← Κύπρος

ATLASPANTOU CO LTD ν. M.G. OLYMPIC RESIDENCES LTD, Αρ. Αίτησης 204/15, 21/11/2016

ATLASPANTOU CO LTD ν. M.G. OLYMPIC RESIDENCES LTD, Αρ. Αίτησης 204/15, 21/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A485 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 204/15 Αναφορικά με τον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4 και Αναφορικά με την Συμφωνία Εργολαβίας ημερομηνίας 23.9.09 και Αναφορικά με την παραπομπή διαφοράς σε 2 διαιτησίες ενώπιον των κ.κ. Κίκη Καλοψιδιώτη (και τώρα κ. Θάσο Νεοκλέους) & Ευθύμιο Ανδρέου και Αναφορικά με την παραπομπή διαφοράς σε διαιτησία ενώπιον του κ. Ευθυμίου Ανδρέου και Δημήτρη Παπαδόπουλου και Αναφορικά με την παραπομπή διαφοράς σε διαιτησία ενώπιον του κ. Δημήτρη Αραούζου Μεταξύ: ATLASPANTOU CO LTD, από την Λεμεσό Αιτητών και M.G. OLYMPIC RESIDENCES LTD, από την Λεμεσό Καθ' ων η Αίτηση ----------------------------------------- 21 Νοεμβρίου 2016 Για αιτητές: κ. Κ. Μέσσιος με κα Ν. Καλογήρου για C.D. Messios LLC (κα Μ. Χειμωνή ν' ακούσει απόφαση) Για καθ' ης η αίτηση: κ. Π. Μακρίδης (κα Ε. Καρνάου ν' ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Γενική Αίτηση η αιτήτρια αξιώνει εναντίον της καθ' ης η αίτηση παρεμπίπτοντα απαγορευτικά διατάγματα τύπου Mareva που να απαγορεύουν και/ή παρεμποδίζουν την καθ' ης η αίτηση από του να πωλήσει και/ή μεταβιβάσει και/ή υποθηκεύσει και/ή αποξενώσει την ακίνητη ιδιοκτησία της γνωστής ως Olympic Residence μαζί με το ακίνητο μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση των δύο διαιτητικών διαδικασιών που εκκρεμούν μεταξύ των διαδίκων ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Επιδιώκεται επίσης διάταγμα με το οποίο να καλείται η καθ' ης η αίτηση εταιρεία να θέσει στη διάθεση της αιτήτριας τα βιβλία και/ή λογαριασμούς σε σχέση με την οποιαδήποτε πώληση μέρους του πιο πάνω ακινήτου, την τιμή πώλησης, την ταυτότητα του αγοραστή και άλλες λεπτομέρειες ως προς τις καταθέσεις της καθ' ης η αίτηση σε τραπεζικούς λογαριασμούς. Η νομική βάση της αίτησης είναι τα άρθρα 2, 3 και 30 του περί Διαιτησίας Νόμου, η Δ.30 θ.2 και Δ.48 θ.θ. 1, 2, 3, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, τα άρθρα 2, 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, τα άρθρα 29, 30 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, τα άρθρα 2

(1), 3
(1)και
(2), 9
(1)και 10
(3)του περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου, (Ν.31
(1)/92) και στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με παρεμπίπτοντα διατάγματα και διατάγματα έρευνας και ιχνηλάτησης. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Παρασκευά Σωτηριάδη, διευθυντή της αιτήτριας, ημερομηνίας 19.3.2015 και άλλη συμπληρωματική του ιδίου ημερομηνίας 23.6.
  1. Στην αρχική ένορκη του δήλωση ο Σωτηριάδης αναφέρεται στη συμφωνία εργολαβίας, ημερομηνίας 23.9.2009, μεταξύ των διαδίκων σε σχέση με την εκτέλεση ενός οικοδομικού έργου στη Λεμεσό έναντι €26.000.000,
  2. Στην πορεία προέκυψαν διαφωνίες μεταξύ των μερών και κλήθηκε ο αρχιτέκτονας κ. Γιάννος Αναστασίου να αποφασίσει. Στη βάση σχετικών προνοιών της συμφωνίας διορίστηκαν ο κ. Κίκης Καλοψιδιώτης και ο κ. Ευθύμιος Ανδρέου ως διαιτητές και υπάρχουν ακόμη δύο παραπομπές σε διαιτησία για άλλα επίδικα θέματα. Σκοπός των διαιτητικών διαδικασιών είναι η τεκμηρίωση των θέσεων της αιτήτριας και απόρριψη των ισχυρισμών της καθ' ης η αίτηση για καθυστέρηση στην εκτέλεση των εργασιών και κακή ποιότητα τους. Στις 7.6.2013 στη Γενική Αίτηση 277/13 Ε.Δ. Λεμεσού εκ συμφώνου κατέστη Κανόνας του Δικαστηρίου δήλωση των μερών ότι επιτρέπεται στον κ. Μηνά Ζανέττο και στο συνεργάτη του καθώς και στον κ. Αλέξη Βαφεάδη και συνεργάτη του εκ μέρους της καθ' ης η αίτηση η πρόσβαση στο επίδικο ακίνητο (ο Κανόνας του Δικαστηρίου είναι Τεκμ.6). Ο Σωτηριάδης προβαίνει επίσης σε καθορισμό των διαιτησιών που εκκρεμούν μεταξύ των μερών που είναι η διαιτησία ημερομηνίας Απριλίου του 2013 με διαιτητές τους Ευθύμιο Ανδρέου και Θάσο Νεοκλέους σε αντικατάσταση του εκλιπόντα Κίκη Καλοψιδιώτη (Τεκμ.9), η διαιτησία ημερομηνία 23.10.2013 με διαιτητή τον Δημήτρη Αραούζο, (Τεκμ.10), άλλη διαιτησία με διαιτητές τους Ευθύμιο Ανδρέου και Θάσο Νεοκλέους (Τεκμ.10Α) και τέλος η διαιτησία ημερομηνίας 20.11.2013 με διαιτητές τον Δημήτρη Παπαδόπουλο και Ευθύμιο Ανδρέου. Η τελευταία διαιτησία βρίσκεται στο αρχικό της στάδιο και αναμένεται η καταχώρηση δικογράφων. Από πλευράς καθ' ης η αίτηση μέχρι σήμερα έχει πληρωθεί το ποσό των €31.606.321,00 στην αιτήτρια για το επίδικο έργο. Είναι ισχυρισμός του Σωτηριάδη ότι και μόνο το γεγονός ότι τα μέρη υπέγραψαν συμφωνίες παραπομπής των διαφορών τους σε διαιτησία αποδεικνύει ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση μεταξύ τους. Προσθέτει δε ότι από έρευνες στο Κτηματολόγιο Λεμεσού διαφάνηκε ότι υπήρξαν αγοραπωλησίες διαμερισμάτων του ακινήτου, ενώ εξ όσων γνωρίζει η αιτήτρια δεν έχει άλλη περιουσία στην Κύπρο ή στο εξωτερικό. Είναι εισήγηση του ότι μέχρι να επιλυθούν τα διάφορα θέματα που προκύπτουν στις διαδικασίες των διαιτησιών που σίγουρα χρειάζεται αρκετός χρόνος αποπεράτωσης τους, είναι ορθό και δίκαιο να απαγορευθεί στην καθ' ης η αίτηση οποιαδήποτε πώληση ή υποθήκευση ή αποξένωση της περιουσίας της γνωστής ως Olympic Residence μέχρι την αποπεράτωση των διαιτητικών διαδικασιών. Είναι η θέση του ότι οι απαιτήσεις της αιτήτριας ανέρχονται σε ποσό άνω των €14.000.000,00 ενώ το υπολειπόμενο μέρος του ακινήτου που δεν έχει πωληθεί είναι περίπου αξίας €10.000.000,
  3. Αναφέρει επίσης ότι είναι αναγκαίο όπως η καθ' ης η αίτηση προμηθεύσει την αιτήτρια με αντίγραφα των βιβλίων και λογαριασμών της για να διαφανούν οι διάφορες πωλήσεις των μονάδων και οι όροι τους. Από την άλλη υπάρχουν εύλογες υποψίες ότι ορισμένες πράξεις σε σχέση με μονάδες του ακινήτου έγιναν προς όφελος εταιρειών ελεγχόμενων από την καθ' ης η αίτηση και τους πραγματικούς ιδιοκτήτες της, οι οποίοι είναι αλλοδαποί. Αναφέρει περαιτέρω ότι στις 26.2.2015 ο αρχιτέκτονας του έργου Βαφεάδης απέστειλε ηλεκτρονικά κάποιο έγγραφο, το οποίο η αιτήτρια δεν θεωρεί ως τελικό πιστοποιητικό γι' αυτό και επιφυλάσσει τα δικαιώματα της να στραφεί εναντίον του Βαφεάδη για επαγγελματική αμέλεια. Το έγγραφο αυτό που είναι το Τεκμ.16 καταλήγει σε τελικό ποσό συμβολαίου €32.549.572,15 πλεόν Φ.Π.Α., ενώ η απαίτηση της αιτήτριας είναι για €49.444.510,
  4. Καταλήγοντας ο Σωτηριάδης εισηγείται ότι αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα η αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη και μη ανατρέψιμη ζημιά, εφόσον οι πωλήσεις των διαμερισμάτων του ακινήτου συνεχίζονται. Στη συμπληρωματιή ένορκη του δήλωση καθορίζει το ποσό της απαίτησης της αιτήτριας στην διαιτητική διαδικασία με διαιτητές τους Δημήτρη Παπαδόπουλο και Ευθύμιο Αντρέου σε €23.984.807,
  5. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της καθ' ης η αίτηση η οποία προβάλλει τους εξής λόγους ένστασης: «
  6. Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αστήρικτη και/ή στερείται νομικής βάσης.
  7. Δεν έγινε πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων και γεγονότων της υπόθεσης και/ή η Αιτήτρια ενήργησε με κακή πίστη στη καταχώρηση της αίτησης και/ή προέβηκε σε εσκεμμένη αποσιώπηση ουσιωδών γεγονότων.
  8. Η αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα.
  9. Δεν συντρέχουν οι νομοθετικές ή/και νομολογιακές και/ή απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  10. Περαιτέρω ή/και ειδικότερα σε σχέση με τον υπό
(4)λόγο: (α) Δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε ή/και εύλογη αιτία αγωγής της Αιτήτριας εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. (β) Δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε ή/και καλή βάση αγωγής ή οποιαδήποτε ή/και σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας της διαιτησίας μεταξύ των μερών. (γ) Δεν αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και/ή η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται η Αιτήτρια σε θεραπείες κατά τη δίκη. (δ) Θα προκληθεί σημαντικά μεγαλύτερη ταλαιπωρία στην Καθ' ης η Αίτηση, από την έκδοση του διατάγματος παρά στην Αιτήτρια με τη μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  1. Με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα επηρεαστούν τα συνταγματικά και συμβατικά (contractual) δικαιώματα τρίτων προσώπων που δεν είναι διάδικοι και/ή τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων επηρεάζει δικαιώματα και/ή έννομα συμφέροντα τρίτων προσώπων μη διαδίκων στην παρούσα αγωγή γεγονός το οποίο συνηγορεί και/ή δεν επιτρέπει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  2. Με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκληθεί παρανομία ήτοι διάρρηξη συμβατικών σχέσεων μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση και των πελατών της και θα εκτεθεί η Καθ' ης η Αίτηση σε αγωγές εκατομμυρίων ευρώ.
  3. Με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα εμποδισθεί η Καθ' ης η Αίτηση στην εκπλήρωση των συμβατικών της υποχρεώσεων και/ή από του να μεταβιβάσει νόμιμο τίτλο στους νόμιμους αγοραστές των διαμερισμάτων των οποίων η Αιτήτρια ζητεί την απαγόρευση στη μεταβίβαση.
  4. Δεν αποκαλύπτεται ούτε και δίδεται οποιαδήποτε μαρτυρία για αδικοπραγία και/ή δόλο εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση.
  5. Δεν συντρέχει καμιά από τις προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία για την έκδοση διαταγμάτων τύπου Mareva και/ή τύπου Norwich Pharmacal.» Η νομική βάση της ένστασης είναι περίπου η ίδια με εκείνη της αίτησης. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Μάριου Ηλιάδη, ενός εκ των διευθυντών της καθ' ης η αίτηση και νομικού της συμβούλου για διάφορα θέματα σε σχέση με τις εργασίες της, ημερομηνίας 10.6.2016 και από άλλη συμπληρωματική του ιδίου ημερομηνίας 29.6.
  6. Ο Ηλιάδης στην αρχική του ένορκη δήλωση εξηγεί ότι η καθ' ης η αίτηση ανέθεσε στην αιτήτρια την ανέγερση δύο πολυώροφων κτιρίων στη Λεμεσό αποτελούμενων από διαμερίσματα και καταστήματα, τα οποία έχουν πωληθεί στη βάση αγοραπωλητηρίων συμβολαίων τα πλείστα εκ των οποίων είναι κατατεθειμένα στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Από το 2012 και μετέπειτα τα διαμερίσματα έχουν παραδοθεί στους αγοραστές τους, ενώ τα καταστήματα έχουν όλα πωληθεί στην εταιρεία Novaco Holdings Ltd, που ανήκει στην εταιρεία Fola Ltd, ξένων συμφερόντων. Η καθ' ης η αίτηση βρίσκεται στη διαδικασία έκδοσης ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας, η οποία θα ολοκληρωθεί εντός του τρέχοντος έτους. Παραδέχεται ότι στην πορεία του έργου προέκυψαν διαφωνίες μεταξύ των μερών οι οποίες και είναι αντικείμενο διαιτητικών διαδικασιών. Στην αίτηση 277/13 Ε.Δ. Λεμεσού ένα από τα αντικείμενα της διαιτησίας είναι οι πολλαπλές κακοτεχνίες που παρατηρήθηκαν στην εκτέλεση των εργασιών ανέγερσης και η σημαντική καθυστέρηση στην εκτέλεση των εργασιών. Είναι ισχυρισμός του ότι ο Ζανέττος αποτελεί εμπειρογνώμονα της αιτήτριας στη διαιτησία που εκκρεμεί μεταξύ των μερών και όχι πραγματογνώμονα κοινής αποδοχής, στον οποίο η καθ' ης η αίτηση επέτρεψε την πρόσβαση καλόπιστα. Ο Ηλιάδης απορρίπτει την έκθεση του Ζανέττου, εφόσον ο ίδιος επισκέφθηκε το έργο μετά που είχαν αρθεί οι κακοτεχνίες από μέρους της καθ' ης η αίτηση, γεγονός που επιβεβαιώνεται από επιστολή του αρχιτέκτονα του έργου ημερομηνίας 7.5.2013, στην οποία φαίνεται η παραλαβή των μονάδων καθώς και άλλες επιστολές του αρχιτέκτονα προς την αιτήτρια που επιμαρτυρούν τις ανησυχίες του για τις καθυστερήσεις και κακοτεχνίες. Η έκθεση του Ζανέττου θα αμφισβητηθεί στη διαδικασία της διαιτησίας, την οποία η αιτήτρια θεωρεί εντελώς αβάσιμη και πλήρη λαθών. Είναι η θέση του Ηλιάδη ότι η κύρια διαιτησία μεταξύ των μερών είναι εκείνη ημερομηνίας 20.11.2013 με διαιτητές τον Δημήτρη Παπαδόπουλο και Ευθύμιο Ανδρέου και η οποία βρίσκεται στο στάδιο καταχώρησης δικογράφων. Στη διαιτησία αυτή θα καταχωρηθεί εκ μέρους της καθ' ης η αίτηση Ανταπαίτηση μερικών εκατομμυρίων ευρώ για τις κακοτεχνίες και την καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των οικοδομικών εργασιών. Η διαιτησία αυτή έχει οριστεί για οδηγίες στις 9.2.2017, όπου αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί η καταχώρηση των δικογράφων. Κατ' ουδένα λόγο η ύπαρξη της διαιτησίας συνιστά αποδοχή του γεγονότος συζητήσιμης υπόθεσης, ως ο ισχυρισμός του Σωτηριάδη στην ένορκη δήλωση του. Είναι της άποψης ότι τα διατάγματα τύπου Mareva που επιδιώκονται είναι άνευ αντικειμένου, εφόσον ήδη έχουν πωληθεί όλες οι μονάδες του έργου, οπότε είναι υποχρέωση της καθ' ης η αίτηση μεταβίβασης τους επ' ονόματι των αγοραστών. Είναι επίσης ισχυρισμός του Σωτηριάδη ότι τα άλλα διατάγματα που ζητούνται ως προς την αποκάλυψη τραπεζικών λογαριασμών και άλλων πληροφοριών σε σχέση με την αγορά των μονάδων του έργου καλύπτονται από εμπιστευτικότητα. Είναι τέλος εισήγηση του ότι η καθ' ης η αίτηση είναι καθόλα υγιής και κερδοφόρα εταιρεία στη βάση των ελεγμένων οικονομικών καταστάσεων της. Καταλήγοντας τονίζει ότι η καθ' ης η αίτηση δεν οφείλει κανένα ποσό στην αιτήτρια, ενόψει της Ανταπαίτησης της για καθυστέρηση στην παράδοση του έργου και κακοτεχνίες. Είναι της άποψης ότι τυχόν έκδοση των διαταγμάτων θα επηρεάσει τις εργασίες της καθ' ης η αίτηση, που είναι εταιρεία ανάπτυξης γης, και τα δικαιώματα των αγοραστών των μονάδων ενώ τα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Στη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση ο Ηλιάδης τονίζει την αναξιοπιστία και κακοπιστία της αιτήτριας ενόψει της αύξησης κατά 41% μέσα σε ένα χρόνο των αξιώσεων της αιτήτριας στη διαιτητική διαδικασία. Οι δικηγόροι των διαδίκων κατά την ακρόαση υποστήριξαν τις θέσεις τους με γραπτές αγορεύσεις παραπέμποντας σε νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά στις επιμέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται όπου παρίσταται ανάγκη. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται κυρίως, σύμφωνα με τη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της αιτήτριας, επί του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και της νομολογίας σε σχέση με διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να εκδοθεί παρεμπίπτον διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο 32 έχουν καθοριστεί σε πληθώρα αποφάσεων και εκφράστηκαν με σαφήνεια και περιεκτικότητα στην υπόθεση Odysseos v. Α. Pieries Estates Ltd & Others
(1982)1 A.A.Δ 557 και είναι οι ακόλουθες τρεις:
  1. Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη,
  2. να υπάρχει ορατή πιθανότητα ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, και
  3. να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα. Πέρα από αυτές τις προϋποθέσεις θα πρέπει το Δικαστήριο να σταθμίσει τελικά αν είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα. Άλλα σχετικά στοιχεία είναι να ληφθεί υπόψη η διατήρηση του status quo. (Βλ. Π.Ε. 286/10 P & MA Restaurant Ltd v. Eric JohnWakeham, ημερ. 22.2.2013). Η προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη επεξηγήθηκε ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση εξετάζεται υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απονομή αποζημιώσεων θα είναι επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Παναγίδης ν. Παναγίδη
(2001)1 (Α) ΑΑΔ 397, αναφέρθηκε ότι πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στους ενάγοντες των θεραπειών που δικαιούνται σύμφωνα με το Νόμο. Επίσης στην Κυρίσαββας κ.α. ν. Χάρη Κίζη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ 1245 διευκρινίστηκε ότι ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Στην υπόθεση Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου
(2003)1 Α.Α.Δ. 741 αναφέρθηκαν τα εξής: «Είναι γεγονός ότι η νομολογία μας όσον αφορά την έννοια της ανεπανόρθωτης βλάβης, προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32, περιλαμβάνει όχι μόνο τη δυνατότητα πλήρους αποζημίωσης μετά τη δίκη. Όπως λέχθηκε στην πρόσφατη απόφαση Κώστα Ε. Κυρίσαββα κ.ά. ν. Χάρη Γ. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη.» (Βλέπε επίσης: Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 C.L.R. 231).» Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Τσιολάκκης & άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 782 στη σελίδα 785, που αφορούσε επίσης σε αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, εκείνο που απαιτείται με την τρίτη προϋπόθεση είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία θέλει εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος.» Σχετική επίσης με την τρίτη προϋπόθεση είναι και η υπόθεση Παπαμιχαήλ ν. Παμπόρης Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 665 στην οποία αποφασίστηκε ότι η αναφορά στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ότι χωρίς την έκδοση του ζητούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο ήταν επαρκής μαρτυρία που ικανοποιούσε και την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/
  1. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των διαταγμάτων προβαίνοντας σε εκείνες τις διαπιστώσεις που κρίνω αναγκαίες για σκοπούς απόφασης μου στην υπό κρίση αίτηση. Έχω ανατρέξει στο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου με τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση σε συνάρτηση με τις θέσεις που προβάλλουν οι δικηγόροι των διαδίκων στις γραπτές αγορεύσεις τους. Αναμφίβολα με όσα παρουσίασε η αιτήτρια, μέσω των ενόρκων δηλώσεων του Σωτηριάδη, καταδεικνύεται μια συζητήσιμη υπόθεση, δηλαδή έχει παρουσιάσει στοιχεία ότι εκκρεμούν διαιτητικές διαδικασίες με τις οποίες αξιώνει μεγάλο ποσό χρημάτων για εκτελεσθείσες εργασίες, στη βάση συμβολαίου εργολαβίας μεταξύ των διαδίκων. Προέκυψε διαφορά μεταξύ των μερών γι' αυτό και το 2013 προσέφυγαν στη διαδικασία διαιτησιών για επίλυση των διαφορών τους. Ως η εκδοχή της αιτήτριας, η καθ' ης η αίτηση δεν φαίνεται να υπήρξε συνεπής με τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από τη συμφωνία εργολαβίας ως προς την πληρωμή της αμοιβής της, γι' αυτό και προέβη στη διαδικασία διαιτησίας για είσπραξη του κάθε οφειλόμενου ποσού. Βέβαια η πλευρά της καθ' ης η αίτηση αν και παραδέχεται την ύπαρξη των διαιτητικών διαδικασιών, αμφισβητεί τις απαιτήσεις της αιτήτριας υποστηρίζοντας ότι όχι μόνο δεν οφείλει οτιδήποτε στην αιτήτρια στη βάση της συμφωνίας εργολαβίας αλλά η αιτήτρια της οφείλει και μεγάλο ποσό χρημάτων για κακοτεχνίες που παρατηρήθηκαν στην εκτελεσθείσα εργασία και για καθυστέρηση στην παράδοση του έργου. Σίγουρα η παρούσα διαδικασία δεν είναι η κατάλληλη για αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων για να αποφασιστεί ποιό από τα μέρη δικαιούται σε αποζημιώσεις ή άλλες θεραπείες και το ύψος τους, εφόσον είναι το αντικείμενο των διαιτητικών διαδικασιών. Επιπλέον στη βάση του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου ικανοποιείται και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, δηλαδή η αιτήτρια έχει καταδείξει ότι υπάρχει πιθανότητα να δικαιούται στα αιτούμενα ποσά χρημάτων για τα οποία προσέφυγε στη διαδικασία διαιτησίας, στην περίπτωση βέβαια που γίνουν αποδεκτές οι θέσεις της. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση εντοπίζεται η αναφορά στις παραγράφους 29 και 30 της αρχικής ένορκης δήλωσης του Σωτηριάδη ότι σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων η αιτήτρια θα υποστεί ανυπολόγιστες και ανεπανόρθωτες ζημιές και επιπτώσεις. Αναφέρει επίσης ότι δυνατόν να μην υπάρχει το ακίνητο στο τέλος αφού συνεχώς και σταδιακά πωλείται με ορατό τον κίνδυνο η καθ' ης η αίτηση να παραμείνει ένα κέλυφος χωρίς αξία. Σημειώνεται ότι το ακίνητο του οποίου ζητείται η δέσμευση δεν είναι το αντικείμενο της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ενώ οι αξιώσεις της αιτήτριας στις διαιτητικές διαδικασίες, αλλά και εξ όσων προβάλλει ο Σωτηριάδης στις ένορκες του δηλώσεις, είναι χρηματικές. Ο ισχυρισμός στην αρχική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι η καθ' ης η αίτηση δεν έχει άλλα περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο αλλ' ούτε και στο εξωτερικό σε συνάρτηση με τη θέση του Ηλιάδη ότι η καθ' ης η αίτηση ασχολείται με την ανάπτυξη γης χωρίς να παρουσιάσει ικανή μαρτυρία ως προς τη φερεγγυότητα της καθ' ης η αίτηση, κρίνω ότι πληρούται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
  2. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας. Με τα δεδομένα ενώπιον μου αυτό ευνοεί στην παρούσα περίπτωση την καθ' ης η αίτηση. Και εξηγώ. Από τα γεγονότα που έχουν τεθεί λαμβάνω ιδιαίτερα υπόψη τον ισχυρισμό του Ηλιάδη ότι όλα τα διαμερίσματα και καταστήματα του ακινήτου που αφορά η συμφωνία εργολαβίας μεταξύ των διαδίκων έχουν ήδη πωληθεί σε διάφορα πρόσωπα και ότι αναμένεται εντός του τρέχοντος χρόνου η έκδοση των τίτλων ιδιοκτησίας για να καταστεί δυνατή η μεταβίβαση τους επ' ονόματι των αγοραστών. Σημειώνεται ότι οι πλείστοι αγοραστές έχουν ήδη καταχωρήσει τα αγοραπωλητήρια συμβόλαια τους στο Κτηματολόγιο Λεμεσού για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης, γεγονός που επιβεβαιώνει και ο Σωτηριάδης στην αρχική ένορκη δήλωση του. Σίγουρα σε περίπτωση έκδοσης των διαταγμάτων δέσμευσης του ακινήτου θα έχει ως αποτέλεσμα η καθ' ης η αίτηση να μη μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της έναντι των αγοραστών οι οποίοι δεν είναι μέρος των διαιτητικών διαδικασιών αλλ' ούτε και ενήμεροι της παρούσας διαδικασίας στη βάση του φακέλου της αίτησης. Είναι εμφανές ότι όχι μόνο τα δικαιώματα των αγοραστών επηρεάζονται άμεσα από την τυχόν έκδοση των διαταγμάτων αλλά και η καθ' ης η αίτηση θα υποστεί ανυπολόγιστες ζημιές εφόσον δεν θα είναι σε θέση να προχωρήσει στην τιτλοποίηση των μονάδων του ακινήτου, επ' ονόματι των αγοραστών τους. Η πορεία που επέλεξα ως προς το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας στην περίπτωση που μελλοντικά η απόφαση για την μη έκδοση των διαταγμάτων ήθελε κριθεί λανθασμένη. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι είναι δίκαιο όπως τα διατάγματα της αίτησης υπό στοιχεία Α και Β που αφορούν σε δέσμευση της περιουσίας της καθ' ης η αίτηση απορριφθούν. Η αίτηση για έκδοση διαταγμάτων δέσμευσης της συγκεκριμένης περιουσίας δεν μπορεί να πετύχει επιπρόσθετα και γιατί δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κανένα στοιχείο ως προς την αξία του καθενός εκ των μονάδων του έργου των οποίων ζητείται η δέσμευση, ώστε η δεσμευθείσα περιουσία να είναι ανάλογη με τις απαιτήσεις της αιτήτριας. Στην υπόθεση Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α ν. Βenfleet Enterprises Ltd κ.α.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280 αναφέρεται ότι «θα πρέπει να δεσμευθεί ακίνητη περιουσία αρκετή, ώστε ο ενάγων να διασφαλίζεται ότι τυχόν δικαστική απόφαση υπέρ του θα ικανοποιηθεί. Η αιτήτρια εκτός από τη δέσμευση του ακινήτου ζητά και διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal. Όπως προκύπτει από την Αγγλική νομολογία η νομική αρχή που τέθηκε στην υπόθεση Norwich Pharmacal αποτελεί αυτοτελή αιτία Αγωγής και συνεπώς μπορεί να προωθηθεί με Αγωγή. Δεν περιορίζεται μόνο σε υποθέσεις που η ταυτότητα του αδικοπραγήσαντος είναι άγνωστη. Η θεραπεία μπορεί να δοθεί ακόμη και στην περίπτωση που η ταυτότητα του αδικοπραγήσαντος είναι γνωστή, αλλά η αίτηση επιζητεί αποκάλυψη σημαντικών πληροφοριών ώστε να καταστεί δυνατή η καταχώρηση της απαίτησης ή όπου ο αιτητής επιζητεί ελλείπον μέρος από την όλη υπόθεση. Ακόμη, το τρίτο πρόσωπο από το οποίο επιζητείται η πληροφόρηση, δεν είναι ανάγκη να είναι αθώο μέρος, αλλά μπορεί να είναι μέρος στην αδικοπραξία. (βλ. CHC Software v. Hopkins and Wood
(1993)FSR 241). Η νομική αρχή της Norwich έχει αναγνωριστεί και εφαρμοστεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια σε αριθμό αποφάσεων τους εφόσον είχε αποδειχθεί ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου και οι άλλες προϋποθέσεις έκδοσης τους, όπως αυτές έχουν καθοριστεί από την ισχύουσα νομολογία των Αγγλικών Δικαστηρίων (βλ. TBF (Cyprus) Ltd v. Εμπορικής Μελετών Σχεδιασμού και Επιχειρηματικού Κεφαλαίου Ανώνυμης Εταιρείας
(2001)1 Α.Α.Δ 153). Οι προϋποθέσεις που θα πρέπει να ικανοποιηθούν για την έκδοση διαταγμάτων Norwich Pharmacal κωδικοποιήθηκαν στην υπόθεση Μitsui & Co. Ltd v. Nexen Petroleum UK Ltd
(2005)3 All E.R. 511 και είναι οι εξής στη σελ. 518: «Τhe three conditions to be satisfied for the court to exercise the power to order Norwich Pharmacal relief are:
  1. i)a wrong must have been carried out, or arguably carried out, by an ultimate wrongdoer;
  2. ii)there must be the need for an order to enable action to be brought against the ultimate wrongdoer; and iii) the person against whom the order is sought must: (
  3. a)be mixed up in so as to have facilitated the wrongdoing; and (
  4. b)be able or likely to be able to provide the information necessary to enable the ultimate wrongdoer to be sued». Οι πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις υιοθετήθηκαν με επιδοκιμασία στην Hughes v. Carratu International plc
(2006)EW HC 1791 (QB). Σε κάθε περίπτωση, όπως τονίστηκε τόσο στη Norwich όσο και στις άλλες αποφάσεις που ακολούθησαν, (βλ. British Steel Corp. V. Granada, Television Ltd
(1981)1 All E.R. 417 και Ηarrington v. North Politechnic
(1984)3 All E.R. 666) η θεραπεία της αποκάλυψης παρέχεται από το Δίκαιο της Επιείκειας, ως ένα όπλο υποβοήθησης ενός διαδίκου, σε εκκρεμούσα δικαστική διαδικασία, εναντίον προσώπων, τα οποία κατέχουν πληροφορίες λόγω της ανάμειξης ή διευκόλυνσης στην τέλεση της παράνομης πράξης, έστω και αν τα ίδια δεν έχουν προσωπική ευθύνη. Επίσης, όπως τονίστηκε στην υπόθεση Nikitin and others v. Richards Butler LLP and others
(2007)All E.R. (D) 129 (Feb) είναι αναγκαίο για τον αιτητή να καταδείξει ότι οι πληροφορίες που επιζητούνται με το διάταγμα τύπου Norwich ήταν ζωτικής σημασίας στην έγερση της Αγωγής ή για την στοιχειοθέτηση της υπόθεσης του αιτητή και ότι αυτές οι πληροφορίες δεν μπορούσαν να ληφθούν από άλλες πηγές. Στην υπόθεση R (on the application of Mohamed) v. Secretary of State for Foreign and Commonwealth Affairs
(2008)EWHC 2048 (Admin) που επίσης αφορούσε σε διατάγματα αποκάλυψης το νέο στοιχείο που εισήχθηκε και το οποίο αφορά στην εξέλιξη των προϋποθέσεων των διαταγμάτων αποκάλυψης είναι ότι δεν πρέπει να είναι προϋπόθεση έκδοσης διατάγματος τύπου Norwich, το γεγονός ότι οι πληροφορίες επιζητούνται με σκοπό την έγερση και καταχώρηση της Αγωγής. Η αρχή της Norwich δεν περιορίζεται απλά στην εξεύρεση του ονόματος του αδικοπραγήσαντα. Επεκτείνεται και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει καλή ένδειξη περί αδικοπραξίας, αλλ' όχι και σε κάθε στοιχείο που θα πρέπει να αποδείξει ο ενάγοντας. (βλ. Carlton Films Distributors Ltd v. VDC Ltd
(2003)All E.R (D) 290 (Mar) ). Η θεραπεία η οποία επιζητείται με την έκδοση διατάγματος τύπου Norwich είναι ιδιαίτερα σημαντική σε περιπτώσεις που αφορούν απάτη και δόλο. Στην υπόθεση Re Bernard L Madoff Investment Securities LLC
(2009)EWHC 442 (Ch.) το Δικαστήριο τόνισε ότι είναι προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος όπως οι πολύπλοκες υποθέσεις απάτης και δόλου να εκτίθενται σε πλήρη έρευνα. Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στις υποθέσεις Avila Management Services Ltd κ.α. ν. Frantisek Stepanek κ.α.
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1403 και Penderhil Holdings Limited κ.α. ν. Darya Abramchyk κ.α., Π.Ε. 319 και 320/11 ημερ. 14.1.2014). Το Δικαστήριο θα προχωρήσει να εξετάσει το θέμα κάτω από τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 και τις αρχές της επιείκειας στα πλαίσια της οπoίας, με βάση την πιο πάνω νομολογία, είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος της φύσης Norwich. Αρχές που εφαρμόζονται και από τα Κυπριακά Δικαστήρια εφόσον δεν υπάρχει διαφορετική ρύθμιση από την Κυπριακή νομοθεσία (βλ. Xριστοφίδης ν. Κοτζιαναστάση
(1993)1 Α.Α.Δ 718). Ερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δεν ικανοποιείται καμιά από τις προϋποθέσεις έκδοσης τέτοιου διατάγματος. Δεν τέθηκε κανένα στοιχείο για διάπραξη αδικοπραξίας από πλευράς οποιουδήποτε, εφόσον η διαφορά που προκύπτει μεταξύ των διαδίκων έχει ως βάση τη μεταξύ τους συμφωνία κατασκευής του έργου. Δεν τέθηκε επίσης οτιδήποτε ως προς την αναγκαιότητα των ζητουμένων πληροφοριών και εγγράφων για να καταχωρηθεί Αγωγή ή άλλη διαδικασία εναντίον του παραβάτη ή για υποβοήθηση των διαιτητικών ή οποιασδήποτε διαδικασίας. Συνεπώς η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και ως προς το σκέλος της που αφορά σε διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου κρίνω ορθό να εξετάσω και το λόγο ένστασης ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα. Είναι γεγονός ότι οι διαφορές μεταξύ των συμβαλλομένων μερών προέκυψαν τουλάχιστον από το 2013, ότε και η αιτήτρια προέβη στην έναρξη των διαιτητικών διαδικασιών. Δεν δόθηκε καμιά δικαιολογία για την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης που έγινε στις 19.3.2015. Σχετική με την καθυστέρηση στην προώθηση μιας δικαστικής διαδικασίας και τις επιπτώσεις που ενέχει σε έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων είναι η υπόθεση Σκορδής ν. Λάντου κ.α.
(2008)1(Β) Α.Α.Δ. 844 όπου στη σελ. 845 αναφέρονται τα εξής: «Ως προς το ζήτημα της καθυστέρησης το πρωτόδικο δικαστήριο έκαμε αναφορά σε κυπριακή και αγγλική νομολογία και αυθεντίες και σημείωσε ότι, σε αιτήσεις για παρεμπίπτοντα διατάγματα, ο παράγοντας του χρόνου είναι σημαντικός και ότι αδικαιολόγητη καθυστέρηση, εκ μέρους του ενάγοντα, μπορεί να του στερήσει το δικαίωμα για παρεμπίπτον διάταγμα. Στην προκείμενη περίπτωση, το πρωτόδικο δικαστήριο θεώρησε, ότι με την επιστολή των δικηγόρων του πρώτου εναγομένου, ημερ. 12.10.04, αυτός είχε καταστήσει σαφές στον εφεσείοντα-ενάγοντα ότι δεν θεωρούσε την επίδικη συμφωνία δεσμευτική για τον ίδιο. Αυτό το γεγονός, κατά την κρίση του πρωτοδίκου δικαστηρίου, καθιστούσε υπαρκτό και ορατό τον κίνδυνο αποξένωσης του ακινήτου, τουλάχιστον από τις 12.10.04. Παρά ταύτα ο ενάγων-εφεσείων αναζήτησε ενδιάμεση θεραπεία, περίπου 2 χρόνια αργότερα, στις 3.10.06, όταν καταχώρισε την αγωγή και την αρχική του αίτηση. .................................. Όπως σημείωσε το πρωτόδικο δικαστήριο, ορθά κατά την εκτίμησή μας, υπήρξε αναιτιολόγητη καθυστέρηση στην αναζήτηση ενδιάμεσης θεραπείας προς διαφύλαξη των όποιων δικαιωμάτων του ενάγοντα δυνάμει της συμφωνίας και σε σχέση με το ακίνητο, τέτοια που δικαιολογούσε την απόρριψη και της δεύτερης αίτησης.» Συνεπώς ο λόγος ένστασης περί καθυστέρησης στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης γίνεται δεκτός και η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί επιπρόσθετα και γι' αυτό το λόγο. Ενόψει της πιο πάνω απόφασης μου κρίνω περιττή την εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Final Αναφορά: Παρεμπίπτοντα Διατάγματα εκκρεμούσης διαιτητικής διαδικασίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.