Amstel Exploitatie BV ν. Dag Dvergsten κ.α., Αρ. Αγωγής 4042/14, 16/11/2016

(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60. Η αίτηση συνάντησε την ένσταση των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση οι οποίοι ισχυρίζονται ότι η αίτηση είναι νόμο και ουσία αβάσιμη, καταχρηστική, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των διαταγμάτων, η εγγυητική δεν μπορεί να επιστραφεί και/ή ακυρωθεί στο παρόν στάδιο πριν την πλήρη εκδίκαση της αγωγής και την έκδοση τελικής απόφασης σε αυτή. Το Δικαστήριο σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των εναγομένων στην ένσταση στερείται δυνατότητας και εξουσίας να διατάξει ακύρωση και/ή επιστροφή της τραπεζικής εγγύησης διότι δεν έχει εξετάσει ακόμα την ουσία της αγωγής και στο παρόν στάδιο δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο από ενδείξεις και πιθανότητες αναφορικά με την ύπαρξη των ισχυριζόμενων αγώγιμων δικαιωμάτων. Τέλος οι εναγόμενοι ισχυρίζονται στην ένσταση τους ότι δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα γιατί απλά κατ' αρχήν η τραπεζική εγγύηση είναι ήδη ανεπαρκής για τον σκοπό κάλυψης της ζημιάς των εναγομένων και κατά δεύτερον τυχόν επιστροφή και/ή ακύρωση της θα αποστερήσει τους εναγόμενους-καθ' ων η αίτηση να αιτηθούν σε μελλοντικό χρόνο αποζημιώσεις για ζημιές που υπέστησαν από την έκδοση των διαταγμάτων. Κατ' αρχή θα πρέπει να πω ότι δεν βρίσκω ότι η αίτηση είναι νόμο και ουσία αβάσιμη ή καταχρηστική. Ουσιαστικά δεν θεωρώ ότι το Δικαστήριο μπορεί να στηριχθεί στις τέσσερις πρώτες ενστάσεις όπως καταγράφονται στο σώμα αυτής για να απορρίψει την ένσταση, η οποία έχει ως βάση της το άρθρο 32

(3)του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60και βεβαίως τη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Στην προκειμένη περίπτωση το Δικαστήριο ουσιαστικά καλείται να εξισορροπήσει μεταξύ της ανάγκης τροποποίησης ή και ακύρωσης της εγγυητικής την οποία το ίδιο Δικαστήριο διέταξε μετά τη διαφοροποίηση των συνθηκών (ακύρωση των εκδοθέντων διαταγμάτων) - απόφαση η οποία εφεσιβλήθηκε από τους αιτητές - που επιτρέπουν τέτοια παρέμβαση του Δικαστηρίου, άρθρο 32

(2)του Νόμου 14/60 και από την άλλη την ανάγκη διαφύλαξης του δικαιώματος των καθ' ων η αίτηση να αξιώσουν αποζημιώσεις για την έκδοση των διαταγμάτων συνεπεία ανεπαρκών λόγων. Θα συμφωνήσω με τον κ. Καραμανώλη ότι η υποχρέωση της παροχής εγγύησης είναι για τη διαφύλαξη των συμφερόντων των καθ' ων η αίτηση εναντίον των οποίων εκδίδονται με μονομερή αίτηση δραστικά διατάγματα. Στην προκειμένη περίπτωση μάλιστα εκδόθηκε από το Δικαστήριο διαταγή για την παροχή τραπεζικής εγγύησης μεγάλου ύψους. Δεν θα συμφωνήσω με τον κ. Περικλέους ότι η τραπεζική εγγύηση δίδεται προς τον σκοπό κάλυψης των ζημιών, οποιονδήποτε ζημιών έχουν υποστεί οι καθ' ων η αίτηση από την έκδοση για την για κάποιο μικρό χρονικό διάστημα ισχύ των διαταγμάτων. Από απλή ανάγνωση του άρθρου 32

(3)του Νόμου 14/60 διαπιστώνεται ότι αυτό αναφέρεται σε εύλογη αποζημίωση από την έκδοση των διαταγμάτων συνεπεία ανεπαρκών λόγων και όχι για αποζημίωση για τις ζημιές που έχουν υποστεί από την έκδοση των διαταγμάτων. Υπάρχουν στην παρούσα υπόθεση ιδιαιτερότητας που κατά την άποψη μου δικαιολογούν την τροποποίηση της διαταγής εγγύησης που δόθηκε από το Δικαστήριο. Ο πρώτος και ουσιαστικότερος λόγος είναι η παράλειψη μετά την παρέλευση δύο ετών των Καθ' ων η αίτηση να προωθήσουν τυχόν απαίτηση τους για την παραχώρηση εύλογης αποζημίωσης γιατί το διάταγμα εξεδόθη συνεπεία ανεπαρκών λόγων. Ο δεύτερος είναι η μη καταχώρηση αντέφεσης εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση στην απόφαση του δικαστηρίου για την ακύρωση των διαταγμάτων, ότι θεωρεί ότι ισχύουν οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32

(1)του Ν.14/60, κάτι που οδηγεί είτε σε αποδοχή της έφεσης που συνεπάγεται την ισχύ των διαταγμάτων είτε σε απόρριψη της έφεσης που και πάλι θα συνεπάγεται μη υπαρχούσης αντέφεσης ότι υπάρχει καλή βάση της αγωγής και πιθανότητα οι ενάγοντες-αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία. Υπαρχόντων αυτών των δεδομένων θεωρώ ότι θα πρέπει να διαφοροποιηθούν οι όροι της εγγύησης που διέταξε το δικαστήριο κατά την έκδοση των διαταγμάτων και παράλληλα να διαφυλαχθεί το δικαίωμα των καθ' ων η αίτηση να διεκδικήσουν μελλοντικά αποζημιώσεις για το μικρό χρονικό διάστημα των τριών μηνών που τα διατάγματα ήταν σε ισχύ. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδονται τα διατάγματα υπό στοιχεία 1 και 2 της αίτησης, τα οποία θα τύχουν εφαρμογής από τη στιγμή που οι αιτητές ή οι δικηγόροι τους θα παραχωρήσουν γραπτή εγγύηση του ιδίου ύψους, δηλαδή €300.000 προς τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού για τυχόν ζημιά που έχουν υποστεί οι εναγόμενοι-καθ' ων η αίτηση από την έκδοση των διαταγμάτων λόγω ανεπαρκών λόγων. Τα έξοδα της διαδικασίας είναι προς όφελος των αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Μ. Παπαμιχαήλ, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Επιστροφή εγγυητικής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο