← Κύπρος

PHC TSANGARIDES LLC κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ μέσω Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 3065/13, 22/11/2016

PHC TSANGARIDES LLC κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ μέσω Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 3065/13, 22/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A488 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3065/13 Μεταξύ:

  1. PHC TSANGARIDES LLC, από τη Λεμεσό
  2. ALEXEY SHESTUNKIN, από τη Ρωσία
  3. OLESYA SHESTUNIKINA, από τη Ρωσία Ενάγοντες και
  4. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ μέσω Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, από την Λευκωσία
  5. ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, από την Λευκωσία
  6. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, από τη Λευκωσία Εναγόμενοι ------------------------- Ημερομηνία: 22 Νοεμβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Μιχαηλίδης Για τους Εναγόμενους-Καθ' ων η αίτηση 1: κα Ι. Τσιντίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό εξέταση αίτηση οι ενάγοντες-αιτητές ζητούν όπως οι παράγραφοι 9, 13 και 14(η) της έκθεσης υπεράσπισης των εναγομένων 1 ημερ. 7/9/15 διαγραφούν ως μη αναγκαίες, σκανδαλιστικές, ενοχλητικές και άσχετες που προκαλούν αμηχανία και λόγω του ότι περιέχουν νομικούς ισχυρισμούς και γεγονότα που δεν τυγχάνουν εφαρμογής σε αστικές υποθέσεις και δημιουργούν δυσμενείς εντυπώσεις και αποτελούν μαρτυρία που τείνουν να προκαταλάβουν, περιπλέξουν και καθυστερήσουν την εκδίκαση της αγωγής. Νομικό υπόβαθρο της αίτησης αποτελεί η Δ.19 θ.26, Δ.25 θ.1, Δ.27 θ.3, Δ.48 θ.θ.1-3, οι εγγενείς εξουσίες, η διακριτική ευχέρεια και η πρακτική του Δικαστηρίου. Μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση της κας Ευτυχίας Κουζάρη από τη Λεμεσό. Η ενόρκως δηλούσα προβαίνει σε μια αναφορά ως προς την πηγή άντλησης της γνώσης της ως προς τα γεγονότα, αλλά και της εξουσιοδότησης της όπως προβεί στην ένορκη δήλωση. Ακολούθως προβαίνει σε μια αναφορά ως προς το ιστορικό της υπόθεσης και την καταχώρηση δικογράφων και ακολούθως υιοθετεί το παρακλητικό της αίτησης, κάνοντας αναφορά επίσης και στις παραγράφους που ζητείται η διαγραφή. Είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι τα ζητήματα τα οποία εγείρονται στις παραγράφους στις οποίες ζητείται η διαγραφή, δεν δύνανται να αποτελούν ουσιαστικό αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας, λόγω της σφαίρας του δικαίου που εμπίπτει, ως η θέση της, αλλά και με βάση τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Επίσης αναφέρει ότι το δίκαιο της ανάγκης και το δημόσιο συμφέρον είναι ζητήματα τα οποία δεν δύνανται να τυγχάνουν εφαρμογής σε αστικής φύσεως υπόθεση, όπως είναι η παρούσα. Το αίτημα αντικρύζει την ένσταση των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση
  7. Νομικό υπόβαθρο της ένστασης αποτέλεσε το άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Δ.19 θ.θ.4, 13, 15, 16 και 26, Δ.21, Δ.27, θ.θ.1-3, Δ.48 θ.θ.1-4, 6 και 7, Δ.64, τα άρθρα 2 και 29 του Νόμου 14/1960, η σχετική επί του θέματος νομολογία, οι συμφυείς εξουσίες και η γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Προβλήθηκαν σωρεία λόγων ένστασης, οι οποίοι έχουν τον κοινό παρονομαστή ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομοθεσίας και της νομολογίας για να διαγραφούν οι σχετικές παράγραφοι, αντιτείνοντας μάλιστα την αναγκαιότητα όπως αυτές παρατεθούν για πλήρη αποκρυστάλλωση των επίδικων θεμάτων της παρούσας υπόθεσης τόσο σε νομικό, όσο και σε ουσιαστικό επίπεδο και ότι σε περίπτωση επιτυχίας της αίτησης θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, καθότι δεν θα μπορούσαν να προβάλουν τις θέσεις τους όπως αυτές δικογραφούνται. Προβάλλουν επίσης τη θέση ότι υπάρχει νομοθετικό και νομολογιακό υπόβαθρο που επιτρέπει την επίκληση των συγκεκριμένων λόγων, ως επίσης υπεραμύνονται της συμμόρφωσης του δικογράφου τους με τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Εν κατακλείδι αναφέρουν ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και ότι θα πρέπει ν' απορριφθεί. Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση της κας Δέσποινας Κουρουσίδου. Η ενόρκως δηλούσα και αυτή με τη σειρά της προβαίνει σε μια αναφορά ως προς την πηγή άντλησης της γνώσης της αναφορικά με τα επίδικα ζητήματα, ως επίσης και ως προς την πηγή άντλησης της εξουσιοδότησης της να προβεί στην ένορκη δήλωση. Η ενόρκως δηλούσα ουσιαστικά υιοθετεί τους λόγους ένστασης, προβαίνοντας ωστόσο σε μια εκτενή ανάλυση και διάνθηση των λόγων ένστασης, κάνοντας παραπομπή ταυτόχρονα στο ιστορικό της παρούσας υπόθεσης, στα δικόγραφα, αλλά και στο νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο που διέπει την υπό εξέταση αίτηση. Αν και τα δικόγραφα των εναγομένων 1 είναι εντός του φακέλου και το Δικαστήριο λαμβάνει γνώση απ' αυτά, εντούτοις το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο, χωρίς βεβαίως να παρατίθεται αυτολεξεί το περιεχόμενο των παρ. 9 και 13 και 14(η) της έκθεσης υπεράσπισης, να παραθέσει συνοπτικά το περιεχόμενο τους, έτσι ώστε να γίνει κατανοητό το αίτημα των εναγόντων. Στην παρ. 9 γίνεται επίκληση του Δικαίου της Ανάγκης το οποίο δικαιολογεί την έκδοση των σχετικών διαταγμάτων, ως επίσης γίνεται αναφορά και στο δημόσιο συμφέρον και στην προστασία, στο μέτρο του δυνατού, των δικαιωμάτων των εναγόντων. Στην παρ. 13 γίνεται σχετική αναφορά στη συμμόρφωση των σχετικών διαταγμάτων με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Πρώτου Πρωτοκόλλου αυτής. Επιπρόσθετα γίνεται αναφορά ότι τα διατάγματα αυτά, εκδόθηκαν κατ' εφαρμογή όλων των αρχών του διοικητικού δικαίου και υπό τις περιστάσεις ήταν αναγκαία, αιτιολογημένα και δικαιολογημένα, κάνοντας επίσης και σχετική συσχέτιση με την αναγκαιότητα διατήρησης της χρηματοοικονομικής σταθερότητας του Κυπριακού τραπεζικού συστήματος στην ολότητα του. Εν κατακλείδι στην παρ. 14(η) της έκθεσης υπεράσπισης, γίνεται επίσης επίκληση στο Σύνταγμα, τους σχετικούς Νόμους, στο Δίκαιο της Ανάγκης, υπό τις δοσμένες περιστάσεις που υπήρχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο και από το δημόσιο συμφέρον. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η νομική βάση βάση που διέπει την υπό εξέταση αίτηση, είναι μεταξύ άλλων αυτή της Δ.19 θ. 26 η οποία προνοεί τα ακόλουθα: ΄΄The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action΄΄. Στην σχετικά πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd - v - Hussein Ali Nasrat Abdallah Πολιτική Έφεση αρ. 69/2011 ημερ. 19/7/2013, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Η εξουσία διαγραφής που παρέχεται από τις πιο πάνω Διαταγές είναι διακριτικής μορφής και, ταυτόχρονα, πλατιά. Στη Vector Onega A.G. ν. Πλοίου M/V Girvas κ.ά. (Αρ. 1)

(2000)1 Α.Α.Δ. 16, αναφέρθηκε ότι:- (σελ. 23) «Ακόμη και στις περιπτώσεις που οι συνθήκες υπαγορεύουν στένεμα της εξουσίας για να ασκηθεί κατά συγκεκριμένο τρόπο, όπως όταν επιζητείται διαγραφή υλικού από δικόγραφο λόγω δεδικασμένου, η εξουσία αυτή δε χάνει ολότελα το διακριτικό της χαρακτήρα.» Σύμφωνα δε με το Annual Practice, 1958, σελ. 477-479, η φράση: "Tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action" - («τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής») - έχει ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια, έτσι ώστε απλή πολυλογία να μην προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις΄΄ H παρούσα αίτηση στηρίζεται επίσης και στη Δ.27 θ. 3 η οποία προνοεί τα ακόλουθα: ΄΄The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» Όπως εξηγείται στην υπόθεση Cyber Group Ltd v. Κ. Χαραλαμπίδης
(2004)ΙΓ Α.Α.Δ. 1852, η διαγραφή δικογράφου είτε με βάση τη Δ.19 Θ.26 είτε με βάση τη Δ.27 Θ.3, συνιστά εξαιρετικό μέτρο, το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Με άλλα λόγια η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με εξαιρετική φειδώ. Διαφορετικά η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον Δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του άρθρου 30
(1)του Συντάγματος (βλ. και In re Pelmako Development Ltd
(1991)1 C.L.R. 246). Εφόσον λοιπόν το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασισθεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του (Annual Practice 1960 page 575). Αναφορικά με τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για επιτυχή επίκληση της Δ.27 Θ.3, σχετική είναι η απόφαση στην Πολιτική Έφεση 9512 Λοϊζος Λουκά & Υιοί Λτδ v. Εθνικής Τράπεζας ΑΕ
(1999)1Β Α.Α.Δ 1316, όπου αναφέρθηκε ότι το Δικαστήριο δεν στέργει σε ικανοποίηση αιτήματος για απόρριψη αγωγής παρά μόνο όπου διαπιστώνεται ότι:
(1)πράγματι το δικόγραφο του ενάγοντα δεν περιέχει, χωρίς καμία αμφιβολία, αιτία αγωγής και
(2)η αγωγή δεν μπορεί να διασωθεί με τροποποίηση που μπορεί νόμιμα το Δικαστήριο να επιτρέψει. Διαφορετικά όπως επισημαίνεται στην ίδια απόφαση θα έμενε κενό γράμμα το Συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα εκάστου να προσφύγει στο Δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων του σε συγκεκριμένη διαφορά. Στην εν λόγω απόφαση τονίζεται επίσης ότι από την επισκόπηση της νομολογίας διαφαίνεται μια σταθερή τάση φειδωλής χρήσης της εξουσίας για απόρριψη αγωγής, που όπως και η παρούσα, βρίσκεται ακόμα στα σπάργανα. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η αγγλική νομολογία. Στην υπόθεση Pearce v. Ove Arup Partnership Ltd and Others
(1999)1 ALL ER 769, 782 αναφορά στην οποία έγινε στην Λουκά (πιο πάνω) αναφέρονται τα εξής : "The jurisdiction to strike out an action as an abuse ought to be very sparingly exercised (see eg Lawrance v. Lord Norreys [1890] 15 App Cas 210 at 219, [1886-90] All ER Rep 858 at 863), and should not be extended to become a trial of contentious matters on affidavit (see Wenlock v. Moloney [1965] 2 All ER 871, [1965] 1 W.L.R. 1238)." Είναι δε σημαντικό να τονισθεί ότι η άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου στα πλαίσια αυτά κρίνεται με βάση το ίδιο το δικόγραφο και το περιεχόμενο του και δεν τίθεται θέμα μαρτυρίας, ούτε αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων. (Βλ. In Re Pelmako (ανωτέρω) και Λουκά ανωτέρω). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο, αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από το πιο πάνω νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο που διέπει την υπό εξέταση αίτηση και έχοντας κατά νου τις θέσεις που προβλήθηκαν και από τις δυο πλευρές, ήτοι της αίτησης και της ένστασης αντίστοιχα, ως επίσης και τις σχετικές επεξηγήσεις και επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε μέσα από τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις αμφοτέρων των ευπαιδεύτων συνηγόρων και το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια και έχοντας κυρίως κατά νου το γεγονός ότι με βάση την πιο πάνω νομολογία, η διαγραφή δικογράφων ή μέρους δικογράφων αποτελεί ένα εξαιρετικό μέτρο το οποίο θα πρέπει να ασκείται με μεγάλη φειδώ και μόνο σε ξεκάθαρες περιπτώσεις, κρίνει ότι η αίτηση δεν δύναται να τύχει έγκρισης και απορρίπτεται για τους πιο κάτω λόγους. Διαφαίνεται μέσα από τα δικόγραφα, ότι εγείρονται καινοφανή ζητήματα τα οποία δεν υπάρχει Δικαστικό προηγούμενο, τουλάχιστον στα Κυπριακά Δικαστήρια. Ο ουσιώδης χρόνος και τα ζητήματα τα οποία εγείρονται είναι ομολογουμένως καινοφανή, έχουν την ιδιαιτερότητα και σημασία τους, καθότι ο ουσιώδης χρόνος είναι πολύ σημαντικός όπου εγείρεται το αγώγιμο δικαίωμα που προβάλλουν οι ενάγοντες. Οι ενάγοντες συσχετίζουν, συνδυάζουν, αλλά και εξαρτούν την υπεράσπιση τους στην ορθότητα, νομιμότητα, στο επιβεβλημένο, αιτιολογημένο και δικαιολογημένο των πράξεων τους, ως η Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία είναι εναγόμενη, για να υποστηρίξει τη θέση της ότι οι ενέργειες και τα σχετικά διατάγματα, ήταν απολύτως δικαιολογημένα και επιβεβλημένα, με βάση το νομοθετικό πλαίσιο που προβάλλουν, δηλαδή το Σύνταγμα, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, το Δίκαιο της Ανάγκης το οποίο, υπό τις περιστάσεις, συνδυάζουν και εξαρτούν. Δηλαδή στην παρούσα περίπτωση, έχοντας υπόψη μάλιστα και την ιδιότητα της εναγόμενης 1 και των ζητημάτων που εγείρονται στο δικόγραφο τους, όχι μόνο μέσα απ' αυτές τις παραγράφους που επιδιώκεται η διαγραφή τους, αλλά και γενικά το όλο πλέγμα γεγονότων και το όλο πνεύμα της υπεράσπισης της εναγόμενης 1 και έχοντας υπόψη κατά νου ότι τα εγειρόμενα ζητήματα είναι πρωτότυπα τα οποία θα εξεταστούν για πρώτη φορά από τα Κυπριακά Δικαστήρια στα πλαίσια αγωγής σε πρώτο βαθμό όταν η αγωγή πάρει τη σειρά της για ακρόαση, το Δικαστήριο κρίνει ότι θα ήταν ακροσφαλές όπως στερήσει από την εναγόμενη 1 να προβάλει την υπεράσπιση της με βάση τους ισχυρισμούς που προβάλλει, καθότι στηρίζει και συνδέει άρρηκτα την υπεράσπιση της και πιο συγκεκριμένα στις ενέργειες που έχουν γίνει και στα διατάγματα που έχουν εκδοθεί, με βάση τις ανάγκες και τους σκοπούς που ίσχυαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Κατάληξη Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει η αίτηση των εναγόντων απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος των εναγόντων και υπέρ των εναγομένων 1 ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............ Αλ. Φυλακτού, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/other actions/interim Αναφορά: Αίτηση για διαγραφή μέρους της υπεράσπισης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.