← Κύπρος

Γιάννης Χριστοφίνης ν. Διαχειριστική Επιτροπή της Πολυκατοικίας CENDE COURT 4, Αρ. Αγωγής: 3001/2015, 8/8/2016

Γιάννης Χριστοφίνης ν. Διαχειριστική Επιτροπή της Πολυκατοικίας CENDE COURT 4, Αρ. Αγωγής: 3001/2015, 8/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A356 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3001/2015 Μεταξύ: Γιάννης Χριστοφίνης, εκ Λεμεσού Ενάγοντος Και Διαχειριστική Επιτροπή της Πολυκατοικίας CENDE COURT 4, εκ Λεμεσού Εναγόμενοι ---------------- 8 Αυγούστου 2016 Για τους Αιτητές : κος Φωτάκης Αποστολίδης Για Καθ'ων η Αίτηση : κος Σοφρώνης Νεοκλέους για PHC TSANGARIDES LLC ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση του η οποία καταχωρήθηκε στις 26/1/16 ο Ενάγοντας/ Αιτητής (στο εξής «ο Αιτητής») ζητά: Α. Διάταγμα και/ή Οδηγίες του Δικαστηρίου για τον αποκλεισμό (excluded) της ανταπαίτησης των Εναγομένων. Η Αίτηση στηρίζεται στην Δ.30 Θ.1,2 (f)(g), θ.3,4,5,6 και Δ.48 Θ.1,2,3,9 (κ), Διάταξη 21 Θ.10 καθώς και στην συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση δεν συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση αλλά στηρίζεται στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης φαίνονται εις τα δικόγραφα του φάκελλου της αγωγής, στην Έκθεση Απαίτησης, στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση και εις την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Η Αίτηση αναπόφευκτα προσέκρουσε στην ένσταση των Εναγομένων/ Καθ'ών η Αίτηση (στο εξής «οι Καθ'ων η Αίτηση») οι οποίοι καταχώρησαν Ειδοποίηση Περί Προθέσεως Ενστάσεως («(στο εξής «η Ένσταση») Οι συγκεκριμένοι λόγοι της Ένστασης είναι οι ακόλουθοι: 1. Η Αίτηση είναι αβάσιμη καθώς βασίζεται σε Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας (Δ.30 Θ.2(f), (
  2. g)οι οποίοι με την νέα τροποποίηση της Διαταγής 30 δεν υφίστανται πλέον και δεν βρίσκονται σε ισχύ. 2. Ουδεμία δυσχέρεια θα προκληθεί στον Ενάγοντα με την εκδίκαση της Ανταπαίτησης συγχρόνως με την παρούσα αγωγή. 3. Τα επίδικα θέματα έχουν τέτοια συνάφεια μεταξύ τους και ως εκ τούτου η συνεκδίκαση της παρούσας αγωγής και της Ανταπαίτησης είναι πρόσφορη και απαραίτητη αφού η εν λόγω Ανταπαίτηση είναι αλληλένδετη με την απαίτηση του Ενάγοντα. 4. Ουδεμία σημαντική καθυστέρηση θα επέλθει στην εκδίκαση της αγωγής και με ουδέν τρόπο η Ανταπαίτηση μπορεί να ενοχλήσει τον ενάγοντα, έτσι που να εγείρεται ζήτημα αποκλεισμού της Ανταπαίτησης αντίθετα κρίνεται ότι η συνεκδίκαση εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και θα επιλύσει την επίδικη διαφορά των διαδίκων στο σύνολο της. 5. Δεν συντρέχει κανένας λόγος που να δικαιολογεί τον αποκλεισμό της Ανταπαίτησης και το συμφέρον της δικαιοσύνης συνηγορεί υπέρ της απόρριψης της παρούσας Αίτησης. 6. Άνευ επηρεασμού των πιο πάνω λόγων ένστασης, ο Εναγόμενος/Αιτητής δεν έχει δείξει καλό λόγο ώστε το Δικαστήριο να επιτρέψει την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 7. Η Αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση χωρίς να δίδεται επαρκής δικαιολογία για την καθυστέρηση αυτή. 8. Σε κανένα σημείο της παρούσας Αίτησης δεν υπάρχει ισχυρισμός ο οποίος να τεκμηριώνεται για το λόγο ή τους λόγους που θα πρέπει να αποκλειστεί η Ανταπαίτηση των Εναγομένων. Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του Μίλτου Αθανασίου από τη Λεμεσό ημερομηνίας 10.5.16. Ο ομνύων με αναφορά στη λανθασμένη νομική βάση αλλά και αναφορά στην μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέτασης αίτησης ζητά από το Δικαστήριο να την απορρίψει. Επι της ουσίας, εκφράζει την πεποίθηση όι τυχον αποκλεισμός της Ανταπαίτησης θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην έγερση άλλης αγωγής η οποία θα δημιουργήσει περιττά έξοδα αλλά και θα σπαταλήσει πολύτιμο Δικαστικό χρόνο. Ο ομνύων περαιτέρω εκφράζει την θέση ότι τα επίδικα θέματα της Ανταπαίτησης συνδέονται με την Απαίτηση και ως εκ τούτου δεν προκύπτει καμιά ενόχληση στον Αιτητή αλλά και καλός λόγος για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης Η ακρόαση της αίτηση διεξήχθηκε με γραπτές αγορεύσεις. Τα μέρη υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με αναφορά στον Νόμο και την Νομολογία. Ένας από τους λόγους που προβάλλει ο Αιτητής είναι ότι η Ανταπαίτηση είναι εντελώς άσχετη με την Απαίτηση και ότι θα καθυστερήσει τη δίκαιη δίκη της αγωγής και ότι, ως εκ τούτου, θα πρέπει να απορριφθεί. Τονίσθηκε, συναφώς, ότι η Ανταπαίτηση δεν συνδέεται με την αγωγή και ότι η τυχόν εκδίκαση τους μαζί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής θα περιπλέξει τα επίδικα θέματα και θα καθυστερήσει υπέρμετρα τη δίκαιη δίκη της αγωγής. Η πλευρά των Καθ'ων η Αιτηση διατείνεται ότι οι Απαιτήσεις των στην Ανταπαίτηση αφορούν εντελώς παρόμοια θέματα που έχουν πραγματική σχέση ή σύνδεση με τις απαιτήσεις της Αιτητή εναντίον των Καθ'ων η Αίτηση και ως εκ τούτου είναι προς όφελος της Δικαιοσύνης να συνεκδικαστούν. Η εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει αποκλεισμό ή διαγραφή μιας Ανταπαίτησης βασίζεται στη Δ.21 θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία διαλαμβάνει τα εξής: "Where a defendant sets up a counter-claim, if the plaintiff, or any other person made a party to it, contends that the claim thereby raised ought not to be disposed of by way of counter-claim, but in an independent action, the Court or a Judge may at any time order that such counter-claim be excluded." Η Δ.21 θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δίδει ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει τον αποκλεισμό Aνταπαίτησης όταν ο Ενάγων ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που γίνεται διάδικος με την Aνταπαίτηση ισχυρίζεται ότι θα έπρεπε να είχε εγερθεί άλλη ανεξάρτητη αγωγή και όχι να εξετασθεί το θέμα στα πλαίσια Aνταπαιτήσεως. Η αντίστοιχη Αγγλική Διάταξη 0.21,r.15 των παλαιών αγγλικών Θεσμών σχολιάζεται στο Annual Practice του 1958 σελ. 506-507, ως δίδουσα το δικαίωμα στις κατάλληλες περιπτώσεις να αποκλεισθεί η Ανταπαίτηση, μεταξύ άλλων, και για το λόγο ότι θα επέφερε μη αναγκαία ή μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής ή ότι εκδίκαση της Ανταπαίτησης θα επέφερε αμηχανία ή άλλως πως δυσχέρεια στον αντίδικο. Η Δ.21 θ.10 δεν καθορίζει τα κριτήρια για αποκλεισμό μιας Ανταπαίτησης. Αυτά έχουν τεθεί στη σχετική με το θέμα νομολογία. Εν ολίγοις, εκείνο το οποίο είναι θεμελιακό είναι το κατά πόσο είναι πρόσφορη η συνεκδίκαση Απαίτησης και Ανταπαίτησης. Η μεταξύ τους συνάφεια δεν αποτελεί προϋπόθεση αλλά ένα από τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη. Όπως είναι και η πολυπλοκότητα, η πρόκληση δυσχέρειας στην άλλη πλευρά και η τυχόν σημαντική ή υπέρμετρη καθυστέρηση που θα προκύψει από τη συνεκδίκαση. Οι αρχές που διέπουν τον τρόπο εφαρμογής της Δ.21 θ.10 έχουν ερμηνευθεί και αναλυθεί στην υπόθεση Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)

(1992)1 A.A.Δ 710 όπου τονίσθηκε ότι, παρά το γεγονός ότι η δικονομική αυτή πρόνοια δεν καθορίζει τα κριτήρια τα οποία διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, εξυπακούεται από τη φύση του κανόνα και του σκοπού που αποβλέπει να εξυπηρετήσει ότι η εξουσία του Δικαστηρίου είναι συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης που στην προκειμένη περίπτωση συναρτάται άμεσα με την απρόσκοπτη, κατά το δυνατό, διεκπεραίωση της δίκης ούτως ώστε να αποκλείεται η Ανταπαίτηση οποτεδήποτε θεωρείται, υπό το φως των γεγονότων της συγκεκριμένης υπόθεσης, ότι η εκδίκαση της δεν θα ήταν πρόσφορος ή θα προκαλούσε δυσχέρεια (inconvenience) στην ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του Ενάγοντα. Εξηγήθηκε, ταυτόχρονα, ότι η Ανταπαίτηση, γενικά ως δικονομικός θεσμός που στόχο έχει την αποφυγή πολλαπλασιασμού αγωγών και αποτελεί πρόσφορο μέσο για τη διεξοδική επίλυση των διαφορών μεταξύ των διαδίκων, δεν είναι ανάγκη να έχει πάντα συνάφεια με τα επίδικα θέματα της αγωγής, η δε σχετικότητα ή συνάφεια των θεμάτων δεν αποτελεί ανελαστικό παράγοντα ή κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση. G.D.L Trading (Famagusta) Ltd v. Αδάμος Φαρκονάς κ.α. Π.Ε. 47/08, ημερ. 26.1.10 Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Σιακόλας (άνω) το κυρίαρχο στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της Ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον Ενάγοντα απ' αυτό το ενδεχόμενο. Επισημάνθηκε δε ότι, παρόλο που η συνάφεια των επιδίκων θεμάτων της Ανταπαίτησης μ΄εκείνα της αγωγής δεν αποτελεί προϋπόθεση για την έγερση Ανταπαίτησης, η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον Ενάγοντα από τη συνεκδίκαση της Ανταπαίτησης λόγω της ασυνάφειας των επίδικων θεμάτων και, ιδίως, το ενδεχόμενο σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής συνιστά λόγο για τον αποκλεισμό της Ανταπαίτησης. Οι αρχές που εκτέθηκαν στην υπόθεση Σιακόλας (ανωτέρω) κωδικοποιήθηκαν ακολούθως στην υπόθεση Athina Learthergoods Ltd v. Ιωακείμ Χαραλάμπους κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ 787 στη σελ. 804 ως ακολούθως: «Καθώς έχει προαναφερθεί το θέμα διέπεται από το θ.10 της Δ.21. Ο τελευταίος έχει ερμηνευθεί στην Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1992)1 Α.Α.Δ 710, 714, στην οποία οι σχετικές αρχές έχουν επεξηγηθεί ως εξής: «
(1)Παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει τη συνεκδίκαση της ανταπαίτησης με την αγωγή εφόσον τούτο κρίνεται πρέπον.
(2)Η σχετική εξουσία του Δικαστηρίου είναι συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης η οποία συναρτάται άμεσα με την απρόσκοπτη κατά το δυνατό διεκπεραίωση της δίκης.
(3)Η Αγγλική Νομολογία, ερμηνευτική των αντίστοιχων αγγλικών δικονομικών προνοιών στις οποίες η Δ.21 θ.10. είναι προσαρμοσμένη αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει ανταπαίτηση οποτεδήποτε κρίνεται ότι συνεκδίκαση της με την αγωγή δεν είναι πρόσφορος (expedient) ή θα προκαλέσει δυσχέρεια (inconvenience) στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ενάγοντος.
(4)Ενδεχόμενο πρόκλησης σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής συνιστά δυσχέρεια που παρέχει έρεισμα για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης.
(5)Το κυριαρχικό στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα απ' αυτό το ενδεχόμενο.» Στην παρούσα υπόθεση προκύπτει ότι η απαίτηση του Αιτητή βασίζεται στην κατ΄ ισχυρισμό παράβαση των όρων εντολής προς τον εργολάβο από τους Καθ' 'ων η αίτηση με αποτέλεσμα την δημιουργία ζημιών στο ακίνητο του Αιτητή, για τις οποίες αξιεί αποζημιώσεις με περαιτέρω αξίωση ποσού για απώλεια χρήσης και απόλαυσης του διαμερίσματος καθώς και σειρά από διατάγματα του Δικαστηρίου. Όπως είναι ο δικογραφημένος ισχυρισμός που προβάλλεται ο Αιτητής καθ΄ολο τον ουσιώδη χρόνο και μέχρι την έγερση της υπό εξέταση αγωγής ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης διαμερίσματος τύπου ρετιρέ στην πολυκατοικία η διαχειριστική επιτροπή της οποίας είναι οι Καθ'ών η Αίτηση. Ως αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης ο Ενάγων είχε δικαστική διαμάχη με το άτομο με το οποίο συμφώνησε για την πώλησης του επίδικου διαμερίσματος, στην οποία και πέτυχε την έκδοση απόφασης και την ανάληψη κατοχής. Διαρκούσης της δικαστικής αυτής διαμάχης οι Καθ'ών η Αίτηση εξασφάλισαν εναντίον του Αιτητή δικαστική απόφαση για οφειλόμενα κοινόχρηστα για την περίοδο που το επίδικο ακίνητο βρισκόταν ακόμα στην κατοχή του προτιθέμενου αγοραστή αγοραστή. Μετά την ανάληψη της κατοχής του διαμερίσματος από τον Αιτητή διαπιστώθηκαν σοβαρές ζημιές οι οποίες δεν εμπίπτουν στην κατηγορία της φυσικής φθοράς. Εκφράζοντας το παράπονο του για τις ζημιές προς τους Καθ' ων η αίτηση διακρίβωσε στοιχεία και γεγονότα τα οποία εξελίχθηκαν κατά την ανακίνηση και τις εργασίες που έγιναν στην πολυκατοικία και τα οποία υποστηρίζει ότι αποκαλύπτουν αμέλεια από μέρους των Καθ' ων η αίτηση σε σχέση με την ιδιότητα τους ως διαχειριστική επιτροπή της πολυκατοικίας. Σε ότι αφορά την εκδοχή των Καθ' ων η αίτηση, είναι η θέση τους ότι δεν ήταν ποτέ ενήμεροι για την δικαστική διαμάχη που ο Αιτητής είχε με τον αγοραστή του επίδικου διαμερίσματος και ότι το μοναδικό πρόσωπο που γνώριζαν οι ίδιοι ήταν ο Αιτητής ο οποίος συμμετείχε στις γενικές συνελεύσεις της Επιτροπής. Στην υπεράσπιση των Καθ' ων η Αίτηση γίνεται και αναφορά σε σχέση με την εκδοθείσα απόφαση εναντίον του Αιτητή με την οποία ως αναφέρουν δεν έχει μέχρι σήμερα συμμορφωθεί. Οι θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση είναι ότι οι εργασίες της ανακαίνισης έγιναν με τον πρέποντα τρόπο και υπό την επίβλεψη επαγγελματία αρχιτέκτονα απορρίπτοντας συναφώς του ισχυρισμούς περί προκλήσεως ζημιάς στο επίδικο ακίνητο. Με την ανταπαίτηση τους ζητούν όπως τους καταβληθούν τα κοινόχρηστα για τα έτη 2008 μέχρι και 2015 πλέον η Τρίτη δόση για τις επιδιορθώσεις της πολυκατοικίας ως αυτά αναλογούν στην πλευρά του Αιτητή. Ισχυρίζονται συναφώς ότι είναι σε πλήρη συμμόρφωση με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις απέναντι σε όλους τους ιδιοκτήτες προβαίνοντας στις απαραίτητες συντηρήσεις και επιδιορθώσεις της πολυκατοικίας προς συντήρηση των κοινόχρηστων χώρων. Για την εκτέλεση αυτών των εργασιών αναφέρονται στις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων, στην ενημέρωση που γινόταν προς τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων της πολυκατοικίας, την κατανομή των ποσών κατ' αναλογία με τα τετραγωνικά μέτρα ανά διαμερίσματος καθώς και τις συνεισφορές των ιδιοκτητών στο πάγιο ταμείο όπως καθορίζει ο νόμος για τη συντήρηση των οικοδομών. Στηρίζουν την ανταξίωση τους στη βάση της βασικής συμφωνίας και των αποφάσεων της γενικής συνέλευση των ιδιοκτητών. Στην απάντηση του ο Αιτητής επαναλαμβάνει τις θέσεις της απαίτησης και αναφέρει ότι καθότι ο Αιτητής είχε προβεί στην πώληση του επίδικου διαμερίσματος όφειλαν να έχουν στραφεί εναντίον του νόμιμου κάτοχου του διαμερίσματος για την ύπαρξη του οποίου ενημερώθηκαν στα δικόγραφα προηγούμενης αγωγής (5591/05) στην υπεράσπιση των οποίων αναφέρεται το ιστορικό της δικαστικής διαμάχης του Αιτητή με το άτομο που αγόρασε το επίδικο διαμέρισμα. Προχωρεί να απορρίψει τις αξιώσεις των Καθ' ων η αίτηση όπως αυτές αναφέρονται στην ανταπαίτηση και προβάλλει την υπεράσπιση του σε ότι αφορά τις εν λόγω αξιώσεις. Θεωρεί και προωθεί τον ισχυρισμό ότι η ανταξίωση των Καθ' ων η Αίτηση είναι κακόπιστη και δεν μπορεί να εκδικαστεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής δίνοντας με αυτό τον τρόπο το εναρκτήριο λάκτισμα για την προώθηση της υπό εξέταση Αίτησης. Από την παράθεση των πιο πάνω προκύπτει κατά την κρίση μου συνάφεια των επίδικων θεμάτων. Μπορεί η Ανταπαίτηση να μην αφορά εξ ολοκλήρου της διαδικασίες της ανακαίνισης και επιδιόρθωσης της πολυκατοικίας αλλά μέρος της αφορά το εν λόγω θέμα. Από την άλλη από τη στιγμή που οι Καθ΄ ων η αίτηση ενάγονται υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστική επιτροπή και προωθούν υπεράσπιση σε σχέση με την επιμέλεια των εργασιών ανακαίνισης θεωρώντας ότι η απαίτηση του Αιτητή είναι αβάσιμη δεν βλέπω λόγο γιατί να μην μπορούν να προωθήσουν τόσο το μέρος της ανταπαίτησης τους που αφορά στα έξοδα ανακαίνισης της επίδικης πολυκατοικίας αλλά και ακολούθως τα έξοδα για τις κοινόχρηστες οφειλές τα οποία ανήκουν στη σφαίρα των εργασιών των Καθ' ων η αίτηση υπό την ιδιότητα που ενάγονται. Το βασικό σύμπλεγμα γεγονότων αφορά στην ανακαίνιση της πολυκατοικίας. Σε ότι αφορά το εν λόγω θέμα η μόνη διαφορά που προκύπτει είναι ότι η κάθε πλευρά προωθεί τη δική της εκδοχή σε σχέση με τα γεγονότα. Σε ότι αφορά την απαίτηση και το μέρος της ανταπαίτησης που αξιεί ποσά για την ανακαίνιση κρίνω ότι η συνεκδίκαση είναι αναγκαία αφού θα αποτρέψει την παρουσίαση της ίδιας μαρτυρίας δύο φορές στο Δικαστήριο. Σε ότι αφορά τώρα το μέρος της Ανταπαίτησης που αφορά στη διεκδίκηση των κοινόχρηστων εξόδων και οφειλών που κατ' ισχυρισμό έχει ο Αιτητής προς τους Καθ' ων η αίτηση καθότι αφορούν την περίοδο την οποία θα εξετάσει το Δικαστήριο σε σχέση με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς κατά την κρίση μου δε θεωρώ ότι ενδέχεται να προκαλέσει καθυστέρηση και συνεπακόλουθα δυσχέρεια στο δικαίωμα του Αιτητή για απρόσκοπτη διεκπεραίωση της αγωγής με την ανταπαίτηση αλλά ούτε και περιπλοκή ή σύγχυση στην διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας. Αντίθετα θεωρώ ότι η συνεκδίκαση αγωγής και ανταπαίτησης εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης θα διαφυλάξει πολύτιμο δικαστικό χρόνο θα περισώσει αχρείαστα δικαστικά έξοδα και θα επιλύσει τις διαφορές των διαδίκων για τον επίδικο χρόνο ο οποίος προσδιορίζεται από τον Αιτητή ότι άρχεται από το 2005 μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Δεν έχω εντοπίσει κανένα καλό λόγο για να προχωρήσω να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της έγκρισης τους αιτήματος. Τούτων λεχθέντων στις πιο πάνω θέσεις τους Δικαστηρίου δεν έχει τεθεί υπόβαθρο για υποστήριξη των θέσεων στον αντίποδα των ισχυρισμών. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .................................................. Ε. Ευθυμίου - Ανδρέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.