← Κύπρος

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ν. ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 2330/10, 9/11/2016

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ν. ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 2330/10, 9/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A469 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2330/10 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ Ενάγοντας και ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγόμενη ...... 9 Νοεμβρίου,

  1. Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα: κ. Παύλος Αγγελίδης για Π. Αγγελίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε.. Για την εναγόμενη: κα Κάτια Κακουλλή για CHRYSSES DEMETRIADES & CO. LLC.. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ανάληψη θέσης "Marketing Officer" από τον ενάγοντα στην Πολυκλινική Υγεία (η οποία ανήκει στην εναγόμενη εταιρεία) στις 4.7.2008 δεν είχε αίσια έκβαση, αφού ο ενάγοντας, απολύθηκε από την εργασία του και μάλιστα χωρίς προειδοποίηση, στις 2.11.
  2. Εκεί ακριβώς ξεκινά και η ουσία της παρούσας διαφοράς. Ας τη δούμε με περισσότερη λεπτομέρεια, ως αναφύεται μέσα από τις έγγραφες προτάσεις των μερών. Σύμφωνα λοιπόν με την τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης του ενάγοντα, στις 4.7.2008 υπεγράφη συμφωνία εργοδότησης μεταξύ της εναγόμενης και του ιδίου, με την οποία αναλάμβανε θέση Διευθυντή Marketing (εφεξής η Συμφωνία). Ήταν ρητός όρος της Συμφωνίας, ότι, μετά την εξάμηνη δοκιμαστική περίοδο, θα μπορούσε να τερματιστεί από τους συμβαλλόμενους, μόνο όπως προβλέπεται στη σχετική νομοθεσία. Ήταν επίσης ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της Συμφωνίας, ότι, ο μισθός του, θα αυξανόταν κατά 3% ετησίως και ότι η εργοδότηση του θα ήταν ισόβια (δηλαδή μέχρι το 65ον έτος της ηλικίας του). Κατά παράβαση της πιο πάνω Συμφωνίας, η εναγόμενη στις 2.11.2009 τον απέλυσε παράνομα, προβάλλοντας την αβάσιμη και/ή ψευδή δικαιολογία του πλεονάζοντος προσωπικού. Του γεγονότος τούτου, προηγήθηκε σοβαρή υπόσκαψη του έργου και του επαγγελματισμού του ενάγοντα από ιατρούς - μέλη του Δ.Σ. της εναγόμενης. Κατά τον χρόνο της απόλυσης του, οι απολαβές του ήταν €2.832,50 μηνιαίως. Για το έτος 2009, η εναγόμενη αρνήθηκε να του καταβάλει την αναλογία του 13ου μισθού. Από τις 2.12.2009, ήτοι ένα μήνα μετά την απόλυση του και μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης του δικογράφου στις 18.6.2015 (τουλάχιστον), ο ενάγοντας, εργάστηκε σε άλλη ιδιωτική επιχείρηση με μηνιαίες απολαβές €2.176,
  3. Ο ενάγοντας την ημέρα της απόλυσης του ήταν 42 ετών. Με δεδομένο ότι θα μπορούσε να είχε εργαστεί μέχρι την ηλικία των 65 ετών, θα ελάμβανε το συνολικό ποσό των €1.109.117,
  4. Το ποσό αυτό το αξιώνει στο Παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης, ζητώντας επιπλέον και τιμωρητικές αποζημιώσεις για παράβαση της Συμφωνίας. Εντούτοις, κατόπιν υπόδειξης του Δικαστηρίου που σχετιζόταν με θέμα δικαιοδοσίας, ο εναγόμενος, περιόρισε την αξίωση του στην κλίμακα €100.000 - €500.
  5. Σχετική είναι η καταχωρημένη στον φάκελο, επιστολή ημερ.12.2.2016 και το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ.2.3.
  6. Στον αντίποδα, η εναγόμενη, δέχεται τα περί πρόσληψης του ενάγοντα στη βάση της Συμφωνίας ημερ.4.7.2008, αν και χαρακτηρίζει τη θέση του ενάγοντα "Λειτουργός/Υπεύθυνος Marketing" και όχι "Διευθυντής", αλλά, αρνείται, ότι, είχε υποχρέωση εργοδότησης του μέχρι τα 65 του χρόνια. Η Συμφωνία, ισχυρίζεται, ήταν αορίστου χρόνου και θα μπορούσε να τερματιστεί από τους συμβαλλόμενους για οποιοδήποτε λόγο που προβλέπεται στη νομοθεσία, μεταξύ αυτών και για λόγους πλεονασμού. Πράγματι, λόγω αναδιοργάνωσης και/ή αλλαγές που αφορούσαν τη δομή και/ή τον τρόπο λειτουργίας της Κλινικής, καταργήθηκε το τμήμα Marketing - το οποίο δεν απέδωσε τα αναμενόμενα - και τερματίστηκαν οι υπηρεσίας του ενάγοντα, ο οποίος, ήταν ο μοναδικός υπάλληλος του εν λόγω τμήματος. Σε σχέση με τον τελευταίο μισθό του ενάγοντα παραδέχεται ότι ήταν €2.832,50, αλλά ισχυρίζεται, ότι κατά την αποχώρηση του (2.11.2009), έλαβε, όλα τα δικαιώματα και τους μισθούς του, περιλαμβανομένης και της αναλογίας του 13ου μισθού για το έτος
  7. Τελικώς, η εναγόμενη, ζητά απόρριψη της αγωγής του με έξοδα υπέρ της. Κατά την ακροαματική διαδικασία που ακολούθησε, έδωσαν προφορική μαρτυρία, ο ενάγοντας - Ανδρέας Διονυσίου (Μ.Ε.1) και το πρώην μέλος του Δ.Σ. και Διευθύνων Σύμβουλος της εναγόμενης - Σωκράτης Σωκράτους (Μ.Υ.1). Επιπλέον κατατέθηκαν τα εξής έγγραφα ως τεκμήρια: Τεκμήριο 1 Επιχειρηματικό Σχέδιο Τεκμήριο 2 Συμφωνία ημερομηνίας 4.7.2008 μαζί με επιστολή αποδοχής της θέσης ημερ.1.7.
  8. Τεκμήριο 3 Γραπτές Εισηγήσεις ημερομηνίας 23.2.2009 Τεκμήριο 4 Οικονομικός Πίνακας για την περίοδο 1.1.2008 μέχρι 31.12.2008 Τεκμήριο 5 Οικονομικός Πίνακας για την περίοδο 1.9.2009 μέχρι 30.10.2009 Τεκμήριο 6 Γραπτό υπόμνημα Δρ Γ. Ιωάννου ημερ. 7.2.2008 Τεκμήριο 7 Έντυπο με την ονομασία "New Generation in Medicine" Τεκμήριο 8 Έντυπο με την ονομασία "The Health Tourism Show 2008" Τεκμήριο 9 Ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 11.9.2009 Τεκμήριο 10 Διαφημιστικό φυλλάδιο Τεκμήριο 11 Δέσμη εντύπων που αφορούν την συμμετοχή της Πολυκλινκής Υγείας στο "Children's Festival" Τεκμήριο 12 Επιστολή ημερομηνίας 6.10.2009 Τεκμήριο 13 Επιστολή ημερομηνίας 23.9.2009 Τεκμήριο 14 Η σελίδα 30 της Εφημερίδας Reporter, ημερομηνίας 25.10.2015 με συνέντευξη του Δρ Γ. Ιωάννου Τεκμήριο 15 Επιστολή ημερομηνίας 2.11.2009 Τεκμήριο 16 Απόσπασμα ιστοσελίδας Πολυκλινικής Υγείας Τεκμήριο 17 Αγγελία για τη θέση Ιατρικού-Κλινικού Διευθυντή στην Πολυκλινική Υγεία Τεκμήριο 18 Έντυπο Ετήσιων Απολαβών για το έτος 2009 Τεκμήριο 19 Απόσπασμα πρακτικού ημερομηνίας 3.7.2007 Τεκμήριο 20 Απόσπασμα πρακτικού ημερομηνίας 28.8.2007 Τεκμήριο 21 Επιστολή ημερομηνίας 26.10.2012 Ο ενάγοντας (Μ.Ε.1) ως μέρος της κυρίως του εξέτασης υιοθέτησε μακροσκελή γραπτή δήλωση (έγγραφο Α). Σ' αυτή, μεταξύ άλλων, ισχυρίζεται, ότι, η εναγόμενη του πρόσφερε ανάλογη θέση και το 2007 αλλά δεν την αποδέχτηκε διότι θεώρησε πως χρειαζόταν νέο οργανόγραμμα και βελτίωση στον τομέα της επικοινωνίας Διεύθυνσης και προσωπικού. Κατά ή περί τον Ιούνιο του 2008 ωστόσο, του τηλεφώνησε ο Μ.Υ.1 και του ανάφερε ότι οι παρατηρήσεις του είχαν υλοποιηθεί και υπήρχε έτσι έδαφος για την μακροχρόνια εργοδότηση του. Η οικονομική πρόταση ήταν ελαφρώς βελτιωμένη αλλά εκείνο που τον ενδιέφερε περισσότερο ήταν η υλοποίηση της φιλοδοξίας του να καταστεί η Πολυκλινική, κορυφαίο περιφερειακό κέντρο. Έτσι αποδέχτηκε την πρόταση και υπεγράφη η Συμφωνία (τεκμήριο 2). Κατά την υπογραφή της Συμφωνίας, ελέχθη, ότι, η εργοδότηση ήταν μόνιμη, δηλαδή μέχρι τη συνταξιοδότηση του στα 65 του χρόνια. Άρχισε κανονικά εργασία και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο σε αρκετά εγχειρήματα για προώθηση του καλού ονόματος και των εργασιών της Πολυκλινικής. Παρόλα ταύτα ξεκίνησε μια αμφισβήτηση και υπόσκαψη της νέας τριμελούς διευθυντικής ομάδας, στην οποία, ανήκε και ο ίδιος, τόσο από μέλη του Δ.Σ όσο και από μέλη του προσωπικού. Φαίνεται, ότι, εφαλτήριο υπόσκαψης αποτέλεσε το γεγονός ότι η νέα διευθυντική ομάδα είχε τοποθετηθεί ιεραρχικά και μισθολογικά σε ψηλότερες και/ή παραπλήσιες βαθμίδες με άτομα που είχαν μεγαλύτερη υπηρεσία και «προσφορά». Αποκορύφωση αυτής της αμφισβήτησης ήταν η επιστολή/υπόμνημα του τότε Αντιπροέδρου του Δ.Σ. (και σήμερα Προέδρου) Δρ. Γ. Ιωάννου ημερ. 7.2.2008 (τεκμήριο 6) με την οποία, μεταξύ άλλων, χαρακτήριζε τη νέα διευθυντική ομάδα «άπειρη με υψηλούς μισθούς». Στην υπόσκαψη συμμετείχε και ο Δρ. Κωνσταντινίδης, ο οποίος ήταν μέλος του Δ.Σ. και ιατρικός Διευθυντής. Το εν λόγω πρόσωπο δεν είχε έδρα στην Πολυκλινική, ούτε τακτικό ωράριο και αρνείτο την οποιαδήποτε συνεργασία και επικοινωνία μαζί του. Η συμβολή του στο χρονικό διάστημα εργοδότησης του στην Πολυκλινική ήταν πολύ σημαντική. Μεταξύ άλλων, δημιούργησε - στην αγγλική γλώσσα - το έντυπο με την ονομασία «a new generation in medicine» (τεκμήριο 7), το οποίο ήταν απαραίτητο για συμμετοχή της Πολυκλινικής σε διεθνή ιατρική έκθεση (τεκμήριο 8), η οποία συμμετοχή, στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Σε συνεννόηση με τον Μ.Υ.1 και την επιχορήγηση συγκεκριμένης εταιρείας, διοργάνωσε στις 14 και 15.9.2009, δωρεάν εξέταση PSA (προστάτη) για το κοινό. Αυτή ήταν μια τεράστια προβολή για το κοινωνικό πρόσωπο της Πολυκλινικής. Συμμετείχε στις αρχικές επαφές με τα υπουργεία Άμυνας και Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου για την ανάθεση στην Πολυκλινική της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης του προσωπικού των Βρετανικών Βάσεων. Το εγχείρημα αυτό, μετά την αποχώρηση του, καρποφόρησε, αποφέροντας τεράστια οικονομικά οφέλη στην εναγόμενη. Συμμετείχε στην ανάπτυξη/σύσφιξη των σχέσεων της Πολυκλινικής με τη ρωσική κοινότητα, αφού κατά τη εργοδότηση του, μεταφράστηκε η ιστοσελίδα της Πολυκλινικής στα ρωσικά και παράλληλα μεταφράζονταν άμεσα οι νέες αναρτήσεις για ενημέρωση της κοινότητας. Συνέβαλε στη συμμετοχή της Πολυκλινικής σε διεθνές παιδικό φεστιβάλ στη Λεμεσό (τεκμήριο 11). Για τη συμβολή αυτή έλαβε προσωπική ευχαριστήρια επιστολή από τους διοργανωτές (τεκμήριο 12). Γενικώς, οι εργασίες της Πολυκλινικής λόγω και της δικής του συμβολής, αυξήθηκαν από το 2008-
  9. Παρά τις προσπάθειες αυτές και άλλες που ήταν υπό εκκόλαψη, η εναγόμενη, χωρίς ποτέ το Δ.Σ. να του δώσει την ευκαιρία να παρουσιάσει το έργο του, προχώρησε σε κατάργηση της θέσης και απόλυση του. Στην πραγματικότητα η απόλυση του ήταν παράνομη και έγινε για αλλότριους σκοπούς, αφού στην ουσία, δεν καταργήθηκε η εν λόγω θέση. Από το 2011 και εντεύθεν εμφανίζεται ως «Marketing Manager» στην ιστοσελίδα της Πολυκλινικής η κα Ελίνα Κεννέ (τεκμήριο 16). Ομοίως, σε ελάχιστο χρόνο μετά την απόλυση του (πριν το τέλος του 2009), πληρώθηκε θέση Ιατρικού Διευθυντή από τον κ. Χρίστο Ριαλά. Μετά την πρόσληψη του κ. Ριαλά, μέρος των καθηκόντων του, ανατέθηκαν στον κ. Ριαλά και μέρος σε άλλους υπεύθυνους και διευθυντές διαφόρων τμημάτων, πράγμα που αποδεικνύει, ότι, τα καθήκοντα του εξακολουθούσαν να υπάρχουν και να είναι απαραίτητα για τη λειτουργία της Πολυκλινικής. Στην πορεία του χρόνου, απολύθηκε ο κ. Ριαλάς ενώ η κα Κεννέ συνεχίζει να εργοδοτείται από την εναγόμενη. Τέλος, επισήμανε, ότι, μετά την απόλυση του από την εναγόμενη, παρέμεινε άνεργος για σχεδόν δύο χρόνια ενώ σήμερα εργοδοτείται στον προηγούμενη εργοδότη του με απολαβές περί του ενός τρίτου των απολαβών που είχε το
  10. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε, ότι, είναι ο Δρ. Χριστοφόρου (τότε Πρόεδρος της Πολυκλινικής) και ο Δρ. Κωνσταντινίδης που του ανάφεραν, ότι, η εργοδότηση του θα ήταν μέχρι τα
  11. Συγκεκριμένα κατά την αποδοχή της θέσης την 1.7.2007 (που οδήγησε στη μετέπειτα υπογραφή της Συμφωνίας) - η οποία συγκυριακά ήταν 2 ημέρες πριν τα γενέθλια του στις 3 Ιουλίου - οι προαναφερθέντες - στην παρουσία και του Μ.Υ.1 - του ανάφεραν, ότι, στόχος ήταν να γιορτάσουν μαζί τα γενέθλια του στην Πολυκλινική με τη συνταξιοδότηση του. Πέραν τούτου, πρόσθεσε, ένας οργανισμός του μεγέθους της εναγόμενης, δε δημιουργεί ευκαιριακές θέσεις. Αντίθετα, δίνει την εντύπωση, ότι, προσφέρει θέσεις για μακροχρόνια συνεργασία, μέχρι δηλαδή τη συνταξιοδότηση του προσληφθέντος. Σε σχέση με τις απολαβές του, δέχτηκε, ότι, κατά την αποχώρηση του από την εναγόμενη, του καταβλήθηκαν τα 11/12 της ετήσιας άδειας του για το 2009 και τα 11/12 του 13ου μισθού του για το
  12. Περαιτέρω του καταβλήθηκε ολόκληρος ο μισθός για τον μήνα Νοέμβριο, παρόλο που απολύθηκε στις 2 Νοεμβρίου και δεν εργάστηκε το υπόλοιπο του μήνα. Είναι εκ παραδρομής, διευκρίνισε, που περιλήφθηκε αντίθετος ισχυρισμός στην Έκθεση Απαίτησης. Σε υποβολή, ότι, η συνεργασία με την κα Κεννέ άρχισε στις 29.10.2012 (υπό ιδιότητα μάλιστα μόνο εξωτερικής συνεργάτιδας) και στις 2.4.2013 έγινε μόνιμος υπάλληλος, ο μάρτυρας απάντησε «δεν ξέρω». Τέλος, σε σχέση με τον ισχυρισμό του, ότι, έμεινε άνεργος για σχεδόν δύο χρόνια, διευκρίνισε, ότι, τούτο έγινε αργότερα και όχι αμέσως μετά την απόλυση του. Ένα μήνα μετά την απόλυση του, εργοδοτήθηκε στην εταιρεία Pierides Electrical με απολαβές €2.176,00 (ως αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης) αλλά αυτό διήρκησε μόνο 6-8 μήνες. Δεν θυμάται αν βρήκε, αμέσως, νέα δουλεία μετά την «Pierides». Τώρα πάντως εργάζεται στην HAPAP Trading με μηνιαίο μισθό €1.000 ακαθάριστα. Ο Μ.Υ.1 επίσης υιοθέτησε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως του εξέτασης (έγγραφο 2). Μεταξύ άλλων, ανέφερε, ότι, ήταν μέλος του Δ.Σ της Πολυκλινικής από το 1999-2013 και Διευθύνων Σύμβουλός από τον Μάιο του 2008 έως τον Ιούλιο του
  13. Απ' εκεί και πέρα, αναφέρθηκε στα της πρόσληψης του ενάγοντα το 2008 αλλά και στα όσα προηγήθηκαν το
  14. Το 2007 ανέφερε, προσφέρθηκε στον ενάγοντα μισθός £1.300, ο οποίος στους 6 μήνες, θα αυξανόταν σε £1.
  15. Ο ενάγοντας όμως ήθελε £1.750 και δεν αποδέχτηκε τη θέση. Κατ' ιδίαν του είχε αναφέρει ο ενάγοντας, ότι, απέρριψε τη θέση διότι η Διοίκηση ήταν πολύ συγκεντρωτική. Το 2008 και αφού η Πολυκλινική αναδιαρθρώθηκε σε μεγάλο βαθμό, του πρόσφεραν €2.750 (περίπου £1.600) και αποδέχτηκε. Ήταν παρών κατά την υπογραφή της Συμφωνίας (τεκμήριο 2) και ουδόλως ειπώθηκε ή αφέθηκε να νοηθεί στον ενάγοντα, ότι, η εργοδότηση του θα ήταν μέχρι το 65ον έτος της ηλικίας του. Ούτε και θα μπορούσε να ειπωθεί κάτι τέτοιο, αφού πέραν του ότι, επρόκειτο για ιδιωτική επιχείρηση με όλα τα ρίσκα που συνεπάγονται, η σύσταση τμήματος Marketing ήταν ένα καινούργιο εγχείρημα και δεν γνώριζε κανείς, πώς θα λειτουργούσε πρακτικά. Το εγχείρημα δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα και το τμήμα Marketing καταργήθηκε, όχι, διότι ο ενάγοντας δεν κατέβαλε φιλότιμες προσπάθειες αλλά διότι διαφάνηκε πως απαιτείτο ο χειρισμός να γίνεται από άτομο το οποίο να προέρχεται από τον τομέα της Ιατρικής Διοίκησης (Hospital Administration) και οι γιατροί να μπορούν να συνεννοούνται μαζί του σε γλώσσα κοινώς καταληπτή. Τη θέση αυτή, ανέλαβε ο κ. Ριαλάς. Τρία χρόνια μετά την απόλυση του ενάγοντα και συγκεκριμένα το 2012, λόγω διεύρυνσης των εργασιών της Πολυκλινικής, έκριναν ότι ο κ.Ριαλάς χρειαζόταν βοήθεια και έτσι συνεργάστηκαν με την κα Κεννέ, αρχικά ως εξωτερική συνεργάτιδα και έπειτα (τον Απρίλιο του 2013) την προσέλαβαν ως μόνιμη υπάλληλο. Τέλος, απέρριψε τη θέση του ενάγοντα, ότι, ήταν θύμα υπόσκαψης και κακοπροαίρετης κριτικής. Η όποια κριτική εξήγησε, δεν είχε καμία σχέση με την απόλυση του ενάγοντα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η συνεννόηση με τους γιατρούς δεν ήταν εύκολη, ούτε και για τον ίδιο, όταν ήταν Διευθύνων Σύμβουλος. Αυτός όμως είχε την εμπειρία των 10 χρόνων στο Δ.Σ. Ο ενάγοντας δεν έκαμε το μεγάλο λάθος, πρόσθεσε, ούτε και του έγινε κάποια γραπτή σύσταση από τον ίδιο. Μάλιστα, δέχτηκε, ότι, την ιδέα της κάρτας νοσηλείας ο ίδιος ο ενάγοντας τη ξεκίνησε και δεν ευθύνεται που δεν υλοποιήθηκε. Σε σχέση με τις ιατρικές υπηρεσίες προς τις Βρετανικές Βάσεις, αρνήθηκε ισχυρισμό, ότι, ο ενάγοντας είχε ουσιαστική συμβολή στο θέμα. Οι σκληρές διεργασίες, σημείωσε, έγιναν μετά την απόλυση του ενάγοντα, δηλαδή από το 2011 και έπειτα. Προηγουμένως κάποιες προκαταρκτικές συναντήσεις είχαν γίνει. Περαιτέρω, επέμενε, ότι, οι υπηρεσίες του ενάγοντα δεν χρειάζονταν. Υπήρχε τέλμα, αδιέξοδο στο θέμα του ενάγοντα, όπως χαρακτηριστικά το έθεσε. Είναι άλλα πράγματα που χρειάζονταν σε σχέση με τους ιατρούς. Καλυτέρευση των σχέσεων, παρουσίαση ιατρικών μηχανημάτων, συνέδρια και επιστημονικά συμβόλαια. Τέλος ανέφερε, ότι, σύγκριση ενάγοντα και κας Κεννέ δεν μπορεί να γίνει, αφού εργάστηκαν σε εντελώς διαφορετική περίοδο και υπό εντελώς διαφορετικές συνθήκες. Στην εποχή Κεννέ, οι διεργασίες με τις Βρετανικές Βάσεις πήραν σάρκα και οστά και η Πολυκλινική μεγάλωσε και μπήκε στον παγκόσμιο χάρτη των διαπιστευμένων νοσοκομείων. Μετά το πέρας της μαρτυρίας του Μ.Υ.1, δόθηκε χρόνος στους ευπαίδευτους συνηγόρους των μερών για να ετοιμάσουν την επιχειρηματολογία τους. Αμφότεροι, το έπραξαν, υιοθετώντας και καταθέτοντας στο Δικαστήριο, εμπεριστατωμένες, γραπτές αγορεύσεις. Πέραν του γραπτού κειμένου, η ευπαίδευτος συνήγορος της εναγόμενης, κα Κακουλλή - δικαιούμενη, δικονομικά να το πράξει - προέβη και σε κάποιες προφορικές διευκρινήσεις. Στις αγορεύσεις τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αναλύουν με στόχευση και λεπτομέρεια τα επίδικα θέματα, καταλήγοντας βέβαια, σε εκ διαμέτρου αντίθετο αποτέλεσμα. Αναφορά και σχολιασμός επιμέρους επιχειρημάτων θα γίνει στη συνέχεια, εκεί και όπου χρειάζεται για επίλυση των επιδίκων θεμάτων. Προχωρώ με την αξιολόγηση της μαρτυρίας, κάνοντας αρχή από τον ενάγοντα (Μ.Ε.1). Σε γενικές γραμμές, ο ενάγοντας μου προξένησε καλή εντύπωση, έχοντας με πείσει, πως, στα πλείστα θέματα υπήρξε ειλικρινής. Η μαρτυρία του ωστόσο ελέγχεται σε τρία τουλάχιστον σημεία. Το πρώτο - το οποίο είναι κεφαλαιώδους σημασίας - αφορά στον ισχυρισμό, ότι, δήθεν, του έγινε παράσταση, ότι, η εργοδότηση του θα ήταν μόνιμη, δηλαδή μέχρι το 65ον έτος της ηλικίας του ή μέχρι το 68ον - ως αίφνης αναφέρεται στην αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του. Επί τούτου, αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Υ.1, ο οποίος ήταν παρών κατά την υπογραφή της Συμφωνίας εργοδότησης (τεκμήριο 2) και ο οποίος, ξεκαθάρισε, ότι, δεν ειπώθηκε το παραμικρό στον ενάγοντα που να δημιουργούσε την εντύπωση, ότι, η εργοδότηση του θα ήταν μέχρι το 65ον έτος της ηλικίας του. Ούτε και θα μπορούσε να ειπωθεί κάτι τέτοιο πρόσθεσε, αφού αφενός η επιχείρηση ήταν ιδιωτική με εγγενείς κινδύνους για τον όποιο υπάλληλο και αφετέρου η δημιουργία του τμήματος Marketing και κατ' επέκταση η πρόσληψη του ενάγοντα, ήταν ένα εντελώς καινούργιο εγχείρημα με άγνωστη και απρόβλεπτη πορεία και κατάληξη. Εν πάση περιπτώσει και πιστευτός να γινόταν ο ενάγοντας επί του σημείου τούτου, σε καμία περίπτωση, δεν θα δεχόμουν, ότι, η συμφωνία των μερών, περιλάμβανε ένα τέτοιο όρο, είτε ως εξυπακουόμενο (ως αναφέρεται στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης) είτε ως ρητό (προφορικό) και συνεκτικό για διάγνωση του συνόλου της συμφωνίας των μερών. Η συνολική Συμφωνία των μερών αντικατοπτρίζεται αποκλειστικά στο γραπτό κείμενο - τεκμήριο 2 και πουθενά αλλού. Στη Συμφωνία αυτή, δεν καθορίζεται χρονική διάρκεια της εργοδότησης και συνεπώς είναι αορίστου (ή ακαθορίστου) χρόνου με ό,τι τούτο συνεπάγεται. Αλλοίμονο, αν αναφορές υπό τύπου αστεϊσμού ή χαριτολογήματος, όπως αυτή που περιέγραψε ο ενάγοντας, θεωρούνταν μέρος - το πιο σημαντικό κιόλας - μιας γραπτής συμφωνίας. Ακόμα όμως και αν η αναφορά γινόταν σε πιο σοβαρό πλαίσιο, θα έπρεπε να ενσωματωθεί στο γραπτό κείμενο, αν τα συμβαλλόμενα μέρη, επιθυμούσαν να καταστεί συνεκτικό μέρος της Συμφωνίας. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην υπόθεση Royal Ris Ltd v. Δήμος Λάρνακας

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1149, όπου υπάρχουν έγγραφες συμφωνίες, η πρόθεση των μερών συνάγεται και εξάγεται από τις συμφωνίες αυτές. Το δεύτερο ζήτημα, αν και ήσσονος σημασίας για την έκβαση της υπόθεσης, δεικνύει τη διάθεση του ενάγοντα για υπερβολή και θα πρέπει έτσι να καυτηριαστεί. Αφορά στα όσα ακολούθησαν την απόλυση του από την εναγόμενη εταιρεία. Συγκεκριμένα στην παράγραφο 12 της Έκθεσης Απαίτησης - η οποία στην τροποποιημένη της μορφή καταχωρήθηκε στις 18.6.2015 - αναφέρεται, ότι "από τις 2.12.2009, ήτοι ένα μήνα μετά την απόλυση του και μέχρι σήμερα, ο ενάγων εργοδοτείται με το αξίωμα του Υπευθύνου Πωλήσεως σε ιδιωτική επιχείρηση και λαμβάνει μηνιαίως το ποσό των €2.176,00". Σε αντίφαση με την πιο πάνω δικογραφημένη θέση, ο ενάγοντας, στην παράγραφο 27 της γραπτής του δήλωσης ημερ.20.1.2016 (έγγραφο 1) αναφέρει, "...Απόδειξη είναι το γεγονός ότι παρέμεινα άνεργος από τον τερματισμό μου σχεδόν δυο
(2)χρόνια και η σημερινή μου εργοδότηση είναι στον προηγούμενο εργοδότη, πριν την παρούσα επίδικη εργοδότηση, με απολαβές περί του ενός τρίτου των απολαβών που είχα το 2008." Υποδειχθείς την αντίφαση από την ευπαίδευτη συνήγορο της εναγομένης, ο ενάγοντας - σε αντίθεση με το δικόγραφο - ισχυρίστηκε, ότι, η εργοδότηση με απολαβές €2.176,00 είχε διάρκεια μόνο 6-8 μήνες και η δίχρονη ανεργία του δεν είναι αμέσως μετά την απόλυση του που προέκυψε αλλά κάπου στο μεσοδιάστημα. Δεν παρουσίασε βέβαια κανένα στοιχείο που να δίνει υπόσταση στον ισχυρισμό αυτό. Όπως και να έχει, ο ισχυρισμός κρίνεται εκτός δικογράφων και ως τέτοιος δεν γίνεται αποδεκτός. Το τρίτο ζήτημα αφορά στη συμβολή του ή μη στην επίτευξη της συμφωνίας μεταξύ εναγόμενης και Βρετανικών Βάσεων για την παροχή ιατρικής περίθαλψης/φροντίδας. Επί του ζητήματος αυτού, δέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Υ.1, σύμφωνα με την οποία, ο ενάγοντας δεν είχε καμία ουσιαστική ανάμειξη ή συμβολή στην επίτευξη της εν λόγω συμφωνίας, αφού, οι σημαντικές και επίπονες διεργασίες σε σχέση με το ζήτημα αυτό, έλαβαν χώρα σε χρόνο μεταγενέστερο της απόλυσης του ενάγοντα. Προηγουμένως έγιναν απλά κάποιες προκαταρκτικές συναντήσεις. Με εξαίρεση λοιπόν τα τρία πιο πάνω ζητήματα και στον βαθμό που ο μάρτυρας παρέθετε γεγονότα και όχι εκτιμήσεις ή απόψεις, η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Από την άλλη, ο Μ.Υ.1 μου προξένησε εξαιρετική εντύπωση και αποδέχομαι έτσι πλήρως τη μαρτυρία του. Με λόγο σταθερό και ισορροπημένο, παρέθεσε, κατά την κρίση μου, τα γεγονότα, όπως ακριβώς έχουν. Δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις και δεν δίστασε να απαντήσει με ευθύτητα σε όσες και όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν. Επισημαίνω, ότι, ο εν λόγω μάρτυρας έχει αποχωρήσει από την εναγόμενη εταιρεία και διατηρεί φιλικές σχέσεις με τον εναγόμενο. Συνεπώς, δεν είχε κανένα ιδιοτελές συμφέρον να εξυπηρετήσει και κανένα λόγο για να επιχειρήσει να πλήξει, αδίκως, τον ενάγοντα. Τούτο διαφάνηκε και στην πράξη με την αληθινή και πλήρη εξιστόρηση των επιδίκων γεγονότων. Τα γεγονότα, όπως τα εξιστόρησε, τα αναγάγω σε συμπεράσματα του Δικαστηρίου. Ανάμεσα στα συμπέρασμα του Δικαστηρίου είναι το γεγονός, ότι, η Συμφωνία εργοδότησης (τεκμήριο 2) δεν είχε χρονική διάρκεια μέχρι την αφυπηρέτηση του ενάγοντα. Αυτό, από μόνο του, πλήττει σε μεγάλο βαθμό, την όποια προσπάθεια του ενάγοντα για ανάκτηση ουσιαστικής αποζημίωσης. Περαιτέρω, αποτελεί συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ότι, δεν έχει αποδειχθεί ότι η απόλυση του ενάγοντα ήταν αδικαιολόγητη. Επί του σημείου αυτού, θα επεκταθώ περισσότερο, ξεκινώντας από το βάρος απόδειξης. Σε αντίθεση με τη θέση που διατυπώνεται στην αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του ενάγοντα - το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού για αδικαιολόγητη/παράνομη απόλυση, το έφερε ο ίδιος ο ενάγοντας. Αυτός είναι ο γενικός κανόνας του κοινοδικαίου που ισχύει σχεδόν πάντοτε σε αστικές υποθέσεις που εκδικάζονται ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Η επιλογή εκδίκασης από το Επαρχιακό Δικαστήριο έγινε από τον ίδιο τον ενάγοντα, με την προβολή χρηματικής αξίωσης (αδικαιολόγητα ως διαφάνηκε) πολύ πέραν αυτής που θα μπορούσε να επιδικάσει το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Συνεπώς εφαρμογής τυγχάνει ο περί Συμβάσεων Νόμος Κεφ.149 και όχι ο Περί Τερματισμού Απασχόλησης Νόμος 24/67, σύμφωνα με τον οποίο, κάθε απόλυση τεκμαίρεται ως αδικαιολόγητη (άρθρο 6
(1)) εκτός αν ο εργοδότης αποδείξει, ότι, έγινε για ένα από τους περιοριστικούς λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 5, μεταξύ των οποίων, είναι και ο πλεονασμός (βλ. Στυλιανίδης v. British American Insurance Co.Ltd
(1990)1 Α.Α.Δ.517). Κατ' επέκταση, ακόμα και αν γινόταν αποδεκτή στον μέγιστο της βαθμό, η μαρτυρία του ενάγοντα, πάλι δεν θα αποδείκνυε την υπόθεση του για αδικαιολόγητη/παράνομη απόλυση. Το τμήμα Marketing, ήταν ένα καινούργιο και αγνώστου αποτελεσματικότητας τμήμα, το οποίο, μετά την απόλυση του, διαλύθηκε, αφού ήταν το μόνο άτομο το οποίο το στελέχωνε. Δεν προσλήφθηκε στο εγγύς μέλλον, άλλο άτομο, μη προερχόμενο από τον ιατρικό κόσμο, για να εκτελέσει τα καθήκοντα του ενάγοντα, με τον τρόπο και τη μεθοδολογία που αυτός τα εκτελούσε. Συνεπώς δεν είναι μόνο κατάργηση θέσης που υπήρξε αλλά κατ' ουσία και κατάργηση καθηκόντων (βλ. σε αντιδιαστολή S & G Colocassides Ltd v. Λαζαρίδης κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 2181). Ούτε προκύπτει από τη μαρτυρία, ότι, η απόλυση του ενάγοντα, με αιτιολογία τον πλεονασμό, ήταν τέχνασμα είτε για την εξοικονόμηση χρημάτων είτε για απαλλαγή του προσώπου του ενάγοντα για αλλότριους και/ή εκδικητικούς λόγους. Η απόλυση του ενάγοντα, δεν σήμαινε βέβαια, ότι, η Πολυκλινική - όπως κάθε ιδιωτική επιχείρηση - δεν είχε ανάγκη για προώθηση των εργασιών της. Υφίστατο μια τέτοια ανάγκη, απλά άλλαξε, άρδην, ο τρόπος στόχευσης και προσέγγισης. Γινόντουσαν πλέον επιλεγμένες ενέργειες μέσω του Τμήματος Ιατρικής Διεύθυνσης, το οποίο ηγείτο αρχικά ο Δρ. Κωνσταντινίδης και στη συνέχεια ο κ. Ριαλάς. Ο κ. Ριαλάς ήταν άτομο με ειδίκευση στη νοσοκομειακή διοίκηση (hospital administration) - ο οποίος, μπορούσε να συνεννοηθεί και να γίνει αποδεκτός από τους ιατρούς, οι οποίοι, καλώς ή κακώς είχαν τον πρώτο λόγο στο Δ.Σ. της Πολυκλινικής και της εναγόμενης εταιρείας ευρύτερα. Η προώθηση των εργασιών της Πολυκλινικής πήρε μια εντελώς διαφορετική μορφή και επικεντρώθηκε στη σύσφιξη/ καλυτέρευση των σχέσεων των ιατρών, στην παρουσίαση ιατρικών μηχανημάτων σ' αυτούς, στη διοργάνωση/συμμετοχή σε συνέδρια και τη συνομολόγηση επιστημονικών συμβολαίων. Δεν είναι έργο του Δικαστηρίου να εξετάσει την επιχειρηματική ορθότητα αυτής της στροφής, αλλά μόνο την γνησιότητα της. Δεν δικαιολογείται από τη προσκομισθείσα μαρτυρία, εύρημα, ότι, η στροφή δεν υπήρξε γνήσια. Τουναντίον. Δεν αμφιβάλλω, ότι, η επαγγελματική συνεργασία και συνεννόηση με άτομα προερχόμενα από τον ιατρικό κλάδο έχει δυσκολίες. Προφανώς, τούτο δυσχέρανε το εργασιακό περιβάλλον στο οποίο εργάστηκε ο ενάγοντας και να μην του δόθηκε όντως η ευκαιρία - όπως ο ίδιος την αντιλαμβανόταν - να παρουσιάσει το έργο του. Μέχρι εκεί όμως. Ουδόλως απέδειξε με τη μαρτυρία του, ότι, απολύθηκε είτε για λόγους εκδίκησης είτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο που αντιβαίνει τον Νόμο. Όσον αφορά την πρόσληψη της κας Κεννέ, το γεγονός τούτο είναι ουδέτερο και άσχετο με τα επίδικα θέματα. Η συνεργασία με την κα Κεννέ άρχισε 3 χρόνια μετά την απόλυση του ενάγοντα και η μόνιμη πρόσληψη της 3 ½ χρόνια μετά και αφού, στο μεσοδιάστημα, υπήρξαν κοσμογονικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας και τα έσοδα της Πολυκλινικής, κυρίως λόγω της συνομολόγησης συμφωνίας για παροχή ιατρικών υπηρεσιών στις Βρετανικές Βάσεις. Συνεπώς - όπως σωστά ανέφερε ο Μ.Υ.1 - καμία σύγκριση δεν μπορεί να γίνει μεταξύ ενάγοντα και κας Κεννέ είτε σε σχέση με τη θέση, τα καθήκοντα ή την επάρκεια του καθενός, να τα εκτελέσει. Ενόψει του γεγονότος ότι ο ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει ότι η απόλυση του ήταν αδικαιολόγητη, η αγωγή οδεύει προς απόρριψη. Για σκοπούς όμως πληρότητας, θα σχολιάσω και το αντίθετο σενάριο. Δηλαδή, τι θα δικαιούτο ο ενάγοντας, αν αποδείκνυε, ότι, η απόλυση του, ήταν όντως αδικαιολόγητη; Στη Στυλιανίδης (ανωτέρω), αναφέρθηκαν σχετικά τα εξής: «Σύμβαση εργοδότησης υπαλλήλου ακαθόριστης χρονικής διάρκειας υπόκειται σε εξυπακουόμενο όρο για εκατέρωθεν ευχέρεια των μερών να τερματίσουν τη σύμβαση κατόπιν λογικής προειδοποιήσεως. Τι συνιστά λογική προειδοποίηση εξαρτάται από τη φύση της εργασίας, τη ζήτηση των υπηρεσιών ανάλογες με εκείνες που μπορεί να προσφέρει (ο εργοδοτούμενος) στην ελεύθερη αγορά, καθώς και τη διάρκεια της εργοδότησης του. Η νομολογία των αγγλικών δικαστηρίων αναφορικά με το χρόνο της προειδοποίησης που συνοψίζεται στα συγγράμματα Chitty on Contract (vol. 2, 25th ed. Pg. 712) τείνει να καταδείξει ότι η προειδοποίηση κυμαίνεται μεταξύ ενός και δώδεκα μηνών ανάλογα με τη φύση του επαγγέλματος. Εξυπακουόμενος όρος για προειδοποίηση δώδεκα μηνών, όπως προκύπτει από τις αγγλικές αποφάσεις, διαπιστώνεται σε εξαιρετικές περιπτώσεις κυρίως για διευθυντικές θέσεις.» Στο Σύγγραμμα Chitty on Contracts (30th edition), παρ.39-154, σελ.1109 κάτω από τον τίτλο "Employment for an unspecified period: terminability by reasonable notice" αναφέρονται τα εξής: "If a contract of employment makes no express or specifically implied provision for its duration or termination by notice, there is likely to be implied at common law a presumption that the contract is for an indefinite period and terminable by a reasonable notice given by either party." Στο ίδιο Σύγγραμμα στην παράγραφο 39-155, σελ. 1110 κάτω από τον τίτλο "The length of notice: common law", διαβάζουμε: "Although the contracts of employment legislation prescribes minimum periods of notice to terminate a contract of employment, the common law rules on the subject may, in particular cases, require a longer period of notice to terminate a contract. The general rule is that the length of notice depends on the intention of the parties, revealed in their contract, as to what constitutes reasonable notice. All the circumstances, such as the type of employment, local, trade or professional customs on the topic, the intervals at which remuneration is paid, or the period in relation to which the remuneration is stated (e.g. '£450 a year'), have been regarded as relevant in fixing what amounts to reasonable notice in an individual case." Στην προκειμένη περίπτωση, με δεδομένο ότι η Συμφωνία ήταν για ακαθόριστη χρονική περίοδο, κρίνω, ότι, θα μπορούσε να τερματιστεί - για οποιοδήποτε λόγο - με την παροχή λογικής προειδοποίησης. Προς καθορισμό τούτης, θα λάμβανα υπόψη (α) τη θέση που κατείχε ο ενάγοντας, η οποία ήταν μεν διευθυντική ενός τμήματος, αλλά δεν βρισκόταν κοντά στην κορυφή της ιεραρχικής πυραμίδας της Πολυκλινικής (β) τη φύση της εργασίας του ενάγοντα (γ) το βραχυπρόθεσμο της υπηρεσίας του - μόλις 15 μήνες (γ) την ευρύτητα/γενικότητα των προσόντων του που καθιστούσε εύκολη τη μεταπήδηση του σε άλλου είδους επιχείρηση, κάτι το οποίο διαφάνηκε και στην πράξη (δ) την ηλικία του και κάθε άλλο στοιχείο που προκύπτει από τη μαρτυρία και αφορά στις προσωπικές του περιστάσεις. Με αυτά κατά νου, θα καθόριζα ως λογική περίοδο προειδοποίησης τους
(2)μήνες και κατ' επέκταση, ως δίκαιη αποζημίωση, ποσό ίσον με τους μισθούς δύο μηνών. Το ποσό αυτό βέβαια, ενόψει της γενικότερης "υποχρέωσης" για μείωση της ζημιάς, θα υπόκειτο σε μείωση λόγω ανάληψης άλλης εργασίας (βλ McGregor on Damages (17th Edition) παρ.28-002, σελ.937 και British Westinghouse Electric Co. Ltd v. Underground Electric Rys [1912] AC. 673 η οποία μνημονεύεται στο Chitty on Contracts (31st edition) σελ.1806). Στην πράξη, με δεδομένο πως τον μισθό για τον μήνα Νοέμβριο - όπως ο ίδιος παραδέχθηκε - τον πληρώθηκε ο ενάγοντας, χωρίς να τον εργαστεί, απομένει ακόμα ένας μήνας προς υπολογισμό της αποζημίωσης. Σύμφωνα με τη μαρτυρία, τον δεύτερο αυτόν μήνα (ήτοι, τον Δεκέμβριο του 2009) ο ενάγοντας, εργάστηκε σε άλλη εταιρεία με απολαβές €2.176.
  1. Ο τελευταίος του μισθός στην εναγόμενη εταιρεία υπενθυμίζω, ήταν €2.832,50 (ακαθάριστα). Κρίνοντας, από το έντυπο απολαβών (τεκμήριο 18), οι αποκοπές για φόρο εισοδήματος και άλλες συνεισφορές, ανέρχονται σε ποσοστό περίπου 20%. Αφαιρουμένου λοιπόν αυτού του ποσοστού, οι καθαρές απολαβές του ενάγοντα κατά τον χρόνο απόλυσης του, θα πρέπει να ήταν γύρω στις €2.266,
  2. Για τον μετέπειτα μισθό των €2.176,00, δεν αναφέρθηκε αν ήταν ακαθάριστος ή καθαρός, κάτι το οποίο, ήταν αποδεικτική υποχρέωση του ενάγοντα. Εν πάση περιπτώσει και ακαθάριστος να ήταν, μετά την αφαίρεση ανάλογου ποσοστού 20% (για φόρο εισοδήματος και άλλες αποκοπές), ο καθαρός του μισθός στη νέα του εργασία, θα πρέπει να ήταν της τάξεως των €1.740.
  3. Με βάση λοιπόν τον μαθηματικό υπολογισμό που προκύπτει (ήτοι €2.266,00 - €1.740,80), αν ο ενάγοντας αποδείκνυε την υπόθεση του, θα δικαιούτο αποζημίωση €525,
  4. Για όλους τους λόγους που εξήγησα ανωτέρω όμως, δεν το έχει πράξει και συνεπώς η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης και εναντίον του ενάγοντα. (Υπ.) ......... Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.