← Κύπρος

IKOS CIF LIMITED ν. Vincent Pfister, Αγωγή Αρ. 3200/10, 20/12/2016

IKOS CIF LIMITED ν. Vincent Pfister, Αγωγή Αρ. 3200/10, 20/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A538 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 3200/10 Μεταξύ: IKOS CIF LIMITED, από την Λεμεσό Εναγόντων και Vincent Pfister Εναγόμενου ------------------- Αίτηση ημερ. 5.5.2016 για διαγραφή δικογράφου 20 Δεκεμβρίου 2016 Για εναγόμενο-αιτητή: κ. Λ. Κονναρή για Κωνσταντίνος Κυριακόπουλος & LC LAW Στυλιανού & Δράκου ΔΕΠΕ Για ενάγουσα-καθ' ης η αίτηση: κ. Κ. Χριστοφή για Δημητρίου & Δημητρίου ΔΕΠΕ (κα Ν. Χριστοδουλίδου ν' ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο εναγόμενος εξαιτείται τα εξής: "Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την διαγραφή της «Απάντησης στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση» η οποία καταχωρήθηκε εκ μέρους της Ενάγουσας στις 28/03/2016, για το λόγο ότι εκφεύγει των ορίων του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30/01/2015, επειδή δια του εν λόγω δικογράφου γίνονται εκτενείς και πολυάριθμες τροποποιήσεις σε σχέση με την αρχική «Απάντηση στην Υπεράσπιση», οι οποίες δεν μπορούν να θεωρηθούν ως συνακόλουθες των τροποποιήσεων που έγιναν στην Έκθεση Απαίτησης και συνακόλουθα στην Υπεράσπιση και λόγω του γεγονότος ότι με αυτή επιχειρείται η εισαγωγή ισχυρισμών που όχι μόνο δεν περιέχονταν στην αρχική Απάντηση στην Υπεράσπιση και δεν δικαιολογούνται από το Διάταγμα ημερομηνίας 30/01/2015, αλλά αποτελούν νέους ισχυρισμούς τέτοιους που η παράθεση τους ισοδυναμεί με τροποποίηση της Εκθέσεως Απαιτήσεως χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Β. Διαζευκτικά ως προς το Α, Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την διαγραφή των προσθηκών και την επαναφορά των διαγραφών που έγιναν στην «Απάντησης στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση» ημερομηνίας 28/03/2016 σε σχέση με την αρχική Απάντηση, οι οποίες δεν δικαιολογούνται από το Διάταγμα ημερομηνίας 30/01/2016 και οι οποίες έχουν εντοπιστεί και επισημανθεί με μπλε χρώμα στο επισυνημμένο στην παρούσας Αίτηση, Παράρτημα 1, επειδή δια των προσθηκών και διαγραφών αυτών γίνονται εκτενείς και πολυάριθμες τροποποιήσεις σε σχέση με την αρχική «Απάντηση στην Υπεράσπιση», οι οποίες δεν μπορούν να θεωρηθούν ως συνακόλουθες των τροποποιήσεων που έγιναν στην Έκθεση Απαίτησης και συνακόλουθα στην Υπεράσπιση και λόγω του γεγονότος ότι με αυτές επιχειρείται η εισαγωγή ισχυρισμών που όχι μόνο δεν περιέχονταν στην αρχική Απάντηση στην Υπεράσπιση και δεν δικαιολογούνται από το Διάταγμα ημερομηνίας 30/01/2015, αλλά αποτελούν νέους ισχυρισμούς τέτοιους που η παράθεση τους ισοδυναμεί με τροποποίηση της Εκθέσεως Απαιτήσεως χωρίς άδεια του Δικαστηρίου." Η νομική βάση της αίτησης είναι η Δ.19, Δ.20, Δ.21, Δ.26, Δ.27, Δ.64, Δ.48 και Δ.25 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, το άρθρο 30 του Συντάγματος, το άρθρο 29 του περί Δικαστηρίων Νόμου και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Λώρας Στυλιανού, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον εναγόμενο, ημερομηνίας 22.4.

  1. Στην ένορκη της δήλωση υποστηρίζει ότι στις 13.6.2012 ολοκληρώθηκε η καταχώρηση των δικογράφων με την καταχώρηση της Απάντησης στην Υπεράσπιση του εναγόμενου. Στις 30.1.2015 εκδόθηκε κατόπιν αίτησης της ενάγουσας διάταγμα με το οποίο επιτρεπόταν η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης της στη βάση του οποίου καταχωρήθηκε στις 11.2.2015 η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης. Η τροποποίηση που επιτράπηκε αφορούσε απλά σε αλλαγή στην αρίθμηση των υφιστάμενων παραγράφων 14-22 σε 14 έως και 23 αντίστοιχα και προστέθηκε μια νέα παράγραφος 14 με το εξής λεκτικό: «Κατά ή περί τις 17.5.2013 το High Court of Justice Chancery Division, Intellectual Property του Ηνωμένου Βασιλείου (το «Αγγλικό Δικαστήριο») στην υπόθεση HC10C02788 εξέδωσε τελική απόφαση (η «Αγγλική Απόφαση») που αφορά την ιδιοκτησία και/ή κυριότητα της πνευματικής ιδιοκτησίας και/ή των εμπιστευτικών πληροφοριών που περιλαμβάνουν και την πνευματική ιδιοκτησία και/ή τις εμπιστευτικές πληροφορίες όπως αυτές περιγράφονται στην παρούσα Έκθεση Απαίτησης, συμπεριλαμβανομένων αυτών που περιγράφονται στις παραγράφους 6,7,8,9,10,11, 12 και 13 ανωτέρω. Το Αγγλικό Δικαστήριο κατέληξε ότι η ιδιοκτησία και/ή κυριότητα ανήκει στην IKOS και/ή στην Ενάγουσα και/ή ως μέρος της επιχείρησης που ασκεί η Ενάγουσα κα8ι/ή ότι δεν ανήκει στον κ. Martin Coward. Κατά ή περί τις 3.3.2013 το Court of Appeal του Ηνωμένου Βασιλείου απέρριψε αίτημα του κ. Martin Coward για άσκηση έφεσης επί της ουσίας της Αγγλικής Απόφασης.» Στις 9.3.2015 ο εναγόμενος καταχώρισε την Υπεράσπιση του στην Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης και η μόνη αλλαγή με την αρχική Υπεράσπιση του ήταν η προσθήκη νέας παραγράφου με αριθμό 12 που αφορούσε στη νέα παράγραφο 14 της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Ακολούθησε στις 8.2.2016 η καταχώρηση αίτησης από πλευράς ενάγουσας για παράταση του χρόνου καταχώρισης της Απάντησης της στην Υπεράσπιση, η οποία εγκρίθηκε από το Δικαστήριο στις 28.3.2016 με τη συγκατάθεση του εναγόμενου, υπό την επιφύλαξη καταχώρησης της υπό κρίσης αίτησης στην περίπτωση που η Απάντηση που θα καταχωρείτο θα περιείχε ισχυρισμούς που δεν περιλαμβάνονταν στο αρχικό δικόγραφο της. Η Απάντηση καταχωρήθηκε στις 28.3.2016 στην οποία, ως ο ισχυρισμός της Στυλιανού, περιλαμβάνονται ισχυρισμοί που δεν θεωρούνται επακόλουθοι της τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης και ούτε βασίζονται στην Υπεράσπιση που καταχωρήθηκε μετά την τροποποίηση. Η τροποποίηση αυτή της Απάντησης έγινε χωρίς σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου και στην ουσία ισοδυναμεί με τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Συγκεκριμένα είναι η θέση της ότι εκτός των άλλων τροποποιήσεων εισάγονται οι εξής νέοι ισχυρισμοί: Στην παράγραφο 3 της Απάντησης εισάγεται για πρώτη φορά ισχυρισμός ότι η ενάγουσα ουδέποτε αποκήρυξε την μεταξύ των διαδίκων σύμβαση εργασίας. Στην παράγραφο 5 περιλαμβάνεται ισχυρισμός ότι ο εναγόμενος δεν ήταν ο μοναδικός υπεύθυνος για την εξασφάλιση της συμμόρφωσης της ενάγουσας και ότι υπήρχε προσωπική εγγραφή του ενάγοντα σε διεθνείς ρυθμιστικές αρχές. Ολόκληρη η υποπαράγραφος 9(β) συνιστά νέο ισχυρισμό. Στην παράγραφο 9(δ) προβάλλονται ισχυρισμοί για τις αρμοδιότητες του τμήματος πληροφορικής της ενάγουσας, ισχυρισμοί για ενέργειες που όφειλε να προβεί ο εναγόμενος και για την ικανότητα και δυνατότητα της ενάγουσας να εντοπίσει τις παραβιάσεις σε προηγούμενο χρόνο και για το χρόνο εντοπισμού τους. Στην παράγραφο 19(ε) υπάρχει αναφορά στη διευθύνουσα σύμβουλο της ενάγουσας και σε ενέργειες που κατ' ισχυρισμό προέβη η ίδια. Είναι εισήγηση της Στυλιανού ότι η εισαγωγή νέων ισχυρισμών σε δικόγραφο που δεν καλύπτονται από διάταγμα του Δικαστηρίου, παραβιάζουν το συνταγματικό δικαίωμα του εναγόμενου σε δίκαιη δίκη και στην παρούσα περίπτωση είναι τόσο εκτενείς οι τροποποιήσεις της αρχικής Απάντησης που παραβιάζουν το διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ημερομηνίας 30.1.
  2. Καταλήγοντας εισηγείται ότι η διαγραφή ολόκληρου του δικογράφου της Απάντησης ή έστω των προσθηκών που εισήχθησαν χωρίς διάταγμα του Δικαστηρίου είναι επιβεβλημένη προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και για σκοπούς δίκαιης δίκης. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της ενάγουσας της οποίας η νομική βάση είναι περίπου η ίδια με εκείνη της αίτησης. Με την ένσταση της η ενάγουσα προβάλλει ένα μεγάλο αριθμό λόγων ένστασης, που ουσιαστικά αφορούν στα γεγονότα επί των οποίων στηρίζει την ένσταση της, γι' αυτό και κρίνω σκόπιμο να τους παραθέσω αυτούσιους: "
  3. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 πρέπει να απορριφθεί καθότι έχει υποβληθεί καθυστερημένα και/ή υπέρμετρα καθυστερημένα και/ή τέσσερις

(4)μήνες πριν την ήδη ορισθείσα ημερομηνία για Ακρόαση και/ή δύο
(2)μήνες μετά την καταχώριση της Απάντησης της Ενάγουσας ως εμφαίνεται και στο φάκελο του Δικαστηρίου.
  1. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 είναι αντικανονική και/ή άκυρη και/ή παράτυπη και/ή λανθασμένη και/ή αντινομική και/ή άκυρη εξ υπαρχής και/ή κατά παράβαση των σχετικών θεσμών καθότι στηρίζεται επί λανθασμένων διατάξεων του Νόμου και/ή Κανονισμών και/ή δεν αναφέρει τα ορθά άρθρα του Νόμου και/ή Κανονισμών και/ή Θεσμούς και/ή παραλείπει τα απαιτούμενα από το Νόμο στοιχεία και/ή δεν πληρούνται οι εκ του Νόμου ή και της πρακτικής του Δικαστηρίου προϋποθέσεις έκδοσης των Αιτούμενων Διαταγμάτων. Συγκεκριμένα, η αίτηση ημ. 05/05/2016 ως επίσης και η ενόρκως δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν εμπεριέχει μαρτυρία και/ή δεν στηρίζεται στις απαιτούμενες εκ του Νόμου προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ως αυτές προνοούνται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 και/ή Δ.27 και/ή δεν υποστηρίζει τις αιτούμενες θεραπείες.
  2. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 και/ή τα αιτητικό της αίτησης ημερ. 05/05/2016 είναι γενικό και/ή αόριστο και/ή ασαφές και/ή αντινομικό και/ή δεν υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και/ή οι αιτούμενες διαγραφές και/ή τροποποιήσεις των Αιτητών επί της Απάντησης της Ενάγουσας δεν αναφέρονται και/ή δεν εμφαίνονται στο αιτητικό της Αίτησης τους.
  3. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 είναι γενική και/ή αόριστη καθότι επιδιώκει την εξολοκλήρου διαγραφή της Απάντησης στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση το οποίο αποτελεί εξαιρετικό μέτρο.
  4. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 επηρεάζει τα συνταγματικά δικαιώματα της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτησης για γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης και/ή την προβολή των ισχυρισμών της Ενάγουσας ενώπιον του Δικαστηρίου και/ή το δικαίωμα της προσαγωγής απαντητικών ισχυρισμών και/ή προσαγωγής μέσων απόδειξης της υπόθεσης της ως προνοείται από το Σύνταγμα και/ή της στερούν τα συνταγματικά της δικαιώματα σύμφωνα με το άρθρο 30 του Συντάγματος.
  5. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 δεν δικαιολογείται και/ή συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο και/ή απάντηση της Ενάγουσας στερείται νομικού και/ή πραγματικού ερείσματος και/ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο και ως εκ τούτου η αίτηση πρέπει να απορριφθεί καθότι η Απάντηση της Ενάγουσας ημερ. 28/03/2016 αποτελεί υποστηρικτική μαρτυρία και/ή ισχυρισμούς οι οποίοι είναι απαντητικοί και/ή άκρως συνυφασμένοι και συνδεδεμένοι με την Έκθεση Απαιτήσεως της Ενάγουσας.
  6. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 πρέπει να απορριφθεί καθότι το Δικαστήριο σας, με όλο το σεβασμό, δεν είναι σε θέση να αποφασίσει κατά πόσο η αγωγή και/ή η απάντηση της Ενάγουσας είναι βάσιμη και/ή σχετική χωρίς ακόμα να ακούσει μαρτυρία.
  7. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 σκοπό έχει να καθυστερήσει την δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης της Ενάγουσας και/ή να δημιουργήσει σύγχυση και/ή αδικία προς την Ενάγουσα και/ή να της αποστερήσει το δικαίωμα του να ακουστεί και/ή της παραβιάζει το δικαίωμα της δίκαιης δίκης και/ή απονομής της ορθής δικαιοσύνης.
  8. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 είναι παραπλανητική και/ή προκαλεί πλάνη περί των γεγονότων και/ή ωθεί και/ή οδηγεί σε εσφαλμένο συμπέρασμα το οποίο ευνοεί τον Εναγόμενο - Αιτητή και/ή με τεχνάσματα παρουσιάζεται με σκοπό την παραπλάνηση του Σεβαστού σας Δικαστηρίου.
  9. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 πρέπει να απορριφθεί καθότι οι απαντητικοί ισχυρισμοί που έγιναν από την Ενάγουσα δεν εγείρουν νέα βάση αγωγής και/ή δεν περιέχουν οιονδήποτε ισχυρισμό γεγονότος μη σύμφωνο με τα προηγούμενα δικόγραφα της Ενάγουσας, ήτοι την Τροποποιημένη Έκθεση Απαιτήσεως. Περαιτέρω δε, η Ενάγουσα προέβη σε απαντητικούς ισχυρισμούς και/ή ισχυρισμούς που προκύπτουν από απόφαση Αγγλικού Δικαστηρίου και/ή οποία αναφέρεται στην Έκθεση Απαιτήσεως και/ή οι ισχυρισμοί της στην Απάντηση ήτοι προϊόν το οποίο δημιουργήθηκε με την έκδοση της πολυσέλιδης απόφασης του Αγγλικού Δικαστηρίου και/ή η τροποποιημένη Υπεράσπιση που καταχωρήθηκε εις την τροποποιημένη Έκθεση Απαιτήσεως δημιουργούσε και/ή γεννούσε ισχυρισμούς που είναι η θέση της Ενάγουσας ότι της δίνει την δυνατότητα προς απάντηση εις αυτών των ισχυρισμών γεγονός που δεν προέβησαν σε προγενέστερο στάδιο προηγούμενοι δικηγόροι της Ενάγουσας με επακόλουθο να παραβιάζονται τα συνταγματικά δικαιώματα της.
  10. Η αίτηση ημ. 05/05/2016 πρέπει να απορριφθεί καθότι η Απάντηση στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση που έχει καταχωρηθεί από την Ενάγουσα δεν είναι επιπόλαια και/ή κακόβουλη και/ή κακόπιστη και/ή ενοχλητική (frivolous and/or vexatious) και/ή δεν είναι περιττή και/ή σκανδαλώδες και/ή δεν είναι άσχετη και/ή δεν εμπεριέχει άσχετους ισχυρισμούς εν σχέση με την Έκθεση Απαιτήσεως και/ή ασυμβίβαστους (inconsistent) και/ή αντίθετοι με τους ήδη προβληθέντες ισχυρισμούς εις την Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης και/ή δεν τείνει να επηρεάσει και/ή ενοχλήσει και/ή καθυστερήσει την δίκαιη διεξαγωγή της δίκης στην υπό την ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή.
  11. Η αίτηση ημ. 05/05/2016 πρέπει να απορριφθεί καθότι η διαγραφή δικογράφου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο και/ή μέρη από την δικογραφία και/ή ολόκληρες παράγραφοι μπορούν να διαγραφούν όταν τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς και/ή προκαλέσουν αμηχανία και/ή καθυστερήσουν την δίκαιη δίκη της αγωγής και/ή με βάση την Νομολογία το Δικαστήριο δεν μπορεί να υποδείξει στα μέρη πως θα διαμορφώσουν την υπόθεση τους εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες και/ή τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
  12. Η αίτηση ημ. 05/05/2016 πρέπει να απορριφθεί καθότι το Τεκμήριο Α το οποίο επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της αίτησης ουσιαστικά διαγράφει και/ή μεταβάλει εξ' ολοκλήρου την Απάντηση της Ενάγουσας και/ή το δικόγραφο αυτής και/ή την υπόθεση της και/ή ο Εναγόμενος - Αιτητής επεμβαίνει αθέμιτα στη θέση και/ή στην υπόθεση της Ενάγουσας παρεμβαίνοντας μ' αυτό τον τρόπο στα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα της Ενάγουσας.
  13. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 πρέπει να απορριφθεί καθότι δεν δικαιολογείται η διαγραφή οποιασδήποτε παραγράφου της Απαντήσεως και/ή ο Εναγόμενος - Αιτητής δεν τέθηκε υπό τις περιστάσεις με καθοιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση και/ή ζημιά ένεκα των απαντητικών ισχυρισμών που έγιναν από την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση.
  14. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 είναι παράτυπη και/ή άκυρη και/ή λανθασμένη και/ή αντινομική και/ή αχρείαστη και/ή άνευ ουσίας και/ή καταχρηστική και/ή καταχωρήθηκε δια σκοπούς καθυστέρησης της διαδικασίας και/ή το αίτημα του Εναγόμενου - Αιτητή δεν είναι γνήσιο και/ή διακατέχεται από αλλότριους σκοπούς καθότι αυτό αποσκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης της διαδικασίας και/ή καταχωρήθηκε με μοναδικό σκοπό την αποφυγή έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας.
  15. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 είναι κακόβουλη και/ή αστήριχτη και/ή έχει σαν μοναδικό σκοπό και/ή στόχο την κατάχρηση της διαδικασίας και/ή είναι ένα άσκοπο δικονομικό μέτρο και γίνεται με μοναδικό σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας.
  16. Η Απάντηση στην Υπεράσπιση η οποία καταχωρήθηκε κατόπιν άδειας του Σεβαστού Δικαστηρίου δεν εισάγει νέους ισχυρισμούς και/ή ορθώς καταχωρήθηκε και/ή δεν έρχεται σε αντίθεση με την Έκθεση Απαίτησης της Ενάγουσας και/ή είναι συνυφασμένη μ' αυτή.
  17. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 πρέπει να απορριφθεί καθότι δεν πληρείται καμία εκ των προϋποθέσεων και/ή δεν καταδεικνύεται με πειστικό τρόπο ότι τυγχάνει εφαρμογής οποιοσδήποτε από τους συγκεκριμένους λόγους που αναφέρονται στην Δ.19 και/ή Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για τη διαταγή του δραστικού και εξαιρετικού μέτρου της διαγραφής δικογράφων.
  18. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 πρέπει να απορριφθεί καθότι βάσει των αρχών δικογράφησης και/ή των δικογράφων, το κάθε δικόγραφο εμπεριέχει εκείνα τα γεγονότα που δίνουν στον αντίδικο την αναγκαία πληροφόρηση για το τι θα αντιμετωπίσει κατά την δίκη και/ή ακρόαση της υπόθεσης, γεγονός που δεν καθιστά τον Εναγόμενο σε δυσμενή θέση αλλά αντιθέτως θα έχει ενώπιον του όλη την απαραίτητη μαρτυρία και/ή γεγονότα ούτως ώστε να προετοιμαστεί και/ή να αντιμετωπίσει κατά τη δίκη.
  19. Η αίτηση ημ. 05/05/2016 πρέπει να απορριφθεί καθότι σκοπό έχει να πλήξει τα συμφέροντα και/ή τα δικαιώματα της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση.
  20. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 πρέπει να απορριφθεί καθότι είναι κακόπιστη και/ή αστήρικτη και/ή αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας.
  21. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε με εμφανής κακή πίστη από πλευράς του Αιτητή -Εναγομένου.
  22. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 είναι κακόπιστη και/ή σκανδαλώδης (frivolous and vexatious), διότι τείνει να επηρεάσει δυσμενώς και/ή να παρενοχλήσει και/ή διαταράξει και/ή να φέρει σε αδιέξοδο και/ή να καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής.
  23. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 πρέπει να απορριφθεί καθότι ο Εναγόμενος - Αιτητής ως εμφαίνεται και στο φάκελο του Δικαστηρίου προβαίνει με τη συμπεριφορά του σε συνεχή καθυστέρηση της εκδίκασης της ως άνω αναφερόμενης αγωγής με σειρά αιτήσεων και/ή ενεργειών οι οποίες κωλύουν την διαδικασία και/ή την εκδίκαση της πιο πάνω αγωγής και/ή σε άλλες διαδικασίες που εκκρεμούν ενώπιον Κυπριακών Δικαστηρίων.
  24. Η αίτηση ημερ. 05/05/2016 πρέπει να απορριφθεί καθότι σε περίπτωση που εγκριθεί η Αίτηση και ουσιαστικά διαγραφεί εξ' ολοκλήρου ή μέρος της Απάντησης της Ενάγουσας τότε οι ισχυρισμοί του Εναγόμενου θα παραμείνουν αναντίλεκτοι και/ή η Ενάγουσα δεν θα μπορεί σε μεταγενέστερο σχέδιο και/ή κατά την ακροαματική διαδικασία να αμφισβητήσει τους ισχυρισμούς του Εναγομένου και/ή οι ισχυρισμοί της να παραμείνουν έκπτωτοι και/ή μετέωροι και/ή να υποστεί η Ενάγουσα ζημιές και/ή να υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η Ενάγουσα να μην αποδείξει τις αξιώσεις της και/ή την απαίτηση της και/ή τις θεραπείες που τυχόν να δικαιούται.
  25. Περαιτέρω, η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση αρνείται τους ισχυρισμούς της Ενόρκου Δηλώσεως της κας. Λώρας Στυλιανού ημ. 05/05/2016 και καλεί δε τον Εναγόμενο σε αυστηράν απόδειξη των ισχυρισμών του. Περαιτέρω δε, η Ενάγουσα ισχυρίζεται τα ακόλουθα: (α) Η Ενάγουσα- Καθ' ης η Αίτηση αγνοεί και συνεπώς αρνείται τους ισχυρισμούς των παραγράφων 1 και 2 της Ένορκου Δηλώσεως. (β) Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση παραδέχεται τους ισχυρισμούς ως αυτοί εκτίθενται στις παραγράφους 3,4,5,6 και 7 της Ένορκου Δηλώσεως. (γ) Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση αρνείται την παράγραφο 8 της Ενόρκου Δηλώσεως και/ή η Ενάγουσα επισημάνει ότι το χειρισμό της υπόθεσης μέχρι 12/11/2015 είχε το δικηγορικό γραφείο Παπαφιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. και/ή την 12/11/2015 η Ενάγουσα διόρισε νέους δικηγόρους ήτοι το δικηγορικό γραφείο ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. (δ) Η Ενάγουσα πλην του ισχυρισμού στην παράγραφο 9 της Ένορκου Δηλώσεως ότι την 08/02/2016 καταχωρήθηκε αίτηση με την οποία ζητείτο η παράταση του χρόνου καταχώρισης της τροποποιημένης Απάντησης, αρνείται τους λοιπούς ισχυρισμούς της παραγράφου 8 της Ένορκου Δηλώσεως, ήτοι ότι έχασε την προθεσμία για καταχώριση Τροποποιημένης Απάντησης και εις απάντηση του εν λόγω ισχυρισμού ισχυρίζεται ότι δεν οφείλεται σε λάθος της Ενάγουσας και/ή ενέργειες της Ενάγουσας που προκάλεσαν την καθυστέρηση αυτής και επαναλαμβάνει ότι τον χειρισμό της υπόθεσης της μέχρι την 12/11/2015 την είχε το δικηγορικό γραφείο του Παπαφιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. και ενόψει αλλαγής δικηγόρου και/ή διορισμό του δικηγορικού γραφείου ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. και/ή μελέτης εκ μέρους των νέων δικηγόρων της Ενάγουσας εντοπίστηκε η παράλειψη αυτή η οποία διαμέσου της αίτησης ημερομηνίας 8/2/2016 λήφθηκε η άδεια για καταχώριση του εν λόγω δικογράφου. (ε) Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση πλην του ισχυρισμού στην παράγραφο 10 ότι η αίτηση ημερομηνίας 8/2/2016 εγκρίθηκε από το Δικαστήριο, αρνείται τους ισχυρισμούς της παραγράφου 9 και 10 της Ένορκου Δηλώσεως. (στ) Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση αρνείται τους ισχυρισμούς ως αυτοί εκτίθενται στην παράγραφο 11 της Ένορκου Δηλώσεως και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι σε καμία περίπτωση δεν δύναται να διαγραφεί η «Απάντηση στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση» δια το λόγω ότι το εν λόγω δικόγραφο τιτλοφορείται διαφορετικά και/ή φέρει διαφορετικό τίτλο από την αρχική Απάντηση της Ενάγουσας και/ή η διαγραφή του εν λόγω δικογράφου και/ή της «Απάντησης στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση» για τον λόγω ότι το εν λόγω δικόγραφο φέρει ελαφρώς διαφορετικό τίτλο από το αρχικό δεν δικαιολογεί την υιοθέτηση ενός τόσο εξαιρετικού μέτρου και ως εκ τούτου η εν λόγω απαίτηση εκ μέρους του Εναγόμενου είναι ανυπόστατη και/ή καταχρηστική και/ή κακόπιστη. Είναι περαιτέρω ο ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι το διάταγμα ημερομηνίας 30/01/2015 δεν αναγράφει τον οιονδήποτε περιορισμό εν σχέση με την σύνταξη του εν λόγω δικογράφου πέραν του δικογράφου της Έκθεσης Απαιτήσεως και/ή δεν περιορίζει και/ή αποτρέπει με τον οιονδήποτε τρόπο την μεταβολή και/ή τροποποίηση μέρους του εν λόγω δικογράφου και/ή της «Απάντησης στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση» της Ενάγουσας. (ζ) Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση αρνείται τους ισχυρισμούς ως αυτοί εκτίθενται στις παραγράφους 12 και 13 της Ένορκου Δηλώσεως και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι οι οιονδήποτε ισχυρισμοί οι οποίοι εμπεριέχονται στην «Απάντηση της Τροποποιημένης Υπεράσπισης» της Ενάγουσας δεν αποτελούν νέους ισχυρισμούς και/ή η συμπερίληψη τους είναι απαραίτητη και/ή αναγκαία και/ή αποτελούν απαντητικούς ισχυρισμούς στα ζητήματα που εγείρονται από τον Εναγόμενο στην Υπεράσπιση του και/ή στους ισχυρισμούς που εκτίθενται στην Υπεράσπιση του Εναγομένου στο βαθμό που επιτρέπεται και επιτάσσουν οι σχετικοί Θεσμοί και/ή Κανονισμοί και/ή η Νομολογία του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου η αίτηση ημερ. 05/05/2016 είναι έκθετη σε απόρριψη. (η) Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση αρνείται τους ισχυρισμούς στην παράγραφο 14 και τα υπό στοιχεία 14.
  26. έως 14.
  27. και περαιτέρω ισχυρίζεται τα ακόλουθα: i. Ο ισχυρισμός ότι η Ενάγουσα ουδέποτε αποκήρυξε την, μεταξύ των διαδίκων, σύμβαση εργασίας, δεν αποτελεί νέο ισχυρισμό και/ή αποτελεί επεξηγηματικό και/ή συνακόλουθο ισχυρισμό του ισχυρισμού ότι «ο Εναγόμενος ουδέποτε απεδέχθη οποιαδήποτε καταγγελία της Σύμβασης» ο οποίος εκτίθεται στην παράγραφο 2 της αρχικής Απάντησης της Υπεράσπισης. ii. Περαιτέρω, είναι η θέση της Ενάγουσας ότι ο ισχυρισμός ότι ο Εναγόμενος είχε προσωπικά εγγραφεί σε διεθνείς ρυθμιστικές αρχές, δεν αποτελεί επίσης νέο ισχυρισμό καθότι ο ίδιος ισχυρισμός εμπεριέχεται στις παραγράφους 11 και 12 της Έκθεσης Απαίτησης της Ενάγουσας και ως εκ τούτου η Ενάγουσα δεν κωλύεται στο να προβεί και/ή παραθέσει στην Απάντηση της τον εν λόγω ισχυρισμό και/ή εν πάση περιπτώσει ακόμη και στην περίπτωση όπου ο εν λόγω ισχυρισμός δεν συμπεριλαμβάνεται στην Έκθεση Απαίτηση ως είναι ο ισχυρισμός του Εναγομένου, η Ενάγουσα έχει το οιονδήποτε δικαίωμα βάσει των Θεσμών και/ή Κανονισμών και/ή της Νομολογίας να απαντήσει στον οιονδήποτε ισχυρισμό που εμπεριέχεται στην Υπεράσπιση του Εναγομένου και/ή να παρουσιάσει εκτενέστερα την θέση της και/ή την απαίτηση της. iii. Περαιτέρω, είναι ο ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι οι ισχυρισμοί ως αυτοί παρουσιάζονται στα υπό στοιχεία 14.
  28. - 14.
  29. της παραγράφου 14 της Ένορκου Δηλώσεως δεν διαφοροποιούν την βάση της απαίτησης της Ενάγουσας και/ή αποτελούν απλά απαντητικούς ισχυρισμούς στους ισχυρισμούς που προβάλλονται από τον Εναγόμενο στην Έκθεση Υπεράσπισης του και ως εκ τούτου δεν μπορούν να διαγραφούν. (θ) Η Ενάγουσα αρνείται τις παραγράφους 15, 16, 17 και 18 της Ενόρκου Δηλώσεως και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι οι ισχυρισμοί ως αυτοί εκτίθενται στην «Απάντηση στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση» δεν παραβιάζουν το συνταγματικό δικαίωμα του Εναγομένου καθότι οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν προβάλουν και/ή δεν διαφοροποιούν την βάση της απαίτησης της Ενάγουσας και/ή δεν αποτελούν νέους ισχυρισμούς αλλά αντιθέτως αποτελούν συνακόλουθο των ισχυρισμών που προβάλλονται από τον Εναγόμενο στην Έκθεση Υπεράσπισης του και/ή η Ενάγουσα οφείλει να παραθέσει τους ισχυρισμούς της ως απάντηση των ισχυρισμών του Εναγομένου. Είναι επίσης ο ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ως η Αίτηση του Αιτητή - Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 05/05/2016 παραβιάζεται το συνταγματικό δικαίωμα της Ενάγουσας για ελεύθερη παρουσίαση της υπόθεσης της και ελεύθερης πρόσβασης της στο δικαϊκό σύστημα καθότι η δικογραφία αποτελεί το κύριο δικονομικό μέσο που χρησιμοποιείται από τους διάδικους για την έγγραφη προβολή των θέσεων τους.» Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Γιώργου Κωνσταντινίδη, ενός εκ των διευθυντών της ενάγουσας, ημερομηνίας 7.9.2016 στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης, που ήδη έχω παραθέσει πιο πάνω. Καταλήγοντας στην ένορκη δήλωση του ο Κωνσταντινίδης εισηγείται την απόρριψη της αίτησης εφόσον με την νέα Απάντηση δεν παραβιάζεται το συνταγματικό δικαίωμα του εναγόμενου και ούτε διαφοροποιείται η βάση της απαίτησης της ενάγουσας. Οι δικηγόροι των διαδίκων κατά την ακρόαση υποστήριξαν τις θέσεις τους με γραπτές αγορεύσεις παραπέμποντας σε νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά θα γίνεται στα σημεία που παρίσταται ανάγκη. Από το σώμα της αίτησης και την γραπτή αγόρευση του δικηγόρου του εναγόμενου-αιτητή διαφαίνεται ότι η αίτηση στηρίζεται ουσιαστικά στη Δ.19, θ.26 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που είναι η αντίστοιχη της Δ.19, θ.27 των παλιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών. Σημειώνεται ότι ανκαι στη νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνεται η Δ.19, εντούτοις παραλείπεται η αναφορά στον θεσμό
  30. Η νομική βάση της αίτησης και η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση καθιστούν σαφές ότι αυτή υποβάλλεται στα πλαίσια του συγκεκριμένου θεσμού οπότε δεν τίθεται θέμα δυσμενούς επηρεασμού της αιτήτριας από την παράλειψη αναφοράς του θεσμού
  31. Κρίνω την παράλειψη ως απλή παρατυπία που έχει αρθεί. Η Δ.19 θ.26 επιτρέπει την διαγραφή ή τροποποίηση οποιουδήποτε ζητήματος σε οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ως μη αναγκαίο ή σκανδαλώδες ή που θα τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής. Τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης. Η σύνταξη τους διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες που ενσωματώνονται στη Δ.19 και διασφαλίζουν την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.14 κανένα δικόγραφο εκτός κατόπιν αδείας τροποποίησης δεν πρέπει να εγείρει νέα βάση απαίτησης ή να περιέχει οποιοδήποτε ισχυρισμό γεγονότος μη σύμφωνο με τα προηγούμενα δικόγραφα του διαδίκου που επιβάλλει το δικόγραφο. Η εξουσία του Δικαστηρίου να διαγράφει ισχυρισμούς είναι αναμφίβολα δραστική και θα πρέπει να ασκείται με προσοχή και φειδώ. Ταυτόχρονα όμως αποτελεί ένα χρήσιμο όπλο προς αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την προώθηση σκανδαλωδών, αχρείαστων ή ενοχλητικών θεμάτων αντίθετων με τους κανόνες που έθεσε η Δ.19 θ.
  32. Κύριος σκοπός της Δ.19 Θ.26 είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης των δικογράφων. Κατά την εξέταση της αίτησης για διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.19 Θ.26 δεν επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητας του. Αυτό είναι ζήτημα που εξετάζεται δυνάμει της Δ.27, Θ.
  33. Γενικά κρίνονται ως σκανδαλώδη, ενοχλητικά και αχρείαστα τα θέματα εκείνα τα οποία θεωρούνται ανήθικα και προσβλητικά ή γίνονται με στόχο τον επηρεασμό της άλλης πλευράς. Αν όμως είναι σχετικά δεν είναι κατ' ανάγκη και σκανδαλώδη ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός απλώς και μόνο διότι είναι αχρείαστος εκτός και εάν είναι εμφανώς άσχετος (The Annual Practice, 1953, σελ. 366, 367, Rossage v. Rossage and Others
(1960)1 All E.R. 600, Butters Gas & Oil Co. V. Hammer
(1975)2 W.L.R. 425, 439). Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν στην πρόσφατη υπόθεση Esquire Holding Ltd v. Tsentas Developers Ltd κ.ά, ECLI:CY:AD:2016:A164, Π.Ε. 191/2015, ημερ. 23.3.2016. Στην υπόθεση αυτή τονίστηκε επιπρόσθετα ότι ακόμη και αν ένα δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει το Δικαστήριο στη διαγραφή του εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο που είναι το ουσιώδες στοιχείο ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αλλά και ως προς τη συναφή αιτιολογία που πρέπει να δίνεται για τη διαγραφή. Περαιτέρω υπενθυμίζεται ο γενικός κανόνας της δικογραφίας ότι δεν πρέπει να προκαλείται αμηχανία στον Εναγόμενο. (βλ. Davy v. Garret,
(1878)7 Ch. D. 486). Γι' αυτό το κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει εκείνα τα γεγονότα που δίνουν στον αντίδικο την αναγκαία πληροφόρηση για το τι θα αντιμετωπίσει κατά την δίκη. Στην υπόθεση Christie v. Christie
(1873)L.R. 8 Ch. 499, 503 αναφέρθηκε ότι το κατά πόσο ένα θέμα θεωρείται σκανδαλώδες κρίνεται από το αν είναι θέμα για το οποίο θα γινόταν αποδεκτή μαρτυρία για να καταδειχθεί η αλήθεια των ισχυρισμών που είναι σκανδαλώδεις σε σχέση με την αιτούμενη θεραπεία. Στην υπόθεση Millington v. Loring
(1880)6 Q.B.D. 196 αναφέρθηκε ότι μόνο το γεγονός ότι ένα θέμα αποκαλύπτει ένα σκανδαλώδες γεγονός δεν θεωρείται σκανδαλώδες εν τη εννοία του Δικαστικού Κανονισμού αν είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα. Αναφορικά με το πότε ένα δικόγραφο μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ενοχλητικό ("embarrassing") το οποίο προκαλεί σύγχυση, σχετική είναι η υπόθεση Mayor of London v. Horner
(1914), 111 L.T. 512, C.A. Αναφέρθηκε ότι ισχυρισμοί θεωρούνται «ενοχλητικοί» αν είναι τόσο άσχετοι ώστε αν παραμείνουν θα προκαλέσουν αχρείαστα έξοδα και θα επηρεάσουν την δίκη εφόσον θέτουν τους διαδίκους σε μια διαφορά εκτός των επίδικων θεμάτων. Η αίτηση βασίζεται περαιτέρω στις πρόνοιες της Δ.27 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, χωρίς πάλι ειδική αναφορά στο θ.8, που προνοεί για διαγραφή δικογράφου. Η Δ.27 θ.8, που προνοεί τα εξής, αντιστοιχεί με την παλιά Αγγλική Διαταγή 25 θ.4: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just» Από το κείμενο της πιο πάνω διαταγής προκύπτει ότι το Δικαστήριο έχει εξουσία, υπό κάποιες προϋποθέσεις, διαγραφής δικογράφου και σε τέτοια περίπτωση να αναστείλει ή να απορρίψει αγωγή ή να εκδώσει οποιαδήποτε απόφαση την οποία θεωρεί δίκαιη. Βασική προϋπόθεση για μια τέτοια απόφαση του Δικαστηρίου είναι να μην αποκαλύπτεται μέσα από το δικόγραφο εύλογη αιτία αγωγής ή απάντησης ή το δικόγραφο να είναι επιπόλαιο, κακόβουλο ή ενοχλητικό (frivolous or vexatious). Σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν τη διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.27 θ.3, η διαγραφή δικογράφου συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το δικόγραφο κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενο του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σ' αυτό (βλ. Drummond - Jackson v. British Medical Association and others
(1970)1 All E.R. 1094, In Re Pelmako Development Ltd v. In Re The Companies Law, Cap 113
(1991)1 A.A.Δ. 246, Cyprus Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.α.
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1852, 1860 και Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντος v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 21). Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασιστεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει, δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του (βλ. Annual Practice 1953, σελ. 575 και Moore v. Lawson, 31 T.L.R. 418, C.A.). Προτού προχωρήσω με την εξέταση της ουσίας της αίτησης κρίνω σκόπιμο να ασχοληθώ με το λόγο ένστασης που αναφέρεται στην καθυστέρηση στην προώθηση της υπό κρίση αίτησης, εφόσον κταχωρήθηκε τέσσερις μήνες πριν την ημερομηνία ακρόασης και δύο μήνες μετά την καταχώρηση της Απάντησης. Στην υπόθεση Σιακόλας ν. Federal Bank of Lybanon (SAL)
(1993)1(Γ) Α.Α.Δ. 1338 αναφέρθηκαν στη σελ.1343 από το Ανώτατο Δικαστήριο τα εξής, σ' όσον αφορά το στάδιο κατά το οποίο θα πρέπει να υποβάλλεται αίτηση στη βάση της Δ.19 θ.26: «Η ερμηνεία της διαταγής αυτής δεν παρουσιάζει δυσκολία. Είναι καθαρό από τη φρασεολογία της ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαγραφή μέρους των δικογράφων και όχι ολόκληρης της αγωγής, όπως υποστήριξε ο δικηγόρος του εφεσείοντα. Εξάλλου η σχετική αίτηση πρέπει να υποβάλλεται ταχέως (promptly) και κατά κανόνα προτού κλείσουν τα δικόγραφα. Η ερμηνεία που δίδουμε συνάδει και με τη νομολογία και την πρακτική που ακολουθείται από τα Αγγλικά Δικαστήρια, με βάση την αντίστοιχη αγγλική Δ.19 θ.27 πριν από την τροποποίησή της. (Βλ Supreme Court Practice 1958).» Για σκοπούς απόφασης επί του πιο πάνω λόγου ένστασης έχω ανατρέξει στο φάκελο της υπόθεσης, στον οποίο διαφαίνεται η πορεία της αγωγής και τα διάφορα διαβήματα που λήφθηκαν από πλευράς των διαδίκων. Από την έρευνα μου διαφάνηκαν τα εξής: Η Αγωγή καταχωρήθηκε στις 23.6.2010 επί Κλητηρίου Εντάλματος Γενικώς Οπισθογραφημένου (Ο.2 R.1). Αρχικά καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους του εναγόμενου από το δικηγορικό γραφείο Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ οι οποίοι στις 19.9.2011 έπαψαν να εκπροσωπούν την ενάγουσα στη βάση ειδοποίησης που καταχώρησαν στο φάκελο. Εν τω μεταξύ στις 27.9.2011 είχε καταχωρηθεί αίτηση από πλευράς του εναγόμενου για απόρριψη της αγωγής λόγω μη προώθησης της. Αφού η αίτηση αναβλήθηκε δύο φορές προς το σκοπό καταχώρησης της Έκθεσης Απαίτησης από μέρους της Ενάγουσας, στις 12.1.2012 η αίτηση απορρίφθηκε, κατόπιν απόσυρσης της, αφού είχε καταχωρηθεί στις 11.1.2012, η Έκθεση Απαίτησης. Στις 16.3.2012 το δικηγορικό γραφείο Λ. Παπαφιλίππου & Σία που είχε ήδη καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης για την ενάγουσα, σε αντικατάσταση των αρχικών δικηγόρων της, προχώρησε στην καταχώριση αίτησης για απόφαση επειδή ο εναγόμενος δεν καταχώρισε εμπρόθεσμα την Υπεράσπιση του. Η αίτηση αποσύρθηκε στις 6.6.2012, εφόσον ο εναγόμενος είχε καταχωρίσει εν τω μεταξύ την 1.6.2012 την Υπεράσπιση του. Ακολούθησε στις 13.6.2012 η καταχώριση της Απάντησης στην Υπεράσπιση από μέρους της ενάγουσας. Η Αγωγή ορίστηκε για πρώτη φορά για οδηγίες στις 18.12.
  1. Έκτοτε αναβλήθηκε επανειλημμένα για σκοπούς καταχώρισης ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων μεταξύ των διαδίκων, εκδίκασης αίτησης του εναγόμενου ημερ. 25.1.2013 για διαγραφή παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης και άλλης αίτησης του ημερ. 8.3.2013 για επιθεώρηση των εγγράφων που αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης Εγγράφων της ενάγουσας. Τελικά η ένσταση της ενάγουσας στην αίτηση ημερομηνίας 25.1.2013 καταχωρήθηκε στις 28.3.2013 και η ένσταση της στην αίτηση ημερομηνίας 8.3.2013 στις 2.4.
  2. Και οι δύο αιτήσεις ορίστηκαν για ακρόαση στις 22.5.2013 ημερομηνία κατά την οποία επιφυλάχθηκε απόφαση. Στις 9.8.2013 το Δικαστήριο εξέδωσε τις επιφυλαχθείσες αποφάσεις του με τις οποίες την μεν αίτηση ημερομηνίας 25.1.2013 απέρριψε, την δε αίτηση ημερομηνίας 8.3.2013 ενέκρινε και εξέδωσε διάταγμα αποκάλυψης εγγράφων. Ακολούθησε στις 7.5.2014 αίτηση από πλευράς της ενάγουσας για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης της διά της προσθήκης νέας παραγράφου και αναρίθμησης των παλιών παραγράφων. Η πιο πάνω αίτηση τροποποίησης προσέκρουσε στην ένσταση της άλλης πλευράς την οποία ο εναγόμενος απέσυρε στο τέλος και εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης την 1.12.
  3. Εν τω μεταξύ στις 26.9.2014 η ενάγουσα προέβη για δεύτερη φορά σε αλλαγή δικηγόρου και από τότε την εκπροσωπούσε πλέον το δικηγορικό γραφείο Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ. Οι νέοι δικηγόροι της ενάγουσας καταχώρισαν στις 12.1.2015 νέα αίτηση για τροποποίηση της Έκθεση Απαίτησης με την προσθήκη νέας παραγράφου 14, αλλά και για αλλαγή της αρίθμησης των υφιστάμενων παραγράφων που προέκυπτε από την προσθήκη νέας παραγράφου. Στις 30.1.2015 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης. Ακολούθησε η καταχώριση της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης στις 11.2.2015 και της Υπεράσπισης στις 9.3.
  4. Η Αγωγή ορίστηκε τελικά γι' ακρόαση στις 9.10.2015 και στη συνέχεια στις 17.2.
  5. Εν τω μεταξύ στις 12.11.2015 η ενάγουσα προέβη σε αλλαγή δικηγόρου για τρίτη φορά και έκτοτε την εκπροσωπεί το δικηγορικό γραφείο Δημητρίου & Δημητρίου ΔΕΠΕ. Οι νέοι δικηγόροι της ενάγουσας καταχώρισαν στις 8.2.2016 αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρισης της Απάντησης της ενάγουσας και στις 17.3.2016 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα. Η Απάντηση καταχωρήθηκε τελικά στις 28.3.2016 και η παρούσα αίτηση στις 5.5.
  6. Εν τω μεταξύ στις 5.4.2016 η Αγωγή ορίστηκε για ακρόαση για τις 15.9.
  7. Είναι φανερό στη βάση των πιο πάνω, ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα από την καταχώρηση της Απάντησης, δηλαδή μετά 5 εβδομάδες περίπου και προτού η πλευρά του εναγόμενου προβεί σε νέο διάβημα στην αγωγή. Επιπρόσθετα από το πρακτικό του φακέλου ημερ. 17.3.2016 όπου η αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης της Απάντησης ήταν ορισμένη και είχε εκδοθεί εκ συμφώνου σχετικό διάταγμα, διαφαίνεται ότι η πλευρά του εναγόμενου επιφύλαξε το δικαίωμα της να προχωρήσει σε αίτηση για διαγραφή της Απάντησης που θα καταχωρείτο, στην περίπτωση που αυτή θα περιείχε ισχυρισμούς που δεν καλύπτοντο από διαταγή του Δικαστηρίου. Συνεπώς το διάστημα των πέντε εβδομάδων περίπου που μεσολάβησε από την ημερομηνία καταχώρησης της Απάντησης μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης δεν θεωρείται υπό τις περιστάσεις υπερβολικά μεγάλο που να ενέχει καταλυτική σημασία στην τύχη της αίτησης. Σ' όσον αφορά το λόγο ένστασης περί κακοπιστίας από μέρους του αιτητή στην προώθηση της αίτησης που σκοπό έχει στην περαιτέρω καθυστέρηση της ακρόασης της Αγωγής, από τα πρακτικά του φακέλου και την όλη συμπεριφορά του καθ' ου η αίτηση δεν στοιχειοθετείται τέτοια συμπεριφορά. Αντίθετα και η πλευρά της αιτήτριας συνέτεινε στην καθυστέρηση έναρξης της δίκης, γι' αυτό και δεν μπορεί να μέμφεται αποκλειστικά τον καθ' ου η αίτηση για την καθυστέρηση. Ενόψει των πιο πάνω δεν βρίσκω ότι υπάρχει οτιδήποτε το μεμπτό ως προς την άποψη χρόνου καταχώρησης της αίτησης, γι' αυτό και οι σχετικοί λόγοι ένστασης δεν μπορούν να πετύχουν. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω την ουσία της αίτησης. Από τα γεγονότα της παρούσας αίτησης, όπως διαφαίνονται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, οι λόγοι για τους οποίους επιζητείται η διαγραφή της νέας Απάντησης συνοψίζονται στο ότι αυτή δεν περιορίστηκε σε απάντηση των νέων ισχυρισμών του εναγόμενου που εισήχθησαν με την Υπεράσπιση του στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης, αλλά η αιτήτρια προσέθεσε νέους ισχυρισμούς θεωρώντας προφανώς την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης από πλευράς της ως ευκαιρία για τροποποίηση και της αρχικής της Απάντησης. Έχω διεξέλθει με μεγάλη προσοχή τα δικόγραφα, τόσο τα αρχικά όσο και εκείνα που προέκυψαν από την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Η έρευνα μου κατέδειξε ότι όχι μόνο ο τρόπος σύνταξης των δύο Απαντήσεων της ενάγουσας είναι εντελώς διαφορετικός αλλά ακόμη και η ουσία των δύο Απαντήσεων δεν είναι η ίδια. Και εξηγώ. Στην μεν αρχική Απάντηση δεν υπάρχει καμιά αναφορά ως προς τις παραγράφους 2, 3 και 4 της Υπεράσπισης ενώ στην νέα Απάντηση η παράγραφος 2 αυτής αναφέρεται αποκλειστικά στις παραγράφους αυτές της Υπεράσπισης με μάλιστα ειδική αναφορά στο τέλος ότι «για περαιτέρω λεπτομέρειες η ενάγουσα επιφυλάσσεται να αναφερθεί κατά τη δικάσιμο». Μπορεί η παράγραφος 2 της νέας Απάντησης να μη προσθέτει οτιδήποτε το καινούργιο σε απάντηση των ισχυρισμών του καθ' ου η αίτηση στην Υπεράσπιση του, αλλά σίγουρα το περιεχόμενο της δεν περιλαμβάνετο στο αρχικό της δικόγραφο, αλλ' ούτε και αυτό προκύπτει από την τροποποίηση που επήλθε στην Έκθεση Απαίτησης. Αναφορικά με την παράγραφο 3 της νέας Απάντησης που αναφέρεται στην παράγραφο 5 της Υπεράσπισης περιέχονται όχι μόνο νέοι ισχυρισμοί αλλά ενώ η αρχική Απάντηση για την παράγραφο 5 της Υπεράσπισης αποτελείτο από 7 γραμμές η νέα αποτελείται από 28 γραμμές. Σ' αυτή προστίθενται νέοι ισχυρισμοί όπως ότι ο καθ' ου η αίτηση ουδέποτε αποκήρυξε τη μεταξύ των διαδίκων σύμβαση εργασίας ή αποδέχθηκε οποιαδήποτε καταγγελία της σύμβασης. Προβαίνει περαιτέρω σε διόρθωση μιας ημερομηνίας που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης. Σε σχέση με τις παραγράφους 6, 7, 8, 9 και 10 της Υπεράσπισης ενώ στην αρχική Απάντηση προβαίνει σε μια γενική αναφορά στην παράγραφο 3 αναφέροντας επί λέξει «Σχετικά με τις παραγράφους 6, 7, 8, 9 και 10 της Υπεράσπισης η ενάγουσα σημειώνει τις παραδοχές του εναγόμενου και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο των παραγράφων 6 - 12 της Έκθεσης Απαίτησης» δηλαδή σε τρεις γραμμές, στο νέο δικόγραφο γι' αυτές τις παραγράφους της Υπεράσπισης χρειάστηκαν τρεις παράγραφοι δηλαδή οι 4, 5 και 6 για να απαντήσει η ενάγουσα στις παραγράφους 6 - 10 της Υπεράσπισης. Επιπρόσθετα σ' όσον αφορά την παράγραφο 9 της Υπεράσπισης, με τη νέα παράγραφο 5(α) της Απάντησης εισάγονται νέοι ισχυρισμοί, όπως ότι ο αιτητής ήταν ένας εκ των υπευθύνων για την εξασφάλιση συμμόρφωσης της αιτήτριας και όχι ο μοναδικός υπεύθυνος, θέση που δεν υπήρχε στο αρχικό δικόγραφο. Το ίδιο ισχύει και για τη νέα παράγραφο 5(β) που αφορά πάλι στην παράγραφο 9 της Υπεράσπισης, όπου εισάγονται ισχυρισμοί ότι οι υποχρεώσεις του εναγόμενου ήταν αυξημένες και απόρροια των σημαντικών καθηκόντων του και της προσωπικής του εγγραφής σε διεθνείς ρυθμιστικές αρχές της ενάγουσας κ.α που δεν περιλήφθησαν αρχικά. Επίσης στην παράγραφο 9 της νέας Απάντησης περιλαμβάνει ισχυρισμούς όπως ότι ο αιτητής ήταν εξουσιοδοτημένος και είχε ασφαλή πρόσβαση στα ηλεκτρονικά συστήματα της καθ' ης η αίτηση, ισχυρισμούς για αρμοδιότητες του τμήματος πληροφορικής της ενάγουσας, άλλους για ενέργειες που όφειλε να προβεί ο αιτητής, ισχυρισμούς για ικανότητα της αιτήτριας να εντοπίσει παραβιάσεις, ισχυρισμούς για τη διευθύνουσα σύμβουλο της αιτήτριας και για ενέργειες της. Οι αμέσως πιο πάνω ισχυρισμοί όχι μόνο δεν περιλαμβάνοντο στο αρχικό δικόγραφο της ενάγουσας αλλ' ούτε και έχουν οποιαδήποτε σχέση με την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης και της Υπεράσπισης που ακολούθησε. Σημειώνεται ότι η μοναδική τροποποίηση που επήλθε στην Έκθεση Απαίτησης σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου είναι η συμπερίληψη της νέας παραγράφου 14 και ως επακόλουθο διαφοροποίηση στην αρίθμηση των αρχικών παραγράφων ενόψει της προσθήκης νέας παραγράφου. Η παράγραφος 14 αναφέρεται στην απόφαση του Αγγλικού Δικαστηρίου στην υπόθεση HC10C02788 σε διαφορά της ενάγουσας-καθ' ης η αίτηση με κάποιον Martin Coward, γεγονότα άσχετα με τις νέες θέσεις της ενάγουσας στη νέα Απάντηση. Για τη νέα αυτή παράγραφο ο εναγόμενος-αιτητής στην Υπεράσπιση του στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης προσέθεσε την παράγραφο 12 που αναφέρει επί λέξει τα εξής: «Σε σχέση με την παράγραφο 14 της Εκθέσεως Απαιτήσεως, ο εναγόμενος αγνοεί και κατά συνέπεια δεν παραδέχεται το περιεχόμενο αυτής και επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του στην παράγραφο 7 της Υπεράσπισης του.» Οι υπόλοιποι παράγραφοι της αρχικής Υπεράσπισης παρέμειναν ως είχαν. Δεν έχει παρουσιαστεί κανένα στοιχείο από πλευράς της καθ' ης η αίτηση ότι η διαφοροποίηση στον τρόπο σύνταξης της Απάντησης και η εισαγωγή των νέων ισχυρισμών σχετίζονται ή είναι σε απάντηση της νέας παραγράφου 12 της Υπεράσπισης, ως η εισήγηση του δικηγόρου της καθ' ης η αίτηση στην γραπτή αγόρευση του. Ενόψει όλων των πιο πάνω ο αιτητής έχει τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του περί τροποποίησης της Απάντησης, χωρίς την εκ των προτέρων άδεια του Δικαστηρίου. Το γεγονός της τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης και της ανάγκης που προέκυψε καταχώρησης νέας Υπεράσπισης δεν δίνει αυτόματα το δικαίωμα στην καθ' ης η αίτηση να προβεί σε τροποποίηση της Απάντησης της κατά το δοκούν ή σε μια πιο λεπτομερή παράθεση των γεγονότων επί των οποίων στηρίζει τις απαιτήσεις της ή σε εισαγωγή νέων ισχυρισμών που άπτονται των θέσεων της στην Έκθεση Απαίτησης της, στερώντας κατ' αυτό τον τρόπο τον αιτητή από την δυνατότητα να απαντήσει στους καινούργιους ισχυρισμούς. Κρίνω ότι οι νέοι ισχυρισμοί της καθ' ης η αίτηση δεν είναι αποτέλεσμα της Υπεράσπισης στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης. Η άδεια που δόθηκε από το Δικαστήριο στην αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης της καθ' ης η αίτηση ήταν μόνο η αναφορά στην Αγγλική υπόθεση και το αποτέλεσμα της. Σ' αυτήν ακριβώς την παράγραφο ο αιτητής περιέλαβε στη νέα Υπεράσπιση του μια νέα παράγραφο που καλούσε την καθ' ης η αίτηση να αποδείξει τον συγκεκριμένο ισχυρισμό της για την Αγγλική Αγωγή. Σχετική με το θέμα είναι η υπόθεση Squire v. Squire
(1972)1 Αll E.R. 891 στην οποία παρέπεμψε ο δικηγόρος του αιτητή το Δικαστήριο, όπου αποφασίστηκε ότι η άδεια για τροποποίηση της Υπεράσπισης περιορίζεται σε εκείνες τις τροποποιήσεις που είναι συνακόλουθες των τροποποιήσεων της Έκθεσης Απαίτησης. Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο και στην δική μας υπόθεση Williams & Glyn's Bank Plc & άλλος v. Πλοίου "Maria"
(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 309 στην οποία αναφέρθηκε επιπρόσθετα ότι ο σωστός τρόπος αντιμετώπισης είναι η «αίτηση για διαγραφή των παραγράφων της Υπεράσπισης που ξέφυγαν από την εξυπακουόμενη εξουσιοδότηση για τροποποίηση». Κρίνω ότι στην περίπτωση που το νέο δικόγραφο της ενάγουσας-καθ' ης η αίτηση παραμείνει ως έχει, επηρεάζονται τα δικαιώματα του εναγόμενου-αιτητή για δίκαιη δίκη, εφόσον δεν τα είχε υπόψη του κατά την ετοιμασία της Υπεράσπισης του για να απαντήσει. Σημειώνεται ότι είναι παραδεκτό από το δικηγόρο της ενάγουσας-καθ' ης η αίτηση στη γραπτή του αγόρευση ότι η πελάτιδα του προχώρησε σε διορθώσεις λαθών και παρατυπιών που παρουσιάστηκαν στην Έκθεση Απαίτησης της για τις οποίες οι προηγούμενοι δικηγόροι της ενάγουσας αμέλησαν ή παράλειψαν με την καταχώρηση της αρχικής Απάντησης να διορθώσουν. Αν η πλευρά της ενάγουσας έκρινε αναγκαία τη διόρθωση της Έκθεσης Απαίτησης της ή την προσθήκη και άλλων γεγονότων επί των οποίων στηρίζει τις απαιτήσεις της θα έπρεπε να προβεί στα αναγκαία διαβήματα για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης της και όχι να επιχειρήσει κάτι τέτοιο μέσω της Απάντησης της. Ενόψει όλων των πιο πάνω και συμφώνως των εξουσιών που παρέχονται στο Δικαστήριο από τη Δ.19 θ.26 και λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη τις συνθήκες της υπόθεσης σε συνάρτηση με την μεγάλη καθυστέρηση που παρατηρείται, εφόσον αν και η παρούσα Αγωγή καταχωρήθηκε στις 23.6.2010 δεν άρχισε ακόμη η ακροαματική της διαδικασία αλλά και για εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, κρίνω δίκαιο όπως η Απάντηση της καθ' ης η αίτηση λάβει την αρχική της μορφή με τις αναγκαίες διαφοροποιήσεις που προκύπτουν στην αρίθμηση των παραγράφων συνεπεία του διατάγματος τροποποίησης. Επίσης να προστεθεί στην νέα Απάντηση ως παράγραφος 9 η παράγραφος 8 της νέας Απάντησης, που είναι η μόνη παράγραφος που προέκυψε από την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Κατέληξα στην πιο πάνω απόφαση ενόψει των πολλών και εκτεταμένων τροποποιήσεων που επήλθαν με τη νέα Απάντηση, που ουσιαστικά πρόκειται περί ενός εντελώς διαφορετικού δικογράφου από το προηγούμενο. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Απάντησης ως εξής: (α) Με τη διαγραφή των παραγράφων 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8,9, 10, 11, 12 και 13 και της αντικατάστασης τους με τις παραγράφους 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8 της αρχικής Απάντησης με τις αναγκαίες τροποποιήσεις στην αρίθμηση των παραγράφων της Υπεράσπισης, ενόψει του διατάγματος τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης και (β) την προσθήκη ως παραγράφου 9 της παραγράφου 8 της νέας Απάντησης. Το νέο δικόγραφο που προκύπτει συνεπεία του πιο πάνω διατάγματος τροποποίησης να καταχωρηθεί μέσα σε 15 μέρες από σήμερα και να επιδοθεί στην άλλη πλευρά. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου-αιτητή και σε βάρος της ενάγουσας-καθ' ης η αίτηση όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της Αγωγής. (Υπ.) ................ Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για διαγραφή δικογράφου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.