ΠΕΤΡΟΣ ΧΑΤΖΙΗΚΚΟΣ ν. ΠΕΤΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5799/14, 24/11/2016

(2), 8 και 9, Δ.59, Δ.64, στη Νομολογία, στις Συμφυείς Εξουσίες, στην Διακριτική Ευχέρεια και στην Πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εναγομένου 1 - αιτητή, την οποία δεν χρειάζεται να επαναλάβω αυτούσια. Συνοπτικά αναφέρω ότι ο ενόρκως δηλών αφού υιοθετεί το περιεχόμενο των 2 προηγούμενων του ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν τις 2 άλλες αιτήσεις επί των οποίων επιθυμεί να καταχωρήσει τις υπό κρίση ένορκες δηλώσεις αναφέρει ότι μετά την καταχώρηση των αρχικών ένορκων του δηλώσεων προέκυψαν νέα γεγονότα και δεδομένα τα οποία τα οποία ο ίδιος θεωρεί ότι είναι πολύ σημαντικά ώστε επιβάλλεται να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα ο εναγόμενος 1 αναφέρει ότι στις 30/6/2016 εξεδόθη απόφαση στην ποινική υπόθεση με αρ.21747/13 στην οποία οι εναγόμενοι ήταν κατηγορούμενοι για τον ισχυριζόμενο από τον ενάγοντα ξυλοδαρμό και η οποία ήταν αθωωτική για όλους τους εναγόμενους. Σύμφωνα με τον εναγόμενο 1 - αιτητή τα ανωτέρω γεγονότα, ήτοι η έκδοση της απόφασης στην ποινική απόφαση και ολόκληρο το σκεπτικό και η αιτιολόγηση της θεμελιώνουν καλό λόγο να επιτραπεί στους εναγομένους να προβάλουν μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης τους ισχυρισμούς του για καλή υπεράσπιση ενώ το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του το πλήρες φάσμα της διαφοράς και θα εξυπηρετηθεί το συμφέρον της δίκαιας απονομής της δικαιοσύνης. Στην ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1 - αιτητή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 η προτιθέμενη προς καταχώρηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Ο Ενάγων - καθ'ού η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην ως άνω αίτηση η οποία βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Δ.39, Δ.40, Δ.48, κ.κ.1 έως 9, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Νόμος 14/60, άρθρο 29 έως 32, άρθρο 30 του Συντάγματος, επί της Νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την ειδοποίηση περί προθέσεως καταχώρησης ένστασης, η οποία καταχωρήθηκε στις 4/11/2016 τίθενται οι κάτωθι λόγοι έντασης: 1. Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. 2. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. 3. Ο Αιτητής δεν έχει δείξει την ύπαρξη καλού λόγου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. 4. Ο αιτητής προωθεί την Αίτηση ημερομηνίας 16/09/2016 καταχρηστικά και/ή κακόπιστα καθώς προσπαθεί να εισάγει στο παρόν στάδιο ανεπίτρεπτη μαρτυρία και/ή να παραπλανήσει το Δικαστήριο. 5. Μεγάλο μέρος των όσων επιθυμεί να εισάγει ο Αιτητής αποτελούν επιχειρηματολογία και σχολιασμό μαρτυρίας. 6. Ο Αιτητής επιδιώκει την καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, παραβλέποντας και/ή καταστρατηγώντας το σκοπό για τον οποίο είναι δυνατό να γίνει επίκληση και/ή χρήση της δικονομικής δυνατότητας για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης δυνάμει της Διάταξης 48 Θεσμός 4

(2).

1. Το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την αίτηση είναι ανεπαρκές και δεν δικαιολογεί την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων και τα όσα επιχειρείται να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου δεν εξυπηρετούν κανένα σκοπό και/ή δεν μπορεί να ληφθούν υπόψη και/ή να επηρεάσουν τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.
2. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας και/ή ισχυρισμών και/ή των τεκμηρίων που επιχειρεί να εισαγάγει ο αιτητής με τη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση είναι άσχετα με τις Αιτήσεις ημερομηνίας 07/03/2016 για ακύρωση/παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 01/12/2015 και για αναστολή της εκτέλεσης εκποίησης κινητής περιουσίας των εναγομένων αρ. 1, 2 και 3 ημερομηνίας 26/01/
4. Η Αίτηση υπεβλήθη με μεγάλη καθυστέρηση και/ή είναι κακόπιστη και/ή εκδικητική και/ή σκοπεί στην πρόσκληση περαιτέρω καθυστέρησης στην εκδίκαση των αιτήσεων ημερομηνίας 07/03/2016 για ακύρωση/παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 01/12/2015 και για αναστολή της εκτέλεσης εκποίησης κινητής περιουσίας των εναγομένων αρ. 1, 2 και 3 ημερομηνίας 26/01/
6. Το τεκμήριο 1 το οποίο επισυνάπτεται στην αίτηση ημ. 16/09/16 για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ήτοι η απόφαση Ποινικού Δικαστηρίου στην υπόθεση 21747/13 εκδόθηκε στις 30/06/
7. Η αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση καταχωρήθηκε στις 16/09/16, 3 μήνες σχεδόν μετέπειτα από την έκδοση της προαναφερθείσας απόφασης γεγονός που συνηγορεί έτι περισσότερο στο ότι ο αιτητής σκοπό έχει να καθυστερεί και να καταχραστεί ανεπίτρεπτα την διαδικασία.
8. Η απόφαση του ποινικού Δικαστηρίου αφορά διαδικασία διαφορετική της παρούσης και σε καμία περίπτωση, το όποιο αποτέλεσμά της δεν αναιρεί ή ακυρώνει αυτόματα την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 01/12/
10. Το γεγονός ότι ο αιτητής μαζί με τους εναγόμενους αρ. 2 και 3 αντιμετώπιζαν τις κατηγορίες στην επίδικη ποινική υπόθεση συνηγορεί στο γεγονός ότι γνώριζαν ότι υπάρχει αγωγή εναντίον τους και άρα θα έπρεπε εντός των νενομισμένων προθεσμιών να προχωρήσουν στα απαραίτητα δικονομικά μέτρα προς υπεράσπισή τους στη αγωγή ούτως ώστε αυτή η αγωγή να είναι παράλληλα με την ποινική υπόθεση πολιτική διαδικασία.
11. Ο αιτητής γνώριζε για την ύπαρξη της επίδικης αγωγής καθότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε νομότυπα και στους εναγόμενους 2 και 3 και οι ίδιοι επέλεξαν να μην προβάλουν ουδένα Δικονομικό μέτρο προς υπεράσπισή τους.
12. Η παρούσα αίτηση του εναγόμενου αρ. 1-αιτητή εγείρεται στο παρόν στάδιο ένεκα της ευνοϊκής προς αυτόν απόφασης του Ποινικού Δικαστηρίου στην υπόθεση 21747/
14. Ο αιτητής θα μπορούσε ενόσω εκκρεμούσε η ποινική υπόθεση εναντίον του να καταχωρήσει εμφάνιση στα πλαίσια της επίδικης αγωγής και ότι άλλο δικονομικό μέτρο προνοούν οι Θεσμοί προς υπεράσπιση των Δικαιωμάτων του.
15. Ο Αιτητής δεν απέσεισε το βάρος που φέρει αναφορικά με την ύπαρξη καλού και/ή επαρκούς για την καταχώρηση της σκοπούμενης Συμπληρωματική Ένορκης Δήλωσης εφόσον απέτυχε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία πειστικά ως προς το ότι το αίτημα του υποβάλλεται για καλό λόγο.
16. Παραβιάζονται θεμελιώδη δικαιώματα του Καθ' ου η Αίτηση ως επίσης και η ορθή και σε εύλογο χρόνο απονομή Δικαιοσύνης. Η ένσταση του Ενάγοντα - καθ' ού η αίτηση στηρίζεται επί δικής του ενόρκου δηλώσεως στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης με πιο πολλές λεπτομέρειες, ως εκ τούτου δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω αυτούσιο το περιεχόμενο της. Κατά το στάδιο της ακρόασης της παρούσας αίτηση οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων καταχώρησαν τα κείμενα των γραπτών τους αγορεύσεων τα οποία έχουν μελετηθεί δεόντως από το Δικαστήριο και έχουν ληφθεί υπόψη. Περαιτέρω έχω διεξέλθει της νομολογίας εις την οποία αμφότεροι με παρέπεμψαν ως εκ τούτου δεν είναι απαραίτητη η αυτούσια παράθεση της εκατέρωθεν επιχειρηματολογίας τους αντίθετα κατωτέρω θα γίνει αναφορά οπού αυτό κριθεί απαραίτητο. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48 θ.4

(2), η χορήγηση άδειας για καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διαδίκους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Στην απόφαση Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1(Α) ΑΑΔ 510 το Δικαστήριο ανέφερε: «Είναι φανερό ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου». Επιτρέπεται επίσης με βάση τη νομολογία η καταχώρηση ένορκης δήλωσης προς αντίκρουση αμφισβητούμενων ισχυρισμών. Πρέπει όμως πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη η φύση της αίτησης υπό εκδίκαση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Στην απόφαση Κώστα v. Κώστα

(2003)1 ΑΑΔ 269 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε απόφαση Πρωτόδικου Δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε ενδιάμεση αίτηση και σημείωσε τα εξής: «Κατά την γνώμη μας «καλός λόγος» για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποδεικνύεται αν με την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα τα οποία είναι ορθό και δίκαιο να τεθούν ενώπιον του για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και που η αιτήτρια δεν γνώριζε εξ υπαρχής ή γεγονότα που παρουσιάστηκαν μετά την ένορκο δήλωση της, πράγμα που δεν υφίσταται στη περίπτωση μας». Περαιτέρω θεωρώ χρήσιμο να αναφέρω ότι οι πιο πάνω νομολογιακές αρχές με βάση τις οποίες εξετάζεται ένα αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λαμβάνονται υπόψη και συνεξετάζονται και με τον σκοπό που η συμπληρωματική ένορκη δήλωση ήθελε εξυπηρετήσει. Δηλαδή θα πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση και με το είδος των αιτήσεων στις ένορκες δηλώσεις των οποίων επιχειρείται να καταχωρηθεί η συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στο σημείο αυτό παραπέμπω στην απόφαση της Ε. Δ. τότε Έφης Παπαδοπούλου στην οποία οι συνήγοροι με παρέπεμψαν στην αγωγή με αρ.2596/02, Ε. Δ. Λεμεσού, μεταξύ Σωτήρη Πίττα και Ανδρέα Νεοκλέους κ.α ημερ.5/11/2002, η οποία ναι μεν δεν αποτελεί αυθεντία συμφωνώ δε με το σκεπτικό που η Έντιμη Δικαστής εξέφρασε ως ακολούθως: «Εκείνο που εξετάζεται είναι τι ακριβώς με την αιτούμενη καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιδιώκεται. Εάν επιδιώκεται τροποποίηση ή αλλοίωση των γεγονότων που θεμελιώνουν την αίτηση η συμπλήρωση ηθελημένου κενού, τότε σίγουρα αυτό δεν πρέπει να επιτραπεί, όπως δεν πρέπει όταν ήταν σε γνώση του Αιτητή και απεκρύβησαν. Εάν όμως είναι σε απάντηση ισχυρισμών τους οποίους ο Αιτητής δεν μπορούσε να προβλέψει και οι οποίοι χρήζουν απάντησης που δεν μπορεί να δοθεί με προφορική μαρτυρία, τότε σίγουρα ο καλός λόγος ο οποίος προβλέπεται στην Δ.48

(2)υπάρχει.» Στην υπό κρίση αίτηση με την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση η οποία και καταχωρήθηκε ως Τεκμήριo στην αίτηση αυτό που ουσιαστικά επιχειρείται να εισαχθεί με την μορφή μαρτυρίας είναι το κείμενο μιας απόφασης που εκδόθηκε στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης με αρ.21747/13, Ε.Δ. Λεμεσού και στην οποία οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 ήταν κατηγορούμενοι για αδικήματα τα οποία σχετίζονται με το συμβάν το οποίο φαίνεται να ήτο η γενεσιουργός αιτία της παρούσας αγωγής. Καταρχήν αναφέρω ότι η διαδικασία σε ποινική υπόθεση του Ε. Δ. Λεμεσού ήταν γνωστή στους αιτητές και κατά το στάδιο της καταχώρησης των αρχικών τους ενόρκων δηλώσεων, καθότι πράγματι και στις 2 ένορκες δηλώσεις του εναγομένου 1 γίνεται αναφορά για εκκρεμούσα ποινική υπόθεση με επίδικο αδίκημα τον ισχυριζόμενο ξυλοδαρμό του ενάγοντα, όμως, δεν ήτο γνωστή η τελική απόφαση του Δικαστηρίου και τα όσα προκύπτουν από αυτή. Οι αρχικές ένορκες δηλώσεις καταχωρήθηκαν στις 07/03/2016 ενώ η απόφαση του Δικαστηρίου εκδόθηκε στις 30/6/2016, ήτοι 3 και πλέον μήνες μετά. Ως εκ τούτου καταλήγω ότι η έκδοση της απόφασης ως γεγονός και μόνο, και με ότι αυτή συνεπάγεται που δεν θα εξεταστεί στο παρόν στάδιο, δεν ήταν στην γνώση των αιτητών συνεπακόλουθα δεν δύναται να θεωρηθεί ότι αυτοί σκοπίμως απέκρυψαν την εν λόγω απόφαση ως γεγονός. Επιπλέον η παρουσίαση αυτής της απόφασης ως μέρος ένορκης μαρτυρίας αποτελεί γεγονός που μόνο με μαρτυρία μπορεί να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και όχι ως μέρος της επιχειρηματολογίας των συνηγόρων των αιτητών. Με τις αγορεύσεις του συνηγόρου των αιτητών στις αιτήσεις παραμερισμού της απόφασης και αναστολής εκτέλεσης του εντάλματος κατάσχεσης κινητών δεν είναι δυνατό να δοθεί μαρτυρία αλλά μόνο επιχειρηματολογία επί της ήδη δοθείσας μέσω των ενόρκων δηλώσεων μαρτυρίας. Ως εκ τούτου καταλήγω ότι τα γεγονότα που οι αιτητές επιχειρούν να εισάγουν με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση όχι μόνο προέκυψαν μετά την καταχώρηση των αρχικών ενόρκων δηλώσεων αλλά αποτελούν και μαρτυρία η όποια δεν δύναται να παρουσιαστεί με οιοδήποτε άλλο τρόπο κατά το στάδιο της ακρόασης των 2 εκκρεμούντων αιτήσεων, παραμερισμού της απόφασης και αναστολής εκτέλεσης του εντάλματος κατάσχεσης κινητών. Τα πιο πάνω βεβαίως δεν δύναται αυτοτελώς εξεταζόμενα να καθορίσουν την τύχη της παρούσας αίτησης χωρίς εξέταση και των σκοπών που η αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιθυμεί και/ή σκοπεί να εκπληρώσει. Με βάση τις νομολογιακά καθιερωμένες αρχές στο στάδιο εξέτασης ύπαρξης καλού λόγου για το κατά πόσο θα επιτραπεί ή όχι η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εξετάζεται και ο σκοπός. Στην υπό κρίση αίτηση οι αιτητές με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση διατείνονται ότι επιθυμούν να εισαγάγουν μεταγενέστερα των αρχικών τους δηλώσεων γεγονότα τα οποία θα ενισχύσουν, κατά την δική τους θέση η οποία βεβαίως δεν εξετάζεται στο παρών στάδιο, τις θέσεις τους για ύπαρξη λόγου παραμερισμού της απόφασης και αναστολής εκτέλεσης του εντάλματος κατάσχεσης κινητών. Περαιτέρω επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου το σύνολο των γεγονότων που άπτονται και είναι σχετικά με τα επίδικα ζητήματα των 2 αιτήσεων. Διαπιστώνω ότι ο σκοπός των αιτητών δεν είναι αυθαίρετος και άγνωστος με τα επίδικα ζητήματα. Η ύπαρξη μιας ποινικής υπόθεσης αναφέρεται και στις αρχικές ένορκες τους δηλώσεις ενώ τώρα επιθυμούν να εισάγουν με την μορφή μαρτυρίας το αποτέλεσμα αυτής, το οποίο έλαβε χώρα και έγινε γνωστό μεταγενέστερα των αρχικών δηλώσεων. Το κατά πόσο αυτό το αποτέλεσμα είναι ουσιώδες ή μη για την ουσία των 2 αιτήσεων δεν θα με απασχολήσει σε αυτό το στάδιο αλλά κρίνω ότι είναι εύλογο και δικαιολογημένο να επιτρέψω στους αιτητές να την παρουσιάσουν. Οφείλω προτού καταλήξω στην απόφαση μου να εξετάσω και το ενδεχόμενο πιθανής ζημιάς στον καθ'ού η αίτηση από την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Είμαι της άποψης ότι ο καθ' ού η αίτηση ουδεμία ζημιά θα υποστεί καθότι θα έχει την δυνατότητα να επιχειρηματολογήσει μέσω του συνηγόρου του για την απόφαση αυτή και την πιθανή ερμηνεία ή σημασία της επί των επίδικων αιτήσεων, συνεπώς δεν τίθεται οιοδήποτε ζήτημα ζημιάς. Η σκοπούμενη προς εισαγωγή ένορκη δήλωση αφορά μια απόφαση και όχι ισχυρισμούς που ενδεχομένως να φέρουν προ εκπλήξεως τον καθ' ού η αίτηση ως εκ τούτου κρίνω ότι και αυτός ο παράγοντας της μη ύπαρξης οιασδήποτε ζημιάς δύναται και λαμβάνεται υπόψη. Η Αίτηση συνεπακόλουθα των όσων έχω προσπαθήσει να αναλύσω κρίνω ότι δύναται να επιτύχει. Είμαι της άποψης ότι τα στοιχεία τα οποία έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στην προκειμένη περίπτωση κρίνονται ικανοποιητικά για την κατάδειξη της προϋπόθεσης ύπαρξης καλού λόγου για να επιτραπεί η καταχώρηση της συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως. Όπως έχει προαναφερθεί, οι αιτητές προς απόδειξη της Αίτησης τους, οφείλουν να καταδείξουν καλό λόγο για να εγκριθεί το αίτημα τους. Το τι συνιστά «καλό λόγο» σε κάθε περίπτωση εξαρτάται από τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Στην παρούσα υπόθεση δεν γίνεται προσπάθεια εισαγωγής ισχυρισμών, αόριστων η επιχειρηματολογίας αλλά προσπάθεια κατάθεσης ενός γεγονότος το οποίο περιήλθε στην γνώση των αιτητών σε μεταγενέστερο των αρχικών δηλώσεων χρόνο. Κρίνεται επομένως ότι οι αιτητές έχουν καταδείξει καλό λόγο για την έγκριση του αιτήματος τους. Συνεπακόλουθα εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου επιτρέπεται η καταχώρηση των συμπληρωματικών ενόρκως δηλώσεων στις 2 προαναφερθείσες αιτήσεις ως το αίτημα των αιτητών. Σε ότι αφορά τα έξοδα κατ΄ εφαρμογή του συνήθη κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών / εναγομένων και εναντίον του Καθ' ού η αίτηση / Ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. Οι συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις να καταχωρηθούν εντός 7 ημερών από σήμερα. (Υπ.) ............................. Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο