύ τους και παρατίθενται στο πίσω μέρος της κάθε φορτωτικής. Η εναγόμενη ισχυρίζεται, μέσω του Μ.Υ.2, ότι ουδέποτε περιήλθαν στην κατοχή της οι φορτωτικές με αποτέλεσμα να μην ενημερωθεί για τους όρους που περιέχονται σ' αυτές. Κατ' επέκταση διατείνεται ότι δεν δεσμεύεται από αυτούς. Θεωρώ ορθό όπως, πριν την αξιολόγηση της μαρτυρίας, προβώ στην ανάλυση της νομικής φύσης της φορτωτικής ενόψει των διιστάμενων εκδοχών σε σχέση με το ποιοι ήταν οι πραγματικοί όροι της μεταξύ των μερών συμφωνίας μεταφοράς. Στην υπόθεση Andreas Orthodoxou Limitd v. Δημητρίου Τυλληρή Λίμιτεδ
(2007)1Β Α.Α.Δ. 1247, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τη σημασία της φορτωτικής: «Η φορτωτική αποτελεί έγγραφο εκδιδόμενο από ή εκ μέρους του μεταφορέα αγαθών δια θαλάσσης, στο πρόσωπο με το οποίο έχει συμβληθεί για τη μεταφορά των αγαθών. Καθορίζει τη μεταφορά των αγαθών από συμφωνηθέντα προορισμό, είτε στο κατονομαζόμενο πρόσωπο ή, πιο συχνά, σε πρόσωπο που καθορίζεται Η φορτωτική εκδίδεται στη διαταγή του προσώπου στο οποίο τα αγαθά πρέπει να παραδοθούν και εξυπηρετεί τρεις σκοπούς. Συνιστά απόδειξη της φόρτωσης των περιγραφόμενων σ' αυτήν αγαθών στο πλοίο, αποτελεί ή μπορεί να αποτελέσει μαρτυρία της συμφωνίας μεταφορά και τέλος αποτελεί έγγραφο τίτλου για τα αγαθά. ........................................................................................................... Η σύμβαση μεταφοράς αποτελεί τη συμφωνία, ενώ η φορτωτική συνιστά την απόδειξη παραλαβής των αγαθών, στην οποία αναφέρονται και οι όροι σύμφωνα με τους οποίους θα πραγματοποιηθεί η μεταφορά.» Στην υπόθεση Jοannou & Paraskevaides Ltd κ.α. ν. S. Ch. Jeropoulos & Co. Ltd κ.α.
(1997)1 Α.Α.Δ.451 μνημονεύεται το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Crooks v. Allan
(1879)5 Q.B.D.38, 40: «A bill of lading is not the contract, but only the evidence of the contract; and it does not follow that a person who accepts the bill of lading which the shipowner hands him necessarily, and without regard to circumstances, binds himself to abide by all its stipulations. If a shipper of goods is not aware when he ships them, or is not informed in the course of the shipment, that the bill of lading which will be tendered to him will contain such a clause, he has a right to suppose that his goods are received on the usual terms, and to require a bill of lading which shall express those terms.» Στην υπόθεση Jeropoulos (ανωτέρω) νομολογήθηκε ότι το κατά πόσο η φορτωτική περιέχει ή όχι την πραγματική συμφωνία μεταξύ των μερών εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Κάθε φορά που αποφασίστηκε ότι η φορτωτική συνιστά τη συμφωνία αυτό έγινε είτε λόγω του άρθρου 1 του «The Bills of Lading Act» του 1855 ή γιατί οι διάδικοι συμφώνησαν ότι έτσι είχαν τα πράγματα. Όταν ο πλοιοκτήτης υπογράφει τη φορτωτική και ο φορτωτής την αποδέχεται το συμπέρασμα ότι η φορτωτική περιέχει τους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας δυνατόν να είναι ακαταμάχητο. (Η υπογράμμιση είναι δική μου) Έχοντας παραθέσει τη νομολογία για τη νομική φύση της φορτωτικής, θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Ο Μ.Ε.1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Απάντησε σε οτιδήποτε του ζητήθηκε με ευθύτητα, αυθορμητισμό, λιτότητα, χωρίς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις. Περιέγραψε τα γεγονότα τα οποία περιήλθαν στην αντίληψη του ως εκ της θέσεως του, με σαφήνεια και καθαρότητα, χωρίς ίχνος υπερβολής ή παραποίησης τους για να δώσει προβάδισμα στην υπόθεση των εναγουσών. Η ομολογουμένως επίμονη αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη δεν κατέστη δυνατό να κλονίσει ούτε και ελάχιστο τις θέσεις του. Θα πρέπει ακόμα να υποδείξω ότι η εκδοχή του παρουσίαζε συνοχή, πειστικότητα, λογικότητα. Την αποδέχομαι ως πλήρως ειλικρινή και αξιόπιστη. Στρέφομαι τώρα στη μαρτυρία του Μ.Υ.2. Εν πρώτοις θα πρέπει να αναφέρω ότι η εντύπωση που άφησε από το εδώλιο του μάρτυρα κάθε άλλο παρά θετική ήταν. Επιπρόσθετα, οι βασικές θέσεις της εκδοχής του καταρρίπτονται από το περιεχόμενο των διαφόρων εγγράφων που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως επεξηγώ αμέσως πιο κάτω. (α) Όπως έχει ήδη αναφερθεί, μια εκ των θέσεων του ήταν ότι ποτέ δεν του είχαν σταλεί οι όροι των επίδικων φορτωτικών - Τεκμήρια 3 και 4 - που καταγράφονται στο πίσω μέρος τους, γι' αυτό ποτέ δεν έλαβε γνώση του περιεχομένου των όρων αυτών. Αποτελεί θεμελιωμένη αρχή της νομολογίας μας ότι για να θεωρηθεί ότι κάποιος έχει αποδεχθεί τους όρους μιας σύμβασης θα πρέπει να τους πληροφορηθεί πριν τη σύναψη της. Κανένας δεν μπορεί να συμφωνήσει σε κάτι που δεν γνωρίζει. Οι όροι θα πρέπει να τεθούν υπόψιν του συμβαλλόμενου που θα δεσμευθεί πριν ή κατά το χρόνο σύναψης της σύμβασης (Holiday Tours Ltd v. Kούτα κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ.766 και Olley v. Marlborough Court Ltd
(1949)1 K.B.532). Στην υπό εξέταση υπόθεση αποτέλεσε κοινό τόπο ότι ο Μ.Υ.2 δεν υπέγραψε τις επίδικες φορτωτικές. Όμως, όπως ο ίδιος δηλώνει γραπτώς στα Τεκμήρια 17 και 18 συμφωνεί να αποδεχθεί τους όρους των φορτωτικών. Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι και τα δύο ως άνω τεκμήρια, τα οποία περιγράφονται ως «application for shipping order», φέρουν την υπογραφή του στο κάτω δεξιό μέρος. Η σχετική δήλωση με την οποία συμφωνεί να αποδεχθεί τους όρους των φορτωτικών βρίσκεται στο κάτω αριστερό μέρος του κάθε εγγράφου. Πρόκειται για τα έγγραφα με τα οποία, όπως επεξήγησε στη μαρτυρία του, ενημέρωνε τους μεταφορείς για τη θερμοκρασία που θα πρέπει να έχει το κάθε εμπορευματοκιβώτιο με τις πατάτες. Στο καθένα από αυτά αναφέρεται ο αριθμός του εμπορευματοκιβωτίου στο οποίο τοποθετήθηκαν οι πατάτες. Επισημαίνω ότι οι ίδιοι αριθμοί εμπορευματοκιβωτίων περιγράφονται αντίστοιχα στις επίδικες φορτωτικές - Τεκμήρια 3 και
- Τα όσα αναφέρω αμέσως πιο πάνω δεν μου αφήνουν περιθώριο αμφιβολίας ότι οι φορτωτικές στις οποίες γίνεται αναφορά στα Τεκμήρια 17 και 18 είναι οι επίδικες. Επιπρόσθετα η δήλωση του ότι συμφωνεί να αποδεχθεί τους όρους των επίδικων φορτωτικών δεν μου αφήνει καμία αμφιβολία ότι είχε ενημερωθεί για το περιεχόμενο τους. Διερωτώμαι πώς θα ήταν δυνατόν να τους αποδεχθεί αν δεν είχε ενημερωθεί προηγουμένως για το περιεχόμενο τους. Η ως άνω αναφερόμενη δήλωση του που υπάρχει αντίστοιχα επί των Τεκμηρίων 17 και 18 καταρρίπτει τον ισχυρισμό του ότι δεν έλαβε γνώση των όρων των επίδικων φορτωτικών. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνω ακόμα ότι το μεν Τεκμήριο 18 φέρει ημερομηνία 12.6.2009 και η φορτωτική για τη μεταφορά του αντίστοιχου εμπορευματοκιβωτίου - Τεκμήριο 3 - εξεδόθη την 13.6.2009 ενώ το Τεκμήριο 17 φέρει ημερομηνία 18.6.2009 και η φορτωτική για τη μεταφορά του αντίστοιχου εμπορευματοκιβωτίου - Τεκμήριο 5 - εξεδόθη τρεις μέρες αργότερα, συγκεκριμένα την 21.6.
- Από τα όσα αναφέρω αμέσως πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι είχε ενημερωθεί για τους όρους των επίδικων φορτωτικών πριν την έκδοση της κάθε μιας από αυτές. Η από μέρους του αποδοχή των όρων των επίδικων φορτωτικών, κατά τον τρόπο που έχω παραθέσει πιο πάνω, δεν του αφήνει περιθώριο αμφιβολίας ότι οι όροι αυτοί αποτελούσαν τους όρους της μεταξύ των μερών συμφωνίας για τη μεταφορά των δύο εμπορευματοκιβωτίων. (β) Έχοντας αποδεχθεί ότι οι επίδικες φορτωτικές περιείχαν τους όρους της μεταξύ των μερών συμφωνίας, καθίσταται πλέον φανερό ότι ο ισχυρισμός του ότι οι εκπρόσωποι των εναγουσών τον διαβεβαίωσαν ότι ο χρόνος που απαιτείτο για τη μεταφορά του φορτίου των πατατών από το λιμάνι της Λεμεσού στο λιμάνι προορισμού τους ήταν, το αργότερο, 15 μέρες, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός για το λόγο ότι αντικρούεται από το περιεχόμενο των όρων των επίδικων φορτωτικών, ειδικά δε του όρου 6
(1)ο οποίος ρητά προνοεί ότι ο μεταφορέας δεν αναλαμβάνει υποχρέωση ότι τα εμπορεύματα θα αφιχθούν στο λιμάνι προορισμού σε συγκεκριμένο χρόνο. Όπως είναι νομολογημένο, όταν μια συμφωνία έχει διατυπωθεί εγγράφως, εξωγενής μαρτυρία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτεί για να αντικρούσει, τροποποιήσει, αφαιρέσει ή να προσθέσει στο περιεχόμενο των όρων του εγγράφου (Marketrends Finance Ltd v. Πέρδικου κ.α.
(2006)1 Α.Α.Δ.1046 και Γιαννάκης Παπαπέτρου ν. Λαϊκή Φάκτρος Λτδ, ECLI:CY:AD:2015:A121, Πολ. Έφεση αρ.180/2010 ημερ. 20.2.2015). Θα πρέπει ακόμα να επισημάνω ότι ο ίδιος παραδέχεται στη γραπτή του δήλωση (Τεκμήριο 13) ότι τα προηγούμενα φορτία πατατών του μεταφέρθηκαν από τις ενάγουσες στο ίδιο λιμάνι προορισμού, σε χρόνο 22 ημερών. Από τη στιγμή λοιπόν που για τα προηγούμενα φορτία του χρειάστηκαν 22 μέρες για να φτάσουν στον προορισμό τους διερωτώμαι πόσο πειστικός μπορεί να είναι ο ισχυρισμός του ότι τον είχαν διαβεβαιώσει από τις ενάγουσες ότι ο μέσος όρος του χρόνου που απαιτείτο για τη μεταφορά των πατατών ήταν 15 μέρες. Πέραν των πιο πάνω, αυτό το οποίο λογικά θα ανέμενα ήταν ότι, από τη στιγμή που ο χρόνος μεταφοράς των πατατών ήταν τόσο ουσιώδης, σε σημείο που μπορούσε να ματαιώσει και τη συναλλαγή του με τον παραλήπτη τους, θα ζητούσε τη γραπτή διαβεβαίωση των εναγουσών ότι θα τηρούσαν τις διαβεβαιώσεις τους, ώστε να υπάρχει εγγράφως η δέσμευση τους. Αντ' αυτού, αρκέστηκε στις, κατά τον ισχυρισμό του, προφορικές διαβεβαιώσεις κάποιου υπαλλήλου της ενάγουσας 2 ότι το πλοίο χρειαζόταν 8 - 10 μέρες για να φτάσει στο λιμάνι προορισμού. (γ) Ο ισχυρισμός του ότι ο παραλήπτης των πατατών στην Αγγλία αρνήθηκε να τις παραλάβει, συνεπεία της ισχυριζόμενης καθυστέρησης στη μεταφορά τους κρίνεται ως εκ των υστέρων επινόηση του. Παρά το ότι είχε ενημερωθεί από τις 6.7.2009 με ηλεκτρονικό μήνυμα της ίδιας ημερομηνίας, όπως επιμαρτυρεί το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 7, ότι τα δύο εμπορευματοκιβώτια με τις πατάτες της εναγόμενης θα έφταναν στο λιμάνι προορισμού κατά την 17.7.2009, εντούτοις δεν φαίνεται να αντέδρασε με οποιοδήποτε τρόπο ούτε και διαμαρτυρήθηκε στην ενάγουσα 2 για την καθυστερημένη άφιξη τους. Ακόμα και μετά την λήψη της επιστολής των δικηγόρων των εναγουσών ημερ. 20.8.2009 - Τεκμήριο 9 - η οποία στάληκε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της ίδιας ημερομηνίας, με την οποία προειδοποιείτο για τη ληψη νομικών μέτρων, δεν διαμαρτυρήθηκε ούτε προέβαλε οποιαδήποτε αξίωση εναντίον των εναγουσών. Λογικά, αυτό το οποίο θα ανέμενα, αν πράγματι οι ενάγουσες δεν είχαν τηρήσει τις προς αυτόν δεσμεύσεις τους, ήταν ότι θα απαντούσε άμεσα στην ως άνω επιστολή των δικηγόρων των εναγουσών, με δική του επιστολή με τη οποία θα απέρριπτε την αξίωση των εναγουσών και θα τις καθιστούσε υπεύθυνες για την απόρριψη της παραλαβής του φορτίου από τον παραλήπτη του στο λιμάνι προορισμού. Ο ισχυρισμός του ότι διαμαρτυρήθηκε, μέσω τηλεφώνου, στην ενάγουσα 2, κάθε άλλο παρά πειστικός ήταν. Φυσικά θα πρέπει να επισημάνω ότι τόσο από την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Ε.1 αλλά και από το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της επιστολής του Τεκμηρίου 8 ημερ. 7.8.2009, η οποία στάληκε στην ηλεκτρονική διεύθυνση της εναγόμενης, προκύπτει ότι υπήρξε κάποια συνάντηση στα γραφεία της ενάγουσας 2 στη Λεμεσό, όπως ισχυρίστηκε και ο ίδιος κατά την αντεξέταση του. Όμως το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 7.8.2009, κάθε άλλο παρά υποστηρίζει τον ισχυρισμό του ότι κατά τη συνάντηση εκείνη είχε διαμαρτυρηθεί για την ισχυριζόμενη καθυστέρηση στην άφιξη του φορτίου στο λιμάνι προορισμού. Θα πρέπει ακόμα να επισημάνω ότι, όπως προκύπτει από το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της ως άνω επιστολής, από τότε είχε προειδοποιηθεί ότι αν δεν συμμορφωνόταν με τις υποχρεώσεις του, οι οποίες απέρρεαν από τους όρους των επίδικων φορτωτικών, θα λαμβάνονταν δικαστικά μέτρα εναντίον του. Όμως δεν φαίνεται να αντέδρασε καθ' οιονδήποτε τρόπο στην ως άνω προειδοποίηση. Προκύπτει επίσης από το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 18.8.2009, η οποία επίσης περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο 8, ότι σε κάποιο στάδιο είχε ζητήσει από τις ενάγουσες όπως επιστρέψουν τα εμπορευματοκιβώτια με τις πατάτες στην Κύπρο. Οι ενάγουσες δεν αρνήθηκαν την επιστροφή τους όμως του έθεσαν ως όρο την πληρωμή των επίδικων φορτωτικών καθώς και τα έξοδα που θα προέκυπταν για την επιστροφή τους στην Κύπρο. Όμως, ακόμα και τότε, όπως αποκάλυψε η ενώπιον μου μαρτυρία, αρνήθηκε να πληρώσει τα αξιούμενα ποσά ώστε να καταστεί εφικτή η επιστροφή των εμπορευματοκιβωτίων στην Κύπρο. Ο ισχυρισμός του ότι η ως άνω αξίωση των εναγουσών συνιστούσε εκβιασμό, κάθε άλλο παρά πειστικός ήταν. (δ) Θα ήθελα ακόμα να επισημάνω την παράλειψη του να παρουσιάσει οποιαδήποτε επιστολή ή μήνυμα που λογικά θα ανέμενα ότι θα είχε παραλάβει, με το οποίο θα ενημερωνόταν από τον αγοραστή των πατατών για την απόρριψη του φορτίου, συνεπεία της καθυστέρησης στην άφιξη του, με αποτέλεσμα ο ισχυρισμός του ότι ο λόγος της μη παραλαβής του φορτίου ήταν η καθυστέρηση στην άφιξη του να παραμείνει παντελώς ατεκμηρίωτος. Για όλους τους λόγους που έχω επεξηγήσει λεπτομερώς πιο πάνω, απορρίπτω τη μαρτυρία του Μ.Υ.
- Στη βάση της ενώπιον μου αποδεκτής καθώς και της αδιαμφισβήτητης μαρτυρίας, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Κατά την 13.6.2009 η ενάγουσα 2, υπό την ιδιότητα της ως αντιπρόσωπος της ενάγουσας 1, συμφώνησε με την εναγόμενη όπως μεταφέρει για λογαριασμό της εναγόμενης ένα εμπορευματοκιβώτιο το οποίο περιείχε 22.000 κιλά φρέσκες πατάτες από το λιμάνι της Λεμεσού στο λιμάνι Thames Port του Ηνωμένου Βασιλείου. Η ενάγουσα 2 κατά την ίδια ημερομηνία εξέδωσε τη φορτωτική (Bill of Lading) - Τεκμήριο 3, σε σχέση με τη συμφωνηθείσα μεταφορά. Αποτελεί εύρημα μου ότι όλοι οι όροι οι οποίοι καταγράφονται στο πίσω μέρος του Τεκμηρίου 3 αποτελούσαν τους όρους της μεταξύ των μερών συνομολογηθείσας συμφωνίας μεταφοράς. Κατά την ίδια ημερομηνία η ενάγουσα 2 εξέδωσε προς την εναγόμενη το τιμολόγιο - Τεκμήριο 4 - για το ποσό των €2.848,83 το οποίο αντιπροσώπευε τα έξοδα της φορτωτικής - Τεκμήριο 3 - και του ναύλου. Κατά την 21.6.2009 η ενάγουσα 2 συμφώνησε και πάλι με την εναγόμενη όπως μεταφέρει για λογαριασμό της εναγόμενης ακόμα ένα εμπορευματοκιβώτιο το οποίο περιείχε την ίδια ποσότητα πατατών, από το λιμάνι της Λεμεσού στο ίδιο λιμάνι προορισμού. Η ενάγουσα 2 κατά την ίδια ημερομηνία εξέδωσε τη φορτωτική (Bill of Lading) - Τεκμήριο 5 - σε σχέση με τη μεταφορά αυτή. Αποτελεί εύρημα μου ότι όλοι οι όροι οι οποίοι καταγράφονται στο πίσω μέρος του Τεκμηρίου 5 αποτελούσαν τους όρους και της δεύτερης μεταξύ των μερών συνομολογηθείσας συμφωνίας μεταφοράς. Κατά την ίδια ημερομηνία η ενάγουσα 2 εξέδωσε προς την εναγόμενη το τιμολόγιο - Τεκμήριο 6 - για το ποσό των €2.873,41 το οποίο αντιπροσώπευε τα έξοδα της φορτωτικής - Τεκμήριο 5 - και του ναύλου. Βρίσκω και αποδέχομαι ότι στις μεταξύ των μερών συνομολογηθείσες συμφωνίες δεν περιλαμβανόταν όρος για άφιξη των εμπορευματοκιβωτίων με τις πατάτες της εναγόμενης στο λιμάνι προορισμού σε καθορισμένο χρόνο. Κατά την 6.7.2009 η ενάγουσα 2 με ηλεκτρονικό μήνυμα της το οποίο απέστειλε στην ηλεκτρονική διεύθυνση της εναγόμενης, ενημέρωσε τον Μ.Υ.2 ότι τα ρηθέντα εμπορευματοκιβώτια θα έφταναν στο λιμάνι προορισμού κατά την 17.7.
- Κατά την 19.7.2009 η ενάγουσα 1 ενημέρωσε τον παραλήπτη του φορτίου των πατατών, ήτοι την Ηolland Bazaar για την άφιξη του φορτίου στο λιμάνι εκφόρτωσης. Η εναγόμενη, παρά την προς τούτο ενημέρωση της από την ενάγουσα 2, παρέλειψε να πληρώσει το ποσό των δύο τιμολογίων τα οποία εκδόθηκαν από την ενάγουσα 2 - Τεκμήρια 4 και 6 - και να παραλάβει τα πρωτότυπα των επίδικων φορτωτικών - Τεκμήρια 3 και
- Η κατονομαζόμενη στις επίδικες φορτωτικές ως consignee Holland Bazaar αρνήθηκε να παραλάβει το φορτίο των πατατών, όπως επιμαρτυρεί και το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο του ηλεκτρονικού μηνύματος ημερ. 25.8.2009 - Τεκμήριο
- Συνεπεία της άρνησης του ως άνω κατονομαζόμενου consignee να παραλάβει το φορτίο των πατατών, αυτό παρέμεινε στην κατοχή της ενάγουσας 1 με αποτέλεσμα αυτή να επωμιστεί διάφορα έξοδα για την εκφόρτωση, συντήρηση και διαχείριση του στο λιμάνι εκφόρτωσης. Η ενάγουσα 2 με ασφαλισμένη επιστολή της, ημερ. 24.8.2009 την οποία απέστειλε προς την εναγόμενη - Τεκμήριο 10 - την ενημέρωνε ότι εάν ο παραλήπτης του φορτίου δεν το παραλάμβανε εντός τριών
(3)εργασίμων ημερών, αυτό θα θεωρείτο ως εγκαταλειφθέν και η ενάγουσα 1 θα προχωρούσε αμέσως στη διάθεση του. Η εναγόμενη, για λόγους που δεν μπορώ να προβώ σε εύρημα, δεν παρουσιάστηκε στο ταχυδρομείο για να παραλάβει τη ρηθείσα επιστολή. Η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων εν σχέσει με τη βιωσιμότητα των πατατών Εν πρώτοις, θα πρέπει να αναφερθεί ότι σύμφωνα με το κοινά παραδεκτό περιεχόμενο του Τεκμηρίου 19, και τα δύο φορτία πατατών της εναγόμενης προέρχονται από τις κατεχόμενες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, παρουσιάστηκε και από τις δύο πλευρές αντικρουόμενη επιστημονική μαρτυρία από ειδικούς αναφορικά με το χρόνο βιωσιμότητας των πατατών. Η πλευρά των εναγουσών παρουσίασε το Μ.Ε.2 ενώ για την εναγόμενη παρουσιάστηκαν η Μ.Υ.1 και ο Μ.Υ.3. Τα καθήκοντα των εμπειρογνωμόνων έχουν επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων. Στην υπόθεση Πιττάλης κ.α. ν. Ianira Enterprises Ltd. κ.α.
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 814, 823 αναφέρθηκε ότι ο εμπειρογνώμονας εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του, έτσι που να μπορέσει το Δικαστήριο να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή αυτών των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία (Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1 και Σταύρος Ξιούρουππας κ.α. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ECLI:CY:AD:2016:A522, Πολ. Έφεση αρ.386/2010 ημερ. 15.11.2016). Καταρχήν θα πρέπει να αναφερθεί ότι τόσο η ειδικότητα των ως άνω μαρτύρων όσο και η εμπειρογνωμοσύνη τους στο υπό εξέταση ζήτημα υπήρξαν αδιαμφισβήτητες. Έχοντας να επιλέξω μεταξύ των διιστάμενων απόψεων, προτιμώ χωρίς δισταγμό αυτή των μαρτύρων της πλευράς της εναγόμενης. Τόσο η Μ.Υ.1 όσο και ο Μ.Υ.3 αιτιολόγησαν με σαφήνεια και επιστημονική επάρκεια την άποψη τους ότι μετά την εκρίζωση και συλλογή των πατατών από το χωράφι δεν ενδείκνυται ο ψεκασμός τους με φυτοφάρμακα και ότι οποιοσδήποτε ψεκασμός προς το σκοπό της αποφυγής ανάπτυξης ασθενειών θα πρέπει να γίνεται πριν την εκρίζωση τους, εντός του χρόνου ασφαλείας. Ειδικά δε σε σχέση με τις πατάτες που μεταφέρονται σε εμπορευματοκιβώτιο το οποίο λειτουργεί ως ψυκτικός θάλαμος, αποδέχομαι πλήρως την άποψη τους ότι μια χαμηλή θερμοκρασία μεταξύ 5º - 8º C λειτουργεί ως ανασταλτικός παράγοντας στην ανάπτυξη ασθενειών στις πατάτες. Όσον αφορά το χρόνο βιωσιμότητας των πατατών οι οποίες τοποθετούνται σε ψυκτικό θάλαμο κάτω από την ως άνω περιγραφόμενη θερμοκρασία, η Μ.Υ.1 την καθόρισε μέχρι εφτά
(7)μήνες ενώ ο Μ.Υ.3 την καθόρισε περί τους έξι
(6)μήνες. Έχοντας υπόψη μου τη σαφώς μεγαλύτερη πείρα και εξειδίκευση του Μ.Υ.3 σε θέματα που αφορούν τις πατάτες, την οποία αποδέχομαι ότι απέκτησε λόγω της πολύχρονης ενασχόλησης του σε συσκευαστήριο πατατών, σε αντίθεση με τη Μ.Υ.1, της οποίας το πλαίσιο ενασχόλησης και καθηκόντων είναι ασφαλώς ευρύτερο, έχω αποφασίσει όπως αποδεκτώ την άποψη του Μ.Υ.3 ότι ο χρόνος βιωσιμότητας των πατατών κάτω από τις ως άνω περιγραφόμενες συνθήκες είναι μέχρι έξι
(6)μήνες. Σε αντίθεση με τους ειδικούς της πλευράς της εναγόμενης, ο Μ.Ε.2 ήταν απόλυτος ότι ο χρόνος βιωσιμότητας των πατατών εξαρτάται άμεσα από τη μετασυλλεκτική προεργασία στην οποία θα υποβληθούν, το "treatment", όπως το αποκάλεσε. Συγκεκριμένα από τους ψεκασμούς με διάφορα φυτοφάρμακα στους οποίους θα υποβληθούν μετά την εκρίζωση τους. Τα διάφορα φυτοφάρμακα τα οποία θα χρησιμοποιηθούν εξαρτώνται, κατά την άποψη του, από τον προορισμό που θα έχουν οι πατάτες, π.χ. αν θα διατεθούν για κατανάλωση σε σύντομο χρονικό διάστημα ή σε μεγαλύτερο διάστημα. Όπως όμως έχω ήδη αναφέρει, αποδεχόμενος πλήρως την προς τούτο άποψη των ειδικών της πλευράς της εναγόμενης, μετά την εκρίζωση των πατατών δεν είναι επιτρεπτός ο ψεκασμός τους με φυτοφάρμακα για το λόγο ότι συνιστούν κίνδυνο στη δημόσια υγεία. Θα πρέπει ακόμη να επισημάνω την αδυναμία του Μ.Ε.2 να εκφέρει οποιαδήποτε άποψη για το χρόνο βιωσιμότητας πατατών, οι οποίες δεν υποβάλλονται σε μετασυλλεκτική προεργασία. Η αντικρουστική μαρτυρία Το Δικαστήριο, όπως έχει ήδη αναφερθεί, με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 29.9.15 επέτρεψε στις ενάγουσες να παρουσιάσουν αντικρουστική μαρτυρία προς το σκοπό της αντίκρουσης των ισχυρισμών των Μ.Υ.2 και Μ.Υ.3 ότι η καταστροφή του φορτίου των πατατών οφείλετο στην αποσύνδεση των εμπορευματοκιβωτίων από το ηλεκτρικό ρεύμα και γενικά στην ελαττωματική λειτουργία του με αποτέλεσμα τη μη τήρηση κατάλληλων συνθηκών κλιματισμού εντός των εμπορευματοκιβωτίων. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, κατέθεσε η υπάλληλος της ενάγουσας 2 Στέλλα Καραμανώλη. Παρά το ότι κρίνεται ειλικρινής και αξιόπιστη, εντούτοις η μαρτυρία της κάθε άλλο παρά εξυπηρετούσε το σκοπό για τον οποίο επετράπη η αντικρουστική μαρτυρία. Αυτό το οποίο ζητήθηκε από την κα Καραμανώλη, κατά την κύρια εξέταση της, ήταν να παρουσιάσει μία δέσμη με ηλεκτρονικά μηνύματα (Τεκμήριο 21). Στα έγγραφα αυτά περιλαμβάνεται μια αναφορά η οποία περιγράφεται ως survey, κάποιου Colin Hewitt ο οποίος, σύμφωνα με όσα αναφέρει, στις 2.9.2009 επιθεώρησε το περιεχόμενο των δύο εμπορευματοκιβωτίων με τις πατάτες της εναγόμενης στο λιμάνι Thames port και προέβηκε σε κάποιες διαπιστώσεις σε σχέση με την κατάσταση που αυτές παρουσίαζαν, τις οποίες καταγράφει στην αναφορά του. Το Δικαστήριο, ενόψει του ότι δεν ηγέρθη οποιαδήποτε ένσταση από πλευράς Υπεράσπισης επέτρεψε την κατάθεση του εγγράφου αυτού. Το γεγονός όμως ότι επετράπη η κατάθεση του δεν δεσμεύει το Δικαστήριο να κάμει αποδεκτό και το περιεχόμενο του. Ολόκληρο το περιεχόμενο του συνιστά εξ΄ ακοής μαρτυρία. Φυσικά το Δικαστήριο γνωρίζει καλά τη νομολογημένη αρχή ότι μαρτυρία δεν αποκλείεται εκ μόνου του λόγου ότι είναι εξ' ακοής (Σταύρου κ.α. ν. Ττοουλουδιού κ.α.
(2012)1 (Β) Α.Α.Δ.1239). Όπως είναι επίσης νομολογημένο, η αξιολόγηση της βαρύτητας εξ' ακοής μαρτυρίας γίνεται από το πρωτόδικο Δικαστήριο το οποίο είναι ορθό να επεξηγεί τους λόγους για τους οποίους αποδίδει ή δεν αποδίδει βαρύτητα σε εξ' ακοής μαρτυρία (Ανδρέου κ.α. ν. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ.152 και Λευκόνικο Χρηματιστηριακή Λτδ ν. Χρυστάλλα άλλως Στάλω Χριστοδούλου ECLI:CY:AD:2016:A364, Πολ. Έφεση 6/11 ημερ. 15.7.2016). Στην υπό εξέταση υπόθεση, πέραν του ότι δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε επεξήγηση για τη μη παρουσία του προσώπου που ετοίμασε τη ρηθείσα αναφορά ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν υπάρχει ενώπιον μου ίχνος μαρτυρίας σε σχέση με την ειδικότητα του προσώπου αυτού, ιδιαίτερα κατά πόσο έχει τα προσόντα ή την πείρα τα οποία το καθιστούν ειδικό στο να εκφέρει την άποψη του επί της κατάστασης των πατατών της εναγόμενης, ιδιαίτερα δε επί του λόγου στον οποίο οφείλεται η αλλοίωση των πατατών. Ενόψει των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω, δεν θα μπορούσε να δοθεί από το Δικαστήριο οποιαδήποτε βαρύτητα στο περιεχόμενο της αναφοράς του προσώπου αυτού. Φυσικά παρά την απόρριψη του περιεχομένου του εγγράφου αυτού θα πρέπει να επισημάνω ότι το ότι οι πατάτες της εναγόμενης καταστράφηκαν αποτέλεσε κοινό τόπο. Η εναγόμενη φυσικά επιρρίπτει την ευθύνη για την καταστροφή τους στις ενάγουσες. Οι αξιώσεις των εναγουσών Το πρώτο κονδύλι το οποίο αξιώνουν οι ενάγουσες είναι το ποσό των δύο τιμολογίων - Τεκμήρια 4 και 6 - ήτοι συνολικό ποσό €5.722.24 το οποίο, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 αντιπροσωπεύει τα έξοδα των επίδικων φορτωτικών - Τεκμήρια 3 και 5 - και του ναύλου. Θα πρέπει να επισημάνω ότι το περιεχόμενο των ως άνω τιμολογίων παρέμεινε αδιαμφισβήτητο. Αναφέρω ακόμα ότι η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε κατ' ουσίαν ότι οι ενάγουσες δικαιούνται το ως άνω ποσό. Ο ίδιος ο Μ.Υ.2 στην παράγραφο 21 της γραπτής του δήλωσης (Τεκμήριο 13) η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του αναφέρει ότι από το ποσό που αξιώνει ανταπαιτητικά από τις ενάγουσες θα πρέπει να αφαιρεθεί το συμφωνηθέν ποσό των ναύλων εκ €5.722,24. Από τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι οι ενάγουσες δικαιούνται σε απόφαση για το ως άνω ποσό. Το δεύτερο αξιούμενο κονδύλι αφορά τα έξοδα τα οποία επωμίστηκαν οι ενάγουσες για την εκφόρτωση, συντήρηση και διατήρηση του φορτίου των πατατών στο λιμάνι εκφόρτωσης. Αποτελεί ήδη εύρημα μου ότι ο κατονομαζόμενος στις επίδικες φορτωτικές ως consignee του φορτίου, Holland Bazaar, αρνήθηκε να το παραλάβει. Αποτελεί επίσης εύρημα μου ότι συνεπεία της ως άνω αρνήσεως του consignee, το φορτίο παρέμεινε στην κατοχή της ενάγουσας 1 με αποτέλεσμα αυτή να επωμιστεί διάφορα έξοδα για την εκφόρτωση, συντήρηση και διαχείριση του στο λιμάνι εκφόρτωσης. Παρά το ότι οι ενάγουσες έχουν δικαίωμα, βάσει του όρου 25
(3)[1] των επίδικων φορτωτικών να ανακτήσουν από την εναγόμενη οποιαδήποτε δαπάνη στην οποία υποβλήθηκαν συνεπεία της ως άνω άρνησης του consignee, εντούτοις δεν παρουσίασαν την κατάλληλη μαρτυρία, όπως π.χ. αποδείξεις πληρωμής για να τεκμηριώσουν το αξιούμενο κονδύλι των £2.420 στερλινών. Όπως είναι νομολογημένο, η απόδειξη των ζημιών κινείται σε αυστηρά πλαίσια. Εναπόκειται στον ενάγοντα σε κάθε περίπτωση να αποδείξει με κατάλληλη μαρτυρία τα κονδύλια που συνιστούν τη ζημιά του (βλ. Ηρακλέους ν. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Ηρακλέους ν. Ταχύπλοου Σκάφους «Νίκη»
(1994)1 Α.Α.Δ. 510, 523 και British Transport Commission v. Gourley
(1956)A.C. 185). Ενόψει της ως άνω παράλειψης των εναγουσών καθίσταται φανερό ότι το αξιούμενο ποσό παρέμεινε παντελώς ατεκμηρίωτο με αποτέλεσμα να μην μπορεί να επιδικαστεί προς όφελος τους. Οι ενάγουσες, στηριζόμενες στον όρο 25 των επίδικων φορτωτικών, αξιώνουν επίσης το συνολικό ποσό των £7.940 στερλινών ως σταλίες (demurrage) ή/και ως προσυμφωνημένες αποζημιώσεις. Όπως ανέλυσε το ποσό αυτό ο Μ.Ε.1, η εναγόμενη οφείλει ποσό 55 στερλινών ανά μέρα για τις πρώτες δέκα μέρες από της άφιξης του φορτίου στο λιμάνι εκφόρτωσης και ποσό 90 στερλινών ανά μέρα για τις υπόλοιπες 38 μέρες. Στο δικόγραφο της αναφοράς το ποσό αυτό περιγράφεται ως συμφωνημένη αποζημίωση για κατακράτηση των εμπορευματοκιβωτίων εντός των οποίων μεταφέρθηκαν οι πατάτες της εναγόμενης. Ο όρος 25
(2)των επίδικων φορτωτικών έχει ως ακολούθως: «25.
(2)Τhe Merchant shall take delivery of the Goods within the time provided for in the Carrier's applicable Tariff, failing which the Merchant is liable to pay for the detention/demurrage charges at the rate stipulated in the Carrier's applicable Tariff.» Εν πρώτοις έχω να αναφέρω ότι αυτό το οποίο θα ανέμενα ήταν ότι στους όρους των επίδικων φορτωτικών θα καθορίζονταν ρητά τα συγκεκριμένα ποσά τα οποία χρεώνονται ανά μέρα σε περίπτωση κατακράτησης του εμπορευματοκιβωτίου. Η αόριστη αναφορά του όρου 25
(2)σε ποσοστά χρέωσης που εφαρμόζονται από το μεταφορέα, χωρίς να καθορίζονται τα συγκεκριμένα ποσοστά ή τα ποσά δεν μπορεί, κατά την άποψη μου, να δώσει έρεισμα στην αξίωση των εναγουσών για το συγκεκριμένο κονδύλι. Η παράλειψη των εναγουσών να καταστήσουν σαφή εκ των προτέρων τα ποσοστά χρέωσης της κατακράτησης (detention) του εμπορευματοκιβωτίου άφησε το ποσό το οποίο αξιώνουν ανά μέρα αυθαίρετο από κάθε άποψη. Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει ακόμα να προσθέσω ότι για να δικαιούντο στην επιδίκαση του ποσού αυτού θα έπρεπε να αποδείξουν ότι συνιστά τη ζημιά τους. Το γεγονός ότι γίνεται κάποια πρόνοια στους όρους των επίδικων φορτωτικών δεν το διαφοροποιεί από τις υπόλοιπες ζημιές ούτε απαλλάσσει τις ενάγουσες από την υποχρέωση προσκόμισης της κατάλληλης μαρτυρίας προς τεκμηρίωση του ότι συνιστά πράγματι τη ζημιά τους. Όμως τέτοια μαρτυρία δεν έχει παρουσιαστεί με αποτέλεσμα να παραμείνει ατεκμηρίωτο. Τα ίδια θα πρέπει να λεχθούν και σε σχέση με το αξιούμενο ποσοστό επιτοκίου ίσο προς euribor πλέον 3% ετησίως επί κάθε επιδικασθέντος ποσού. Ο τόκος αυτός αξιώνεται υπό μορφή αποζημιώσεων. Δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία ότι συνιστά τη ζημιά των εναγουσών. H ανταπαίτηση της εναγόμενης Όπως έχει ήδη αναφερθεί η εναγόμενη αξιώνει ανταπαιτητικά από τις ενάγουσες ποσό εκ £19.360 στερλινών το οποίο, κατά τον ισχυρισμό της, αντιπροσωπεύει το εισόδημα το οποίο απώλεσε συνεπεία της ισχυριζόμενης αντισυμβατικής συμπεριφοράς των εναγουσών ή/και συνεπεία αμέλειας τους. Θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι κατά τους ισχυρισμούς του Μ.Υ.2 ο παραλήπτης του φορτίου των πατατών αρνήθηκε να το παραλάβει λόγω ισχυριζόμενης καθυστέρησης στην άφιξη τους στο λιμάνι εκφόρτωσης. Το Δικαστήριο κατέληξε ότι δεν υπάρχει ενώπιον του αποδεκτή μαρτυρία που θα μπορούσε να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του Μ.Υ.2 ότι ο λόγος για τον οποίο ο παραλήπτης του φορτίου, ειδικότερα το πρόσωπο που κατονομάζεται ως consignee στις επίδικες φορτωτικές, αρνήθηκε να το παραλάβει ήταν η καθυστέρηση στην άφιξη του στο λιμάνι εκφόρτωσης. Το Δικαστήριο, για τους λόγους που επεξήγησε σε προγενέστερο σημείο της απόφασης του, απέρριψε τον ισχυρισμό του Μ.Υ.2 ότι του είχαν δοθεί διαβεβαιώσεις από εκπροσώπους των εναγουσών ότι η μεταφορά του φορτίου των πατατών στο λιμάνι εκφόρτωσης μπορούσε να πραγματοποιηθεί το αργότερο εντός 15 ημερών. Αντίθετα, κατέληξε σε εύρημα ότι δεν είχε συμφωνηθεί καθορισμένος χρόνος εντός του οποίου το φορτίο θα έπρεπε να φτάσει στο λιμάνι εκφόρτωσης. Υπενθυμίζω ότι ο όρος 6
(1)των επίδικων φορτωτικών ρητά προνοεί ότι οι μεταφορές δεν δεσμεύονται ότι τα εμπορεύματα θα αφιχθούν στο λιμάνι εκφόρτωσης σε καθορισμένο χρόνο. Στο δικόγραφο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της εναγόμενης προβάλλεται επίσης ο ισχυρισμός ότι ο χρόνος των 15 ημερών ήταν ο εύλογος υπό τις περιστάσεις για τη μεταφορά των εμπορευμάτων στο λιμάνι εκφόρτωσης. Ειδικότερα, η εναγόμενη ισχυρίζεται στο δικόγραφο της Υπεράσπισης της ότι εμπορεύματα όπως οι πατάτες, παραδίδονται το συντομότερο δυνατό, το πολύ σε 15 μέρες, επειδή οι τιμές τους κυμαίνονται ή/και αλλάζουν εύκολα στην αγορά, κάτι το οποίο ήταν εις γνώση των εναγουσών, καθυστέρηση δε στην παράδοση τους ανατρέπει ή/και ματαιώνει ή/και ακυρώνει την όλη συναλλαγή μεταξύ του πωλητή των πατατών και του παραλήπτη. Ενόψει του ότι και στο δικόγραφο της αναφοράς των εναγουσών υπάρχει ισχυρισμός ότι οι ενάγουσες μετέφεραν τα εμπορευματοκιβώτια στο λιμάνι εκφόρτωσης εντός ευλόγου χρόνου θα προχωρήσω να εξετάσω ποιός ήταν ο εύλογος χρόνος μεταφοράς των εμπορευμάτων. Το τι συνιστά εύλογο χρόνο είναι ζήτημα πραγματικό που εξετάζεται από το Δικαστήριο όχι αφηρημένα αλλά με βάση τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Αυτό το οποίο συνάγεται από την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία είναι ότι ο χρόνος μεταφοράς των πατατών στο λιμάνι εκφόρτωσης δεν ήταν ουσιώδης όρος της μεταξύ των μερών συμφωνίας. Όπως έχω ήδη αναφέρει, ο όρος 6
(1)των επίδικων φορτωτικών ρητά αναφέρει ότι οι μεταφορείς δεν δεσμεύονται ότι θα μεταφέρουν τα εμπορεύματα στο λιμάνι εκφόρτωσης εντός καθορισμένου χρόνου. Η εναγόμενη δεν επεδίωξε να καταστήσει τον χρόνο μεταφοράς των πατατών ουσιώδη όρο της συμφωνίας. Επιπρόσθετα, δεν υπάρχει ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία ότι ήταν εις γνώση των εναγουσών ότι οι τιμές τους τη συγκεκριμένη περίοδο μεταβάλλονταν συνεχώς από μέρα σε μέρα λόγω του ότι ωριμάζουν στο μεταξύ και οι πατάτες που παράγουν οι βόρειες χώρες της Ευρώπης. Δεν υπάρχει επίσης αποδεκτή μαρτυρία ότι είχαν ενημερωθεί από το Μ.Υ.2 καθ' οιονδήποτε τρόπο για την ως άνω συνεχή μεταβολή των τιμών των πατατών. Κάτω από τα δεδομένα που έχω παραθέσει αμέσως πιο πάνω, δεν θα μπορούσα να αποδεχτώ ότι ο χρόνος των 30 και 38 ημερών αντίστοιχα που χρειάστηκε για να μεταφερθούν οι πατάτες της εναγόμενης στο λιμάνι εκφόρτωσης, δεν ήταν ο εύλογος υπό τις περιστάσεις. Ενόψει των όσων περιγράφω πιο πάνω, καταλήγω ότι η εναγόμενη απέτυχε να αποδείξει ότι οι ενάγουσες παρέβησαν ή διέρρηξαν τη μεταξύ των μερών συμφωνία, ώστε να ήταν υπόλογες να την αποζημιώσουν. Διαζευκτικά η εναγόμενη καταλογίζει στις ενάγουσες ότι ήταν αμελείς. Θεωρώ ορθό να καταγράψω το τι συγκεκριμένα η εναγόμενη αποδίδει στις ενάγουσες, όπως περιγράφεται στις λεπτομέρειες αμέλειας των εναγουσών: α) Ενώ εγνώριζαν ή και όφειλαν να γνωρίζουν και από προηγούμενες μεταφορές για την εναγόμενη και προς τον ίδιον αγοραστή και από άλλους λόγους ή και συνθήκες και από την πρακτική της αγοράς ότι οι πατάτες θα έπρεπε να παραδοθούν πολύ σύντομα και το πολύ σε 15 περίπου μέρες παρέλειψαν να πράξουν τούτο ή και (β) Ενώ εγνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι οι τιμές των πατατών διακυμαίνονται στην αγορά και υπήρχε κίνδυνος μείωσης της τιμής και άρνησης των αγοραστών ή και παραληπτών να τες παραλάβουν αγνόησαν ή και αδιαφόρησαν προς αυτό τον κίνδυνο ή και (γ) Ενώ είχαν παραλάβει το φορτίο κατά ή περί την 13.6.2009 το πλοίο μεταφοράς τους κατέφθασε στο λιμάνι προορισμού κατά ή περί την 7.8.2009 ή και (δ) Ενώ ο χρόνος μεταφοράς ή και ναυσιπλοϊας ή και διαδρομής ενός φορτηγού ή και εμπορικού πλοίου από το Λιμάνι της Λεμεσού μέχρι το Λιμάνι της Αγγλίας δεν είναι πέραν των 4 έως 6 ημερών οι ενάγουσες μετέφεραν τες πατάτες 38 ημέρες μετά τη φόρτωση ή και παραλαβή τους από τους εναγόμενους αγνοώντας τους ορατούς κινδύνους ματαίωσης της συναλλαγής από την καθυστέρηση μεταφοράς των. Τίποτε από τα όσα η εναγομένη καταλογίζει στις ενάγουσες, όπως αυτά περιγράφονται πιο πάνω, μπορεί να ευσταθήσει. Ειδικά δε όσον αφορά τον ισχυρισμό της ότι οι ενάγουσες γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν και από προηγούμενες μεταφορές που έκαμαν για την εναγομένη ότι οι πατάτες θα έπρεπε να παραδοθούν το αργότερο σε 15 περίπου μέρες, θα πρέπει να επισημάνω ότι ο ίδιος ο Μ.Υ.2 στη γραπτή του δήλωση (Τεκμήριο 18) παραδέχεται ότι τα προηγούμενα φορτία πατατών μεταφέρθηκαν από τις ενάγουσες, κατά τον ίδιο μήνα, σε χρόνο 22 ημερών χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε μεταβολή στις τιμές των πατατών. Από τη στιγμή λοιπόν που τα προηγούμενα φορτία μεταφέρθηκαν σε 22 μέρες διερωτώμαι πως είναι δυνατό να ισχυρίζεται ότι τα επίδικα φορτία έπρεπε να παραδοθούν σε 15 μέρες το αργότερο. Ισχυρίζεται επίσης η εναγόμενη ότι λόγω της αμελείας των εναγουσών καταστράφηκαν τα επίδικα φορτία πατατών με αποτέλεσμα η εναγόμενη να υποστεί ζημιά ύψους £19.460 στερλινών. Εν πρώτοις θα πρέπει να αναφερθεί ότι η ευθύνη ενός μεταφορέα είναι αυστηρή. Είναι απόλυτα υπεύθυνος για την ασφάλεια των εμπορευμάτων καθ' ον χρόνο αυτά βρίσκονται στα χέρια του. Στην υπόθεση Standard Fruit Company (Bermuda) Limited κ.ά. ν. Gold Seal Skipping Company Ltd
(1997)1 Α.Α.Δ. 464, αναφέρονται τα ακόλουθα, σε σχέση με τα καθήκοντα και τις ευθύνες ενός μεταφορέα: «Ο μεταφορέας σύμφωνα με το κοινοδίκαιο έχει υποχρέωση σαν θεματοφύλακας (common carrier)να παραδώσει το φορτίο με ασφάλεια και είναι υπόλογος για οιαδήποτε ζημιά η οποία θα τους συμβεί κατά τη διάρκεια της μεταφοράς εκτός από συγκεκριμένες εξαιρέσεις. Στο σύγγραμμα Carver, Τόμος 1 (ανωτέρω), σελίδα 1 αναφέρονται τα εξής: "COMMON LAW LIABILITY The common law, with regard to the liability of a public carrier of goods, is strict. Apart from express contract he is, with certain exceptions, absolutely responsible for the safety of the goods while they remain in his hands as carrier."» Όπως έχει ήδη αναφερθεί αυτό το οποίο προκύπτει ως κοινός τόπος, είναι ότι τα φορτία με τις πατάτες της εναγόμενης καταστράφηκαν, συγκεκριμένα κατέστησαν ακατάλληλα για κατανάλωση. Όμως δεν έχει διαφανεί ότι αυτά καταστράφηκαν κατά τη μεταφορά τους από τις ενάγουσες. Στην περίπτωση που διαφαίνετο ότι είχαν καταστραφεί ή υποστεί οποιαδήποτε ζημιά θα ήταν αδιάφορο το κατά πόσο η καταστροφή οφείλετο στην αποσύνδεση των εμπορευματοκιβωτίων από το ηλεκτρικό ρεύμα, όπως ήταν η θέση της Υπεράσπισης, ή από οποιαδήποτε άλλη αιτία. Επισημαίνω ότι δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία ότι τα φορτία των πατατών επιθεωρήθηκαν από οιονδήποτε αμέσως μετά την άφιξη τους στο λιμάνι εκφόρτωσης ώστε να διαπιστωθεί η κατάσταση τους. Αντίθετα, διαπιστώθηκε ότι καταστράφηκαν πολύ αργότερα, μετά που ο consignee είχε αρνηθεί να τα παραλάβει, όταν οι ενάγουσες προσπάθησαν να τα πωλήσουν για να μετριάσουν τη ζημιά τους. Οι ενάγουσες θα ήταν υπεύθυνες για την καταστροφή των πατατών μόνο εφόσον διαπιστώνετο ότι καταστράφηκαν κατά τη μεταφορά τους ή μέχρι την ημερομηνία που θα έπρεπε να παραδοθούν στον κατονομαζόμενο στις επίδικες φορτωτικές ως consignee. Φυσικά δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι ο Μ.Υ.2 είχε ζητήσει από τις ενάγουσες να επιστρέψουν τα φορτία με τις πατάτες στην Κύπρο. Παρά το ότι οι ενάγουσες δεν είχαν συμβατική υποχρέωση να το πράξουν, εντούτοις αποδέκτηκαν να τα επιστρέψουν στην Κύπρο, έθεσαν όμως ως όρο για την επιστροφή τους την πληρωμή από την εναγομένη του ναύλου για τη μεταφορά τους στο λιμάνι εκφόρτωσης, τα έξοδα τα οποία είχαν υποστεί συνεπεία της άρνησης του παραλήπτη να τα παραλάβει στο λιμάνι εκφόρτωσης, καθώς και του ναύλου για την επιστροφή τους στην Κύπρο. Σύμφωνα δε με την καθ' όλα αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Ε.1 για να καθίστατο δυνατή η επιστροφή των φορτίων στην Κύπρο θα έπρεπε η εναγόμενη να καθίστατο η κάτοχος των επίδικων φορτωτικών τις οποίες θα έπρεπε να παραλάβει από την ενάγουσα 2, κάτι το οποίο ανέφερε ρητά στο Μ.Υ.2. Η εναγόμενη όμως δεν φαίνεται να αποδέχτηκε την πληρωμή των ως άνω ποσών, ουδέποτε δε παρέλαβε τις πρωτότυπες φορτωτικές. Κάτω από τις περιστάσεις που έχω περιγράψει πιο πάνω, είμαι της άποψης ότι οι ενάγουσες δεν μπορούν να βρεθούν υπεύθυνες για την καταστροφή των φορτίων των πατατών. Η μόνη υπεύθυνη ήταν η εναγόμενη, λόγω του ότι δεν προέβη στα απαραίτητα διαβήματα για να παραλάβει τα φορτία των πατατών μετά την άρνηση του παραλήπτη τους στο λιμάνι εκφόρτωσης να τα παραλάβει. Θα πρέπει επίσης να παραπέμψω στον όρο 25
(3)των επίδικων φορτωτικών, τον οποίο έχω παραθέσει αυτούσιο σε προγενέστερο σημείο της απόφασης μου, ο οποίος ρητά προνοεί ότι ο μεταφορέας μπορεί να αποθηκεύσει ή να φυλάξει τα αζήτητα εμπορεύματα, με κίνδυνο και με έξοδα του εμπόρου (at the sole risk and expense of the merchant) και η ευθύνη του μεταφορέα επί των αζήτητων εμπορευμάτων σταματά. Όπως είναι νομολογημένο, η απαλλαγή από ευθύνη πρέπει να βασίζεται σε σαφείς και ρητούς όρους στη φορτωτική για να έχει οποιοδήποτε αποτέλεσμα (Freetrade (Sal) v. Magelive International S.A. κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ.1412). Στις επίδικες φορτωτικές ο όρος 25
(3)είναι διατυπωμένος με σαφήνεια ώστε δεν αφήνει περιθώριο αμφιβολίας για την απαλλαγή των εναγουσών, συνεπεία της άρνησης του consignee να παραλάβει τα φορτία των πατατών. Εν πάση περιπτώσει, ακόμα και στην περίπτωση που δεν υπήρχε ο ως άνω όρος στις επίδικες φορτωτικές, από τη στιγμή που η εναγομένη ισχυρίζεται ότι οι ενάγουσες υπήρξαν αμελείς, είχε το βάρος, κατά την άποψη μου, να αποδείξει τις αμελείς πράξεις ή παραλείψεις των εναγουσών οι οποίες συνιστούν την αμέλεια της. Τόσο ο Μ.Υ.2 όσο και ο Μ.Υ.3 ισχυρίστηκαν ότι η καταστροφή των πατατών θα πρέπει να οφείλεται στην ελαττωματική λειτουργία των εμπορευματοκιβωτίων ή/και στην αλλαγή της σωστής θερμοκρασίας και υγρασίας, ακόμα και στη διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος. Όμως οι ως άνω ισχυρισμοί παρέμειναν σε θεωρητικό επίπεδο, αποτελούν δε απλή πιθανολόγηση. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί επ' αυτών για να καταλήξει σε ασφαλή ευρήματα αναφορικά με το λόγο ή τους λόγους καταστροφής των πατατών. Όσον αφορά το ύψος της αποζημίωσης που μπορεί να αξιωθεί σε περίπτωση καταστροφής του φορτίου, όπως είναι νομολογημένο αυτή υπολογίζεται σύμφωνα με την αξία του φορτίου στο χρόνο και στον τόπο παράδοσης (Επιτροπή Σιτηρών Κύπρου ν. Πλοίου «Anabella»
(2003)1 Α.Α.Δ.900). Στην υπό εξέταση υπόθεση η εναγόμενη αξιώνει ως αποζημίωση το εισόδημα το οποίο απώλεσε, ήτοι το ποσό των £19.360 στερλινών συνεπεία της καταστροφής των πατατών. Από τα όσα αναφέρω πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι η εναγόμενη δεν μπορεί να αξιώνει το ποσό αυτό ως αποζημίωση. Δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία ως προς την αξία του φορτίου των πατατών στο χρόνο και στον τόπο που έπρεπε να παραδοθεί. Συνεπώς το αξιούμενο ποσό των £19.360 στερλινών δεν θα μπορούσε να επιδικαστεί προς όφελος της. Έχοντας κατά νου όλα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, καταλήγω ότι η ανταπαίτηση της εναγομένης θα πρέπει να απορριφθεί. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, καταλήγω ότι οι ενάγουσες δικαιούνται στην έκδοση απόφασης για το ποσό των €5.722,24. Όσον αφορά τα έξοδα της αγωγής δεν βλέπω λόγο για απόκλιση από το γενικό κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Αναφορικά με την Ανταπαίτηση της εναγομένης δεν θα εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή εξόδων για το λόγο ότι συνεκδικάστηκε με την αγωγή. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγομένης για το ποσό των €5.722,24 με νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα, ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα υπολογισθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα να υπολογιστούν στην κλίμακα του ποσού της απόφασης. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .................. Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ Subject: Civil / Other actions / Final Αναφορά: Σύμβαση μεταφοράς δια θαλάσσης - Φορτωτική [1] 25
(3)Ιf the Merchant fails to take delivery of the Goods or part of them upon expiration of the Tariffs prescribed free time, the Goods shall be deemed to have been delivered to the Merchant and the Carrier may with or without notice, but subject to its lien, store or warehouse the unclaimed Goods at the sole risk and expense of the Merchant and the Carrier shall have a lien for all expenses incurred. Thereupon, the liability of Carrier in respect of the unclaimed Goods shall cease. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο