Jordan Gillian ν. Aphrodite Hills Resort Ltd, Αρ. Αγωγής 2624/16, 8/11/2016

(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, κάθε διάταγμα το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση ενός εκ των διαδίκων χωρίς ειδοποίηση στον άλλο. Η κατάδειξη του στοιχείου του κατεπείγοντος αποτελεί δικαιοδοτικό όρο, προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. [Βλ. In re B.P. (Cyprus Ltd)

(1996)1(B) Α.Α.Δ. 861]. Όπως τονίστηκε και στη Louis Vuitton v. Δερμοσάκ κ.ά.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, στη σελίδα 1462, η έκδοση προσωρινού διατάγματος ex-parte συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την απόδοση θεραπείας, χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί. Διεξήλθα με προσοχή το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της ενάγουσας, ημερομηνίας 21.10.2016, που συνοδεύει την αίτηση. Πουθενά δεν εντοπίζεται οποιοδήποτε στοιχείο που να κατατείνει στο ότι η περίπτωση είναι επείγουσα και εξαιρετική ώστε το Δικαστήριο να προχωρήσει στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο ν' ακουστεί. Τα όσα ανέφερε ο δικηγόρος της αιτήτριας στην αγόρευση του προς υποστήριξη του μονομερούς της αίτησης αναφέρονται στην ουσία της αίτησης και χωρίς να προσθέσει οτιδήποτε στους ισχυρισμούς της αιτήτριας στην ένορκη δήλωση της, ως προς το κατεπείγον. Απλά αναφέρθηκε σε φόβο από πλευράς αιτήτριας μήπως αποξενωθεί η επίδικη περιουσία, ενόψει του ότι κινήθηκαν και από άλλα άτομα αγωγές εναντίον της εναγόμενης. Από την άλλη όλη η ένορκη δήλωση της αιτήτριας αναφέρεται στην εκπλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 ότι δηλαδή έχει ισχυρή υπόθεση με πιθανότητες επιτυχίας και ότι αν δεν εκδοθεί το διάταγμα θα καταστεί αδύνατη η απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, εφόσον θα είναι αδύνατη η ειδική εκτέλεση της γραπτής συμφωνίας. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι δεν συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος στο βαθμό που θα πρέπει να εκδοθεί τέτοιας δραστικής εμβέλειας διάταγμα στην απουσία του καθ' ου η αίτηση. Σημειώνεται ότι ακόμη και να στοιχειοθετείται το κατεπείγον το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48 θ.8

(3)των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών να δώσει οδηγίες όπως μια μονομερής αίτηση γίνει δια κλήσεως με ειδοποίηση στα πρόσωπα που κρίνει σκόπιμο να λάβουν γνώση. Στην Brookmil Ltd

(2012)1(A) Α.Α.Δ. 897 στη σελ. 905 αναφέρθησαν τα εξής: «Όπως έχει δε ερμηνευθεί αυτή η διαταγή, μεταξύ άλλων στην υπόθεση Cyprus Sulphur κ.ά. v. Παραρλάμα Λτδ

(1990)1 Α.Α.Δ. 1051, στη σελίδα 1066, και μετά την απόδειξη του κατεπείγοντος, το Δικαστήριο δεν έχει τότε υποχρέωση να προχωρήσει μονομερώς στην εξέταση της ουσίας και να διαγνώσει εάν ικανοποιούνται τα κριτήρια που θέτει το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Το Δικαστήριο διατηρεί και τότε τη διακριτική ευχέρεια να προχωρήσει με τη μονομερή αίτηση ή αντίθετα να δώσει οδηγίες για αίτηση με κλήση και ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά.» Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι η αίτηση για απαγορευτικό διάταγμα θα έπρεπε να γίνει δια κλήσεως με ειδοποίηση στην εναγόμενη, ώστε αυτή να λάβει γνώση της διαδικασίας. Κατά συνέπεια η υπό κρίση μονομερής αίτηση απορρίπτεται. Καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για προσωρινό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο