MIKHAIL V. KUZOVLEV ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΠΑΝΑΓΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αρ. αγωγής: 2760/2009, 4/11/2016

(2003)όπου αναφέρονται στις σελ. 80-83, τα βασικά κριτήρια του αποδεικτικού αυτού βάρους. Τονίζεται ιδιαίτερα στη σελ. 81 ότι: «If the claimant bears the burden of proof, and fails to persuade the court that his case has been proved on the balance of probabilities, judgment should be given for the defendant. Moreover, the test is not whether the claimant's case is more probable than the defendant's, but whether the claimant's case is more probably true than not true, i.e., the claimant's case is measured by reference to an objective standard of probability.» Για να γίνει κατανοητός ο τρόπος με τον οποίο στην πράξη εφαρμόζεται το κριτήριο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, μπορεί να δοθεί το παράδειγμα της υπόθεσης Rhesa Shipping Co. S.A. v. Edmunds [1985] 1 W.L.R. 948. Εκεί, οι πλοιοκτήτες προσπάθησαν να επανακτήσουν από τους αντασφαλιστές τη ζημιά στο πλοίο τους το οποίο είχε βυθιστεί στη Μεσόγειο θάλασσα σε ήσυχα νερά και με καλό καιρό, ενώ το ναυάγιο δεν μπορούσε να διασωθεί. Η μαρτυρία έδειξε ότι το πλοίο έφερε μια μεγάλη οπή στο πλευρό, αποτέλεσμα της οποίας ήταν αυτό να πλημμυρίσει και να βυθιστεί. Το ζητούμενο στην υπόθεση ήταν η αιτία αυτής της ζημιάς. Οι ενάγοντες - πλοιοκτήτες - ισχυρίζονταν ότι το πλοίο κτύπησε σε ένα βυθισμένο υποβρύχιο και επομένως το πλοίο απωλέσθηκε λόγω θαλασσίων κινδύνων και άρα καλυπτόταν από το ασφαλιστικό συμβόλαιο. Οι εναγόμενοι ισχυρίστηκαν ότι η απώλεια οφειλόταν σε φυσική φθορά ως αποτέλεσμα της κακής κατάστασης του πλοίου, για την οποία και ευθύνονταν οι ενάγοντες. Πρωτοδίκως, η εξήγηση που δόθηκε από τους αντασφαλιστές απορρίφθηκε διότι δεν εξηγούσε επαρκώς τη ζημιά στο πλοίο. Από την άλλη, όμως, η θεωρία του υποβρυχίου θεωρήθηκε ως εντελώς εξωπραγματική και μη υποστηριζόμενη από ανεξάρτητη μαρτυρία. Με βάση τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση υπέρ των εναγόντων, λόγω του ότι οι αντασφαλιστές δεν μπόρεσαν να προωθήσουν μια αποδεκτή αιτία της ζημιάς για να αντικρούσουν την αγωγή. Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε από το Αγγλικό Εφετείο, αλλά κατ' έφεση στη Βουλή των Λόρδων, η απόφαση ανατράπηκε. Η Βουλή των Λόρδων αποφάσισε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν ήταν υποχρεωμένο να διαλέξει μεταξύ δύο αντικρουόμενων θεωριών, απλώς και μόνο διότι οι αντασφαλιστές είχαν επιλέξει να προωθήσουν μια πιθανή εξήγηση για την απώλεια. Οι ενάγοντες ήταν εκείνοι που είχαν το νομικό βάρος απόδειξης στο επίδικο θέμα κατά πόσο το πλοίο είχε απωλεσθεί λόγω θαλάσσιων κινδύνων. Από τη στιγμή που το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε βρει ότι η μαρτυρία που είχε προσαχθεί προς υποστήριξη της αγωγής ήταν εξαιρετικά απίθανη, έπρεπε να αποφασίσει ότι οι ενάγοντες είχαν αποτύχει να ικανοποιήσουν το βάρος απόδειξης που έφεραν. Όπως το θέτει ο Murphy, στο πιο πάνω σύγγραμμα σελ. 82: «The case throws the importance of the burden of proof into stark relief. An important point is that the burden of proof is the burden to prove that the facts relied on are more probable than not, and not merely that they are more probable than an explanation advanced by the other side.» AΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Η λογική είναι ένας ασφαλής οδηγός για το Δικαστήριο για να προβεί στα ανάλογα συμπεράσματα και αυτό τονίστηκε επανειλημμένα από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD "ΥΠΟ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΙΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 2013, Ν. 17

(1)/2013 (ΕΝΕΡΓΩΝΤΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ, ΑΝΤΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ, ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ - ν - OTIS ELEVATORS (CYPRUS) LTD ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 371/2009 ημερ. 16/2/2015 λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Η εντύπωση που αποκομίζει από τους μάρτυρες το πρωτόδικο Δικαστήριο φέρει μαζί της το ευεργέτημα της επισταμένης παρακολούθησης των όσων οι μάρτυρες καταθέτουν, τον τρόπο με τον οποίο καταθέτουν, τη λογική που η μαρτυρία τους εκπέμπει και όλα αυτά σε συνδυασμό με την ανάλογη αντιπαραβολή με τη δικογραφία στις πολιτικές υποθέσεις ή τις καταθέσεις στις ποινικές υποθέσεις και τα εν γένει τεκμήρια. Η ανθρώπινη εμπειρία εν πολλοίς είναι οδηγός ως προς τη λογική των πραγμάτων (δέστε Baloise Insurance Co Ltd ν. Κατωμονιάτη κ.α.

(2008)1 Α.Α.Δ. 1275)΄΄ Ως προς την δυνατότητα αποδοχής μέρους μαρτυρίας και απόρριψης άλλης, το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην στην Τσίκκας ν. Χριστοφή, Πολ.Εφ.309/08, ημερ. 18 Νοεμβρίου 2010, και Μεσσάρη ν. Κατσιαμίδη, Πολ.΄Εφ.376/06, ημερ. 29 Νεομβρίου 2010 και FOUAD SAADE - v - NABIL ZEINI 2005 1B ΑΑΔ 1485. Οι μάρτυρες που προσήλθαν στο εδώλιο του μάρτυρα ως εμπειρογνώμονες, αυτοί επιτελούν ένα ιδιαίτερα βαρύνοντα ρόλο, καθ΄ ότι καλούνται στο Δικαστήριο για να διαφωτίσουν με τις γνώσεις και τις εμπειρίες του και την επιστημονική του κατάρτιση, εκείνα τα γεγονότα που χρήζουν εξειδικευμένης ανάλυσης. Οι υποχρεώσεις των εμπερογνωμόνων μαρτύρων τέθηκαν και στην υπόθεση CYBARCO LTD -V- SILVIA KOVASCIK

(2001)1Γ Α.Α.Δ. σελ. 2013 στην οποία λέχθησαν τα ακόλουθα: <<Καθώς έχει νομολογηθεί οι εμπειρογνώμονες μάρτυρες υπέχουν υποχρέωση να δώσουν στο δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να σχηματίζει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία(Anastassiades v.Republic

(1977)2 C.L.R.97,Kouppis v.Republic

(1977)2 C.L.R.361, Philippou v. Odysseos

(1989)1 C.L.R. 1, 5 και Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, 308).>> Στην υπόθεση ΚΩΣΤΑ ΝΕΑΡΧΟΥ -ν- ΣΑΒΒΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ 2003 1 Α.Α.Δ. σελ 351 λέχθησαν τα ακόλουθα: <<Είναι γνωστό πως ο δικαστής δεν είναι επιτρεπτό να ενεργεί ως εμπειρογνώμονας. Εξειδικευμένα επίδικα θέματα, χρήζουν μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων την οποία, δέχεται το Δικαστήριο προκειμένου να καταλήξει, ύστερα από αξιολόγηση, στο δικό του συμπέρασμα. Συχνά, η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων που καταθέτουν για το ίδιο θέμα, παρουσιάζει αντιθέσεις, μικρές μέχρι και μεγάλες αποκλίσεις. Αυτό συμβαίνει και σε υποθέσεις όπως η παρούσα όπου οι μάρτυρες είναι ιατροί και κατά κανόνα η ιατρική μαρτυρία, όπως και κάθε άλλη μαρτυρία εμπειρογνωμόνων θεωρείται ως μαρτυρία ανεξάρτητη (βλ. Andreas Anastassiades v. The Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Kyriacos Nicola Kouppis v. The Republic

(1977)2 C.L.R. 361). Ακολουθεί πως το καθήκον των εμπειρογνωμόνων μαρτύρων είναι να εφοδιάσουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά/ειδικά κριτήρια και στοιχεία τα οποία, αφού εκτιμηθούν, να αποβούν χρήσιμα και βοηθητικά για το Δικαστήριο προκειμένου να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα και διαπιστώσεις.>> Ως Μ.Ε. 1, κατέθεσε ο κ. Ανδρέας Ζαχαρία. Στην γραπτή του δήλωση η οποία υιοθετήθηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, αναφέρεται στα καθήκοντα του που εκτελεί στην τράπεζα όπου εργαζόταν ο ενάγοντας κατά τον ουσιώδη χρόνο (ο ενάγοντας δεν κατέθεσε ως μάρτυρας στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας) και αναφέρθηκε στην εμπλοκή του στα πλαίσια των καθηκόντων του και που αφορούσε την επίβλεψη της επίδικης κατοικίας. Έκανε αναφορά στους όρους της επίδικης κατοικίας, την καταβολή του ποσού και που αφορούσε ουσιαστικά εγγύηση για τυχόν ζημιές, την καταβολή του ποσού που αφορά τον εξοπλισμό στην επίδικη κατοικία, στην πρόταση που έγινε για κατακράτηση από πλευράς εναγομένου συγκεκριμένου ποσού για φθορές, αρνούμενος ταυτόχρονα ότι υπάρχουν το σύνολο των φθορών που ισχυρίζεται ο εναγόμενος ότι υπέστη η οικία, τις οποίες αποδίδει σε φυσική φθορά, προυπάρχουσες φθορές και για τις οποίες δεν υποβλήθηκε από τον εναγόμενο στον ίδιο οποιοδήποτε παράπονο και επιπρόσθετα υποστηρίζει την απαίτηση του ενάγοντα που αντιστοιχεί στο ποσό της εγγύησης, την αγορά του εξοπλισμού, μειωμένου των φθορών που υπάρχει σχετική παραδοχή. Αναφέρεται επίσης και στην παράδοση της κατοχής της επίδικης κατοικίας στον εναγόμενο, την αλληλογραφία που υπήρξε, στην επίλυση θεμάτων με την επίβλεψη του ιδίου και που αφορούσαν την συντήρηση και επιδιόρθηση βλαβών στην επίδικη κατοικία και που βαρύναν αναλόγως της περίπτωσης τον ενάγοντα ή τον εναγόμενο. Έκανε αναφορά επίσης στις εκτιμήσεις των ειδικών εμπειρογνωμόνων και στην μεγάλη απόκλιση που είχαν οι δύο εκθέσεις για το θέμα των ζημιών και τις προσπάθειες που έγιναν για να διευθετηθεί το όλο θέμα. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του κατέθεσε τα τεκμήρια που αναφερόταν στην γραπτή του δήλωση και περιόρισε την απαίτηση του ενάγοντα κατά €2,891, ήτοι από € 37,801,07 σε € 34,910,

1. Αντεξεταζόμενος δικαιολόγησε την παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα, αιτιολόγησε την αγορά των συσκευών κουζίνας που περιέχονται στο τεκμήριο 7 με την καταγραφή ως ΄΄appliances΄΄, αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η παράδοση της κατοικίας στον εναγόμενο και τους εκεί παρόντες, στις προσπάθειες που έγιναν για εξώδικη διευθέτηση και για διορισμό κοινού εκτιμητή, στις εκτιμήσεις που έχουν γίνει ως προς το θέμα των ζημιών, λέγοντας ότι θα έπρεπε να φανούν γενναιόδωροι έναντι του εναγόμενου ένεκα της μεγάλης απόκλισης που υπήρχε στις εκτιμήσεις και στις περιπτώσεις όπου κάποιες ζημιές δεν ήταν ξεκάθαρες (έπιναν νερό ως η έκφραση του), στην αλληλογραφία που έγινε και την ερμηνεία που έδωσε σε αυτήν και τις ενέργειες που έγιναν για τα θέματα που προκύπτουν από την σχετική αλληλογραφία και ιδίως ως προς το ζήτημα των ζημιών για το οποίο αναλώθηκε πολύς χρόνος, ως επίσης και για το ζήτημα της συντήρησης της οικίας, όπως π.χ. κήποι και πισίνα, υπεραμυνόμενος του ορθού και ενδεδειγμένου τρόπου που γινόταν από πλευράς ενάγοντα και της τράπεζας όπου εργοδοτείτο ο ενάγοντας, ως επίσης και του κατάλληλου προσωπικού που ασχολείτο με αυτά τα θέματα. Ως προς τις φωτογραφίες, ανέφερε ότι τις περισσότερες δεν τις αναγνωρίζει διότι είναι κακής ποιότητας και δεν γνωρίζει εάν είναι από την επίδικη κατοικία και αρνήθηκε το ύψος και είδος των ζημιών, ένεκα του υψηλού επιπέδου του ενάγοντα. Ως προς την μαρτυρία του Μ.Ε.1, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή δεν έχει ιδιαίτερη αποδεικτική βαρύτητα, διότι από την μια η κατακράτηση του ποσού των Λ.Κ.20,000 από τον εναγόμενο είναι παραδεκτή και τα επίδικα ζητήματα που απέμειναν, είναι κατά πόσο εάν αυτή θα επιστραφεί ή όχι, έχοντας βεβαίως υπ΄ όψη τους αμοιβαίους περιορισμούς που έγιναν σε απαίτηση και ανταπαίτηση αντίστοιχα, τις παραδοχές που έγιναν από πλευράς ενάγοντα ως προς το ύψος των ζημιών που αποδέχεται να μειωθεί από το εν λόγω ποσό και της παραδοχης από πλευράς εναγομένου ότι το ποσό των οικιακών συσκευών διεκδικήθηκε εκ λάθους και συνακόλουθα η σχετική αξίωση εγκαταλείφθηκε και κατά πόσο θα επιδικαστεί υπέρ του εναγομένου το ποσό που δεν καλύπτεται από το πιο πάνω ποσό ως ζημιές που υπέστη η επίδικη κατοικία κατά την ενοικίαση της. Συγκεκριμένα, τα όσα ανέφερε ο εν λόγω μάρτυρας για να υποστηρίξει την υπόθεση του ενάγοντα, αυτά έχουν άρρηκτη σχέση με τα όσα ανέφεραν οι Μ.Ε. 2 και 3, οι μαρτυρίες των οποίων γίνονται αποδεκτές ως πιο κάτω αναφέρεται και που αφορούν το ύψος των ζημιών που θα πρέπει να καταβληθούν από τον ενάγοντα, ως επίσης και την κατάσταση του κήπου της επίδικης κατοικίας αντίστοιχα, θέματα τα οποία καλύπτονται από τους εν λόγω μάρτυρες ως εμπειρογνώμονες και που το Δικαστήριο βασίστηκε, ως πιο κάτω αναφέρθηκε, για να εξαχθούν ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα και για να αντικρουστούν οι ανάλογες θέσεις και ανταπαιτήσεις του εναγομένου, οι οποίες ως πιο κάτω θα αναφερθεί απορρίπτονται. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας για να προωθήσει την θέση περί καλής συντήρησης της πισίνας και να αντικρούσει την αντίστοιχη περί του αντιθέτου θέση από πλευράς εναγομένου, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο εν λόγω μάρτυρας είπε την αλήθεια, χωρίς βεβαίως να αποδέχεται το Δικαστήριο την μαρτυρία του Μ.Ε.1 ως εμπειρογνώμονα σε θέματα κολυμβητικών δεξαμενών, διότι το Δικαστήριο επί αυτού του θέματος, αναφέρθηκε ο ίδιος ο εναγόμενος, η μαρτυρία του οποίου δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο για τους λόγους που επεξηγούνται πιο κάτω και περαιτέρω προσήλθε για λογαριασμό του εναγομένου ο Μ.Υ.3, η μαρτυρία του οποίου δεν γίνεται αποδεκτή, για τους λόγους που επεξηγούνται επίσης αναλυτικά πιο κάτω. Το ίδιο ισχύει και για τα όσα ανέφερε ο Μ.Ε.1 για το ζήτημα της ορθής συντήρησης του κήπου, διότι από την μια το Δικαστήριο ως πιο κάτω αναφέρεται αναλυτικώς, αποδέχεται την μαρτυρία του Μ.Ε.3 ως εμπειρογνώμονα γεοπόνου και απορρίπτει την αντίστοιχη προσκομισθείσα μαρτυρία του εναγόμενου και του Μ.Υ.4 και εν πάση περιπτώση, το Δικαστήριο αποδέχεται ως ορθές και ενδεδειγμένες υπό τις περιστάσεις τις ενέργειες που έγιναν για την συντήρηση του κήπου της επίδικης κατοικίας, έχοντας υπ΄ όψη την έκταση αυτού και του προσωπικού που ασχολείτο με αυτόν. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας για προσπάθειες επίτευξης συμβιβασμού και για διορισμό κοινού εκτιμητή, δεν έχουν οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα. Ως προς το θέμα των οικιακών συσκευών που αγοράστηκαν με χρήματα του ενάγοντα, βεβαίως η θέση του εν λόγω μάρτυρα γίνεται αποδεκτή, όχι μόνο λόγω της εγκατάλειψης της σχετικής απαίτησης του εναγομένου, αλλά και επειδή αυτό αποδείχθηκε δια μέσου του τεκμηρίου 7, όπου το σχετικό ποσό αναγράφεται με την ένδειξη ΄΄appliances΄΄ και υπάρχει και το σχετικό αντίγραφο της επιταγής όπου πληρώθηκε. Ως Μ.Ε.2, κατέθεσε ο κ. Ανδρέας Πολυκάρπου, εκτιμητής και επιμετρητής ποσοτήτων, τα προσόντα του οποίου δεν αμφισβητήθηκαν. Αναφέρθηκε στις συνθήκες και τους λόγους κάτω από τους οποίους ανέλαβε να συνταχθεί η έκθεση του γραφείου του από συνεργάτη του, ο οποίος απεβίωσε και που αφορούσε την κατάσταση της επίδικης κατοικίας για τυχόν ζημιές και αναφέρθηκε στα προσόντα και εμπειρίες του συνεργάτη του και υιοθέτησε το τεκμήριο 8, του οποίου είναι γνώστης και που αφορούσε μόνο το εσωτερικό της κατοικίας. Σε κατοπινό στάδιο έλαβαν γνώση μιας εκτίμησης από την πλευρά του εναγομένου και με οδηγίες που έλαβαν, την μελέτησαν έτσι ώστε, για αποφυγή διαφορών, να φανούν γενναιόδωροι, ως η έκφραση του και ακολούθησε επομένως η σύνταξη του τεκμηρίου 9, ήτοι μια δεύτερη έκθεση που επίσης την υιοθέτησε και παρατήρησε μια συμφωνία μεταξύ των εκθέσεων των δύο πλευρών ως προς την κατάσταση της επίδικης κατοικίας. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν έχει επισκεφθεί την επίδικη κατοικία στα πλαίσια της ανάθεσης στο γραφείο του για την σύνταξη των εκθέσεων και βασίστηκε στην έκθεση και στις εξηγήσεις του συνεργάτη του. Περαιτέρω ο μάρτυρας ανέλυσε, ερμήνευσε και επεξήγησε τις εκθέσεις - τεκμήρια 8 και 9, σε αντιπαραβολή με υποβληθείσες θέσεις για μη ορθή αποτίμηση της κατάστασης, απαντώντας επίσης και σε υποβληθείσες θέσεις που αφορούν την ορθότητα της εκτίμησης από πλευράς εναγομένου, υπεραμυνόμενος την έκθεση από πλευράς ενάγοντα και απορρίπτοντας την έκθεση από πλευράς εναγομένου. Ο εν λόγω μάρτυρας θα αξιολογηθεί κάτω από το πέπλο του εμπειρογνώμονα. Το Δικαστήριο έχει παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή προσοχή τον εν λόγω μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όταν κατέθετε δια ζώσης μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα. Η όλη του συμπεριφορά και ο τρόπος που κατέθετε, ήτοι με φυσικό, άμεσο και πηγαίο τρόπο, χωρίς υπεκφυγές, χωρίς προσφυγή στην ασάφεια ή υπερβολή ή στο ψεύδος για να βοηθήσει την υπόθεση του ενάγοντα ή να βλάψει την υπόθεση του εναγομένου, έδειξαν την εικόνα ενός μάρτυρα αντικειμενικού, ανεξάρτητου και αμερόληπτου μάρτυρα που προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια και να βοηθήσει το Δικαστήριο με τα επιστημονικά του εχέγγυα, γνώσεις και εμπειρίες του στο να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα. Η αξιοπιστία του όχι μόνο δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης, αλλά απεναντίας εξήλθε αλώβυτος και ενισχυμένος. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι ο εν λόγω μάρτυρας δεν έχει επικεφθεί την επίδικη κατοικία. Όμως, το Δικαστήριο αποδέχεται τις αναφορές και θέσεις του ότι ο συνεργάτης του που έχει συντάξει την έκθεση εμπειρογνωμοσύνης, ο οποίος δυστυχώς απεβίωσε, είχε τα προσόντα, εμπειρίες και συνεργασίες που είχε μαζί του τις οποίες και έχει εκθέσει με παραδείγματα και που ο ίδιος ο μάρτυρας έχει αξιολογήσει και αποδεχθεί το εν λόγω άτομο ως συνεργάτη του, περιβάλλοντας τον με εμπιστοσύνη την οποία και το Δικαστήριο αποδέχεται. Εν πάση περιπτώση, ο ίδιος ο μάρτυρας ανέφερε και που το Δικαστήριο αποδέχεται την θέση του, ότι δηλαδή διασφάλισε ότι η έκθεση έγινε ορθά, με τον ορθό τρόπο και προσέγγιση, εξασφαλίζοντας έτσι με την δική του σφραγίδα το επιστημονικά εχέγγυο της έκθεσης εμπειρογνωμοσύνης, έχοντας υπ΄ όψη ότι τα προσόντα του εν λόγω μάρτυρα δεν έχουν αμφισβητηθεί. Ένδειξη αξιοπιστίας του εν λόγω μάρτυρα, αποτέλεσε και η αναφορά του και πιο συγκεκριμένα η παραδοχή του για την ζημιά που αιτιολογείται και δικαιολογείται να καταβληθεί στον εναγόμενο και ουσιαστικά να αφαιρεθεί από το ποσό που κατακρατεί ο εναγόμενος, μη προσπαθώντας να εξωραίσει την κατάσταση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου, διευκρινίζοντας μάλιστα ότι στο ποσό των €6,214 θα πρέπει να προστεθεί και το Φ.Π.Α, το οποίο θα αφαιρεθεί από το ποσό που θα επιδικαστεί στον ενάγοντα, ήτοι θα αφαιρεθεί το ποσό των €1,180,64 σεντ που είναι το ποσοστό Φ.Π.Α. προς 19% επί του ποσού των €6,
2. Μια ακόμα ένδειξη αξιοπιστίας του εν λόγω μάρτυρα, αποτέλεσε και η αναφορά του όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι για την αντικατάσταση επίπλων με βάση την προσφορά - τεκμήριο 19 - το κόστος θα ανέλθει στο ποσό των €10,900, λέγοντας ότι στην έκθεση του καθορίζουν το ποσό των €12,805, ήτοι ποσό μεγαλύτερο ακόμα, καταδεικνύοντας έτσι την αντικειμενικότητα και αμεροληψία του και βεβαίως, έπεισαν το Δικαστήριο ως λογικές οι αναφορές του ότι θα πρέπει να ληφθούν υπ΄ όψη και λήφθηκαν υπ΄ όψη και άλλοι παράγοντες, όπως π.χ. αποσβέσεις και χρόνος χρήσης, παράγοντες που κρίνονται ως ορθοί, λογικοί και δίκαιοι και από τον μάρτυρα ως εμπειρογνώμονας επιστημονικά αιτιολογημένοι και δικαιολογημένοι παράγοντες και το ίδιο ισχύει για τα όσα έχει αναφέρει ο μάρτυρας αναλύοντας, επεξηγώντας, αιτιολογώντας και δικαιολογώντας το τεκμήριο 9 με σαφήνεια και πληρότητα και στο τι θα πρέπει να επιδιορθωθεί και τι αποτέλεσε φυσική φθορά, διαφωτίζοντας πλήρως το Δικαστήριο αναφορικά με την αποτύπωση της όλης εικόνας και κατάστασης της επίδικης κατοικίας και συνακόλουθα η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα κρίνεται ως αξιόπιστη και γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ως Μ.Ε.3, κατέθεσε ο κ. Κυριάκος Κούρρης, γεωπόνος στο επάγγελμα και τα προσόντα του δεν αμφισβητήθηκαν. Αναφέρθηκε στις συνθήκες και τους λόγους που του ανατέθηκε η σύνταξη του τεκμηρίου 6, ήτοι η έκθεση του, την οποία και υιοθέτησε και αναφέρθηκε στην επίβληψη των κήπων της επίδικης κατοικίας και την συντήρηση τους. Περιέγραψε την κατάσταση των φυτών που υπήρχαν στην επίδικη κατοικία και που οφείλεται η κατάσταση στην οποία περιήλθαν. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στο ζήτημα του ποτίσματος των κήπων της επίδικης κατοικίας για το οποίο αντεξετάστηκε σε κάποια έκταση, υποβλήθηκαν σε αυτόν οι θέσεις ότι υπήρχε ικανό σύστημα ύδρευσης με γεννήτριες και το νερό κατάλληλο, έτσι ώστε να αντικρουσθεί η θέση του μάρτυρα ότι το γρασίδι περιήλθε στην κατάσταση λόγω των περικοπών νερού και λειψυδρίας και ότι ο ενάγων έφερνε νερό, ως επίσης αναφέρθηκε σε επιμέρους θέματα της έκθεσης του. Ο εν λόγω μάρτυρας θα αξιολογηθεί κάτω από το πέπλο του εμπειρογνώμονα. Mέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, το Δικαστήριο έχει διακρίνει ότι απαντούσε ο εν λόγω μάρτυρας στην δια ζώσης μαρτυρία του μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα με άμεσο και πηγαίο τρόπο, χωρίς να καταφύγει στην υπερβολή ή στο ψεύδος για να βοηθήσει την υπόθεση του ενάγοντα ή να εναντιωθεί στην υπόθεση του εναγομένου, δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις που να κλονίζουν την αξιοπιστία του, η οποία δεν επλήγη κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Υπήρξε σταθερός, επεξηγηματικός, διαφωτιστικός προς το Δικαστήριο και έχει πειστεί το Δικαστήριο για την αντικειμενικότητα και αμεροληψία του, χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο το οποίο να οφείλεται στο ότι εργάζεται και για την τράπεζα στην οποία εργοδοτείτο ο ενάγοντας, είτε παραπλανώντας το Δικαστήριο είτε αποσιωπόντας οτιδήποτε. Το Δικαστήριο αποδέχεται την θέση και εξήγηση του μάρτυρα ως προς το τι προκάλεσε την βλάβη στα έξι κυπαρίσσια και στην μια πορτοκαλιά, ήτοι ότι προήλθε από μυκητολογικές ασθένειες και που ήταν δύσκολο να προβλεφθούν ή να αντιμετωπιστούν και συνακόλουθα η αποδοχή αυτής της θέσης, εκθεμελιώνει την οποιαδήποτε επίρριψη αντισυμβατικής ευθύνης ή αμέλειας από πλευράς ενάγοντα ή αντιπροσώπων του. Έπεισε επίσης ο μάρτυρας με την αναφορά του ως προς το φυτό πιττόσπορος, ότι δηλαδή εντόπισε αμέλεια ως προς το πότισμα του εν λόγω φυτού και αυτή του η αναφορά έπεισε το Δικαστήριο ότι δεν ήταν καθ΄ ολοκληρία υπέρ της πλευράς του ενάγοντα και έπεισε η αναφορά του ότι δεν έχει υποστεί το εν λόγω φυτό ανεπανόρθωτη βλάβη και συνακόλουθα η σχετική αξίωση του εναγομένου δεν γίνεται αποδεκτή. Το ίδιο ισχύει και για τα όσα έχει αναφέρει για το γρασίδι, ήτοι ότι με βαθύ κούρεμα, λίπασμα και πότισμα αυτό θα επανέλθει στην προτέρα κατάσταση και γενικά τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας για την περιποίηση που χρειάζεται ο κήπος της επίδικης κατοικίας, κρίνονται ως αξιόπιστες αναφορές προερχόμενες από έναν εμπειρογνώμονα, ήτοι γεοπόνο, ο οποίος έπεισε με την επιστημονική κατάρτιση και εμπειρία του σε θέματα γεοπονικής και γενικά περιποίησης κήπων και την πρααγματική κατάσταση του κήπου της επίδικης κατοικίας. Βεβαίως, από την στιγμή που δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορά για το πόσα θα στοίχιζε το βαθύ κούρεμα, λίπασμα και πότισμα για να επανέλθει το γρασίδι στην προτέρα κατάσταση, είναι αδύνατη η επιδίκαση οποιουδήποτε ποσού. Δείγμα αξιοπιστίας και αντικειμενικότητας του μάρτυρα αποτέλεσε και η μη επέκταση του μάρτυρα με το να αναφέρεται σε θέματα που έγιναν μετά την έκθεση του, όπως π.χ. εάν έχει αποκατασταθεί ο κήπος. Έπεισε επίσης ο μάρτυρας με την αναφορά του ως προς το ζήτημα του ποτίσματος με βυτιοφόρα και βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο και αποδέχεται το λογικό της εκδοχής του ότι ο ενάγοντας με το βιοτικό επίπεδο που είχε και το υψηλό ενοίκιο που κατέβαλλε, να επιθυμούσε να έχει έναν όμορφο κήπο και να μην τον αφήσει ατημέλητο. Η μη ακριβής γνώση ονομάτων και πιο συγκεκριμένα επωνύμων των ατόμων που έδινε τις σχετικές οδηγίες, κρίνεται αναμενόμενη και λογική μετά την πάροδο τόσων ετών και είναι λογικό να γνωρίζει μόνο τα μικρά ονόματα ατόμων στα οποία έδινε οδηγίες. Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα κρίνεται πειστική και αξιόπιστη και συνακόλουθα γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Με την ολοκλήρωση της κατάθεσης του πιο πάνω μάρτυρα, ο ενάγοντας έκλεισε την υπόθεση του και ο εναγόμενος κατέθεσε πρώτος και ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, κατέθεσε και υιοθέτησε γραπτή δήλωση και αναφέρθηκε στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της επίδικης κατοικίας, την αξία και έκταση της, ως επίσης κατέθεσε αποδείξεις και διάφορα έγγραφα προς απόδειξη των ισχυρισμών του και που σχετίζονται με διεκδικήσεις ανάλογων ποσών και φωτογραφίες όπου απεικονίζονται ισχυριζόμενες ζημιές και που συνοδεύτηκαν με τεκμήριο όπου επεξηγούσε για κάθε φωτογραφία τις ζημιές που υπήρχαν. Στην γραπτή του δήλωση ο εναγόμενος κάνει αναφορά στην επίδικη συμφωνία και όρους αυτής, την παραλαβή της επίδικης κατοικίας με την λήξη της ενοικίασης και την επιφύλαξη των δικαιωμάτων του, το ύψος, είδος και έκταση των ζημιών που διαπίστωσε και τις προσπάθειες που έκανε να επικοινωνήσει με τον Μ.Ε.1 και τις προσπάθειες εξεύρεσης λύσης, τον διορισμό επιμετρητή για σκοπούς καταγραφής και αξιολόγησης των ζημιών, σε σχετική αλληλογραφία που ακολούθησε και περιόρισε και αυτός με την σειρά του την ανταπαίτηση του σε € 25,583,63 που αντιστοιχεί, κατά τον ίδιο, στην διαφορά μεταξύ της ασφάλειας που κρατεί και του ύψους των ζημιών που υπερκαλύπτουν το ποσό που κρατεί ως ασφάλεια, κάνοντας επίσης αναφορά ότι εκ λάθους απαιτήθηκε το ποσό που αφορά την αγορά του εξοπλισμού της κουζίνας και απέδωσε την σχετική απαίτηση σε λάθος και κατ΄ επέκταση την εγκατέλειψε. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στις προσπάθειες για να βρεθεί συμβιβαστική λύση με κοινό εκτιμητή, στα αντικείμενα που καταγράφονται στην επίδικη συμφωνία, στις απώλειες αντικειμένων που είχε, στα έξοδα που υποβλήθηκε, στις ζημιές που προκλήθηκαν σε κήπο, πισίνα, εσωτερικό χώρο της κατοικίας και στον εξοπλισμό της, περιγράφοντας επίσης τα πιο πάνω και τι συντήρηση γινόταν και γενικά χρειαζόταν, αμφισβήτησε την πληρότητα και ορθότητα της συντήρησης των κήπων από πλευράς ατόμων του ενάγοντα και ειδικότερα της τράπεζας όπου εργοδοτείτο και υπεραμύνθηκε της πληρότητας και ορθότητας της συντήρησης που γινόταν από τον ίδιο και πιο συγκεκριμένα από τα άτομα που ασχολούνταν με τους κήπους εκ μέρους του. Αναφέρθηκε επίσης στην έκταση που γνώριζε για τις εκτιμήσεις που ετοιμάστηκαν και από τις δύο πλευρές. Τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος περί αξίας και έκτασης της επίδικης κατοικίας, κρίνονται ως επουσιώδη, έχοντας υπ΄ όψη τα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στην βάση των δικογράφων. Το ποσό που ανέφερε ο εναγόμενος και πιο συγκεκριμένα το ποσό των €17,416,75 για ισχυριζόμενες οικοδομικές και τεχνικές εργασίες και γενικά ότι ανέφερε ο εναγόμενος για αυτό το ζήτημα, δεν δύναται να έχουν οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι αφορούσε έγγραφο το οποίο δεν έχει αποκαλυφθεί ενόρκως και συνακόλουθα δεν κατατέθηκε στο Δικαστήριο και η πλευρά του εναγομένου αρκέστηκε στην παραδοχή ότι αυτό δεν έχει αποκαλυφθεί. Επίσης το τεκμήριο 19 και ότι έχει λεχθεί γύρω από αυτό το έγγραφο δεν δύναται να έχει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι αυτό έχει συνταχθεί το έτος 2014 και είναι μόνο προσφορά και όχι κάποιο τιμολόγιο ή απόδειξη αγοράς και εν πάση περιπτώση επί αυτού του θέματος, το Δικαστήριο αποδέχθηκε την έκθεση εμπειρογνωμοσύνης του Μ.Ε.2, οποίος αναφέρθηκε επί αυτού του θέματος και έγινε ειδικη αναφορά πιο πάνω κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας του Μ.Ε.
3. Τα όσα έχει αναφέρει ο μάρτυρας για το θέμα των χαλιών και την απαίτηση των € 4,500 δεν δύνανται να έχουν οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι αυτά δεν δικογραφούνται και είναι γνωστή, πλούσια και πάγια η Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί αυτού του ζητήματος, ήτοι οι ειδικές ζημιές θα πρέπει να δικογραφούνται και να αποδεικνύονται αυστηρά. Τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος ως προς την ανταπαίτηση που έχει για το ζήτημα των κήπων, ήτοι για το ποσό των €14,730 πλέον Φ.Π.Α που συνολικά ανέρχονται στο ποσό των €16,950,50, αυτά δεν δύνανται να έχουν οποιαδήποτε αποδεικτική αξία, διότι με βάση την αξιολόγηση του Μ.Υ. 4 που θα γίνει πιο κάτω, η μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο και συνακόλουθα η σχετική ανταξίωση απορρίπτεται, έχοντας μάλιστα υπ΄ όψη του το Δικαστήριο ότι για το θέμα των κήπων, έχει γίνει αποδεκτή η μαρτυρία του Μ.Ε.3, ο οποίος Μ.Ε. 3 ειρήσθω εν παρόδω, δεν έχει αντεξεταστεί για τα σημεία 3, 5, 6, 8 έως 10 της εκτίμησης του τεκμηρίου 23, ήτοι δεν του έχουν υποβληθεί θέσεις για τα φυτά και εργασίες που αφορούν τα εν λόγω σημεία, παρ΄ όλο που αυτό είναι είσσονος σημασίας πλέον εν΄ όψει της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας του Μ.Ε.
4. Επίσης ως προς το αξιούμενο ποσό των €354 ως έξοδα αναπλήρωσης των καυσίμων και τα όσα έχουν λεχθεί από τον εναγόμενο επί αυτού του θέματος, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτά δεν έχουν οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι το σχετικό τεκμήριο δεν έχει υποδειχθεί στον Μ.Ε.1 για να τοποθετηθεί, ήτοι το τεκμήριο 20 και το ίδιο ισχύει, ήτοι την μη υπόδειξη στον Μ.Ε.1, των σχετικών φωτογραφιών - τεκμήριο 21 - για να τοποθετηθεί επί αυτών και που απεικονίζουν την κατάσταση της οικίας, όπως την περιέγραψε ο εναγόμενος, παρ΄ όλο που ο Μ.Ε.1 έκανε μια αναφορά ότι αυτές δεν είναι καθαρές. Επουσιώδη κρίνονται τα όσα έχουν λεχθεί αναφορικά με το αν αγοράστηκαν και σε ποια τιμή τα αντικείμενα που καταγράφονται στην επίδικη σύμβαση, διότι πολύ απλά αυτά έχουν συμφωνηθεί. Τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος αναφορικά με το τεκμήριο 18 και την σχετική απαίτηση του ποσού των €3,744,45 δεν δύνανται να έχουν οποιαδήποτε αποδεικτική αξία, διότι όχι μόνο το εν λόγω τεκμήριο δεν υποδείχθηκε στον Μ.Ε.1 για να τοποθετηθεί, αλλά επιπλέον ανέφερε ότι αυτά τα αντικείμενα έχουν κατά καιρούς αντικατασταθεί, χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε προσκόμιση σχετικής μαρτυρίας, όπως π.χ. τιμολόγιο ή απόδειξη πληρωμής των αντικειμένων που αντικατέστησαν αυτά που αναγράφονται στο εν λόγω τεκμήριο. Επιπρόσθετα μάλιστα, ο ίδιος ο εναγόμενος ανέφερε ότι τα εν λόγω αντικείμενα χάθηκαν μετά από μια εβδομάδα από την παράδοση της επίδικης κατοικίας από τον ενάγοντα στον εναγόμενο, αποκλείοντας έτσι κάθε ίχνος αντισυμβατικής και γενικά παραβατικής συμπεριφοράς εκ μέρους του ενάγοντα. Επίσης τα όσα αναφέρονται στο τεκμήριο 18, αντιστρατεύονται την αξία των αντικειμένων που αναγράφονται στην επίδικη σύμβαση και πιο συγκεκριμένα στο παράρτημα Β αυτής. Αυτή η συμπεριφορά του εναγόμενου όπως έχει αναφερθεί στην προηγούμενη παράγραφο, ως επίσης και η όλη συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, κατέδειξε ότι ο εναγόμενος ήθελε να επιρρίψει στις πλάτες του ενάγοντα από οικονομικής απόψεως κάθε τι που χρήζει κατά τον ίδιο επιδιόρθωσης και αποκατάστασης στην οικία του, διεκδικόντας χρηματικές αξιώσεις που προωθούνται με την επίδικη ανταπαίτηση, η οποία για τους λόγους που επεξηγούνται στην παρούσα απόφαση απορρίπτεται. Αναπόδεικτο παρέμεινο και το σημείο 7 της παραγράφου 12 της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης για το ποσό των € 322, διότι δεν έχει αποκαλυφθεί ενόρκως στην αποκάλυψη εγγράφων του εναγομένου το σχετικό έγγραφο το οποίο επιχειρήθηκε η κατάθεση του ως τεκμηρίου και κατ΄ επέκταση η σχετική αξιώση απορρίπτεται. Ως Μ.Υ. 1 κατέθεσε η κα Έλενα Φραντζή. Στην κυρίως εξέταση της αναφέρθηκε στα καθήκοντα που είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο ως προσωπική βοηθός του ενάγοντα και που εργοδοτείτο στην ίδια τράπεζα με αυτόν. Είχε εμπλοκή στην ενοικίαση της επίδικης κατοικίας, όπου κατά την ίδια η κατάσταση της οικίας ήταν πολύ καλή και δεν υπήρχε οποιαδήποτε εκκρεμότητα. Αντεξεταζόμενη, επιβεβαίωσε την υπογραφή της επί της επίδικης σύμβασης ενοικίασης, ανέφερε ότι οι απαιτήσεις του ενάγοντα έχουν ικανοποιηθεί, αναφέρθηκε στην πορεία που είχε στην τράπεζα όπου εργαζόταν και που οδήγησε τελικώς σε τερματισμό της απασχόλησης της και σε Δικαστική διελκυστίνδα και ερωτήθηκε για ορισμένα πρόσωπα κατά πόσο τα γνώριζε και που είχαν σχέση με την συντήρηση της επίδικης κατοικίας την οποία και περιέγραψε και αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι προσήθε στο εδώλιο του μάρτυρα για να βοηθήσει τον εναγόμενο λόγω της διαφοράς που είχε με την τράπεζα όπου εργαζόταν. Το Δικαστήριο κρίνει ότι το σύνολο της μαρτυρίας της εν λόγω μάρτυρος δεν έχει κάποια αποδεικτική αξία, έχοντας υπ΄ όψη τα επίδικα ζητήματα, διότι δεν είχε να δώσει κάτι το διαφωτιστικό στο Δικαστήριο και ούτε έχει εντοπίσει το Δικαστήριο οποιαδήποτε μεροληπτική στάση υπέρ του εναγομένου και εναντίον του ενάγοντα λόγω της διαφοράς που έχει η ίδια με την τράπεζα όπου εργαζόταν. Συνακόλουθα η μαρτυρία της Μ.Υ. 1 δεν έχει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα. Ως Μ.Υ. 2 κατέθεσε ο κ. Βύρων Αβραάμ, επιμετρητής ποσοτήτων και τα προσόντα του δεν έχουν αμφισβητηθεί. Στην κυρίως εξέταση του, αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες του ζητήθηκε να συντάξει την έκθεση του - τεκμήριο 14, αναφέρθηκε σε μια συζήτηση που είχε προγραμματιστεί για να συζητηθούν οι εκθέσεις των δύο πλευρών, όμως ο αντιπρόσωπος της άλλης πλευράς δεν προσήλθε λόγω ασθένειας. Αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε στις επισκέψεις που έκανε στην στην επίδικη κατοικία για να συντάξει την έκθεση του - τεκμήριο 14 - την οποία και υιοθέτησε, υποστήριξε, ανέλυσε, επεξήγησε, αιτιολόγησε και δικαιολόγησε με τον δικό του τρόπο και στην δια ζώσης μαρτυρία, αναφέροντας ταυτόχρονα τι διαπίστωσε ιδίοις όμμασι από απόψεως ζημιών και αρνείτο σχετικές υποβολές που αφορούσαν την μη ορθή εκτίμηση του, την μεροληπτική στάση του υπέρ του εναγομένου και ότι η έκθεση έγινε σε συνεργασία με τον εναγόμενο, ως επίσης αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις ότι κάποιες ζημιές προέρχονται από φυσική φθορά και χρήση και τοποθετήθηκε έναντι της εκτίμησης του ενάγοντα, ήτοι στο τεκμήριο 9, λέγοντας ότι αυτό εμπεριέχει παρατηρήσεις στην δική του εκτίμηση. Το Δικαστήριο έχει παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή και επαυξημένη παρατηρητικότητα τον εν λόγω μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης όταν έδινε την δια ζώσης μαρτυρία του μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα, λόγω του ότι προσήλθε στο εδώλιο του μάρτυρα ως εμπειρογνώμονας και λόγω του ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει το μεγαλύτερο μέρος της ανταπαίτησης του εναγόμενου. Η εικόνα που απεκόμισε το Δικαστήριο από αυτόν τον μάρτυρα, είναι ότι προσήλθε στο Δικαστήριο με απώτερο σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση του εναγόμενου, οι οποίοι είναι συγγενής μεταξύ τους, χωρίς βεβαίως να κρίνεται αναξιόπιστος από μόνο αυτό το σημείο, διότι κρίνεται αναξιόπιστος μέσα από την συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα ως αναφέρθηκε πιο πάνω, αλλά και επειδή δεν έπεισαν οι αναφορές του για τους λόγους που επεξηγούνται αναλυτικά πιο κάτω. Η μεροληπτική στάση του επιβεβαιώνεται και από την αναφορά του ότι στην έκθεση του, ανέγραψε ως ποσοστό για φυσική φθορά το 10% για σκοπούς διαπραγμάτευσης, μολύνοντας έτσι την αντικειμενικότητα και ακρίβεια την οποία όφειλε να επιδείξει με την σύνταξη της έκθεσης του ως ανεξάρτητος και αμερόληπτος εμπειρογνώμονας και συνακόλουθα το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή η αναφορά καταδεικνύει ότι η έκθεση του εμπειρογνώμονα είναι μιασμένη και εμποτισμένη από το στοιχείο της μεροληπτικής στάσης υπέρ του εναγόμενου. Η αναφορά του μάρτυρα ότι η εν λόγω αναγραφή του 10% ως ποσοστού φυσικής φθοράς δεν αποσκοπούσε σε απόδοση διαπραγματευτικού πλεονεκτήματος στον εναγόμενο, κρίνεται ως άστοχη, αντιφατική και ουδόλως πειστική. Ακόμα ένα στοιχείο που καταδεικνύει την αδυναμία πρόσδοσης οποιασδήποτε αποδεικτικής βαρύτητας στην έκθεση και γενικά στην μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα, είναι και η χρησιμοποίηση των όρων ΄΄most likely cause΄΄ για να αποδώσει την αιτία που προήλθε η κατάσταση της επίδικης κατοικίας σε επι μέρους ζητήματα, μη παρέχοντας στο Δικαστήριο το ασφαλές εκείνο μαρτυρικό υπόβαθρο στο οποίο να στηριχθεί και να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα ως προς την αιτία πρόκλησης των ζημιών που αναφέρει ότι είδε. Δεν διαφεύγει βεβαίως της προσοχής του Δικαστηρίου ότι το βάρος απόδειξης της παρούσας υπόθεσης ως αστικής είναι στην βάση των πιθανοτήτων ως πιο πάνω αναφέρθηκε και συνακόλουθα η αναφορά του μάρτυρα ως ΄΄most likely cause΄΄ θα μπορούσε να απέσειε το βάρος απόδειξης που αναλογεί στην πλάτη του εναγομένου σε περίπτωση που γινόταν αποδεκτή η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα, πλην όμως με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση που ήδη προηγήθηκε και που αφορά το πρόσωπο του Μ.Υ.2, την αξιολόγηση που επίσης ακολουθεί για τον εν λόγω μάρτυρα, η μαρτυρία του δεν δύναται να γίνει αποδεκτή, έχοντας μάλιστα το Δικαστήριο ήδη αποδεχθεί την μαρτυρία του ανάλογου εμπειρογνώμονα που κάλεσε η πλευρά του ενάγοντα, ήτοι του Μ.Ε.2 κ. Ανδρέα Πολυκάρπου. Ένα ακόμα στοιχείο επιπρόσθετο που καταδεικνύει το επισφαλές για να στηριχθεί το Δικαστήριο στην μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα, είναι και η αναφορά του για συγκεκριμένο ποσό που προέρχεται από σημάδια τροχών και που έχουν ύψος τα σημάδια ένα με ενάμιση μέτρο και από την άλλη να αναφέρει ότι δεν είναι δυνατόν οι τροχοί να φτάνουν σε αυτό το ύψος, αυτοαναιρόντας έτσι την μαρτυρία του, προβάλοντας μη λογικό και πειστικό εύρημα για ίχνη τροχών. Μη πειστική αναφορά του μάρτυρα που καταδεικνύει επίσης μεροληπτική στάση υπέρ του εναγομένου στην διεκδίκηση όσο το δυνατόν περισσότερων ποσών, αποτελεί και η αναφορά του ότι θα πρέπει να αντικατασταθούν οι καθρέπτες επειδή έχουν κολληθεί σε αυτούς stickers, λέγοντας ότι με την αφαίρεση τους μπορεί να προκληθεί ζημιά στους καθρέφτες. Αυτή η αναφορά του μάρτυρα δεν έπεισε το Δικαστήριο και κρίνεται ως παράλογη. Ακόμα ένα στοιχείο που καταδεικνύει την μεροληπτική στάση του μάρτυρα υπέρ του εναγομένου και εναντίον του ενάγοντα, είναι και η αναφορά του ότι η έκθεση του Μ.Ε. 2 - τεκμήριο 9 - δεν είναι έκθεση, αλλά παρατηρήσεις, καταδεικνύοντας έτσι μια υποτιμητική στάση έναντι ενός εμπειρογνώμονα και που εν πάση περιπτώση, το Δικαστήριο ήδη αποδέχθηκε την μαρτυρία του Μ.Ε. 2 και κατ΄ επέκταση του τεκμηρίου 9 ως έγκυρη και αξιόπιστη εμπειρογνωμοσύνη. Επισφαλής κρίνεται και η αναφορά του μάρτυρα ως προς το ζήτημα της μόνωσης της πισίνας και της διαρροής νερού, διότι το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτό το θέμα, ήτοι η μόνωση, αποτελεί ευθύνη του εκάστοτε ιδιοκτήτη να προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες μόνωσης για να αποφευχθεί η διαρροή υδάτων Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση, η μαρτυρία του Μ.Υ. 2 δεν γίνεται αποδεκτή. Ως Μ.Υ.3, κατέθεσε ο κ. Χριστάκης Νικολάου. Ανέφερε ότι είναι συντηρητής κολυμβητικών δεξαμενών (πισίνας), αναγνώρισε και υιοθέτησε την έκθεση του - τεκμήριο
5. Αναφέρθηκε στα καθήκοντα που είχε να συντηρεί την πισίνα μέχρι ενός χρονικού σημείου το οποίο και προσδιόρισε. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι έχει πληρωθεί από τον εναγόμενο για τις εργασίες που έγιναν, ανέφερε ότι την έκθεση του η οποία συντάχηκε στην Αγγλική γλώσα δεν μπορεί να την εξηγήσει και έδωσε κάποια αιτιολογία. Αναγνώρισε επίσης το τεκμήριο 25, το οποίο αφορά αμοιβή του για το ποσό των €100 για επιδιόρθωση προβλημάτων πισίνας λόγω συσσώρευσης φύλλων και έσπασε ένα φίλτρο της πισίνας λόγω πίεσης και επιπρόσθετα τοποθέτησε σιλικόνη. Έδωσε την δική του ερμηνεία για το ποια ήταν τα καθήκοντα του, λέγοντας ότι του αφαίρεσαν όλα τα καθήκοντα και όχι μόνο του καθαρισμού, ως η σχετική υποβολή, τονίζοντας ότι τον καλούσαν μόνο όταν τον χρειάζονταν. Το Δικαστήριο παρακολουθώντας τον εν λόγω μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, διέκρινε ότι ήταν αμήχανος, σκεπτικός, συγχυστικός, αποπροσανατολιστικός και αντιφατικός, διότι από την μια αποδίδει την κατάσταση της πισίνας στην απουσία συντήρησης ρουτίνας και από την άλλη, να μην γνωρίζει εάν αυτή γινόταν και συνακόλουθα εάν γινόταν ορθά. Ήταν διστακτικός και ήταν έντονη η προσπάθεια του στο να προσέχει τι θα πει και που θα είχε ως αποκλειστικό σκοπό το καλό της υπόθεσης του εναγόμενου και να αντικρούσει την υπόθεση του ενάγοντα, όσον αφορά το ζήτημα της συντήρησης της πισίνας στην επίδικη κατοικία. Επίσης το Δικαστήριο δεν δύναται να αποδώσει στην μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι ο μάρτυρας δεν προσκόμισε τα ανάλογα αποδεικτικά στοιχεία, όπως π.χ. τιμολόγια ή αποδείξεις, για τα έξοδα που ισχυρίζεται ότι προέβηκε. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να υποστηρίξει την έκθεση του και πιο συγκεκριμένα, ανέφερε ότι την έκθεση του την συνέταξε αρχικά στην Ελληνική γλώσσα και ακολούθως την έχει μεταφράσει μια συγγενής του στην Αγγική γλώσσα, χωρίς αυτό το άτομο να προσέλθει στο εδώλιο του μάρτυρα και ούτε ο μάρτυρας παρουσίασε τουλάχιστον τις σημειώσεις του που ισχυρίζεται ότι έλαβε για να ετοιμαστεί η έκθεση του και σε κατοπινό στάδιο ανέφερε ότι την έκθεση την έχει ετοιμάσει μια κοπέλλα, ως η έκφραση του, χωρίς να την κατονομάσει επίσης, προβάλλοντας την μη πιστευτή θέση ότι δεν θυμάται το όνομα της. Αυτό το υπόβαθρο που έθεσε ο εν λόγω μάρτυρας δεν έπεισε το Δικαστήριο και παρέμειναν αναπάντητα ερωτηματικά, ως επίσης και αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου ως προς τις συνθήκες και τους λόγους σύνταξης της έκθεσης του και κατ΄ επεκταση του περιεχόμενου του. Η αξιοπιστία του κλονίστηκε επίσης κατά το στάδιο της αντεξέτασης, όταν για πρώτη φορά στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, ήρθε στην επιφάνεια το τεκμήριο 25 και που επιβεβαιώνει, αλλά και διατρανώνει το λογικό της εκδοχής και γενικότερα της υποβληθείσας θέσης από πλευράς ενάγοντα, ότι ο εν λόγω μάρτυρας καλείτο όποτε υπήρχε πρόβλημα που χρειαζόταν επιδιόρθωση η πισίνα και ότι του αφαιρέθηκε μόνο ο καθαρισμός της πισίνας και αυτό διαφαίνεται μέσα από το περιεχόμενο του τεκμηρίου 25, όπου ο εν λόγω μάρτυρας, 7 μήνες πριν την παράδοση της οικίας στον εναγόμενο από τον ενάγοντα, επισκέφθηκε την επίδικη κατοικία και προσέφερε τις υπηρεσίες του. Συνακόλουθα η μαρτυρία του Μ.Υ. 3 δεν γίνεται αποδεκτή. Ως Μ.Υ. 4 κατέθεσε ο κ. Πέτρος Στυλιανού, ιδιοκτήτης φυτωρίου, κηπουρός και συνεργάτης ενός ατόμου που κατονόμασε και ο μάρτυρας ήταν το άτομο που επιλήφθηκε του κήπου στην επίδικη κατοικία στον χρόνο που προσδιόρισε, ως επίσης και του συστήματος άρδευσης το οποίο και εγκατέστησε. Περιέγραψε την κατάσταση του κήπου κατά το έτος 2008, τον οποίο περιέγραψε ως εγκαταλελειμμένο. Υιοθέτησε τα τεκμήρια 13 και 23 και αναγνώρισε την υπογραφή του επί αυτών και που αφορούν τα δένδρα τα οποία καταστράφηκαν και θα έπρεπε να αντικαταστηθούν, κατά την θέση του. Ανέφερε ότι η πορτοκαλιά κόπηκε με μηχανή, χωρίς να γνωρίζει πότε, ο κήπος ήταν στερημένος νερού και λιπάσματος, το γρασίδι ήταν ξηρό και ατροφικό και σε πολλές επιφάνειες δεν υπήρχε, αντικρούοντας την θέση ότι με βαθύ κούρεμα, λίπασμα και νερό θα μπορούσε να επανέλθει, ως επίσης αντικρούει τις υποβληθείσες θέσεις για το ζήτημα της καταστροφής των κυπαρισσιών. Το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν δύναται να στηριχθεί στην μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα για να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα που αφορούν την κατάσταση του κήπου της επίδικης κατοικίας και το κόστος επαναφοράς. Συγκεκριμένα, ο μάρτυρας ανέφερε ότι για να συντάξει την έκθεση του, στηρίχθηκε στην άποψη γεοπόνου, ο οποίος όμως δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να εφοδιάσει με τις γνώσεις, επιστημονικά εχέγγυα και εμπειρίες του το Δικαστήριο και να το διαφωτίσει για την ακριβή εικόνα του κήπου της επίδικης κατοικίας και από τι προήλθε η οποιαδήποτε κατάσταση των δένδρων και φυτών, σε αντίθεση με ότι έγινε με τον Μ.Ε. 3 κ. Κυριάκο Κούρρη, ο οποίος είναι γεοπόνος και που το Δικαστήριο ήδη αποδέχθηκε την μαρτυρία του, ως πιο πάνω αναφέρθηκε με την σχετική αξιολόγηση της μαρτυρίας του. Η αναφορά του Μ.Υ. 4 περί τριακονταετούς πείρας, δεν δύναται να καλύψει ή να υπερκαλύψει το κενό της μη προσέλευσης του γεοπόνου και ούτε δύναται να αντικρούσει την μαρτυρία του Μ.Ε.3, η οποία εν πάση περιπτώση έχει γίνει ήδη αποδεκτή από το Δικαστήριο. Επίσης και αυτός ο μάρτυρας με την σειρά του ετοίμασε την έκθεση του στην Ελληνική γλώσσα και την έδωσε σε άτομο για να την μεταφράσει και το οποίο επίσης δεν προσήλθε στο Δικαστήριο, παρ΄ όλο που ο μάρτυρας αναφέρθηκε σε αρκετή έκταση στην έκθεση του, πλην όμως αυτό το στοιχείο, ήτοι η μη προσέλευση στο εδώλιο του μάρτυρα του ατόμου όπου μετέφρασε τα έγγραφα που προέρχονταν από τον ίδιο, όπως ακριβώς συνέβηκε και με τον Μ.Υ.3, αφήνει αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου για τις συνθήκες και τους λόγους που οδήγησαν στην σύνταξη των τεκμηρίων 13 και 23 και συνακόλουθα ως προς το περιεχόμενο τους. Το Δικαστήριο έχει διακρίνει επίσης και μια τάση υπερβολής στο πρόσωπο του εν λόγω μάρτυρα που καταδεικνύει την πρόθεση του να βοηθήσει την υπόθεση του εναγομένου και πιο συγκεκριμένα ως προς το ζήτημα των κυπαρισσιών, σε μια προσπάθεια του να αντικρούσει την υποβληθείσα θέση ότι τα εν λόγω κυπαρίσσια του συγκεκριμένου είδους δεν αντέχουν τις υψηλές θερμοκρασίες και το χαμηλό υψόμετρο όπου αυτά φυτεύθηκαν, έφτασε στο σημείο να αναφέρει ότι σε μια οικία στην Λευκωσία (σελ. 8 και 9 των πρακτικών ημερ. 17/6/2016) φυτεύθηκαν 1200 κυπαρίσσια του ιδίου είδους, ήτοι η αναφορά αυτή κρίνεται ως υπερβολική και παράλογη υπό τις περιστάσεις, λόγω ακριβώς του μεγέθους που παρουσίασε, ήτοι την ποσότητα αυτών. Συνακόλουθα η μαρτυρία του Μ.Υ. 4 δεν γίνεται αποδεκτή και συνακόλουθα η σχετική ανταξίωση του εναγομένου απορρίπτεται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση, η ανταπαίτηση του εναγομένου απορρίπτεται στην ολότητα της, χωρίς οποιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα λόγω της συνεκδίκασης με την απαίτηση. Έχοντας υπ΄ όψη το παραδεκτό γεγονός της κράτησης του ποσού που δόθηκε από τον ενάγοντα στον εναγόμενο για τυχόν ζημιές ήθελαν προκύψει, μειωμένου του ποσού όπου γίνεται παραδοχή για ζημιές και που θα πρέπει να μειωθεί από το ποσό που κατακρατεί ο εναγόμενος, πλέον το Φ.Π.Α επί του ποσού των ζημιών όπου γίνεται παραδοχή και έχοντας υπ΄ όψη τον περιορισμό που έγινε στο ύψος της απαίτησης, εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των €33,729,43 με νόμιμο τόκο επί του πιο πάνω ποσού προς 5,5% ετησίως από 9/6/2009 μέχρι 31/12/2014 και 4% ετησίως επί του πιο πάνω ποσού από 1/1/2015 μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου, ως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο με νόμιμο τόκο προς 5,5% ετησίως από 9/6/2009 μέχρι 31/12/2014 και 4% ετησίως από 1/1/2015 μέχρι εξόφλησης. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil/other actions/Final Αναφορά: Σύμβαση ενοικίασης και αποζημιώσεις cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο