ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΤΔ ν. ΜΙΧΑΗΛ Β. ΤΣΕΡΙΩΤΗ κ.α., Αρ. Γεν. Αίτησης: 300/2016, 20/12/2016

(2008)1 ΑΑΔ 716 αναφέρθηκε ότι: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί" δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι΄αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.» Περαιτέρω στην υπόθεση αναφορικά με την αίτηση της Σωτηρούλας Κωνσταντινίδου

(1995)1 Α.Α.Δ. 827, το Δικαστήριο ανέφερε ότι δεν είναι αντικείμενο της διαδικασίας εγγραφής διαιτητικής απόφασης κατά πόσο η απόφαση του διαιτητή περιλάμβανε τόκο πέρα του επιτρεπομένου επισημαίνοντας ταυτόχρονα πως το άρθρο 52

(4)του Νόμου 22/85 παρέχει σε όποιο θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει. Από τη στιγμή που δεν έχει ασκηθεί έφεση εναντίον της απόφασης του διαιτητή η απόφαση αυτή κατέστη τελεσίδικη και δεν έχει εξηγηθεί πως θα μπορούσε να εξεταστεί στα πλαίσια της διαδικασίας εγγραφής της απόφασης τέτοιο παράπονο. Στη Ανδρέας Χατζηγεωργίου-Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς Πολιτική Έφεση 357/08, ημερομηνίας 11/4/2012, αποφασίστηκε: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται». Στην ακόμα πιο πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΑΤΣΙΩΝ , ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 87/11, 20 Ιουνίου,2014, καθορίστηκαν περιοριστικά ποια ζητήματα εξετάζει το Δικαστήριο κατά την εξέταση Αίτησης ως η παρούσα, επιτάσσοντας μάλιστα ότι η εξέταση οποιονδήποτε άλλων παραμέτρων δεν αρμόζει σε τέτοιες περιπτώσεις ως η παρούσα. Συγκεκριμένα αναφέρονται τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης ημερ. 3/12/2007, γι' εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, όφειλε μόνο να διαπιστώσει κατά πόσο αυτή επιδόθηκε, ότι η απόφαση έφερε τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα.» Στο σύγγραμμα Halsbury's Lawsof England, 3η έκδοση, Τόμος 2, σελ. 42, παρ. 96 δίνεται περιγραφή μιας απαιτούμενης διαιτητικής απόφασης όπου αναφέρεται: «No particular form of words is requisite for the validity of an award; it may be expressed in such language as the arbitrator or umpire thinks fit provided its meaning is clear. An ambiguous or uncertain award is bad and cannot be enforced». Στη τέταρτη έκδοση του ιδίου συγγράμματος, παρ. 713, γίνεται αναφορά στη σημασία του τρόπου διατύπωσης της απόφασης, ήτοι του τύπου αυτής. Διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω: «The court will grant leave to enforce the award as a judgment unless there is either a real ground for doubting the validity of the award or the award is not a form in which it can be enforced as a judgment». ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από το πιο πάνω νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο που διέπει την υπό εξέταση αίτηση και έχοντας υπόψη τα όσα προβλήθηκαν μέσα από την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα κρίνει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έγκριση της αίτησης. Συγκεκριμένα τα όσα προβάλλουν οι καθ' ων η αίτηση στην ένσταση τους δεν δύναται να αποτελέσουν αντικείμενο της υπό εξέταση αίτησης με βάση το πιο πάνω νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο. Εν πάση όμως περιπτώσει για σκοπούς πληρότητας το Δικαστήριο κρίνει ότι τα όσα προβάλλουν οι καθ' ων η αίτηση παρέμειναν στη σφαίρα της ασάφειας, της γενικότητας, της αοριστίας και παρέμειναν ατεκμηρίωτα. Συγκεκριμένα τα όσα αναφέρουν περί συμφωνίας αποπληρωμής του δανείου δεν έχουν διαφωτίσει το Δικαστήριο ποιο ήταν το ποσό που θα πληρώνεται με τον μήνα και ούτε έχουν προσκομίσει οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο ή συγκεκριμένη αναφορά που να υποστηρίζουν ότι το ποσό και οι τόκοι που αναφέρονται στη διαιτητική απόφαση είναι αυθαίρετα, υπερδιογκωμένα και αβάσιμα, πέραν του ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί προβάλλονται τόσο σε σωρευτική όσο και σε διαζευκτική βάση, στερώντας το Δικαστήριο του αναγκαίου υποβάθρου για να εξαχθούν οποιαδήποτε ευρήματα ή συμπεράσματα. Όσο αφορά το εγερθέν ζήτημα της επίδοσης το Δικαστήριο κρίνει ότι η επίδοση που έγινε στον καθ' ου η αίτηση 1 είναι σύμφωνη με τη Δ.5 θ.2

(1)(Ι) με βάση την ένορκη δήλωση που είναι κατατεθειμένη στον φάκελο του Δικαστηρίου και ούτε είχε ζητηθεί η αντεξέταση του ιδιώτη επιδότη που προέβη στη σχετική επίδοση. Η δε θέση των καθ' ων η αίτηση ότι δεν αναγράφηκε στην απόφαση το δικαίωμα τους να υποβάλουν έφεση σε συγκεκριμένη προθεσμία είναι αβάσιμη διότι με την επίδοση που έχει γίνει στους καθ' ων η αίτηση νομότυπα, ως φαίνεται στις ένορκες δηλώσεις επίδοσης που είναι κατατεθειμένες στον φάκελο του Δικαστηρίου διαφαίνεται ξεκάθαρα η γνωστοποίηση της δυνατότητας αυτής στο να υποβάλουν έφεση εντός 21 ημερών. Οι δε υπόλοιπες αναφορές των καθ' ων η αίτηση και γενικά οι λόγοι ένστασης που προβάλλουν παραμένουν γενικές, ασαφείς, αόριστες και ατεκμηρίωτες και συνακόλουθα απορρίπτονται. Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση το Δικαστήριο κρίνει ότι η διαιτητική απόφαση ημερ. 16/5/14 είναι νομότυπη, πληροί όλες τις προϋποθέσεις για την έγκυρη έκδοση της καθότι γίνεται σαφής αναφορά για συγκεκριμένα ποσά, είναι ξεκάθαρη, αιτιολογημένη και δικαιολογημένη, οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 ειδοποιήθηκαν κανονικά, παρουσιάστηκαν στη διαδικασία και αναγνώρισαν το χρέος τους, η επίδοση της απόφασης στους καθ' ων η αίτηση έγινε νομότυπα στις 14/12/14 και η προθεσμία των 21 ημερών παρήλθε άπρακτη και συνακόλουθα η αίτηση πληροί όλες τις προϋποθέσεις για την έγκριση της ενώ στον αντίποδα η ένσταση των καθ' ων η αίτηση κρίνεται στην ολότητα της ως νόμω και ουσία αβάσιμη. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει εκδίδεται Διάταγμα ως η αίτηση πλέον έξοδα υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ' ων η αίτηση ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Τελική/Εγγραφή Διαιτητικής Απόφασης Subject: Final/Egrafi Diaititikis apofasis cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο