A.C. DEMETRIOU DEVELOPERS LTD ν. OLGA VASILEVA KOROTS, Αρ. Αγωγής: 6384/10, 6/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A519 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Δημητρίου-Παναγή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6384/10 Μεταξύ: A.C. DEMETRIOU DEVELOPERS LTD Ενάγουσα Και OLGA VASILEVA KOROTS Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 03.11.2016 αναφορικά με τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 06.12.2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Μ. Γαβριηλίδης Για Εναγόμενη-Καθ'ής η αίτηση: κα Περσεφόνη Ιωάννου για Ανδρέας Μ. Σοφοκλέους & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε μέσω ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος στις 29/12/
- Με βάση αυτό οι ενάγοντες αξιώνουν από την εναγομένη ποσό εις €11.018,46σ ως υπόλοιπο αξίας πώλησης οικίας με βάση αγοραπωλητήριο έγγραφο. Η εναγομένη καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση στην πιο πάνω αξίωση δια της οποίας αρνείται την ύπαρξη οιουδήποτε υπολοίπου ενώ ισχυρίζεται την πλήρη εξόφληση του τιμήματος πώλησης. Με την δε ανταπαίτηση της αξιώνει ποσό ύψους €40.906,54σ. Συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι οι Ενάγοντες την παραπλάνησαν και ασκώντας ψυχική πίεση σε αυτήν έλαβαν επιταγή την οποία η ίδια έλαβε από το Υπουργείο Οικονομικών ως ειδική χορηγία για την αγορά της οικίας ενώ περαιτέρω τους έδωσε ποσό ύψους €25.000= σε μετρητά χωρίς απόδειξη και ενώ δεν το όφειλε. Η πλευρά των Εναγόντων καταχώρησε την απάντηση στην Υπεράσπιση και την υπεράσπισης της στην Ανταπαίτηση στις 11/09/2012 ενώ η δικογραφία συμπληρώθηκε στις 20/09/2012 με την καταχώρηση της Απάντησης στην Υπεράσπιση της Ανταπαίτησης. Η πορεία της αγωγής μέχρι και σήμερα αποτελείται από αλλαγές δικηγόρων εκ μέρους της εναγομένης, αίτηση για απόρριψη λόγω μη προώθησης της αγωγής, αποκαλύψεις εγγράφων από εκατέρωθεν τις πλευρές ενώ η ακρόαση αναβλήθηκε επανειλημμένα λόγω έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου. Στις 27/5/2016 η ακρόαση αναβλήθηκε κατόπιν αιτήματος των Εναγόντων και επαναορίστηκε για τις 6/10/
- Στις 3/11/2016 οι Ενάγοντες καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση δια της οποίας εξαιτούνται τα κάτωθι: Α. Διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται η Έκθεση Απαίτησης με την προσθήκη στην υφιστάμενη παράγραφο 4 της έκθεσης απαίτησης της φράσης «πλέον Φ.Π.Α.» η οποία θα γίνει ως ακολούθως: «Η εναγομένη δυνάμει προφορικής και/ή γραπτής συμφωνίας με την ενάγουσα εγγυήθηκε βάση του αγοραπωλητηρίου με ημερ. 28/09/2009 και ανέλαβε την υποχρέωση να καταβάλει αντίτιμο ύψους €169.500,00, πλέον Φ.Π.Α.» Β. Οιονδήποτε περαιτέρω Διάταγμα ήθελε κρίνει εύλογο το Δικαστήριο. Γ. Διάταγμα όπως τα έξοδα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αγωγής. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25 Θ.1-6, Δ.48, Θ.1-4, 7, 9, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας αρ. 30 και στη σύμφυτη εξουσία του δικαστηρίου. Η αίτηση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση του Χριστάκη Δημητρίου, ενός εκ των διευθυντών της Ενάγουσας ο οποίος αναφέρει ότι εκ παραδρομής και/ή εκ λάθους δεν αναγράφηκε εξ' αρχής το ΦΠΑ ως ποσό περιλαμβανόμενο στην συμφωνία ενώ το ποσό που αντιστοιχεί σε αυτό ήδη αξιώνεται στην απαίτηση τους. Στο στάδιο που υποβάλλεται η αίτηση δεν θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στην εναγομένη καθότι ακόμα δεν έχει ξεκινήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η αιτούμενη τροποποίηση θα πρέπει να επιτραπεί καθότι ανταποκρίνεται με τα πραγματικά γεγονότα και είναι προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης αυτά να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην πιο πάνω αίτηση, η εναγόμενη - καθ'ής η αίτησης καταχώρησε ειδοποίηση περί της πρόθεσης ένστασης της η οποία συνοδεύεται και στηρίζεται στα όσα αναφέρει η Μαρίνα Περικλέους, Δικηγόρος, στο Δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την εναγομένη. Σύμφωνα με την ένστασης της η εναγόμενοι προβάλλει και επικαλείται τους κάτωθι λόγους: Α) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Β) Τα όσα επιχειρεί ο Ενάγοντας να εισάγει με την παρούσα αίτηση ήταν εις γνώση του Ενάγοντα πριν το χρόνο καταχώρησης της αγωγής αλλά και αμέσως μόλις καταχωρήθηκε η Υπεράσπισης της Εναγομένης και αλλάζουν την γραμμή της αγωγής αλλά και της Υπεράσπισης της Καθ' ης η Αίτηση. Γ) Η παρούσα αίτηση υποβάλλεται σε πολύ καθυστερημένο στάδιο και επιδρά αρνητικά στα δικαιώματα της Εναγόμενης/Καθ' ης η Αίτηση. Δ) Η παρούσα αίτηση γίνεται κακόπιστα και παραβλάπτει τα δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτησης/Εναγόμενης. Ε) Η διαγωγή του Ενάγοντα/Αιτητή αποτελεί κατάφωρη περιφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων της Καθ' ης η Αίτηση. ΣΤ) Η καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης είναι αδικαιολόγητη. Ε) Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος λαμβανομένης υπόψιν της όλης διαγωγής του αιτητή, θα αποτελούσε μέτρο υπονόμευσης της απονομής της δικαιοσύνης και της ανάγκης για ταχεία διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων και θα παραβίαζε το συνταγματικό δικαίωμα της Καθ' ης η Αίτηση για εκδίκαση της υποθέσεως της. Ζ) Ο αιτητής με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του δεν προσκόμισε εύλογο λόγο για την καθυστέρηση που υπέδειξε μέχρι σήμερα στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης ούτως ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια. Η ένσταση βασίζεται επί των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 Θ.1-6, Δ.48 Θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9, Δ.64 Θ.1 καθώς και εις την πρακτική και διακριτική ευχέρεια των Δικαστηρίων μας. Η ενόρκως δηλούσα στην δήλωση της ουσιαστικά επαναλαμβάνει και αναλύει με περισσότερη λεπτομέρεια τα όσα αναφέρονται ως λόγοι ένστασης. Σύμφωνα με αυτή κυριότερος λόγος για απόρριψη της αίτησης αποτελεί η κακοπιστία και αδικαιολόγητη καθυστέρηση από πλευράς των αιτητών καθότι από την καταχώρηση της Υπεράσπισης της εναγομένης και της αναφοράς σε αυτήν για πλήρη εξόφληση του ποσού οι ενάγοντες θα μπορούσαν να εντοπίσουν την ισχυριζόμενη παράλειψη και όχι τόσα χρόνια μετά. Ο λόγος της καθυστέρησης δεν δίδεται και αρκούνται οι αιτητές στο να επικαλεστούν λάθος και/ή παραδρομή. Παρά το ότι η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ακόμα ξεκινήσει η προσθήκη την οποία οι αιτητές επιθυμούν να εισαγάγουν ήταν γνωστή σε αυτούς εξ' αρχής και εν πάση περιπτώσει μπορούσαν να αναφέρουν αυτή στην απάντηση στην υπεράσπιση τους πράγμα που παρέλειψαν να κάνουν. Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας αίτησης διεξήχθη επί την βάση των ενόρκων δηλώσεων των μερών στην αίτηση και ένσταση και αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι έχουν καταθέσει γραπτές αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων έχω διεξέλθει. Επίσης έχω μελετήσει το σύνολο της μαρτυρίας εις την οποία με παρέπεμψαν, ως εκ τούτου κρίνω ότι παρέλκει η παράθεση αυτούσιων των αγορεύσεων τους στην παρούσα απόφαση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχουν θέσει τις αρχές που αφορούν τα ζητήματα τροποποίησης ενός δικογράφου. Το δικαιοδοτικό πλαίσιο για την έκδοση διατάγματος τροποποίησης είναι η Διαταγή 25, Θ.
- (σημειώνω εδώ ότι η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στην Δ.25 ως αυτή ίσχυε πριν την τελευταία τροποποίηση). Εκείνο που είναι άμεσα και εύκολα αντιληπτό είναι ότι το ζήτημα της τροποποίησης ενός δικογράφου και το κατά πόσο αυτή θα επιτραπεί, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχουν καθιερωθεί αλλά πάντοτε σε συσχετισμό με τα ιδιαίτερα και ξεχωριστά γεγονότα και περιστατικά κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. Στην υπόθεση Φοινιώτης ν. Greenman Navigation
(1989)1 (E) A.A.Δ.33, τέθηκαν καθαρά οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε αιτήσεις τροποποίησης. Συγκεκριμένα στη σελίδα 36 της πιο πάνω απόφασης αναφέρονται τα πιο κάτω: «Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψιστούν ως εξής:
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντίδικου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο Αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη». Ανατρέχοντας στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, εντοπίζει κανείς ότι η σύγχρονη τάση σε αιτήσεις τροποποίησης παρατηρείται να είναι φιλελεύθερη (βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Νίκου Κ. Σιακόλα,
(2002)1 (Α) ΑΑΔ 223). Στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν Αθηναϊδος Ι. Χριστοδούλου κ.α
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, λέχθηκε ότι η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης ή αβλεψίας, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με έξοδα (βλ. SABA & Co. (T.M.P) v T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426). Η πιο πάνω βεβαίως αρχή περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ. ν. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου τονίστηκε ότι το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Αναφορικά με το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση, ζήτημα που κρίνω ότι οφείλω να εξετάσω στην παρούσα περίπτωση με προσοχή, με δεδομένο ότι η αίτηση καταχωρήθηκε σχεδόν 6 χρόνια μετά την καταχώρηση της αγωγής, παραπέμπω στην υπόθεση Astor Co. κ.α. ν. Α & G Leventis Ltd κα
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, στην οποία λέχθηκε ότι σε αιτήσεις για τροποποίηση δικογράφων ο παράγοντας χρόνος είναι μεν σχετικός και συνεκτιμάται ως λογική απόρροια του άρθρου 30
(2)του Συντάγματος, εάν και ο παράγοντας αυτός δεν είναι καθοριστικός υπό την έννοια ότι δεν πρέπει από μόνος του να οδηγεί σε απόρριψη. Φυσικά το σημαντικό δεν είναι η ευρύτητα του χρόνου που διέρρευσε, γιατί διαφορετικά θα ήταν άσκοπη η ενασχόληση με το θέμα, αλλά το χρονικό σημείο που ο αιτητής διαπίστωσε την αναγκαιότητα της τροποποίησης και ο χρόνος που επέλεξε για να δράσει προς αυτή την κατεύθυνση. Αποτελεί θέση αιτητών ότι η τροποποίηση καθίσταται αναγκαία ώστε να τεθεί το όλο πλαίσιο της αξίωσης του ενώ η παράλειψη αναφοράς σε επιπλέον της απαίτησης ποσό για τον Φ.Π.Α οφείλεται σε παραδρομή και/ή λάθος. Συνεπακόλουθα αυτό που προκύπτει και μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ότι το ζήτημα αυτό ήταν στην γνώση των αιτητών εξ' αρχής και εκ λάθους δεν περιλήφθηκε. Το γιατί δεν εντοπίστηκε αυτό το λάθος ενωρίτερα και με δεδομένο ότι η αγωγή ορίστηκε επανειλημμένα για ακρόαση δεν αναφέρεται. Βεβαίως ο παράγοντας χρόνος και γνώση δεν εξετάζονται αυτοτελώς και ανεξάρτητα από τους λοιπούς παράγοντες αλλά πάντοτε σε συνάρτηση με τον παράγοντα της ζημιάς που πιθανόν υποστεί η άλλη πλευρά και τον παράγοντα της ύπαρξης η μη κακοπιστίας. Στο σημείο αυτό παραπέμπω στην απόφαση IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.α, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, ημερ.20/03/2014 όπου αναφέρθηκαν τα κάτωθι: «Έχουν ήδη παρατεθεί οι βασικές αρχές, οι οποίες και συνιστούν τον γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση ζητήματος τροποποίησης δικογράφων. Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου,
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου,
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. v. A.G. Leventis κ.α.,
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, SABA & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents,
(1994)1 A.A.Δ. 426, Ιωάννης Νικολάου v. Ζωής Μυλτιάδους κ.ά,
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005). Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ΄εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. και United Sea Transport Ltd v. Zakou
(1980)1 A.Α.Δ. 501, 510). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.» Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές θα προχωρήσω κατωτέρω να εξετάσω την παρούσα αίτηση, στα πλαίσια πάντοτε των δικών της περιστατικών. Σε σχέση με τον χρόνο υποβολής του αιτήματος και λαμβάνοντας υπόψη μου τους λόγους ένστασης που αφορούν αυτόν σημειώνω ότι αυτοτελώς εξεταζόμενος ο λόγος αυτός δεν κρίνω ότι συνιστά κώλυμα στην έκδοση του διατάγματος. Αναμφίβολα υπήρξε μια μεγάλη καθυστέρηση στην προώθηση του αιτήματος λαμβάνοντας υπόψη μου ότι η αίτηση καταχωρήθηκε σχεδόν 6 χρόνια μετά την καταχώρηση της αγωγής. Περαιτέρω όμως η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ξεκινήσει και υπάρχει η δυνατότητα να δοθούν τέτοιες οδηγίες ώστε η περαιτέρω διαδικασία να προχωρήσει τάχιστα και χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση. Σε συνάρτηση τώρα με την ζημιά που πιθανόν υποστεί η πλευρά της εναγομένης καταλήγω ότι αυτή δύναται να αποζημιωθεί με χρήμα και ανάλογη διαταγή ως προς τα έξοδα. Η εναγομένη θα έχει την δυνατότητα να θέσει εκ νέου την υπεράσπιση της και να απαντήσει στον νέο ισχυρισμό που τίθεται. Εκτός από την περαιτέρω καθυστέρηση, που ως ανέφερα ανωτέρω, δύναται να μειωθεί και/ή ελαχιστοποιηθεί με σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου, δεν έχω εντοπίσει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση καμία άλλη αναφορά που να δικαιολογεί την θέση για ανεπανόρθωτη ζημιά της εναγομένης. Επιπλέον σημειώνω ότι δεν θα μπορούσα να προχωρήσω με την εξέταση της αίτησης χωρίς να λάβω υπόψη μου το τι ουσιαστικά επιχειρείται να εισαχθεί. Με βάση το αίτημα για τροποποίηση η εισαγωγή αφορά την προσθήκη στο ισχυριζόμενο ποσό συμφωνίας, του Φ.Π.Α. Η θέση αυτή δεν αλλάζει την βάση της αγωγής, ως η θέση της εναγομένης, η οποία παραμένει ως είχε, ήτοι υπόλοιπο δυνάμει αγοραπωλητηρίου εγγράφου. Η ισχυριζόμενη θέση ότι το ποσό αγοράς έφερε και Φ.Π.Α θα εξεταστεί κατά το στάδιο της ακρόασης κατά πόσο ευσταθεί ή όχι, και θα αξιολογηθεί, και όχι σε αυτό το στάδιο. Η αποστέρηση της δυνατότητας εισαγωγής αυτού του ισχυρισμού ενδέχεται να αποκλείσει την παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλου του φάσματος της διαφοράς μέσα από τις εκατέρωθεν θέσεις. Η παράθεση στα δικόγραφα όλων των θέσεων και ισχυρισμών, που θα δώσει την δυνατότητα να παρουσιαστεί και έπειτα μαρτυρία κατά την ακρόαση, θα έχει ως αποτέλεσμα την εξυπηρέτηση της απονομής της δικαιοσύνης που είναι και το κυρίαρχο στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο, προσδοκώντας στην τελεσιδικία μεταξύ των διαδίκων. Έχω περαιτέρω εξετάσει τους λόγους ένστασης που άπτονται της ισχυριζόμενης κακοπιστίας από μέρους των αιτητών και καταλήγω ότι δεν έχω διαπιστώσει οποιοδήποτε λόγο γιατί αυτή να υφίσταται. Η καθυστέρηση από μόνη της στην υποβολή του αιτήματος δεν συνάγεται αυτόματα και δίχως άλλο εύρημα κακοπιστίας και/ή κατάχρησης των δικαστικών διαδικασιών. Οι λόγοι ένστασης οι οποίοι αναφέρονται και στην ένορκη δήλωση είναι όσον αφορά το ζήτημα αυτό γενικοί και χωρίς εξειδίκευση με αναφορά σε γεγονότα που να τους στηρίζουν. Συνυπολογίζοντας όλα τα ανωτέρω, κρίνω ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αίτησης, έστω και σε αυτό το στάδιο. Ως εκ τούτου, εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ως η παράγραφος Α της Αίτησης. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από σήμερα. Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση να καταχωρηθεί εντός περαιτέρω 10 ημερών από την καταχώριση και επίδοση της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση να καταχωρηθεί εντός περαιτέρω 5 ημερών από την καταχώριση και επίδοση της Υπεράσπισης και τυχόν απάντηση στην υπεράσπιση της ανταπαίτησης να καταχωρηθεί εντός περαιτέρω 3 ημερών από την καταχώρηση και επίδοσης της Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση. Το Διάταγμα να πληρωθεί σήμερα και να συνταχθεί άμεσα. Αναφορικά με τα έξοδα και έχοντας υπόψη το χρόνο που έχει υποβληθεί η παρούσα αίτηση, τους λόγους για τους οποίους υποβλήθηκε αλλά και όλα τα περιστατικά της υπόθεσης, κρίνω ότι αυτά θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ της εναγομένης - καθ' ής η αίτηση. Ως εκ τούτου, τα έξοδα της παρούσας αίτησης καθώς επίσης και όλα τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης - καθ'ής η αίτηση και εναντίον των εναγόντων - αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.).......... Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο