← Κύπρος

ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ & ΜΑΡΙΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 459/2010, 30/12/2016

ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ & ΜΑΡΙΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 459/2010, 30/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A555 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 459/2010 Μεταξύ: ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ & ΜΑΡΙΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσας και

  1. ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ
  2. ΛΙΖΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΗ Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - 30.12.2016 Για την Ενάγουσα: κ. Σ. Φασουλιώτης για Χρήστο Πουργουρίδη & Σία Για τους Εναγόμενους: κα Σ. Χριστοδούλου - Γεωργίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η απαίτηση της Ενάγουσας εναντίον των Εναγόμενων είναι: Α. €78,044 ποσό οφειλόμενο υπό των Εναγομένων προς την Ενάγουσα. Β. Τόκους προς 7% ως προνοείται στη «συμφωνία» των διαδίκων, από 31/3/
  3. Γ. Διαζευκτικά νόμιμους τόκους. Η Ενάγουσα κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν Εργοληπτική Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης με έδρα τη Λεμεσό και ασχολείτο με οικοδομές. Κατά ή περί την 18.2.2008 δυνάμει εγγράφου συμφωνίας που υπογράφτηκε στη Λεμεσό η Ενάγουσα συνεφώνησε με τους Εναγόμενους όπως η Ενάγουσα πωλήσει και οι Εναγόμενοι αγοράσουν το ένα δεύτερο μερίδιο του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 8573, τεμάχιο 318 του Φύλλου/Σχεδίου 53/60, το οποίο ήταν ιδιοκτησία της Ενάγουσας. Μεταξύ άλλων η συμφωνία ημερομηνίας 18.2.2008 (που στη συνέχεια θα καλείται «η συμφωνία») προνοούσε ότι η ενάγουσα θα ανεγείρει εντός του πωλούμενου ακινήτου μία οικία όπως φαίνεται στο επισυνημμένο επί της συμφωνίας αρχιτεκτονικό σχέδιο και σύμφωνα με τους επισυναπτόμενους όρους κατασκευής. Προνοείτο περαιτέρω στη συμφωνία ότι η Ενάγουσα είχε υποχρέωση να ανεγείρει και αποπερατώσει την οικία εντός του πωλουμένου ακινήτου και να μεταβιβάσει το ακίνητο με την ανεγερθείσα οικία στο όνομα των Εναγόμενων. Οι Εναγόμενοι ανέλαβαν να καταβάλουν στην Ενάγουσα το ποσό των €299.000 (διακοσίων ενενήντα εννέα χιλιάδων Ευρώ), πλέον τόκο προς 7% κατ΄ έτος επί του εκάστοτε καθυστερημένου πληρωτέου ποσού. Κατά τη διάρκεια των κατασκευών για την ανέγερση της επίδικης οικίας οι Εναγόμενοι ζήτησαν από την Ενάγουσα τη κατασκευή πρόσθετων εργασιών (extras) και κατασκευών, αναλαμβάνοντας προφορικά να τις αποπληρώσουν καταβάλλοντας το συμφωνηθέν ποσό των €28.500 (είκοσι οκτώ χιλιάδων πεντακοσίων Ευρώ), όπως φαίνεται στις λεπτομέρειες που παραθέτει στην έκθεση απαίτησης. Η Ενάγουσα διεκπεραίωσε και αποπεράτωσε όλες τις εργασίες και εκπλήρωσε όλες τις υποχρεώσεις της παραδίδοντας στους Εναγόμενους ολοκληρωμένη την οικία στις 31.3.
  4. Περαιτέρω, κατόπιν προτροπών και διευκολύνσεων που ζήτησαν οι Εναγόμενοι, η Ενάγουσα μεταβίβασε στους Εναγόμενους το επίδικο ακίνητο την 11.6.2008 εκπληρώνοντας και με αυτό τον τρόπο όλες τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από την επίδικη συμφωνία. Οι Εναγόμενοι κατέβαλαν σε διάφορες ημερομηνίες το συνολικό ποσό των €249.455 και παραμένει υπόλοιπο το ποσό των €78.044 συμπεριλαμβανομένων των περαιτέρω (extra) εργασιών. Παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις που οι Εναγόμενοι έδωσαν στην Ενάγουσα ότι θα εξοφλούσαν το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό, παραλείπουν να το πράξουν. Οι Εναγόμενοι αρνούνται τους ισχυρισμούς της ενάγουσας και ισχυρίζονται ότι όχι μόνο δεν αποπεράτωσε την οικία τους σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας και σύμφωνα με τους όρους της άδειας οικοδομής και των σχεδίων αλλά υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση στις εργασίες με αποτέλεσμα οι εναγόμενοι να υποχρεωθούν να εγκατασταθούν σ' αυτή χωρίς ποτέ να γίνει η δέουσα παράδοση και αποδοχή των εργασιών. Είναι δε ισχυρισμός των Εναγομένων ότι λόγω της υπέρμετρης καθυστέρησης στις εργασίες αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν στην οικία για τον λόγο ότι η οικία την οποία ενοικίαζαν έπρεπε να παραδοθεί στους ιδιοκτήτες της. Η αναφερόμενη μεταβίβαση αφορούσε το ακίνητο όχι όμως και την οικία δηλαδή μεταβιβάστηκε το ακίνητο ως οικόπεδο και δεν υπάρχει αναφορά ότι σ' αυτό υπάρχει οικία. Είναι ο ισχυρισμός των Εναγόμενων ότι η Ενάγουσα δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η Ενάγουσα όχι μόνο δεν έχει τηρήσει τις υποχρεώσεις της αλλά και η οικία την οποία έχει ανεγείρει δεν είναι σύμφωνα με τους όρους της αδείας οικοδομής και τα υποβληθέντα αρχιτεκτονικά σχέδια με αποτέλεσμα να μη μπορεί σήμερα να εκδοθεί άδεια και να απορριφθεί αίτηση των Εναγόμενων για επιχορήγηση από την ευρωπαϊκή ένωση και να υποστούν ζημιά πέραν των €40.000,
  5. Η Ενάγουσα δεν έχει ανεγείρει την οικοδομή στα σωστά τετραγωνικά μέτρα δηλαδή έχει ανεγείρει αυτή σε μικρότερα μέτρα. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στη στέγη, τα σκαλιά και στον όροφο της οικοδομής, στη κουζίνα και την αυλή. Κατά την εκτέλεση των οικοδομικών εργασιών η Ενάγουσα έχει προβεί σε σωρεία ελαττωματικών εργασιών με αποτέλεσμα οι Εναγόμενοι να διαμαρτυρηθούν και να ζητήσουν ανεξάρτητη εκτίμηση και έκθεση από εμπειρογνώμονα εκτιμητή και συνεπεία όλων των κακοτεχνιών είναι πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο να εκδοθεί τελική έγκριση της οικοδομής. Συνεπεία όλων των πιο πάνω οι Εναγόμενοι, όπως ισχυρίζονται, αναγκάστηκαν να υποβληθούν σε περαιτέρω έξοδα για να μπορέσουν να εγκατασταθούν στην οικία τους ανερχόμενα περίπου στο ποσό των €9,350.00 (Ποσό €5,400 για ενοίκια λόγω καθυστέρησης στην παράδοση, €2,600 για ήδη υγιεινής τα οποία αναγκάστηκαν να αγοράσουν οι ίδιοι, €800,00 για την ολοκλήρωσε των πισινών κατασκευών, για τα χερούλια των πόρτων, ερμαριών και κουζίνας τα οποία αναγκάστηκαν να πάρουν οι ίδιοι. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι για να διορθώσουν την οικία και να γίνει σύμφωνα με τους όρους της αδείας οικοδομής ώστε να μπορεί να τους δοθεί τελική έγκριση θα απαιτηθεί να γίνουν κατεδαφίσεις και νέες εργασίες το κόστος των οποίων ανέρχεται στο ποσό των €110.000 περίπου. Οι Εναγόμενοι ανταπαιτούν εναντίον της Ενάγουσας τα πιο κάτω: Α. €40.000 απολεσθείσα επιχορήγηση υπαιτιότητι της Ενάγουσας. Β. €110.000 για επιδιόρθωση κακοτεχνιών ώστε να μπορεί να εκδοθεί τελική έγκριση. Γ. €9,350.00 ως η παράγραφος αρ. 12 ανωτέρω αναφέρεται. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να υποχρεούται η Ενάγουσα να εγγράψει επ' ονόματι των Εναγομένων και την οικία στον τίτλο εγγραφής του ακινήτου. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση η Ενάγουσα επαναλαμβάνει ότι έχει αποπερατώσει πλήρως την οικία σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας ημερομηνίας 18.02.2018 και σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια. Επαναλαμβάνει επίσης ότι οι Εναγόμενοι αποδέχτηκαν ανεπιφύλακτα την παραλαβή της κατοικίας και δεν εξέφρασαν κανένα παράπονο για τις εκτελεσθείσες εργασίες. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι αν υπήρξε οποιαδήποτε καθυστέρηση στην παράδοση της κατοικίας, αυτή οφείλεται καθαρά και μόνο στους Εναγόμενους οι οποίοι δεν κατέβαλαν έγκαιρα το τίμημα αγοράς όπως προνοούσε η παράγραφος 4 της συμφωνίας ημερομηνίας 18.02.
  6. Οι Εναγόμενοι ουδέποτε μέχρι και την καταχώρηση της Υπεράσπισής τους παραπονέθηκαν στην Ενάγουσα για ύπαρξη καθυστέρησης και η συμπεριφορά τους αυτή τους εμποδίζει να εγείρουν τώρα ισχυρισμούς για ύπαρξη δήθεν καθυστέρησης στην αποπεράτωση και παράδοση της κατοικίας. Η Ενάγουσα απορρίπτει τους ισχυρισμούς της παραγράφου 10 της Έκθεσης Υπεράσπισης και αναφέρει περαιτέρω ότι οι ισχυρισμοί αυτοί είναι παντελώς αβάσιμοι καθότι η έκδοση τελικού πιστοποιητικού έγκρισης δεν επηρεάζεται από την ύπαρξη ισχυριζόμενων ελαττωματικών εργασιών, την ύπαρξη των οποίων, εν πάση περιπτώσει, αρνείται. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι οι ισχυρισμοί των Εναγομένων για δήθεν υπέρμετρη καθυστέρηση και ύπαρξη κακοτεχνιών αποτελούν σκέψεις εκ των υστέρων σε μια προσπάθεια των Εναγόμενων να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους και αρνούνται ότι οι Εναγόμενοι δικαιούνται σε οποιαδήποτε ανταπαίτηση εναντίον τους. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Ενάγουσα κάλεσε τέσσερις μάρτυρες, τον Μάριο Ιωάννου (Μ.Ε.1), τον Πολυδεύκη Ιωάννου (Μ.Ε.2), τον Οράτιο Στυλιανού (Μ.Ε.3) και τον Άντρο Πολυκάρπου (Μ.Ε.4). Για τους Εναγόμενους έδωσε μαρτυρία ο Εναγόμενος 1 Θεοχάρης Χριστοφή (Μ.Υ.1) και ο Ανδρέας Μουζούρης (Μ.Υ.2). Ο Μ.Ε.1 υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης που έγινε Τεκμήριο Α και κατέθεσε τα Τεκμήρια 1 -
  7. Στη δήλωση του αναφέρει, μεταξύ άλλων ότι είναι ένας εκ των διευθυντών της Ενάγουσας, η οποία ασχολείται με εργοληπτικές εργασίες. Κατά ή περί τις 18.2.2008 η Ενάγουσα συνήψε γραπτή συμφωνία με τους Εναγόμενους, σύμφωνα με την οποία πώλησε στους Εναγόμενους το ½ μερίδιο του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 8573 στη κοινότητα Επισκοπής στη Λεμεσό μαζί με την υπό ανέγερση οικία, σύμφωνα με το επισυνημμένο αρχιτεκτονικό σχέδιο και τους επισυναπτόμενους όρους κατασκευής. Στο αρχιτεκτονικό σχέδιο υπήρχε πρόνοια για πισίνα αλλά οι Εναγόμενοι δεν θέλησαν την κατασκευή της λόγω κόστους. Το τίμημα πώλησης ανερχόταν στις €299.000 και η πληρωμή θα γινόταν με την εξέλιξη του έργου. Κατά την διάρκεια των εργασιών οι Εναγόμενοι ζήτησαν και την εκτέλεση πρόσθετων εργασιών ύψους €28.500 αναλαμβάνοντας προφορικά την υποχρέωση πληρωμής. Οι Εναγόμενοι κατέβαλαν το ποσό των €239.204 αλλά παραλείπουν να καταβάλουν το υπόλοιπο οφειλόμενο, όπως και το κόστος για τις έξτρα εργασίες. Στον μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι η οικοδομή δεν ανεγέρθηκε σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια, θέση που ο μάρτυρας δεν αποδέχτηκε και ανέφερε ότι οι Εναγόμενοι παρέλαβαν την οικοδομή χωρίς οποιοδήποτε παράπονο. Υπεβλήθηκε επίσης η θέση ότι η οικοδομή δεν έχει ολοκληρωθεί και υπάρχουν εργασίες που δεν εκτελέστηκαν καθόλου, θέσεις τις οποίες επίσης δεν αποδέχτηκε ο μάρτυρας. Ανέφερε στη μαρτυρία του επίσης ότι στην οικοδομή δεν τοποθετήθηκαν αλουμίνια αλλά PVC, θέση με την οποία συμφώνησε ο μάρτυρας και ανέφερε επίσης ότι οι Εναγόμενοι διόρισαν και τον μπογιατζή για την οικοδομή και, όπως ανέφερε, το κόστος για τα δύο συγκεκριμένα θέματα αφαιρέθηκε από το αρχικό ποσό της προσφοράς. Ήταν η θέση της κας Χριστοδούλου ότι η πισίνα δεν αφορούσε έξτρα εργασίες αλλά συμπεριλαμβανόταν στο συμβόλαιο, θέση με την οποία δεν συμφώνησε ο μάρτυρας και, όπως ανέφερε, δεν υπήρχε πρόνοια στο συμβόλαιο για την πισίνα, το συμβόλαιο ανέφερε ξεκάθαρα τι ακριβώς αφορούσε και μέσα σε αυτό δεν συμπεριλαμβανόταν η πισίνα. Ανέφερε επίσης στην αντεξέταση του ότι έγιναν κάποιες αλλαγές στη βάση των κατασκευαστικών εργασιών, όπως για παράδειγμα τα σκαλιά της εισόδου, όμως αυτό έγινε με την έγκριση του αρχιτέκτονα. Αποδέχτηκε επίσης ότι δεν κατασκευάστηκε το γκαράζ ούτε και η πέργολα. Ήταν επίσης η θέση της κας Χριστοδούλου ότι το ντεπόζιτο του νερού θα έπρεπε να τοποθετηθεί μέσα στη στέγη και με τον τρόπο που έχει τοποθετηθεί δημιουργούντα λιμνάζοντα νερά, θέσεις τις οποίες δεν αποδέχτηκε ο μάρτυρας. Ο Μ.Ε.2 υιοθέτησε επίσης το περιεχόμενο της δικής του γραπτής δήλωσης που έγινε Τεκμήριο Β. Όπως αναφέρει στη δήλωση του είναι διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας. Όταν ξεκίνησαν οι εργασίες στην οικοδομή και οι δυο Εναγόμενοι πήγαιναν καθημερινά και είχαν γνώμη για τα πάντα. Ζητούσαν συνεχώς τροποποιήσεις και όλες οι τροποποιήσεις έφεραν καθυστέρηση στο έργο. Όπως ανέφερε στην αντεξέτασή του, τη συμφωνία με τους Εναγόμενους την έκανε ο ίδιος και ο ίδιος έλεγχε τις εργασίες, αφού είναι οικοδόμος και ο αδελφός του είναι καλουψιής. Συμφώνησαν, όπως ανέφερε, να γίνουν οι αλλαγές που ήθελαν οι Εναγόμενοι και μετά να γίνουν τα σχέδια με τις τροποποιήσεις ώστε να εξασφαλιστεί το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Ο αρχιτέκτονας τηλεφωνούσε στους Εναγόμενους οι οποίοι όμως δεν έρχονταν να υπογράψουν. Οι αλλαγές ήταν σύμφωνα με τις επιθυμίες των Εναγομένων και όπως οι Εναγόμενοι ζήτησαν να γίνουν. Υπεβλήθηκε στο μάρτυρα ότι στο ισόγειο της οικοδομής δεν ανεγέρθηκε αποχωρητήριο γιατί η σκάλα ήταν τόσο χαμηλά που δεν μπορούσε να κατασκευαστεί αποχωρητήριο και ο χώρος έγινε αποθήκη με εξωτερική πόρτα. Ο μάρτυρας δεν αποδέχτηκε τις θέσεις της κας Χριστοδούλου και όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «αν θέλετε να πάμε να τα δούμε». Υπεβλήθηκε επίσης η θέση ότι η οικοδομή έχει στατικά προβλήματα και σωρεία ελαττωμάτων για τα οποία υπεύθυνη είναι η Ενάγουσα, θέσεις με τις οποίες διαφώνησε ο μάρτυρας. Ανέφερε περαιτέρω στη μαρτυρία του ότι η πισίνα ήταν μέσα στα αρχικά σχέδια, στη συνέχεια οι Εναγόμενοι ανέφεραν ότι δεν επιθυμούσαν να την ανεγείρουν γιατί το κόστος ήταν περίπου ΛΚ10.000, στη συνέχεια ζήτησαν να γίνουν τα τοιχώματα γιατί αργότερα δεν θα μπορούσε να μπει εκσκαφέας στην αυλή και έτσι άρχισαν να κατασκευάζουν την πισίνα για την οποία πλήρωσαν οι Ενάγοντες. Οι Εναγόμενοι αποδέχτηκαν την παράδοση της κατοικίας, τοποθετήθηκε το ρεύμα, εγκαταστάθηκαν στην οικία χωρίς να εκφράσουν κανένα παράπονο. Σε υποβολή της κας Χριστοδούλου ότι οι Εναγόμενοι ενοικίαζαν σπίτι και με την καθυστέρηση επιβαρύνθηκαν με ενοίκια, ο μάρτυρας ανέφερε ότι το σπίτι ανήκε στην Εναγόμενη 2 και σε καμία περίπτωση δεν ήταν ενοικιαζόμενο. Υπεβλήθηκε επίσης η θέση ότι η οικία ήταν κατά 9 τ.μ. πιο μικρή από τα αρχικά σχέδια και ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτό έπρεπε να γίνει για να καλυφθούν ότι ζήτησαν οι Εναγόμενοι. Την παράδοση της κατοικίας την έκαμε ο ίδιος και ο ίδιος τους παρέδωσε τα κλειδιά. Παραδέχτηκε ότι υπήρξε καθυστέρηση στην παράδοση αλλά, όπως ανέφερε, αυτό έγινε με τη συγκατάθεση των Εναγομένων. Αρνήθηκε ότι λόγω της δικής του συμπεριφοράς και καθυστέρηση στις εργασίες οι Εναγόμενοι έχασαν επιχορήγηση όπως ισχυρίζονται που αφορούσε τα αλουμίνια και, όπως ανέφερε, μέχρι και σήμερα υπάρχει το σχετικό σχέδιο για τις καινούριες οικοδομές. Οι Εναγόμενοι, όπως ανέφερε, απλώς δεν υπόβαλαν αίτηση. Ο Μ.Ε.3 ανέφερε ότι συνεργάζεται με την Ενάγουσα εταιρεία και έκαμε τα ηλεκτρικά που αφορούσαν την επίδικη οικία, αρχικά σε συνεργασία με την Ενάγουσα και στη συνέχεια με τους Εναγόμενους. Του ζήτησαν, όπως ανέφερε, οι Εναγόμενοι να αφαιρέσει τα cover για να μπογιατιστεί το σπίτι και στη συνέχεια να τοποθετήσουν φώτα στη σκάλα. Αυτά δεν ήταν μέσα στα αρχικά σχέδια και έτσι έπρεπε να απευθυνθούν στο μελετητή του έργου και στη συνέχεια στην ηλεκτρική για να τα εγκρίνει. Στο μάρτυρα υποβλήθηκε ότι ο λόγος που αφαιρέθηκαν τα cover ήταν γιατί υπήρχαν κενά και τρύπες, θέσεις που ο μάρτυρας δεν αποδέχτηκε και όπως ανέφερε δεν μπορεί να είχαν όλα τρύπες, αφαιρέθηκαν γιατί οι Εναγόμενοι ήθελαν να γίνει το μπογιάτισμα ώστε να μην καλυφθούν και τα cover και να μπογιατιστούν έτσι αφαιρέθηκαν όλα και πήρε σχεδόν μια βδομάδα για να αποκατασταθούν. Ήταν η θέση της κας Χριστοδούλου ότι τα cover αφαιρέθηκαν για να διορθωθούν λάθη του μάρτυρα, θέση την οποία ο μάρτυρας δεν αποδέχτηκε. Τελευταίος μάρτυρας για την Ενάγουσα ήταν ο Μ.Ε.4 Άντρος Πολυκάρπου ο οποίος ανέφερε ότι ήταν ο αρχιτέκτονας και μηχανικός του έργου. Στο χρόνο σχεδιασμού της οικίας, αυτή αγοράστηκε από τους Εναγόμενους και η Εναγόμενη 2 τον επισκέφθηκε για αλλαγές στα αρχιτεκτονικά σχέδια. Ό,τι αλλαγές ζήτησε αυτές έγιναν και όπως ανέφερε είναι στο συμβόλαιο που περιγράφεται τι θα γίνει και τι δεν θα γίνει σε μια οικοδομή. Στα σχέδια υπήρχε πρόνοια για πισίνα, οι Εναγόμενοι τον ρώτησαν αν θα υπήρχε πρόβλημα να μην γίνει η πισίνα και ο ίδιος τους ανέφερε ότι θα πρέπει να γίνουν τροποποιήσεις ώστε να συνάδει με τα σχέδια αλλά στο τέλος η πισίνα έγινε. Στο μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι υπήρχε πρόβλημα στις κολόνες της οικοδομής, ο οποίος ανέφερε ότι οι κολόνες έγιναν κάτω από επίβλεψη και του ανέφερε ο Μ.Ε.1 ότι δεν άρεσε στους αγοραστές να υπάρχουν προεξοχές στις κολόνες αλλά επιθυμούσαν να είναι όλα σε ευθεία. Για να γινόταν αυτό όμως έπρεπε να γίνει στατική μελέτη του κτιρίου η οποία αν έδειχνε ότι δεν θα υπήρχε πρόβλημα θα μπορούσε να γίνει και να μην υπάρχουν προεξοχές στις κολόνες και δεν θα υπήρχε πρόβλημα εάν το πλάτος της κολόνας ήταν 20 αντί 25 εκατοστά. Δεν ήταν οι Εναγόμενοι που του ανέφεραν την επιθυμία τους για να είναι χωρίς προεξοχές οι κολόνες, όμως ο Μ.Ε.1 του ανέφερε ότι αυτή ήταν απαίτηση των Εναγόμενων. Υπεβλήθηκε στο μάρτυρα ότι ουδέποτε οι Εναγόμενοι έδωσαν τέτοιες οδηγίες. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 δεν θα έκαμναν κάτι το οποίο δεν θα ήθελαν οι πελάτες τους και δεν θα υπήρχε λόγος να γίνει εάν δεν το ζητούσαν οι Εναγόμενοι. Η Εναγόμενη 2 τον επισκέφθηκε επανειλημμένα και έκαμνε επανειλημμένα αλλαγές. Το γκαράζ, όπως ανέφερε, έγινε με ξύλινη κατασκευή και όχι με μπετόν και το ντεπόζιτο του νερού ήταν μέσα στη στέγη. Ο Εναγόμενος 1 υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης Τεκμήριο Γ και κατέθεσε τα Τεκμήρια 8 - 13 και το Τεκμήριο
  8. Στη γραπτή του δήλωση ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι με την Ενάγουσα υπέγραψαν συμφωνία αγοράς της οικίας στις 18.2.2008 και κατέβαλε στην Ενάγουσα το ποσό των €239.
  9. Παραδέχεται στη γραπτή του δήλωση ότι παραμένει υπόλοιπο για εξόφληση του τιμήματος αγοράς ύψους €50.000 περίπου. Είναι ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 1 ότι η Ενάγουσα κατά την εκτέλεση των εργασιών της δεν τήρησε τις δεσμεύσεις της και δεν εκτέλεσε τις υποχρεώσεις της, παραθέτοντας στη γραπτή του δήλωση πράξεις της Ενάγουσας, που όπως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος 1, καταδεικνύουν ότι δεν συμμορφώθηκε με τους όρους της άδειας οικοδομής. Η Ενάγουσα καθυστέρησε, όπως αναφέρει περαιτέρω, την ολοκλήρωση των εργασιών για περίοδο δέκα μηνών με αποτέλεσμα να μην γίνει αποδεκτή η αίτηση τους για επιχορήγηση των αλουμινίων. Καθημερινά ανέφερε ότι βρισκόταν στο χώρο της οικοδομής, είχε καθημερινή επαφή με τον Μ.Ε.1 αλλά ουδέποτε είδε τον αρχιτέκτονα του έργου να επισκεφθεί την οικία. Δεν έγινε γκαράζ, όπως ανέφερε στη μαρτυρία του, αλλά ούτε και κατασκευάστηκε πέργολα. Δεν απέστειλε οποιαδήποτε επιστολή στην Ενάγουσα για κακοτεχνίες αλλά όταν οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 ζήτησαν να τους πληρώσει, τους ανέφερε ότι δεν θα πληρώσει γιατί δεν έκαμαν τη στέγη ούτε και το γκαράζ και τότε, όπως ανέφερε, δεν γνώριζε ότι το σπίτι έγινε πιο μικρό. Ανέφερε περαιτέρω ότι η οικία παρουσιάζει σοβαρές υγρασίες, το ένα υπνοδωμάτιο στάζει και όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, λόγω λαθών στις αποχετεύσεις «όλο το σπίτι μυρίζει σαν βόθρος». Από τους πρώτους μήνες που μετακόμισαν στο σπίτι και λόγω των προβλημάτων που παρουσίαζε η σύζυγος του από το άγχος της διαπιστώθηκε με καρκίνο. Ο ίδιος αρνείται ότι παρέλαβε την οικία και, όπως ανέφερε, δεν έκαμε καμία προσπάθεια να εξασφαλίσει πιστοποιητικό τελικής έγκρισης αφού το σπίτι είναι ατέλειωτο. Λόγω της καθυστέρησης στην παράδοση της οικοδομής έχασαν την προθεσμία για υποβολή αίτησης για χορηγία σχετικά με τα αλουμίνια και αυτό το καταλογίζει στην Ενάγουσα και απαιτεί το ποσό με την ανταπαίτηση του. Δεν αποδέχεται, όπως ανέφερε, τις έξτρα εργασίες γιατί οποιαδήποτε έξτρα εργασία έπρεπε να γίνει με διατακτικό και η Ενάγουσα δεν έβγαλε οποιοδήποτε διατακτικό ότι απαιτούσε πληρωμή. Στον Εναγόμενο υπεβλήθηκε ότι κατά την υπογραφή της συμφωνίας με την Ενάγουσα δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν την κατασκευή της πισίνας και για το λόγο αυτό δεν περιλαμβάνεται η κατασκευή της στην αρχική συμφωνία. Ο Μ.Υ.2 ανέφερε ότι επιθεώρησε την επίδικη οικία και ετοίμασε σχετική έκθεση το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε και κατέθεσε την έκθεση σαν Τεκμήριο
  10. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε επανειλημμένα σε αρχιτεκτονικά σχέδια τα οποία όμως δεν έχουν κατατεθεί ως τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου και κατά συνέπεια οι αναφορές του μάρτυρα παρέμειναν μετέωρες. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις, μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους και στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Έχω παρατηρήσει με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες όπως κατέθεταν μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα και έχω εξετάσει τόσο το περιεχόμενο της μαρτυρίας του καθ' ενός ξεχωριστά όσο και σε συσχετισμό με την υπόλοιπη μαρτυρία. Θα πρέπει να τονιστεί κατ' αρχή ότι η παρούσα υπόθεση, ως πολιτική υπόθεση, θα κριθεί επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ ολοκλήρου είτε μερικώς (βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου

(1988)1 ΑΑΔ 263). Η Απαίτηση της Ενάγουσας, όπως φαίνεται μέσα από την Έκθεση Απαίτησης της, αφορά το ποσό των €49.544 σαν υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης της επίδικης κατοικίας και ποσό €28.500 σαν έξτρα εργασίες. Ο Εναγόμενος 2 παραδέχτηκε στη μαρτυρία του ότι δεν κατέβαλε στους Ενάγοντες το ποσό των €49.544 αλλά ισχυρίζεται ότι ο λόγος που δεν κατέβαλε το ποσό αυτό είναι οι κακοτεχνίες που παρουσιάζει η οικία τα πολλά προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί στην οικία, με αποτέλεσμα να απαιτεί από τους Ενάγοντες ποσό €110.000 για επιδιόρθωση των κακοτεχνιών αυτών ώστε να μπορέσει να εξασφαλίσει όπως ισχυρίζεται πιστοποιητικό τελικής έγκρισης για την οικία. Οι Εναγόμενοι αμφισβητούν επίσης το ύψος των έξτρα εργασιών και αμφισβητούν ιδιαίτερα ότι το κόστος κατασκευής της πισίνας που ανέρχεται στις €17.000 αφορά έξτρα εργασίες. Είναι ο ισχυρισμός των Εναγομένων ότι το κόστος κατασκευής της πισίνας συμπεριλαμβάνεται στην αρχική συμφωνία Τεκμήριο 1 και η Ενάγουσα δεν μπορεί να απαιτεί το ποσό αυτό σαν έξτρα εργασίες. Όπως φαίνεται μέσα από τη μαρτυρία του Μ.Υ.1, οι Εναγόμενοι, παρά τους ισχυρισμούς τους για κακοτεχνίες εκ μέρους της Ενάγουσας, δεν έχουν προβεί σε οποιαδήποτε διαβήματα αποκατάστασης παρά το γεγονός ότι έχουν εγκατασταθεί στην οικία από το
  1. Έχουν καλέσει ως Μ.Υ.2 τον πολιτικό μηχανικό Ανδρέα Μουζούρη ο οποίος ετοίμασε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 17 έκθεση στην οποία περιγράφονται κακοτεχνίες και ζημιές στην οικία των Εναγόμενων, οι οποίες εντοπίστηκαν από τον μάρτυρα τον Απρίλιο
  2. Παραλείπει όμως στην έκθεση του ο Μ.Υ.2 να καθορίσει το κόστος αποκατάστασης των ζημιών αυτών και το ερώτημα που προβάλλει είναι πώς οι Εναγόμενοι καθόρισαν το κόστος αποκατάστασης των ζημιών στις €110.
  3. Αφού η οικία παρουσιάζει τόσα προβλήματα, όπως είναι ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 2, σε βαθμό που δεν μπορεί να εξασφαλιστεί πιστοποιητικό τελικής έγκρισης γιατί οι Εναγόμενοι δεν έχουν πράξει οτιδήποτε ώστε να περιορίσουν πρώτα την ζημιά και δεύτερο να την διεκδικήσουν από τους υπαίτιους, εάν αυτή είναι η Ενάγουσα. Ενώ ο Μ.Υ.1 ανέφερε ότι από την πρώτη μέρα που εγκαταστάθηκαν στην οικία, αυτή μύριζε «σαν βόθρος», τίποτε δεν έκαμε για να διορθωθεί το πρόβλημα αυτό και για οκτώ χρόνια ανέχθηκε όπως φαίνεται ένα τέτοιο πρόβλημα. Ο Μ.Υ.2 εντόπισε όπως ισχυρίζεται σωρεία προβλημάτων αλλά παρέλειψε να καθορίσει το κόστος αποκατάστασης τους. Ως αποτέλεσμα, οι αναφορές των Εναγόμενων στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης τους για ζημιά ύψους €110.000 παρέμειναν μετέωρες. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει, κατά την κρίση μου, ότι οι ισχυρισμοί που προέβαλε ο Εναγόμενος 1 (Μ.Υ.1) στη μαρτυρία του, δεν ανταποκρίνονται στα πραγματικά γεγονότα αλλά οι ισχυρισμοί αυτοί χαρακτηρίζουν και την υπερβολή στη μαρτυρία του. Ο Εναγόμενος 1 δεν είχε κανένα ενδοιασμό να χρησιμοποιήσει τα σοβαρά προβλήματα υγείας της συζύγου του και να τα συνδέσει με τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες και την κακή ποιότητα εργασιών των Εναγόντων, όμως ο ίδιος τίποτε δεν έκαμε για οκτώ χρόνια ώστε να επιλύσει έστω ένα πρόβλημα. Μεγάλο μέρος επίσης της μαρτυρίας του Εναγόμενου 1 δεν υποστηρίζεται από τα δικόγραφα αλλά ούτε και από τις λεπτομέρειες που δόθηκαν στην άλλη πλευρά όπως φαίνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι λόγω της καθυστέρησης στην ολοκλήρωση της οικοδομής, είχαν ως αποτέλεσμα την απώλεια του ποσού των €40.000 που δικαιούνται ως επιδότηση για τα αλουμίνια. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έχει τεθεί οτιδήποτε που να καταδεικνύει, έστω ότι οι Εναγόμενοι είχαν τη δυνατότητα υποβολής τέτοιου αιτήματος και έγκρισης ποσού €40.000 και λόγω της συμπεριφοράς των Εναγόντων την απώλεσαν. Είναι λογική όμως η θέση που εξέφρασε ο κύριος Φασουλιώτης ότι δεν μπορεί για αλουμίνια αξίας €8.000 οι Εναγόμενοι να δικαιούνταν επιχορήγηση αξίας €40.
  4. Κατά συνέπεια και ο ισχυρισμός αυτός των Εναγομένων παρέμεινε μετέωρος. Η αποτυχία των Εναγομένων να στοιχειοθετήσουν τις απαιτήσεις τους, όπως ανέφερα και πιο πάνω, έχει ιδιαίτερη σημασία και για τους λόγους που αφορούν την αξιοπιστία της μαρτυρίας του Μ.Υ.
  5. Η υπερβολή στη μαρτυρία του Μ.Υ.1 και οι ατεκμηρίωτοι ισχυρισμοί καταδεικνύουν ότι ο Εναγόμενος 1 (Μ.Υ.1) ήρθε στο Δικαστήριο όχι για να πει την αλήθεια αλλά για να δικαιολογήσει τη μη καταβολή εκ μέρους των Εναγομένων του υπόλοιπου ποσού αγοράς της οικίας προς την Ενάγουσα, γεγονός που παραδέχεται ο ίδιος και για τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. Για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω, κρίνω επίσης ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η μαρτυρία του ΜΥ
  6. Ο μάρτυρας επισκέφθηκε την οικία οκτώ χρόνια μετά την εγκατάσταση σ' αυτήν των Εναγόμενων. Προέβηκε σε καταγραφή κακοτεχνιών, όπως ισχυρίζεται, αλλά παρέλειψε να καθορίσει το κόστος αποκατάστασης των ζημιών αυτών και ως εκ τούτου η μαρτυρία του δεν βοηθά την υπόθεση των Εναγόμενων αφού η απαίτηση τους για €110.000 παρέμεινε μετέωρη. Με βάση την παραδοχή του ίδιου του Εναγόμενου 1 ότι εξακολουθεί να οφείλει στους Ενάγοντες το ποσό των €49.544, κρίνω ότι οι Ενάγοντες έχουν επιτύχει να αποδείξουν την απαίτηση αυτή εναντίον των Εναγόμενων και ο Εναγόμενος 2 (Μ.Υ.1) απέτυχε να αποδείξει τους ισχυρισμούς του για κακοτεχνίες που είναι ο λόγος όπως ισχυρίζεται που δεν κατέβαλε το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό και από το 2008 που εγκαταστάθηκε στην οικία ούτε διαμαρτυρήθηκε ούτε έπραξε οτιδήποτε για αποκατάσταση των ισχυριζόμενων ζημιών. Ο Μ.Υ.1 παραδέχτηκε στη μαρτυρία του ότι ουδέποτε έστειλε επιστολή στην Ενάγουσα αλλά ενημέρωσε τους Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 όταν ζήτησαν την εξόφληση ότι δεν θα τους πληρώσει γιατί η οικία παρουσίαζε κακοτεχνίες. Απέτυχε επίσης ο Μ.Υ.1 να παρουσιάσει μαρτυρία ότι λόγω της καθυστέρησης στην παράδοση της οικίας επιβαρύνθηκε με περαιτέρω έξοδα αφού το Τεκμήριο Στ για αναγνώριση δεν έγινε τεκμήριο. Η κα Χριστοδούλου, εισηγήθηκε στην αγόρευση της, ότι η μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΕ2 είναι τόσο αντιφατική και αναξιόπιστη ώστε δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Έχω εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή τους ισχυρισμούς αυτούς αλλά δεν θα συμφωνήσω με την εισήγηση της κας Χριστοδούλου. Δεν έχω επισημάνει τέτοιες αντιφάσεις στην μαρτυρία ώστε αυτή να καθίσταται αναξιόπιστη. Είναι γεγονός ότι ο ΜΕ1 δεν βοήθησε ιδιαίτερα με την μαρτυρία του αφού γνώστης των γεγονότων ήταν ο Μ.Ε.2 που ήταν και άμεσα εμπλεκόμενος στη σύναψη και εκτέλεση της συμφωνίας με τους Εναγόμενους. Η σαφήνεια της μαρτυρίας του ΜΕ2 αλλά και η αμεσότητα και η πηγαία έκφραση της, καταδεικνύουν, κατά την κρίση μου, μάρτυρα που είπε την αλήθεια και αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΕ2 στο σύνολο της. Ο ΜΕ2 ανέφερε ότι ο ίδιος παρέδωσε την οικία στους Εναγόμενους και τους παρέδωσε τα κλειδιά. Παραδέχθηκε ότι καθυστέρησαν την παράδοση της οικίας αλλά αυτό έγινε με την έγκριση των ιδιοκτητών, οι οποίοι ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν. Η Ενάγουσα απαιτεί επίσης €28.500 σαν έξτρα εργασίες με βασική απαίτηση το κόστος κατασκευής της πισίνας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία όπως έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, τόσο από το Μ.Ε.1 όσο και από το Μ.Ε.2 αλλά και τον Μ.Ε.4, τη μαρτυρία του οποίου επίσης αποδέχομαι αφού συνάδει με τη μαρτυρία του Μ.Ε.2, στα αρχιτεκτονικά σχέδια υπάρχει πρόνοια για την κατασκευή της πισίνας, όπως φαίνεται και στο Τεκμήριο 1, αλλά οι Εναγόμενοι αρχικά επέλεξαν να μην κατασκευαστεί. Αυτό φαίνεται μέσα από το Τεκμήριο 1 όπου στην περιγραφή του πωλούμενου κτήματος δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στην κατασκευή πισίνας, παρά το γεγονός ότι περιγράφεται με λεπτομέρειες η ανέγερση της οικίας, αλλά ούτε και στους όρους κατασκευής που επισυνάπτονται στο Τεκμήριο 1 γίνεται αναφορά στην πισίνα. Ως εκ τούτου, αποδέχομαι τη θέση της Ενάγουσας ότι η κατασκευή της πισίνας δεν συμπεριλαμβανόταν στο αρχικό κόστος αγοράς της κατοικίας αλλά η κατασκευή της αφορά έξτρα εργασίες όπως αυτές περιγράφονται στο Τεκμήριο
  7. Οι Εναγόμενοι δεν αμφισβήτησαν το κόστος κατασκευής της πισίνας αλλά η αμφισβήτηση αφορούσε το κατά πόσο ήταν έξτρα εργασία ή συμπεριλαμβανόταν στην αρχική συμφωνία και ως εκ τούτου, κρίνω ότι η Ενάγουσα έχει αποδείξει την απαίτηση αυτή σαν έξτρα εργασία ύψους €17.
  8. Σε υποβολή της κας Χριστοδούλου ότι δεν έχουν γίνει έξτρα εργασίες, ο Μ.Ε.2 ανέφερε ότι δεν έβαλε έξω πέτρα και κουγκριά. Στο Τεκμήριο 2, που αποτελεί δελτίο προσφοράς έξτρα εργασίας, αναγράφεται η κατασκευή μπετόν και τοποθέτηση κεραμικών βόρεια της οικοδομής, όπως και η τοποθέτηση διακοσμητικής πέτρας στην πρόσοψη της οικοδομής. Ενόψει της πιο πάνω αναφοράς του ΜΕ2 και της απουσίας οποιασδήποτε περαιτέρω μαρτυρίας για το συγκεκριμένο θέμα, είναι η κρίση μου ότι δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία ότι οι εργασίες αυτές έγιναν και δεν θα συμφωνήσω με την ερμηνεία που ο κ. Φασουλιώτης δίνει για τα δύο επίδικα θέματα στην αγόρευση του. Η κατασκευή της πισίνας δεν αμφισβητήθηκε από τους Εναγόμενους αλλά είναι ο ισχυρισμός τους ότι το κόστος κατασκευής της συμπεριλαμβάνεται στο αρχικό συμβόλαιο σε αντίθεση με τις δύο άλλες απαιτήσεις για έξτρα εργασία. Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων του Δικαστηρίου, κρίνω ότι η Ενάγουσα έχει αποδείξει ότι η κατασκευή της πισίνας κόστους €17.000 αποτελεί έξτρα εργασία και δεν αποτελούσε μέρος του αρχικού συμβολαίου. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, κρίνω ότι η Ενάγουσα έχει αποδείξει την απαίτηση της για οφειλόμενο ποσό €49.544,00 όπως και την απαίτηση της για το ποσό των €17.000,00 ως έξτρα εργασία για την κατασκευή της πισίνας. Για τους λόγους, που επίσης αναφέρω πιο πάνω, κρίνω ότι η Ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει τους ισχυρισμούς της για την κατασκευή μπετόν και τοποθέτησης κεραμικών βόρεια της οικοδομής όπως και την τοποθέτηση διακοσμητικής πέτρας στην πρόσοψη της οικοδομής. Οι Εναγόμενοι απέτυχαν να αποδείξουν ότι η οικία παρουσιάζει κακοτεχνίες και ζημιές ύψους €110.000,00 όπως επίσης απέτυχαν να αποδείξουν ότι λόγω της καθυστέρησης στην παράδοση της οικίας δεν μπορούσαν να υποβάλουν αίτημα για επιχορήγηση ύψους €40.000,00 για αλουμίνια. Οι Εναγόμενοι απέτυχαν επίσης να αποδείξουν τον ισχυρισμό τους για καταβολή ενοικίου λόγω της καθυστέρησης στην παράδοση της οικίας. Για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγόμενων προσωπικά και αλληλέγγυα για το ποσό των €66.544,00 με νόμιμο τόκο από σήμερα πλέον έξοδα όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............. Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Action/Final Αναφορά: Οφειλόμενο υπόλοιπο για υπηρεσίες cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.