ΚΑΥWΑΥ ΙNVESTMENTS LTD ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ μέσω Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής 3078/13, 2/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A454 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3078/13 Μεταξύ: ΚΑΥWΑΥ ΙNVESTMENTS LTD, από τα BVI Εναγόντων -και-
- ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ μέσω Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, από την Λευκωσία
- ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, από την Λευκωσία
- ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, από τη Λευκωσία Εναγομένων ----------------------------------------- Αίτηση ημερ. 1.3.2016 για διαγραφή μέρους της Υπεράσπισης της εναγόμενης 1 2 Νοεμβρίου 2016 Για ενάγουσα-αιτήτρια: κα Α. Γρηγορίου για PHC Tsangarides LLC (κα Γ. Πέτρου ν' ακούσει απόφαση) Για εναγόμενη 1-καθ' ης η αίτηση: κα Μ. Αλεξάνδρου (κ. Α. Μελάς ν' ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η ενάγουσα εξαιτείται τα εξής: «Α. Όπως το Δικαστήριο εκδώσει διάταγμα που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει και/ή διαγράφει τις παραγράφους 9, 13 και 14(ζ) της Έκθεσης Υπεράσπισης των Καθ' ων η αίτηση 1 ημερομηνίας 23.09.2015 ως μη αναγκαίων και/ή σκανδαλιστικών και/ή ενοχλητικών και/ή άσχετων και/ή προκαλούν την αμηχανία και/ή περιέχουν νομικούς ισχυρισμούς και γεγονότα που δεν τυγχάνουν εφαρμογής σε αστικές υποθέσεις και/ή δημιουργούν δυσμενείς εντυπώσεις και/ή αποτελούν μαρτυρία και/ή τείνουν να προκαταβάλουν και/ή περιπλέξουν και/ή να καθυστερήσουν την εκδίκαση της αγωγής.» Η νομική βάση της αίτησης είναι η Δ.19 θ.26, Δ.25 θ.1, Δ.27 θ.3 και Δ.48 θ.θ. 1- 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, οι εγγενείς εξουσίες και η διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Ευτυχίας Κουζάρη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την ενάγουσα, ημερομηνίας 1.3.
- Στην ένορκη της δήλωση υποστηρίζει ότι στην Υπεράσπιση της η εναγόμενη 1 προβάλλει αβάσιμους και/ή ανεφάρμοστους και/ή μη αναγκαίους και/ή σκανδαλιστικούς και/ή ενοχλητικούς και/ή άσχετους ισχυρισμούς που τείνουν να καθυστερήσουν την εκδίκαση της αγωγής. Συγκεκριμένα στην παράγραφο 9, της οποίας ζητείται η διαγραφή, υπάρχει αναφορά στο δίκαιο της ανάγκης και/ή στο δημόσιο συμφέρον, γεγονός ανεπίτρεπτο εφόσον η αγωγή δεν εμπίπτει στη σφαίρα του δημόσιου και Διοικητικού Δικαίου. Τυχόν αναφορά στο δίκαιο της ανάγκης θα οδηγήσει σε παραπλάνηση του Δικαστηρίου και θα δυσχεράνει την εκδίκαση της υπόθεσης με την πολλαπλότητα των διαδικασιών που θα προκύψουν. Το ίδιο ισχύει και για την παράγραφο 13 της Υπεράσπισης στην οποία γίνεται αναφορά στο Σύνταγμα και στους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στο Πρώτο Πρωτόκολλο. Είναι ισχυρισμός της ότι στην παράγραφο αυτή η εναγόμενη 1 επικαλείται αρχές του Διοικητικού Δικαίου για να δικαιολογήσει και να δημιουργήσει Υπεράσπιση σε αστική διαδικασία που είναι ανεπίτρεπτο. Στην παράγραφο 14(ζ) της Υπεράσπισης πάλι η εναγόμενη προβάλλει ως Υπεράσπιση το δίκαιο της ανάγκης και το δημόσιο συμφέρον που δεν τυγχάνουν εφαρμογής σε αστικές υποθέσεις. Καταλήγοντας ισχυρίζεται ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης αλλά ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα διαγραφής των πιο πάνω παραγράφων. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της εναγόμενης 1-καθ' ης η αίτηση, της οποίας η νομική βάση είναι περίπου η ίδια με εκείνη της αίτησης με την προσθήκη του άρθρου 30 του Συντάγματος, της Δ.64 και της Δ.21 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, καθώς και των άρθρων 2 και 29 του Νόμου 14/
- Συνοδεύεται δε από την ένορκη δήλωση της κας Δέσποινας Κουρουσίδου, δικηγόρου στη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας, ημερομηνίας 17.6.
- Με την ένσταση της η εναγόμενη 1 προβάλλει τους εξής λόγους ένστασης: «(α) Οι παραγράφοι των οποίων η αίτητρια αιτείται τη διαγραφή είναι απολύτως αναγκαίες για να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ολοκληρωμένη η εικόνα της υπεράσπισης της καθ ης η αίτηση και για να μπορεί το Δικαστήριο να αντιληφθεί το πλαίσιο στο οποίο λήφθηκαν τα επίδικα μέτρα τα οποία καλείται να κρίνει. (β) Οι παράγραφοι των οποίων η αιτήτρια ζητά τη διαγραφή, δεν είναι σκανδαλιστικές και/ή ενοχλητικές και/ή άσχετες με τα επίδικα θέματα, αντίθετα είναι απολύτως απαραίτητες για να μπορέσει το Δικαστήριο να κρίνει τα ληφθέντα μέτρα για τα οποία παραπονείται η ενάγουσα. (γ) Τα όσα η εναγομένη 1 αναφέρει στην υπεράσπιση της σαφώς και μπορούν να εγερθούν σε αστική διαδικασία, η δε νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι πλούσια και καθοδηγητική επί του θέματος. (δ) Η υπεράσπιση της εναγομένης 1 ουδόλως προσπαθεί να περιπλέξει τα ζητήματα, αντίθετα θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα σχετικά με την υπόθεση δεδομένα ως οφείλει, ούτως ώστε το Δικαστήριο, κρίνοντας την, να μπορεί να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα του περιβάλλοντος νομικού και πραγματικού πλαισίου που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο. (ε) Η αιτήτρια με την υπό εκδίκαση αίτηση, προσπαθεί να στερήσει από την καθ ης η αίτηση το συνταγματικό της δικαίωμα για να υπερασπιστεί. (στ) Η νομική βάση της αίτησης πάσχει και/ή εν πάση περιπτώσει δεν δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να αποφασίσει υπέρ της διαγραφής. (ζ) Στην προκείμενη περίπτωση δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.19 θ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή των λοιπών αναφερόμενων στην αίτηση διαδικαστικών κανονισμών. (η) Η υπό εκδίκαση αίτηση καταχωρίστηκε με μεγάλη καθυστέρηση, μετά που η αιτήτρια έλαβε νέα διαβήματα στη διαδικασία και μετά που έκλεισαν τα δικόγραφα. (θ) Η υπεράσπιση της καθ' ης η αίτηση συντάχθηκε σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και υπάρχει πλήρης συμμόρφωση με τους κανόνες και τις αρχές της ορθής δικογραφίας και ουδείς λόγος συντρέχει για διαγραφή οποιασδήποτε παραγράφου αυτής. (ι) Το κατά πόσο η υπεράσπιση είναι βάσιμη ή όχι άπτεται της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου να το κρίνει και η παρούσα περίπτωση δεν είναι τέτοια που στο προδικαστικό αυτό στάδιο θα πρέπει η εναγομένη 1 να στερηθεί του δικαιώματος να προβάλλει στην υπεράσπιση της τα όσα αναφέρει. (ια) Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ουδόλως υποστηρίζει το αιτητικό της και/ή δεν προκύπτει από αυτήν ξεκάθαρα η νομική θέση που προβάλλει η αιτήτρια που να δικαιολογεί το βάσιμο της αίτησης. (ιβ) Οι παράγραφοι της υπεράσπισης των οποίων η αιτήτρια ζητά τη διαγραφή, σχετίζονται άμεσα με τα επίδικα θέματα, καθότι αποτελούν την απάντηση της καθ' ης η αίτηση σε ισχυρισμούς που προβάλλει η αιτήτρια στην έκθεση απαίτησης και είναι αναγκαίες για να παρουσιαστεί ολοκληρωμένη εικόνα της υπεράσπισης της καθ' ης η αίτηση. (ιγ) Ουδεμία προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου προκύπτει, αντίθετα η καθ ης η αίτηση προβάλλει ξεκάθαρα και σαφέστατα τα γεγονότα και τη νομική της θέση προς πλήρη διαφώτιση του Δικαστηρίου επί των ορθών γεγονότων και πλαισίου λήψεως των επιδίκων αποφάσεων. (ιδ) Ουδεμία νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου περιορίζει τα επίδικα θέματα και/ή τα όσα εγείρονται με την υπεράσπιση ως τέτοια που να μπορούν να εγερθούν μόνο στο πλαίσιο του διοικητικού δικαίου. (ιε) Τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης επηρεάζει δυσμενώς την καθ' ης η αίτηση, καθότι η καθ' ης η αίτηση θα στερηθεί το δικαίωμα να προβάλει στο Δικαστήριο τις θέσεις της, σε προδικαστικό μάλιστα στάδιο, κάτι που αλλάζει τις ισορροπίες εναντίον της υπόθεσης της εναγομένης
- (ιστ) Το Δικαστήριο θα πρέπει να ακούσει τους ισχυρισμούς που στοιχειοθετούν το δημόσιο συμφέρον για να κρίνει αυτό, αφού αυτό αποτελεί την ουσία της υπεράσπισης της καθ ης η αίτηση, την οποία δεν είναι δυνατό να στερηθεί σε οιονδήποτε στάδιο. (ιζ) Η αιτήτρια παρέλειψε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το αναγκαίο νομικό και πραγματικό υπόβαθρο επαρκούς αιτιολόγησης της παρούσας αίτησης, το οποίο να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή από το οποίο να προκύπτει ότι επηρεάζεται δυσμενώς από το περιεχόμενο των αιτούμενων για διαγραφή παραγράφων της υπεράσπισης της καθ' ης η αίτηση. (ιη) Για την εξέταση της παρούσας αίτησης απαιτείται η αξιολόγηση ισχυρισμών που προβάλλονται στην υπεράσπιση της καθ' ης η αίτηση, οι οποίοι θα εξεταστούν κατά την ακροαματική διαδικασία. (ιθ) Η αίτηση είναι καταχρηστική κι επιδιώκει στο να στερήσει από την εναγομένη 1 τη δυνατότητα να υπερασπιστεί επί της ουσίας της υπόθεσης.» Στην ένορκη της δήλωση η Κουρουσίδου επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους λόγους ένστασης παραθέτοντας περισσότερα στοιχεία. Τονίζει την μεγάλη καθυστέρηση που υπήρξε αλλά και το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση όπου η ενάγουσα είχε ήδη λάβει νέα διαβήματα μετά την καταχώριση της Υπεράσπισης. Σ' όσον αφορά την ουσία της αίτησης είναι ισχυρισμός της ότι οι παράγραφοι των οποίων επιδιώκεται η διαγραφή αφορούν στη βάση και στην ουσία της Υπεράσπισης της καθ' ης η αίτηση. Το κατά πόσο οι ισχυρισμοί είναι αβάσιμοι θα κριθεί στο κατάλληλο στάδιο στο τέλος της διαδικασίας. Καταλήγοντας εισηγείται ότι όσα προβάλλει στην Υπεράσπιση της η εναγόμενη 1 δεν αφορούν μόνο σε διοικητικής φύσης υποθέσεις αλλά εφαρμόζονται και σε αστικές, σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι δικηγόροι των διαδίκων κατά την ακρόαση υποστήριξαν τις θέσεις τους με γραπτές αγορεύσεις παραπέμποντας σε νομολογία. Από το σώμα της αίτησης και την γραπτή αγόρευση της δικηγόρου της αιτήτριας διαφαίνεται ότι αυτή στηρίζεται ουσιαστικά στη Δ.19, θ.26 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, που είναι η αντίστοιχη της Δ.19 θ.27 των παλιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών. Η Δ.19 θ.26 επιτρέπει την διαγραφή ή τροποποίηση οποιουδήποτε ζητήματος σε οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ως μη αναγκαίο ή σκανδαλώδες ή που θα τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής. Τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης. Η σύνταξη τους διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες που ενσωματώνονται στη Δ.19 και διασφαλίζουν την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Ο θ.4 της Δ.19 επιτάσσει όπως τα δικόγραφα περιέχουν εκείνα τα ουσιώδη γεγονότα που είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα. Η έννοια του ουσιαστικού σχετίζεται εδώ με ό,τι είναι απαραίτητο. Όμως το ουσιαστικό γεγονός εξαρτάται πάντοτε από τις φυσικές συνθήκες της κάθε υπόθεσης. Οι διάδικοι θα πρέπει να τηρούν τους θεσμούς των δικογράφων και δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο να τους υποδείξει τον τρόπο που θα πρέπει να καταγράφουν τις αντίστοιχες θέσεις τους (βλ. Knowles v. Roberts
(1988)38 Ch. D 263, 270). Στην υπόθεση Αγγελίδου ν. Μούσουλου
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1846, στη σελ. 1850 αναφέρθησαν τα εξής σ' όσον αφορά τη σύνταξη δικογράφων: «Τα δικόγραφα αποτελούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο αρχίζει και τελειώνει η προσφερόμενη δυνατότητα παρουσίασης της υπόθεσης ενός εκάστου διαδίκου. Η Δ.19 θ.4 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας επιτακτικά καθορίζει ότι πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στα δικόγραφα γεγονότα, κατ' αντίθεση προς τη μαρτυρία, και κατά δεύτερο λόγο τα γεγονότα στα οποία γίνεται αναφορά από ένα διάδικο πρέπει να είναι ουσιώδη σχετιζόμενα με το επίδικο ζήτημα που τίθεται προς εκδίκαση. (βλ. Μαυρομιχάλη κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 530, Γεωργίου Καψού
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 164 και Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 685.» Η εξουσία του Δικαστηρίου να διαγράφει ισχυρισμούς είναι αναμφίβολα δραστική και θα πρέπει να ασκείται με προσοχή και φειδώ. Ταυτόχρονα όμως αποτελεί ένα χρήσιμο όπλο προς αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την προώθηση σκανδαλωδών, αχρείαστων ή ενοχλητικών θεμάτων αντίθετων με τους κανόνες που έθεσε η Δ.19 θ.
- Κύριος σκοπός της Δ.19 Θ.26 είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης των δικογράφων. Κατά την εξέταση της αίτησης για διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.19 Θ.26 δεν επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητας του. Αυτό είναι ζήτημα που εξετάζεται δυνάμει της Δ.27, Θ.
- Γενικά κρίνονται ως σκανδαλώδη, ενοχλητικά και αχρείαστα τα θέματα εκείνα τα οποία θεωρούνται ανήθικα και προσβλητικά ή γίνονται με στόχο τον επηρεασμό της άλλης πλευράς. Αν όμως είναι σχετικά δεν είναι κατ' ανάγκη και σκανδαλώδη ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός απλώς και μόνο διότι είναι αχρείαστος εκτός και εάν είναι εμφανώς άσχετος (The Annual Practice, 1953, σελ. 366, 367, Rossage v. Rossage and Others
(1960)1 All E.R. 600, Butters Gas & Oil Co. V. Hammer
(1975)2 W.L.R. 425, 439). Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν στην πρόσφατη υπόθεση Esquire Holding Ltd v. Tsentas Developers Ltd κ.ά, ECLI:CY:AD:2016:A164, Π.Ε. 191/2015, ημερ. 23.3.2016. Στην υπόθεση αυτή τονίστηκε επιπρόσθετα ότι ακόμη και αν ένα δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει το Δικαστήριο στη διαγραφή του εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο που είναι το ουσιώδες στοιχείο ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αλλά και ως προς τη συναφή αιτιολογία που πρέπει να δίνεται για τη διαγραφή. Περαιτέρω υπενθυμίζεται ο γενικός κανόνας της δικογραφίας ότι δεν πρέπει να προκαλείται αμηχανία στον Εναγόμενο. (βλ. Davy v. Garret,
(1878)7 Ch. D. 486). Γι ΄ αυτό το κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει εκείνα τα γεγονότα που δίνουν στον αντίδικο την αναγκαία πληροφόρηση για το τι θα αντιμετωπίσει κατά την δίκη. Στην υπόθεση Christie v. Christie
(1873)L.R. 8 Ch. 499, 503 αναφέρθηκε ότι το κατά πόσο ένα θέμα θεωρείται σκανδαλώδες κρίνεται από το αν είναι θέμα για το οποίο θα γινόταν αποδεκτή μαρτυρία για να καταδειχθεί η αλήθεια των ισχυρισμών που είναι σκανδαλώδεις σε σχέση με την αιτούμενη θεραπεία. Στην υπόθεση Millington v. Loring
(1880)6 Q.B.D. 196 αναφέρθηκε ότι μόνο το γεγονός ότι ένα θέμα αποκαλύπτει ένα σκανδαλώδες γεγονός δεν θεωρείται σκανδαλώδες εν τη εννοία του Δικαστικού Κανονισμού αν είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα. Αναφορικά με το πότε ένα δικόγραφο μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ενοχλητικό ("embarrassing") το οποίο προκαλεί σύγχυση, σχετική είναι η υπόθεση Mayor of London v. Horner
(1914), 111 L.T. 512, C.A. Αναφέρθηκε ότι ισχυρισμοί θεωρούνται «ενοχλητικοί» αν είναι τόσο άσχετοι ώστε αν παραμείνουν θα προκαλέσουν αχρείαστα έξοδα και θα επηρεάσουν την δίκη εφόσον θέτουν τους διαδίκους σε μια διαφορά εκτός των επίδικων θεμάτων. Προτού προχωρήσω με την εξέταση της ουσίας της αίτησης κρίνω σκόπιμο να ασχοληθώ με το λόγο ένστασης ότι η αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα και μετά τη λήψη νέων διαβημάτων στην αγωγή από πλευράς αιτήτριας. Στην υπόθεση Σιακόλας ν. Federal Bank of Lybanon (SAL)
(1993)1(Γ) Α.Α.Δ. 1338 αναφέρθηκαν στη σελ.1343 από το Ανώτατο Δικαστήριο τα εξής, σ' όσον αφορά το στάδιο κατά το οποίο θα πρέπει να υποβάλλεται αίτηση στη βάση της Δ.19 θ.26: «Η ερμηνεία της διαταγής αυτής δεν παρουσιάζει δυσκολία. Είναι καθαρό από τη φρασεολογία της ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαγραφή μέρους των δικογράφων και όχι ολόκληρης της αγωγής, όπως υποστήριξε ο δικηγόρος του εφεσείοντα. Εξάλλου η σχετική αίτηση πρέπει να υποβάλλεται ταχέως (promptly) και κατά κανόνα προτού κλείσουν τα δικόγραφα. Η ερμηνεία που δίδουμε συνάδει και με τη νομολογία και την πρακτική που ακολουθείται από τα Αγγλικά Δικαστήρια, με βάση την αντίστοιχη αγγλική Δ.19 θ.27 πριν από την τροποποίησή της. (Βλ Supreme Court Practice 1958).» Στο Annual Practice 1958 στη σελ. 477 αναφέρεται καθαρά ότι ανκαι η Διαταγή 19 θ.27 των Αγγλικών θεσμών προνοεί ότι διάταγμα για διαγραφή μπορεί να εκδοθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, εντούτοις η σχετική αίτηση θα πρέπει πάντοτε να υποβάλλεται έγκαιρα και ως κανόνας πριν το κλείσιμο των δικογράφων. Για σκοπούς απόφασης επί του πιο πάνω λόγου ένστασης έχω ανατρέξει στο φάκελο της υπόθεσης στον οποίο διαφαίνεται η πορεία της αγωγής και τα διάφορα διαβήματα που λήφθηκαν από πλευράς των διαδίκων. Από την έρευνα μου διαφάνηκαν τα εξής: Η Αγωγή καταχωρήθηκε στις 16.7.2013 επί Κλητηρίου Εντάλματος (O.2 R.1). Στις 31.7.2013 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους της εναγόμενης 3, στις 9.8.2013 εκ μέρους της εναγόμενης 2 και τέλος στις 26.9.2013 εκ μέρους της εναγόμενης
- Ακολούθησε στις 20.2.2014 η καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης από πλευράς ενάγουσας και στις 6.3.2014 η Υπεράσπιση της εναγόμενης
- Κατόπιν σχετικής αίτησης της ενάγουσας, ημερομηνίας 18.9.2014, καταχωρήθηκε στις 6.11.2014 η Υπεράσπιση της εναγόμενης 2 και στις 23.9.2015 η Υπεράσπιση της εναγόμενης 1-καθ' ης η αίτηση. Ως αποτέλεσμα στις 20.10.2015 η αίτηση ημερομηνίας 18.9.2014 αποσύρθηκε και απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Ακολούθησε η καταχώριση από πλευράς ενάγουσας-αιτήτριας, στις 27.10.2015, της Απάντησης της στην Υπεράσπιση της εναγόμενης 1, της Απάντησης της στην Υπεράσπιση της εναγόμενης 2 και της Απάντησης της στην Υπεράσπιση της εναγόμενης
- Στις 27.10.2015 οι δικηγόροι της ενάγουσας-αιτήτριας υπέβαλαν αίτηση ορισμού δικασίμου και το Δικαστήριο όρισε την Αγωγή για τις 17.12.2015 για οδηγίες. Στις 17.12.2015 οι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν από το Δικαστήριο την έκδοση οδηγιών ως προς την καταχώριση ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων και το Δικαστήριο όρισε την Αγωγή για οδηγίες στις 29.1.2016, προς το σκοπό ένορκης αποκάλυψης εγγράφων. Στις 29.1.2016 οι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν παράταση του χρόνου καταχώρισης των ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων και το Δικαστήριο εγκρίνοντας το αίτημα όρισε την Αγωγή εκ νέου για οδηγίες στις 8.3.
- Ακολούθησε την 1.3.2016 η καταχώριση της υπό κρίση αίτησης. Ενόψει της πιο πάνω πορείας της αγωγής κρίνω ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να πετύχει λόγω του καθυστερημένου σταδίου στο οποίο υποβλήθηκε για την οποία καθυστέρηση σημειώνεται ότι δεν δόθηκε καμιά δικαιολογία. Και εξηγώ: Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε από πλευράς της αιτήτριας μετά την καταχώρηση από την ίδια της Απάντησης της στην Υπεράσπιση της εναγόμενης 1 και μετά την αίτηση ορισμού που υπέβαλε πάλι η ίδια. Επίσης ενόψει της αίτησης ορισμού η αγωγή ορίστηκε σε δύο περιπτώσεις για οδηγίες προς το σκοπό καταχώρισης των ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων, όπως είχαν ζητήσει οι δικηγόροι των διαδίκων. Είναι φανερό ότι η αίτηση καταχωρήθηκε μετά το κλείσιμο των δικογράφων και όταν ήδη η ενάγουσα-αιτήτρια έλαβε νέα διαβήματα στην αγωγή. Συνεπώς στη βάση της πιο πάνω νομολογίας ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης θα πρέπει να πετύχει. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου που οδηγεί αναπόφευκτα σε απόρριψη της αίτησης θα προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης για σκοπούς πληρότητας της απόφασης. Από προσεκτική μελέτη της Υπεράσπισης της καθ' ης η αίτηση κρίνω ότι οι ισχυρισμοί τους οποίους η αιτήτρια επιθυμεί να διαγράψει από την Υπεράσπιση αναφέρονται στη νομιμότητα και συνταγματικότητα των διαταγμάτων στα οποία γίνεται αναφορά στην Έκθεση Απαίτησης, στη βάση του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου (Ν.17
(1)/2013). Το στάδιο αυτό δεν είναι το κατάλληλο για αξιολόγηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών κατά πόσο ευσταθούν ή όχι, κάτι που θα γίνει κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας στο τέλος. Η εισαγωγή των παραγράφων αυτών στην Υπεράσπιση έχει κριθεί αναγκαία από την εναγόμενη 1 και δεν είναι άσχετες, σκανδαλιστικές ή ενοχλητικές ώστε το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του εξουσία να τις διαγράψει. Οι παράγραφοι αυτοί σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της αγωγής και προβάλλονται προς υπεράσπιση της καθ' ης η αίτηση στους ισχυρισμούς της αιτήτριας στην Έκθεση Απαίτησης της. Σημειώνεται ότι ακόμη και στην περίπτωση που οι παράγραφοι των οποίων ζητείται η διαγραφή θεωρηθούν ότι περιέχουν αχρείαστα ζητήματα αυτό από μόνο του δεν είναι αρκετό στη διαγραφή τους, εφόσον δεν τέθηκε κανένα στοιχείο ότι προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Η αίτηση βασίζεται περαιτέρω στις πρόνοιες της Δ.27 θ.3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που αντιστοιχεί με την παλιά Αγγλική Διαταγή 25 θ.4 που προνοεί τα εξής: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just» Από το κείμενο της πιο πάνω διαταγής προκύπτει ότι το Δικαστήριο έχει εξουσία, υπό κάποιες προϋποθέσεις, διαγραφής δικογράφου και σε τέτοια περίπτωση να αναστείλει ή να απορρίψει αγωγή ή να εκδώσει οποιαδήποτε απόφαση την οποία θεωρεί δίκαιη. Βασική προϋπόθεση για μια τέτοια απόφαση του Δικαστηρίου είναι να μην αποκαλύπτεται μέσα από το δικόγραφο εύλογη αιτία αγωγής ή απάντησης ή το δικόγραφο να είναι επιπόλαιο, κακόβουλο ή ενοχλητικό (frivolous or vexatious). Σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν τη διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.27 θ.3, η διαγραφή δικογράφου συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το δικόγραφο κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενο του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σ' αυτό (βλ. Drummond - Jackson v. British Medical Association and others
(1970)1 All E.R. 1094, In Re Pelmako Development Ltd v. In Re The Companies Law, Cap 113
(1991)1 A.A.Δ. 246, Cyprus Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.α.
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1852, 1860 και Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντος v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 21). Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασιστεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει, δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του (βλ. Annual Practice 1953, σελ. 575 και Moore v. Lawson, 31 T.L.R. 418, C.A.). Στην παρούσα περίπτωση με την υπό κρίση αίτηση δεν επιδιώκεται η διαγραφή ολόκληρου του δικογράφου της καθ' ης η αίτηση ως ανυπόστατου αλλά μέρους του, οπότε δεν τυγχάνει εφαρμογής η Δ.27 θ.3. Εκτός αυτού δεν έχω επισημάνει ότι πρόκειται περί ενός δικογράφου που περιέχει μια εντελώς ανύπαρκτη υπεράσπιση ώστε το Δικαστήριο να προβεί στο δραστικό μέτρο της διαγραφής του. Ενόψει όλων των πιο πάνω είναι η κατάληξη μου ότι και επί της ουσίας δεν μπορεί να πετύχει η αίτηση. Ως εκ τούτου κρίνω περιττή την εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγόμενης 1-καθ' ης η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας-αιτήτριας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της Αγωγής. (Υπ.) ............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interin Αναφορά: Aίτηση για διαγραφή μέρους της Υπεράσπισης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο