← Κύπρος

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΜΑΡΙΟΣ ν. ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 4067/2011, 29/11/2016

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΜΑΡΙΟΣ ν. ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 4067/2011, 29/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A499 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4067/2011 Μεταξύ: ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΜΑΡΙΟΣ Ενάγοντα/Καθ΄ου η Αίτηση -και- ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόμενη/ Αιτήτρια ....... Ημερομηνία: 29 Νοεμβρίου, 2016 Για τον Ενάγοντα/ Καθ΄ου η Αίτηση: Ο κ. Γ. Παγιάσης για Παπαντωνίου & Παπαντωνίου Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη/ Αιτήτρια: Η κα Α. Φλουρέντζου για Ε. Φλουρλεντζου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας υπόθεσης ευρίσκεται σε εξέλιξη. Στο εδώλιο του μάρτυρος ευρίσκεται ο ιατρός Σωτήρης Αττιπάς που είναι ο τρίτος μάρτυρας που καταθέτει για την πλευρά του ενάγοντος. Η κυρίως εξέταση του έχει συμπληρωθεί όπως δηλώθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του ενάγοντος. Παρέμεινε η αντεξέταση του σε άλλη ημερομηνία. Στο μεταξύ καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. Ο ενάγων ήδη έχει καταθέσει και στη συνέχει κατάθεσε για την πλευρά του και ο γαμπρός επ΄αδελφή του κ. Γεώργιος Θεοφίλου (Μ.Ε.2). H παρούσα ενδιάμεση απόφαση μου αφορά αίτημα της πλευράς της Εναγόμενης/Αιτήτριας (στη συνέχεια «η Αιτήτρια»), όπως αποκαλύψει έγγραφα τα οποία σχετίζονται άμεσα με την παρούσα αγωγή και τα οποία δεν βρίσκονταν στον έλεγχο ή την κατοχή της στις 16.10.2012 όταν προέβη σε αποκάλυψη δυνάμει διατάγματος αποκάλυψης εγγράφων ημερομηνίας 3.10.2012 τα οποία επιθυμεί όπως θέσει υπόψη του μάρτυρος. Η αίτηση βασίζεται στην Δ.28 Θ. 1 - 4, 6 και 11, Δ.48 Θ. 1 - 4, 8 και 9, Δ.64 Θ. 1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην γενική πρακτική, στις συμφυείς εξουσίες και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση υποστηρίζονται με την ένορκη δήλωση της κ. Μαρίας Χριστοδούλου, η οποία δηλώνει τα ακόλουθα: «

  1. Είμαι Λειτουργός στην Εσωτερική Νομική Υπηρεσία της εναγομένης και γνωρίζω τα γεγονότα από ιδίαν γνώση, προσωπική μελέτη και ενημέρωση που έτυχα από την νομική υπηρεσία της εναγομένης.
  2. Τα έγγραφα που αναφέρονται στον επισυνημμένο ΠΙΝΑΚΑ Α, εκ παραδρομής και/ή εκ λάθους των δικηγόρων που τότε χειρίζονταν την υπόθεση δεν επισυνάφτηκαν με αποτέλεσμα μέχρι σήμερα να στερείται η εναγομένη του δικαιώματος να παρουσιάσει ολοκληρωμένη την μαρτυρία της ενώπιων του Σεβαστού Δραστήριου για να έχει μια πιο ολοκληρωμένη και αντικειμενική εικόνα της υπόθεσης. Η ανάγκη για να ζητηθούν τα έγγραφα από του δικηγόρους μας σήμερα, προέκυψε μετά την μαρτυρία που έδωσε ο γιατρός Αττιπάς Σωτήρης και ο μάρτυρας Γιώργος Θεοφίλου. Ως αποτέλεσμα της μαρτυρίας αυτής ζητήθηκαν να ανοιχτούν όλοι οι φάκελοι αναφορικά με το πρόσωπο του Μάριου Χαραλάμπους που βρίσκονταν στην κατοχή της εναγομένης.
  3. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε άμεσα μετά την διαπίστωση των όσων αναφέρω πιο πάνω ενώ η περαιτέρω αποκάλυψη εγγράφων που ζητείται από το Σεβαστό Δικαστήριο δεν θα οδηγήσει όπως εύλογα πιστεύω σε οποιαδήποτε αδικία ή ανεπανόρθωτη ζημιά σε βάρος του Ενάγοντα που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Περαιτέρω όπως με πληροφορούν οι δικηγόροι μου θα ήταν άδικο υπό τις περιστάσεις και ανεπιεικές να αποστερηθεί η Εναγομένη - Αιτήτρια της δυνατότητας να παρουσιάσει το αναφερόμενο στον Πίνακα Α έγγραφο στην παρούσα υπόθεση στη προσπάθεια της να αποδείξει την υπεράσπιση της με αποτελέσματα μοιραία για την απόδειξη της. Ο Ενάγων /Καθ΄ ού η Αίτηση (στη συνέχεια «ο Καθ΄ου η Αίτηση»), καταχώρησε ένσταση όπου προβάλλει τους ακόλουθους λόγους: «
  4. Η Εναγόμενη / Αιτήτρια προέβηκε στην παρούσα Αίτηση εκπρόθεσμα και/ή με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση και/ή κατά παράβαση των δικονομικών προθεσμιών και ουδείς βάσιμος λόγος δόθηκε που να δικαιολογεί αυτήν την υπέρμετρη καθυστέρηση.
  5. Η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ανεπαρκή νομική και πραγματική βάση.
  6. Η Αίτηση δεν αποκαλύπτει στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος.
  7. Η παρούσα Αίτηση βρίσκεται σε άμεση σύγκρουση και σε ευθεία παρακοή προς το Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου ημερομηνίας 03/10/2012 για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων και συνιστά ασέβεια και παραπλάνηση του ίδιου του Σεβαστού Δικαστηρίου ως προς την πραγματική φύση της υπερασπιστικής γραμμής της πλευράς της Εναγόμενης.
  8. Η παρούσα Αίτηση γίνεται κατά παράβαση της Ειδοποίησης Προσαγωγής Εγγράφων ημερομηνίας 17/04/2015 που καταχώρησε ο Ενάγων με την οποία ζητήθηκε από τους Εναγόμενους όπως «προσαγάγουν και δείξουν στο Δικαστήριο κατά την Ακρόαση της πιο πάνω Αγωγής, την 20/04/2015 και/ή σε οιανδήποτε άλλη ημερομηνία ήθελε αναβληθεί ή επαναοριστεί, όλα τα βιβλία, επιστολές, αντίγραφα επιστολών, συμφωνίες και γενικά πάσης φύσεως έγγραφα που βρίσκονται υπό την ευθύνη, ή υπό τη φύλαξη, ή υπό την καθ' οιονδήποτε τρόπο κατοχή σας, περιέχοντα οιανδήποτε εγγραφή, πρακτικό, σημείωση ή αναφορά σχετιζόμενα με οποιονδήποτε τρόπο με το επίδικο θέμα στην παρούσα αγωγή».
  9. Δεν αποκαλύπτεται με την επίδικη Αίτηση καλός λόγος για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, αφού τα όσα υπό τύπο δήθεν «συμπληρωματικό» επιδιώκει η Εναγόμενη/ Αιτήτρια να αποκαλύψει με την παρούσα Αίτηση, ήταν πάντοτε στην κατοχή της (Possession or Power) και είναι έγγραφα που γνώριζε εξ' υπαρχής και δεν περιήλθαν στην κατοχή της σε μεταγενέστερο χρόνο.
  10. Η επίδικη Αίτηση στηρίζεται σε πρόδηλα αντιφατικό υπόβαθρο ισχυριζόμενων γεγονότων, αφού ενώ στην παρ. 2 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αιτησή της αρχικά η Εναγόμενη κατηγορεί τον προηγούμενο του δικηγόρο για την παράλειψή της να αποκαλύψει πλήρως και δεόντως όλα τα ισχυριζόμενα σχετικά έγγραφα, ακολούθως, και εντελώς ανακόλουθα, ισχυρίζεται ότι τα έγγραφα που θέλει να αποκαλύψει ήταν αποτέλεσμα της μαρτυρίας που δόθηκε για λογαριασμό του Ενάγοντα και της συνακόλουθης απόφασής της να ζητήσει (εννοεί τον εαυτό της) «να ανοιχτούν όλοι οι φάκελοι» που αφορούν τον Ενάγοντα.
  11. Τουλάχιστον τα 7 από τα 14 έγγραφα που ζητούνται να αποκαλυφθούν με την παρούσα Αίτηση, είναι εντελώς απροσδιόριστα, γενικά και αόριστα, αφού αυτά προσδιορίζονται ως «ΔΕΣΜΕΣ» εγγράφων, γεγονός που καθιστά την προσαγωγή και/ή παρουσίαση αυτών αδύνατη.
  12. Δεδομένου ότι, η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και σε προχωρημένο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, στο στάδιο που βρίσκεται η παρούσα ακροαματική διαδικασία, τυχόν έγκριση του παρόντος Αιτήματος θα οδηγήσει σε καταπάτηση του θεμελιώδους συνταγματικού δικαιώματος του Ενάγοντα σε Δίκαιη Δίκη, καθότι, ήδη τόσο ο ίδιος όσο και πρόσωπα για λογαριασμό του έδωσαν ήδη μαρτυρία στη βάση των δικογραφημένων ισχυρισμών και των αποκαλυφθέντων εγγράφων.
  13. Σε κάθε περίπτωση, η παρούσα Αίτηση συνιστά καταχρηστική άσκηση δικαιώματος και/ή είναι καταχρηστική αφού επιδιώκει, να αλιεύσει μαρτυρία, να αιφνιδιάσει την πλευρά του Ενάγοντα και να αποκομίσει αθέμιτο πλεονέκτημα εις βάρος του και να τον παραπλανήσει, ο οποίος ήδη προετοίμασε και παρουσίασε την υπόθεσή του στο Δικαστήριο.
  14. Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την παρούσα Αίτηση είναι παράτυπη και/ή άκυρη και/ή δεν συμμορφώνεται με τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και/ή η ενόρκως δηλούσα δεν αναφέρεται σε γεγονότα για τα οποία έχει προσωπική γνώση ή μπορεί να προσφέρει θετική μαρτυρία, αλλά σε απλές πιθανολογήσεις.
  15. Τα έγγραφα τα οποία ζητείται η αποκάλυψή τους είναι εντελώς άσχετα προς τα επίδικα θέματα, αφού αυτά αφορούν ισχυριζόμενα γεγονότα και/ή ιατρικά περιστατικά που έλαβαν χώρα πολύ μεταγενέστερα του ουσιώδες χρόνου σύναψης των επίδικων ασφαλιστηρίων.» Η Ένσταση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.28, ιδιαίτερα: θ.θ. 1, 3, 6 και 12, Δ.30, Δ.39, Δ.48 θ.θ.1-4, 7, 8 και 9, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος και στις αρχές της Δίκαιης Δίκης, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες, στη πρακτική, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στη νομολογία. Την ένσταση την υποστηρίζει με ένορκη δήλωση του ο ίδιος ο ενάγων ο οποίος δηλώνει τα ακόλουθα: «
  16. Είμαι ο Ενάγοντας στην υπό τον πάνω αριθμό και τίτλο και Αγωγή, γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της πιο πάνω υπόθεσης και από πληροφορίες και νομικές συμβουλές που μου δίδει ο δικηγόρος μου.
  17. Έχω αναγνώσει την Αίτηση της Εναγόμενης/Αιτήτριας ημερ. 24/10/16 και αρνούμαι και απορρίπτω όλους και κάθε ένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς της.
  18. Όπως μου εξήγησε ο δικηγόρος μου, η ασφαλιστική εταιρεία θέλει σήμερα, και αφού πέρασαν τόσα πολλά χρόνια, να παρουσιάσει στο Δικαστήριο κάποια έγγραφα, τα οποία αγνοώ, δεν ανέφερε στην υπεράσπισή της και δεν αποκάλυψε όταν δόθηκαν σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου.
  19. Εγώ έδωσα ήδη μαρτυρία και αυτά τα έγγραφα, όποια και αν είναι, δεν τα είχα υπόψη μου. Επίσης έδωσαν μαρτυρία για μένα ο Γιώργος Θεοφίλου και κυρίως εξέταση ο ιατρός μου ο κ. Αττιπάς και ούτε αυτοί γνώριζαν για τα έγγραφα που αποφάσισε η ασφαλιστική εταιρεία να αποκαλύψει σε αυτό το στάδιο.
  20. Επίσης, δεν είναι καν σχετικά τούτα τα έγγραφα με την υπόθεσή μου, αφού δεν αφορούν το 2006, αλλά μεταγενέστερα.
  21. Ούτε είναι δίκαιο και σωστό σε αυτό το στάδιο να επιτραπεί στην ασφαλιστική εταιρεία να αποκαλύψει τούτα όλα τα έγγραφα, αφού έχουμε ήδη κάνει αποκαλύψεις εγγράφων από το 2012 και ενώ όλα αυτά τα έγγραφα η ασφαλιστική εταιρεία παραδέχεται ότι τα είχε στην κατοχή της, για τους δικούς της λόγους δεν τα αποκάλυψε, παρακούοντας το σχετικό Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου ημερομηνίας 03/10/2012 για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων. Όλη αυτή η συμπεριφορά συνιστά προσπάθεια παραπλάνησης τόσο εμένα όσο και του ίδιου του Σεβαστού Δικαστηρίου ως προς την πραγματική φύση της υπερασπιστικής γραμμής της πλευράς της Εναγόμενης.
  22. Πέραν των νομικών θεμάτων που αφορούν την ένστασή μου και αυτά τα γνωρίζει ο δικηγόρος μου, θέλω να τονίσω ότι δεν αποκαλύπτεται με την επίδικη Αίτηση της Εναγόμενης καλός λόγος για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, αφού τα έγγραφα που θέλει να αποκαλύψει είναι έγγραφα που γνώριζε και είχε στην κατοχή της εξ' υπαρχής. Επίσης τα περισσότερα έγγραφα που ζητούνται να αποκαλυφθούν με την παρούσα Αίτηση, είναι εντελώς απροσδιόριστα, γενικά και αόριστα, αφού αυτά προσδιορίζονται ως «ΔΕΣΜΕΣ» εγγράφων.
  23. Όπως ακόμα πιστεύω, η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε με πάρα πολλή καθυστέρηση και σε προχωρημένο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας. Στο στάδιο που βρίσκεται η παρούσα ακροαματική διαδικασία, τυχόν έγκριση του παρόντος Αιτήματος πολύ πιθανόν να μου στερήσει το δικαίωμα μου να έχω δίκαιη δίκη.
  24. Σε κάθε περίπτωση, η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική αφού επιδιώκει να με αιφνιδιάσει και να αποκομίσει αθέμιτο πλεονέκτημα εις βάρος μου.
  25. Με βάση τα πιο πάνω, είναι η θέση μου και πιστεύω και με βάση τα όσα πιο πάνω ανάφερα ειδικότερα ότι το Σεβαστό Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια θα πρέπει να απορρίψει την Αίτηση ημερ. 24/10/16 ως καταχρηστική και ως νόμω και ουσία αβάσιμη, με έξοδα εις βάρος της Εναγομένης - Αιτήτριας αφού δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.» Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους και με αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης και στη νομική της πτυχή, η πλευρά της Αιτήτριας εισηγήθηκε την επιτυχία της αίτησης της ενώ αυτή του καθ΄ου η Αίτηση την απόρριψη της. Σε ειδικότερα ζητήματα που συζητήθηκαν θα γίνει αναφορά όπου χρειαστεί στη συνέχεια κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει. Η ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ: Η αποκάλυψη εγγράφων προβλέπεται στη Διαταγή 28 των Θεσμών. Η Δ.28

(1)προβλέπει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «1.Any party may, without filing any affidavit, apply to the Court or a Judge for an order directing any other party to any cause or matter to make discovery on oath of the documents which are or have been in his possession or power relating to any matter in question therein. On the gearing of such application the Court or Judge may either refuse or adjourn the same, if satisfied that such discovery is not necessary, or not necessary at that stage of the cause or matter, or make such order, either generally or limited to certain classes of documents, as may, in the Court's or Judge's discretion,be thought fit: provided that discovery shall not be ordered when and so far as the Court or Judge shall be of opinion that it is not necessary either for disposing fairly of the cause or matter or for saving costs. If an order is made for discovery, such order shall specify the time within which the party directed to make discovery shall file his affidavit.» Σε μετάφραση: «Οποιοσδήποτε διάδικος μπορεί, χωρίς να καταχωρήσει ένορκη δήλωση, να αποταθεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή για διάταγμα που να διατάσσει οποιοδήποτε άλλο διάδικο σε οποιοδήποτε ζήτημα να αποκαλύψει ενόρκως τα έγγραφα που είναι ή ήταν στην κατοχή του ή έλεγχο του και που σχετίζονται με το υπό εξέταση ζήτημα. Κατά την ακρόαση τέτοιας αίτησης, το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί είτε να την απορρίψει ή να την αναβάλει, αν ικανοποιηθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν είναι αναγκαία ή δεν είναι αναγκαία σε τέτοιο στάδιο του ζητήματος ή να εκδώσει τέτοιο διάταγμα είτε γενικό είτε περιορισμένο για ορισμένη κατηγορία εγγράφων, που θα κρίνει το Δικαστήριο ή ο Δικαστής ότι είναι αναγκαίο νοουμένου ότι η αποκάλυψη δεν θα διατάσσεται όταν και τότε το Δικαστήριο ή Δικαστής θα είναι της γνώμης ότι δεν είναι αναγκαία είτε για τη δίκαιη περίπτωση του ζητήματος ή για εξοικονόμηση εξόδων. Αν εκδοθεί διάταγμα για αποκάλυψη, τέτοιο διάταγμα θα ειδικεύει το χρόνο εντός του οποίου ο διάδικος που διατάσσεται θα καταχωρήσει την ένορκο δήλωση» . Η Δ.28, θ.1 είναι σχεδόν ταυτόσημη με την Αγγλική Δ.31, θ.12. Προκύπτει από όσα αναφέρονται στους Αγγλικούς Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1958 ότι το Δικαστήριο, πριν ασκήσει τη διακριτική του εξουσία, εξετάζει κατά πόσον το έγγραφο βρίσκεται στα χέρια του καθ' ου η αίτηση. Τα έγγραφα για να αποτελέσουν αντικείμενο διατάγματος αποκάλυψης ή επιθεώρησης εγγράφων θα πρέπει να είναι ή να ήταν σε κάποιο στάδιο στο παρελθόν στην κατοχή ή έλεγχο του διαδίκου από τον οποίο απαιτείται η αποκάλυψη και να σχετίζονται με τα επίδικα γεγονότα. Σχετικές προς τούτο είναι οι υποθέσεις Τυλληρή v Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,
(1998)1 Α.Α.Δ. 2271, G.A.P. Navigation Ltd v Merzario Marrittima SRL, (πιο πάνω) και Lagos Yachting Center Ltd v Του Πλοίου F/T Zoletets κ. α.,
(1995)1 Α.Α.Δ.
  1. Από τη νομολογία προκύπτουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις για την ενάσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος αποκάλυψης εγγράφων: (α) το έγγραφο του οποίου ζητείται η αποκάλυψη να βρίσκεται στην κατοχή του διαδίκου από τον οποίο ζητείται ή να βρισκόταν τουλάχιστον σε κάποιο στάδιο στην κατοχή ή τον έλεγχο του, (β) το έγγραφο του οποίου ζητείται η αποκάλυψη να σχετίζεται με τα επίδικα θέματα. Ως σχετικό, χαρακτηρίζεται κάθε έγγραφο που μπορεί να ρίξει φως στην υπόθεση, και (γ) ως αυτονόητη προϋπόθεση, πρόσθετη των πιο πάνω, το εν λόγω έγγραφο του οποίου ζητείται η αποκάλυψη και επιθεώρηση, όντως να υπάρχει. Η νομική βάση της Αίτησης εμφαίνεται πιο πάνω με βασική της πρόνοια τη Δ.28 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία τιτλοφορείται «Αποκάλυψη και Επιθεώρηση (Discovery and Inspection)». Στη Δ.28 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοείται η έκδοση τεσσάρων ειδών διαταγμάτων παρεμφερούς φύσης: (α) Διάταγμα Ένορκης Αποκάλυψης (Discovery) Εγγράφων με βάση τη Δ.28, θ.1 και θθ.2 και
  2. Είναι η πιο συχνά ακολουθούμενη διαδικασία και αφορά σε ένορκη αποκάλυψη από διάδικο, των εγγράφων που είχε ή έχει στην κατοχή ή έλεγχο του και που σχετίζονται με οποιοδήποτε επίδικο θέμα. Με βάση τη Δ.48 θ.8
(1), τέτοια αίτηση μπορεί να υποβληθεί μονομερώς. (β) Διάταγμα για Ένορκη Προσαγωγή (Production) Εγγράφων, με βάση τη Δ.28, θ.
  1. Αφορά σε έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή διαδίκου και που σχετίζονται με οποιοδήποτε επίδικο θέμα. (γ) Διάταγμα για Επιθεώρηση (Inspection) Εγγράφων, με βάση τη Δ.28, θ.
  2. Αφορά σε έγγραφα τα οποία δεν αποκαλύπτονται στα δικόγραφα και η αίτηση πρέπει να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. (δ) Διάταγμα για Επιθεώρηση (Inspection) με βάση τη Δ.28, θ.
  3. Αφορά σε έγγραφα στα οποία γίνεται αναφορά στα δικόγραφα και η σχετική διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται, περιγράφεται στη Δ.28, θθ.6-
  4. Πέραν των πιο πάνω προϋποθέσεων ή αρχών για την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η νομολογία μας καθορίζει ότι το αίτημα δεν θα πρέπει να γίνεται για σκοπούς ψαρέματος μαρτυρίας (fishing of evidence), ενώ συνήθως ως χρόνος έκδοσης τέτοιων διαταγμάτων καθορίζεται το διάστημα μεταξύ της καταχώρισης των δικογράφων και πριν την έναρξη της ακρόασης γιατί τότε διαφαίνονται τα επίδικα θέματα. (βλ. The National Bank of Greece S.A v.Mitsides,
(1962)C.L.R. 40, G.A.P. Navigation Ltd v. Merzario Marrittima S.R.L.,
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1624, Δημητριάδης ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,
(1998)1 (Δ) Α.Α.Δ. 2271, Kipagrotiki Ltd v. Σάββα
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1610.) Είναι δε σημαντικό για ένα διάδικο να έχει την πρέπουσα αποκάλυψη πριν προχωρήσει στη δίκη (βλ. O' Rourke v. Darbishire [1920] A.C.581, H.L. 630, Campagnie Financiere v. Peruvian Guano Co. [1882] 11 Q.B.D.55 Board v. Thomas Hedley & Co Ltd [1951] 2 All E.R.43, Lagos Ltd v. Πλοίου FT Zolotets κ.ά.,
(1955)1 ΑΑΔ σελ. 600,The National bank of Creece S.A. v. Paraskevas Mitsides Debtor and Another,
(1962)C.L.R.40). Η αποκάλυψη δεν διατάσσεται πριν από την καταχώριση των δικογράφων, εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις (βλ. Annual Practice
(1958), σελ.583). Η Διαταγή 28 είναι μια από τις πλέον σημαντικές των Θεσμών αφού συναρτάται με τη δίκαιη και ορθή διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων. Οι επιπτώσεις από τη μη δέουσα συμμόρφωση προς τις οδηγίες του Δικαστηρίου που εκδίδονται δυνάμει αυτής, δύναται να οδηγήσει σε καταλυτικές συνέπειες για τον διάδικο που δεν συμμορφώνεται, αφού όχι μόνο μπορεί να μην του επιτραπεί να καταθέσει τεκμήρια που δεν αποκάλυψε (Δ.28. Θ.3), αλλά μπορεί να οδηγήσει μέχρι και τη σύλληψή του (attachment) και τη διαγραφή του δικογράφου του (Δ.28 θ. 12) . Σχετικά, στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1958, σελ. 727, «His defence Struck out» γίνεται αναφορά στην Haigh v. H 31 Ch. D. 478, όπου διατάχθηκε η διαγραφή Υπεράσπισης και εκδόθηκε απόφαση υπέρ του Ενάγοντα Στην υπόθεση Τηλλυρή v. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ
(1998)1 (Δ) ΑΑΔ 2271, με παραπομπή σε σχετική νομολογία τονίστηκε ότι «είναι σημαντικό για ένα διάδικο να έχει την πρέπουσα αποκάλυψη πριν προχωρήσει στη δίκη» και περαιτέρω λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η αποκάλυψη εγγράφων, υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στοχεύει, όπως αναφέρθηκε στην G.A.P. Navigation Ltd v. Merzario Marrittima SRL,
(1998)1 Α.Α.Δ. 1624, στη λήψη πληροφοριών και στην παρουσίαση εγγράφων που σχετίζονται με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων για το σκοπό προετοιμασίας για την ακρόαση και μπορεί να ζητηθεί από οποιοδήποτε από τους διαδίκους. Αίτημα για αποκάλυψη απορρίπτεται όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Τέτοια έγγραφα είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν το μέρος που ζητά την αποκάλυψη, είτε να προωθήσει την υπόθεσή του, είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, είτε που να μπορούν δίκαια (fairly) να οδηγήσουν στις πιο πάνω συνέπειες και είναι άσχετο με το κατά πόσο μπορούν ή όχι να δοθούν σαν μαρτυρία. Κάθε έγγραφο που μπορεί να ρίξει φως στην υπόθεση είναι σχετικό. Επίσης, θα πρέπει να αναφερθεί ότι δεν επιτρέπεται η αποκάλυψη για σκοπούς "ψαρέματος" μαρτυρίας ή όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης.» Όπως δε επιβεβαιώθηκε στην υπόθεση KIPAGROTIKI LTD v. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΑΒΒΑ
(2002)1 (Γ) ΑΑΔ 1610 υπάρχει ανάγκη συγκεκριμενοποίησης των εγγράφων των οποίων αιτείται η αποκάλυψη. Συνακόλουθα, στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1958, σελ. 716, «Sufficient Description of Documents» αναφέρεται μεταξύ άλλων: « the documents are described in such manner as to enable production [...] an number the documents, or otherwise ear-mark them in such a way that the other party may ask for those which he wants to see» Η σημασία της έγκαιρης και πλήρους αποκάλυψης υπήρξε κεντρικό θέμα στην Oscar Shipping PTE LTD v. του φορτίου επί του πλοίου Asphodel κλπ
(2012)1Γ Α.Α.Δ 2771, όπου μεταξύ άλλων αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Από τη στιγμή που εκδόθηκε διαταγή αποκάλυψης εγγράφων, η υποχρέωση της αποκάλυψης είναι γενική και δεν περιορίζεται μόνο στα έγγραφα που έχουν αρχικά αποκαλυφθεί αλλά επεκτείνεται και σ' εκείνα που μετέπειτα περιέρχονται στην κατοχή του διάδικου που υπέχει την υποχρέωση. Η συγκεκριμένη υποχρέωση είναι στενά συνδεδεμένη με τη γενική αρχή ότι ο διάδικος δεν πρέπει να επιδιώκει να καταλαμβάνει τον αντίδικο του εξ απροόπτου και συνακόλουθα δεν πρέπει με το να κατακρατεί έγγραφα που είναι σχετικά με την υπόθεση να παραπλανεί το δικαστήριο ή τον αντίδικό του αφήνοντας τους να πιστεύουν ότι η αρχική του δήλωση εξακολουθεί να αποτελεί τη μόνη αληθινή δήλωση πλήρους αποκάλυψης των εγγράφων που έχει στην κατοχή του (βλ. περισσότερα στο Supreme Court Practice 1988, vol. 1,para. 24, σελ. 408). Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του έντιμου Δικαστή κ. Τ. Θ. Οικονόμου στην ECLI:CY:AD:2016:D264, Αγωγή Ναυτοδικείου αρ. 31/2013, ενδιάμεση απόφαση ημερ. 31/05/2016 σε Αίτηση για συμπληρωματική αποκάλυψη εγγράφων όπου παρόλο που η καταχωρηθείσα Αίτηση απορρίφθηκε ως άκυρη, λέχθηκε ότι επί της ουσίας δεν απαιτείτο καν η μεσολάβηση του Δικαστηρίου για τη συμπληρωματική αυτή αποκάλυψη, διευκρινίζοντας βεβαίως ότι είναι άλλο θέμα κατά πόσον τα αποκαλυφθέντα έγγραφα μπορούν στη βάση της Δ.28 θ.3 να κατατεθούν ως τεκμήρια κατά την ακρόαση. Από την άλλη, θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν διευκρινίζεται στην εν λόγω απόφαση κατά ποσό η υποχρέωση για συμπληρωματική ένορκη αποκάλυψη εγγράφων μπορεί να γίνει μονομερώς ακόμα και στην περίπτωση που καθορίζεται από το Δικαστήριο συγκεκριμένος χρόνος για συμμόρφωση με τη σχετική διαταγή όπως εν προκειμένω, και επιπροσθέτως, δεν διευκρινίζεται ούτε εάν μπορεί τούτη η υποχρέωση να λάβει χώρα χωρίς καν να έχει ζητηθεί παράταση του προσδιορισθέντα χρόνου καταχώρησης, δυνάμει της Διαταγής 57 θ. 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. H διαδικασία της αποκάλυψης και η διαδικασία της προσαγωγής εγγράφων και/ή επιθεώρησης ή λήψης αντιγράφων είναι δυο αλληλένδετες διαδικασίες που καλύπτονται κάτω από το κεφάλαιο της αποκάλυψης αλλά παρά ταύτα παραμένουν αυτοτελείς. Οι εν λόγω διαδικασίες περιγράφονται στην Διαταγή 28 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η αποκάλυψη εγγράφων, υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στοχεύει, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση G.A.P. Navigation Ltd v Merzario Marrittima SRL,
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1624 στην λήψη πληροφοριών και στην παρουσίαση εγγράφων που σχετίζονται με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων για το σκοπό προετοιμασίας για την ακρόαση και μπορεί να ζητηθεί από οποιονδήποτε από τους διαδίκους. Η πλευρά της εναγομένης εισηγείται ότι η αποκάλυψη των εν λόγω εγγράφων είναι καθ' όλα αναγκαία αφού μεταξύ άλλων πρόκειται για έγγραφα προς υποστήριξη δικογραφημένων ισχυρισμών καθώς επίσης πρόκειται για έγγραφα τα οποία κατά την άποψη μας θα αποκρυσταλλώσουν μια αντικειμενική και πιο ολοκληρωμένη εικόνα στο Δικαστήριο. Στην πρόσφατη υπόθεση Ελένη Κωνσταντίνου και Κώστας Ξιούρου ECLI:CY:DOD:2014:3, Πολ. Έφεση 15/2012 ημερ. 11/03/2014 αναφέρεται ρητά ότι: «εν πάση περιπτώσει η Δ.28 Θ. 1 δεν καθορίζει αυστηρά το χρόνο καταχώρησης της αίτησης για αποκάλυψη και επιθεώρηση εγγράφων. Ο χρόνος όμως καταχώρησης τέτοιας αίτησης και ιδιαίτερα αν υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση λαμβάνεται υπ' όψιν από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της Διακριτικής του ευχέρειας››. Το Δικαστήριο κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας θα πρέπει να λάβει υπ' όψη τη σχετικότητα των εγγράφων και την αναγκαιότητα αποκάλυψης τους στη διαδικασία και αν αυτά καλύπτονται από το δικόγραφο της εναγομένης. Όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της αίτησης η μη συμπερίληψη τους οφείλεται σε καλόπιστο λάθος των προηγούμενων δικηγόρων που χειρίζονταν την υπόθεση για την εναγομένη, οι οποίοι προέβησαν στην αποκάλυψη με βάση τα στοιχεία που είχαν τότε στη διάθεση τους και θα ήταν καθόλα άδικο για την πλευρά της εναγόμενης να στερηθεί του δικαιώματος να παρουσιάσει ολοκληρωμένη την μαρτυρία της για απόδειξη της υπόθεσης της. Εισηγείται επίσης ότι λόγω της φύσης της υπόθεσης θα ήταν προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να επιτραπεί η υπό εξέταση αίτηση για αποκάλυψη εγγράφων. Η εναγομένη δεν έχει σκοπό παραπλάνησης του Δικαστηρίου και/η αιφνιδιασμού της πλευράς του ενάγοντα. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕ Ο,ΤΙ ΕΠΙΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΤΗΤΡΙΑ: Σε σχέση με τον λόγο ένστασης αριθμό 1 αναφορικά με το γεγονός ότι η αίτηση της εναγομένης είναι εκπρόθεσμη και/ή κατά παράβαση των Δικονομικών προθεσμιών παρατηρώ ότι η Δ.28 Θ1 δεν καθορίζει τον χρόνο καταχώρησης τέτοιας αίτησης και τέτοιος χρόνος δεν προσδιορίζεται περιοριστικά και η έγκριση τέτοιου αιτήματος και έκδοση σχετικού διατάγματος εναπόκειται αποκλειστικά στο Δικαστήριο. Όπως έχει αναφερθεί στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, η παράλειψη συμπερίληψης των εγγράφων που η εναγομένη αιτείται να αποκαλυφθούν τώρα οφείλεται σε καλόπιστο λάθος των Δικηγόρων που τότε χειρίζονταν την υπόθεση. Αυτό εξάλλου μπορεί να φανεί και από το γεγονός ότι στο δικόγραφο της η εναγόμενη αναφέρεται σε παλαιότερες απαιτήσεις του ενάγοντα για τις οποίες είχαν καταβληθεί συγκεκριμένα ποσά. Τα έγγραφα δε που επιδιώκει να αποκαλύψει τώρα αποσκοπούν στο να αποδείξουν αυτόν τον ισχυρισμό της. Απλή ανάγνωση των εγγράφων που αιτείται όπως αποκαλυφθούν, αποδεικνύει την εκ παραδρομής παράλειψη των δικηγόρων να τα συμπεριλάβουν στην αποκάλυψη κατά το 2012. Η δικογράφηση των ποσών που κατέβαλε η εναγομένη δείχνει την πρόθεση τους να αναφερθούν σε αυτά κατά την ακροαματική διαδικασία. Σε σχέση με τους λόγους ένστασης 2, 3 και 4 κρίνω ότι η πλευρά της εναγομένης αποκαλύπτει πλήρως τα στοιχεία που δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος καθώς μέσα από την Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση φαίνεται ξεκάθαρα το πώς δικαιολογείται η αίτηση και ο χρόνος καταχώρησης αυτής αφού μετά την μαρτυρία του γιατρού από πλευράς του ενάγοντος προκύπτουν διάφορα ερωτήματα τα οποία μπορούν να απαντηθούν μέσα από τα έγγραφα που ζητούνται να αποκαλυφθούν τα οποία είναι σχετικά με την υπόθεση επί της ουσίας και φαίνεται εκ παραδρομής δεν αποκαλύφθηκαν προγενέστερα, το 2012, αφού πρόθεση της πλευράς της εναγομένης ήταν να τα αποκαλύψουν για να τα χρησιμοποιήσουν κατά την ακροαματική διαδικασία. Θεωρώ ότι το όλο ζήτημα ανάγεται σε λάθος και σε κα μια περίπτωση δεν συνιστά ασέβεια ή πρόθεση παραπλάνησης του Δικαστηρίου αφού τα έγγραφα που ζητούνται να αποκαλυφθούν υποστηρίζουν ισχυρισμούς οι οποίοι έχουν ήδη δικογραφηθεί στα πλαίσια της υπεράσπισης της εναγομένης. Κατά την κυρίως εξέταση του ο ιατρός Αττιπάς (Μ.Ε.3) είναι γεγονός ότι δεν παρουσίασε οποιαδήποτε έγγραφα σχετικά με τον ενάγοντα αν και ανέφερε ότι θα μπορούσε να το έκαμνε με αποτέλεσμα να παρίσταται ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη αποκάλυψης των εν λόγω εγγράφων. Σε σχέση με τους λόγους 5, 6, και 7 της ένστασης και ειδικότερα ως προς το ζήτημα του κατά πόσο υπάρχει «καλός λόγος» για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και ότι η αίτηση στηρίζεται σε αντιφατικό υπόβαθρο ισχυριζόμενων γεγονότων. Η εναγομένη υποστηρίζει ότι μετά την μαρτυρία του γιατρού εκ μέρους του ενάγοντος προφανώς προκύπτει η ανάγκη αναφοράς σε έγγραφα τα οποία θα υποστήριζαν δικογραφημένους ισχυρισμούς και ακριβώς στο στάδιο εκείνο έγινε αντιληπτή η μη συμπερίληψη των εγγράφων που ζητούνται να αποκαλυφθούν, με αποτέλεσμα να ζητηθεί από τους δικηγόρους της εναγομένης να ανοίξουν όλους τους φακέλους σε σχέση με το πρόσωπο του ενάγοντος αφού όπως είναι πασιφανές κάθε απαίτηση για την οποία καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό στον ενάγοντα από την εναγόμενη αποτελεί ξεχωριστό φάκελο. Κρίνω ότι τα πιο πάνω συνιστούν καλό λόγο και υπάρχει ανάγκη για αποκάλυψη των εν λόγω εγγράφων έτσι ώστε το Δικαστήριο να λάβει ολοκληρωμένη, σφαιρική και αντικειμενική εικόνα της υπόθεσης. Σε σχέση με τον λόγο ένστασης 8 και έχοντας υπόψη ποια είναι αυτά τα έγγραφα που επιζητεί η πλευρά της εναγόμενης να αποκαλύψει κρίνω ότι δεν είναι καθόλου γενικά και αόριστα, απεναντίας αφορούν συγκεκριμένες απαιτήσεις του ενάγοντα προς την εναγομένη με συγκεκριμένους αριθμούς που με μια απλή ανάγνωση ένας μπορεί εύκολα να αντιληφθεί ότι συνιστούν και δικογραφημένους ισχυρισμούς. Οι λόγοι ένστασης 9 και 10 περί υπέρμετρης καθυστέρησης, κατάχρησης δικαιώματος και αιφνιδιασμού και παραπλάνησης του Δικαστηρίου έχουν απαντηθεί με όσα επεξηγούνται πιο πάνω και δεν διακρίνω τέτοια προσπάθεια από μέρους της εναγομένης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Στο παράρτημα Α της αίτησης καταγράφονται τα έγγραφα που επιδιώκεται όπως αποκαλυφθούν. Πλείστα από αυτά αφορούν ιατρικά πιστοποιητικά και έγγραφα σχετιζόμενα με ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του ενάγοντος και άλλα που αφορούν αποδείξεις πληρωμής αποζημιώσεων προς τον ενάγοντα σε τρεις προηγούμενες περιπτώσεις. Μελετώντας τα δικόγραφα, τους ισχυρισμούς και τις αρνήσεις αλλά και τη μέχρι τώρα δοθείσα μαρτυρία είναι αναμφισβήτητο ότι τα εν λόγω έγγραφα είναι άμεσα σχετιζόμενα με τα επίδικα θέματα και κρίνεται ότι η αποκάλυψη τους που επιχειρείται έστω σε αυτό το στάδιο και η ενδεχόμενη παρουσίαση τους ως τεκμηρίων θα ρίξει φως σε διάφορες πτυχές της υπόθεσης. Τα έγγραφα αυτά είναι άμεσα σχετιζόμενα με τον ενάγοντα και την κατάσταση της υγείας του τα οποία θα πρέπει να τα γνωρίζει και ο ίδιος ή θα έπρεπε να γνωρίζει και ως προς τούτο δεν έχουν έρεισμα οι σχετικές αιτιάσεις εκ μέρους της πλευράς του. Δεν βρίσκω πως η αποκάλυψη τους και η ενδεχόμενη παρουσίαση τους ως μαρτυρίας θα μπορούσε να παραβλάψει την δίκαιη αντιμετώπιση της υπόθεσης έστω και αν έχει ολοκληρωθεί η μαρτυρία του. Σε σχέση δε με αυτόν τον παράγοντα θα έλεγα ότι σε περίπτωση όμως που κριθεί εκ μέρους της πλευράς του ότι είναι αναγκαία η επάνοδος του στο εδώλιο του μάρτυρος όπως και του κ. Γεώργιου Θεοφίλου αν και η μαρτυρία του δεν θα μπορούσε να ρίξει περισσότερο φως στην υπόθεση ακόμα και η περαιτέρω κυρίως εξέταση του Δρος Σ. Αττιπά (Μ.Ε.3), ο οποίος ευρίσκεται ακόμη στο εδώλιο δεν είναι αποτρεπτική και θα μπορούσαν να ενεργοποιηθούν σχετικές δικονομικές διατάξεις. Επομένως σε καμιά περίπτωση δεν κρίνω ότι θα μπορούσαν να παραβλαφθεί οποιονδήποτε δικαίωμα του ενάγοντος συνεπεία του χρόνου και του σταδίου της διαδικασίας της ακρόασης που ζητείται η αποκάλυψη αυτών των εγγράφων και για τούτο θα εγκρίνω την αίτηση. Η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται διάταγμα καταχώρησης ένορκης δήλωσης για περαιτέρω ή συμπληρωματική αποκάλυψη. Συμμόρφωση σε αυτό να γίνει εντός 10 ημερών από σήμερα και τα έγγραφα που θα αποκαλυφθούν να δοθούν ταυτόχρονα στους δικηγόρους του ενάγοντος έτσι ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε περαιτέρω καθυστέρηση στη διαδικασία. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Παρόλο το πιο πάνω αποτέλεσμα της αίτησης με την επιτυχία της, κρίνω ενόψει των γεγονότων που περιγράφονται προς αιτιολόγηση της και του χρόνου που υποβλήθηκε, ότι θα ήταν δίκαιο όπως αποκλίνω από τον κανόνα ότι ο επιτυχών διάδικος δικαιούται στα έξοδα. Κρίνω σαν πιο δίκαιη διαταγή ως προς τα έξοδα όπως η κάθε πλευρά επιβαρυνθεί με τα έξοδα της. (Υπογρ.).............. Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.