← Κύπρος

Soboh Petroleum Cyprus Ltd ν. Σάλβα Ποζίδης, Αρ. Αγωγής: 4543/10, 4/11/2016

Soboh Petroleum Cyprus Ltd ν. Σάλβα Ποζίδης, Αρ. Αγωγής: 4543/10, 4/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A456 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4543/10 Μεταξύ: Soboh Petroleum Cyprus Ltd Εναγόντων Και Σάλβα Ποζίδης Εναγόμενου Και Bella Soboh Mukhamedzhanov Τριτοδιάδικου ------------------------------------------------ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 04.11.2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντες : κα. Α. Πάλλη για Οικονόμου, Πολυδώρου & Σία (για να ακούσει απόφαση η κα Παναγιώτα Βαρνάβα) Για εναγόμενο: κ. Π. Κωνσταντίνου για Ανδρέας Π. Ερωτοκρίτου & Σία (για να ακούσει απόφαση ο κ. Κώστας Σωτήρη) Για τριτοδιάδικο : καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή - Τα Δικόγραφα Οι ειδικές ζημιές των εναγόντων επί πλήρους ευθύνης είναι παραδεκτές. Δηλώθηκε στις 05.02.16 από όλες τις πλευρές ότι είναι €2.

  1. Παρέμεινε ως επίδικο το θέμα της ευθύνης πρόκλησης του επίδικου δυστυχήματος. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι κατά ή περί την 12.3.10 η τριτοδιάδικος οδηγούσε το όχημα τoυς με αρ. εγγραφής ΚRR 053 νόμιμα και κανονικά στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Πάφου, κοντά στο Τσίρειο Στάδιο, κρατώντας την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, όταν το όχημα που οδηγούσε ο εναγόμενος με αρ. ΒΑW 172 κτύπησε στο πίσω μέρος του οχήματος των εναγόντων. Ο εναγόμενος λέγει ότι οδηγούσε το όχημα του νόμιμα και κανονικά κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου Λεμεσού-Πάφου, τηρώντας την αριστερή λωρίδα του δρόμου, και η οδηγός του οχήματος των εναγόντων με αρ. εγγραφής KRR053 που οδηγούσε στη δεξιά λωρίδα προέβη σε αλλαγή πορείας και/ή απότομα εισήλθε στην αριστερή λωρίδα όπου νόμιμα και κανονικά οδηγούσε ο εναγόμενος με αποτέλεσμα να επέλθει σύγκρουση μεταξύ των δύο οχημάτων. Η τριτοδιάδικος αρνείται την θέση του εναγόμενου και ουσιαστικά υιοθετεί το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης των Εναγόντων για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη το επίδικο δυστύχημα (βλ. ανωτέρω). Ας σημειωθεί εδώ προκειμένου να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα ότι ουδεμία εμφάνιση υπήρξε για την τριτοδιάδικο μετά την 5.2.16, οπότε δηλώθηκε το παραδεκτό γεγονός που αναφέρθηκε στην αρχή πιο πάνω. Οι συνήγοροι δε των εναγόντων και του εναγομένου δήλωσαν στις 25.02.2016 ότι έχουν συμφωνήσει και δηλώνουν ότι οποιοδήποτε ποσοστό ευθύνης τυχόν επιδικαστεί εναντίον της τριτοδιαδίκου θα αφαιρεθεί από το ποσό που θα επιδικαστεί υπέρ των εναγόντων. Θα χρεωθεί δηλαδή οποιοδήποτε ποσοστό ευθύνης της τριτοδιαδίκου στους ενάγοντες. Η μαρτυρία Για την πλευρά των εναγόντων κλήθηκε και έδωσε μαρτυρία η τριτοδιάδικος (ΜΕ.1) ενώ για την πλευρά του εναγόμενου κατέθεσε ο Ανδρέας Θεμιστοκλέους (ΜΥ.1) και ο εναγόμενος (ΜΥ.2). Οι δύο οδηγοί δηλαδή η ΜΕ.1 και ο ΜΥ.2 όπως γίνεται αντιληπτό κατέθεσαν για τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος. Ο Μ.Υ.1 που εργαζόταν στην οδική βοήθεια κατέθεσε τι βρήκε στη σκηνή όταν πήγε επιτόπου. Φωτογράφισε τα οχήματα στις τελικές τους θέσεις και κατέθεσε δέσμη με φωτογραφίες (τεκμήριο 3). Η μαρτυρία όλων των μαρτύρων είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά και δεν κρίνεται σκόπιμη η επανάληψη της. Αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία της μαρτυρίας θα γίνει σημειώνεται κατωτέρω στο βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας. Αγορεύσεις των συνηγόρων / Επιχειρηματολογία των δύο πλευρών Οι θέσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών περιλαμβάνονται σημειώνεται στις γραπτές αγορεύσεις που ετοίμασαν και παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Οι αγορεύσεις των δύο πλευρών έχουν τύχει σημειώνεται ενδελεχούς μελέτης. Δεν κρίνεται όμως σκόπιμη η παράθεση των όσων οι συνήγοροι αναφέρουν στις αγορεύσεις τους και εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο θα παρατεθούν κατωτέρω συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων. Αξιολόγηση ME1 Bella Soboh Mukhamedzhanov (τριτοδιάδικος) Παρακολούθησα με πολύ μεγάλη προσοχή την μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις της. Η μαρτυρία της κατά την κρίση μου χαρακτηρίζεται από ασάφεια, σύγχυση, αντιφάσεις και έλλειψη λογικής. Εν πάση περιπτώσει αποτελεί διαπίστωση μου ότι η εν λόγω μάρτυρας δεν είπε την αλήθεια, στην προσπάθεια της θεωρώ να αποστασιοποιηθεί από την ευθύνη της για το επίδικο δυστύχημα. Πιο συγκεκριμένα: Α. Η θέση της κατά την κυρίως εξέταση της ήταν ότι κρατούσε συνέχεια την αριστερή λωρίδα του αυτοκινητόδρομου γιατί σε κάποια φάση θα έπρεπε να βγει από τον αυτοκινητόδρομο. Επειδή δε έβλεπε να δημιουργείται συμφόρηση μπροστά της άρχισε να επιβραδύνει. Τότε είδε από το καθρεφτάκι ένα αυτοκίνητο πίσω της που σαφώς δεν μπορούσε να επιβραδύνει, και άκουσε και τον ήχο ότι το αυτοκίνητο έρχεται με ταχύτητα πάνω της. Ακολούθησε το κτύπημα. Το όχημα της υπέστη ζημιά πίσω στον προφυλακτήρα. Β. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε τα εξής:
  2. Οι φωτογραφίες τεκμήριο 1 όσο μπορεί να θυμηθεί δείχνουν εκτός από τη ζημιά του οχήματος KRR 053, την τελική θέση του αυτοκινήτου, εκεί που σταμάτησε μόλις έγινε η σύγκρουση. Η σκηνή όσο το θυμάται φαντάζει αληθινή.
  3. Δεν θυμάται πόσες λωρίδες έχει ο αυτοκινητόδρομος εκεί που ένιωσε το κτύπημα, απλά θυμάται ότι ήταν στην αριστερή λωρίδα.
  4. Αριστερά ο δρόμος σύμφωνα με την πορεία της δημιουργεί λωρίδες εξόδου την οποία όμως δεν έπιανε. Κρατούσε την αριστερή λωρίδα να πάει ευθεία.
  5. Σε αντίθεση με όσα ανέφερε πιο πάνω, είπε στη συνέχεια ότι κρατούσε την αριστερή πλευρά και αφού έπρεπε να βγει από τον αυτοκινητόδρομο είχε μετατοπιστεί στην τρίτη λωρίδα η οποία έχει δημιουργηθεί. Πριν από αυτό είχε ανάψει το δείκτη προς την έξοδο και είχε μετατοπιστεί στη λωρίδα που δημιουργείται προς την έξοδο. Την ώρα του δυστυχήματος ήταν στη λωρίδα εξόδου.
  6. Σε περαιτέρω ερωτήσεις και όταν ετέθη προ αυτής της ουσιώδους αντίφασης στην μαρτυρία της, είπε ότι στον αυτοκινητόδρομο ο οποίος έχει 2 λωρίδες, κρατούσε την αριστερή λωρίδα η οποία είναι το slow lane και όταν δημιουργήθηκε η λωρίδα εξόδου στην οποία έπρεπε να κατευθυνθεί, άναψε τους δείχτες, έδειξε ότι θα βγει από τον αυτοκινητόδρομο και μετακινήθηκε στην λωρίδα εξόδου.
  7. Ακολούθως με δεδομένη πλέον τη θέση της ότι βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα εξόδου, είπε ότι δεν ξέρει σε ποια λωρίδα βρισκόταν το αυτοκίνητο που την κτύπησε. Είπε ακόμη ότι δεν είναι εμπειρογνώμονας και δεν μπορεί ούτε να συμφωνήσει ούτε να διαφωνήσει αν το αυτοκίνητο που την κτύπησε ήταν πίσω της. Δέχτηκε όμως ότι όταν ένιωσε το κτύπημα (το μπάμ όπως της υποβλήθηκε) ήταν στη λωρίδα εξόδου. Γίνεται αντιληπτή όμως από τα πιο πάνω ακόμη μια σοβαρή και ουσιώδης αντίφαση με την μαρτυρία της στην κυρίως εξέταση, όπου ανέφερε ότι είδε από το καθρεφτάκι της να έρχεται πίσω της ένα αυτοκίνητο που σαφώς δεν μπορούσε να επιβραδύνει και την κτύπησε. Εφόσον λοιπόν το είδε όπως ανέφερε θα έπρεπε γνωρίζει και να ήταν ακριβής στο ερώτημα αν το αυτοκίνητο ήταν πίσω της. Σε κάθε περίπτωση όμως η πιο πάνω θέση της δεν έχει καμία λογική αφού δεν μπορεί να λέει ότι είδε το αυτοκίνητο από το καθρεφτάκι και την κτύπησε από πίσω αλλά να ισχυρίζεται ότι δεν ξέρει αν το αυτοκίνητο που την κτύπησε ήταν και αυτό στη λωρίδα εξόδου, όπου δηλαδή εκινείτο το δικό της όχημα όταν σύμφωνα με την ίδια έγινε το κτύπημα. Και προσθέτω ότι δεν είναι θέμα εμπειρογνωμοσύνης αυτό αλλά θέμα κοινής λογικής.
  8. Ακόμη σε αντίθεση με όσα ανέφερε στο σημείο 1 πιο πάνω, είπε ότι το μόνο που μπορεί να αναγνωρίσει από τις φωτογραφίες τεκμήρια 1 και 2 είναι το δικό της αυτοκίνητο. Αν αυτή ήταν η σκηνή του δυστυχήματος δεν μπορεί να πει. Όταν δε ερωτήθηκε από τη συνήγορο του εναγόμενου γιατί είπε προηγουμένως ότι η σκηνή φαντάζει αληθινή, προκάλεσε εντύπωση στο Δικαστήριο η απάντηση της ότι δυσκολεύεται γιατί νοιώθει ότι η δικηγόρος προσπαθεί να την πιάσει πάνω σ' αυτά που είπε. Αντί δηλαδή να δώσει απάντηση και να ξεκαθαρίσει τα πράγματα, απάντησε κατά τρόπο που έδειξε στο Δικαστήριο ότι δεν προσήλθε με καθαρές θέσεις και η έγνοια της ήταν να μην πει κάτι που να μπορεί να την «πιάσει» η δικηγόρος. Ας σημειωθεί ότι στη συνέχεια είπε ότι δεν μπορεί να ξέρει αν η σκηνή που απεικονίζουν οι φωτογραφίες είναι αληθινή ή ψεύτικη καθώς δεν μπορεί να θυμάται καλά τη σκηνή.
  9. Έχοντας υπόψη τις φωτογραφίες τεκμήρια 1 και 2 που κατέθεσε η ίδια, εν σχέση με τις φωτογραφίες τεκμήριο 3 που της υποδείχθηκαν από την κα Ερωτοκρίτου και λαμβάνοντας υπόψη ότι το όχημα του εναγομένου με βάση αυτές δεν είναι πίσω της, είπε ότι μπορεί (ο εναγόμενος) να έχει μετακινήσει το όχημα του. Δεν ήταν παρούσα στη σκηνή όταν ήρθε η οδική βοήθεια. Κάνει μια υπόθεση καθώς όταν έφυγε από τη σκηνή το αυτοκίνητο του εναγόμενου βρισκόταν πίσω της. Σε ερώτηση περαιτέρω αν αυτό που λέει είναι ότι ο εναγόμενος έβαλε όπισθεν και διαγώνια μπήκε στη δεξιά του λωρίδα, πήγε πίσω και σταμάτησε εκεί το αυτοκίνητο του, απάντησε ότι δεν μπορεί να ισχυριστεί οτιδήποτε εκτός του ότι έμεινε μόνος του στη σκηνή για κάποιο χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια είπε ότι δεν μπορεί να ισχυριστεί μετά βεβαιότητας ότι μέχρι την ώρα που αποχώρησε το αυτοκίνητο του εναγόμενου ήταν πίσω της και όχι στη λωρίδα που φαίνεται στο τεκμήριο 2, αλλά όταν την έβγαλαν από το αυτοκίνητο το είδε πίσω της. Είναι προφανής θεωρώ η σύγχυση και η ασάφεια που συνάγεται με βάση τα πιο πάνω. Κάνει λέει υπόθεση ότι ο εναγόμενος μετακίνησε το όχημα του, όμως είπε δεν μπορεί να ισχυριστεί οτιδήποτε πέραν του ότι ο εναγόμενος έμεινε για κάποιο διάστημα μόνος του. Την ίδια στιγμή λέει ότι το αυτοκίνητο του εναγόμενου ήταν πίσω της στη λωρίδα εξόδου όταν αποχώρησε αλλά δεν μπορεί να πει μετά βεβαιότητας αν ήταν στη λωρίδα που φαίνεται στο τεκμήριο
  10. Και βεβαίως πέραν των ανωτέρω δεν μπορεί να μην γίνει αναφορά στην αντίφαση που προκύπτει εν σχέση με τις θέσεις της πλευράς των εναγόντων κατά την αντεξέταση του εναγόμενου. Συγκεκριμένα υποβλήθηκε στον εναγόμενο, σε αντίθεση με την θέση της μάρτυρος ότι κρατούσε την αριστερή λωρίδα εξόδου, ότι η οδηγός του αυτοκινήτου βρισκόταν μπροστά του στη μεσαία λωρίδα και το ατύχημα συνέβηκε λόγω του ότι δεν κρατούσε απόσταση από το (έμπροσθεν του) αυτοκίνητο. Εν πάση περιπτώσει το μόνον που μπορεί να συναχθεί εδώ θεωρώ είναι η αναξιοπιστία της όλης εκδοχής της πλευράς των εναγόντων.
  11. Εν πάση περιπτώσει η μάρτυρας σημειώνω με βάση τα πιο πάνω δεν έπεισε το Δικαστήριο, το οποίο δεν έχει καμία αμφιβολία ότι δεν είπε την αλήθεια. Σημειώνεται επίσης ότι κατέθεσε τις φωτογραφίες τεκμήρια 1 και 2 που αφορούν τη σκηνή του δυστυχήματος χωρίς καμία απολύτως διευκρίνιση από μέρους της εν σχέση με τις θέσεις των οχημάτων και η εκ των υστέρων προβολή των πιο πάνω θέσεων στην αντεξέταση της δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Προβλήθηκαν θεωρώ εκ των υστέρων από τη μάρτυρα μόλις έγινε αντιληπτή η θέση της Υπεράσπισης σε συνάρτηση με το τι απεικονίζουν οι φωτογραφίες (για τις θέσεις των αυτοκινήτων) και οι οποίες σαφώς δεν υποστηρίζουν τη θέση της μάρτυρος για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη το δυστύχημα. MY1 Ανδρέας Θεμιστοκλέους Ο μάρτυρας, ο οποίος ως αναφέρθηκε και πιο πάνω εργαζόταν στην οδική βοήθεια, κατέθεσε αναφορικά με την επίσκεψη του στη σκηνή του επίδικου τροχαίου δυστυχήματος στις 12/03/10 και στη λήψη των φωτογραφιών τεκμ.
  12. Φωτογράφησε είπε τα οχήματα στην τελική τους θέση. Το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής BAW172 βρισκόταν στη μεσαία λωρίδα και το BMW με αρ. εγγραφής KRR053 βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα. Η μαρτυρία του αφορούσε μόνον το τι βρήκε στη σκηνή, κάτι που σε κάθε περίπτωση επιβεβαιώνεται μέσα από τις φωτογραφίες που κατέθεσε και γίνεται αποδεκτή. Εν πάση περιπτώσει, εκτός του ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος για να μην γίνει αποδεκτή η μαρτυρία του, αναφέρεται περαιτέρω πως είναι προφανές μέσα από την αντεξέταση που έτυχε ότι ουσιαστικά η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Εξάλλου αυτό είναι σαφές και μέσα από την γραπτή αγόρευση της συνηγόρου των εναγόντων και συγκεκριμένα στη σελ.3 όπου σχολιάζεται η μαρτυρία του συγκεκριμένου μάρτυρα. ΜΥ2 Σάλβα Ποζίδης (εναγόμενος) Έχω παρακολουθήσει με προσοχή τον μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του. Μου έκανε καλή εντύπωση. Απάντησε με φυσικότητα στις ερωτήσεις και έδωσε άμεσες, σαφείς και ειλικρινείς απαντήσεις. Περαιτέρω η αξιοπιστία του κατά την κρίση μου δεν έχει κλονιστεί κατά την αντεξέταση του. Με βάση αυτά και έχοντας υπόψη ότι κατά την κρίση μου η μαρτυρία του επιβεβαιώνεται από την πραγματική μαρτυρία (βλ. τεκμ.1-3), η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Παρεμβάλλω εδώ ότι έχω μελετήσει την γραπτή αγόρευση της συνηγόρου των εναγόντων και πιο συγκεκριμένα το μέρος εκείνο που αφορά τον συγκεκριμένο μάρτυρα (σελ.3-4). Με σεβασμό λέω πως διαφωνώ. Η συνήγορος έχει απομονώσει 2 σημεία της μαρτυρίας του μάρτυρα και πάνω σε αυτά στηρίζεται για να εισηγηθεί ότι η μαρτυρία του δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Όμως εκτός του ότι αποτελεί διαπίστωση μου ότι τα σημεία αυτά δεν υποστηρίζουν την εισήγηση, σε κάθε περίπτωση αναφέρεται πως η ουσία της μαρτυρίας του, η οποία όπως φαίνεται πιο πάνω έχει ήδη κριθεί αξιόπιστη και γίνεται αποδεκτή, δεν αλλάζει. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω σημειώνω εδώ την βασική θέση του εναγόμενου για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προκλήθηκε το επίδικο δυστύχημα. Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι τέλειωσε τη δουλειά του και πήγαινε σπίτι, όταν ένα αυτοκίνητο που οδηγούσε μια γυναίκα του έκοψε το δρόμο από δεξιά, μπήκε απότομα από τη δεξιά πλευρά. Δεν πρόλαβε να πατήσει φρένα και κτύπησαν. Το αυτοκίνητο αυτό πέρασε από δεξιά μπροστά του και μετά που κτύπησαν πήγε και σταμάτησε στη μεριά της Λεμεσού δηλαδή στην αριστερή πλευρά. Ας σημειωθεί ότι αναγνώρισε τη σκηνή του δυστυχήματος, το δικό του αυτοκίνητο και το αυτοκίνητο των εναγόντων με το οποίο κτύπησαν στις φωτογραφίες τεκμ.
  13. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι είδε για 1η φορά το όχημα που οδηγούσε η κυρία την τελευταία στιγμή που του έκοψε το δρόμο. Ήταν 2-3 μέτρα μπροστά του και δεν πρόλαβε να πατήσει στόπερ. Σε άλλο σημείο είπε ότι «ήταν τόσο απότομα που μπήκε μπροστά μου, που είναι σαν με το άνοιγμα των ματιών, δεν πρόλαβα να κάνω τίποτε». Ευρήματα: Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση της μαρτυρίας πιο πάνω, τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα ακόλουθα:
  14. Στις 12/03/10, η ΜΕ1 (τριτοδιάδικος) οδηγούσε το αυτοκίνητο των εναγόντων με αρ. εγγραφής KRR053 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου. Συγκεκριμένα, οδηγούσε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορείας της.
  15. Ο εναγόμενος κατά τον ίδιο χρόνο οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής BAW172 στον ίδιο πιο πάνω δρόμο και με την ίδια κατεύθυνση πλην όμως κρατούσε την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας.
  16. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, όπου σχηματίζεται στην αριστερή πλευρά σύμφωνα με την πορεία των 2 οχημάτων 3η λωρίδα κυκλοφορίας για έξοδο από τον αυτοκινητόδρομο, η ΜΕ1 θέλοντας ακριβώς να εξέλθει από την έξοδο αυτή, κινήθηκε απότομα από δεξιά προς τα αριστερά όταν η απόσταση από το όχημα του εναγόμενου ήταν 2-3 μέτρα, με αποτέλεσμα να βρεθεί ξαφνικά μπροστά από το όχημα του εναγόμενου. Ο εναγόμενος δεν πρόλαβε να αντιδράσει και να πατήσει φρένα με αποτέλεσμα το όχημα του να κτυπήσει στο πίσω μέρος του οχήματος που οδηγούσε η ΜΕ
  17. Το αυτοκίνητο του εναγόμενου ακινητοποιήθηκε στη λωρίδα κυκλοφορίας όπου εκινείτο προηγουμένως (δηλ. στην αριστερή ενόσω ο αυτοκινητόδρομος είχε 2 λωρίδες κυκλοφορίας και μεσαία στο σημείο όπου σχηματιζόταν 3η λωρίδα εξόδου ως αναφέρεται πιο πάνω), ενώ το αυτοκίνητο που οδηγούσε η ΜΕ1 ακινητοποιήθηκε στην αριστερή λωρίδα εξόδου που αναφέρθηκε πιο πάνω. Νομική Πτυχή για το θέμα ευθύνης Στην Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου κ.α.

(1991)1 ΑΑΔ 475, 483, κρίθηκε ότι η αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Γενικά, εφόσον η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια. Η συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου και όχι του οδηγού που ενέχεται (βλ. Markantonis v Demakis
(1989)1 CLR 387, 392) και ο προσδιορισμός του καθήκοντος ενός εκάστου ποικίλλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Το καθήκον για τη λήψη μέτρων προφύλαξης μορφοποιείται ενόψει κινδύνου ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη (βλ. Βίκης v Νεοφύτου
(1990)1 ΑΑΔ 345, 350) Στην υπόθεση Αλεξάνδρου ν. Λεβέντη
(1996)1 ΑΑΔ 420, ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Μ. Πικής προσδιόρισε το καθήκον επιμέλειας ως ακολούθως (σελ 425 - 426): «Το καθήκον για επιμέλεια γεννάται αφότου η διακίνηση άλλων προσώπων καθιστά εξ αντικειμένου μέριμνα του προσώπου που χρησιμοποιεί το δρόμο τη λήψη προφυλακτικών μέτρων για την προστασία της ασφάλειάς τους. Το κριτήριο για τον καθορισμό της αμέλειας είναι καθολικό και απρόσωπο. Η αμέλεια κρίνεται αντικειμενικά με γνώμονα τις αντιδράσεις ενός συνετού οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί το δρόμο λελογισμένα και με συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των άλλων που χρησιμοποιούν το δρόμο. ............ Ο επιμερισμός της ευθύνης συναρτάται με δύο παράγοντες: Το μεμπτό της διαγωγής (blameworthiness), κρινόμενο υπό το πρίσμα του καθήκοντος επιμέλειας, και την αιτιώδη σχέση μεταξύ της παραβίασης του καθήκοντος επιμέλειας και της ζημίας η οποία προκύπτει (causative potency). Δυνητικά, η αμέλεια του οδηγού αυτοκινήτου έχει μεγαλύτερες επιπτώσεις από την αμέλεια του πεζού ή του ποδηλατιστή. Ενώ η ευθύνη του οδηγού αυτοκινήτου και του πεζού μπορεί να είναι ίση σε έκταση, η δυνατότητα πρόκλησης ζημίας είναι πολύ μεγαλύτερη στην περίπτωση του αυτοκινητιστή. Η κατανομή της ευθύνης γίνεται κάτω από ευρεία σκοπιά, με γνώμονα τη λογική και την κοινή εμπειρία (βλ. Charalambous ν. Kassapis
(1988)1 C.L.R. 25). .....» Ως προς τη νομική πτυχή της εξέτασης και διακρίβωσης αμέλειας, συντρέχουσας αμέλειας και του καθορισμού ευθύνης μεταξύ των διαδίκων, το Δικαστήριο αποφασίζει πρώτα αν έχει αποδειχθεί αμέλεια σε βάρος του εναγομένου. Εάν η απόφαση είναι καταφατική τότε εξετάζει με βάση το άρθρο 57 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, αν ο ενάγων έχει συντρέχουσα αμέλεια. Αποφασίζει το ποσοστό της ευθύνης μεταξύ του εναγομένου, από τη μια και του ενάγοντα από την άλλη και μειώνει το ποσό των αποζημιώσεων ανάλογα με το ποσοστό της συντρέχουσας αμέλειας του ενάγοντα (βλ. Μαυρίδης ν. Dharaghji
(1990)1 AAΔ 1013, 1023). Ευθύνη Είναι προφανές με βάση όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω και τα ευρήματα του Δικαστηρίου ότι δεν προκύπτει οτιδήποτε στην προκειμένη περίπτωση ή συμπεριφορά τέτοια με βάση το οποίο θα μπορούσε να αποδοθεί αμέλεια στον εναγόμενο. Η απότομη κίνηση της ΜΕ1 προς τα αριστερά, όταν η απόσταση από το όχημα του εναγόμενου ήταν 2-3 μέτρα, δεν άφησε οποιαδήποτε περιθώρια αντίδρασης στον εναγόμενο. Συνεπώς η αιτία του δυστυχήματος εντοπίζεται αποκλειστικά στην απότομη απόφραξη της ελεύθερης πορείας του εναγόμενου. Κατάληξη: Εν όψει των όσων έχουν αναφερθεί η αγωγή απορρίπτεται. Συναφώς απορρίπτεται και η απαίτηση του εναγομένου εναντίον της τριτοδιαδίκου με την οποία αξιώνει συνεισφορά και ή αποζημιώσεις αναλόγως του καθορισμού της ευθύνης, δι' οιονδήποτε ποσό ήθελε τυχόν επιδικαστεί υπέρ των εναγόντων. Τα έξοδα της αγωγής θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και συνεπώς επιδικάζονται εναντίον των εναγόντων και υπέρ του εναγόμενου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Εν σχέση με την διαδικασία τριτοδιαδίκου είναι βέβαια λογικό να μην επιδικαστούν έξοδα υπέρ της τριτοδιαδίκου και εναντίον του εναγομένου. Ήταν όπως διαφάνηκε απόλυτα δικαιολογημένη η ενέργεια του εναγόμενου να συνενώσει την τριτοδιάδικο στην παρούσα διαδικασία (Βλ. Δημήτρης Λουκαϊδης, ανήλικος δια του πατρός και κηδεμόνος του Θαλή Λουκαϊδη ν. Ανδρέα Γεωργίου
(1997)1(Γ) ΑΑΔ 1742). Συνεπώς καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ........... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Final Αναφορά: Δυστύχημα / Ευθύνη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.