← Κύπρος

ΠΑΜΠΟΣ Μ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΛΤΔ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΝΝΑΡΗ, Συνεκδικαζόμενες Αγωγές : 3126/10 και 2206/11, 30/6/2016

ΠΑΜΠΟΣ Μ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΛΤΔ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΝΝΑΡΗ, Συνεκδικαζόμενες Αγωγές : 3126/10 και 2206/11, 30/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A308 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. Συνεκδικαζόμενες Αγωγές : 3126/10 και 2206/11 Αρ. Αγωγής: 3126/2010 ΜΕΤΑΞΥ: ΠΑΜΠΟΣ Μ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΛΤΔ, εκ Λεμεσού Εναγόντων ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΝΝΑΡΗ, από την Τριμίκλινη Εναγομένου ΚΑΙ Αρ. Αγωγής: 2206/2011 ΜΕΤΑΞΥ: ΠΑΜΠΟΣ Μ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΛΤΔ, εκ Λεμεσού Εναγόντων ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΝΝΑΡΗ, από την Τριμίκλινη Εναγομένου Ημερομηνία: 30 Ιουνίου 2016 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κος Ιωάννου για Α.Ι. Κίτσιος Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο: κος Παναγιώτης Κονναρής, εμφανίζεται προσωπικά Οι δύο αγωγές συνεκδικάστηκαν επί όλων των θεμάτων μετά από σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου στις 30.3.

  1. Δικόγραφα Αγωγής 3126/10 Οι Ενάγοντες με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αξιώνουν από τον Εναγόμενο €2.344,28 ως υπόλοιπο συνεχούς λογαριασμού και/ή από παράβαση συμφωνίας ως υπόλοιπο από παροχή υλικών και υπηρεσιών και/ή ως ποσό το οποίο αδικαιολογήτως επλουτίσθη ο Εναγόμενος. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ήταν και είναι εταιρεία με έδρα στη Λεμεσό η οποία ασχολείται με την επιδιόρθωση βιομηχανικών αυτοκινήτων και διατηρούν συνεργείο. Κατά τους ισχυρισμούς των Εναγόντων ο Εναγόμενος ήταν πελάτης τους και μετά από συμφωνία με τον Εναγόμενο οι Ενάγοντες ανέλαβαν να επιδιορθώσουν ένα μηχάνημα τύπου τρακτέρ, ιδιοκτησίας του Εναγομένου. Για όλες τις συναλλαγές μεταξύ τους οι Ενάγοντες διατηρούσαν κατόπιν συμφωνίας με τον Εναγόμενο σχετική κατάσταση λογαριασμού. Κατά τον Αύγουστο του 2009 ο λογαριασμός παρουσίασε υπόλοιπο προς όφελος των Εναγόντων για το ποσό των €2.344,
  2. Παρά τις οχλήσεις των Εναγόντων και τη σχετική αποστολή επιστολής στις 8.2.2010 ο Εναγόμενος παρέλειψε να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό. Ο Εναγόμενος με την υπεράσπισή του παραδέχεται την ιδιότητα των Εναγόντων αλλά αρνείται τη μεταξύ τους σχέση και συνεργασία. Αποδέχεται ότι έδωσε το όχημα του στο συνεργείο των Εναγόντων για επιδιόρθωση, χωρίς όμως να κάνει οποιαδήποτε συμφωνία με τους Ενάγοντες. Αναφέρει ότι το πρόβλημα του εν λόγω αυτοκινήτου ήταν η υπερθέρμανση της μηχανής η οποία έχρηζε επιδιόρθωσης αλλά και η ανάγκη εγκατάστασης στο όχημα μίας πιστόλας. Ο Εναγόμενος αποδέχεται ότι σε ό,τι αφορούσε την εγκατάσταση της πιστόλας η εργασία εκτελέστηκε από τους Ενάγοντες αλλά η επιδιόρθωση της μηχανής δεν έγινε επιτυχώς. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Ενάγοντα του ανέφερε το πρόβλημα που συνέχισε να υπάρχει και ζήτησε βοήθεια από τους Ενάγοντες οι οποίοι του συνέστησαν την αλλαγή του ψυγείου του νερού προς αντιμετώπιση του προβλήματος υπερθέρμανσης της μηχανής. Ο Εναγόμενος ακολούθησε τις οδηγίες τους και προχώρησε στην εν λόγω αλλαγή πληρώνοντας συνολικό κόστος €
  3. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται περί τούτου ότι το πρόβλημα υπερθέρμανσης της μηχανής δεν επιλύθηκε και αναγκάστηκε περί τα μέσα Οκτωβρίου να πάρει το όχημα του σε άλλο συνεργείο για επιδιόρθωση της μηχανής επωμιζόμενος περαιτέρω κόστος €
  4. Προβάλλει δε τον ισχυρισμό ότι ακόμη και να δικαιούνται κάποιο ποσό οι Ενάγοντες για τις υπηρεσίες που παρείχαν, αυτό σίγουρα δεν ανέρχεται στο απαιτούμενο αλλά κατά τους ισχυρισμούς του είναι πολύ λιγότερο. Αξιεί δε ανταπαιτητικώς τα ποσά των €250 πλέον €700 για τα έξοδα που έχει επωμιστεί. Με την απάντηση στην υπεράσπιση οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι θέσεις του Εναγόμενου περί τηλεφωνικών συμβουλών αλλά και επιδιόρθωσης του οχήματος σε άλλο συνεργείο είναι ανυπόστατες και απορρίπτουν την ανταπαίτηση του με μοναδικό παραδεχτό γεγονός στα δικόγραφα ότι ο Εναγόμενος έδωσε το όχημα του για επιδιόρθωση στους Ενάγοντες. Τα δικόγραφα της αγωγής 2206/11 Οι Ενάγοντες με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αξιώνουν από τον Εναγόμενο €402,50 ως υπόλοιπο από παροχή υλικών και υπηρεσιών και/ή δυνάμει τιμολογίου και/ή από παράβαση συμφωνίας και/ή ως ποσό το οποίο αδικαιολογήτως επλουτίσθη ο Εναγόμενος. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ήταν και είναι εταιρεία με έδρα στη Λεμεσό η οποία ασχολείται με την επιδιόρθωση βιομηχανικών αυτοκινήτων και διατηρούν συνεργείο. Κατά τους ισχυρισμούς των Εναγόντων ο Εναγόμενος ήταν πελάτης τους και μετά από συμφωνία με τον Εναγόμενο οι Ενάγοντες ανέλαβαν να επιδιορθώσουν ένα μικρό τρακτέρ, ιδιοκτησίας του Εναγομένου. Οι Ενάγοντες διόρθωσαν το μικρό τρακτέρ και εξέδωσαν τιμολόγιο για το ποσό των €402,
  5. Παρά τις οχλήσεις των Εναγόντων και τη σχετική αποστολή επιστολής στις 4.3.2011 ο Εναγόμενος παρέλειψε να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό. Με την υπεράσπισή του ο Εναγόμενος παραδέχεται ότι ήτο ιδιοκτήτης ενός μικρού τρακτέρ το οποίο και μετέφερε στο συνεργείο των Εναγόντων για να του αφαιρέσουν το μοτέρ του χωρίς όμως να είναι σε συμφωνία μαζί τους για οποιαδήποτε επιδιόρθωση. Οι Ενάγοντες αφαίρεσαν το μοτέρ το οποίο ο Εναγόμενος απέστειλε για διόρθωση σε άλλο συνεργείο. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ζήτησε να παραλάβει το τρακτέρ του από τους Ενάγοντες οι οποίοι αρνήθηκαν να του το δώσουν αφού απαιτούσαν να πληρωθούν, κάτι που ο ίδιος αρνήθηκε αφού θεώρησε ότι το ποσό ήτο πολύ ψηλό και αντ' αυτού πρότεινε να τους πληρώσει το ποσό των €80 πλέον Φ.Π.Α. έχοντας προηγουμένως εξασφαλίσει πληροφορίες από αντιπροσώπους του μηχανήματος σε σχέση με την ώρα που απαιτείτο για την αφαίρεση του μοτέρ αλλά και το κόστος των εργατικών για την αφαίρεσή του. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι πήγε στο συνεργείο των Εναγόντων και πήρε το τρακτέρ του λίγες μέρες αργότερα όταν και διαπίστωσε ότι λείπει το δεύτερο μοτέρ του τρακτέρ καθιστώντας το έτσι μη λειτουργήσιμο. Η αξία του εν λόγω μοτέρ ως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος είναι €1.000 ποσό το οποίο ζητά με την ανταπαίτησή του. Οι Ενάγοντες στην απάντηση τους αρνούνται τους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης και αναφέρουν ότι ο Εναγόμενος μετακίνησε το μηχάνημα από το συνεργείο τους σε ημέρα αργίας ούτως ώστε να μη γίνει αντιληπτός από τους Ενάγοντες και με μοναδικό σκοπό να αποφύγει την πληρωμή. Η μαρτυρία Εκ μέρους των Εναγόντων κατέθεσε ο διευθυντής τους Πάμπος Χαραλάμπους (Μ.Ε.1) και ο Αντρέας Γιασεμή (Μ.Ε.2), ενώ από πλευράς υπεράσπισης κατέθεσε ο Χριστόδουλος Πούρουτος (Μ.Υ.1) και ο Εναγόμενος Παναγιώτης Κονναρής (Μ.Υ.2). Ο Μ.Ε.1 κατέθεσε γραπτώς (Έγγραφο Α) καταθέτοντας παράλληλα στο Δικαστήριο οχτώ συνολικά τεκμήρια τα οποία έχουν ως ακολούθως:
  6. Γραπτή δήλωση διευθυντή Εναγόντων
  7. Κατάσταση λογαριασμών 1/1/09 - 30/10/15
  8. Τιμολόγιο αρ. 6297
  9. Τιμολόγιο αρ. 6620
  10. Τιμολόγιο αρ. 6621
  11. Τιμολόγιο αρ. 6622
  12. Τιμολόγιο αρ. 14335
  13. Επιστολή δικηγορικού γραφείου 4/3/2011
  14. Επιστολή δικηγορικού γραφείου 4/3/2011 Ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είναι διευθυντής των Εναγόντων και ότι ο Εναγόμενος υπό την ιδιότητα του πελάτη έδωσε οδηγίες στους ίδιους να προβούν σε επιδιορθώσεις και τοποθέτηση εξαρτημάτων. Για όλες τις εργασίες τους εξέδιδαν τιμολόγια (Τεκμήρια 3 ως 6) τα οποία κοινοποιούσαν στον Εναγόμενο. Τα εν λόγω τιμολόγια αφορούσαν επιδιορθώσεις σε δύο οχήματα. ,ένα μεγάλο και ένα μικρό τρακτέρ συμφώνως με τις οδηγίες του Εναγόμενου ως ιδιοκτήτη. Εργασίες τις οποίες οι Ενάγοντες αποπεράτωσαν. Σε σχέση με το μεγάλο όχημα, αυτό του παραδόθηκε επιδιορθωμένο για το οποίο οφείλει το ποσό των €2.344,28 (Τεκμήρια 2 ως 5), ενώ για το μικρό όχημα το ποσό των €402,50 (Τεκμήριο 6). Για αμφότερα ποσά του απεστάλησαν επιστολές στις οποίες ο Εναγόμενος δεν ανταποκρίθηκε ενώ αναφέρει ότι για να του παραδοθεί του Εναγόμενου το δεύτερο του όχημα, ζήτησαν από τον ίδιο την εξόφληση των τιμολογίων τους και όταν ο ίδιος αρνήθηκε να τα πληρώσει, αρνήθηκαν και οι ίδιοι να παραδώσουν το μικρό όχημα. Ο Εναγόμενος αντέδρασε και μετέβηκε στο κατάστημα των Εναγόντων σε ημέρα αργίας και πήρε το μικρό όχημα χωρίς να πληρώσει τους Ενάγοντες. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε επι της ουσίας σε σχέση με τους ισχυρισμούς του για τα 5 πρώτα Τεκμήρια ενώ για το Τεκμήριο 6 αφού περιόρισε την απαίτηση του κατα την κυρίως εξέταση από το ποσό των €402,50 σε €150,00 πλέον Φ.Π.Α. 17%, ως ο συντελεστής Φ.Π.Α. που χρεωνόταν κατά την επίδικη περίοδο, στην αντεξέταση του υποβλήθηκαν 2 θεσεις του Εναγόμενου. Η πρώτη ήταν ότι για την αφαίρεση του μοτέρ χρειαζόταν εργατικός χρόνος λιγότερος των 60 λεπτών. Η δεύτερη ήταν ότι αντί του ενος μοτέρ αφαιρέθηκαν και τα δύο μοτέρ από το μικρό τρακτέρ του Εναγόμενου, το οποίο ως ήταν η υποβολή συνέχιζε να κατακρατεί με αποτέλεσμα να μην είναι λειτουργήσιμο. Σε αμφότερες τις θέσεις ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά και ζήτησε να του προσκομιστούν στοιχεία. Επέμεινε ότι η εργασία αφαίρεσης του μοτέρ απαιτούσε περίπου 5 εργατοώρες ενώ ήταν κατηγορηματικός ότι ουδέποτε αφαίρεσε το δεύτερο μοτέρ. Ο Μ.Ε.2 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι γνωρίζει τον κον Χαραλάμπους (Μ.Ε.1), υπό την ιδιότητα του τελευταίου ως μηχανικός οχημάτων. Η μαρτυρία του περιορίστηκε στην αναφορά του ότι αγόρασε ένα όχημα τύπου Bobcat από κάποιο κον Πούρουτο το οποίο προηγουμένως ήταν ιδιοκτησίας του Εναγομένου από το οποίο έλειπε ένα μοτέρ το οποίο και πήρε στον Μ.Ε.1 για να το προσθέσει. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε αφού μετά από σχετική δήλωση του Εναγομένου η μαρτυρία του ήταν αληθής. Ο Μ.Υ.1 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι όταν ο Εναγόμενος έπιασε το μηχάνημα από το συνεργείο των Εναγόντων και το μετέφερε στο χώρο του, έλειπαν από πάνω και τα δύο μοτέρ. Ξεκαθάρισε δε κατά την αντεξέταση ότι ο ίδιος δεν ήταν παρών στη ρυμούλκηση του οχήματος, αλλά είδε το όχημα μόνον όταν το έφερε ο Εναγόμενος στο χώρο του. Στην αντεξέταση διευκρίνισε ότι είναι φίλος με τον Εναγόμενο , τον οποίο γνωρίζει από χρόνια χωρίς όμως η φιλία του να επηρεάζει τη μαρτυρία του που έδωσε στο Δικαστήριο. Ο ΜΥ.2 ο Εναγόμενος ανέφερε στο Δικαστήριο ότι πέραν της αφαίρεσης του μοτέρ δεν είχε αναθέσει άλλη εργασία στους Ενάγοντες. Όταν οι Ενάγοντες ζήτησαν από αυτόν το ποσό των €400 το βρήκε ιδιαιτέρως ψηλό και αναγκάστηκε να επικοινωνήσει με αντιπρόσωπο της εταιρείας Bobcat ο οποίος και τον ενημέρωσε ότι με βάση τις εργοστασιακές προδιαγραφές το μοτέρ από τον εν λόγω μηχάνημα χρειάζεται περίπου μισή εργατοώρα για να επιτευχθεί η αφαίρεση του μοτέρ. Για την εν λόγω εργασία για την οποία οι αντιπροσώποι χρέωναν €40 την ώρα πλέον Φ.Π.Α. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι προσέφερε αντί του ποσού των €400 το ποσό των €100 στους Ενάγοντες το οποίο αρνήθηκαν. Με την άρνηση τους αυτοί ανάγκασαν τον Εναγόμενο να πάει με ρυμουλκό και να ρυμουλκήσει εν αγνοία των Εναγόντων το όχημα του από το συνεργείο τους. Όταν το πήρε στον κον Πούρουτο (Μ.Υ.1) διαπιστώθηκε ότι έλειπαν και τα δύο μοτέρ του μηχανήματος καθιστώντας το με αυτό τον τρόπο μη λειτουργήσιμο. Ανέφερε δε ότι η αξία για την αγορά ενός μοτέρ κυμαίνεται στα €1.
  15. Μετά το πέρας της μαρτυρίας η σκυτάλη δόθηκε στους συνήγορους των διαδίκων οι οποίοι ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόντων διατείνεται ότι η πλευρά του Εναγομένου δεν έχει αμφισβητήσει ουδόλως τα γεγονότα και τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν και που αφορούν την αγωγή 3126/10,είτε με την προσκόμιση μαρτυρίας, είτε με την αντεξέταση των μαρτύρων των Εναγόντων. Επι τούτου αναφέρεται σε σχετική νομολογία και ζητα την έκδοση απόφασης προς όφελος των πελατών του, Στον αντίποδα, η αγόρευση του Εναγομένου εισηγειται ότι έχει διαφανεί μέσα από την μαρτυρία ότι οι Ενάγοντες κατακράτησαν παράνομα το μοτέρ του ιδίου. Επιμένει δε ότι, ο Μ.Ε.1 είναι αναξιόπιστος αφού ενώπιον του Δικαστηρίου μείωσε την απαίτηση του σε σχέση με την αγωγή 2206/11 για το ποσό των €402,50 σε €150,00 πλέον Φ.Π.Α. 17%. Διατείνεται περαιτέρω δε ότι αφ'στιγμής δεν έχει υπογραφεί κανένα από τα τιμολόγια των Εναγόντων από τον ίδιο δεν υπάρχει συμφωνία και ως εκ τούτου δεν υπάρχει ούτε χρέος. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία να δω, να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την δυνατότητα να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο και την ποιότητα. Έδωσα ιδιαίτερη βαρύτητα στην αξιολόγηση της μαρτυρίας στη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων στην ύπαρξη σ΄αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, στην λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, στην ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, στις ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισθέντα, στην μνήμη τους και στους λόγους που είχαν να ενθυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία καταθέτουν καθώς και στην πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα. Οι μάρτυρες κρίνονται από τη συμπεριφορά και το λόγο που εκφέρουν στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο για την αξιολόγησή τους εφαρμόζει τις καθιερωμένες από τη νομολογία αρχές αξιολόγησης (βλ. Mohamed ν. Δημοκρατία

(2010)2 ΑΑΔ 266, Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 CLR 212, Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας
(1985)1 ΑΑΔ 56, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 168, Βαριάνου ν. Βορκά
(2010)1 ΑΑΔ 1541, Φάρμα Ρένου Χ΄Ιωάννου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ν. Χίννη, Πολ. Έφεση 14/2009, 20/6/2012, Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 AAΔ 506, Αεροπόρος κ.α. ν. Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 362, Γιουρούκης ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 171, Λιθογραφεία Κυριακίδη κ.α. ν. Tiba Publishing Co. Ltd,
(1998)1 Α.Α.Δ. 1894, Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας
(1991)2 AAΔ 320, Mustafa ν. Κακουρή κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 165, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Γιασεμή ν. Ρούσου
(1996)1Β ΑΑΔ 1098, Σοφοκλέους ν. Τσεσμελόγλου
(2006)1 ΑΑΔ 1153). Ο Λόρδος Bingham σε άρθρο του "The Judge as Juror: The Judicial Determination of Factual Issues" (εκδόθηκε στο "The Business of Judging", Oxford 2000[1]), έθεσε τις εξής κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες θεωρώ ιδιαίτερα βοηθητικές (σελ. 6 - 7): ''The main tests needed to determine whether a witness is lying or not are, I think, the following, although their relative importance will vary widely from case to case:
(1)the consistency of the witness's evidence with what is agreed, or clearly shown by other evidence, to have occurred;
(2)the internal consistency of the witness's evidence;
(3)consistency with what the witness has said or deposed on other occasions;
(4)the credit of the witness in relation to matters not germane to the litigation;
(5)the demeanour of the witness. The first three of these tests may in general be regarded as giving a useful pointer to where the truth lies. If a witness's evidence conflicts with what is clearly shown to have occurred, or is internally self-contradictory, or conflicts with what the witness has previously said, it may usually be regarded as suspect. It may only be unreliable, and not dishonest, but the nature of the case may effectively rule out that possibility. The fourth test is perhaps more arguable....... Cross examination as to credit is often, no doubt, a valuable and revealing exercise, but the fruits of even a successful cross- examination need to be appraised with some care. And so to demeanour, an important subject because it is the trial judge's opportunity to observe the demeanour of the witness and from that to judge his or her credibility, which is traditionally relied on to give the judge's findings of fact their rare degree of inviolability....." Το Δικαστήριο, αφού κρίνει μάρτυρα ως αξιόπιστο, μπορεί να επιλέξει μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο. Στην Mohamed ν. Δημοκρατία
(2010)2 ΑΑΔ 266, ο Δ. Κληρίδης ανέφερε τα ακόλουθα (σελ. 278): «Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 CLR 212, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο, είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης. (Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας
(1985)1 ΑΑΔ 56). Στις περιπτώσεις όμως όπου ένας μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος για καλό λόγο, σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμη μια τέτοια επιλογή μερών μαρτυρίας. (Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 168).» (βλ. επίσης την Βαριάνου ν. Βορκά
(2010)1 ΑΑΔ 1541, Φάρμα Ρένου Χ΄Ιωάννου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ν. Χίννη, Πολ. Έφεση 14/2009, 20/6/2012) Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με προσοχή. Στην Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 AAΔ 506, ο Δ. Κωνσταντινίδης ανέφερε στη σελ. 528: «Ωστόσο η ευχέρεια του Πρωτόδικου Δικαστηρίου να δεχθεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίψει άλλο μέρος δεν είναι απόλυτη. Υπόκειται στον εξής περιορισμό. Πρέπει να αιτιολογείται η σχετική προσέγγιση. Η έντονη πεποίθηση ότι ένας μάρτυρας είπε την αλήθεια δεν αποτελεί αιτιολογία για την απόρριψη μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα που έχει κριθεί αξιόπιστος.» Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, θέλω να τονίζω ότι η αξιολόγηση μου δεν έχει περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά την έχω συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, δηλαδή υποβάλλοντας την στη βάσανο της συνεκτίμησης στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας, με βάση την προσέγγιση που η νομολογία επιτάσσει στο θέμα αυτό. Ο Μ.Ε.1 έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και θεωρώ ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Είναι γεγονός ότι δεν υπέστηκε τη βάσανο της αντεξέτασης από τον Εναγόμενο για τα λεγόμενα του και τους ισχυρισμούς του σε σχέση με τα πρώτα 5 Τεκμήρια που αφορούσαν την απαίτηση της αγωγής 3126/10, ενώ για την απαίτηση της αγωγής 2206/11 επί της οποίας αντεξετάστηκε δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις ούτε υπήρξαν μελανά σημεία στην μαρτυρία του. Κρίνω ότι η όλη συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα καταδεικνύει ένα άτομο που δεν είχε καμία πρόθεση παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Ενισχυτικό προς τούτο είναι και η ενέργεια του μάρτυρα να περιορίσει την απαίτηση του κατά την κυρίως εξέταση σε σχέση με την αγωγή 2206/11 ποσό των €150,00 πλέον Φ.Π.Α. 17% από το ποσό των €350,00 πλέον Φ.Π.Α. 17% εξηγώντας ότι δεν ολοκληρώθηκε η εργασία επί του μικρού τρακτέρ του Εναγομένου ως αυτή περιγράφεται στο Τεκμήριο 6.Περαιτέρω διαπιστώνω ότι ο μάρτυρας απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις με σταθερότητα. Ο μάρτυρας κρίνεται αξιόπιστος και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολό της. Ο Μ.Ε.2 δεν υπέστη καμία αντεξέταση αφού μετά από δήλωση του κου Κονναρή ο μάρτυρας είπε την αλήθεια. Παρά ταύτα πρέπει να ειπωθεί ότι ο μάρτυρας έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο, ήταν συνεπής και σταθερός και η μαρτυρία του και κρίνω ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Ο Μ.Υ.1 δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν φανερό ότι με την μαρτυρία του προσπάθησε να βοηθήσει την υπόθεση του Εναγόμενου. Με την μαρτυρία του επιβεβαίωσε στην ουσία μόνο ότι όταν επιθεώρησε το όχημα του Εναγομένου μετά τη ρυμούλκηση του από το συνεργείο των Εναγόντων έλειπαν και τα δύο μοτέρ. Κατά την αντεξέταση διαφάνηκε ότι το όχημα το είχε δει μετά που ο Εναγόμενος το έφερε στον χώρο του και ότι δεν ήταν παρών κατά την ρυμούλκηση του οχήματος ως αρχικώς είχε αφήσει να νοηθεί με την μαρτυρία του. Συνεπώς η μαρτυρία του δεν μπορεί να ενισχύσει τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης και θέση του αυτή δεν γίνεται αποδεκτή και η μαρτυρία του αναπόφευκτα απορρίπτεται στο σύνολό της. Ο Μ.Υ.2 έκανε πολύ κακή εντύπωση στο Δικαστήριο. Η δε μαρτυρία του ήταν σε πολλά σημεία σε διάσταση με τη δικογραφία του . Όλη η μαρτυρία του κινήθηκε γύρω από την εν λόγω αγωγή, χωρίς όμως να τεκμηριώσει τις θέσεις του. Μια από τις βασικές θέσεις του μάρτυρα ήταν ότι οι Ενάγοντες ήταν ακριβοί και δεν έκαναν καλή δουλειά. Η θέση του αυτή τροποποιήθηκε κατά την αντεξέταση όταν ευλόγως ρωτήθηκε για ποιο λόγο πήρε και δεύτερο όχημα στους Ενάγοντες για επιδιόρθωση αφού δεν ήταν ευχαριστημένος. Ανέφερε επι τούτου ότι αν δεν καταχωρείτο η αγωγή 2206/11 από τους Ενάγοντες ο ίδιος δεν θα είχε πρόβλημα με τους Ενάγοντες. Το πράγμα βοά. Είναι φανερό ότι όλες οι θέσεις του Εναγόμενου ήταν εφεύρημα για να αποφύγει την πληρωμή των Εναγόντων. Η δε στάση του στο εδώλιο του μάρτυρα επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς της άλλης πλευράς ότι ο Εναγόμενσο προσπαθούσε να αποφύγει την πληρωμή των υποχρεώσεων του. η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολό της και ο ίδιος κρίνεται αναξιόπιστος. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση προχωρώ να διατυπώσω τα ευρήματα του Δικαστηρίου: Ο Εναγόμενος συμφώνησε με τους Ενάγοντες για την επιδιόρθωση ενός μεγάλου τρακτέρ και την αφαίρεση εξαρτημάτων από ένα μικρό τρακτέρ. Οι εργασίες αυτές έγιναν συμφώνως με τις οδηγίες του Εναγόμενου ο οποίος ήταν και ο ιδιοκτήτης αμφοτέρων των οχημάτων. Οι Ενάγοντες για κάθε εργασία ή ενότητες εργασιών εξέδιδαν τιμολόγια στα οποία αναγραφόταν η περιγραφή της εργασίας καθώς και αμοιβή των Εναγόντων για αυτή. Περαιτέρω διατηρούσαν κατάσταση λογαριασμού από τις 8.7.09 μέχρι τις 20.3.12. Σε σχέση με την αγωγή 3126/10 , οι Ενάγοντες εξέδωσαν τα τιμολόγια τα οποία κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμήρια με αριθμούς 3-6. Σύμφωνα με τα τιμολόγια που εξέδωσαν οι Ενάγοντες, η αμοιβή των Εναγόντων για τις εργασίες που περιγράφονται στα Τεκμήρια 3-6 για τις αναφερόμενες σε αυτά περιόδους εργασίας ανερχόταν στο ποσό των €2.344,28. Αν και το τιμολόγιο δεν συνιστά μαρτυρία για εργασία η οποία έγινε, αλλά σημείωση για αυτή η οποία συναρτάται με τη γνώση του γράφοντος, αποδέχομαι το ποσό των €2.344,28 στο οποίο συμπεριλαμβάνεται το Φ.Π.Α.(βλ. Θεόδωρος Θεοδώρου ν. Χριστάκη Αντωνίου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ. 2003 1 Α.Α.Δ. 1492). Σε σχέση με την αγωγή 2206/11, έχοντας υπ'όψην μου την υπόθεση Θεοδώρου (πιο πάνω) αποδέχομαι ότι οι Ενάγοντες δικαιούνται το ποσό των €150,00 πλέον 17% Φ.Π.Α. ως ο συντελεστής της περιόδου που εκδόθηκε το τιμολόγιο. Θα προχωρήσω να εξετάσω των Ανταπαίτησεων του Εναγομένου. Με την Ανταπαίτηση του στην αγωγή 3126/10 ο Εναγόμενος αξιοί ποσά €950 για την επιδιόρθωση της μηχανής , αλλαγή του ψυγείου και εργατικά. Με την Ανταπαίτηση του στην αγωγή 2206/11 ο Εναγόμενος αξιοί ποσό €1000 για την αντικατάσταση του μοτέρ. Οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να καταγράφονται με ακρίβεια στα δικόγραφα και να αποδεικνύονται με μαρτυρία, με σαφήνεια και αυστηρότητα, βλ. Αλκιβιάδης κ.α. ν. Αντωνίου
(2008)1 ΑΑΔ 186, Παπαϊωάννου ν. Κωνσταντίνου
(2008)1 ΑΑΔ 1083 και Ismail v. Αντωνίου κ.α. (ανωτέρω). Στην υπόθεση Ελισάβετ Ηρακλέους ν. Ρένου Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ 239, λέχθηκαν τα εξής: «Εναπόκειται στον ενάγοντα σε κάθε περίπτωση να αποδείξει με κατάλληλη μαρτυρία τα κονδύλια που συνιστούν ειδική ζημιά, και τα οποία έχει προηγουμένως συμπεριλάβει στο δικόγραφο του. Τι ακριβώς είναι η ζημιά αυτή και πως διαφοροποιείται από την γενική ζημιά μας διευκρινίζει η κλασσική απόφαση του Λόρδου Goddard στην British Transport Commission v. Gourley [1956] A.C. 185, 206. Η απόδειξη ειδικών ζημιών κινείται μέσα σε αυστηρά πλαίσια. Ο ίδιος δικαστής στην Bonham - Carter v. Hyde Park Hotel Ltd.
(1948)64 T.L.R. 177, 178 είπε: "Plaintiffs must understand that if they bring actions for damages it is for them to prove their damage; it is not enough to write down the particulars, and, so to speak, throw them at the head of the court, saying "This is what I have lost, I ask you to give me these damages". They have to prove it"». Ο Εναγόμενος δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο καμιά μαρτυρία για να αποδείξει τις δαπάνες των ποσών που ανταξιώνει. Συγκεκριμένα για την ανταπαίτηση του στην αγωγή 3126/10 ούτε κατά το ελάχιστο σε δήλωση προέβηκε ότι τις έκανε ενώ σε ότι αφορά την ανταπαίτηση του στην αγωγή 2206/11 περιορίστηκε σε απλή δήλωση ότι δαπάνησε το ποσό των €
  1. Με βάση τις αρχές της νομολογίας η δήλωση αυτή δεν είναι αρκετή προς απόδειξη της ανταπαίτησης του. Ως εκ τούτου ο Εναγόμενος απέτυχε να αποδείξει το μέρος αυτό της ανταξίωσης του. Αναπόφευκτα αμφότερες οι η ανταξιώσεις του Εναγόμενου απορρίπτονται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Οι αγωγές αποσυνενώνονται. Στην αγωγή 3126/10 εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου για το ποσό των €2.344,28 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α πλέον νόμιμο τόκο από 17/6/10 πλέον έξοδα στην κλίμακα επιτυχίας, όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο Στην αγωγή 2206/11 εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου για το ποσό των €175,50 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α πλέον νόμιμο τόκο από 18/5/11 πλέον τα πραγματικά έξοδα καταχώρησης και επίδοσης της αγωγής στην κλίμακα εξόδων €100,00-500,
  2. Η Ανταπαίτηση του Εναγόμενου στην αγωγή 3126/10 απορρίπτεται χωρίς διαταγή ως προς τα έξοδα. Η Ανταπαίτηση του Εναγόμενου στην αγωγή 2206/11 απορρίπτεται χωρίς διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπ). ................. Ε. Ευθυμίου - Ανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Επανέκδοση από το Current Legal Problems, vol 38, 1985 p 1-
  3. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.