← Κύπρος

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΛΛΙΚΑΣ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ, Αρ. Αγωγής: 5514/09, 30/11/2016

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΛΛΙΚΑΣ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ, Αρ. Αγωγής: 5514/09, 30/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A504 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5514/09 Μεταξύ: ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΛΛΙΚΑΣ, από Λεμεσό Ενάγοντος και ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΠΟΛΕΜΙΔΙΩΝ Εναγομένων και όπως τροποποιήθηκε με διάταγμα ημερομηνίας 08.04.2013 Μεταξύ: ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΛΛΙΚΑΣ, από Λεμεσό Ενάγοντος και ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - 30.11.2016 Για τον Ενάγοντα: κ. Παγιάσης για Παπαντωνίου & Παπαντωνίου ΔΕΠΕ (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Σωτηριάδης) Για τους Εναγόμενους: κ. Π. Παύλου για Χριστάκης Λουκά & Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγων απαιτεί εναντίον των Εναγομένων απόφαση: 1. Με την οποία να ακυρώνονται (rescission) και/ή να κηρύσσονται άκυρες (void): (α) Η φερόμενη ως «Συμφωνία Δανείου σε τρεχούμενο λογαριασμό» με αριθμό 2192 και/ή άλλο αριθμό που συνήφθηκε κατά ή περί την 22.11.1999 μεταξύ των Εναγομένων και του Κυριάκου Κυριάκου για το ποσό των ΛΚ240.000,00 (Λίρες Κύπρου διακόσιες σαράντα χιλιάδες) και/ή για άλλο ποσό (στο εξής: «η φερόμενη Συμφωνία Δανείου») και επί της οποίας ο Ενάγων παρουσιάζεται να παρέχει «Εγγύηση Γραμμάτιου Προθεσμίας αρ. 003627, αρ. λογαριασμού 3201036/7» για το ποσό των ΛΚ240.505,00 (Λίρες Κύπρου διακόσιες σαράντα χιλιάδες πεντακόσιες πέντε) και/ή για άλλο ποσό (στο εξής: «η φερόμενη Εγγύηση Γραμματίου Προθεσμίας»). (β) Η φερόμενη Εγγύηση Γραμματίου Προθεσμίας και/ή η «Εξουσιοδότηση Κατάσχεσης Κατάθεσης» για ποσό ΛΚ240.505,00 (Λίρες Κύπρου διακόσιες σαράντα χιλιάδες πεντακόσιες πέντε) και/ή για άλλο ποσό, που φέρεται να παρασχέθηκε από τον Ενάγοντα προς όφελος των Εναγομένων, κατά ή περί τις 22.11.1999, αναφορικά με την πιο πάνω φερόμενη Συμφωνία Δανείου. (γ) Οποιαδήποτε σχετικά και/ή παρεπόμενα με τη φερόμενη Συμφωνία Δανείου και/ή τη φερόμενη Εγγύηση Γραμματίου Προθεσμίας έγγραφα, ως συνομολογηθείσες εικονικά και/ή συνεπεία απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή χωρίς καλή πίστη (Not in good faith) και/ή κατά παράβαση των Νομίμων και/ή από Κανονισμούς απορρεόντων καθηκόντων των Εναγομένων και/ή λόγω παράβασης των σχέσεων εμπιστοσύνης (fiduciary duties) και/ή λόγω άνευ νομίμου ανταλλάγματος εκ μέρους των Εναγομένων. (δ) Απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι να επιστρέψουν στον Ενάγοντα το ποσό των €410.927,19 (ευρώ τετρακόσιες δέκα χιλιάδες και εννιακόσια είκοσι επτά και δεκαεννέα σεντς) (ΛΚ240.505,00) πλέον τόκους 8% από 22.11.1999 και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό το οποίο οι Εναγόμενοι, κατά ή περί τα τέλη Αυγούστου του 2008 και/ή σε άλλη ημερομηνία παράνομα υπεξαίρεσαν και/ή κατάσχεσαν και/ή συμψήφισαν και/ή εισέπραξαν και/ή άλλως πως παράνομα ιδιοποιήθηκαν έναντι της φερόμενης Συμφωνίας Δανείου και/ή της φερόμενης Εγγύησης Γραμματίου Προθεσμίας και/ή ισχυριζόμενων οφειλών και/ή δεσμεύσεων του Ενάγοντα και/ή του Κυριάκου Κυριάκου, ως ποσό εισπραχθέν συνεπεία απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή χωρίς καλή πίστη (Not in good faith) και/ή κατά παράβαση των Νομίμων και/ή από Κανονισμούς απορρεόντων καθηκόντων των Εναγομένων και/ή λόγω παράβασης των σχέσεων εμπιστοσύνης (fiduciary duties) και/ή άνευ νομίμου ανταλλάγματος εκ μέρους των Εναγομένων και/ή ως αποζημιώσεις για αδικαιολόγητο και/ή αθέμιτο πλουτισμό και/ή ως αποζημιώσεις για αποκατάσταση και/ή ως ποσό πληρωτέο και/ή άλλως πως επιστρεπτέο. (ε) Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά και/ή επικουρικά προς το 1(δ) πιο πάνω: (
  2. i)Αποζημιώσεις ύψους €410.927,19 (ευρώ τετρακόσιες δέκα χιλιάδες και εννιακόσια είκοσι επτά και δεκαεννέα σεντς) (ΛΚ240.505,00) πλέον τόκους 8% από 22.11.1999 και/ή οποιουδήποτε άλλου ποσού ως νόμιμη και/ή εύλογη αποζημίωση και/ή ως ποσό πληρωτέο και/ή επιστρεπτέο και/ή αποζημιώσεις για αποκατάσταση και/ή συνεπεία απάτης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή αμέλειας και/ή παράβασης των νομίμων και/ή από κανονισμούς απορρεόντων καθηκόντων των Εναγομένων και/ή λόγω παράβασης των σχέσεων εμπιστοσύνης (fiduciary duties) και/ή άλλως πως, ποσό το οποίο οι Εναγόμενοι, κατά ή περί τα τέλη Αυγούστου του 2008 και/ή σε άλλη ημερομηνία, παράνομα υπεξαίρεσαν και/ή κατάσχεσαν και/ή συμψήφισαν και/ή εισέπραξαν και/ή άλλως πως παράνομα ιδιοποιήθηκαν έναντι της φερόμενης Συμφωνίας Δανείου και/ή της φερόμενης Εγγύησης Γραμματίου Προθεσμίας και/ή ισχυριζόμενων οφειλών και/ή δεσμεύσεων του Ενάγοντα και/ή του Κυριάκου Κυριάκου. (
  3. ii)Νόμιμες και/ή εύλογες και/ή παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις. Είναι ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι ο εξάδελφος του Κυριάκος Κυριάκου κατείχε τη θέση του ταμία στους Εναγόμενους. Λόγω της πολύ στενής αδελφικής σχέσης του Ενάγοντα με τον Κυριάκο Κυριάκου (πιο κάτω θα αναφέρεται ο Κυριάκος) οι Εναγόμενοι, μέσω του Γιαννάκη Λεωνίδου και του Γιώργου Λουκά, προέβησαν σε παραστάσεις στον Ενάγοντα και παρουσίασαν στοιχεία από τα οποία προέκυπτε πως ο λογαριασμός του Κυριάκου που διατηρούσε στους Εναγόμενους εμφάνιζε σημαντικές υπερβάσεις επιδιώκοντας να εξαναγκάσουν και/ή να παραπλανήσουν τον Ενάγοντα ώστε να καλύψει τις παρουσιαζόμενες υπερβάσεις του Κυριάκου και να υπογράψει έγγραφα στα οποία να παρουσιάζεται ότι καλύπτει τις ισχυριζόμενες υπερβάσεις του Κυριάκου. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, κατά ή περί τις 22.11.1999 οι Εναγόμενοι δόλια και εξαπατώντας τον Ενάγοντα ή με ψευδείς παραστάσεις τον εξανάγκασαν να υπογράψει έγγραφο με το οποίο να παρουσιάζεται ότι παρέχει εγγύηση γραμματίου προθεσμίας για το ποσό των ΛΚ240.505,00 σε σχέση με έγγραφο υπό τον τίτλο «Συμφωνία Δανείου σε Τρεχούμενο Λογαριασμό» το οποίο παρουσίαζε ως συμβαλλόμενα μέρη τους Εναγόμενους και τον Κυριάκο Κυριάκου. Ο Ενάγων σε σχέση με τη φερόμενη εγγύηση γραμματίου προθεσμίας αναγκάστηκε να δεσμεύσει προς όφελος των Εναγομένων και/ή να καταθέσει στους Εναγόμενους κατά ή περί τις 22.11.1999 το ποσό των ΛΚ240.000,00. Είναι ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι τα πιο πάνω αναφερόμενα έγγραφα είναι άκυρα και/ή παράνομα και/ή υπογράφηκαν χωρίς αντάλλαγμα και αντιπαροχή και η υπογραφή τους επιτεύχθηκε συνεπεία αδικαιολόγητου επηρεασμού και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή ψυχικής πίεσης και δόλου και/ή χωρίς καλή πίστη κατά παράβαση των καθηκόντων των Εναγομένων. Ο Ενάγων παραθέτει λεπτομέρειες απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή δόλου των Εναγομένων στο περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθώ στη συνέχεια. Ισχυρίζεται περαιτέρω ο Ενάγων ότι τα υπό αναφορά έγγραφα είναι εξ αρχής άκυρα και/ή ακυρώσιμα γιατί δεν εγκρίθηκαν και δεν συντάχθηκαν από όλα τα αναγκαία πρόσωπα και/ή κατά παράβαση των σχετικών κανονισμών. Αμέσως μετά την υπογραφή των εγγράφων δανείου και εγγύησης οι Εναγόμενοι κατήγγειλαν στην Αστυνομία ότι ο Κυριάκος διενήργησε αξιόποινες πράξεις και εναντίον του καταχωρήθηκε ποινική υπόθεση ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λεμεσού. Μετά την καταγγελία, οι Εναγόμενοι επανειλημμένα διαβεβαίωναν τον Ενάγοντα ότι δεν είχαν οποιαδήποτε απαίτηση από αυτόν έναντι των ισχυριζόμενων οφειλών του Κυριάκου και αντίθετα με τα όσα τον διαβεβαίωναν κατά ή περί τα τέλη Αυγούστου του 2008 παράνομα υπεξαίρεσαν και/ή συμψήφισαν και/ή εισέπραξαν το ποσό των ΛΚ240.000,00 επικαλούμενοι τη φερόμενη δέσμευση της εγγύησης γραμματίου προθεσμίας. Ο Ενάγων επανειλημμένα κάλεσε τους Εναγόμενους να του επιστρέψουν το ποσό το οποίο ανέρχεται στις €410.927,19 οι οποίοι, παρά τις διαβεβαιώσεις τους, παρέλειψαν να το πράξουν. Ως αποτέλεσμα της συμπεριφοράς και των ενεργειών των Εναγομένων, ο Ενάγων υφίσταται, μεταξύ άλλων, ζημιές και απώλειες ύψους €410.927,19 πλέον τόκους. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι οι Εναγόμενοι αθέμητα και αδικαιολόγητα έχουν πλουτίσει σε βάρος του και έχουν την υποχρέωση να τον αποκαταστήσουν. Οι Εναγόμενοι αμφισβητούν τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα. Στην Έκθεση Υπεράσπισής τους παραδέχονται ότι ο Κυριάκος ήταν υπάλληλος τους και έχει συγγενική σχέση με τον Ενάγοντα αλλά αρνούνται ότι εξανάγκασαν και/ή παραπλάνησαν τον Ενάγοντα να υπογράψει οποιαδήποτε έγγραφα με τα οποία να καλύπτει τις υπερβάσεις που παρουσίαζε ο λογαριασμός του Κυριάκου. Όπως ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι, η υπογραφή του εγγράφου εγγύησης του γραμματίου προθεσμίας και της συμφωνίας δανείου σε τρεχούμενο λογαριασμό, υπογράφτηκαν με την ελεύθερη θέληση και πλήρη συγκατάθεση του Ενάγοντα και ισχυρίζονται περαιτέρω ότι οι όποιοι ισχυρισμοί του Ενάγοντα είναι ανυπόστατοι και προβάλλονται εκ μέρους του με σκοπό να αποφύγει τις υποχρεώσεις του. Οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα περί δόλου είναι αόριστοι και αν ήταν βάσιμοι θα ελάμβανε ένδικα μέσα για να προστατεύσει τα συμφέροντα του. Όπως περαιτέρω ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι, ο Κυριάκος όχι μόνο δεν αμφισβήτησε την εγκυρότητα της συμφωνίας του με τους Εναγόμενους αλλά αναγνώρισε τη συμφωνία αυτή. Απορρίπτουν όλους τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα και ισχυρίζονται ότι ούτε ο Κώστας Θωμά αλλά ούτε και ο Γιώργος Λουκά ή ο Γιαννάκης Λεωνίδου άσκησαν τις πράξεις που επικαλείται ο Ενάγων αλλά ο Ενάγων έναντι νομίμου και καλού ανταλλάγματος, δηλαδή τις υποχρεώσεις του Κυριάκου, εγγυήθηκε και ανέλαβε να τις καλύψει. Αρνούνται ότι οποιοσδήποτε λειτουργός ή αξιωματούχος τους επιχείρησε να ασκήσει πίεση ή να εξαπατήσει τον Ενάγοντα ώστε να υπογράψει το έγγραφο δέσμευσης της εμπρόθεσμης κατάθεσης και η υπογραφή του Ενάγοντα ήταν προϊόν της ελεύθερης βούλησης του. Ισχυρίζονται περαιτέρω οι Εναγόμενοι ότι η υπογραφή του εγγράφου εγγύησης γραμματίου προθεσμίας δεν έγινε με αντάλλαγμα την αποφυγή άσκησης ποινικής δίωξης εναντίον του Κυριάκου όπως ισχυρίζεται ο Ενάγων, αλλά για εξασφάλιση της νομίμως υπογραφείσας και αναγνωρισθείσας από τον Κυριάκο συμφωνίας δανείου. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ο Ενάγων υπόγραψε το έγγραφο εγγύησης αντιλαμβανόμενος πλήρως το περιεχόμενο και τις συνέπειες του και η κατάσχεση και ο συμψηφισμός του ποσού έγινε νόμιμα και με βάση τις μεταξύ τους συμφωνίες. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται περαιτέρω ότι ο Ενάγων από το 1999 που υπέγραψε τη συμφωνία εγγύησης ουδέποτε αμφισβήτησε είτε γραπτώς είτε προφορικά τη δέσμευση της κατάθεσης του και ουδέποτε απαίτησε την πληρωμή ή την αποδέσμευση του γραμματίου και πάντοτε θεωρούσε ότι η εμπρόθεσμη κατάθεση του νόμιμα είχε δεσμευτεί και εκχωρηθεί προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων του ξαδέλφου του. Οι Εναγόμενοι ειδοποίησαν τον Ενάγοντα ότι ο Κυριάκος δεν είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του τις οποίες ο Ενάγων είχε εγγυηθεί και προχώρησαν και κατέσχαν το συνολικό ποσό των €577.409,45 το οποίο πίστωσαν έναντι του λογαριασμού του Κυριάκου. Για να αποδείξει την υπόθεση του ο Ενάγων έδωσε μαρτυρία ο ίδιος και οι Εναγόμενοι κάλεσαν τρεις μάρτυρες, τον Μ.Υ.1 Γιαννάκη Λεωνίδου, την Μ.Υ.2 Πηνελόπη Ιωάννου και τον Μ.Υ.3 Λοΐζο Λοΐζου. Ο Ενάγων υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής του δήλωσης που έγινε Τεκμήριο Α στο περιεχόμενο της οποίας θα αναφερθώ στη συνέχεια. Όπως ανέφερε στη μαρτυρία του, είναι απόφοιτος πανεπιστημίου στη διοίκηση επιχειρήσεων και από το 1995 είναι ο Δημοτικός Γραμματέας στο Δήμο Πολεμιδιών. Το ποσό των ΛΚ240.000 ήταν χρήματα που εξασφάλισε από πωλήσεις μετοχών στο χρηματιστήριο και τα χρήματα αυτά τα κατέθεσε στη ΣΠΕ Πολεμιδιών. Οι Ενάγοντες του ανέφεραν, όπως ισχυρίζεται στην αντεξέταση του, ότι υπήρχε πρόβλημα με το «παρατράβηγμα» του ξαδέλφου του και αν δεν το διευθετούσε ο Κυριάκος, θα αντιμετώπιζε πρόβλημα. Δεν ζήτησε περαιτέρω λεπτομέρειες γιατί είχε σε όλους απόλυτη εμπιστοσύνη και η συναισθηματική φόρτιση και η πίεση της στιγμής εκείνης, λόγω των σχέσεων του με τον Κυριάκο, υπερτερούσαν όλων των άλλων. Σε ερώτηση του κ. Παύλου αν ρώτησε έστω πού ξόδεψε ο Κυριάκος όλα τα χρήματα, ο Ενάγων ανέφερε ότι δεν ρώτησε κανένα τίποτε, εκείνο το βράδυ που συναντήθηκαν. Ο Κυριάκος έκλαιγε και επειδή υπήρχε σχέση εμπιστοσύνης και αγάπης, τους εμπιστεύτηκε και έδωσε τα χρήματα. Αυτό που του είπαν ήταν ότι υπήρχε πρόβλημα στο λογαριασμό του Κυριάκου και τον παρακάλεσαν να δώσει τα χρήματα γνωρίζοντας τη στενή σχέση του με τον Κυριάκο. Στη συνάντηση με το Γιαννάκη Λεωνίδου και το Γιώργο Λουκά, τον διαβεβαίωσαν ότι το ζήτημα θα διευθετείτο εσωτερικά ενώ μετά από δύο τρεις μέρες το κατάγγειλαν στην Αστυνομία. Ανέφερε περαιτέρω ο Ενάγων ότι λόγω της απόλυτης εμπιστοσύνης που είχε, της ψυχολογικής φόρτισης και της πίεσης που ένιωθε, δεν διάβασε κανένα από τα έγγραφα εγγύησης, όλα υπογράφτηκαν την ίδια ημέρα και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Όπως είπε, η κατάσταση ήταν δύσκολη για όλους το βράδυ της συνάντησης και η συναισθηματική πίεση προς τον ίδιο ήταν μεγάλη, όμως «με το ζόρι δεν έγινε τίποτε». Στο μυαλό του «δούλευε», όπως ανέφερε, η περίπτωση του ξαδέλφου του και αυτά που του είπαν οι δύο αξιωματούχοι της ΣΠΕ. Τα έγγραφα δεν τα είχε μελετήσει όμως γνώριζε ότι θα διευθετείτο εσωτερικά το θέμα και τα δικά του χρήματα θα ήταν ελεύθερα. Αν γνώριζε ότι θα γινόταν καταγγελία στην Αστυνομία σίγουρα δεν θα δεχόταν να υπογράψει. Ανέφερε επίσης ότι δεν γνώριζε τι υποχρέωση αναλάμβανε και δεν γνώριζε ότι ο Κυριάκος είχε προβεί σε κατάχρηση. Σε υποβολή του κ. Παύλου ότι γνώριζε ότι ο ξάδελφος του Κυριάκος προέβη σε κατάχρηση και ο ίδιος προθυμοποιήθηκε να τον βοηθήσει, ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτό δεν το γνώριζε καθόλου, η πρώτη ένδειξη ήταν στη συνάντηση εκείνης της νύχτας και αν το γνώριζε δεν θα δεχόταν. Κανένας δεν του ανέφερε ότι ήταν τόσο σοβαρό το θέμα και όπως είπε, με τον Κυριάκο δεν κουβέντιασε για το θέμα αυτό ποτέ αλλά έμαθε τα γεγονότα από τη δίκη εναντίον του Κυριάκου ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Σε υποβολή επίσης του κ. Παύλου ότι καμιά ψυχική πίεση ασκήθηκε στον ίδιο ο μάρτυρας ανέφερε ότι όπως έζησε τα γεγονότα η πίεση υπήρχε και σε περαιτέρω υποβολή ότι το έπραξε με σκοπό να βοηθήσει τον ξάδελφο του και με τη θέληση του ο μάρτυρας επανέλαβε ότι αν ήξερε τα γεγονότα δεν θα το έπραττε. Ανέφερε επίσης ότι την ημέρα που υπογράφτηκε η συμφωνία εγγύησης στις 22.11.1999 κανένας δεν του εξήγησε τι θα συνέβαινε, όλα έγιναν μέσα σε 5 - 10 λεπτά, κάτω από έντονη ψυχολογική πίεση και, όπως ισχυρίστηκε, κατέθεσε τα χρήματα γιατί του το ζήτησαν οι φίλοι του. Του είπαν ότι με κάποιο εσωτερικό τρόπο θα λυνόταν το πρόβλημα και για να αποφευχθούν πειθαρχικές κυρώσεις εναντίον του Κυριάκου ο ίδιος αποδέχτηκε να το κάμει. Σε ερώτηση του κ. Παύλου εάν η όποια ψυχική πίεση προερχόταν από τον Κυριάκο, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ήταν και από τον Κυριάκο όταν τον είδε να κλαίει αλλά τον επηρέασαν και οι παραινέσεις των άλλων, και αυτοί ήταν τελικά που τον έπεισαν να το πράξει. Ισχυρίστηκε ο Ενάγων ότι τα μέλη της ΣΠΕ τον έπεισαν να καταθέσει τα χρήματα «για να γλιτώσουν το δικό τους τομάρι». Σε υποβολή του κ. Παύλου αν το ίδιο ένιωθε και για τον Κυριάκο ο μάρτυρας απάντησε ότι «αυτό ισχύει για όλους». Ανέφερε επίσης στη μαρτυρία του ότι τα χρήματα παρέμεναν στο όνομα του και έπαιρνε τους τόκους και άρχισε να τα διεκδικεί όταν η ΣΠΕ έκανε κατάσχεση του ποσού. Τότε ζήτησε τα έγγραφα και όταν του τα έστειλαν αντιλήφθηκε ότι τον ξεγέλασαν. Ο φίλος του, όπως ανέφερε, που τον ξεγέλασε ήταν ένας από αυτούς που καταδικάστηκαν σε φυλάκιση. Δεν γνώριζε ότι ο Κυριάκος έκανε συμφωνία με τη ΣΠΕ και αναγνώρισε το επίδικο δάνειο, αυτό το έμαθε πολύ αργότερα. Δεν έστειλε επιστολή στη ΣΠΕ για να διαμαρτυρηθεί και να δηλώσει ότι η εγγύηση δεν τον δέσμευε, αφού θεώρησε ότι δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος, τα χρήματα ήταν στο όνομα του και τοκίζονταν. Στη μαρτυρία του Ενάγοντα θα επανέλθω στη συνέχεια κατά την εξέταση των επί μέρους θεμάτων, αφού είναι και ο μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα. Ο Μ.Υ.1 Γιαννάκης Λεωνίδου υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης η οποία έγινε Τεκμήριο Β και αναγνώρισε το Τεκμήριο 9 ως το έγγραφο που αναφέρει στη δήλωση του και υπόγραψε ο Κυριάκος, η νομιμότητα της κατοχής του οποίου αμφισβητήθηκε από τον Ενάγοντα. Ισχυρίζεται στη δήλωση του ότι ο Κυριάκος μετά από έλεγχο που έγινε στους Εναγόμενους διεφάνη ότι είχε πολλές υπερβάσεις στον τρεχούμενο λογαριασμό του καθώς και σε λογαριασμούς πελατών που χειρίζετο. Κατά τις 18.11.1999 ο Κυριάκος παραδέχτηκε την ευθύνη του και ζήτησε λίγο χρόνο για να καλύψει τις υπερβάσεις και να δώσει εξασφαλίσεις. Οι Εναγόμενοι συμφώνησαν και ο Κυριάκος τους είπε ότι ο ξάδελφος του Ιωάννης Καλλικάς ήταν πρόθυμος να τον βοηθήσει. Μετά από αυτό, αποδέχτηκαν πρόσκληση του Κυριάκου να συναντηθούν στο σπίτι του όπου θα ήταν και ο Ενάγων. Εκεί έγινε πρόταση διευθέτησης την οποία αποδέχτηκε τόσο ο Ενάγων όσο και ο Κυριάκος και στις 22.11.1999 όταν ο Ενάγων εξασφάλισε τα χρήματα υπογράφτηκαν τα έγγραφα. Όπως ανέφερε περαιτέρω στη μαρτυρία του, υπήρχαν δύο κατηγορίες δανείων σε σχέση με τις εξασφαλίσεις, η πρώτη περίπτωση ήταν όταν ο ενδιαφερόμενος παρουσίαζε προς εξασφάλιση είτε υποθήκη είτε προσωπικές εγγυήσεις και η δεύτερη περίπτωση ήταν όταν ο ενδιαφερόμενος εξασφάλιζε το δάνειο με ποσό το οποίο υπήρχε κατατεθειμένο σε προσωπικό του λογαριασμό στη ΣΠΕ. Στη δεύτερη περίπτωση η διαδικασία δεν ήταν απαραίτητο να περάσει από την Επιτροπή. Γνωρίζει, όπως ανέφερε, τον Ενάγοντα από το 1976 όταν και οι δύο ήταν μέλη του σωματείου Δόξας Πολεμιδιών και οι δύο μέλη της ΕΔΟΝ. Ο Ενάγων έγινε Γραμματέας του Δήμου Κάτω Πολεμιδιών το 1995 και παραδέχθηκε στην αντεξέταση του ότι κάλεσε τον Ενάγοντα στο γάμο της κόρης του. Στο μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι στις 17.11.1999 επισκέφθηκε τον Κυριάκο στο σπίτι του, θέση που ο μάρτυρας αποδέχτηκε. Σε περαιτέρω ερώτηση του κ. Παγιάση σε ποια κατάσταση βρισκόταν ο Κυριάκος εκείνο το βράδυ, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο Κυριάκος ήταν σε πολύ δύσκολη θέση, ήταν ανήσυχος και έκλαιγε. Σε υποβολή επίσης του κ. Παγιάση ότι εκείνη τη χρονική στιγμή τηλεφώνησαν και στον Ενάγοντα για να πάει στο σπίτι του Κυριάκου ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν ήταν έτσι που έγιναν τα γεγονότα, αλλά ο Κυριάκος έστειλε επιστολή στους Εναγόμενους με την οποία αναλάμβανε την ευθύνη για την υπέρβαση στο λογαριασμό του και ζητούσε να του παρασχεθεί χρόνος για να το διευθετήσει. Η Επιτροπή συγκατατέθηκε, όπως είπε, να δώσει χρόνο στον Κυριάκο για να τακτοποιήσει τις υπερβάσεις και ο Κυριάκος του ανέφερε την επόμενη μέρα ότι δεν μπορούσε να υποθηκεύσει οτιδήποτε αλλά ο ξάδελφος του ήταν πρόθυμος να δεσμεύσει το γραμμάτιο που είχε στους Εναγόμενους μέχρι ο ίδιος να βρει εξασφαλίσεις. Για το λόγο αυτό ο Κυριάκος κάλεσε ορισμένα μέλη της Επιτροπής στο σπίτι του όπου θα ήταν και ο Ενάγων. Η Επιτροπή εξουσιοδότησε κάποια από τα μέλη, μεταξύ των οποίων και τον ίδιο, να πάνε στη συνάντηση για να δουν αν αυτή ήταν η πρόθεση του Κυριάκου και για το λόγο αυτό πήγαν στο σπίτι του Κυριάκου. Υπεβλήθηκε στο μάρτυρα ότι ο ίδιος κάλεσε στο σπίτι του Κυριάκου τον Ενάγοντα, θέση με την οποία ο μάρτυρας διαφώνησε. Υπεβλήθηκε επίσης στο μάρτυρα ότι ανέφεραν στον Ενάγοντα ότι υπήρχαν υπερβάσεις στο λογαριασμό του Κυριάκου χωρίς όμως να καθορίσουν το ποσό. Ο μάρτυρας αρνήθηκε τη θέση αυτή και ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τι ακριβώς ήξερε ο Ενάγων, όμως γνώριζε ο Ενάγων ότι ο Κυριάκος είχε προβλήματα με τη ΣΠΕ. Η προσπάθεια που γινόταν ήταν να εξασφαλιστεί η υπέρβαση των ΛΚ240.000,00 μέχρις ότου ο Κυριάκος εξασφαλίσει άλλες εγγυήσεις. Επανέλαβε ο μάρτυρας ότι στις περιπτώσεις των δανείων που εξασφαλίζονται με προσωπικές καταθέσεις δεν χρειάζεται η έγκριση της Επιτροπής και αυτό είχε καθοριστεί από την Επιτροπή, ήταν θέμα πρακτικής, δεν υπάρχει αναφορά στο Νόμο. Όπως είπε, το Τεκμήριο 1 που είναι η συμφωνία δανείου σε τρεχούμενο λογαριασμό δεν υπογράφεται από τους Εναγόμενους αφού οι Εναγόμενοι ήταν οι κάτοχοι του γραμματίου. Σημασία σε τέτοιες περιπτώσεις έχει η υπογραφή από το δανειολήπτη και τον εγγυητή και συνήθως τα έγγραφα αυτά δεν υπογράφονταν από την εταιρεία. Αυτή την τακτική ακολουθούσαν πάντα στη ΣΠΕ και ήταν, όπως ανέφερε, μια νόμιμη συμφωνία. Στο μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι η συμφωνία δανείου ήταν εικονική αφού στην πραγματικότητα δεν δόθηκε δάνειο, θέση την οποία ο μάρτυρας αρνήθηκε και ανέφερε ότι το ποσό αυτό δόθηκε με τη μορφή του τρεχούμενου λογαριασμού. Ο Ενάγων εγγυήθηκε, όπως ανέφερε, το όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό. Η Μ.Υ.2 Πηνελόπη Ιωάννου υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής της δήλωσης (Τεκμήριο Γ) σαν μέρος της κύριας εξέτασης. Στις 22.11.1999 προσήλθαν, όπως ανέφερε, στο γραφείο της στη ΣΠΕ ο Κυριάκος με τον Ενάγοντα και συμπληρώθηκε η αίτηση δανείου του Κυριάκου (Τεκμήριο 11). Στη συνέχεια η αίτηση μεταφέρθηκε στο γραφείο του Γραμματέα όπου ήταν και άλλα μέλη της Επιτροπής και μετά από λίγη ώρα ο Γραμματέας την ενημέρωσε ότι η αίτηση είχε εγκριθεί και μπορούσε να προχωρήσει στη διαδικασία υπογραφής των εγγράφων του δανείου και των σχετικών εγγυήσεων. Αναγνώρισε στο Τεκμήριο 1 τη δική της υπογραφή και συμπλήρωσε, όπως είπε, το Τεκμήριο 11 το οποίο υπέγραψε ο Κυριάκος. Συμπλήρωσε επίσης την εξουσιοδότηση κατάσχεσης κατάθεσης την οποία υπέγραψε ο Ενάγων. Ο Γιαννάκης Λεωνίδου την ενημέρωσε ότι θα έκανε δάνειο ο Κυριάκος και συμπλήρωσε τα έγγραφα αλλά δεν γνώριζε οποιεσδήποτε περαιτέρω λεπτομέρειες. Η ίδια δεν εξέτασε άλλα θέματα γιατί η εξασφάλιση του δανείου θα ήταν με γραμμάτιο. Ο τρεχούμενος λογαριασμός όπως ανέφερε δεν είχε οποιεσδήποτε δόσεις πληρωμής, υπήρχε ημερομηνία λήξης που ήταν το 2009. Το 1999 που έγινε το δάνειο δεν υπήρχε η υποχρέωση όπως υπάρχει σήμερα για τους Εναγόμενους να ενημερώσουν τους αιτητές δανείου ώστε να πάρουν συμβουλή από δικηγόρο, αλλά τους εξηγούσαν οι ίδιοι τους όρους της συμφωνίας, όπως έκαμε και στην παρούσα περίπτωση. Υπεβλήθηκε στη μάρτυρα ότι η συμφωνία δανείου είναι εικονική και η μάρτυρας ανέφερε ότι στη συμφωνία υπέγραψε ο πρωτοφειλέτης, ο εγγυητής και οι μάρτυρες. Όταν το δάνειο ήταν εξασφαλισμένο με γραμμάτιο προθεσμίας, η εταιρεία δεν υπέγραφε, όπως ανέφερε, και αυτή ήταν η πρακτική που ακολουθούσαν. Δεν ήταν μόνο η πρακτική των Εναγομένων, αλλά όλων των ΣΠΕ. Ο Μ.Υ.3 Λοΐζος Λοΐζου υιοθέτησε τη γραπτή του δήλωση (Τεκμήριο Δ) και ανέφερε σε σχέση με το Τεκμήριο 1 ότι ήταν πρακτική να μην υπογράφονται από τη ΣΠΕ οι συμφωνίες δανείων όταν ήταν εξασφαλισμένο το δάνειο με κατάθεση. Ήταν περιουσιακό στοιχείο των Εναγομένων και ο πελάτης υπέγραφε για τη δέσμευσή του. Σε δάνεια με εξασφάλιση καταθέσεων σε μετρητά υπήρχε ανοικτή έγκριση από την Επιτροπή και αυτή ήταν η διαφορά από άλλα δάνεια για τα οποία χρειαζόταν η έγκριση. Η πρακτική να μην υπογράφει η ΣΠΕ τα έγγραφα των δανείων σταμάτησε όταν ανέλαβε ο ίδιος ως διευθυντής. Η καταγγελία στην Αστυνομία σε σχέση με τον Κυριάκο έγινε το Νοέμβριο του 1999 και η συμφωνία δανείου έληξε το 2009, όμως λόγω της κατάστασης και της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κυριάκο του ζήτησαν αργότερα την πληρωμή του ποσού. Ανέφερε επίσης ότι δεν είχαν καμία υποχρέωση να ενημερώσουν τον Ενάγοντα σε σχέση με τις οφειλές του Κυριάκου αφού ο Ενάγων εκχώρησε το γραμμάτιο στους Εναγόμενους με σκοπό την εγγύηση του δανείου του Κυριάκου. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από πολυσέλιδες γραπτές αγορεύσεις, στο περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Ισχυρίζεται ο Ενάγων απάτη, ψευδείς παραστάσεις και δόλο εκ μέρους των Γιαννάκη Λεωνίδου, Γιώργο Λουκά και Κώστα Θωμά, εξουσιοδοτημένων μελών των Εναγομένων με τους οποίους τον συνέδεε στενή σχέση εμπιστοσύνης και αδελφικής φιλίας η οποία τους επέτρεπε να κυριαρχήσουν στη θέληση του, να τον εξαπατήσουν και να ασκήσουν ψυχική πίεση σε βάρος του, εκμεταλλευόμενοι τη συγγενική σχέση του με τον Κυριάκο ώστε να τον πείσουν να καταβάλει στους Εναγόμενους και/ή να δεσμεύσει προς όφελος των Εναγομένων το ποσό των ΛΚ240.000. Σύμφωνα με το άρθρο 36 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 184 «απάτη συνίσταται σε ψευδή παράσταση γεγονότος η οποία γίνεται εν γνώσει του ψεύδους αυτής ή χωρίς πίστη για το αληθές αυτής ή απερίσκεπτα, αδιάφορα του κατά πόσο είναι αληθής ή ψευδής με σκοπό όπως το πρόσωπο που εξαπατήθηκε ενεργήσει με βάση αυτή.» Είναι παραδεκτό από τον Ενάγοντα ότι ο Γιαννάκης Λεωνίδου και ο Κώστας Λουκά του παρουσίασαν στοιχεία ότι ο λογαριασμός του ξαδέλφου του Κυριάκου ο οποίος εργαζόταν σαν ταμίας στους Εναγόμενους, παρουσίαζε υπερβάσεις και αυτό ήταν πραγματικό γεγονός αφού, όπως προκύπτει μέσα από το σύνολο της μαρτυρίας, ο Κυριάκος οδηγήθηκε στο Κακουργιοδικείο και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης. Πραγματικό γεγονός είναι επίσης ότι η υπέρβαση αυτή δημιουργούσε στον ουσιαστικό χρόνο πρόβλημα στον Κυριάκο, διαφορετικά δεν θα υπήρχε λόγος να συζητήσουν τα δύο πιο πάνω αναφερόμενα πρόσωπα με τον Ενάγοντα την παροχή εγγύησης εκ μέρους του. Ως εκ τούτου κρίνω ότι δεν στοιχειοθετείται ο ισχυρισμός του Ενάγοντα για απάτη. Το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο τα πρόσωπα αυτά, δηλαδή ο Γιαννάκης Λεωνίδου και ο Κώστας Λουκά, ενήργησαν με δόλο και με πρόθεση, ο Ενάγων να εξασφαλίσει την υπέρβαση που παρουσίαζε ο λογαριασμός του Κυριάκου για να καλύψουν, όπως ισχυρίστηκε ο Ενάγων, και τις δικές τους ευθύνες χρησιμοποιώντας ψυχική πίεση και εκμεταλλευόμενοι τη στενή σχέση του Ενάγοντα με τον Κυριάκο. Ο δόλος συνίσταται επίσης από παραστάσεις αναληθών γεγονότων με γνώση της αναλήθειας και με σκοπό την εξαπάτηση άλλου προσώπου και είναι ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι η διαβεβαίωση των Γιαννάκη Λεωνίδου και Κώστα Λουκά ήταν ότι η εγγύηση θα ήταν για σύντομο χρονικό διάστημα. Η έννοια της ψυχικής πίεσης αναλύεται στο άρθρο 16 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 που αναφέρει: «16.-

(1)Η σύμβαση θεωρείται ότι συνάφθηκε συνεπεία "ψυχικής πίεσης" όταν οι σχέσεις που υπάρχουν μεταξύ των μερών είναι τέτοιες ώστε το ένα από αυτά να είναι σε θέση να κυριαρχεί επί της θέλησης του άλλου και να επωφελείται από τη θέση αυτή για να εξασφαλίσει αθέμιτο όφελος έναντι του άλλου.
(2)Ειδικότερα και χωρίς επηρεασμό της πιο πάνω αρχής, θεωρείται ότι είναι σε θέση να κυριαρχεί επί της θέλησης άλλου, κάθε πρόσωπο το οποίο- (α) έχει πραγματική ή προφανή εξουσία επί του άλλου ή βρίσκεται σε σχέση εμπιστοσύνης έναντι του άλλου~ ή (β) καταρτίζει σύμβαση με πρόσωπο, του οποίου η πνευματική ικανότητα είναι προσωρινά ή μόνιμα επηρεασμένη λόγω ηλικίας, ασθένειας ή πνευματικής ή σωματικής κατάπτωσης.
(3)Όταν πρόσωπο το οποίο είναι σε θέση να κυριαρχεί επί της θέλησης άλλου, συμβάλλεται μαζί με αυτόν, και η συναλλαγή φαίνεται από μόνη της ή από τα αποδεικτικά στοιχεία που προσάχθηκαν, ότι είναι υπέρμετρα επαχθής, το βάρος απόδειξης ότι η σύμβαση δεν συνάφθηκε συνεπεία ψυχικής πίεσης φέρει το πρόσωπο που είναι σε θέση να κυριαρχεί επί της θέλησης του άλλου.» Το δόγμα της ψυχικής πίεσης αναλύθηκε από το Δικαστή κ. Καλλή στην υπόθεση Ιωάννου ν. Χαραλαμπίδου
(1998)1 Α.Α.Δ. 555 όπου υιοθετήθηκε απόσπασμα από το σύγγραμμα Chitty on Contract, 27η έκδοση, παρ. 7-024, και αναφέρθηκαν τα εξής: «Η ψυχική πίεση συνιστά δόγμα του δικαίου της επιείκειας και καλύπτει περιπτώσεις όπου υπάρχουν ειδικές σχέσεις και επίσης περιπτώσεις εξαναγκασμού, επιβολής ή πίεσης έξω από τις ειδικές σχέσεις. Σύμφωνα με το κοινοδίκαιο, η παρουσία καταναγκασμού παραδοσιακά δικαιολογείτο, για το λόγο ότι ο εξαναγκασμός εμπόδιζε το συγκεκριμένο μέρος από τη λήψη πλήρους και ανεξάρτητης απόφασης να συμβληθεί. Σύμφωνα όμως με το δίκαιο της επιείκειας, η εφαρμογή του δόγματος της ψυχικής πίεσης (equitable doctrine of undue influence) είχε σκοπό μάλλον να διασφαλίσει ότι δεν επιτρέπεται σε κανένα πρόσωπο να κρατήσει το όφελος του δικού του δόλου ή της παράνομης πράξης του.» Όπως επίσης αναφέρθηκε στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Φυλάξεως ν. Ουρανίας Κώστα Πουλλά κ.α.
(2004)1 Α.Α.Δ. 961 στην οποία παρέπεμψε ο κ. Παύλου: «Οι συμβάσεις που είναι ακυρώσιμες λόγω ψυχικής πίεσης ταξινομούνται σε δύο κατηγορίες. Στην πρώτη κατηγορία περιλαμβάνονται οι συμβάσεις στις οποίες δεν υπάρχει το στοιχείο της ειδικής σχέσης μεταξύ των μερών, ενώ η δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει τις συμβάσεις στις οποίες υπάρχει ακριβώς μια τέτοια ειδική σχέση. Στην πρώτη περίπτωση η ψυχική πίεση πρέπει να αποδεικνύεται ως ένα πραγματικό γεγονός από το συμβαλλόμενο που αξιώνει την ακύρωση της σύμβασης. Στην δεύτερη, η ψυχική πίεση τεκμαίρεται ότι υπάρχει και το μέρος στο οποίο έχει εναποτεθεί η εμπιστοσύνη, έχει το βάρος να δείξει ότι αυτός που τον εμπιστεύθηκε και τώρα επιδιώκει την ακύρωση της σύμβασης, ενήργησε οικειοθελώς υπό την έννοια ότι ήταν ελεύθερος και καλά πληροφορημένος να προβεί ο ίδιος σε ανεξάρτητη εκτίμηση της ωφελιμότητας της σύμβασης.» Το γεγονός ότι ο Ενάγων και ο Μ.Υ.1 ήταν μέλη στον ίδιο σύλλογο και μέλη της ΕΔΟΝ και ο Μ.Υ.1 κάλεσε τον Ενάγοντα στο γάμο της κόρης του, καταδεικνύει ότι ήταν γνωστοί και είχαν φιλική σχέση αλλά δεν μπορεί το γεγονός αυτό να θεωρηθεί ότι στοιχειοθετεί ειδική σχέση ώστε να κυριαρχεί επί της θέλησης του Ενάγοντα. Κατά συνέπεια ο Ενάγων έχει το βάρος απόδειξης της ψυχικής πίεσης που ισχυρίζεται ότι του ασκήθηκε εκ μέρους των μελών των Εναγομένων. Όπως ισχυρίζεται ο Ενάγων, οι αξιωματούχοι των Εναγομένων του ανέφεραν ότι ο λογαριασμός του Κυριάκου παρουσίαζε σημαντικές υπερβάσεις, πέραν των ΛΚ200.000, που ήταν αποτέλεσμα απλών παρατυπιών και λανθασμένης συνεννόησης των Εναγομένων και του Κυριάκου. Τον διαβεβαίωσαν, όπως ισχυρίζεται, ότι οι ίδιοι γνώριζαν τον τρόπο με τον οποίο μπορούσαν να αποκατασταθούν και να δικαιολογηθούν οι υπερβάσεις. Ήταν, όπως περαιτέρω ισχυρίζεται, κατηγορηματικοί ότι το θέμα σχετιζόταν με τυπικά και εσωτερικά θέματα των Εναγομένων, όμως εάν φαινόταν στα βιβλία των Εναγομένων, ο Κυριάκος θα αντιμετώπιζε άδικα κίνδυνο να χάσει τη δουλειά του και πιθανό πειθαρχικές και ποινικές κυρώσεις. Ο Ενάγων ισχυρίζεται επίσης ότι δεν γνώριζε για τα προβλήματα του Κυριάκου και έμαθε γι' αυτά το βράδυ της συνάντησης στο σπίτι του Κυριάκου στις 17.11.1999, η πρώτη ένδειξη της κατάχρησης του Κυριάκου φάνηκε εκείνο το βράδυ. Η σχέση του Ενάγοντα με τον Κυριάκο, όπως ο ίδιος την περιέγραψε, ήταν πολύ στενή. Ήταν ξαδέλφια, οι μητέρες τους ήταν αδελφές. Εφόσον είχαν τόσο στενή σχέση, δεν συνάδει με τη λογική να μην γνώριζε ο Ενάγων τα προβλήματα του Κυριάκου και να τα έμαθε το βράδυ της συνάντησης στις 17.11.
  1. Περαιτέρω όμως δεν αντέχει στη βάσανο της λογικής ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι το βράδυ της συνάντησης και ενώ ο Κυριάκος έκλαιγε και διεφάνηκε η πρώτη ένδειξη κατάχρησης και του ζήτησαν να δεσμεύσει ΛΚ240.000 για να βοηθήσει τον Κυριάκο, δεν ρώτησε τι ακριβώς συμβαίνει και δεν ζήτησε λεπτομέρειες ούτε για το πώς θα διευθετείτο εσωτερικά το θέμα στη ΣΠΕ αφού αυτή ήταν κατά τον ισχυρισμό του η διαβεβαίωση. Ο Ενάγων είναι απόφοιτος πανεπιστημίου και στον ουσιαστικό χρόνο ήταν και συνεχίζει να είναι ο Δημοτικός Γραμματέας στο Δήμο Πολεμιδιών. Είναι πρόσωπο μορφωμένο με μια σημαντική επαγγελματική θέση. Δεν μπορεί να υποστηρίζει ότι δεν είχε αντίληψη και γνώση των γεγονότων και δεν γίνεται αποδεκτή η θέση του, όπως αναφέρω πιο πάνω, ότι δεν γνώριζε για τα προβλήματα του Κυριάκου. Ο Ενάγων στη μαρτυρία του ανέφερε ότι «τίποτε δεν έγινε με το ζόρι» και αυτό καταδεικνύει ότι η απόφαση του να δεσμεύσει το ποσό των ΛΚ240.000 πάρθηκε με ελεύθερη βούληση. Το εύρημα αυτό του Δικαστηρίου υποστηρίζεται και από το γεγονός ότι ενώ η συνάντηση έγινε στις 17.11.1999 η υπογραφή των εγγράφων δανείου και εγγύησης έγινε στις 22.11.1999 αφού στο μεταξύ, ο Ενάγων ρευστοποίησε μετοχές στο χρηματιστήριο και κατέθεσε το ποσό στους Εναγόμενους. Εάν η απόφαση του στις 17.11.1999 ήταν βεβιασμένη και δεν γνώριζε τι ακριβώς συνέβαινε και πάρθηκε κάτω από συναισθηματική φόρτιση, είχε το χρόνο να το ξανασκεφτεί και να αρνηθεί τη δέσμευση του ποσού των ΛΚ240.
  2. Δεν γίνεται επίσης αποδεκτός ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι οι αξιωματούχοι των Εναγομένων τον διαβεβαίωσαν ότι δεν υπήρχε κίνδυνος άδικης ποινικής ή πειθαρχικής δίωξης. Η λογική επιβάλλει ότι κάθε άνθρωπος θα σκεφτεί την πιθανότητα αυτή όταν πληροφορείται ότι η υπέρβαση αφορά ΛΚ240.000 και μάλιστα υπάρχουν ενδείξεις κατάχρησης, όπως ο Ενάγων ανέφερε, και το πρόσωπο που την διέπραξε έκλαιγε κατά τη συνάντηση τους. Δεν μπορεί επίσης να αντέξει τη βάσανο της λογικής ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι έμαθε τι ακριβώς έγινε όταν παρακολουθούσε τη διαδικασία εναντίον του Κυριάκου ενώπιον του Κακουργιοδικείου και ότι ουδέποτε μίλησε με τον Κυριάκο για το θέμα. Οι ισχυρισμοί αυτοί κρίνω ότι δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια και προβάλλονται από τον Ενάγοντα στην προσπάθεια του να αποδείξει τους ισχυρισμούς του για ψυχική πίεση. Για τους πιο πάνω λόγους, θεωρώ ότι ο Ενάγων δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγων αποδέχτηκε με ελεύθερη βούληση να δεσμεύσει το ποσό των ΛΚ240.000 για να βοηθήσει τον Κυριάκο, λόγω της στενής τους οικογενειακής και προσωπικής σχέσης, γνωρίζοντας τόσο τα προβλήματα του Κυριάκου όσο και τις συνέπειες που αντιμετώπιζε ο Κυριάκος. Η μαρτυρία του Μ.Υ.1 αμφισβητήθηκε έντονα από τον Ενάγοντα. Ο Μ.Υ.1 παραδέχτηκε στη μαρτυρία του ότι τιμωρήθηκε με ποινή φυλάκισης για αδικήματα που δεν αφορούν όμως την παρούσα υπόθεση. Το γεγονός αυτό δεν εμποδίζει από μόνο του ο μάρτυρας να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Θεωρώ όμως ότι ο Μ.Υ.1 είχε λόγο να διευθετηθεί το θέμα της υπέρβασης, αφού στον ουσιαστικό χρόνο ασκούσε καθήκοντα Γραμματέα - Διευθυντή των Εναγομένων και κρίνω ότι η μαρτυρία του δεν αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για το Δικαστήριο και ως εκ τούτου δεν θα ληφθεί υπόψη. Ισχυρίζεται περαιτέρω ο Ενάγων ότι τα έγγραφα που υπέγραψε ήταν χωρίς αντάλλαγμα και αντιπαροχή και εικονικά και υπογράφηκαν για διευκόλυνση των ίδιων των Εναγομένων. Στη μαρτυρία της η Μ.Υ.2 ανέφερε ότι ο Κυριάκος προσήλθε στις 22.11.1999 στο γραφείο της και υπέβαλε αίτηση δανείου. Λίγη ώρα αργότερα, ο Γραμματέας της ΣΠΕ την ενημέρωσε ότι η αίτηση εγκρίθηκε και μπορούσε να προχωρήσει στην ετοιμασία των εγγράφων για το δάνειο. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της Μ.Υ.2 σαν ειλικρινή και αξιόπιστη, αφού η μάρτυρας προέβη σε όλα τα διαβήματα μέσα στα πλαίσια της εργασίας της και της συνήθους διαδικασίας μη γνωρίζοντας τι είχε προηγηθεί της σύναψης του δανείου και κρίνω ότι η μάρτυρας είπε την αλήθεια για ό,τι περιήλθε σε γνώση της για τα επίδικα γεγονότα. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 11 στις 22.11.1999 ο Κυριάκος υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση δανείου ύψους ΛΚ240.000 για προσωπικούς λόγους. Η αίτηση εγκρίθηκε άμεσα όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 11 αλλά επιβεβαιώνεται και από το Τεκμήριο
  3. Όπως παραδέχεται ο Ενάγων, ο λογαριασμός του Κυριάκου παρουσίαζε υπέρβαση πέραν των ΛΚ200.
  4. Κατά λογική συνέπεια αλλά και σύμφωνα με τη μαρτυρία της Μ.Υ.2, το δάνειο που παραχωρήθηκε στον Κυριάκο στις 22.11.1999 είχε ως σκοπό την κάλυψη της υπέρβασης αυτής και αυτή ήταν η αντιπαροχή και δεν μπορεί ο Ενάγων να ισχυρίζεται εικονικότητα του δανείου. Στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Φυλάξεως ν. Ουρανίας Κώστα Πούλλα κ.α.
(2004)1 Α.Α.Δ. 961 αναφέρθηκε ότι: «Ασφαλώς και υπάρχει αντιπαροχή και αυτή είναι η προσπάθεια κάλυψης των ζημιών, που ήταν αποτέλεσμα των πράξεων του Στέλιου και βέβαια η πιθανότητα οι εφεσείοντες να μην προχωρήσουν δικαστικά εναντίον του Στέλιου προς είσπραξη της ζημιάς τους.» Όπως προκύπτει επίσης από το Τεκμήριο 15, ο Κυριάκος όχι μόνο αναγνωρίζει το δάνειο ημερομηνίας 22.11.1999 αλλά αναγνωρίζει και το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι άσκησαν το δικαίωμα συμψηφισμού που είχαν σε λογαριασμό τρίτου προσώπου σύμφωνα με την επιστολή Τεκμήριο 13, δηλαδή το λογαριασμό του Ενάγοντα. Παρά την αναγνώριση της εγκυρότητας του δανείου εκ μέρους του Κυριάκου ο οποίος δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και ο Ενάγων δεν ανέφερε ότι έχει οποιαδήποτε απαίτηση ή παράπονο εναντίον του, ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι το έγγραφο δεν πληροί τις προϋποθέσεις έγκυρης συμφωνίας δανείου, αφού δεν μονογράφονται οι σελίδες του Τεκμηρίου 1 και δεν φέρει υπογραφές και σφραγίδες των Εναγομένων. Εξετάζοντας για το θέμα αυτό τη μαρτυρία του Μ.Υ.3, τον οποίο κρίνω σαν ανεξάρτητο και αντικειμενικό μάρτυρα που είπε την αλήθεια για ό,τι περιήλθε σε γνώση του αφού δεν είχε καμιά εμπλοκή με τα επίδικα γεγονότα αλλά από τη θέση του στους Εναγόμενους είναι σε θέση να γνωρίζει τις διαδικασίες στη ΣΠΕ, παρατηρώ ότι, σύμφωνα με τη μαρτυρία αυτή, ήταν πρακτική των Εναγομένων που ίσχυε κατά τον ουσιαστικό χρόνο να μην υπογραφούν τέτοιου είδους συμφωνίες δανείων όπως η επίδικη και οι Εναγόμενοι θεωρούσαν πάντα, σύμφωνα με το μάρτυρα, τη συμφωνία δανείου του Κυριάκου έγκυρη και δεσμευτική. Είναι γεγονός ότι η πρακτική αυτή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σωστή διαδικασία, όμως τη συμφωνία δανείου Τεκμήριο 1 αναγνωρίζουν τόσο ο πρωτοφειλέτης Κυριάκος Κυριάκου όσο και οι Εναγόμενοι δανειστές και κατά συνέπεια δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μη έγκυρη. Δεν πρέπει να διαφεύγει το γεγονός ότι ο λογαριασμός του Κυριάκου παρουσίαζε υπέρβαση ΛΚ240.000 που δεν είχε εγκριθεί και γι' αυτό εξάλλου αντιμετώπιζε πρόβλημα. Είναι αυτή την υπέρβαση που συμφώνησαν οι Εναγόμενοι με τον Κυριάκο και ο Κυριάκος υπέγραψε το Τεκμήριο 1 αναγνωρίζοντας ουσιαστικά την υποχρέωση πληρωμής του ποσού αυτού στους Ενάγοντες. Με βάση τα πιο πάνω, είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι η παράλειψη των Εναγομένων να υπογράψουν τη συμφωνία Τεκμήριο 1 δεν επηρεάζει την εγκυρότητα της συμφωνίας, έστω και αν αυτή η παράλειψη δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ορθή πρακτική. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι οι Εναγόμενοι μέσω των αξιωματούχων τους τον εξαπάτησαν αναφέροντας του ότι η δέσμευση του ποσού των ΛΚ240.000 θα ήταν για μικρό χρονικό διάστημα, αφού θα διευθετούνταν άμεσα οι παρουσιαζόμενες ως υπερβάσεις στους λογαριασμούς του Κυριάκου. Το Τεκμήριο 1 αναφέρει ότι η εταιρεία, δηλαδή η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πολεμιδιών χορηγεί στον οφειλέτη, δηλαδή τον Κυριάκο, δάνειο και/ή πίστωση και/ή άλλου είδους διευκολύνσεις μέχρι του ποσού των ΛΚ240.000 σε τρεχούμενο λογαριασμό που άρχιζε από τις 22.11.1999 και έληγε στις 21.11.2009. Σύμφωνα επίσης με τη μαρτυρία της Μ.Υ.2, δεν υπήρχαν μηνιαίες πληρωμές για τη διευκόλυνση αυτή. Στο Τεκμήριο 1 καταγράφεται ξεκάθαρα ότι η όποια διευθέτηση δεν θα ήταν για σύντομο διάστημα αλλά για δέκα χρόνια και είναι αυτή την υποχρέωση του Κυριάκου που ο Ενάγων εγγυήθηκε και για την οποία υπέγραψε την ίδια ημέρα εξουσιοδότηση κατάσχεσης της εγγύησης. Η περίπτωση να ήταν για σύντομο διάστημα η εγγύηση του Ενάγοντα ήταν εάν ο Κυριάκος παρουσίαζε άλλες εξασφαλίσεις, κάτι που δεν φαίνεται να έγινε. Η υποχρέωση αυτή ήταν του Κυριάκου ο οποίος, όπως αναφέρω και πιο πάνω, απουσιάζει από τη διαδικασία. Οι Εναγόμενοι για όλο το χρονικό διάστημα των δέκα χρόνων δεν είχαν καμία απαίτηση εναντίον του Ενάγοντα, όπως ο Ενάγων ισχυρίζεται, αφού η συμφωνία την οποία ο Ενάγων εγγυήθηκε δεν είχε ακόμη λήξει και ως εκ τούτου δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος οι Εναγόμενοι να προβούν σε διαβήματα. Σύμφωνα με την εξουσιοδότηση κατάσχεσης κατάθεσης ημερομηνίας 22.11.1999 ο Ενάγων εξουσιοδοτούσε τους Εναγόμενους αμετάκλητα να κατάσχουν καθ' οιονδήποτε χρόνο και κατά την απόλυτη τους κρίση το ποσό των καταθέσεων του για την εξόφληση οποιουδήποτε ποσού του δανείου και οι Εναγόμενοι στις 30.07.2008 ασκώντας αυτό το δικαίωμα τους συμψήφισαν το ποσό της εγγύησης με το ποσό του δανείου του Κυριάκου. Στις 11.2.2009 ο Κυριάκος υπέγραψε με τους Εναγόμενους τη συμφωνία Τεκμήριο 15 και αποδέχτηκε το συμψηφισμό που έγινε και οι Εναγόμενοι κατέσχαν διάφορα ποσά που βρίσκονταν σε πίστη διαφόρων λογαριασμό του Κυριάκου όπως και σε λογαριασμό τρίτου προσώπου το οποίο δέσμευσε προς όφελος των Εναγομένων. Με την υπογραφή της συμφωνίας αυτής, ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι έχει απαλλαγεί της δικής του εγγύησης. Το Τεκμήριο 15 υπογράφτηκε μετά τον συμψηφισμό του ποσού της εγγύησης με το ποσό του δανείου, όπως οι Εναγόμενοι είχαν δικαίωμα σύμφωνα με την εξουσιοδότηση κατάσχεσης κατάθεσης που υπέγραψε ο Ενάγων. Η συμφωνία Τεκμήριο 15 αφορούσε την πληρωμή του υπόλοιπου ποσού που παρέμενε οφειλόμενο από τον Κυριάκο και δεν επηρεάζει, κατά την κρίση μου, με οποιοδήποτε τρόπο ούτε απαλλάσσει τον Ενάγοντα από τη δική του εγγύηση. Ο Ενάγων διαμαρτύρεται για τη συμπεριφορά των Εναγομένων αλλά σε καμία περίπτωση δεν αναφέρθηκε στην υποχρέωση του Κυριάκου να εξοφλήσει το δάνειο προς τους Εναγόμενους ώστε να αποδεσμεύσει και τη δική του εγγύηση. Είναι κατανοητή η αντίδραση του Ενάγοντα όταν αντιλήφθηκε ότι οι Εναγόμενοι ρευστοποίησαν το ποσό της κατάθεσης που ο ίδιος δέσμευσε προς όφελος των Εναγομένων και για εγγύηση του δανείου προς όφελος του Κυριάκου Κυριάκου. Αυτό όμως ήταν το αποτέλεσμα των δικών του δεσμεύσεων με βάση την υπογραφή της εγγύησης αλλά και της παράλειψης του Κυριάκου να τηρήσει τις δικές του υποχρεώσεις και να εξοφλήσει το δάνειο ή έστω να εξεύρει άλλες εγγυήσεις ώστε να αποδεσμεύσει τον Ενάγοντα. Ως εκ τούτου και για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω, θεωρώ ότι ο Ενάγων απέτυχε να αποδείξει τους ισχυρισμούς του και η απαίτηση του εναντίον των Εναγομένων απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον του Ενάγοντα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Action/Final Αναφορά: Εγγύηση δανείου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.