GONDOR TRADING LTD ν. M.G. OLYMPIC RESIDENCES, Αρ. αγωγής: 768/2010, 17/11/2016

(2003)όπου αναφέρονται στις σελ. 80-83, τα βασικά κριτήρια του αποδεικτικού αυτού βάρους. Τονίζεται ιδιαίτερα στη σελ. 81 ότι: «If the claimant bears the burden of proof, and fails to persuade the court that his case has been proved on the balance of probabilities, judgment should be given for the defendant. Moreover, the test is not whether the claimant's case is more probable than the defendant's, but whether the claimant's case is more probably true than not true, i.e., the claimant's case is measured by reference to an objective standard of probability.» Για να γίνει κατανοητός ο τρόπος με τον οποίο στην πράξη εφαρμόζεται το κριτήριο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, μπορεί να δοθεί το παράδειγμα της υπόθεσης Rhesa Shipping Co. S.A. v. Edmunds [1985] 1 W.L.R. 948. Εκεί, οι πλοιοκτήτες προσπάθησαν να επανακτήσουν από τους αντασφαλιστές τη ζημιά στο πλοίο τους το οποίο είχε βυθιστεί στη Μεσόγειο θάλασσα σε ήσυχα νερά και με καλό καιρό, ενώ το ναυάγιο δεν μπορούσε να διασωθεί. Η μαρτυρία έδειξε ότι το πλοίο έφερε μια μεγάλη οπή στο πλευρό, αποτέλεσμα της οποίας ήταν αυτό να πλημμυρίσει και να βυθιστεί. Το ζητούμενο στην υπόθεση ήταν η αιτία αυτής της ζημιάς. Οι ενάγοντες - πλοιοκτήτες - ισχυρίζονταν ότι το πλοίο κτύπησε σε ένα βυθισμένο υποβρύχιο και επομένως το πλοίο απωλέσθηκε λόγω θαλασσίων κινδύνων και άρα καλυπτόταν από το ασφαλιστικό συμβόλαιο. Οι εναγόμενοι ισχυρίστηκαν ότι η απώλεια οφειλόταν σε φυσική φθορά ως αποτέλεσμα της κακής κατάστασης του πλοίου, για την οποία και ευθύνονταν οι ενάγοντες. Πρωτοδίκως, η εξήγηση που δόθηκε από τους αντασφαλιστές απορρίφθηκε διότι δεν εξηγούσε επαρκώς τη ζημιά στο πλοίο. Από την άλλη, όμως, η θεωρία του υποβρυχίου θεωρήθηκε ως εντελώς εξωπραγματική και μη υποστηριζόμενη από ανεξάρτητη μαρτυρία. Με βάση τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση υπέρ των εναγόντων, λόγω του ότι οι αντασφαλιστές δεν μπόρεσαν να προωθήσουν μια αποδεκτή αιτία της ζημιάς για να αντικρούσουν την αγωγή. Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε από το Αγγλικό Εφετείο, αλλά κατ' έφεση στη Βουλή των Λόρδων, η απόφαση ανατράπηκε. Η Βουλή των Λόρδων αποφάσισε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν ήταν υποχρεωμένο να διαλέξει μεταξύ δύο αντικρουόμενων θεωριών, απλώς και μόνο διότι οι αντασφαλιστές είχαν επιλέξει να προωθήσουν μια πιθανή εξήγηση για την απώλεια. Οι ενάγοντες ήταν εκείνοι που είχαν το νομικό βάρος απόδειξης στο επίδικο θέμα κατά πόσο το πλοίο είχε απωλεσθεί λόγω θαλάσσιων κινδύνων. Από τη στιγμή που το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε βρει ότι η μαρτυρία που είχε προσαχθεί προς υποστήριξη της αγωγής ήταν εξαιρετικά απίθανη, έπρεπε να αποφασίσει ότι οι ενάγοντες είχαν αποτύχει να ικανοποιήσουν το βάρος απόδειξης που έφεραν. Όπως το θέτει ο Murphy, στο πιο πάνω σύγγραμμα σελ. 82: «The case throws the importance of the burden of proof into stark relief. An important point is that the burden of proof is the burden to prove that the facts relied on are more probable than not, and not merely that they are more probable than an explanation advanced by the other side.» AΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Η λογική είναι ένας ασφαλής οδηγός για το Δικαστήριο για να προβεί στα ανάλογα συμπεράσματα και αυτό τονίστηκε επανειλημμένα από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD "ΥΠΟ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΙΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 2013, Ν. 17

(1)/2013 (ΕΝΕΡΓΩΝΤΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ, ΑΝΤΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ, ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ - ν - OTIS ELEVATORS (CYPRUS) LTD ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 371/2009 ημερ. 16/2/2015 λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Η εντύπωση που αποκομίζει από τους μάρτυρες το πρωτόδικο Δικαστήριο φέρει μαζί της το ευεργέτημα της επισταμένης παρακολούθησης των όσων οι μάρτυρες καταθέτουν, τον τρόπο με τον οποίο καταθέτουν, τη λογική που η μαρτυρία τους εκπέμπει και όλα αυτά σε συνδυασμό με την ανάλογη αντιπαραβολή με τη δικογραφία στις πολιτικές υποθέσεις ή τις καταθέσεις στις ποινικές υποθέσεις και τα εν γένει τεκμήρια. Η ανθρώπινη εμπειρία εν πολλοίς είναι οδηγός ως προς τη λογική των πραγμάτων (δέστε Baloise Insurance Co Ltd ν. Κατωμονιάτη κ.α.

(2008)1 Α.Α.Δ. 1275)΄΄ Ως προς την δυνατότητα αποδοχής μέρους μαρτυρίας και απόρριψης άλλης, το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην στην Τσίκκας ν. Χριστοφή, Πολ.Εφ.309/08, ημερ. 18 Νοεμβρίου 2010, και Μεσσάρη ν. Κατσιαμίδη, Πολ.΄Εφ.376/06, ημερ. 29 Νεομβρίου 2010 και FOUAD SAADE - v - NABIL ZEINI 2005 1B ΑΑΔ 1485. Ο μάρτυρας που προσήλθε στο εδώλιο του μάρτυρα ως εμπειρογνώμονας, ήτοι ο Μ.Ε.1, αυτός επιτελεί ένα ιδιαίτερα βαρύνοντα ρόλο, καθ΄ ότι καλείται στο Δικαστήριο για να διαφωτίσει με τις γνώσεις και τις εμπειρίες του και την επιστημονική του κατάρτιση, εκείνα τα γεγονότα που χρήζουν εξειδικευμένης ανάλυσης και επεξήγησης. Οι υποχρεώσεις των εμπερογνωμόνων μαρτύρων τέθηκαν και στην υπόθεση CYBARCO LTD -V- SILVIA KOVASCIK

(2001)1Γ Α.Α.Δ. σελ. 2013 στην οποία λέχθησαν τα ακόλουθα: <<Καθώς έχει νομολογηθεί οι εμπειρογνώμονες μάρτυρες υπέχουν υποχρέωση να δώσουν στο δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να σχηματίζει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία(Anastassiades v.Republic

(1977)2 C.L.R.97,Kouppis v.Republic

(1977)2 C.L.R.361, Philippou v. Odysseos

(1989)1 C.L.R. 1, 5 και Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, 308).>> Στην υπόθεση ΚΩΣΤΑ ΝΕΑΡΧΟΥ -ν- ΣΑΒΒΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ 2003 1 Α.Α.Δ. σελ 351 λέχθησαν τα ακόλουθα: <<Είναι γνωστό πως ο δικαστής δεν είναι επιτρεπτό να ενεργεί ως εμπειρογνώμονας. Εξειδικευμένα επίδικα θέματα, χρήζουν μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων την οποία, δέχεται το Δικαστήριο προκειμένου να καταλήξει, ύστερα από αξιολόγηση, στο δικό του συμπέρασμα. Συχνά, η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων που καταθέτουν για το ίδιο θέμα, παρουσιάζει αντιθέσεις, μικρές μέχρι και μεγάλες αποκλίσεις. Αυτό συμβαίνει και σε υποθέσεις όπως η παρούσα όπου οι μάρτυρες είναι ιατροί και κατά κανόνα η ιατρική μαρτυρία, όπως και κάθε άλλη μαρτυρία εμπειρογνωμόνων θεωρείται ως μαρτυρία ανεξάρτητη (βλ. Andreas Anastassiades v. The Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Kyriacos Nicola Kouppis v. The Republic

(1977)2 C.L.R. 361). Ακολουθεί πως το καθήκον των εμπειρογνωμόνων μαρτύρων είναι να εφοδιάσουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά/ειδικά κριτήρια και στοιχεία τα οποία, αφού εκτιμηθούν, να αποβούν χρήσιμα και βοηθητικά για το Δικαστήριο προκειμένου να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα και διαπιστώσεις.>> Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Σταύρος Ξιούρουππας κ.α. - ν - ΛΑΙΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2016:A522, Πολιτική Έφεση 386/2010 ημερ. 15/11/2016, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Το καθήκον ενός εμπειρογνώμονα, όπως έχει επιβεβαιωθεί και στην Κοινοτικό Συμβούιο Ομόδους ν. Άννας Κονναρή

(2011)1 Α.Α.Δ. 2298, είναι να εφοδιάσει το Δικαστήριο με όλες τις απαραίτητες επιστημονικές πληροφορίες ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα στα ενώπιον του υπό κρίση δεδομένα, (δέστε και Cybarco Ltd v.Kovascik

(2001)1 Α.Α.Δ. 2013). ΄΄ Ήταν εισήγηση από πλευράς τριτοδιαδίκων, ότι ο μάρτυρας τους θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και να αξιολογηθεί ως εμπειρογνώμονας, έχοντας υπ΄ όψην του την μακρόχρονη εμπειρία του, πλην όμως το Δικαστήριο κρίνει ότι υπό τις περιστάσεις, λόγω της άμεσης εμπλοκής του στα διαδραματισθέντα και της ιδιότητας του ως διευθυντής των τριτοδιαδίκων, θα ήταν ασύμβατη η διττή αυτή ιδιότητα, διότι όπως λέχθηκε και πιο πάνω, ο εμπειρογνώμονας καλείται στο Δικαστήριο, μη όντας αυτόπτης ή αυτήκοος μάρτυρας, για να εφοδιάσει το Δικαστήριο με την δική του επιστημονική, επαγγελματική κατάρτιση και εμπειρία, εκείνο το επιστημονικό υπόβαθρο για να γίνουν κατανοητά κάποια γεγονότα από αυτήν την επιστημονική σκοπιά και φακό. Ο Μ.Ε.1, άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, το Δικαστήριο παρακολουθώντας με ιδιαίτερη προσοχή τον μάρτυρα, διέκρινε ότι ο εν λόγω μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο με όλα εκείνα τα εχέγγυα που θα πρέπει να έχει ένας εμπειρογνώμονας, ήτοι αντικειμενικότητα, αμεροληψία και υψηλή κατάρτιση. Η δε εμπειρία της εταιρείας όπου εργάζεται και πιο συγκεκριμένα η έκταση των εκθέσεων που προβαίνουν και η ενασχόληση τους με την εκτίμηση των ζημιών από την έκρηξη στο Μαρί για λογαριασμό της Α.Η.Κ, έπεισαν το Δικαστήριο για το άρτιο της κατάρτισης του εν λόγω μάρτυρα ως εμπειρογνώμονα. Δεν έχει διακρίνει το Δικαστήριο οποιαδήποτε προσπάθεια του μάρτυρα να προσφύγει στην υπερβολή ή στο ψεύδος ή στην ασάφεια, έτσι ώστε να βοηθήσει την πλευρά των εναγόντων ή να βλάψει την πλευρά των εναγομένων ή τριτοδιαδίκων. Επεξήγησε, αιτιολόγησε και δικαιολόγησε τα ευρήματα και συμπεράσματα του με σαφήνεια, πληρότητα και σταθερότητα, αποκάλυπτε την πηγή της γνώσης του εάν κάτι δεν αποτελούσε προιόν της άμεσης γνώσης ή εμπλοκής του και παρέπεμπε σε σχετικά έγγραφα και γεγονότα που έλαβε υπ΄ όψην του για σκοπούς ετοιμασίας της έκθεσης του. Η αξιοπιστία του δεν έχει κλονιστεί μέσα από την αντεξέταση, αντιθέτως δε, επιβεβαίωσε εκ νέου τις θέσεις του με σταθερότητα, ευκρίνεια και σοβαρότητα και εξήλθε αλώβητος και ενισχυμένος από την διαδικασία της αντεξέτασης. Ένα στοιχείο που έλαβε πολύ σοβαρά υπ΄ όψην του το Δικαστήριο ως στοιχείο αμεροληψίας και αντικειμενικότητας του εν λόγω μάρτυρα, αποτέλεσε και το γεγονός ότι η εταιρεία όπου εργάζεται για να ετοιμάσει την έκθεση που θα είχε ως σκοπό την καταβολή αποζημίωσης, έλαβε οδηγίες από την ασφαλιστική εταιρεία, ήτοι δεν είχε άμεση εξάρτηση ή καθοδήγηση η εργασία του από τους ενάγοντες. Έπεισε το Δικαστήριο με τις αναφορές του ως προς τα στοιχεία και γενικά τα δεδομένα που έλαβε υπ΄ όψην του, όπως π.χ. τιμολόγια, προσφορές, τιμολόγια, ασφαλιστήριο συμβόλαιο, έτσι ώστε να εξάξει τα συμπεράσματα του ως προς το ποσό της αποζημιώσεις που θα καταβάλλετο στους ενάγοντες. Δεν διαφεύγει βεβαίως της προσοχής του Δικαστηρίου ότι τα ποσά που ανέφερε ο μάρτυρας είναι ποσά αντικατάστασης και αυτό το γεγονός γίνεται αποδεκτό στο Δικαστήριο ως κριτήριο και μέτρο αποζημίωσης, διότι από την μια τα εμπορεύματα είναι λογικό και φυσιολογικό, λόγω του ότι προορίζονταν για πώληση ως καινούρια, όπως π.χ. υποδήματα να αναμένεται οι αγοραστές να επιθυμούν όπως αγοράζουν καινούργια, χωρίς κάποια επέμβαση ή φθορά από τα ύδατα που διέρρευσαν στο κατάστημα των εναγόντων και από την άλλη, τα στοιχεία που έλαβε υπ΄ όψην του ο μάρτυρας όπως π.χ τιμολόγια, προσφορές και ασφαλιστήριο συμβόλαιο, παρέχουν τα εχέγγυα αντικειμενικότητας για να υπολογιστούν τα σχετικά ποσά και εν πάση περιπτώση, δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε άλλη σχετική μαρτυρία από οποιονδήποτε από τους διαδίκους, πέραν της καθολικής αμφισβήτησης των ποσών, που να οδηγούν το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα. Σε συνέχεια της πιο πάνω αξιολόγησης, το Δικαστήριο αποδέχεται την αναφορά του μάρτυρα ότι τα ποσά που έλαβε υπ΄ όψην του είναι ποσά αντικατάστασης και το γεγονός ότι δεν έλαβε υπ΄ όψην του π.χ. τον παράγοντα απόσβεση, ως επίσης και το γεγονός ότι έλαβε υπ΄ όψην του προσφορές για να καταλήξει σε συγκεκριμένα ποσά, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν έχει λάβει χώρα οποιαδήποτε παρατυπία ή μεμπτό στοιχείο, διότι από την μια το υπόβαθρο που έλαβε υπ΄ όψην του ο μάρτυρας με την λήψη προσφορών είναι απτό και συγκεκριμένο και απουσιάζει από πλευράς εναγομένων ή τριτοδιαδίκων οποιαδήποτε άλλη αντικρουστική και αξιόπιστη μαρτυρία από οποιονδήποτε άλλον εμπειρογνώμονα, που να αποδεικνύει κάτι διαφορετικό και το ίδιο ισχύει για το στοιχείο της απόσβεσης, ήτοι απουσιάζει εκείνη η αξιόπιστη μαρτυρία που να καταδεικνύει ποιο είναι εκείνο το ποσοστό που θα μπορούσε να ληφθεί υπ΄ όψη ως απόσβεση με την ανάλογη μείωση των ποσών και που εν πάση περιπτώση, το Δικαστήριο αποδέχεται τον τρόπο υπολογισμού των ποσών ως ποσά αντικατάστασης, έχοντας υπ΄ όψην το είδος, την φύση και την έκταση των ζημιών που προκλήθηκαν στο κατάστημα των εναγόντων, έχοντας μάλιστα υπ΄ όψη ως αποδεκτή και αληθή την αναφορά του μάρτυρα, ήτοι ότι έλαβε υπ΄ όψην του τους δείκτες τιμών από το ΕΤΕΚ, τους οποίους γνωρίζει λόγω της ενασχόλησης του και γενικά μέσα από την εργασία και εμπειρία του. Συνακόλουθα οι ανάλογες θέσεις των εναγομένων και τριτοδιαδίκων ως προς την αμφισβήτηση των ποσών και του τρόπου υπολογισμού τους δεν γίνονται αποδεκτές από το Δικαστήριο. Επιπρόσθετα και σε συνέχεια με τα πιο πάνω, κρίνεται από το Δικαστήριο ως στοιχείο αντικειμενικότητας και ορθότητας της διαδικασίας σύνταξης και του περιεχομένου της έκθεσης του, η αναφορά του μάρτυρα ότι κάποιες τσάντες θα μπορούσαν να πωληθούν με μειωμένη τιμή, καταδεικνύοντας έτσι την έλλειψη οποιασδήποτε υπερβολής ή διόγκωσης των ζημιών προς όφελος των εναγόντων και εις βάρος οποιουδήποτε. Στοιχείο που καταδεικνύει την απουσία υπερβολής και διόγκωσης των ζημιών, αποτελεί και η αναφορά του μάρτυρα ότι τα 7/8 του καταστήματος δεν υπέστηκαν οποιαδήποτε ζημιά και αυτό το στοιχείο έρχεται να επιβεβαιώσει και να ενισχύσει το εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου που αναπτύσσεται στην αμέσως επόμενη παράγραφο, ήτοι την απόρριψη της θέσης των εναγομένων και τριτοδιαδίκων ότι οι ενάγοντες δεν έχουν προβεί σε εκείνες τις ενέργειες για να μειώσουν τις ζημιές τους και αυτό διαφαίνεται από την έκταση της ζημιάς που προκλήθηκε σε αναλογία με το περιεχόμενο του καταστήματος, λαμβάνοντας μάλιστα υπ΄ όψη ότι ο διευθυντής των εναγόντων αντιλήφθηκε την διαρροή υδάτων ημέρα Κυριακή, ήτοι μη εργάσιμη ημέρα. Ως προς την θέση των εναγομένων και των τριτοδιαδίκων ότι οι ενάγοντες δεν έχουν προβεί σε εκείνες τις ενέργειες για να μειώσουν τις ζημιές τους, αυτή κρίνεται ως παντελώς ανεδαφική, έχοντας μάλιστα υπ΄ όψη ότι ο διευθυντής των εναγόντων διαπίστωσε την ζημιά ημέρα Κυριακή, ήτοι μη εργάσιμη ημέρα και ειδοποίησε αμέσως την Αστυνομία και την Πυροσβεστική και έκλεισε τις παροχές του νερού για να διακοπεί η διαρροή και να σταματήσει η οποιαδήποτε περαιτέρω ζημιά είχε γίνει στο κατάστημα από την διαρροή των υδάτων, πράττοντας δηλαδή στο ακέραιο ότι θα μπορούσε να πράξει υπό τις περιστάσεις για να σταματήσει η οποιαδήποτε περαιτέρω διαρροή υδάτων και συνακόλουθα οποιαδήποτε περαιτέρω ζημιά. Αποδεκτή κρίνεται και η αναφορά του μάρτυρα ως προς την απώλεια κέρδους των εναγόντων, διότι ο μάρτυρας έλαβε σταθερά και εμφανή κριτήρια και δεδομένα για να υπολογίσει την απώλεια κέρδους στο ποσό των € 5,221,22 και πιο συγκεκριμένα, όπως φαίνεται στην σελίδα 12 του τεκμηρίου 1 στον όρο 7, αναφέρονται ρητά τα κριτήρια που λαμβάνονται υπ΄ όψη, όπως π.χ. ποσοστό κέρδους, μείωση πωλήσεων, συνήθεις πωλήσεις, περίοδος αποζημίωσης κλπ, έχοντας μάλιστα υπ΄ όψη το γεγονός ότι με βάση την βεβαίωση των λογιστών - ελεγκτών των εναγόντων, η απώλεια κέρδους υπολογίστηκε σε μεγαλύτερο ποσοστό, ήτοι στο ποσό των €11,900 και συανκόλουθα δεν αφήνει στο Δικαστήριο την παραμικρή αμφιβολία για την αντικειμενικότητα του μάρτυρα ως προς τον τρόπο υπολογισμού της απώλειας κέρδους. Το Δικαστήριο αποδέχεται επίσης ως λογικά, τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας ως προς το ζήτημα των τσαντών, ήτοι με την αναφορά του ότι αυτό που έλαβε υπ΄ όψην του, ήταν η αγορά αξίας και ότι η διαφοροποίηση στις τιμές μεταξύ των ετών 2007 και 2008 θα ήταν ασήμαντη, ως επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται την αναφορά του μάρτυρα ως στοιχείο αντικειμενικότητας και ορθότητας το ότι στον υπολογισμό της ζημιάς έχει υπολογίσει και το κόστος μεταφοράς. Επιπρόσθετο στοιχείο της αντικειμενικότητας και ορθότητας του μάρτυρα ως προς τον τρόπο ετοιμασίας και γενικά του περιεχομένου της έκθεσης του, αποτελεί και η αναφορά του, την οποία αποδέχεται το Δικαστήριο ως αληθή, ήτοι το γεγονός της επιβεβαίωσης εκ μέρους του των τιμών από το σύστημα ελέγχου αποθεμάτων των εναγόντων, της κατάστασης των αποθεμάτων, ως επίσης έλεγξε τα τιμολόγια αγοράς ενός μεγάλου αριθμού και δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε παρατυπία ή υπερβολή ή απόκρυψη στοιχείων από τους ενάγοντες. Επιπλέον, ο μάρτυρας είχε ενώπιον του Δικαστηρίου τον δικό του ηλεκτρονικό υπολογιστή, στον οποίο είχε αποθηκευμένα όλα τα στοιχεία που αφορούσαν την έρευνα και γενικά την έκθεση του, δηλώνοντας την ετοιμότητα του να εφοδιάσει το Δικαστήριο με όλες τις πληροφορίες τυχόν απαιτούνταν, αποδεικνύοντας έτσι με τον πιο πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι ο μάρτυρας προσήθε στο Δικαστήριο όπως με πλήρη διαφάνεια παραθέσει στο Δικαστήριο όλα όσα γεγονότα και γνώσεις περιήλθαν στην αντίληψη του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Έπεισε επίσης ο μάρτυρας για την αντικειμενικότητα και ορθότητα της έκθεσης του και του τρόπου ετοιμασίας της, με την αναφορά του μάρτυρα την οποία το Δικαστήριο αποδέχεται ως αληθή, ότι δηλαδή προέβηκε σε διασταύρωση και αντιστοίχιση με συγκεκριμένα παραδείγματα, στα οποία υπήρξε επεξηγηματικός, λεπτομερειακός και διαφωτιστικός προς το Δικαστήριο, όπως π.χ. επεξήγησε, αιτιολόγησε και δικαιολόγησε την συμπερίληψη συγκεκριμένων εμπορευμάτων στις ζημιές, ήτοι π.χ. σε υποδήματα και τσάντες που διακρίνονται στις φωτογραφίες που αποτελούσαν μέρος της έκθεσης του, οι οποίες δεν ήταν το σύνολο των φωτογραφιών αλλά μέρος αυτών, καθ΄ ότι το σύνολο των φωτογραφιών βρίσκονταν στον ηλεκτρονικό του υπολογιστή, όπως έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω και συνακόλουθα και επιπρόσθετα το Δικαστήριο αποδέχεται την αναφορά του μάρτυρα ότι εκ λάθους δεν έχουν συμπεριληφθεί οι φωτογραφίες που αφορούν τις ζημιές στις ομπρέλες και αυτό έχει ως αποτέλεσμα το Δικαστήριο να αποδέχεται το συγκεκριμένο κονδύλι ως ζημιές των εναγόντων. Αποδέχεται επίσης το Δικαστήριο τις αναφορές του εν λόγω μάρτυρα ως αληθείς, ότι δηλαδή γίνονταν μετρήσεις επί τόπου, ως επίσης γίνονταν διαπιστώσεις επί τόπου κατά πόσο μια ζημιά ήταν ανεπανόρθωτη ή όχι, όπως π.χ. για το θέμα των καθρεπτών και του ξύλινου πλαισίου τους. Ως προς την αναφορά του μάρτυρα για το τι έπρεπε να γίνει για να αποφευχθεί η διαρροή νερού, ήτοι ότι έπρεπε να τοποθετηθούν τάπες ή να κλείσουν οι παροχές νερού, το Δικαστήριο αποδέχεται ως μόνη ασφαλή αναφορά το μη κλείσιμο των παροχών του νερού, διότι μέσα από όλο το πλέγμα των γεγονότων που δόθηκαν από όλες τις πλευρές, διαφαίνεται ότι δεν υπάρχει μια σαφής και θετική μαρτυρία για το ποιος, πότε και πως άφησε ανοικτές τις παροχές του νερού στο διαμέρισμα και την κεντρική παροχή νερού, έχοντας μάλιστα υπ΄ όψη του το Δικαστήριο ότι αποδέχεται την θέση των τριτοδιαδίκων ότι προέβηκαν σε όλα τα μέτρα κλεισίματος των διακοπτών, ως η σχετική αξιολόγηση κατωτέρω. Το Δικαστήριο αισθάνεται αυτήν την ασφάλεια, διότι αποτελεί κοινό έδαφος όλων των πλευρών, ως επίσης είναι και λογικό, το γεγονός ότι εάν οι διακόπτες είτε στο διαμέρισμα, είτε ο κεντρικός διακόπτης ήταν κλειστοί, δεν θα υπήρχε διαρροή νερού και συνακόλουθα το Δικαστήριο κρίνει ότι το κλείσιμο των διακοπτών θεωρείται ότι είναι το μείζον που καλύπτει το έλασσον, ήτοι την τοποθέτηση ταπών και που εν πάση περιπτώση, διαφάνηκε μέσα από το όλο πλέγμα των μαρτυριών που δόθηκε από όλες τις πλευρές, αποδεχόμενο το Δικαστήριο επίσης ως αξιόπιστες και αληθείς τις μαρτυρίες των μαρτύρων των εναγόντων, ότι η διαρροή νερού προήλθε από το διαμέρισμα των εναγομένων και κατευθύνθηκε προς το κατάστημα των εναγόντων που βρίσκεται στον κάτω όροφο και αυτό αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται την θέση του μάρτυρα ότι η διαρροή νερού και γενικά η ποσότητα που διέρρευσε, αποκλείεται να προέρχεται από τα ντεπόζιτα οροφής, διότι είναι λογικό εάν η διαρροή προερχόταν από τα ντεπόζιτα της οροφής η διαρροή θα ήταν περιορισμένη, αλλά και μέσα από το όλο πλέγμα της μαρτυρίας που δόθηκε από όλες τις πλευρές, διαφάνηκε ότι υπάρχει κοινό παραδεκτό έδαφος ότι η διαρροή του νερού ήταν από το νερό της πόλεως, παρόλο που έγινε κάποια νίξη κατά το στάδιο της αντεξέτασης από πλευράς εναγομένων ως προς το ενδεχόμενο το νερό που διέρρευσε να προερχόταν από το νερό του ντεποζίτου. Επίσης, διαφάνηκε όχι μόνο μέσα από την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα (σελίδα 13 των πρακτικών ημερ. 11/3/2016 γραμμή 17 - 20), αλλά και από τις μαρτυρίες όλων των μαρτύρων, ότι η παροχή του νερού στο διαμέρισμα των εναγομένων από το σημείο που βρίσκεται εκτός του διαμερίσματος, ήτοι στο ερμάρι που βρίσκονται οι διακόπτες και των άλλων διαμερισμάτων της επίδικης πολυκατοικίας, ήταν ανοικτό και είχε πρόσβαση ο κάθε ένας και αυτό αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Έχει θιχθεί το ζήτημα το ότι η έρευνα του μάρτυρα δεν ήταν η ενδεδειγμένη ως προς τον τρόπο που έλαβε τις πληροφορίες και πιο συγκεκριμένα τις συνεντεύξεις από τα ενδιαφερόμενα μέρη, λέγοντας μάλιστα ότι έγιναν ΄΄στο πόδι΄΄ ως η έκφραση τους, πλην όμως το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν έχει λάβει χώρα οτιδήποτε το επιλήψιμο, διότι το Δικαστήριο θα αξιολογήσει τις μαρτυρίες των ατόμων από τα οποία έλαβε συνέντευξη ο μάρτυρας. Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει και με τις πιο πάνω διευκρινήσεις, η μαρτυρία του Μ.Ε.1 κρίνεται ως αληθή και αξιόπιστη και ως τέτοια γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. O M.E.2 άφησε επίσης θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο παρακολουθώντας τον εν λόγω μάρτυρα όταν κατέθετε δια ζώσης την μαρτυρία του μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, δεν έχει διακρίνει οποιαδήποτε απόπειρα του μάρτυρα όπως επιδιώξει με κάθε τρόπο είτε την μεγιστοποίηση των αξιώσεων των εναγόντων ή οποιαδήποτε προσπάθεια να βλάψει τα συμφέροντα των εναγομένων. Ήταν απλοικός, λογικός, δεν αποπειράθηκε να μετουσιώσει τον εαυτό του σε εμπειρογνώμονα για να βοηθήσει την υπόθεση των εναγόντων, η αξιοπιστία του δεν έχει κλονιστεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης και ούτε έχει περιπέσει σε τέτοιες αντιφάσεις που να κλονίζουν την αξιοπιστία του και δεν αποπειράθηκε να μετουσιώσει τον εαυτό του σε αυτόπτη ή αυτήκοο μάρτυρα για θέματα τα οποία δεν είδε ή άκουσε αντίστοιχα. Δεν δίσταζε να παραδεχθεί εάν κάτι δεν το γνώριζε και αποκάλυπτε την πηγή της γνώσης του, όπως π.χ αυτά που του ανέφεραν οι Μ.Ε.1, Μ.Υ.1, ο μάρτυρας των τριτοδιαδίκων, η αστυνομία και η πυροσβεστική. Περαιτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο εν λόγω μάρτυρας έκανε ότιδήποτε θα μπορούσε να πράξει μόλις αντιλήφθηκε την διαρροή των υδάτων στο κατάστημα των εναγόντων, ήτοι να ειδοποιήσει την αστυνομία και την πυροσβεστική και να κλείσει την παροχή νερού, αποδεχόμενο το Δικαστήριο ότι έχει γίνει οτιδήποτε ήταν δυνατό για να σταματήσει η οποιαδήποτε διαρροή υδάτων και συνακόλουθα η οποιαδήποτε περαιτέρω πρόκληση ζημιών, έχοντας μάλιστα υπ΄ όψη ότι ο εν λόγω μάρτυρας έχει διαπιστώσει την διαρροή υδάτων ημέρα που δεν ήταν εργάσιμη, ήτοι Κυριακή. Αιτιολογημένη και δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις έχοντας υπ΄ όψη του τι έγινε και ο τρόπος που έγινε, κρίνεται και η έλλειψη εμπιστοσύνης που είχε ο μάρτυρας προς τους εναγόμενους για να αποδεχθεί βοήθεια για μετακίνηση και επιδιόρθωση πραγμάτων. Επίσης τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας ως προς το ζήτημα των ζημιών, εν΄ όψει της αποδοχής της μαρτυρίας του Μ.Ε.1, το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία του Μ.Ε.2 δεν έχει και ιδιαίτερη αποδεικτική βαρύτητα, διότι σε πολλά ζητήματα προέβαινε σε επίκληση της μαρτυρίας του Μ.Ε.1 η οποία έχει γίνει ήδη αποδεκτή από το Δικαστήριο και εν πάση περιπτώση όμως, το Δικαστήριο αποδέχεται τις αναφορές του εν λόγω μάρτυρα ως προς το ζήτημα των ζημιών ως αληθείς και αξιόπιστες, ιδίως για αυτές που διαπίστωσε ιδίοις όμμασι και είναι διαφορετικό το ζήτημα υπογισμού του ύψους των ζημιών, ζήτημα για το οποίο έχει γίνει ήδη αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Ε.

1. Τα όσα του ανέφερε ο μάρτυρας των τριτοδιαδίκων, αυτά θα αξιολογηθούν στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα. Το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική και πειστική την αναφορά και τοποθέτηση του μάρτυρα ότι οι καλωδιώσεις έχουν υποστεί ζημιά, αρνούμενος σχετική υποβληθείσα θέση, διότι οι καλωδιώσεις που βρίσκονταν σε ψευδοτάβανα έχουν φουσκώσει και είναι λογική η εξήγηση που έδωσε, ότι δηλαδή ήταν ακατάλληλη για χρήση, εν΄ όψει των κινδύνων σε θέματα ασφάλειας που προέκυπταν και το ίδιο ισχύει και για τα όσα ανέφερε ως προς το ζήτημα των φωτιστικών. Επίσης ο μάρτυρας έπεισε με τις αναφορές του ότι ο διακόπτης παροχής νερού προς το διαμέρισμα των εναγομένων ήταν ανοικτός, έχοντας μάλιστα υπ΄ όψη ότι από το όλο πλέγμα της μαρτυρίας που έθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και της αποδοχής της μαρτυρίας των Μ.Ε.1 και 2, διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι η διαρροή των υδάτων προς το κατάστημα των εναγόντων προήλθε από το διαμέρισμα των εναγομένων και συνακόλουθα η περί του αντιθέτου υποβληθείσα θέση, ότι δηλαδή δεν ήταν ανοικτό επειδή δεν υπήρχε λόγος, δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ως προς την αναφορά του ότι έπρεπε να τοποθετηθούν τάπες, ισχύουν τα ίδια με τα όσα αξιολογήθηκαν για το εν λόγω ζήτημα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Ε.
2. Ως προς την αναφορά του ότι το διαμέρισμα των εναγομένων θα το άνοιξε είτε η πυροσβεστική, είτε κάποιος από τους εναγόμενους, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι το διαμέρισμα ανοίχθηκε από την Πυροσβεστική και από την άλλη, όπως θα αξιολογηθεί πιο κάτω, κρίνεται ότι οι εναγόμενοι είχαν πρόσβαση στο διαμέρισμα τους και συνακόλουθα κατοχή αυτού, σφραγίζοντας και την νομική τους ευθύνη για τους λόγους που θα επεξηγηθούν αναλυτικά πιο κάτω. Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει και με τις πιο πάνω διευκρινήσεις, η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα κρίνεται ως αληθή και αξιόπιστη και ως τέτοια γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ο Μ.Υ.1 άφησε πολύ κακή εικόνα και εντύπωση στο Δικαστήριο. Σε όλα τα στάδια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης, το Δικαστήριο έχει διακρίνει την έντονη προσπάθεια και προσήλωση του μάρτυρα να βοηθήσει την υπόθεση των εναγομένων και να αποποιηθούν της ευθύνης τους, με τοποθετήσεις και αναφορές που δεν έπεισαν για το λογικό και πειστικό αυτών. Ήταν ανήσυχος, σκεπτικός, ο τρόπος που έδινε μαρτυρία δεν ήταν πηγαίος και σε πολλά θέματα επικαλείτο λεγόμενα κάποιου κ. Yoav, ο οποίος δεν ήρθε στο Δικαστήριο για να δώσει μαρτυρία και που εν πάση περιπτώσει, οι οποιεσδήποτε αναφορές του μάρτυρα που έχουν ως επίκεντρο τον κ. Yoav, όπως π.χ. ότι απουσίαζε στο εξωτερικό, κρίνονται ως υστερόβουλες και ότι λέχθηκαν σε μια προσπάθεια των εναγομένων να αποποιηθούν των ευθυνών τους και προσπαθώντας να παρουσιάσουν την θέση ότι δεν είχαν κατοχή και πρόσβαση στο διαμέρισμα των εναγομένων, θέση η οποία δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ως προς την αναφορά του ότι οι τριτοδιάδικοι ενεργούσαν ωςανεξάρτητοι εργολάβοι και όχι ως εργοδοτούμενοι, αυτό αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ εναγομένων και τριτοδιαδίκων, όπου η διαδικασία μεταξύ τους είναι ξεχωριστή με αυτήν μεταξύ εναγόντων και εναγομένων και ως προς την νομική προέκταση αυτού του ευρήματος και συμπεράσματος του Δικαστηρίου, θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω και που εν πάση περιπτώση, δεν προκύπτει οποιαδήποτε αμέλεια ή παράβαση καθήκοντος από πλευράς τριτοδιαδίκων έναντι των εναγομένων, ως θα αξιολογηθεί αναλυτικά πιο κάτω. Μη λογική και μη πειστική κρίνεται από το Δικαστήριο η αναφορά του εν λόγω μάρτυρα ότι οι εναγόμενοι δεν είχαν κλειδιά του διαμερίσματος και συνακόλουθα δεν είχαν πρόσβαση και κατοχή, επικαλούμενοι ότι δεν είχαν λόγο να πάνε στο διαμέρισμα και ο λόγος που κρίνεται αυτή η αναφορά ως μη λογική και μη πειστική, είναι διότι το Δικαστήριο κρίνει ότι θα ήταν λογικό και αναμενόμενο, οι εναγόμενοι να έχουν κάθε λόγο να έχουν πρόσβαση στο διαμέρισμα και να διαπιστώνουν την πρόοδο των εργασιών ανακαίνισης και να προβαίνουν σε τυχόν παρατηρήσεις κατά την πρόοδο των εργασιών, έτσι ώστε να μην βρεθούν προ τετελεσμένων μετά την ολοκλήρωση των εργασιών. Ούτε λογική και πειστική κρίνεται η αναφορά του μάρτυρα ότι κλειδιά είχε μόνο ο κ. Yoav, διότι δεν κρίνεται λογικό και ούτε είναι αναμενόμενο να έχει κλειδιά μόνο ένα άτομο, το οποίο ταξίδευε συχνά στο Ισραήλ όπου κατάγεται και μάλιστα υπήρχε περίπτωση να απουσιάζει και Παρασκευές, όπου είναι αργία στο Ισραήλ με βάση την αναφορά του μάρτυρα και να μην άφηνε τα κλειδιά σε κάποιο άλλο άτομο από τους εναγόμενους ή να έχει επιπρόσθετα κλειδιά κάποιο άτομο για την οποιαδήποτε περίσταση. Η πιο πάνω αξιολόγηση του Δικαστηρίου, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι εναγόμενοι είχαν πρόσβαση και κατοχή του διαμερίσματος τους σε όλον τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, ήτοι από τις 8 μέχρι τις 12 Ιανουαρίου του
3. Επιπρόσθετα, η αντιφατική και αλληλοαναιρετική αναφορά του μάρτυρα των εναγομένων και πιο συγκεκριμένα, από την μια ο μάρτυρας αναφέρει στην σελίδα 5 της γραπτής του δήλωσης - τεκμήριο 3 - ότι ο μάρτυρας των τριτοδιαδίκων στις 11/1/2009 μέρα Κυριακή κατεύθασε στην σκηνή εκ των υστέρων, ενώ στην προφορική του μαρτυρία στην σελίδα 15 των πρακτικών ημερομηνίας 18/4/2016 στην 23η γραμμή τοποθετεί τον μάρτυρα των τριτοδιαδίκων ήδη στην σκηνή, κρίνεται από το Δικαστήριο αυτή η ανακολουθία του μάρτυρα ότι έγινε σε μια προσπάθεια να αποκρύψει από το Δικαστήριο και πιο συγκεκριμένα να το παραπλανήσει, θέλοντας να πείσει για την εκδοχή του ότι οι εναγόμενοι δεν είχαν πρόσβαση και κατοχή στο διαμέρισμα τους για να αποποιηθούν τις ευθύνες τους, εκδοχή η οποία δεν έπεισε το Δικαστήριο και συνακόλουθα αποτελεί λογικό εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι είχαν κατοχή και πρόσβαση στο διαμέρισμα τους κατά τον ουσιώδη χρόνο, διότι δεν υπάρχει κάποια άλλη σαφή και αξιόπιστη μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι κάποιο άλλο άτομο, πέραν των εναγομένων, έχει ανοίξει το διαμέρισμα των εναγομένων. Το Δικαστήριο απορρίπτει την θέση του μάρτυρα ότι το Σάββατο 10/1/2009 μετέβηκε στο διαμέρισμα των εναγομένων για να δώσει την συγκατάθεση του προς τον μάρτυρα των τριτοδιαδίκων για να πάρει ο μάρτυρας των τριτοδιαδίκων το ένα εκ των δύο χρηματοκιβωτίων που βρίσκονταν στο διαμέρισμα και ο λόγος που το Δικαστήριο απορρίπτει αυτήν την τοποθέτηση του μάρτυρα, είναι διότι στην φωτογραφία 4α του τεκμηρίου 1, διακρίνονται δύο χρηματοκιβώτια, ένα μεγάλο και ένα μικρό και θα ήταν λογικό και αναμενόμενο το ένα εξ΄ αυτών να έλειπε από τον χώρο εάν υπήρχε τέτοια συμφωνία ή διακανονισμός μεταξύ του εν λόγω μάρτυρα και του μάρτυρα των τριτοδιαδίκων, έχοντας υπ΄ όψη το γεγονός ότι η φωτογραφία 4α λήφθηκε την εβδομάδα που ακολούθησε του συμβάντος της διαρροής των υδάτων. Εν πάση περιπτώση, το Δικαστήριο κρίνει ότι η πιο πάνω αναφορά του μάρτυρα εμπίπτει στο σύνολο των προσπαθειών του μάρτυρα να πείσει το Δικαστήριο ότι δεν είχαν κατοχή και πρόσβαση στο διαμέρισμα τους, παρά μόνο οι τριτοδιάδικοι, θέση η οποία ήδη απορρίφθηκε από το Δικαστήριο ως πιο πάνω αναφέρθηκε. Ως προς τις τοποθετήσεις του μάρτυρα αναφορικά με την επίρριψη ευθυνών στους τριτοδιαδίκους με το να τους καταλογίζει μη έλεγχο στους διακόπτες παροχής νερού στο διαμέρισμα και στην κεντρική παροχή, δεν γίνονται αποδεκτές, διότι από την μια, ως θα επεξηγηθεί αναλυτικά πιο κάτω, το Δικαστήριο αποδέχεται τις εξηγήσεις του μάρτυρα των τριτοδιαδίκων και τα μέτρα προφύλαξης που έλαβαν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων και από την άλλη, το Δικαστήριο κρίνει ότι τα όσα προσπάθησαν οι εναγόμενοι να επιρρίψουν στους τριτοδιαδίκους, εντάσσονται στο σύνολο των προσπαθειών τους να αποποιηθούν της ευύνης τους και να την μετακυλήσουν στους ώμους των τριτοδιαδίκων. Η αναφορά του μάρτυρα ότι οι υπάλληλοι των τριτοδιαδίκων ήταν αλλοδαποί και πιθανόν να μην έχουν αντιληφθεί ότι άφησαν ανοικτές της παροχές του νερού, παρέμεινε εντελώς μετέωρη και στην σφαίρα των απλών πιθανοτήτων και απεναντίας το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του μάρτυρα των τριτοδιαδίκων ότι οι εργαζόμενοι του ήταν Ελληνοκύπριοι. Η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα άφησε επίσης ανοικτό το περιθώριο προς όφελος των τριτοδιαδίκων με την αναφορά του ότι δεν γνωρίζει εάν οι τριτοδιάδικοι έκλεισαν την κεντρική παροχή νερού που βρίσκεται εκτός του διαμερίσματος των εναγομένων και που εν πάση περιπτώση, το γεγονός ότι ο κάθε ένας είχε πρόσβαση στον εν λόγω χώρο, ενισχύει την θέση ότι οι εναγόμενοι θα μπορούσαν να ελέγξουν την παροχή νερού προς το διαμέρισμα τους και περαιτέρω για τους λόγους που το Δικαστήριο θα αναλύσει πιο κάτω, κρίνεται ως αποδεκτή η θέση των τριτοδιαδίκων για τα μέτρα προφύλαξης που έλαβαν ως προς τον έλεγχο των διακοπτών παροχής νερού κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Στο ίδιο πλαίσιο και πλέγμα των αναφορών του μάρτυρα για να αποποιηθεί οποιαδήποτε ευθύνη των εναγομένων και μετακύληση της στους ώμους των τριτοδιαδίκων, κρίνει το Δικαστήριο ότι εντάσσεται και η αναφορά του μάρτυρα ότι οι τριτοδιάδικοι αφαίρεσαν τις βούρνες και τα είδη υγιεινής στις 10/1/2009 ημέρα Σάββατο και αρνούμενος σχετική υποβληθείσα θέση των τριτοδιαδίκων ότι αυτά έγιναν την Πέμπτη 8/1/2009 και περαιτέρω το Δικαστήριο για τους λόγους που θα αναλυθούν πιο κάτω, αποδέχεται τις αναφορές του μάρτυρα των τριτοδιαδίκων ως προς τις μέρες που εργάστηκαν, τις εργασίες που εκτέλεσαν και τον τρόπο που τις εκτέλεσαν. Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η μαρτυρία του Μ.Υ. 1 κρίνεται ως αναληθής, υστερόβουλη και αναξιόπιστη και ως τέτοια απορρίπτεται από το Δικαστήριο. Ως προς την μαρτυρία του Μ.Υ. 2, το Δικαστήριο χωρίς κανένα ενδοιασμό αποδέχεται την μαρτυρία του ως αληθή και αξιόπιστη. Το Δικαστήριο κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, διέκρινε ότι ο μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο για να παραθέσει εκείνα τα γεγονότα που περιήλθαν στην αντίληψη του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων και που αφορούσαν το περιεχόμενο του τεκμηρίου 4 και γενικά με ότι σχετιζόταν με την παροχή και την διακοπή της παροχής νερού κατά τον ουσιώδη χρόνο στην επίδικη πολυκατοικία και γενικά με τον τρόπο όπου γινόταν η παροχή και διακοπή του νερού αντίστοιχα και τι αντίκτυπο είχε αναλόγως της περίπτωσης. Το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο για την αντικειμενικότητα και αμεροληψία του μάρτυρα και δεν έχει εντοπίσει οτιδήποτε το μεμπτό στην μαρτυρία του και τον τρόπο όπου παρέθεσε την μαρτυρία του δια ζώσης. Αν και έχει τεθεί ζήτημα κατά την κατάθεση του τεκμηρίου 4 με την υποβολή ένστασης στην κατάθεση του, εγείροντας ζητήματα μη δικογράφησης, όμως το Δικαστήριο κρίνει ότι, από την στιγμή που η πλευρά των εναγόντων δεν αντεξέτασε καν τον εν λόγω μάρτυρα, από την άλλη ο μάρτυρας κλητεύθηκε από την πλευρά των εναγομένων, ως επίσης το τεκμήριο 4 έχει αποκαλυφθεί μέσα από την ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων του τριτοδιαδίκου, ο οποίος εγείρει συγκεκριμένα ζητήματα ρύθμισης της παροχής και διακοπής της παροχής νερού στην επίδικη πολυκατοικία, δύναται το Δικαστήριο να στηριχθεί στο τεκμήριο 4 για να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα, αν και ουσιώδης σημείο που κρίνει την έκβαση της παρούσας υπόθεσης, είναι η αμέλεια των εναγομένων ως πιο κάτω αναλύεται εκτενώς. Συνακόλουθα και με τις πιο πάνω επισημάνσεις, η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο ως αληθής και αξιόπιστη. Αναφορικά με τον μάρτυρα των τριτοδιαδίκων, το Δικαστήριο παρακολούθησε με ιδιαίτερη και επαυξημένη προσοχή τον μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, διότι ο ρόλος του και η εμπλοκή του, έπρεπε να εξεταστούν με προσοχή, έτσι ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσο οι τριτοδιάδικοι ευθύνονται για την πρόκληση της διαρροής των υδάτων, ένεκα οποιασδήποτε αμέλειας τους αφήνοντας διακόπτη ή διακόπτες παροχής νερού ανοικτούς, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους που συνίσταντο στην ανακαίνιση του διαμερίσματος των εναγομένων και που απαιτούσε εργασίες που είχαν υδραυλικό χαρακτήρα, όπως π.χ. αποχωρητήριο, μπάνιο, νιπτήρα που συνδέονται με την παροχή νερού, το οποίο στοιχείο, ήτοι το στοιχείο του νερού, διέρρευσε από το διαμέρισμα των εναγομένων προς το κατάστημα των εναγόντων και προκάλεσε τις ζημιές που ανέφεραν οι μάρτυρες των εναγόντων. Ο μάρτυρας των τριτοδιαδίκων άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, το Δικαστήριο σχημάτισε την εικόνα ότι ο μάρτυρας υπήρξε απλοικός, επεξηγηματικός, λεπτομερειακός, λογικός και πειστικός στις αναφορές του ως προς την φύση και την έκταση των εργασιών που εκτέλεσαν οι τριτοδιάδικοι στο διαμέρισμα των εναγομένων, στον τρόπο που εκτέλεσαν τις εργασίες και το πότε τις εκτέλεσαν και τι προληπτικά μέτρα λήφθηκαν από τους τριτοδιάδικους, έτσι ώστε να διακοπεί η παροχή νερού στο διαμέρισμα των εναγομένων. Έπεισε ο μάρτυρας με την αναφορά του ως λογική και πειστική ότι δεν εργάστηκε το Σάββατο 10/1/2009 και γενικά ότι δεν ήταν στο επίδικο διαμέρισμα των εναγομένων στις 10/1/2009, διότι το Δικαστήριο αποδέχεται ως λογική την άρνηση του μάρτυρα στην θέση των εναγομένων ότι συζητήθηκε το ζήτημα αγοράς ενός χρηματοκιβωτίου, έχοντας υπ΄ όψη την αξιολόγηση που έγινε επί του εν λόγω ζητήματος ανωτέρω. Επιβεβαιωτικό και ενισχυτικό της θέσης του μάρτυρα των τριτοδιαδίκων ότι δεν εργάστηκαν και γενικά δεν βρίσκονταν στο διαμέρισμα των εναγομένων στις 10/1/2009 ημέρα Σάββατο, αποτελεί και η αναφορά του μάρτυρα, η οποία κρίνεται ως αληθής, λογική και αξιόπιστη, ότι δηλαδή οι εναγόμενοι του ανέφεραν ότι ειδικό συνεργείο το Σάββατο 10/1/2009 θα απομάκρυνε τα έπιπλα από το εν λόγω διαμέρισμα, πράγμα που διαπιστώθηκε στις φωτογραφίες που λήφθησαν μετά το συμβάν και που αποτελούν μέρος του τεκμηρίου
4. Ως προς τις εξηγήσεις και αναφορές που έχει αναφέρει ο μάρτυρας ως προς προς την τοποθέτηση ταπών, ισχύουν τα ίδια με αυτά που αναφέρθηκαν πιο πάνω επί αυτού του ζητήματος. Το Δικαστήριο έχει πειστεί με την παραστατικότητα του μάρτυρα και τις εξηγήσεις και διευκρινήσεις που έδωσε ως προς τον τρόπο εκτέλεσης των εργασιών και των μέτρων προφύλαξης που έλαβε. Το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι λογικό και αναμενόμενο εν λόγω μάρτυρας, λόγω και της μακρόχρονης εμπειρίας του, να έχει προβεί σε εκείνα τα μέτρα προφύλαξης και πιο συγκεκριμένα με το κλείσιμο της παροχής του νερού στο διαμέρισμα των εναγομένων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, έτσι ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος διαρροής υδάτων, αλλά και να αποφευχθεί ο κίνδυνος να θέσει σε κίνδυνο την ζωή του, όταν χρησιμοποιούσε το ηλεκτρικό τράπανο, ως το περιέγραψε. Επιπρόσθετα, αποτελεί λογική συνέχεια η διατήρηση των διακοπτών σε κλειστή θέση μετά την εκτέλεση των εργασιών, όπως π.χ. η αφαίρεση της βούρνας, η οποία παρέμεινε μη συναρμολογημένη όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες του τεκμηρίου 1, διότι από την μια είναι λογικό να κλείνονται οι διακόπτες κατά την εκτέλεση των εργασιών για να μην υπάρχει διαρροή, πράγμα γιατο οποίο δεν υπάρχει μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι η διαρροή έγινε κατά την εκτέλεσε των εργασιών των τριτοδιαδίκων που εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα αποτραπόταν το πρόβλημα εν τη γενέσει του και από την άλλη δεν υπάρχει οποιαδήποτε λογική να ανοίγονται οι διακόπτες από τους τριτοδιάδικους μετά την εκτέλεση των εργασιών ενώ παραμένουν ανοικτές εργασίες για συναρμολόγηση και γενικά ολοκλήρωση των εργασιών τους, όπως διαφάνηκε και μέσα από το φωτογραφικό υλικό του τεκμηρίου
5. Συνακόλουθα, αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ότι οι τριτοδιάδικοι υπήρξαν επιμελείς και έλαβαν όλα εκείνα τα μέτρα προφύλαξης για να μην υπάρχει οποιαδήποτε διαρροή και η ημερομηνία που εργάστηκαν πριν την διαρροή υδάτων ήταν στις 8/1/2009 και την επόμενη μέρα πήγαν μεν στο διαμέρισμα, αλλά δεν εργάστηκαν, απλά είδαν με τον κ. Yoav τον χώρο και τα σχέδια. Από την στιγμή που το Δικαστήριο εξάγει το πιο πάνω συμπέρασμα, θα αποτελούσε πλεονασμό τυχόν ανάλυση ευθύνης των εναγομένων από πράξεις ή παραλείψεις των τριτοδιαδίκων ως αντιπροσώποι ή υπαλλήλοι ή ανεξάρτητοι εργολάβοι των εναγομένων και για το οποίο οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επεκτάθηκαν στις αγορεύσεις τους. Βεβαίως, για τους λόγους που το Δικαστήριο θα επεξηγήσει αναλυτικά πιο κάτω, οι εναγόμενοι φέρουν ευθύνη έναντι των εναγόντων, στοιχειοθετώντας το αστικό αδίκημα της αμέλειας. ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΥΡΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναμφίβολα η αρχή Res Ipsa Loquitur δεν εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση, διότι στην παρούσα περίπτωση οι ενάγοντες δεν στερούνται γνώσεων ή μέσων γνώσεως (AΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΧΑΤΖΗΠΑΥΛΟΥ - ν -ΤΟΝΙΑΣ ΙΝΤΖΙΡΤΖΙΑΝ

(2004)1Β Α.Α.Δ 1278) για το πως προήλθε η διαρροή υδάτων από το διαμέρισμα των εναγομένων στο κατάστημα των εναγόντων στον κάτω όροφο, αλλά απεναντίας έθεσαν λεπτομερώς ζήτημα αμέλειας δια μέσου του εμπειρογνώμονα, ήτοι του Μ.Ε.1 με την αναφορά του ιδίου ότι θα αποφεύγετο η διαρροή εάν έκλειναν οι διακόπτες ή εάν τοποθετούνταν τάπες. Ούτε η νομική αρχή Rylands- v - Fletcher εφαρμόζεται, διότι στην παρούσα περίπτωση δεν έχουμε συσσώρευση πραγμάτων από τους εναγόμενους, ως είναι απαραίτητη προυπόθεση (Σύγγραμμα Αστικά Αδικήματα των κ.κ. Αρτέμη και Ερωτοκρίτου, τόμος 2 σελ. 47), αλλά διαρροή νερού που ούτως ή άλλως θα υπήρχε η παροχή του νερού στο διαμέρισμα των εναγομένων και είναι διαφορετικό το ζήτημα της αμέλειας, ζήτημα που θα εξεταστεί κατωτέρω. Ούτε τίθεται ζήτημα εφαρμογής της αιτίας αγωγής της ιδιωτικής οχληρίας με βάση το άρθρο 46 του Κεφ. 148, διότι δεν έχει γίνει τέτοια επίκληση από τους ενάγοντες, διότι δεν παραπονέθηκαν και δεν εισηγήθηκαν ότι στερήθηκαν την εύλογη χρήση του καταστήματος τους, αλλά ζήτησαν και απέδειξαν την διαφυγή κερδών για συγκεκριμένη περίοδο και ως προς το στοιχείο που απαιτείται για την στοιχειοθέτηση της ιδιωτικής οχληρίας, ήτοι η αποστέρηση της εύλογης χρήσης, το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην Demetriou v. Aristodemou

(1988)1 C.L.R. σελ. 615, 617). Ούτε ζήτημα επιδίκασης τιμωρητικών αποζημιώσεων τίθεται, διότι σύμφωνα με την Νομολογία και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην υπόθεση ΕΛΕΝΙΤΣΑ Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ - v - NUR HABIB HISSIN, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ HABIB SAID EL HISSIN (HOSSON),

(2007)1Β Α.Α.Δ 1140, όπου αποφασίσθηκε ότι είναι καλά γνωστό πως για να επιδικασθούν τιμωρητικές αποζημιώσεις, η επιλήψιμη συμπεριφορά πρέπει να είναι τέτοια ώστε να αποδεικνύεται κατάφωρη περιφρόνηση των δικαιωμάτων του άλλου μέρους να εκδηλώνεται υπό συνθήκες που έχουν ως στόχο το κέρδος και να χαρακτηρίζεται από υπεροψία, αυθαιρεσία και πλήρη περιφρόνηση των δικαιωμάτων της άλλης πλευράς, παραπέμποντας στην Kennedy Hotels Ltd v.Indjirdjian

(1992)1 Α.Α.Δ. 400 και Παπακόκκινου ν. Δήμου Πάφου

(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 634. Στην προκειμένη περίπτωση τέτοια συμπεριφορά από πλευράς εναγομένων δεν έχει καταδειχθεί. Στη Στρατμάρκο Λτδ ν Πέτρου Μιχαήλ

(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 453 διευκρινίζονται τα στοιχεία που συνθέτουν το αστικό αδίκημα της αμέλειας ως ακολούθως: ΄΄Αμέλεια είναι, κατά το άρθρο 51 του Νόμου Περί Αστικών Αδικημάτων, που στην ουσία κωδικοποιεί τις αρχές του Κοινού Δικαίου στον κλάδο αυτό, παράβαση καθήκοντος επιμέλειας. Το καθήκον τούτο περιλαμβάνει την επιμέλεια που υποθετικά καταβάλλει ο μέσος λογικός άνθρωπος κάτω από τις ίδιες αντικειμενικές συνθήκες και περιστάσεις που ενήργησε ο εναγόμενος. Βασικό χαρακτηριστικό της αμέλειας είναι, καταρχήν, η έλλειψη της προσήκουσας προσοχής την οποία ο δράστης όφειλε και μπορούσε στις δοσμένες περιστάσεις να καταβάλει για να μην προκαλέσει ζημιά στον πλησίον του. Τα στοιχεία του «μέσου συνετού ανθρώπου» και του «πλησίον» διαγράφουν τα όρια της επιμέλειας την οποία όφειλε να καταβάλει ο εναγόμενος. Η έννοια του καθήκοντος επιμέλειας ολοκληρώνεται με το στοιχείο της δυνατότητας πρόβλεψης, ότι, δηλαδή, η ενεργούμενη παρά το καθήκον επιμέλειας πράξη μπορεί να προκαλέσει το συγκεκριμένο ζημιογόνο αποτέλεσμα΄΄. Μέσα από την πιο πάνω αξιολόγηση, ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου διαφαίνονται τα ακόλουθα: Στις 11/1/2009 διαπιστώθηκε η διαρροή υδάτων που προερχόταν από το διαμέρισμα που οι εναγόμενοι είχαν πρόσβαση και κατείχαν, προς το κατάστημα των εναγόντων. Συνεπεία της πιο πάνω διαρροής, έλαβααν χώρα οι ζημιές που περιγράφτηκαν αναλυτικά από τους μάρτυρες των εναγόντων και ειδικότερα από τον Μ.Ε.1 και την έκθεση του - τεκμήριο 1. Υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της πιο πάνω διαρροής των υδάτων και των ζημιών που υπέστηκαν οι ενάγοντες. Οι εναγόμενοι, από την στιγμή που είχαν πρόσβαση στον κεντρικό διακόπτη παροχής νερού που βρίσκονται όλοι οι διακόπτες των διαμερισμάτων της επίδικης πολυκατοικίας, από την στιγμή που είχαν πρόσβαση και κατοχή στο διαμέρισμα τους έχοντας κλειδιά και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι στις 11/1/2009 αυτοί άνοιξαν το διαμέρισμα τους, από την στιγμή που οι τριτοδιάδικοι υπήρξαν επιμελείς και δεν άφησαν ανοικτές τις παροχές νερού προς το διαμέρισμα των εναγομένων, από την στιγμή που στις 10/1/2009 συνεργείο με οδηγίες των εναγομένων απομάκρυναν έπιπλα από το εν λόγω διαμέρισμα, οι εναγόμενοι όφειλαν να ελέγξουν και γενικά να επιθεωρήσουν ότι όλες οι παροχές νερού θα παρέμεναν κλειστές, έτσι ώστε να μην υπάρχει οποιαδήποτε διαρροή υδάτων, υποχρέωση την οποία μπορούσαν να εκτελέσουν εν΄ όψει της πρόσβασης που είχαν στο διαμέρισμα τους και γενικά την κατοχή του διαμερίσματος, πλην όμως οι εναγόμενοι απέτυχαν να εκτελέσουν αυτήν την υποχρέωση, ήτοι αυτό το καθήκον επιμέλειας που ήταν όχι μόνο εύλογα επιτρεπτό, αλλά και επιβεβλημένο να το πράξουν, ασκώντας αποτελεσματικό έλεγχο για να διαπιστωθούν ότι οι διακόπτες παροχής νερού παρέμεναν κλειστές, εν΄ όψει των εργασιών που έγιναν και που υπολοίπονταν να γίνουν, ως πιο πάνω αναφέρθησαν, έχοντας μάλιστα υπ΄ όψη και τον παράγοντα των περικοπών στην παροχή νερού που γίνονταν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Είναι πραγματικότητα ότι δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία για το ποιος, πότε και πως άνοιξε τους διακόπτες νερού, πλην όμως από την στιγμή που οι τριτοδιάδικοι ναι μεν μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στο διαμέρισμα των εναγομένων αλλά υπήρξαν επιμελείς, τότε μόνο οι εναγόμενοι ή αντιπρόσωποι τους, όπως π.χ. ο Μ.Υ.1, ο κ. Yoav ή το συνεργείο απομάκρυνσης των επίπλων εισήλθαν στο διαμέρισμα των εναγομένων και κάποιο άτομο που σχετίζεται με τους εναγόμενους προέβηκε στην διάνοιξη των παροχών του νερού και τις άφησε ανοικτές μεταξύ 9/1/2009 και 11/1/2009, όπου διαπιστώθηκε η διαρροή των υδάτων, αφού προηγήθηκε λογικά και η επανασύνδεση παροχής νερού από την προηγειθήσα διακοπή παροχής νερού από την υδατοπρομήθεια. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι το εν λόγω διαμέρισμα έχει διαρρηχθεί για να διαπιστωθεί ότι κάποιο άλλο άτομο, πέραν των εναγομένων ή τριτοδιαδίκων οφείλεται για το όλο συμβάν, ή ότι άλλο άτομο είχε πρόσβαση ή κατοχή του διαμερίσματος πέραν των εναγομένων και των τριτοδιαδίκων, θέσεις οι οποίες εν πάση περιπτώση δεν προωθήθηκαν. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, οι ενάγοντες πέτυχαν και απέδειξαν την απαίτηση τους έναντι των εναγομένων και συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων για το ποσό των €42,861,99 με νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δεν τίθεται ζήτημα συνεισφοράς των τριτοδιαδίκων, διότι αποδείχθηκε ότι αυτοί ήταν επιμελείς και συνακόλουθα η διαδικασία εναντίον των τριτοδιαδίκων απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των τριτοδιαδίκων και εναντίον των εναγομένων, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil/other actions/Final Αναφορά: Διαρροή νερού cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο