← Κύπρος

ΛΕΥΚΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΗΣ, Αρ. αγωγής: 1007/2009, 6/12/2016

ΛΕΥΚΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΗΣ, Αρ. αγωγής: 1007/2009, 6/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A518 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 1007/2009 ΛΕΥΚΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ Ενάγoυσα εναντίον ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΗΣ Εναγόμενος ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 6/12/2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την ενάγουσα: κα Λητώ Χατζηλοίζου Για τον εναγόμενο: κα Ελπίδα Ασσιώτου ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ Με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, ως αυτό τροποποιήθηκε, η ενάγουσα, οδοντίατρος στο επάγγελμα, αιτείται το ποσό των €1,300 ως υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό που προέρχεται από οδοντιατρικές υπηρεσίες που παρείσχε στον εναγόμενο κατά τους ουσιώδεις χρόνους που δικογραφεί, αναφέροντας επίσης λεπτομερώς το είδος και την έκταση των εν λόγω υπηρεσιών με την αντίστοιχη χρέωση, όπου υπήρχε, καθ΄ ότι σε συγκεκριμένες περιπτώσεις δεν επιβαλλόταν οποιαδήποτε χρέωση. Με την τροποποιημένη υπεράσπιση και ανταπαίτηση, ο εναγόμενος προβαίνει σε μια καθολική άρνηση των ισχυρισμών και αξιώσεων της ενάγουσας, με μόνη παραδοχή την επαγγελματική ιδιότητα της ενάγουσας. Ακολούθως αναφέρει ότι κατέβαλε το ποσό των €2,000 ως συμφωνηθείσα αμοιβή μεταξύ των διαδίκων και η καταβολή του εν λόγω ποσού είναι παραδεκτή από τους διαδίκους, με μόνη διαφορά ότι η ενάγουσα αναφέρει ότι υπάρχει το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό το οποίο και δικογραφεί. Περαιτέρω ο εναγόμενος αναφέρει ότι η ενάγουσα τον υπέβαλε σε αχρείαστη ταλαιπωρία, οικονομική ζημιά και ζημιά στα δόντια, λόγω της άσχετης θεραπείας που τον έχει υποβάλει για περίοδο 6 μηνών σε σχέση με το πρόβλημα που αντιμετώπιζε ο εναγόμενος και που συνίστατο σε σφράγιση του πρώτου δεξιού γομφίου. Ο εναγόμενος προχωρεί με την δικογράφηση συγκεκριμένων λεπτομερειών επαγγελματικής αμέλειας και ανταπαιτεί το ποσό των €5,000 που συνίσταται στο ποσό που θα δαπανηθεί για αποκατάσταση της ζημιάς που υπέστη ο εναγόμενος στα δόντια του, ένεκα της μη ικανοποιητικής ιατρικής φροντίδας και το εν λόγω ποσό του το έχουν αναφέρει δύο οδοντίατροι από τους οποίους έλαβε σχετική συμβουλή. Με την απάντηση στην τροποποιημένη υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση, ο ενάγοντας ουσιαστικά αρνείται τους ισχυρισμούς και αξιώσεις του εναγομένου και επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του ως αυτοί εκτίθενται στην έκθεση απαίτησης. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Χωρίς βεβαίως το Δικαστήριο να παραθέσει αυτολεξεί και γενικά αυτούσια την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του, θα γίνει πιο κάτω αναφορά στα κύρια μέρη της μαρτυρίας και θα γίνεται ειδική μνεία στα μέρη εκείνα της μαρτυρίας για σκοπούς αξιολόγησης και εξαγωγής των αναγκαίων ευρημάτων και συμπερασμάτων. Η ενάγουσα στην γραπτή της δήλωση την οποία και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, αναφέρει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, παρείχε τις υπηρεσίες που είχε περιγράψει, αναλύσει, επεξηγήσει, αιτιολογήσει και δικαιολογήσει, έναντι της συμφωνηθείσας αμοιβής που έχει περιγράψει, ενεργώντας με την απαιτούμενη επαγγελματική προσοχή και έδωσε στον εναγόμενο την απαιτούμενη και ενδεδειγμένη θεραπεία για τα οδοντικά προβλήματα που αντιμετώπιζε ο εναγόμενος. Έκανε αναφορά επίσης και στην εμπλοκή συγκεκριμένου οδοντοτεχνίτη, στις συμβουλές που δόθηκαν από την ίδια, αλλά και από τον οδοντοτεχνίτη, για συγκεκριμένες θεραπείες και γενικά τι προηγείτο των θεραπειών που ελάμβαναν χώρα, ως επίσης αναφέρθηκε σε συγκεκριμένες ακτινογραφίες που λήφθησαν στα πλαίσια των θεραπειών που έγιναν. Επίσης αναφέρθηκε στην μερική πληρωμή έναντι των υπηρεσιών που παρασχέθηκαν και το υπόλοιπο που παρέμεινε οφειλόμενο, υπεραμύνεται την ορθότητας και αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών αυτών και αρνείται τα όσα ο εναγόμενος της καταλογίζει και που αφορούν ισχυριζόμενη αμελή εκτέλεση των υπηρεσιών της, ως επίσης αρνείται την πρόκληση οποιασδήποτε ζημιάς ή εξόδων, αποδίδοντας τα όσα αναφέρει ο εναγόμενος σε μια προσπάθεια να μην πληρώσει το χρέος του, χαρακτηρίζοντας ταυτόχρονα τους ισχυρισμούς του εναγόμενου ως ψευδείς. Στην συνέχιση της κυρίως εξέτασης της και δίνοντας την δια ζώσης μαρτυρία της, ως επίσης και κατά την αντεξέταση της, προσκόμισε συγκεκριμένα τεκμήρια για τα οποία προέβησε σε ανάλυση, περιγραφή, αιτιολογόντας και δικαιολογόντας την ύπαρξη τους, όπως π.χ. η κατάσταση λογαριασμού στην οποία περιγράφονται οι εργασίες που έγιναν, στο δόντι που έγιναν και η ανάλογη χρέωση στην περίπτωση που υπήρχε, στις ακτινογραφίες που λήφθηκαν, στην απόδειξη πληρωμής, στην απεικόνιση των δοντιών σε συγκεκριμένο σχεδιαγράφημα, ήτοι στο τεκμήριο

  1. Επίσης, προέβηκε με μια εκτενή ανάλυση, περιγραφή και αξιολόγηση της κλινικής εικόνας των δοντιών του εναγόμενου όταν προσήλθε στο οδοντιατρείο της, τι ενέργειες και θεραπείες έκρινε ορθές και ενδεδειγμένες να γίνουν και πάντα με την ενημέρωση και συγκατάθεση του εναγομένου, αντιπαραβάλλοντας ταυτόχρονα την όλη εικόνα με τις σχετικές ακτινογραφίες που κατετέθηκαν ως τεκμήρια και που απεικονίζουν την οδοντοστοιχία του εναγόμενου, επεξηγώντας παραστατικά η ενάγουσα το είδος και την έκταση των θεραπειών που έχει παράσχει στον εναγόμενο, αιτιολογώντας και δικαιολογώντας ταυτόχρονα τις εν λόγω θεραπείες, τις πρόβες που γίνονταν για συγκεκριμένα θέματα όπως π.χ. πρόβα μεταλλικού σκελετού και μπισκότου, τονίζοντας ότι αυτές έγιναν επιμελώς και με επαγγελματισμό, αρνούμενη σχετικές δικογραφημένες και υποβληθείσες θέσεις που αφορούν το ύψος του τιμήματος και των όσων καταλογίζει ο εναγόμενος στην ίδια ως αμελείς πράξεις και πρόκληση ζημιάς και εξόδων συνεπεία αυτών των ισχυριζόμενων αμελών πράξεων και παραλείψεων, δίνοντας την δική της εκδοχή και εξήγηση. Ως Μ.Ε.1, κατέθεσε ο κ. Μενέλαος Ευριπίδου, οδοντοτεχνίτης στο επάγγελμα. Στην γραπτή του δήλωση την οποία και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, αναφέρθηκε στα προσόντα του, το πως γνωρίζει τους διαδίκους, την απόσταση που υπάρχει αναλόγως του είδους της στεφάνης που θα τοποθετηθεί στα δόντια ενός ασθενή. Αναφέρθηκε στις πρόβες που έγιναν για να τοποθετηθούν οι στεφάνες στα δόντια του εναγόμενου και παρά το ότι συνεστήθη στον εναγόμενο να τοποθετηθούν στεφάνες από μέταλλο λόγω της απουσίας της ελάχιστης απόστασης που απαιτείται, εν τούτοις έγινε σεβαστή η επιθυμία του εναγόμενου όπως τοποθετηθούν στεφάνες από πορσελάνη, όπως και έγινε και αφού προηγουμένως έγιναν οι ανάλογες πρόβες και το αποτέλεσμα ήταν αρεστό και αποδεκτό στον εναγόμενο, η δε εφαρμογή των στεφάνων ήταν εντός των ορίων των δοντιών του εναγόμενου 15 έως 17 και 45 έως 47 αντίστοιχα. Επίσης ήταν παρών όταν συστήθηκε στον εναγόμενο να χρησιμοποιήσει νάρθηκα για να προστατευθούν οι προσθετικές εργασίες, ως επίσης αναφέρθηκε για ποιες εργασίες έχει πληρωθεί από την ενάγουσα και για ποιες όχι και ολοκληρώνοντας την κυρίως εξέταση, αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα διενέργειας προβών μεταλλικού σκελετού και μπισκότου. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στις συνθήκες και τους λόγους όπου του ζητήθηκε η άποψη του, στο τι διαμείφθηκε στην παρουσία του και στην παρουσία των διαδίκων και στις συμβουλές που δόθηκαν στον εναγόμενο, περιέγραψε την διαδικασία και τον τρόπο όπου γίνονται οι πρόβες, ως επίσης και τι έλαβε χώρα στην παρουσία του, τονίζοντας ότι ο εναγόμενος έμεινε ικανοποιημένος, αρνούμενος σχετικές υποβληθείσες θέσεις περί του αντιθέτου, ως επίσης αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις για την μη επαρκής κάλυψη των δοντιών του εναγόμενου. Ως Μ.Ε. 2 κατέθεσε η κα Αθηνά Χριστοφή, χειρούργος οδοντίατρος. Αναφέρθηκε επίσης και με παραπομπη σε συγκεκριμένες ακτινογραφίες ότι τα δόντια του εναγόμενου παρουσιάζουν εκτεταμένες αποτριβές και που συνηγορούν ότι είναι βριγμομανής και ότι σε συγκεκριμένο δόντι υπήρχε ατελής ενδοδοντική θεραπεία και ότι με την επανάληψη της ενδοδοντικής θεραπείας από την ενάγουσα το αποτέλεσμα ήταν τέλειο. Έκανε αναφορά στο ότι διαπιστώνεται ένα συρίγγιο και ένα επίμηκες κάταγμα κατά την κλινική εξέταση και ποιες είναι οι ενδεδειγμένες ενέργειες, περιέγραψε τον τρόπο όπου γίνεται ενδοδοντική θεραπεία επί στεφάνης που έχει τοποθετηθεί σε κάποιο δόντι, περιέγραψε πως διαπιστώνεται η σύγκληση των δοντιών, περιέγραψε επίσης τι αντικατοπτρίζουν συγκεκριμένες ακτινογραφίες και ποια η άποψη της ως προς το τι έχει γίνει και ποια η αντιμετώπιση οδοντικών προβλημάτων ενός βρυγμομανή, περιέγραψε τον τρόπο όπου γίνεται η εφαρμοφή επικάλυψης επί των δοντιών π.χ. με μέταλλο, ποιες θα ήταν οι ενέργειες που θα προέβαινε η ίδια εάν ένας ασθενής με τα προβλήματα του εναγόμενου προσερχόταν στο ιατρείο της, ως επίσης αναφέρθηκε στο πως γίνεται μια χρέωση, παραπέμποντας στο τεκμήριο
  2. Αντεξεταζόμενη συμφώνησε ότι χρειάζονται τόσο η κλινική εξέταση, όσο και οι σχετικές ακτινογραφίες για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα, εκτός εάν υπάρχουν έντονα συμπτώματα, πως γίνεται η διαπίστωση ότι κάποιος ασθενής τρίβει τα δόντια του και αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις που είχαν ως επίκεντρο το ότι δεν μπορούσε να εκφέρει άποψη για τις θεραπείες που έγιναν στον εναγόμενο και υπεραμύνθηκε της γνωμάτευσης της και της ορθής θεραπείας που διεξήγαγε. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της εν λόγω μάρτυρος, η ενάγουσα έκλεισε την υπόθεση της. Από πλευράς υπεράσπισης, πρώτος κατέθεσε ο εναγόμενος. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε την γραπτή του δήλωση, στην οποία αναφέρεται στην επίσκεψη στο ιατρείο της ενάγουσας για συγκεκριμένο πρόβλημα που αντιμετώπιζε σε συγκεκριμένο δόντι, τι του πρότεινε η ενάγουσα να γίνει χωρίς να προηγηθεί πανοραμική ακτινογραφία, απέρριψε την θέση της ενάγουσας ότι υπήρχε οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα σε άλλο δόντι λέγοντας ότι κάτι τέτοιο δεν του αναφέρθηκε στο ιατρείο παρά μόνο η θέση αυτή τέθηκε στο Δικαστήριο. Προβαίνει ακολούθως σε μια αναφορά στις θεραπείες που ακολούθησαν και που έχουν ως κοινό παρονομαστή κατά τον εναγόμενο την αχρείαστη ταλαιπωρία και υποβολή εξόδων και τον λανθασμένο τρόπο όπου έγιναν οι θεραπείες και το ανεπιτυχές αποτέλεσμα ένεκα του ότι οι πόνοι συνεχίζονταν, υποβάλλοντας ταυτόχρονα η ενάγουσα τον εναγόμενο σε αχρείαστη ακτινοβολία για διενέργεια ακτινογραφιών οι οποίες γίνονταν με πίεση και χωρίς την άδεια του και επίσης ανέφερε ότι τηρούσε την στάση ακολουθώντας ο ίδιος πιστά τις οδηγίες της ενάγουσας, δείχνοντας σε αυτήν εμπιστοσύνη. Απέρριψε την θέση της ενάγουσας ότι συγκεκριμένη γέφυρα παρέμεινε αποκολλημένη για περίοδο ενός μηνός, ως επίσης απέρριψε την θέση της ενάγουσας ότι του εισηγήθηκε να τοποθετηθεί μεταλλική αντί πορσελάνινη γέφυρα, τονίζοντας ότι ο ίδιος δεν είναι οδοντίατρος για να γνωρίζει ποιο είναι το ορθό και ότι ακολουθούσε τις συμβουλές της ενάγουσας. Απέδωσε σφάλμα στην ενάγουσα ως προς την εφαρμογή της στεφάνης που αφορούσε το δόντι 17 και αυτός είναι ο λόγος που δεν χρεώθηκε ο εναγόμενος και ανέφερε επίσης ότι διαθέτει και άλλες στεφάνες από πορσελάνη χωρίς κανένα πρόβλημα, έτσι ώστε να απορρίψει την θέση της ενάγουσας ότι ο ίδιος τρίζει τα δόντια του. Ανέφερε ότι αντέδρασε όταν θα γινόταν η απονεύρωση στο δόντι 47, λέγοντας ότι εάν η απονεύρωση γινόταν πριν την τοποθέτηση της στεφάνης δεν θα χρειαζόταν να γίνει. Έδωσε την δική του εκδοχή ως προς το ζήτημα του τιμήματος, λέγοντας ότι δεν έχει συμφωνηθεί το ποσό των €3,
  3. Ανέφερε επίσης ότι η ενάγουσα δεν χρησιμοποιούσε μηχάνημα εκτόξευσης αέρα, ανέφερε επίσης ότι επισκέφθηκε άλλον ιατρό για απονεύρωση στο δόντι 17 το οποίο παραμένει εκτεθειμένο λόγω ανεπαρκούς κάλυψης της γέφυρας, ως επίσης ανέφερε ότι η ενάγουσα αρνήθηκε να δώσει στον εναγόμενο τις ακτινογραφίες του και ότι αρνήθηκε να του τροχίσει συγκεκριμένο δόντι, εργασία την οποία έκανε τελικώς άλλος γιατρός. Ακολούθως ο εναγόμενος αναφέρεται σε συγκεκριμένο γραπτό παράπονο που υπέβαλε στον Παγκύπριο οδοντιατρικό σύλλογο από τον οποίο ακόμα να λάβει απάντηση, παρά το ότι ενημερώθηκε ότι το παράπονο του έχει παραληφθεί και ότι θα διερευνάτο και θα ενημερωνόταν για το αποτέλεσμα. Ανέφερε επίσης και για συγκεκριμένη γνωμάτευση που έλαβε από το γενικό νοσοκομείο Λευκωσίας από συγκεκριμένη ιατρό, η οποία έλαβε υπ΄ όψη συγκεκριμένη πανοραμική ακτινογραφία. Εν κατακλείδι ανέφερε ότι θα χρειαστεί αντικατάσταση της γέφυρας των δοντιών 15-17 η οποία θα κοστίσει €2,
  4. Ολοκληρώνοντας την κυρίως εξέταση του, κατέθεσε συγκεκριμένα τεκμήρια για τα οποία έκανε αναφορά στην γραπτή του δήλωση. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες εξασφάλισε το τεκμήριο 23, στην επίσκεψη του σε άλλους γιατρούς για γνωμάτευση, ως επίσης και στην επίσκεψη του στο γενικό νοσοκομείο Λευκωσίας για εξέταση του προβλήματος που αντιμετώπιζε, εξέφρασε την άποψη του για το πότε αντιλήφθηκε ότι έγινε κάτι αχρείαστο και ότι το πρόβλημα του πόνου παρέμενε και ότι όλες οι γέφυρες που τοποθετήθηκαν στα δόντια του απέτυχαν, αρνούμενος σχετικές υποβολές περί του αντιθέτου. Επέρριψε ευθύνες στην προηγούμενη δικηγόρο του για τον χειρισμό της υπόθεσης, δίνοντας την δική του εξήγηση σε υποβληθείσες θέσεις ότι δεν είναι δικογραφημένες συγκεκριμένες θέσεις. Προέβαλλε τις θέσεις ότι ο πόνος συνέχιζε κατά την περίοδο που υποβαλλόταν σε θεραπείες, αρνούμενος σχετικές υποβληθείσες θέσεις ότι δεν υπήρχε κανένα παράπονο εκ μέρους του και ότι έχει λάβει γνωμάτευση και από αλλού και ότι του ανέφεραν ότι η θεραπείες που υποβαλλόταν ήταν οι ενδεδειγμένες. Δεν ήταν σε θέση να απαντήσει, λόγω ελλείψης μνήμης, για συγκεκριμένες θεραπείες που υποβαλλόταν, ενώ σε άλλες τοποθετείτο αρνητικά ως προς το ορθό και ενδεδειγμένο των θεραπειών που υποβαλλόταν από την ενάγουσα, ενώ σε κάποιες συμφώνησε ως προς την διαδικασία που ακολουθήθηκε για συγκεκριμένες θεραπείες και σε κάποιες όχι και αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις ότι αγνόησε τις οδηγίες της ενάγουσας και την συμβουλή της ίδιας και του Μ.Ε.1 να μην καλύψει το δόντι 47 λόγω των εκτεταμένων αποτριβών, ως επίσης αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις που αφορούσαν τις συμβουλές της ενάγουσας προς τον ίδιο. Eπίσης υπεραμύνθηκε του πλεονεκτήματος της πανοραμικής ακτινογραφίας, απορρίπτοντας σχετική υποβληθείσα θέση περί του αντιθέτου και έδωσε την δική του εξήγηση για το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε για να επισκεφθεί άλλον οδοντίατρο το 2011 και για το οποίο κατέθεσε συγκεκριμένη απόδειξη πληρωμής και έδωσε την δική του εκδοχή και εκτίμηση ως προς το τίμημα των υπηρεσιών και γενικά το κόστος αυτών, αρνούμενος σχετικές υποβληθείσες θέσεις της ενάγουσας. Αναφέρθηκε επίσης και τόνισε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα παραμένει στο δόντι 17 το οποίο παραμένει εκτεθειμένο και επιβεβαίωσε ότι αποστάληκε το σχετικό παράπονο του στο Παγκύπριο οδονιατρικό σύλλογο, δίνοντας την δική του εξήγηση για τον λόγο που δεν ενημερώθηκε η ενάγουσα για το εν λόγω παράπονο και αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις που απορρίπτουν τις σχετικές τους αξιώσεις, υπεραμυνόμενος αυτές. Αρνήθηκε επίσης υποβληθείσες θέσεις ότι οι ενέργειες της ενάγουσας ήταν οι ενδεδειγμένες για την περίπτωση του, λέγοντας ότι οι ενέργειες της ενάγουσας του άφησαν πόνο, ταλαιπωρία και έξοδα. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε η κα Περσεφόνη Λάμπρου. Η μάρτυρας αρχικώς αναφέρθηκε στα ακαδημαικά προσόντα και εμπειρίες της, οι οποίες συνοψίζονται στο βιογραφικό της σημείωμα το οποίο κατατέθηκε ως τεκμήριο, ως επίσης και στα καθήκοντα της ως οδοντιάτρου. Υιοθέτησε, επεξήγησε και υπεραμύνθηκε της έκθεσης της η οποία είναι κατατεθιμένη στο Δικαστήριο ως τεκμήριο, επεξηγώντας την μέθοδο που εξέτασε τον εναγόμενο και ποιες ήταν οι διαπιστώσεις της, ειδικότερα ανέφερε ότι υπήρχε ευαισθησία στο δόντι 17 το οποίο δεν καλυπτόταν πλήρως από την στεφάνη, έχοντας υπ΄ όψη τον τροχισμό που προηγήθηκε στο δόντι αυτό για να υποδεχθεί την στεφάνη, με αποτέλεσμα από την στιγμή που είναι ακάλυπτο να είναι εκτεθειμένο σε τερηδόνα. Περιέγραψε πως θα πρέπει να είναι μια αποδεκτή στεφάνη, πως θα πρέπει να γίνεται μια κλινική εξέταση και με τι εργαλεία. Αντεξεταζόμενη, αναφέρθηκε ότι δεν έχει εξετάσει το ενδεχόμενο ο εναγόμενος να ήταν βρυγμομανής, πράγμα που ανέφερε και στην κυρίως εξέταση της, περιέγραψε την διαδικασία όπου κάποιος ασθενής κλείνει συνάντηση με οδοντίατρο, περιέγραψε τα καθήκοντα της, περιέγραψε επίσης την κλινική εξέταση που έκανε στον εναγόμενο, στο μέτρο που θυμόταν και ποιες ήταν οι διαπιστώσεις της, δίνοντας την δική της εξήγηση και ερμηνεία σε υποβηθείσες θέσεις ως προς τον ορθό τρόπο όπου γίνεται μια κλινική εξέταση και που οι υποβληθείσες θέσεις συνδέονταν με συγκεκριμένα ιατρικά συγγράμματα, υπεραμυνόμενη ταυτόχρονα του ορθού τρόπου που έκανε την δική της κλινική εξέταση και εξαγωγή των συμπερασμάτων της και διαφώνησε σε υποβληθείσα θέση ότι η ενδεδειγμένη ακτινογραφία είναι η οπισθοφατνιακή, ως επίσης διαφώνισε σε υποβληθείσες θέσεις ότι η μέθοδος εξέτασης που εφάρμοσε δεν ήταν η ενδεδειγμένη και ότι έπρεπε να ακολουθήσει συγκεκριμένη μεθοδολογία και πρακτική. Διευκρίνησε ότι εξέταση που έχει κάνει ήταν περιορισμένη και είχε επίκεντρο συγκεκριμένη περιοχή της στοματικής κοιλότητας του εναγομένου και έδωσε την δική της εκτίμησηως προς το τι αντικατοπρίζουν συγκεκριμένες ακτινογραφίες που της υποδείχθηκαν. Ως Μ.Υ.2 και τελευταίος μάρτυρας κατέθεσε ο κ. Μάριος Συμιλλίδης. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε την γραπτή του δήλωση. Στην εν λόγω δήλωση του, καταγράφει τα ακαδημαικά του προσόντα και εμπειρίες του, αναφέρεται στις συνθήκες και τους λόγους που ο εναγόμενος τον επισκέφθηκε στο ιατρείο του, την ενημέρωση που είχε ο μάρτυρας από τον εναγόμενο ως προς τις θεραπείες που υποβλήθηκε από την ενάγουσα, την ενημέρωση που έλαβε και την λήψη στοιχείων που έλαβε υπ΄ όψη του και την προέλευση τους. Αμφισβήτησε την ύπαρξη τιμοκαταλόγου το έτος 2008 και την ύπαρξη κατώτατων ορίων τιμών, λέγοντας ότι ο κάθε οδοντίατρος δικαιούται να κάνει τον δικό του τιμοκατάλογο ανεξέλεγκτα από τον οδοντιατρικό σύλλογο. Ακολούθως έδωσε την δική του εκτίμηση και εξηγήσεις αναφορικά με τις θεραπείες που προέβηκε η ενάγουσα, λέγοντας σε συγκεκριμένες περιπτώσεις ότι οι θεραπείες δεν ήταν οι ενδεδειγμένες και τι θα πρότεινε ο μάρτυρας να γινόταν αναλόγως της περίπτωσης, ως επίσης έδωσε την δική του εκτίμηση για την κάλυψη των δοντιών του εναγόμενου με προσθετική εργασία. Αναφέρθηκε επίσης στο τι αναμένεται να χρειαστεί να υποβληθεί ο εναγόμενος στο μέλλον και ποιο θα είναι το κόστος που θα υποστεί ο εναγόμενος. Αντεξεταζόμενος, έδωσε κάποιες διευκρινήσεις σε ορολογία που αναφέρεται στην γραπτή του δήλωση, στις συνθήκες κάτω από τις οποίες τον επισκέφθηκε ο εναγόμενος στο ιατρείο του και τι ο εναγόμενος του ανέφερε και πως ο μάρτυρας προέβηκε σε κλινική εξέταση του εναγόμενου, αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις ότι οι θεραπείες που πρότεινε ο ίδιος δεν ήταν οι ενδεδειγμένες, υπεραμυνόμενος ταυτόχρονα την ορθότητα των θέσεων του, απορρίπτοντας επίσης υποβληθείσες θέσεις που αφορούσαν την ορθότητα των θεραπειών της ενάγουσας. Έδωσε την δική του εκδοχή ως προς το ζήτημα τιμολόγησης και τιμοκαταλόγου οδοντιατρικών υπηρεσιών, εξέφρασε άγνοια για συγκεκριμένες προηγηθείσες εργασίες και συμφώνησε ότι η ενάγουσα σε συγκεκριμένες εργασίες ενήργησε καλώς. AΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Η λογική είναι ένας ασφαλής οδηγός για το Δικαστήριο για να προβεί στα ανάλογα συμπεράσματα και αυτό τονίστηκε επανειλημμένα από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD "ΥΠΟ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΙΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 2013, Ν. 17
(1)/2013 (ΕΝΕΡΓΩΝΤΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ, ΑΝΤΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ, ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ - ν - OTIS ELEVATORS (CYPRUS) LTD ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 371/2009 ημερ. 16/2/2015 λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Η εντύπωση που αποκομίζει από τους μάρτυρες το πρωτόδικο Δικαστήριο φέρει μαζί της το ευεργέτημα της επισταμένης παρακολούθησης των όσων οι μάρτυρες καταθέτουν, τον τρόπο με τον οποίο καταθέτουν, τη λογική που η μαρτυρία τους εκπέμπει και όλα αυτά σε συνδυασμό με την ανάλογη αντιπαραβολή με τη δικογραφία στις πολιτικές υποθέσεις ή τις καταθέσεις στις ποινικές υποθέσεις και τα εν γένει τεκμήρια. Η ανθρώπινη εμπειρία εν πολλοίς είναι οδηγός ως προς τη λογική των πραγμάτων (δέστε Baloise Insurance Co Ltd ν. Κατωμονιάτη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275)΄΄ Ως προς την δυνατότητα αποδοχής μέρους μαρτυρίας και απόρριψης άλλης, το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην στην Τσίκκας ν. Χριστοφή, Πολ.Εφ.309/08, ημερ. 18 Νοεμβρίου 2010, και Μεσσάρη ν. Κατσιαμίδη, Πολ.΄Εφ.376/06, ημερ. 29 Νεομβρίου 2010 και FOUAD SAADE - v - NABIL ZEINI 2005 1B ΑΑΔ 1485. Οι μάρτυρες που προσήλθαν στο εδώλιο του μάρτυρα ως εμπειρογνώμονες, ήτοι οι Μ.Ε 1 και 2 και Μ.Υ. 1 και 2, αυτοί επιτελούν ένα ιδιαίτερα βαρύνοντα ρόλο, καθ΄ ότι καλούνται στο Δικαστήριο για να διαφωτίσουν με τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους και την επιστημονική τους κατάρτιση, εκείνα τα γεγονότα που χρήζουν εξειδικευμένης ανάλυσης και επεξήγησης. Οι υποχρεώσεις των εμπερογνωμόνων μαρτύρων τέθηκαν και στην υπόθεση CYBARCO LTD -V- SILVIA KOVASCIK
(2001)1Γ Α.Α.Δ. σελ. 2013 στην οποία λέχθησαν τα ακόλουθα: <<Καθώς έχει νομολογηθεί οι εμπειρογνώμονες μάρτυρες υπέχουν υποχρέωση να δώσουν στο δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να σχηματίζει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία(Anastassiades v.Republic
(1977)2 C.L.R.97,Kouppis v.Republic
(1977)2 C.L.R.361, Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1, 5 και Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, 308).>> Στην υπόθεση ΚΩΣΤΑ ΝΕΑΡΧΟΥ -ν- ΣΑΒΒΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ 2003 1 Α.Α.Δ. σελ 351 λέχθησαν τα ακόλουθα: <<Είναι γνωστό πως ο δικαστής δεν είναι επιτρεπτό να ενεργεί ως εμπειρογνώμονας. Εξειδικευμένα επίδικα θέματα, χρήζουν μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων την οποία, δέχεται το Δικαστήριο προκειμένου να καταλήξει, ύστερα από αξιολόγηση, στο δικό του συμπέρασμα. Συχνά, η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων που καταθέτουν για το ίδιο θέμα, παρουσιάζει αντιθέσεις, μικρές μέχρι και μεγάλες αποκλίσεις. Αυτό συμβαίνει και σε υποθέσεις όπως η παρούσα όπου οι μάρτυρες είναι ιατροί και κατά κανόνα η ιατρική μαρτυρία, όπως και κάθε άλλη μαρτυρία εμπειρογνωμόνων θεωρείται ως μαρτυρία ανεξάρτητη (βλ. Andreas Anastassiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Kyriacos Nicola Kouppis v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 361). Ακολουθεί πως το καθήκον των εμπειρογνωμόνων μαρτύρων είναι να εφοδιάσουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά/ειδικά κριτήρια και στοιχεία τα οποία, αφού εκτιμηθούν, να αποβούν χρήσιμα και βοηθητικά για το Δικαστήριο προκειμένου να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα και διαπιστώσεις.>> Το Δικαστήριο μπορεί να υιοθετήσει τη θέση ενός εμπειρογνώμονα είτε εν όλων, είτε εν μέρει, είτε καθόλου, ανάλογα με τα ευρήματα του και την αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας υπόψη ότι οι εμπειρογνώμονες δεν έχουν κανένα προβάδισμα έναντι άλλων μαρτύρων και ότι η μαρτυρία τους υπόκειται στους ίδιους ακριβώς κανόνες αξιολόγησης όπως οι συνήθεις μάρτυρες επί γεγονότων (δέστε Vasilico Cements Works v. Σταύρου
(1978)1 ΑΑΔ389, 397 και Ν. Νικολάου ν. Κλεάνθη Σταύρου
(1992)1 ΑΑΔ746). Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Σταύρος Ξιούρουππας κ.α. - ν - ΛΑΙΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2016:A522, Πολιτική Έφεση 386/2010 ημερ. 15/11/2016, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Το καθήκον ενός εμπειρογνώμονα, όπως έχει επιβεβαιωθεί και στην Κοινοτικό Συμβούιο Ομόδους ν. Άννας Κονναρή
(2011)1 Α.Α.Δ. 2298, είναι να εφοδιάσει το Δικαστήριο με όλες τις απαραίτητες επιστημονικές πληροφορίες ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα στα ενώπιον του υπό κρίση δεδομένα, (δέστε και Cybarco Ltd v.Kovascik
(2001)1 Α.Α.Δ. 2013). ΄΄ Το τεκμήριο Α προς αναγνώριση και ότι έχει λεχθεί γύρω από αυτό, δεν λαμβάνονται υπ΄ όψη από το Δικαστήριο, διότι παρέμεινε ως τεκμήριο προς αναγνώριση. ΄Εχει πλειστάκις νομολογηθεί ότι παράλειψη υποβολής ουσιώδους ισχυρισμού στην αντεξέταση ενός μάρτυρα, μειώνει την αξιοπιστία της πλευράς που παραλείπει να το πράξει (βλ. Πέτρου ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2016:D497, Ποιν. ΄Εφ.41/2015,25.10.2016, Adidas Sportshunfanbriken Adi Dassler KG v. The Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383 και Τάκη ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 599) αυτό αποτελεί κριτήριο αξιολόγησης για το παρόν Δικαστήριο ως θα διαφανεί πιο κάτω, για τις θέσεις που η πλευρά της υπεράσπισης δεν υπέβαλε στην ενάγουσα κατά την αντεξέταση της. Η ενάγουσα άφησε πολύ καλή και γενικά θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν φορτισμένη, η ενάγουσα έδωσε με πολύ πειστικό, παραστατικό, λεπτομερή, κατατοπιστικό και διαφωτιστικό τρόπο την φύση και την έκταση των θεραπειών που εφάρμοσε στην οδοντοστοιχία του εναγόμενου, τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο εναγόμενος γενικά στην οδοντοστοιχία του. Ήταν σταθερή, έδινε την μαρτυρία της με άμεσο και πηγαίο τρόπο, χωρίς υπεκφυγές και δεν έχει εντοπίσει το Δικαστήριο οποιαδήποτε απόπειρα της ενάγουσας και ούτε κανένα στοιχείο που να καταδεικνύει προσφυγή στην υπερβολή ή στο ψεύδος για δημιουργία εντυπώσεων για να βοηθήσει την υπόθεση της ή να βλάψει την υπόθεση του εναγόμενου. Το Δικαστήριο έχει πειστεί για την επιστημονική και επαγγελματική κατάρτιση της ενάγουσας η οποία είναι συνεχής και διαρκής μέσα από παρακολούθηση συνεδρίων στην Κύπρο και στο εξωτερικό και μάλιστα ένα συνέδριο έλαβε χώρα κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας. Το Δικαστήριο έχει πειστεί για το άρτιο και γενικά ορθό και αποτελεσματικό τρόπο που εκτέλεσε τα καθήκοντα της ως οδοντίατρος στα προβλήματα και τις ιδιαιτερότητας των δοντιών του εναγομένου και παρά την έντονη αντεξέταση που υπέστη, η αξιοπιστία της δεν έχει κλονιστεί, αλλά απεναντίας εξήλθε ενισχυμένη από την διαδικασία της αντεξέτασης, λόγω των επεξηγήσεων και γενικά των διευκρινήσεων και λεπτομερειών που έδινε στις ερωτήσεις και θέσεις που της υποβάλλοντο, παραμένοντας σταθερή στις θέσεις της. Το Δικαστήριο έχει πειστεί ότι είναι λογική και πειστική την εκδοχή της ως προς την φύση και την έκταση των υπηρεσιών που προσέφερε στον εναγόμενο και που αντικατοπτρίζονται παραστατικά στο τεκμήριο 2 και το ίδιο ισχύει και για το ύψος των υπηρεσιών αυτών. Επί αυτού του θέματος μάλιστα, ήτοι το ύψος των υπηρεσιών, το Δικαστήριο αποδέχεται τις χρεώσεις της ενάγουσας ως λογικές, αιτιολογημένες και δικαιολογημένες και που εν πάση περιπτώση όπως θα γίνει ειδική μνεία κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας του εναγόμενου, ο ίδιος αποδέχθηκε το ποσό και ότι παρέμεινε ένα υπόλοιπο, για το οποίο έδωσε την δική του εξήγηση η οποία θα αξιολογηθεί πιο κάτω. Είτε ο κατώτατος κατάλογος ίσχυε, ως η θέση της ενάγουσας, είτε όχι, ως η θέση του Μ.Υ.2 λόγω του ότι η θέση του είναι ότι ο κατάλογος τελικά αποσύρθηκε με απόφαση του αρμόδιου Υπουργείου , χωρίς να προσκομιστεί η απόφαση του αρμόδιου Υπουργείου και συνακόλουθα ο κάθε οδοντίατρος είναι ελεύθερος να προβεί στην δική του τιμολόγηση, το σημαντικότερο είναι ότι το Δικαστήριο αποδέχεται τον τρόπο κοστολόγησης των υπηρεσιών της ενάγουσας, οι οποίες μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις ήταν δωρεάν όπως προκύπτει από την μαρτυρία της ενάγουσας και από το τεκμήριο 2, αλλά και λόγω της αξιολόγησης της μαρτυρίας του εναγόμενου επί αυτού του θέματος, ως θα γίνει ειδική μνεία πιο κάτω. Εν πάση περιπτώση δεν έχει εντοπιστεί οποιοδήποτε στοιχείο διαμαρτυρίας από πλευράς του εναγομένου ως προς το ύψος του ποσού, απεναντίας μέσα από την μαρτυρία του ιδίου του εναγομένου, ισχυρίστηκε ότι για το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό θα καταβάλει στην ενάγουσα οποιαδήποτε διαφορά προκύψει από το ποσό που θα ήθελε καταβάλει για την αποθεραπεία του, θέση η οποία αξιολογείται πιο κάτω. Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι λογική και πειστική η αναφορά της ενάγουσας ότι εξήγησε στον εναγόμενο την διαδικασία και το κόστος για κάθε θεραπεία και ο εναγόμενος τα αποδέχθηκε και συνακόλουθα αποτελεί σχετικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου, διότι το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι αναμενόμενο ένας οδοντίατρος και στην προκειμένη περίπτωση η ενάγουσα να εξηγεί την διαδικασία και το κόστος στον ασθενή και στην προκειμένη περίπτωση στον εναγόμενο για να δύναται να προχωρήσει με την έγκριση του πάντα Η ενάγουσα έχει δώσει μια ολοκληρωμένη εικόνα των υπηρεσιών που προσέφερε στον εναγόμενο σε κάθε στάδιο, την πρόοδο που γινόταν, η προεργασία που γινόταν, ως επίσης και το θετικό αποτέλεσμα των εργασιών της. Είναι η θέση του εναγομένου ότι δεν έχει δικογραφηθεί η θέση της ενάγουσας ότι ο εναγόμενος ήταν βρυγμομανής, ήτοι ότι έτριζε τα δόντια του και συνακόλουθα δεν δύναται η ενάγουσα να προβάλει αυτήν την θέση. Η θέση αυτή του εναγόμενου δεν δύναται να γίνει αποδεκτή, διότι από την στιγμή που το Δικαστήριο αποδέχεται την φύση και την έκταση των υπηρεσιών που παρείσχε στον εναγόμενο και οι οποίες κρίνονται ως ορθές και αποτελεσματικές, συνακόλουθα και αναπόφευκτα κρίνεται ότι τα οποιαδήποτε προβλήματα και ιδιαιτερότητες αντιμετώπιζε ο εναγόμενος έχουν αντιμετωπιστεί και καλύπτονται από τις ορθές και αποτελεσματικές θεραπείες που έλαβαν χώρα, ως επίσης και από τις ορθές συμβουλές που έδινε στον εναγόμενο και την πλήρη ενημέρωση που έδινε στον εναγόμενο, ο οποίος έδινε την συγκατάθεση του και ήταν ικανοποιημένος από τις υπηρεσίες που του παρείχε η ενάγουσα και όλα τα πιο πάνω αποτελούν ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώση όμως, ο ίδιος ο εναγόμενος προσέφερε μαρτυρία από δύο εμπειρογνώμονες, ήτοι τους Μ.Υ. 1 και 2, για να τοποθετηθούν επί αυτού του θέματος και συνακόλουθα κρίνεται ότι ο εναγόμενος δεν έχει βρεθεί εξ΄ απίνης και ούτε έχει εντοπιστεί οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων του. Το Δικαστήριο αποδέχεται την θέση της ενάγουσας ότι έχει συμβουλέψει τον εναγόμενο όπως τοποθετήσει μεταλλική αντί πορσελάνινη στεφάνη λόγω του τριγμού των δοντιών και λόγω του ότι η πορσελάνη είναι απο γυαλί και χρειάζεται εξισορροπημένη σύγκλιση και ότι θα τροχιζόταν πιο λίγο το δόντι, αλλά τελικώς ο εναγόμενος προτίμησε να τοποθετηθεί στεφάνη από πορσελάνη και αυτό αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Το ίδιο ισχύει και με την αναφορά της ενάγουσας με την άρνηση της στην θέση του εναγόμενου ότι δεν υπήρχε σύγκληση, αποδεχόμενο το Δικαστήριο και αποτελεί σχετικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι δημιουργήθηκε αποτριβή και η ενάγουσα το κάλυψε χωρίς χρέωση και επιπρόσθετα αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι στα δόντια 15 έως 17 τοποθετήθηκε πορσελάνη και στα δόντια 45 και 47 γέφυρα. Επιπρόσθετα η ενάγουσα έπεισε με τις αναφορές, περιγραφή και ανάλυση της και σε αντιπαραβολή με τις ακτινογραφίες για την ορθότητα και αποτελεσματικότητα των εργασιών της, όπως π.χ. με τις εργασίες που έγιναν στο δόντι 14 που δείχνουν ορθή εκτέλεση των εργασιών της και λανθασμένη άλλου οδοντιάρου και αυτό αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. To Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική την αναφορά της ενάγουσας ότι εισηγήθηκε στον εναγόμενο την εξαγωγή του φρονιμήτη αντί την διενέργεια σφραγίσματος ένεκα της απουσίας δοντιού ανταγωνιστή και ότι ο εναγόμενος αποδέχθηκε την εισήγηση της ενάγουσας και αυτό είναι το λογικό και το αναμενόμενο, διότι δεν νοείτο υπό τις περιστάσεις και γενικά δεν είναι λογικό να διενεργηθεί εργασία εξαγωγής ενός δοντιού, χωρίς την προηγούμενη ενημέρωση και συγκατάθεση του ασθενούς και στην προκειμένη περίπτωση του εναγόμενου και όλα τα πιο πάνω αποτελούν ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου. Αν και ξενίζει ως εικόνα ένας ασθενής και στην προκειμένη περίπτωση ο εναγόμενος να προσέχεται στην ενάγουσα με αποκολλημένη την γέφυρα, εν τούτοις όμως οι αναφορές, εξηγήσεις και περιγραφές που έδωσε η ενάγουσα έπεισαν το Δικαστήριο, σε αντίθεση με τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος τα οποία κρίνονται ως υστερόβουλα και μη αποδεκτά, με βάση την πιο κάτω αξιολόγηση της μαρτυρίας του εναγόμενου. Το Δικαστήριο αποδέχεται επίσης ως λογικές, πειστικές, ενδεδειγμένες και αποτελεσματικές τις πρόβες που προηγήθηκαν για να τοποθετηθεί μια στεφάνη και για να διαπιστωθεί επίσης η σύγκληση των δοντιών και αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι οι πρόβες έγιναν καλώς, η δε σύγκληση των δοντιών επιτεύχθηκε και επιβεβαιώθηκε από την ενάγουσα με την διαδικασία που ανέφερε, ήτοι με το ειδικό χαρτί, ως επίσης αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι η εφαρμογή της στεφάνης ήταν πλήρης, συμπεριλαμβανομένου και του δοντιού 17, διότι το Δικαστήριο έχει πειστεί μέσα από την μαρτυρία της ενάγουσας ότι αυτή έγινε ορθά και πλήρης και η ενάγουσα το συνέδεσε και το τεκμηρίωσε με τις σχετικές ακτινογραφίες στις οποίες παρέπεμψε και που ήταν εντός του ουσιώδη χρόνου όπου η ενάγουσα παρείχε τις υπηρεσίες της στον εναγόμενο, αποτελώντας έτσι ένα ασφαλή υπόβαθρο για την εξαγωγή του πιο πάνω ευρήματος και συμπεράσματος. Επίσης έπεισε η ενάγουσα με την αναφορά της ότι στο παρελθόν υπήρξε ατελής έμφραξη και αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα ότι η ενάγουσα ορθά έπραξε στην προκειμένη περίπτωση. Η ενάγουσα με παραπομπή σε επιστημονικά συγγράμματα, τα οποία κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμήρια αποσπάσματα αυτών, αιτιολόγησε και δικαιολόγησε με επάρκεια τον επαγγελματισμό και την επιστημονική της κατάρτιση και έπεισε το Δικαστήριο για την ορθή θεραπεία που προέβηκε στα δόντια του εναγόμενου, όπως π.χ. με το δόντι με αριθμό 17 για το οποίο έγινε πολλή συζήτηση και αντιπαράθεση και το Δικαστήριο κρίνει και αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ότι αυτό έχει θεραπευθεί κατάλληλα κατά τον ουσιώδη χρόνο. Το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική την αντίδραση της ενάγουσας να μην δώσει τις ακτινογραφίες στον εναγόμενο για να λάβει δεύτερη γνώμη, διότι ούτως ή άλλως η ακτινογραφία που θα έβγαζε ο εναγόμενος θα αποτύπωνε έτσι και αλλιώς την πραγματική κατάσταση, ως επίσης κρίνεται λογική αυτή η αντίδραση της ενάγουσας, διότι η ίδια δεν έχει ζητήσει προηγούμενες ακτινογραφίες, αλλά έβγαλε τις δικές της ακτινογραφίες. Επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική την τοποθέτηση της ενάγουσας με την οποία απορρίπτει την υποβληθείσα θέση περί ταλαιπωρίας που υπέστη ο εναγόμενος, διότι το Δικαστήριο θεωρεί ότι είναι λογικό να παραμένει και να αποδέχεται τις υπηρεσίες ενός οδοντιάτρου και σε αντίθετη περίπτωση δεν θα αποδεχόταν συνέχιση των υπηρεσιών και συνακόλουθα αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι ο εναγόμενος ήταν ευχαριστημένος από τις υπηρεσίες που του προσέφερε η ενάγουσα και συνακόλουθα η περί του αντιθέτου εκδοχή του κρίνεται ως υστερόβουλη και μη πειστική, ως θα αναφερθεί ειδικότερα πιο κάτω. Απόλυτα πειστικές και λογικές και κατ΄ επέκταση γίνονται αποδεκτές, οι τοποθετήσεις της ενάγουσας σε υποβληθείσα θέση περί αμέλειας της όπως της αποδίδεται από το ιατρικό πιστοποιητικό της Μ.Υ.1, διότι το Δικαστήριο έχει πειστεί με την αναφορά της ότι δεν θα αναμένεται εάν υποχωρήσει το ούλος να προσαρμοστεί και η γέφυρα στο σημείο όπου υποχώρησε το ούλος. Έπεισε η ενάγουσα με την πλήρη, διαφωτιστική και λεπτομερειακή περιγραφή της ότι έγινε τελικό κλείσιμο της απονεύρωσης του δοντιου 46 και συνακόλουθα αποτελεί και σχετικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Το ίδιο ισχύει και ως προς την αναφορά της ενάγουσας ότι στις 11/9/08 και 15/9/08 ο εναγόμενος δεν παρουσίαζε οποιοδήποτε πρόβλημα και συνακόλουθα προχώρησε η ενάγουσα στο επόμενο στάδιο το οποίο δεν θα μπορούσε να το κάνει, ήτοι να κολλήσει την γέφυρα, διότι ο εναγόμενος θα αντιδρούσε από τον πόνο και κατ΄ επέκταση αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι προχώρησε κανονικά η εφαρμογή της στεφάνης και ο εναγόμενος δεν είχε πόνο, διότι είναι λογικό εάν υπήρχε πόνος δεν θα εφαρμοζόταν η γέφυρα, λόγω ακριβώς της διαμαρτυρίας που θα υπήρχε ένεκα του πόνου και που εν πάση περιπτώση έπεισε η αναφορά της ενάγουσας ότι ανεξαρτήτως του πόνου θα πρέπει να ελέγχει ο οδοντίατρος τα όρια της γέφυρας. To Δικαστήριο αποδέχεται επίσης την θέση της ενάγουσας και συνακόλουθα αποτελεί σχετικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα μέσα από την θεραπεία της έκλεισε το συρίγγιο που αντιμετώπιζε ο εναγόμενος στο δόντι 46 και αυτό είναι ένδειξη της ορθής και αποτελεσματικής θεραπείας της ενάγουσας την οποία περιέγραψε με σαφήνεια και πληρότητα, όπως έκανε άλλωστε και με την περιγραφή της κατάστασης στο εν λόγω δόντι και επιπρόσθετα ότι ο εναγόμενος δεν ακολούθησε την συμβουλή να μην μασά στην περιοχή όπου έγινε η συγκεκριμένη θεραπεία και παρ΄ όλα αυτά συνέχιζε η ενάγουσα να προβαίνει σε θεραπείες και ότι είχε ο εναγόμενος επίμηκες κάταγμα και το δόντι δεν διορθώνεται σε τέτοια περίπτωση και πρέπει να γίνει εξαγωγή. Επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται την αναφορά της ενάγουσας ότι δεν δύναται να γίνει ενδοδοντική θεραπεία σε μοιρασμένο δόντι και ότι τέτοια θεραπεία γίνεται σε ενιαίο δόντι, διαφορετικά είναι απαραίτητη η εξαγωγή του και αποτελεί λογικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι η ζημιά που έπαθε ο εναγόμενος, προέρχεται από την μη συμμόρφωση του με την συμβουλή της ενάγουσας και δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε άλλη αξιόπιστη μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι η ζημιά προκλήθηκε από άλλη αιτία από αυτήν που ανέφερε η ενάγουσα. Το Δικαστήριο αποδέχεται επίσης ως πειστική και αιτιολογημένη την αναφορά της ενάγουσας, με αποτέλεσμα να μετουσιώνεται σε εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ότι η ενάγουσα στην πορεία της θεραπείας του εναγόμενου, διαπιστώθηκε ατελής ενδοδοντική θεραπεία στο δόντι 16 που έχει γίνει από άλλο οδοντίατρο και η ενάγουσα επανέλαβε επιτυχώς την ενδοδοντική θεραπεία στο εν λόγω δόντι και αυτό το συνέδεσε η ενάγουσα με οπισθοφατνιακή ακτινογραφία. Επίσης έγινε αρχικά σφράγισμα στο δόντι 14 για να μην επιβαρυνθεί οικονομικά ο εναγόμενος και η ενάγουσα συμβούλεψε τον εναγόμενο ότι εάν ο πόνος δεν υποχωρήσει θα πρέπει να γίνει ενδοδοντική θεραπεία, ήτοι απονεύρωση, όπως και έγινε. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία της ενάγουσας στην ολότητα της ως αληθή και αξιόπιστη. Ο Μ.Ε.1 άφησε επίσης θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Έπεισε ο μάρτυρας με τις αναφορές του μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, για την όλη εμπλοκή του που είχε ως οδοντοτεχνίτης και το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει οτιδήποτε το μεμπτό στην όλη του μαρτυρία αλλά και συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα. Έδινε μαρτυρία με άνεση και φυσικότητα, χωρίς υπεκφυγές, ασάφειες, αοριστίες ή υπερβολές και διαφώτισε ο μάρτυρας με την σειρά του την διαδικασία που προηγήθηκε για να γίνουν ορθά οι συγκεκριμένες προσθετικές εργασίες, ήτοι οι σχετικές πρόβες για να διαπιστωθεί η σωστή εφαρμογή στα δόντια στου εναγομένου 45 - 47 και 15 - 17 και αποτελεί σχετικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι οι πρόβες μεταλλικού σκελετού και μπισκότου θα πρέπει να γίνονται, όπως και έγιναν και καταδεικνύουν ορθή εκτέλεση των υπηρεσιών της ενάγουσας. Η αξιοπιστία του μάρτυρα δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο κατά την αντεξέταση του και το Δικαστήριο Δικαστήριο έχει πειστεί ότι ο εν λόγω μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και να εξιστορίσει όλα όσα γεγονότα γνωρίζει μέσα από την εμπλοκή του ως οδοντοτεχνίτης στο μέρος εκείνο της θεραπείας της ενάγουσας που ήταν απαραίτητη η εμπλοκή του λόγω της ειδικότητας του. Το Δικαστήριο αποδέχεται επίσης τις σχετικές αναφορές και αποτελεί συνεπακόλουθο εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι οι στεφάνες στα δόντια 15 - 17 ήταν ενωμένες διότι τα δόντια 15 και 16 ήταν νεκρά και με την ένωση θα ήταν αυξημένη η αντοχή και που καταδεικνύει ορθή και ενδεδειγμένη θεραπεία από πλευράς της ενάγουσας. Είναι αποδεκτή επίσης, λογική και πειστική η αναφορά του μάρτυρα ότι σίγουρα μειονεκτούσε αισθητικά το μέταλλο και ότι ο εναγόμενος παρ΄ όλο που δεν είχε γνώσεις για να αντιληφθεί ότι το μεταλλικό περίβλημα θα ήταν πιο λειτουργικό στο δικό του στόμα εν τούτοις, μπορούσε να αντιληφθεί το αισθητικό. Είναι επίσης αποδεκτή, λογική και πειστική η αναφορά του μάρτυρα και κατ΄ επέκταση αποτελεί σχετικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ότι η ενάγουσα ρώτησε τον εναγόμενο στην πρόβα για το πως ένιωθε και αυτό είναι λογικό και αναμενόμενο από την στιγμή που γίνεται μια δοκιμή στο στόμα του εναγόμενου, ο τελευταίος να ερωτηθεί πως νιώθει έτσι ώστε να προχωρήσει κατάλληλα η εφαρμογή επί των δοντιών του και ο εναγόμενος δήλωσε ικανοποιημένος, διαφορετικά δεν θα προχωρούσε αναλόγως η διαδικασία. Εν κατακλείδι το Δικαστήριο αποδέχεται την αναφορά του μάρτυρα και αποτελεί σχετικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ότι η στεφάνη στα δόντια 15 - 17 ήταν πλήρης. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση το Δικαστήριο αποδέχεται ως αληθή και αξιόπιστη την μαρτυρία του Μ.Ε. 1 στην ολότητα της. Η Μ.Ε. 2 άφησε εξαιρετική εικόνα στο Δικαστήριο. Παρακολουθώντας το Δικαστήριο με ιδιαίτερη προσοχή και παρατηρητικότητα την εν λόγω μάρτυρα μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, λόγω και της ειδικότητας της ως εμπειρογνώμονα της ίδιας ειδικότητας με αυτήν της ενάγουσας, έχει αφήσει εξαιρετικά καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία της ήταν μεστή, πλήρης, διαφωτιστική, κατατοπιστική και με τον απλοικό και άμεσο τρόπο που έδινε μαρτυρία και την παραστατικότητα της, βοήθησε τα μέγιστα το Δικαστήριο να κατανοήσει σε επιστημονικό επίπεδο την φύση και την έκταση των θεραπειών που προέβηκε η ενάγουσα στον εναγόμενο και την ορθότητα και αποτελεσματικότητα αυτών. Αποτελεί λογική και πειστική η αναφορά της ότι μόνο με σχετικές ακτινογραφίες δύναται να διαπιστωθεί η ορθότητα της ενδοδοντικής θεραπείας, λόγω ακριβώς της φύσεως αυτής από την στιγμή που είναι εντός του δοντιού. Επιβεβαίωσε η μάρτυρας με την σειρά της τις αποτριβές στην οδοντοστοιχία του εναγόμενου και ότι αυτός είναι βρυγμομανής και το Δικαστήριο έχει πειστεί στο έπακρο για τις αναφορές της εν λόγω μάρτυρος και το ίδιο ισχύει για την διαπίστωση της ότι υπήρξς επιτυχής επανάληψη ενδοδοντικής θεραπείας και η αναφορά της μάρτυρος δεν ήταν αυθαίρετη αλλά συνδέεται με σχετικές ακτινογραφίες που είναι κατατεθειμένες στο Δικαστήριο και που καταδεικνύουν το δύσκολο του εγχειρήματος της ενάγουσας και αυτό αποτελεί σχετικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Επιβεβαίωσε η μάρτυρας και έπεισε επίσης με την δική της αναφορά και τον τρόπο που έδινε μαρτυρία επί του θέματος ότι εάν παρουσιαστεί επίμηκες κάταγμα χρειάζεται η εξαγωγή του δοντιού, ως επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται την θέση της ότι έχει προηγηθεί κακή απονεύρωση, διότι την αναφορά της αυτή την συνέδεσε και την αιτιολόγησε με παραπομπή στο τεκμήριο
  1. Με την μαρτυρία της εν λόγω μάρτυρας επιβεβαιώνεται και ενισχύεται η κρίση του Δικαστηρίου ότι υπήρξε πλήρης επεξήγηση και επιστημονική κατάρτιση που καταδεικνύουν την ορθότητα και αποτελεσματικότητα των εργασιών και γενικά των υπηρεσιών που προσέφερε η ενάγουσα στον εναγόμενο και που ήταν οι ενδεδειγμένες με βάση τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο εναγόμενος και πιο συγκεκριμένα ότι ορθά υπήρξε ενωμένη εφαρμογή στα δόντια 15- 17 και ότι έγιναν ορθές και αποτελεσματικές ενδοδοντικές θεραπείες από την ενάγουσα, όπως π.χ. στο δόντι 14 και γενικά στα δόντια στα οποία έγινε τέτοια θεραπεία. Είναι πολύ λογικό και πειστικό αυτό που ανέφερε με παραστατικότητα η μάρτυρας, ότι δηλαδή θα δείξει ένα δόντι εάν χρειαστεί απονεύρωση και αποτέλεσε λογικό, παραστατικό και πειστικό το παράδειγμα της μάρτυρος, όταν ερωτήθηκε κατά πόσο συγκεκριμένο δόντι του εναγόμενου χρειάστηκε απονεύρωση μετά από 4-5 χρόνια και πιο συγκεκριμένα με το παράδειγμα, άρα και τις πιθανότητες που έχει ένα αυτοκίνητο κυκλοφορεί στον δρόμο και σε κάποια στιγμή σκάει το λάστιχο, απορρίπτωντας συνάμα την οποιαδήποτε αμέλεια της ενάγουσας στην θεραπεία που διεξήγαγε στο συγκεκριμένο δόντι. Αποδέχεται επίσης το Δικαστήριο ως λογική και πειστική την αναφορά της μάρτυρος ότι τα όρια δεν ελέγχονται με πανοραμική ακτινογραφία, αλλά με κλινική εξέταση, την οποία το Δικαστήριο κρίνει ότι παρέχει συντριπτικό πλεονέκτημα στον οδοντίατρο να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι και από άμεση εγγύτητα με την στοματική κοιλότητα του ασθενούς τα όρια μιας στεφάνης και γενικά τα όρια των δοντιών και των οποιανδήποτε εφαρμογών επί των δοντιών ενός ασθενούς. Ασφαλέστατα το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική την αναφορά της μάρτυρος ότι για εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων και συμπερασμάτων χρειάζονται τόσο οι οπισθοφατνιακές ακτινογραφίες,όσο και η κλινική εξέταση, εκτός εάν υπάρχουν έντονα συμπτώματα και αυτό είναι λογικό, διότι με την οπισθοφατνιακή ακτινογραφία μπορούν να είναι ορατά μέρη του δοντιού που δεν είναι άμεσα ορατά, λόγω ακριβώς του γεγονότος ότι βρίσκονται εντός του δοντιού. Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική την αναφορά της μάρτυρος ότι ένας οδοντίατρος είναι δύσκολο να εκφέρει άποψη για εργασίες άλλου οδοντίατρου xωρίς ακτινογραφίες και πιο συγκεκριμένα για απονεύρωση. Έπεισε επίσης η μάρτυρας με την περιγραφή και λεπτομερή ανάλυση της για το πως διαπιστώνεται η σύγκληση των δοντιών και συνακόλουθα η επιτυχής σύγκληση των δοντιών μέσα από τις εργασίες της ενάγουσας και αυτό αποτελεί σχετικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Εν κατακλείδι, το Δικαστήριο αποδέχεται ότι η εν λόγω μάρτυρας είναι σε θέση να αξιολογήσει τις θεραπείες που παρείχε η ενάγουσα στον εναγόμενο και όσο στην κυρίως εξέταση της, όσο και στην σύντομη αντεξέταση της, επιβεβαίωσε με φυσικό και απλοικό τρόπο την ορθή και αποτελεσματική εκτέλεση των εργασιών και προσφορά των υπηρεσιών από την ενάγουσα στον εναγόμενο. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία της εν λόγω μάρτυρος ως αληθή και αξιόπιστη. Στον αντίποδα ο εναγόμενος άφησε πολύ κακή εντύπωση στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο διέκρινε ότι ήταν εμφανής και έντονη η προσπάθεια του μάρτυρα να αποποιηθεί της συμβατικής υποχρέωσης του να καταβάλει το υπόλοιπο του τιμήματος που οφείλει στην ενάγουσα για τις υπηρεσίες που του έχουν προσφερθεί. Προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να προωθήσει μια υστερόβουλη, ψευδής, συγχυστική και σε κάποιες περιπτώσεις μια εκτός των δικογράφων εκδοχή, που πρώτη φορά προέβαλε στην μαρτυρία του και που δεν δόθηκε καν η ευκαιρία στην ενάγουσα να απαντήσει στις μη δικογραφημένες θέσεις του με το να της υποβληθούν αυτές. Ήταν έντονα προκατειλημμένος έναντι της ενάγουσας και ο εναγόμενος σε πολλές περιπτώσεις απαντούσε με υπεκφυγές, χρησιμοποιώντας όρους όπως π.χ. ΄΄ίσως΄΄ και ΄΄δεν θυμάμαι΄΄. Η αναφορά του εναγόμενου περί ρήγματος στο δόντι 46 προβλήθηκε για πρώτη φορά στην γραπτή του δήλωση και δεν δόθηκε η ευκαιρία στην εναγόμενη να τοποθετηθεί, διότι δεν της υποβλήθηκε αυτή η θέση και συνακόλουθα δεν δύναται να έχει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα και εν πάση περιπτώση η αναφορά αυτή του εναγόμενου εμπίπτει στην ανεπιτυχή προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο για το αληθές της εκδοχής του. Το ίδιο ισχύει, ήτοι η προβολή για πρώτη φορά, της θέσης ότι η γέφυρα στα δόντια 45 - 47 είχε αχρηστευθεί στην προσπάθεια της ενάγουσας να την τοποθετήσει και αναγκάστηκε να παραγγείλει μια άλλη. Επίσης στα ίδια μήκη κύματος τοποθετείται η ομολογουμένως άκρως μη πειστική εκδοχή του ότι ήταν με πίεση και χωρίς την άδεια του που έχουν γίνει οι σχετικές ακτινογραφίες από την ενάγουσα και μόνο η εικόνα και γενικά η όλη σκηνή που επιχείρησε να παρουσιάσει ο εναγόμενος ξενίζει και το Δικαστήριο αδυνατεί να αντιληφθεί πως είναι δυνατόν να ληφθούν με πίεση τέτοιες ακτινογραφίες και από την άλλη, να παραπονείται και να προωθεί την θέση ότι η ενάγουσα δεν του έχει βγάλει πανοραμική ακτινογραφία, προωθόντας την θέση για το ενδεδειγμένο όπως εκδίδονται πανοραμικές ακτινογραφίες. Μη δικογραφημένη και εν πάση περιπτώση μη πειστική και μη λογική και συνακόλουθα μη αποδεκτή είναι η θέση του εναγόμενου ότι ανέφερε στην ενάγουσα ότι θα παρακρατούσε ένα ποσό από την αμοιβή της για να μεταβεί σε άλλον οδοντίατρο για αντιμετώπιση του προβλήματος που ισχυρίζεται ότι του προκάλεσε η ενάγουσα. Επί αυτού του θέματος ο εναγόμενος δεν έχει προσκομίσει αποδείξεις για τα ποσά που ισχυρίζεται στην έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης του, με αποτέλεσμα να παραμείνουν αναπόδεικτες οι σχετικές αξιώσεις του, έχοντας βεβαίως το Δικαστήριο την γνωστή και πάγια νομολογιακή αρχή ότι οι ποιεσδήποτε ειδικές αποζημιώσεις θα πρέπει να αποδεικνύονται αυστηρά. Εξαίρεση έτεινε να είναι η αναφορά του εναγόμενου, με την προσκόμιση σχετικής απόδειξης για το ποσό των €320 που κατέβαλε σε άλλον οδοντίατρο, πλην όμως και αυτή η αναφορά του εναγόμενου δεν δύναται να έχει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι δεν προσήλθε στο εδώλιο του μάρτυρα ο οδοντίατρος που επισκέφθηκε ο εναγόμενος το 2011, έτσι ώστε να διασυνδεθεί με αξιόπιστη μαρτυρία η αναγκαιότητα διενέργειας της θεραπείας που υποβλήθηκε το 2011 ο εναγόμενος με τις ισχυριζόμενες αμελείς πράξεις της ενάγουσας. Εν πάση περιπτώση είναι απορίας άξιο και παράδοξο και συνακόλουθα μη πειστικό, ο εναγόμενος να παρουσιάζει μια εικόνα πόνου και ταλαιπωρίας στα δόντια του από τις υπηρεσίες της ενάγουσας και από την άλλη να αφήνει να διαρρεύσει όλο το 2009 και 2010, έχοντας υπ΄ όψη ότι οι υπηρεσίες της ενάγουσας ολοκληρώθηκαν τον Δεκέμβριο του 2008, χωρίς να επισκεφθεί οδοντίατρο για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα που αντιμετώπιζε και να γίνεται αυτό μόλις το έτος
  2. Οι εξηγήσεις που έδωσε επί αυτού του θέματος, ήτοι της καθυστέρησης, ουδόλως έπεισαν το Δικαστήριο και κρίνονται ως υστερόβουλες και ψευδείς. Αποτελεί επίσης μη λογική και συνακόλουθα μη αποδεκτή η πιο πάνω τοποθέτηση του εναγόμενου περί παρακράτησης ποσού για τα ποσά που θα καταβάλει σε άλλον οδοντίατρο, διότι ο εναγόμενος δεν παρακράτησε, αλλά δεν έδωσε το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό και από την στιγμή που το Δικαστήριο αποδέχεται από την μια την μαρτυρία της ενάγουσας ότι υπάρχει υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό και από την άλλη το γεγονός ότι ο εναγόμενος προωθεί την θέση ότι θα πληρώσει στην ενάγουσα την διαφορά που θα προκύψει εάν καταβάλει λιγότερα ποσά σε άλλον οδοντίατρο από αυτά που διεκδικεί η ενάγουσα και από την στιγμή που ο εναγόμενος δεν απέδειξε την ανταπαίτηση του αυστηρά ως η νομολογία επιτάσσει, η υποχρέωση του εναγόμενου να αποδώσει στην ενάγουσα το υπόλοιπο του τιμήματος έχει αποδειχθεί, έχοντας μάλιστα υπ΄ όψη ότι ο εναγόμενος κατέβαλε στην ενάγουσα το ποσό των €2,000 και είναι απορίας άξιο να αναφέρει ο εναγόμενος ότι δεν έχει συμφωνηθεί οποιοδήποτε ποσό και από την άλλη να προχωρεί με την πιο πάνω πληρωμή. Η δε αναφορά του εναγόμενου ότι θα κατέβαλλε στην ενάγουσα το ποσό που πράγματι της όφειλε εάν έκανε σωστά την δουλειά της, κρίνεται από το Δικαστήριο ότι προβλήθηκε για δημιουργία εντυπώσεων που δεν έπεισαν το Δικαστήριο για να παρουσιάσει τον εαυτό του έτοιμο και πρόθυμο να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του. Η προσπάθεια του εναγομένου να δημιουργήσει δυσμενείς εντυπώσεις για την ενάγουσα και θετικές για το πρόσωπο του, η οποία προσπάθεια του παρέμεινε άκαρπη, αποτελεί και η αναφορά του ότι κάποιος άλλος οδοντίατρος προέβη σε τροχισμό ενός δοντιού λόγω της άρνησης της ενάγουσας να προβεί στην εν λόγω εργασία, διότι ο εναγόμενος δεν κατονόμασε τον εν λόγω ιατρό και δεν τον κλήτευσε στο εδώλιο του μάρτυρα για να επιβεβαίωσει την εκδοχή του. Το μη λογικό και το μη πειστικό της εκδοχής του αυτής, ενισχύεται και από το γεγονός ότι η άρνηση για τροχισμό έγινε περί τα τέλη του 2008, ενώ η πληρωμή προς την ενάγουσα έγινε αρχές του 2009 και αυτή η εικόνα και αλληλουχία γεγονότων που παρουσίασε, ήτοι αρχικά η άρνηση του τροχισμού και από την άλλη λίγες μέρες μετά να προβαίνει στην παραδεκτή ούτως ή άλλως πληρωμή, ξενίζει, δεν πείθει και κρίνεται από το Δικαστήριο η αναφορά περί άρνησης τροχισμού ως υστερόβουλη και συνακόλουθα μη πειστική. Η πανοραμική ακτινογραφία, ήτοι το τεκμήριο 23, το οποίο κατέθεσε η πλευρά του εναγόμενου για να υποστηρίξει τις ισχυριζόμενες αμελείς πράξεις της ενάγουσας, δεν δύναται να έχει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι δεν υποβλήθηκε στην ενάγουσα κατά την αντεξέταση της για να τοποθετηθεί και να υπερασπιστεί. Το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι μη πειστική και συνακόλουθα μη αποδεκτή η θέση του εναγομένου ότι στο άμεσο μέλλον θα υποβληθεί σε έξοδα αντικατάστασης της γέφυρας των δοντιών 15- 17, διότι αυτή του η τοποθέτηση ίσχυε από την αρχή της έγερσης της αγωγής και επιβεβαιώθηκε με την τελευταία τροποποίηση, πλην όμως όλη αυτή η παρέλευση του χρόνου μέχρι σήμερα αφήνει αναπάντητα ερωτηματικά για την μη υλοποίηση αυτής της ανάγκης και κατ΄ επέκταση από την μια κρίνεται ότι η θεραπεία της ενάγουσας ήταν αποτελεσματική στο διάβα του χρόνου και από την άλλη η προβαλλόμενη θέση του εναγόμενου παρέμεινε μετέωρη και αναπόδεικτη. Επί αυτού του σημείου μάλιστα ο εναγόμενος ανέφερε ότι πριν από την Μ.Υ.1 πήγε σε άλλους οδοντιάτρους χωρίς να προβεί σε λεπτομέρειες καθώς δεν θυμόταν ονόματα και μάλιστα τελούσε σε πλήρη σύγχυση ο εναγόμενος όταν ανέφερε ότι επισκέφθηκε τον ιατρό Ρόδο Ηροδότου, ενώ στο τεκμήριο 23 αναγράφεται το όνομα του εν λόγω οδοντιάτρου με ημερομηνία 9/2/2009, ήτοι μετά το πέρας των θεραπειών από την ενάγουσα και μάλιστα επί αυτού του θέματος χρησιμοποιούσε την λέξη ΄΄νομίζω΄΄ και ότι ΄΄μπορεί΄΄ να συζήτησε με άλλους φίλους του ιατρούς και ότι ΄΄καλύτερα΄΄ ΄΄ίσως΄΄ να έχουμε το όνομα κάποιου ιθύνοντος ιατρού. Αυτές οι παλινδρομήσεις και οι ασάφειες και αοριστολογίες του εναγόμενου και χωρίς να προσέλθουν στο εδώλιο του μάρτυρα τα άτομα που αναφέρεται ο εναγόμενος, κρίνονται ως εκ των υστέρων σκέψεις και δεν παρέχουν στο Δικαστήριο εκείνο το στέρεο υπόβαθρο για να εξαχθούν ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα. Επίσης το Δικαστήριο κρίνει ότι ο εναγόμενος είναι για σκοπούς εντυπώσεων που προέβαλε την θέση ότι επισκέφθηκε το γενικό νοσοκομείο Λεμεσού για να είναι πιο αμερόληπτη η εξέταση. Η τακτική του εναγόμενου να μην έχει μια σαφή τοποθέτηση συνεχίστηκε και όταν ερωτήθηκε για το πότε έχει συνειδητοποιήσει ότι η ενάγουσα προέβαινε σε αχρείαστες θεραπείες, χρησιμοποιώντας την φρασεολογία ΄΄χωρίς να είμαι σίγουρος΄΄ ΄΄ίσως΄΄ ΄΄αν΄΄ γινόταν πιο γρήγορα η διαδικασία στην τοποθέτηση της πρώτης γέφυρας, αφήνοντας μετέωρη, αλλά και μη πειστική αυτήν του την αναφορά και από την άλλη, έχοντας το Δικαστήριο υπ΄ όψην ότι οι θεραπείες στα δόντια του εναγόμενου διήρκησαν 6 περίπου μήνες και αποδεχόμενο το Δικαστήριο την ορθότητα και αποτελεσματικότητα των θεραπειών και την ικανοποίηση του εναγόμενου, δεν αφήνουν περιθώρια αποδοχής της θέσης που προέβαλε ο εναγόμενος περί αχρείαστης θεραπείας και γενικά ταλαιπωρίας. Το Δικαστήριο επίσης κρίνει ότι είναι υστερόβουλη, μη δικογραφημένη, μη πειστική, μη υποβληθείσα στον Μ.Ε 1 και συνακόλουθα μη αποδεκτή, η αναφορά του εναγόμενου ότι η εναγόμενη απέτυχε στην εφαρμογή της πρώτης γέφυρας και αναγκαστικά η εναγόμενη παρήγγειλε μια δεύτερη και τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος για να αιτιολογήσει και δικαιολογήσει τις αποκλίσεις μεταξύ δικογραφημένων θέσεων και των θέσεων που προωθεί και μάλιστα για θέσεις που δεν υποβλήθηκαν στην ενάγουσα όταν αυτή αντεξεταζόταν, κρίνονται από το Δικαστήριο ως μη λογικές, ως μη πειστικές, ως μη έχουσες αποδεικτική βαρύτητα και γενικά κρίνονται από το Δικαστήριο ως άστοχες σε μια απέλπιδα προσπάθεια του εναγομένου να δημιουργήσει εντυπώσεις ευνοικές προς το πρόσωπο του και δυσμενείς προς την ενάγουσα. Το Δικαστήριο κρίνει επίσης ότι είναι άστοχη, μη λογική και μη πειστική και συνακόλουθα μη αποδεκτή η αναφορά του εναγόμενου ότι πρότεινε στην εναγόμενη άλλες λύσεις και ότι ΄΄'ισως΄΄ ως η έκφραση του, θα λυνόταν το πρόβλημα, διότι το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι παράδοξο ένας ασθενής ο οποίος δεν έχει οδοντιατρική κατάρτιση και γνώση, όπως παραδέχεται ο ίδιος, να δίνει συμβουλές σε έναν οδοντίατρο για το πως θα λυθεί ένα πρόβλημα και εν πάση περιπτώση αποτελεί ήδη εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου που προκύπτει από την αξιολόγηση της μαρτυρίας της ενάγουσας, ότι όλες οι θεραπείες γίνονταν σε συνεννόηση αλλά και συγκατάθεση του εναγόμενου, χωρίς κανένα παράπονο ή διαμαρτυρία. Ο εναγόμενος επίσης δεν τήρησε μια σταθερή γραμμή πλεύσης. Συγκεκριμένα, ενώ προσπάθησε να σχηματίσει μια εικόνα καθολικής αποτυχίας των θεραπειών της ενάγουσας σε συνδυασμό με αχρείαστο πόνο και ταλαιπωρία, σε κατοπινό στάδιο της μαρτυρίας του δεν αμφισβήτησε ότι η ενάγουσα του ανέφερε ότι υπήρχε ατελή θεραπεία στο δόντι 46 και ότι χρειάζεται επανάληψη, ως επίσης δεν αμφισβήτησε το περιεχόμενο του τεκμηρίου 2 στο οποίο καταγράφονται με λεπτομέρεια οι παρασχεθείσες υπηρεσίες, οι ημερομηνίες όπου αυτές έγιναν και οι ανάλογες χρεώσεις όπου και όποτε αυτές υπήρξαν. Στον ίδιο ρυθμό υπήρξε και η αναφορά του ως προς το ζήτημα των ακτινογραφιών και πιο συγκεκριμένα, μετά την παρουσίαση της εικόνας ότι αυτές λήφθηκαν μετά από πίεση και επί αυτού του θέματος υπήρξε σχετική αξιολόγηση ανωτέρω, σε κατοπινό στάδιο ανέφερε ότι δεν θυμόταν εάν η ενάγουσα του έκανε σχετικές ακτινογραφίες και σε κατοπινό στάδιο ανέφερε μια νέα εκδοχή, ήτοι ότι δεν μπορούσε να φέρει αντίσταση ή αντίρρηση διότι θα διακόπτετο η διαδικασία. Επιπρόσθετα το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τις τοποθετήσεις του περί του ενδεδειγμένου της πανοραμικής ακτινογραφίας έναντι της οπισθοφατνιακής, όχι μόνο λόγω της αξιολόγησης που έγινε ανωτέρω και της αποδοχής της θέσης της ενάγουσας για την αναγκαιότητα της οπισθοφατνιακής ακτινογραφίας, αλλά και επειδή το Δικαστήριο έχει εντοπίσει μια επίσης μη σταθερή γραμμή πλεύσης του εναγόμενου επί αυτού του θέματος, λέγοντας ο εναγόμενος ότι ΄΄'ισως΄΄ ως η έκφραση του, ορισμένα προβλήματα να μην καλύπτονται από την πανοραμική και επιπρόσθετα ανέφερε ότι ΄΄ίσως΄΄ ως η έκφραση του, να μην έπρεπε να γίνονταν οι ακτινογραφίες για τις οποίες δεν χρεώθηκε. Η πιο πάνω μη σταθερή γραμμή πλεύσης, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι σε πολλές ερωτήσεις και υποβληθείσες θέσεις απαντούσε με δισταγμό, πολλή σκέψη, με ασάφεια, με υπεκφυγές, με αοριστίες, αλλά και με έλλειψη μνήμης, κρίνονται από το Δικαστήριο ότι έγιναν σε μια προσπάθεια του εναγόμενου να αποφύγει την καταβολή του υπόλοιπου οφειλόμενου τιμήματος και να αποκρύψει από το Δικαστήριο ότι όλες οι θεραπείες έγιναν με την συνεννόηση και συγκατάθεση του και ειδικότερα δε, με την ανάληψη από τον εναγόμενο του κινδύνου με την υλοποίηση της επιθυμίας του για τοποθέτησε πορσελάνινης επικάλυψης στα δόντια του, λόγω του ότι ο κίνδυνος ελλόχευε από το γεγονός ότι έτριζε τα δόντια του. Στην σφαίρα της ασάφειας και του μετέωρου και συνακόλουθα του αναπόδεικτου, παρέμεινε η τοποθέτηση του εναγόμενου ότι αρκετοί φίλοι και γιατροί του ανέφεραν για την αφαίρεση του σμάλτου, διότι όχι μόνο δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε κατονομασία και όχι μόνο δεν προσήλθαν αυτοί οι αρκετοί φίλοι και γιατροί στο εδώλιο του μάρτυρα και να αντεξεταστούν επί αυτού, αλλά και επειδή γενικά ότι ανέφερε ο εναγόμενος επί αυτού του σημείου δεν γίνεται αποδεκτό από το Δικαστήριο, διότι κρίνεται ως υστερόβουλο και το ίδιο ισχύει για την αναφορά του ότι έχει ανεπίσημες πληροφορίες που παραμένουν δικά του στοιχεία, διότι αποτελεί παράδοξο και μη πειστικό να αναφέρει για ανεπίσημες πληροφορίες και που παραμένουν δικά του στοιχεία, αντί να τα παρουσιάσει στο Δικαστήριο, παραμένοντας οι ισχυρισμοί του όχι μόνο ασαφείς και αναπόδεικτοι, αλλά κρίνονται επίσης και ως μη πειστικοί. Στο ίδιο μήκος κύματος στρέφονται και οι αναφορές του ότι δεν έχει σημασία με ποιο μέλος του Πειθαρχικού Συμβουλίου έχει συνομιλήσει και ότι μπορεί στο μέλλον να το χρησιμοποιήσει, διότι το Δικαστήριο αδυνατεί να αντιληφθεί την λογική αυτής της τοποθέτησης από τον εναγόμενο, αντί να την προωθήσει για να υποστηρίξει τα συμφέροντα του και αφήνοντας μάλιστα ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα να διαρρεύσει και συνακόλουθα αυτοί οι ισχυρισμοί κρίνονται ως υστερόβουλοι και απορρίπτονται και που προωθήθηκαν από τον εναγόμενο για δημιουργία εντυπώσεων και μόνο. Επίσης το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τις εξηγήσεις του εναγόμενου αναφορικά με τον χρόνο που μεσολάβησε για να επισκεφθεί άλλον οδοντίατρο και πιο συγκεκριμένα οι εξηγήσεις περί ταλαιπωρίας και απονεύρωσης με την μέθοδο λέιζερ, διότι δεν προσήλθε στο εδώλιο του μάρτυρα ο συγκεκριμένος οδοντίατρος για να διαπιστώσει και να διασυνδέσει την θεραπεία του με την ισχυριζόμενη αμέλεια της ενάγουσας και που εν πάση περιπτώση, ήδη το Δικαστήριο αποδέχθηκε την μαρτυρία της ενάγουσας και που αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι οι θεραπείες ήταν οι ορθές, οι ενδεδειγμένες, αποτελεσματικές σε βάθος χρόνου και γίνονται με την συνεννόηση και συγκατάθεση του εναγομένου. Για την μέθοδο λέιζερ θα γίνει επίσης αναφορά κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Υ.
  3. Ο εναγόμενος απέφευγε να απαντήσει ευθέως και με σαφήνεια ως προς το ζήτημα εάν είναι βρυγμομανής, τηρώντας μια στάση αποφυγής ευθείας τοποθέτησης επί αυτού του ζητήματος, κάνοντας αναφορά περί μασητικής επιφάνειας και που εν πάση περιπτώση το Δικαστήριο αποδεχόμενο ως αξιόπιστη την μαρτυρία της ενάγουσας, εξήξε ήδη εύρημα και συμπέρασμα ότι ο εναγόμενος έτριζε τα δόντια του με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τα προβλήματα που περιέγραψε η ενάγουσα. Εν κατακλείδι ως προς το ζήτημα του τιμήματος και πάλι ο εναγόμενος δεν τήρησε μια σταθερή γραμμή πλεύσης. Το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την τοποθέτηση του εναγόμενου ότι του αναφέρθηκε από τον ιατρικό σύλλογο ότι εάν ένας ιατρός δεν ακολουθεί τις ΄΄ταρίφες΄΄ του οφείλει να ενημερώνει τον ασθενή, διότι τέτοια μαρτυρία από τον ιατρικό σύλλογο δεν προσκομίσθηκε, η δε αναφορά του εναγόμενου ότι οι χρεώσεις της ενάγουσας ήταν στο διπλάσιο είναι μη δικογραφημένη και εν πάση περιπτώση επί αυτού του θέματος το Δικαστήριο ήδη αποδέχθηκε ως αξιόπιστη την μαρτυρία της ενάγουσας και ότι για αρκετές υπηρεσίες δεν έχει χρεωθεί. Επιπρόσθετα, με μαρτυρία που ο ίδιος ο εναγόμενος προσκόμισε, ήτοι την μαρτυρία του Μ.Υ.2, αναφέρθηκε ότι ο κάθε οδοντίατρος ήταν ελεύθερος να προβαίνει σε χρεώσεις όπως ο ίδιος νόμιζε ορθό, εκθεμελιώνοντας κάθε υπόβαθρο της εκδοχής του εναγόμενου επί αυτού του θέματος. Αποτελεί λογικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου, μέσα και από την αποδεχθείσα μαρτυρία της ενάγουσας, ότι ο εναγόμενος ενημερώθηκε και συμφώνησε με το οφειλόμενο ποσό και αυτό είναι πειστικό και λογικό και το οποίο συνάδει, αιτιολογείται και δικαιολογείται με την πρόοδο των θεραπειών στο χρονικό διάστημα των 6 μηνών. Στον αντίποδα, η θέση του όπως εκφράστηκε ΄΄κρατώ ένα μέρος του ποσού το οποίο κρίνω υπέρογκο, διότι έχω τρομερούς πόνους στο στόμα και κρατώ ένα μέρος, μόλις αποθεραπευθώ και εάν έχει ποσό επιπλέον θα σου επιστραφεί , κρατώ το μέρος μόνο για αποθεραπεία της ζημιάς που έχω΄΄, κρίνεται ως πλήρως αναξιόπιστη, μη πειστική και υστερόβουλη, διότι εξ΄ ορισμού δεν είναι λογική η οποιαδήποτε παρακράτηση ποσού από την στιγμή που δεν κρατεί οποιοδήποτε ποσό. Ο εναγόμενος οφείλει ποσό να δώσει και όχι να επιστρέψει και επιπρόσθετα των πιο πάνω, ο εναγόμενος σε κατοπινό στάδιο της μαρτυρίας του δεν ήταν σε θέση καν να προσδιορίσει χρονικά πότε ανέφερε τα πιο πάνω στην ενάγουσα, λέγοντας ότι δεν θυμόταν πότε της το ανέφερε. Μόνο στο τελευταίο στάδιο της αντεξέτασης του ο εναγόμενος ανέφερε ότι το ποσό των €1,300 που χρωστεί θα το επιστρέψει από την θεραπεία του πόνου και δεν δίστασε να παραδεχθεί, όπως φαίνεται στην σελίδα 9 των πρακτικών ημερομηνίας 4/3/2016 να αναγνωρίσει το εν λόγω ποσό. Ως προς την ισχυριζόμενη αποθεραπεία του και συνακόλουθα η απαίτηση του για ΄΄επιστροφή΄΄ ή ΄΄παρακράτηση΄΄ ως η έκφραση του, προωθήθηκε με την προσκόμιση μόνο μιας απόδειξης για το ποσό των €320, η οποία δεν δύναται να έχει οποιοδήποτε αντίκτυπο ή μείωση στο ποσό των €1,300, διότι όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, η θεραπεία έγινε το 2011 και που εν πάση περιπτώση ο οδοντίατρος που επισκέφθηκε ο εναγόμενος δεν παρήλασε από το εδώλιο του μάρτυρα για να διασυνδέσει την θεραπεία του με ισχυριζόμενη αμέλεια ή πλημμελή εκτέλεση θεραπειών από την ενάγουσα. Συνακόλουθα, ακόμα και με αποδοχή της εκδοχής αυτής του εναγόμενου, ήτοι του ότι ανέφερε στην ενάγουσα ότι θα παρακρατούσε μαζί με τις συναφείς εκφράσεις και που έχουν ως κοινό παρονομαστή ότι θα κατέβαλλε τυχόν υπόλοιπο ποσό από τα €1,300 σε περίπτωση που τα έξοδα αποθεραπείας ήταν ολιγότερα του εν λόγω ποσού, ο εναγόμενος απέτυχε να αποδείξει τέτοια καταβολή εξόδων και να υπάρχει στοιχειώδη συνάφεια μεταξύ εξόδων αποθεραπείας και αμέλειας της ενάγουσας και που εν πάση περιπτώση, τέτοια εκδοχή δεν έπεισε το Δικαστήριο και αποδεκτή εκδοχή είναι αυτή της ενάγουσας. Όσον αφορά την θέση και απαίτηση για το ποσό των €2,000, ανέφερε ότι είναι δικοί του υπολογισμοί, εκθεμελιώνοντας κάθε ίχνος πειστικότητας και αποδεικτικής βαρύτητατας που θα δύνατο να αποδοθεί σε τέτοια τοποθέτηση διότι ως ζημιά θα έπρεπε να αποδειχθεί αυστηρά, πράγμα που δεν έγινε. Συνεπεία της πιο πάνω αξιολόγησης, η μαρτυρία του εναγόμενου απορρίπτεται ως ψευδής και αναξιόπιστη. Η Μ.Υ.1 άφησε αρνητική εικόνα στο Δικαστήριο και το Δικασήριο κρίνει ότι δεν έχει δώσει η μάρτυρας εκείνο το απαιτούμενο στέρεο, επαρκές και ασφαλές επιστημονικό και εμπειρικό υπόβαθρο για να εξαχθούν ευρήματα και συμπεράσματα. Συγκεκριμένα, η αναφορά της ότι στο τεκμήριο 23 για να εκφέρει συγκεκριμένη άποψη, δεν δύναται να έχει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι πολύ απλά, το τεκμήριο 23 δεν υποδείχθηκε στην ενάγουσα κατά την διάρκεια της αντεξέτασης της για να τοποθετηθεί και να εκφέρει την άποψη της. Η δε αναφορά της ότι δεν έχει εξετάσει το ζήτημα του βριγμού, δεν πείθει το Δικαστήριο, διότι με την κλινική ιδίοις όμμασι εξέταση, αναμένεται και είναι λογικό να διαφανεί και η αναφορά της ότι δεν το έλεγξε επειδή άλλος ήταν ο λόγος που προέβηκε στην εξέταση του εναγόμενου δεν πείθει το Δικαστήριο και οι ερωτήσεις που έγιναν στην εν λόγω μάρτυρα επί αυτού του θέματος από την συνήγορο του εναγομένου, καταδεικνύει ότι ο εναγόμενος δεν υπέστη οποιαδήποτε βλάβη και δεν έχει πιαστεί εξ΄ απίνης για την θέση της ενάγουσας ότι ο εναγόμενος είναι βρυγμομανής. Η αναφορά της ότι το δόντι 17 δεν ήταν ενδοδοντικά θεραπευμένο και ότι δεν καλύπτετο ολόκληρο από την στεφάνη, δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο, διότι όπως αξιολογήθηκε πιο πάνω, η μαρτυρία της ενάγουσας κρίθηκε αληθής και αξιόπιστη και ότι η θεραπεία που προέβηκε η ενάγουσα ήταν πλήρης και αποτελεσματική και επιπρόσθετα το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη και ολοκληρωμένη η αναφορά της μάρτυρος ότι το δόντι 17 δεν ήταν ενδοδοντικά θεραπευμένο, διότι η ίδια η μάρτυρας ανέφερε ότι στο Νοσοκομείο όπου εργάζεται δεν προβαίνουν σε ενδοδοντικές θεραπείες, στερώντας έτσι από την μάρτυρα το αναγκαίο εκείνο εμπειρικό υπόβαθρο και πλεονέκτημα, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει με την ενάγουσα η οποία διαθέτει τέτοιες εμπειρίες. Το ίδιο ισχύει και το θέμα των στεφάνων, ήτοι η μάρτυρας ανέφερε ότι δεν ασχολείται στο Νοσοκομείο με στεφάνες, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει με την ενάγουσα και συνακόλουθα τα όσα ανέφερε η μάρτυρας για το εν λόγω ζήτημα δεν γίνονται αποδεκτές από το Δικαστήριο, όχι μόνο λόγω της αποδοχής της μαρτυρίας της ενάγουσας, αλλά και επειδή η μάρτυρας στερείται εμπειρικού υποβάθρου επί αυτού του θέματος. Επίσης το υπόβαθρο που είχε η μάρτυρας ήταν ελλειπής, διότι δεν είχε ενώπιον της μια εικόνα για το τι προηγήθηκε και γενικά το ιστορικό του εναγόμενου, για να δύναται να προβεί σε κάποια διασύνδεση ή επεξήγηση με την κατάσταση που αντίκρυσε. Η δε αναφορά της ότι οι ενδεδειγμένες ακτινογραφίες είναι οι πανοραμικές και όχι οι οπισθοφατνιακές, δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο, διότι το Δικαστήριο ήδη αποδέχθηκε τις εξηγήσεις της ενάγουσας επί αυτού του θέματος, αλλά και επειδή η μάρτυρας αδυνατούσε να τοποθετηθεί με βεβαιότητα όταν της υποδείχθηκαν οι ακτινογραφίες που έδειχναν το δόντι 17 να είναι πλήρως καλυμμένο, σε αντίθεση με ότι συνέβαινε με την ενάγουσα η οποία ήταν σταθερή, σαφής και διαφωτιστική, με παραπομπή και διασύνδεση των αναφορών της στο τεκμήριο 14, όπου φαίνεται το ορθό και ενδεδειγμένο της θεραπείας που έγινε και η πλήρης κάλυψη του δοντιού 17 με βάση την μαρτυρία της ενάγουσας και συνακόλουθα αποτελεί σχετικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Συνακόλουθα και με βάση την πιο πάνω αξιοποίηση, το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία της εν λόγω μάρτυρος δεν δύναται να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται. Ως προς τον Μ.Υ.2, το Δικαστήριο κρίνει επίσης ότι δεν δύναται να στηριχθεί στην μαρτυρία του για να εξαχθούν ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα. Βεβαίως, ο εν λόγω μάρτυρας προέβηκε σε κάποιες παραδοχές κατά το στάδιο της αντεξέτασης του ως προς το ορθό και ενδεδειγμένο ορισμένων θεραπειών που προέβηκε η ενάγουσα, όπως π.χ. ότι μετά από τρεις μήνες μπορεί να γίνει προσθετική εργασία και ότι καλά έπραξε η ενάγουσα με το να χαμηλώσει τα φύματα και έκλεισε το σφράγισμα, χωρίς βεβαίως αυτό να κρίνεται από το Δικαστήριο ότι χρειαζόταν επιβεβαίωση, διότι ήδη το Δικαστήριο αποδέχθηκε την μαρτυρία της ενάγουσας. Ο μάρτυρας εξέτασε τον εναγόμενο μόλις τον Μάρτιο του 2016 εκκρεμούσης της διαδικασίας, ήτοι ενώ η παρούσα αγωγή ήταν ήδη συνεχιζόμενη. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας περί μη ύπαρξης τιμοκαταλόγου, κρίνονται ως είσσονος σημασίας, έχοντας υπ΄ όψη την αξιολόγηση που έγινε επί αυτού του θέματος, ήτοι την αποδοχή της μαρτυρίας της ενάγουσας και της αξιολόγησης της μαρτυρίας του εναγομένου ως προς το ύψος και γενικά το κόστος των υπηρεσιών που του παρείσχε η ενάγουσα. Στερείται πειστικού και σταθερού υποβάθρου η αναφορά του μάρτυρα ότι η ενάγουσα όφειλε να προχωρήσει από την αρχή σε ενδοριζική θεραπεία εφ΄ όσον υπήρχαν συμπτώματα πολφύτιδας και από την άλλη να ισχυρίζεται ότι αγνοεί αν το έτος 2009 υπήρχαν τέτοια συμπτώματα, αποστερώντας έτσι από την γνωμοδότηση του εκείνου του αναγκαίου πραγματικού υποβάθρου. Η αναφορά του μάρτυρα ότι όταν ένα δόντι είναι αφυδατωμένο όταν γίνεται απονεύρωση και είναι επιρρεπή στα κατάγματα, δεν δύναται να έχει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι είναι η πρώτη φορά που προβλήθηκε και δεν υποβλήθηκε αυτή η θέση στην ενάγουσα κατά την διάρκεια της αντεξέτασης της, έτσι ώστε να δύναται να τοποθετηθεί και το ίδιο ισχύει για τις αναφορές που έχει κάνει για το τρόχισμα των δοντιών 45 και 47, ήτοι οι αναφορές του ότι δεν πρέπει να γίνεται τροχισμός παρά μόνο όπου δεν υπάρχει άλλη λύση διότι με τον τροχισμό κινδυνεύει η ζωτικότητα του δοντιού. Το ίδιο επίσης ισχύει και για την αναφορά του, ήτοι την εισήγηση του για τοποθέτηση εμφυτεύματος και ότι θα κόστιζε €1,200 , ως επίσης και για την θέση του ότι ο εναγόμενος δεν είναι βρυγμομανής, διότι δεν υποβλήθηκε στην ενάγουσα κατά το στάδιο της αντεξέτασης της η θέση ότι εάν ο εναγόμενος ήταν βρυγμομανής, οι κόνδυλοι θα ήταν κατεστραμμένοι μέσα στις αρθρώσεις, ως επίσης το ίδιο ισχύει για την θέση του ότι η τερηδόνα εμφανίζεται μετά από 6 - 8 μήνες. Επίσης μέσα από την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα, πρώτη φορά ηγέρθηκε ζήτημα προσωρινής ακρυλικής στεφάνης και πρώτη φορά επιχειρήθηκε να προωθηθεί εξειδικευμένο πρόβλημα στο δόντι 14, παρ΄ όλο που σε κατοπινό στάδιο παραδέχθηκε ότι η ανάγκη για σφράγισμα στο εν λόγω δόντι δεν προκλήθηκε από οποιανδήποτε προγενέστερη θεραπεία της ενάγουσας και ότι με το σφράγισμα στο δόντι 14 η ενάγουσα έσωσε το δόντι, καταδεικνύοντας έτσι επιμελή εκτέλεση θεραπείας από την ενάγουσα. Στο ίδιο μήκος κύματος και συνακόλουθα θα έχει την ίδια απορριπτική κατάληξη λόγω της μη υποβολής της θέσης αυτής κατά την αντεξέταση της ενάγουσας, είναι και η αναφορά του μάρτυρα ότι ήταν λανθασμένη η ενοποιημένη γέφυρα στα δόντια 15 - 17 χωρίς να υπάρχει κενό και συνακόλουθα δεν μπορούν να καθαριστούν στα ενδιάμεσα με αποτέλεσμα ο ασθενής να αναπτύξει ουλίτιδα. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας περί μη πλήρους κάλυψης του δοντιού δεν δύνανται να γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο, λόγω της ήδη αποδοχής ως αξιόπιστης της μαρτυρίας της ενάγουσας ως αξιόπιστης επί του θέματος αυτού και του ευρήματος και συμπεράσματος του Δικαστηρίου ότι το δόντι 17 καλυπτόταν πλήρως και αυτό διαφαινόταν από την σχετική ακτινογραφία. Για πρώτη φορά προβλήθηκε επίσης η θέση περί ανάπτυξης περιοδοντικής βλάβης και κατ΄ επέκταση δεν δύναται να γίνει αποδεκτή μια τέτοια τοποθέτηση. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με το κόστος που θα χρειαστεί ο εναγόμενος να δαπανήσει δεν δύνανται να γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο, όχι μόνο λόγω του ότι προέβηκε σε λεπτομερή ανάλυση και περιγραφή η οποία δεν υποβλήθηκε στην ενάγουσα καά το στάδιο της αντεξέτασης της, αλλά και επειδή το Δικαστήριο έχει προβεί ήδη σε σχετική αξιολόγηση και αποδέχθηκε την μαρτυρία της ενάγουσας ως αξιόπιστης και την απόρριψη της μαρτυρίας του εναγομένου ως αναξιόπιστης, ως επίσης και λόγω του γεγονότος ότι ο μάρτυρας είδε τον εναγόμενο το 2016 και ο εναγόμενος δικογραφεί ποσά που ανταπαιτεί βάσει ισχυριζόμενων απόψεων ιατρών που ήδη είδε, θέση η οποία έχει ήδη αξιολογηθεί και απορριφθεί και συνεπώς σε επιπρόσθετη βάση δεν υπάρχει ταύτιση της μαρτυρίας που επικαλείται ο εναγόμενος στα δικόγραφα του με αυτήν του εν λόγω μάρτυρα. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας περί εκτόξευσης αέρα, ισχύουν τα ίδια με την εξής έννοια, ήτοι το Δικαστήριο αποδέχεται τα όσα ανέφερε η ενάγουσα επί αυτού του θέματος και κατ΄ επέκταση η αντίθετη από πλευράς υπεράσπισης θέση δεν δύναται να γίνει αποδεκτή. Ως προς το ζήτημα του τιμοκαταλόγου και της απόσυρσης του με βάση την απόφαση του αρμόδιου Υπουργίου, κρίνονται ως είσσονος σημασίας, εν΄ όψει της αξιολόγησης της μαρτυρίας της ενάγουσας και του εναγόμενου που προηγήθηκε επί αυτού του θέματος, ήτοι του ύψους και γενικά του κόστους των υπηρεσιών που παρείχε η ενάγουσα στον εναγόμενο και που εν πάση περιπτώση το σχετικό τεκμήριο προς αναγνώριση παρέμεινε ως τέτοιο και συνακόλουθα δεν έχει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα. Άστοχη κρίνεται από το Δικαστήριο η αναφορά του μάρτυρα ότι εάν ο εναγόμενος ήταν βρυγμομανής, ήτοι έτριζε τα δόντια του, θα έσπαγε το δόντι 14, ενώ σε κατοπινό στάδιο ανέφερε ότι το εν λόγω δόντι μπορεί και να είναι εκτός σύγκλισης και κατ΄ επέκταση δεν δέχεται δυνατές μασητικές δυνάμεις για να σπάσει και που εν πάση περιπτώση για αυτό το θέμα το Δικαστήριο αποδέχθηκε ως αξιόπιστη την μαρτυρία της ενάγουσας. Ο εν λόγω μάρτυρας πέραν της παραδοχής που έχει προβεί αναφορικά με το δόντι 14 ως πιο πάνω αναφέρθηκε, προέβηκε και σε άλλες παραδοχές και τοποθετήσεις που ευνοούν και επιβεβαιώνουν τις θέσεις της ενάγουσας περί επιμελούς εκτέλεσης των θεραπειών της που το Δικαστήριο έχει ήδη αποδεχθεί ως αξιόπιστες. Συγκεκριμένα, οι θέσεις του εν λόγω μάρτυρα αφορούν στο ότι συμμφώνησε ότι είναι όμορη η τερηδόνα στα δόντια 17 και 18, συμφώνησε στα όσα καταγράφονται στο τεκμήριο 25, συμφώνησε στο ότι η ενάγουσα προέβηκε σε ενδοδοντική θεραπεία στο δόντι 16 που προηγήθηκε ατελή ενδοδοντική θεραπεία από άλλο ιατρό, στο ότι διαφάνηκε ότι η ενάγουσα κατάφερε να κάνει απονεύρωση τρυπώντας στεφάνη και έχοντας μικρό οπτικό πεδίο και ότι η ενάγουσα έπραξε καλώς και ότι αυτό την τιμά. Ακόμα μια εκδοχή του εναγόμενου που κατακρήμνισε ο εν λόγω μάρτυρας, αφορά την τοποθέτηση του ότι δεν είναι δυνατή η απονεύρωση με λέιζερ παρά μόνο η αποστείρωση του ριζικού σωλήνα με λέιζερ και που εν πάση περιπτώση δεν παρήλασε από το εδώλιο του μάρτυρα ο ιατρός που επικαλέστηκε ο εναγόμενος για να επιβεβαιώσει την θέση του εναγόμενου και που εν πάση περιπτώση κρίθηκε ως μη πειστική και αναπόδεικτη η τοποθέτηση αυτή του εναγόμενου. Συμφώνησε επίσης ο μάρτυρας ότι με την ψηφιακή ακτινογραφία η ακτινοβολία μειώνεται στο 70 - 80%, λέγοντας μάλιστα ότι ΄΄ίσως΄΄ ΄΄δεν αμφιβάλλω΄΄, ως οι εκφράσεις του, η ενάγουσα δεν υπέβαλε τον εναγόμενο σε αχρείαστη ακτινοβολία κατακρμηνίζοντας την εκδοχή που παρουσίασε ο εναγόμενος περί αχρείαστης ακτινοβολίας, αν και αυτό το ζήτημα έχει ήδη αξιολογηθεί πιο πάνω. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Παρ΄ όλο που με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα παρείχε της οδοντιατρικές της υπηρεσίες ορθώς, αποτελεσματικά και με επιμέλεια, εν τούτοις για σκοπούς πληρότητας το Δικαστήριο θα αναφερθεί συνοπτικώς με τις αρχές που διέπουν το ζήτημα της ιατρικής αμέλειας. Το καθήκον που εμπεριέχεται, αλλά και επιβάλλεται από το άρθρο 51
(2)(ε) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, κωδικοποιεί το Κοινοδίκαιο και τυγχάνει εφαρμογής έχοντας υπόψη και τη σχετική στο θέμα νομολογία. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α. ν. ΤΑΣΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥ, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΑ ΠΑΝΤΕΛΗ ΛΑΜΠΡΟΥ κ.α., ECLI:CY:AD:2016:A525, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 114/2011 και 115/2011, 16/11/2016, λέχθηκε ότι: ΄΄Όπως επεξηγείται στο σύγγραμμα Michael Jones, Medical Negligence, 4th Edition, 2008, στις σελ. 123 κ.επ., σύμφωνα με την αγγλική νομολογία, αναφορικά με ιατρική αμέλεια και ειδικά την απόφαση Caparo Industries plc v. Dickman
(1990)2 A.C. 605, πρέπει να είναι δίκαιο και εύλογο (just and reasonable) να επιβληθεί καθήκον επιμέλειας σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Το καθήκον επιμέλειας επιβάλλεται, ως θέμα πολιτικής του δικαίου, σε περιπτώσεις όπου υπάρχει η αναγκαία προβλεψιμότητα του κινδύνου και η αναγκαία εγγύτητα σχέσεως μεταξύ του οφείλοντος το καθήκον και του δικαιούχου της επιμέλειας (therequisite foreseeability and proximity of relationship)Δέστε: X (Minors) v. Bedfordshire County Council
(1995)2 A.C. 633.΄΄ Η ιατρική αμέλεια εξετάζεται στη βάση του επιπέδου του λογικού επαγγελματία (Δέστε: Street on Torts, 11η έκδοση, σελ. 265 και 266). Στην υπόθεση Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη
(1997)1 ΑΑΔ, 614, και στην Γιάλλουρος κ.α. ν. Ψύλλου κ.α.
(2009)1 ΑΑΔ, 1552, τέθηκαν νομολογιακές αρχές και κριτήρια που διέπουν το ζήτημα της ιατρικής αμέλειας. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Κουνούνης, τo καθήκον ιατρού, όπως και κάθε ειδικευμένου επαγγελματία (πρακτήρα), προς πρόσωπο, το οποίο βασιζόμενο στη δεξιότητά του περιέρχεται υπό τη φροντίδα του, προσδιορίζεται περιεκτικά στην απόφαση Ashcroft v. Mersey RegionalHealth Authority [1983] 2 All E.R.
  1. Συνίσταται, στη στράτευση της γνώσης και την επίδειξη της επιμέλειας που αναμένεται από πρόσωπο το οποίο κατέχει και διακηρύττει ότι κατέχει τη συγκεκριμένη δεξιότητα, καθήκον το οποίο, στην περίπτωση του ωτορινολαρυγγολόγου, προσλαμβάνει τη μορφή της δεξιότητας που αναμένεται από ιατρό της ειδικότητάς του. Η προσέγγιση του Δικαστή Kilner Brown, J., στην πιο πάνω υπόθεση, έτυχε της έγκρισης του Αγγλικού Εφετείου (βλ. Note Ashcroft v. Mersey Regional Health Authority [1985] 2 All E.R. 96.) To επίπεδο δεξιότητας, το οποίο αναμένεται από επαγγελματία ιατρό (medical practitioner), τέθηκε με την ίδια σαφήνεια από τον McNair, J., στην Bolam v. Friern Hospital Management Committee [1957] 1W.L.R.
  2. Είναι εκείνο, της συνήθους δεξιότητας την οποίαν αναμένεται να έχει πρόσωπο το οποίο επαγγέλλεται και ασκεί τη συγκεκριμένη ειδικότητα. Η ορθότητα της προσέγγισης αυτής επιβεβαιώθηκε σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων, που επίσης επεξηγούν το πρακτικό πεδίο εφαρμογής της. (Βλ. μεταξύ άλλων, Sideway v. Gov. of Bethlem Royal Hospital [1985] A.C. 871, 893-894; Wilsher v. Essex Α.Η.Α.[1987] Q.B. 730.) Το ζήτημα της ιατρικής αμέλειας εξετάζεται, όπως προαναφέρθηκε, στη βάση του επιπέδου του λογικού επαγγελματία. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Street on Torts 11η Έκδ.
(2003)σελ. 265: «The defendant must exhibit the degree of skill which a member of the public would expect from a person in his or her position. Pressures on him - even pressures for which he is in no way responsible - will not excuse an error on his part. Negligence is not to be equated with moral culpability or general incomptetence.» Και στην επόμενη σελίδα 266 αναφέρονται τα εξής: «Errors of judgment are often the essence of professional negligence. An error of itself is not negligence. The issue in all cases is whether the error in question evidenced a failure of professional competence. The virtual immunity offered to doctors for errors of clinical judgment was firmly condemned by the House of Lords in Whitehouse v. Jordan.» Αναγνωρίζεται ότι για τον καθορισμό του επιπέδου που απαιτείται από το συγκεκριμένο επαγγελματία εμπειρογνώμονα, πρέπει να δοθεί εμπειρογνώμονη μαρτυρία για την ορθή πρακτική που ακολουθείται στον κλάδο («proper practice»). Όταν η πρακτική αμφισβητείται τότε, όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Street on Torts - πιο πάνω - σελ. 265 «...conformity with a responsible body of opinion within the profession will generally suffice». Ο Δικαστής βέβαια παραμένει ο τελικός κριτής του τι αποτελεί «reasonable and responsible professional practice». Και όπως εξηγείται στο πιο πάνω σύγγραμμα, παρά τη μέχρι πρόσφατα απροθυμία των Δικαστηρίων να αμφισβητήσουν την επιστημονική άποψη εμπειρογνωμόνων, στην Bolitho v. City and Hackney Health Authority
(1998)A.C.232, o Lord Browne-Wilkinson τόνισε ότι για να τεκμηριωθεί η μαρτυρία περί της ορθής μη αμελούς πρακτικής, η μαρτυρία που δίνεται ως προς αυτή, πρέπει να είναι εύλογη και υπεύθυνη. Όπως ανέφερε: «...The court has to be satisfied that the exponents of the body of opinion relied on can demonstrate that such opinion has a logical basis.». ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει και με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, το Δικαστήριο κρίνει ότι η ενάγουσα εκτέλεσε ορθά, αποτελεσματικά, ενδεδειγμένα και με πλήρη επιμέλεια ως μια συνετή επαγγελματίας οδοντίατρος τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο εναγόμενος στην οδοντοστοιχία του, οι υπηρεσίες γίνονταν με την συνεννόηση και συγκατάθεση του εναγόμενου, δεν αποδείχθηκε οποιαδήποτε αμέλεια της ενάγουσας κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της και κατ΄ επέκταση ο εναγόμενος απέτυχε να αποδείξει τέτοια αμέλεια και ούτε την πρόκληση οποιασδήποτε ζημιάς και αιτιώδους συνάφειας μεταξύ αμέλειας και ζημιάς και επιπρόσθετα αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος οφείλει στην ενάγουσα το υπόλοιπο του τιμήματος των υπηρεσιών που έλαβε από την ενάγουσα, ήτοι το ποσό των €1,300 πλέον νόμιμους τόκους και έξοδα και αντίστοιχα η ανταπαίτηση του εναγόμενου απορρίπτεται ως αναξιόπιστη και μη αποδειχθείσα. Συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των €1,300 με νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής μέχρι εξόφλησης, πλέον τα έξοδα υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται, χωρίς καμία διαταγή ως προς τα έξοδα,διότι η απαίτηση και η ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.