ΜΑΡΙΝΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥ ν. ΧΡΥΣΩ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, Αρ. Αγωγής:4422/14, 21/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A483 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:4422/14 Μεταξύ: ΜΑΡΙΝΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥ Ενάγοντας και ΧΡΥΣΩ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Εναγόμενη και ΛΕΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Τριτοδιάδικος Ημερομηνία: 21.11.2016 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια GAN DIRECT INSURANCE LTD: κ. Κυριακίδης (για ν' ακούσει απόφαση η κα Κτίστη) Για ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση 1: κ. Σ. Νεοφύτου (για ν' ακούσει απόφαση η κα Ηλία) Για καθ' ης η αίτηση- εναγόμενη: κ. Μακπράιτ Για καθ' ου η αίτηση-τριτοδιάδικο κα. Κ. Σταύρου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΙΤΗΣΗ (Αίτηση ημερ. 27.4.16 για προσθήκη εναγόμενου και παρέμβαση στη αγωγή) Με το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, το οποίο καταχώρισε στις 21.10.14, ο ενάγοντας διεκδικεί από την εναγόμενη αποζημιώσεις, γενικές και ειδικές, για σωματικές βλάβες και πραγματικές ζημίες τις οποίες, κατ' ισχυρισμό, υπέστηκε συνεπεία τροχαίου ατυχήματος. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης κατά τον ουσιώδη χρόνο ενώ η εναγόμενη οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγρ. ΚΤS 863 συγκρούσθηκε στο πίσω μέρος του προπορευόμενου αυτοκινήτου με αρ. εγγρ. SLO6 ULP που οδηγούσε ο ενάγοντας. Η εναγόμενη δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου στις 13.1.15 εξασφάλισε άδεια για την προσεπίκληση του τριτοδιάδικου Λένου Κωνσταντίνου ο οποίος μετά την επίδοση της ειδοποίησης καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στη διαδικασία. Η εναγόμενη στην έκθεση απαίτησης εναντίον του υποστηρίζει ότι η πρόκληση του επίδικου δυστυχήματος οφείλεται αποκλειστικά και ή κατά το μέγιστο βαθμό στη συντρέχουσα αμέλεια του τριτοδιάδικου που κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο οδηγός του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής KΜΖ 750. Ισχυρίζεται ότι το όχημα που οδηγούσε ο τριτοδιάδικος συγκρούσθηκε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου που οδηγούσε η ίδια το οποίο κατά το επίδικο χρόνο βρισκόταν σε αναμονή με αποτέλεσμα αυτό να μετακινηθεί μπροστά και να συγκρουσθεί με το αυτοκίνητου του ενάγοντα. Στις 27.4.16 η ασφαλιστική εταιρεία GAN DIRECT INSURANCE LTD (στο εξής η Αιτήτρια) καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με το εξής αιτητικό : Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παρέχει άδεια ή/και να επιτρέπει στη ασφαλιστική Εταιρεία Gan Direct Insurance Ltd να παρέμβει (intervene) στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή ως ξεχωριστός διάδικος ή/και ως Εναγόμενη 2 υπό τέτοιους όρους ως το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παρέχει άδεια ή/και να επιτρέπει στην ασφαλιστική εταιρεία Gan Direct Insurance Ltd να προστεθεί ως ξεχωριστός διάδικος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ή/και ως Εναγόμενη 2 υπό τέτοιους όρους το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παρέχει άδεια ή/και να επιτρέπει στην ασφαλιστική εταιρεία Gan Direct Insurance Ltd να εμφανιστεί (appear) στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή δια δικηγόρου ή/και άλλη εκπροσώπηση ως ξεχωριστός διάδικος ή/και ως Εναγόμενη 2 υπό τέτοιους όρους ως το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο. Η αίτηση βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 θ.10-11, Δ.16, Δ.48 θ.1-9, επί του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων Νόμου Ν.96
(1)/2000, άρθρα 14, 15, 16Α και 16Β, επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου, επί των αρχών του Κοινοδικαίου, και επί της Νομολογίας. Την αίτηση υποστηρίζει η ένορκη δήλωση της Άντρεας Αντωνίου λειτουργού του Τμήματος Απαιτήσεων της αιτήτριας , η οποία μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: Ο τριτοδιάδικος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν οδηγός του οχήματος με αρ. εγγραφής ΚMZ 750 για το οποίο η αιτήτρια παρείχε ασφαλιστική κάλυψη βάσει ασφαλιστικού συμβολαίου. Ο τριτοδιάδικος στις 10.2.14 ενώ οδηγούσε το πιο πάνω αναφερόμενο όχημα ενεπλάκη σε ατύχημα με το όχημα αρ. εγγραφής ΚΤS 863 που οδηγούσε η εναγόμενη και το όχημα αρ. εγγραφής SLO6 ULP που οδηγούσε ο ενάγοντας. Συνεπεία του πιο πάνω ατυχήματος ο ενάγοντας καταχώρησε την πιο πάνω αναφερόμενη αγωγή εναντίον της εναγόμενης. Η εναγόμενη διεκδικεί συνεισφορά στις απαιτήσεις του ενάγοντα από τον τριτοδιάδικο τον οποίο και προσεκάλεσε στη διαδικασία. Η αιτήτρια, σύμφωνα με το δικαίωμα που της παρέχουν οι όροι του ασφαλιστικού συμβολαίου που διατηρούσε με το τριτοδιάδικο, ανέλαβε την υπεράσπιση του και προς τούτο έδωσε σχετικές οδηγίες στους δικηγόρους της Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. να καταχωρήσουν εμφάνιση εκ μέρους του. Κατά τη διαδικασία συλλογής στοιχείων του επίδικου ατυχήματος ενόψει και της ετοιμασίας της υπεράσπισης του τριτοδιάδικου δημιουργήθηκαν υπόνοιες στην αιτήτρια σε σχέση με την αυθεντικότητα και αληθοφάνεια των πραγματικών γεγονότων του επίδικου τροχαίου ατυχήματος. Μετά από έρευνες διαπιστώθηκε ότι ο τριτοδιάδικος στη δήλωση τροχαίου ατυχήματος που υπέβαλε στην αιτήτρια, προέβη σε ψευδείς παραστάσεις σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης και τις πραγματικές συνθήκες πρόκλησης του επίδικου ατυχήματος. Η αιτήτρια θεωρώντας ότι η ενέργεια αυτή συνιστά παράβαση ουσιώδους όρου του ασφαλιστικού συμβολαίου προχώρησε σε καταγγελία και τερμάτισε την ισχύ του ειδοποιώντας γραπτώς προς τούτο τον τριτοδιάδικο με την επιστολή της ημερ. 14.1.16 (τεκμ.4). Συνεπεία των πιο πάνω, στις 22.4.16 με σχετική άδεια του Δικαστηρίου αποσύρθηκε από την εκπροσώπηση του τριτοδιαδίκου και προχώρησε στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Η κα. Αντωνίου εισηγείται ότι η επίλυση των επίδικων θεμάτων στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, επηρεάζει άμεσα τα νόμιμα δικαιώματα και τα οικονομικά συμφέροντα της αιτήτριας. Τούτο διότι ως ισχυρίζεται η αιτήτρια δυνάμει των προνοιών του Νόμου Περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης Έναντι Τρίτου θα κληθεί να αποζημιώσει τον ενάγοντα για οποιοδήποτε τυχόν ποσό αποφασίσει το Δικαστήριο ότι δικαιούται με βάση τη μαρτυρία και αναλόγως του ποσοστού ευθύνης που θα αποφασίσει ότι φέρει ο τριτοδιάδικος, καθότι, ως υπόχρεος ασφαλιστής δεσμεύεται από το αποτέλεσμα της παρούσας αγωγής και θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να καλύψει την απαίτηση του ενάγοντα υπό τύπο συνεισφοράς προς την εναγόμενη, σε περίπτωση που το Δικαστήριο καταλήξει ότι φέρει μερίδιο ευθύνης και ο τριτοδιάδικος. Η αιτήτρια ισχυρίζεται περαιτέρω ότι επιχειρείται αθέμητος πλουτισμός εναντίον της και θεωρεί ότι καθίσταται αναγκαίος διάδικος έτσι ώστε να προβάλει τους ισχυρισμούς της αναφορικά με τις συνθήκες πρόκλησης του επίδικου τροχαίου ατυχήματος και για να αποφασιστούν αποτελεσματικά όλα τα επίδικα θέματα μεταξύ όλων εκείνων που ενδιαφέρονται άμεσα με το αποτέλεσμα της αγωγής. Θεωρεί ότι η παρούσα αγωγή αποτελεί το κατάλληλο forum για να παρέμβει ως ασφαλιστική εταιρεία και να εγείρει τις διαφορές που προκύπτουν μεταξύ της και του ενάγοντα για να αποφασιστεί κατά πόσο θεμελιώνεται δικαίωμα αποζημίωσης και ή κάλυψης του τριτοδιάδικου από αυτήν, αλλά και για να προωθήσει αποτελεσματικά τις θέσεις της διασφαλίζοντας έτσι τα δικαιώματα της. Είναι τέλος η θέση της ότι μέσα στα πλαίσια αγωγής που θα εγείρει εναντίον του τριτοδιάδικου για ανάκτηση του ποσού που τυχόν υποχρεωθεί να καταβάλει προς όφελος του, δεν θα μπορεί να προωθήσει αποτελεσματικά τους ισχυρισμούς της σχετικά με την προσπάθεια αθέμιτου πλουτισμού εναντίον της αφού η αγωγή αυτή θα μπορεί να αποφέρει μόνο αποπληρωμή των τυχόν καταβληθέντων εκ μέρους της ποσών. Η αίτηση που επιδόθηκε σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη αντιμετώπισε μόνο την ένσταση εκ μέρους της εναγόμενης. Το γεγονός ότι οι υπόλοιποι διάδικοι δεν ήγειραν ένσταση στο αίτημα της αιτήτριας δεν είναι καθοριστικής σημασίας για την τύχη της αίτησης δεδομένου ότι η προσθήκη διαδίκου ανάγεται αποκλειστικά στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης της εναγόμενης είναι εμφανείς από το σώμα της γραπτής ειδοποίησης ένστασης και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει και δεν θεωρώ σκόπιμο να τους επαναλάβω στην ολότητα τους. Συνοπτικά καταγράφεται πως η εναγόμενη προβάλλει ότι το αίτημα της αιτήτριας προωθείται με αργοπορία, είναι νόμω και ή ουσία αβάσιμο και αποτελεί κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου. Προβάλλεται περαιτέρω ότι οι ισχυρισμοί της ένορκη δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση δεν ευσταθούν και στερούνται πειστικότητα και ή είναι άσχετοι με τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής καθώς και ότι η αιτήτρια επιδιώκει να εισάγει νέα βάση αγωγής που δεν αφορά τους παρόντες διαδίκους, ήτοι την ισχυριζόμενη παράβαση του ασφαλιστικού συμβολαίου μεταξύ της και του τριτοδιαδίκου. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Θωμά Χριστοδούλου, συνέταιρου στη δικηγορική εταιρεία των δικηγόρων της εναγόμενης ο οποίος αρνείται τους ισχυρισμούς της αιτήτριας και επεξηγεί τους λόγους ένστασης. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των προσώπων τα οποία, με τις ένορκες δηλώσεις τους, υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση και ούτε ζητήθηκε άδεια για την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Όπως αναφέρθηκε στην Mepa Management Ltd v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1 ΑΑΔ 772, το Δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να προβαίνει σε οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους, με το να προσθέτει, να διαγράφει ή να αντικαθιστά διάδικο και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επιδίκων θεμάτων. Οι αρχές που διέπουν το θέμα της προσθήκης διαδίκου αναφέρονται στην υπόθεση Artemis Company Ltd v. The Ship «Sonja»
(1972)1 ΑΑΔ 153. Σύμφωνα με αυτές η προσθήκη επιτρέπεται στις περιπτώσεις που ο προτεινόμενος νέος εναγόμενος θα επηρεαζόταν ευθέως από το αποτέλεσμα της αγωγής όπως έχει. Στην υπόθεση Χατζηευαγγέλου (Αρ.1) v. Dorami Marine Ltd κ.α.
(1978)1 ΑΑΔ 545, αποφασίσθηκε ότι η προσθήκη επιτρέπεται αν διαφανεί ότι αυτή είναι αναγκαία για να αποφασισθούν πλήρως και αποτελεσματικά όλα τα θέματα που εγείρονται στην αγωγή και δεν υπάρχει βαρύνων λόγος γιατί αυτή δεν πρέπει να διαταχθεί. Στην P.T. Kiani Kertas v. Interorient Navigation Co Ltd κ.α. (Αρ.1) 2001 1Α) ΑΑΔ 300, αποφασίσθηκε ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με φειδώ και ανάλογη προσοχή. Ένας παράγοντας που το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας είναι και ο παράγοντας ενδεχόμενης καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής. Ένας άλλος παράγοντας που το Δικαστήριο πρέπει να συνυπολογίσει είναι κατά πόσο ο προτιθέμενος εναγόμενος, θα μπορούσε να εγείρει θέμα παραγραφής της εναντίον του απαίτησης (βλ. Covotsos Textiles Ltd v. Ellerman Lines κ.α.
(1983)1 ΑΑΔ 479). Στις περιπτώσεις, όπως η προκειμένη, όπου επιχειρείται η προσθήκη, ως εναγόμενου, ενός ασφαλιστή, γνώμονα για την άσκηση της σχετικής δικαστικής διακριτικής εξουσίας αποτελεί το ενδεχόμενο ο ασφαλιστής να κληθεί να καταβάλει τις τυχόν επιδικασθείσες, υπέρ του ενάγοντος, αποζημιώσεις. Εάν ο ασφαλιστής προσφέρεται να καταβάλει τις αποζημιώσεις αυτές τότε η παρέμβαση του στην εκκρεμούσα διαδικασία και η προσθήκη του ως εναγόμενου είναι, κατ' αρχήν, δικαιολογημένη και εγκρίνεται (Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ ν. Μηνά
(2003)1Γ Α,Α,Δ.1818). Περαιτέρω, για να προστεθεί ορισμένο πρόσωπο ως εναγόμενος θα πρέπει η έκθεση απαίτησης να προσδιορίζει την εναντίον του αιτία αγωγής και να περιέχει ισχυρισμούς οι οποίοι να αποτελούν την εναντίον του βάση αγωγής. Όπως αναφέρεται στην απόφαση(Mepa Underwriting , (πιο πάνω): «Το δικόγραφο το οποίο διευκρινίζει και προσδιορίζει την αιτία αγωγής εναντίον ενός εναγομένου είναι η έκθεση απαιτήσεως. Πρέπει ένας να διαβάσει την έκθεση απαιτήσεως για να αντιληφθεί για ποιο λόγο έχει καταστεί διάδικος. (Βλ. Wilsonv. Church [1878] 9 Ch. 552, 557)". Στην Παγκυπριακή Ασφαλιστική (πιο πάνω) όπου γίνεται παραπομπή στην Carpenter v. Ebblewhite and Others[1939] 1 K.B. 347, 358 λέχθηκε ότι δεν μπορεί να εγερθεί διαφορά μεταξύ του ενάγοντα και των ασφαλιστών εκτός μετά από την έκδοση απόφασης σε αγωγή, μεταξύ του ενάγοντα και του εναγομένου, υπέρ του ενάγοντα και τη θεμελίωση δικαιώματος αποζημίωσης από τον εναγόμενο εναντίον των ασφαλιστών. Στην υπό κρίση αίτηση τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση, εξεταζόμενα υπό το φως όλων των παραγόντων που σύμφωνα με τη νομολογία διαδραματίζουν ρόλο κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, σε αιτήσεις της φύσης αυτής, συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Και αυτό για τους ακόλουθους λόγους. Από τα όσα παρατίθενται στην αίτηση προκύπτει πως η θεραπεία που ζητά η αιτήτρια στηρίζεται εκ πρώτης όψεως στα νομολογημένα αναφορικά με το δικαίωμα ενός ασφαλιστή να επέμβει στη διαδικασία και να προστεθεί ως διάδικος για να προστατέψει τα δικαιώματα του σε σχέση με αποζημιώσεις που θα κληθεί να καταβάλει για απόφαση που θα εκδοθεί εναντίον του εναγόμενου. Όπως δε αναφέρεται στην πιο πάνω νομολογία για να προστεθεί ορισμένο πρόσωπο ως εναγόμενος θα πρέπει η έκθεση απαίτησης να προσδιορίζει την εναντίον του αιτία αγωγής και να περιέχει ισχυρισμούς οι οποίοι να αποτελούν την εναντίον του βάση αγωγής. Στην υπό εξέταση περίπτωση η αιτήτρια η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο ασφαλιστής του τριτοδιάδικου ζητά να προστεθεί ως εναγόμενη 2 στην αγωγή του ενάγοντα ενώ το δικόγραφο της έκθεσης απαίτησης του τελευταίου δεν προσδιορίζει οποιανδήποτε αιτία αγωγής εναντίον της και ή του προσώπου με το οποίο κατά χρόνο του επίδικου τροχαίου ατυχήματος διατηρούσε συμβατική σχέση βάση ασφαλιστικού συμβολαίου. Όπως φαίνεται από τα γεγονότα που εκτίθενται πιο πάνω η αιτήτρια κατά τον ουσιώδη χρόνο διατηρούσε σχέση ασφαλιστή - ασφαλιζόμενου με τον Λένο Κωνσταντίνου ο οποίος προσεκλήθη στην διαδικασία ως τριτοδιάδικο από την εναγόμενη. Ως γνωστό η Διαδικασία Τριτοδιαδίκου αντλεί την προέλευση της από τη Δ.16 των παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών, των οποίων οι βασικές πρόνοιες είναι όμοιες με τις πρόνοιες της δικής μας Δ.10. H διαδικασία αυτή δημιουργήθηκε στην Αγγλία με το Νόμο Judicature Act 1873 και θεωρήθηκε ότι ήταν μια διαδικασία ανάλογη με αγωγή, που καταχωρείτο από τον εναγόμενο σε υπάρχουσα αγωγή εναντίον του τριτοδιαδίκου. Ο εναγόμενος σε τέτοια περίπτωση εθεωρείτο ενάγων και ο τριτοδιάδικος εναγόμενος. Επομένως, η Ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου υπέχει μορφή αγωγής του εναγόμενου εναντίον του τριτοδιαδίκου (βλ. Mc Cheane v. Jyles,
(1902)1 Ch.D. 287). Μετά την επίδοση της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου, ο τριτοδιάδικος καθίσταται διάδικος στην αγωγή αυτή και έχει τα ίδια δικαιώματα σχετικά με την υπεράσπιση του ως εάν να είχε εναχθεί με κανονική αγωγή από τον εναγόμενο. Ο τριτοδιάδικος όμως, δεν είναι εναγόμενος στην υφιστάμενη αγωγή του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου, εκτός αν ο ενάγων αποφασίσει και τον καταστήσει συνεναγόμενο. Η Διαδικασία Τριτοδιαδίκου είναι εντελώς ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την προϋπάρχουσα αγωγή (Βλ. Νικήτα v. Medcon Construction Ltd κ.α.
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 646) , Stott v. West Yorkshire Road Car Co.
(1971)3 All E.R. 534, Annual Practice 1958, σελ. 381 κ.ε.)». Στην προκειμένη περίπτωση διαπιστώνεται ότι η αιτήτρια ζητά να προστεθεί ως εναγόμενη 2 στη αγωγή του ενάγοντα χωρίς να εισηγείται οποιεσδήποτε συνεπακόλουθες τροποποιήσεις των δικογράφων. Τυχόν έγκριση του αιτήματος θα περιπλέξει την διαδικασία αφού θα έχει ως αποτέλεσμα ο ενάγοντας να έχει να αντιμετωπίσει την αιτήτρια ως εναγόμενη 2 με δικαίωμα να υπερασπιστεί την αγωγή, χωρίς η έκθεση απαίτησης του να περιέχει ισχυρισμούς που να αποκαλύπτουν βάση αγωγής εναντίον της και ενώ δεν υφίσταται οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ τους εντός της έννοιας των νομολογηθέντων. (βλ. Παγκυπριακή Ασφαλιστική και Carpenter πιο πάνω) και. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ασκείται πάντοτε δικαστικά και στη βάση δεδομένων. Εκείνος ο οποίος επιζητεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του οφείλει να θέτει τα απαραίτητα δεδομένα ενώπιον του Δικαστηρίου, κάτι που στην παρούσα περίπτωση δεν έχει συμβεί. Στην προκειμένη περίπτωση η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι με την παρούσα αγωγή επιχειρείται αθέμιτος πλουτισμός εναντίον της παραλείποντας όμως να δώσει οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία και γεγονότα. Οι αναφορές στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση γίνονται με τρόπο γενικό και αόριστο και κυρίως χωρίς να διασαφηνίζεται ποιες είναι εκείνες οι διαφορές που ισχυρίζεται ότι προκύπτουν μεταξύ της ίδιας και του ενάγοντα και για τις οποίες εισηγείται ότι θα πρέπει να της επιτραπεί να τις εγείρει στα πλαίσια της παρούσας αγωγής με τη προσθήκης της ως εναγόμενης 2. Αποτρεπτικό στοιχείο για την έγκριση της αίτησης αποτελεί επίσης το γεγονός ότι η αιτήτρια δεν προσφέρθηκε να αναλάβει οποιανδήποτε ευθύνη ικανοποίησης της απόφασης που θα εκδοθεί εναντίον της εναγόμενης, στοιχείο που με βάση την νομολογία που εκτίθεται πιο πάνω, αποτελεί καταρχήν προϋπόθεση για την έγκριση του αιτήματος της αιτήτριας στην προκειμένη περίπτωση όπου πρόκειται για αίτημα προσθήκης ασφαλιστή. Περαιτέρω δηλώνει ότι στην περίπτωση που με βάση τον νόμο υποχρεωθεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό για το οποίο τυχόν κριθεί υπεύθυνος ο τριτοδιάδικος θα ασκήσει εναντίον του τελευταίου το δικαίωμα της για ανάκτηση του καταβληθέντος ποσού. Καθώς προκύπτει και από την επιστολή τεκμ.4 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση η αιτήτρια απέρριψε την απαίτηση του τριτοδιάδικου για κάλυψη του σε σχέση με το αναφερόμενο τροχαίο ατύχημα και τερμάτισε το μεταξύ τους ασφαλιστικό συμβόλαιο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνεται ότι η αίτηση θα πρέπει να έχει απορριπτική κατάληξη. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της αιτήτριας και υπέρ της εναγόμενης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Στ. Λουκίδου Βασιλείου Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο