YIANGOS I SOCRATOUS & SONS LTD ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1159/2008, 21/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A182 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1159/2008 Μεταξύ: YIANGOS I SOCRATOUS & SONS LTD, εκ Λεμεσού Εναγόντων και ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ ΙΩΑΝΝΟΥ Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 23/10/2015 για Αναστολή Εκτέλεσης της Απόφασης Ημερομηνία: 21/4/2016 Για Εναγόμενο - Αιτητή: κα Νικολάου για Φιόνα &Ζέτα Νικολάου Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κα Αντωνίου για Γιώργος Χαραλαμπίδης &Σια Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή Με αίτηση ημερομηνίας 23/10/2015 ο Εναγόμενος - Αιτητής (ο «Αιτητής») αιτείται Διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση της Δικαστικής Αποφάσεως ημερομηνίας 7/4/2015 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή μέχρι της τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της έφεσης που καταχωρίστηκε εκ μέρους του Εναγομένου στις 14/05/2015 με αριθμό 149/2014. Η αίτηση βασίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60), άρθρα 31, 43 και 47, στη Δ.35, Θ.Θ. 4, 18 και 19, Δ.40 Θ.Θ.7 και 11, Δ.48, Θ.Θ.1 - 4, και 8 (
- cc)Δ.64 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις αρχές της επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Εναγομένου.(«Ε/Δ Αιτητή») Όπως αναφέρει, στις 7/4/2015 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του για το ποσό των €37.589,23 με νόμιμο τόκο πλέον έξοδα τα οποία πρέπει να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Τεκμήριο 1). Η απόφαση του Δικαστηρίου εκδόθηκε μετά από πλήρη εκδίκαση της υπόθεσης. Στις 14/05/15 καταχωρίστηκε έφεση με αρ. 149/15 αναφορικά με την απόφαση ημερομηνίας 7/4/2015. Αντίγραφο της έφεσης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2. Εναντίον του οι Ενάγοντες προχώρησαν με έκδοση Εντάλματος Πώλησης Ακινήτων με αριθμό 092332. Στις 20/10/15 Δικαστικός Επιδότης επισκέφθηκε την οικία του και τον ενημέρωσε ότι είχε οδηγίες να το εκτελέσει. Λαμβάνει δε Νομική συμβουλή ότι η Έφεσή του έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας και σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, η έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου αφού οι Ενάγοντες θα έχουν ήδη εισπράξει το λαβείν τους και θα επιφέρει δυσμενείς και ανεπανόρθωτες ζημιές για τον ίδιο. Περαιτέρω, θα επιμηκυνθεί περαιτέρω η διαδικασία ενώ σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης θα πρέπει να προβεί σε περαιτέρω διαδικασίες για επιστροφή των χρημάτων. Αναφέρει δε περαιτέρω ότι με την έκδοση του διατάγματος, δεν θα επηρεαστούν οποιαδήποτε δικαιώματα ή συμφέροντα των Εναγόντων καθότι δεν ακυρώνεται η εκτέλεση της απόφασης αλλά απλά αναστέλλεται. Εισηγείται στην κατακλείδα ότι οι Ενάγοντες μπορούν να προβούν στην καταχώρηση ΜΕΜΟ επί της επίδικης οικίας και να εισπράξουν το λαβείν τους σε περίπτωση αποτυχίας της έφεσης προχωρώντας σε καταναγκαστική πώληση. Η Ένσταση Οι Ενάγοντες καταχώρισαν ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: 1. Οι προβαλλόμενοι ως λόγοι για τους οποίους οι Αιτητές αιτούνται την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης, είναι γενικοί, ασαφείς και αόριστοι και δεν ικανοποιούνται τα κριτήρια και οι αρχές που έχουν καθιερώσει τέτοια αναστολή. 2. Τα όσα ισχυρίζεται ο Αιτητής στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 23.10.15 δεν είναι αρκετά και/ή ικανοποιητικά και/ή αληθή ούτως ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακρτική του ευχέρεια και να διατάξει την αναστολή της εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης. 3. Η αίτηση είναι καταχρηστική και αποσκοπεί στην καθυστέρηση της απόδοσης στον Ενάγοντα του επιδικασθέντος προς όφελςο του ποσό με την απόφαση ημερ. 07.04.15. 4. Η Αίτηση εδράζεται σε λάθος νομική βάση καθώς στηρίζεται σε λάθος διαδικαστικούς κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας. 5. Ο Εναγόμενος/Αιτητής δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας στην καταχωρηθείσα Έφεση. 6. Σε κάθε περίπτωση, η πιθανότητα επιτυχίας της Έφεσης δεν είναι καθοριστικό ζήτημα και αποφασιστικής σημασίας παράγοντας για να επιτύχει το αίτημα αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης. 7. Η καταχωρηθείσα έφεση σε καμία περίπτωση δεν θα καταστεί άνευ αντικειμένου καθώς το αντικείμενο της απόφασης είναι η καταβολή χρηματικού ποσού κάτι που εξυπακούει πως σε περίπτωση εκτέλεσης της απόφασης δεν θα προκληθούν μη ανεπανόρθωτες καταστάσεις στην απομακρυσμένη περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης. 8. Οι Εναγόμενοι/Αιτητές δεν έχουν καταδείξει την ύπαρξη σοβαρού και άμεσου κινδύνου πλήρης αποδυνάμωσης του αποτελέσματος της Έφεσης σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης και σε καμία περίπτωση δεν καταδεικνύουν δυσμενείς και ανεπανόρθωτες συνέπειες τις οποίες ισχυρίζονται. Περαιτέρω δε ο εν λόγω ισχυρισμός είναι γενικός και αβάσιμος και στερείται κάθε σοβαρότητας. 9. Ο ισχυρισμός του Εναγομένου/Αιτητή ότι εάν καταβάλει το επιδικασθέν ποσό της πρωτόδικης απόφασης σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης του θα πρέπει να προβεί σε περαιτέρω διαδικασίες για επιστροφή του ποσού με αποτέλεσμα δυσμενείς και ανεπανόρθωτες συνέπειες για αυτόν, εκτός του ότι δεν εμπίπτει στα καθορισθέντα κριτήρια, είναι ισχυρισμός γενικός και/ή αόριστος και/ή δεν ευσταθεί. 10. Αντίθετα σε περίπτωση αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης δυνατόν να επηρεαστούν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των Εναγόντων / Καθ' ων, σε περίπτωση που ο εναγόμενος καταστεί αφερέγγυος. 11. Η αίτηση δεν πληροί το ορθό κριτήριο για την παροχή αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης που έγκειται στην εξισορρόπηση του παράγοντα της φυσιολογικής προσδοκίας του Ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του και της ανάγκης όπως η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μην χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς αντίκρισμα. Τα γεγονότα τα οποία στηρίζουν την ένσταση αναφέρονται ένορκη δήλωση του Ηρόδοτου Ιωάννου, καθώς επίσης και στο φάκελο της υπόθεσης και την απόφαση Δικαστηρίου ημερομηνίας 7.4.15. Η Ένσταση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.35, Θ.4, 18 και 19, Δ.40, Θ.7 και 11 και Δ.48, Θ.1, 2, 4 και 8
(1)(cc), στη Δ.64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 άρθρα 29,32 και 47, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 7, 8 και 9, στο Σύνταγμα στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στην Νομολογία. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Ηρόδοτου Ιωάννου ο οποίος είναι διευθυντής των Εναγόντων. Διαφωνεί με τα όσα αναφέρει ο Αιτητής. Ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής δεν έχει καταφέρει να καταδείξει τον κατ΄ ισχυρισμό σοβαρό κίνδυνο η Έφεση να καταστεί άνευ αντικειμένου ή εναλλακτικά να επέλθει πλήρης αποδυνάμωση του αποτελέσματος της Έφεσης. Αποδίδει κακοπιστία και καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέτασης Αίτησης ενώ κάνει λόγο για ασαφείς , γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς οι οποίοι δεν ικανοποιούν τα κριτήρια και τις αρχές που έχουν καθιερωθεί για να ασκήσει την Διακριτική του Ευχέρεια τα Δικαστήριο υπέρ της Αίτησης. Είναι πρόδηλο ότι με την επίδικη αίτηση, ο Εναγόμενος αποσκοπεί αποκλειστικά στην αποφυγή ή την καθυστέρηση των συνεπειών εκτέλεσης της απόφασης και την αποφυγή καταβολής του οφειλόμενου ποσού. Η καταχώριση έφεσης δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης αλλά η απόφαση παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της. Περαιτέρω, έτυχε συμβουλής από τον δικηγόρο του ότι η έφεση του Αιτητή δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας καθότι η Πρωτόδικη Απόφαση είναι καθόλα εμπεριστατωμένη . Εισηγείται ότι οι Ενάγοντες σε περίπτωση έγκρισης του Αιτήματος θα υποστούν ταλαιπωρία και έξοδα , ενώ θα αποστερηθούν τους καρπούς της επιτυχίας τους .Απορρίπτει δε την εισήγηση περί εναλλακτικών μέτρων καταχώρησης ΜΕΜΟ στην περιουσία του Εναγομένου και θέτει ότι η ύπαρξη οποιονδήποτε περαιτέρω διαδικασιών για την ικανοποίηση της αξίωσης των Εναγόντων δεν είναι και δεν μπορεί να αποτελεί προϋπόθεση για έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της Πρωτόδικης Απόφασης. Υπό τις περιστάσεις, εισηγείται, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Αρχές Έκδοσης Διατάγματος Αναστολής Το θέμα διέπεται από την Δ.35, Θ.Θ. 18 και 19 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι προνοούν τα ακόλουθα: «Δ.35, Θ.18.―An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given. Δ.35, Θ.19.―Wherever under these Rules an application may be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below». Σύμφωνα με τις πιο πάνω διατάξεις το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να διατάξει αναστολή εφέσιμης ενδιάμεσης ή τελικής Απόφασης (βλ. Μιχάλης Δημητρούδης ν. Ανδρέα Νίκου Λουγκρίδη, Πολιτική Έφεση Αρ. 294/2010, 31 Μαρτίου 2011 και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Limited v. Holy Monastery of Mahera
(1986)1 σελ. 532. Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Δ.35, Θ. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης (βλ. Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contr. Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 1978). (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. (βλ. Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contr. Ltd ανωτέρω). (γ) Το δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη (βλ. Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contr. Ltd ανωτέρω και The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Supphire Seas,
(2001)1 ΑΑΔ 955). (δ) Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου (βλ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147). (ε) Το αντικείμενο της δικαιοδοσίας βάσει της Δ.35, Θ.18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται (βλ. Μιχάλης Δημητρούδης ν. Ανδρέα Νίκου Λουγκρίδη ανωτέρω, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Ντίνου Μ. Λύρα (αρ. 1)
(1997)1 Α.Α.Δ. 1384, Fotiou and Another v. Petrolina Ltd.
(1984)1 C.L.R. 708, In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119, Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera ανωτέρω). Οι οικονομικές δυσχέρειες του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από την απόφαση δεν μπορούν να προβληθούν ως λόγοι για τη χορήγηση αναστολής. Αν γινόταν δεκτή αυτή η πρόταση ως θέμα αρχής τότε οι επιπτώσεις, ιδιαίτερα σε μακρούς δικαστικούς αγώνες, θα ήταν επικίνδυνα αρνητικές στην αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1997)1 ΑΑΔ 591) Η Αγγλική Νομολογία κινείται σε ανάλογα πλαίσια (βλ. Blackstone's Civil Practice 2011, σελ 1122 παρ. 71.46). Στην Hammond Suddard Solicitors v Agrichem International Holdings Ltd [2001] EWCA Civ 1915, LTL 18/12/2001 (Απόφαση του Court of Appeal -. Clarke LJ) αποφασίστηκε ότι τα ερωτήματα που καλείται να θέσει το Δικαστήριο είναι τα ακόλουθα (παρ. 22 της Απόφασης): (α) Εάν το αίτημα αναστολής δεν γίνει αποδεκτό ποιες οι πιθανότητες η έφεση να εξουδετερωθεί; (β) Εάν το αίτημα αναστολής γίνει αποδεκτό και η έφεση αποτύχει ποιες οι πιθανότητες ο εφεσίβλητος να μην μπορεί να εκτελέσει την Απόφαση; (γ) Εάν το αίτημα αναστολής δεν γίνει αποδεκτό και η έφεση επιτύχει και η Απόφαση έχει εκτελεστεί εν τω μεταξύ ποιες οι πιθανότητες ο εφεσείων να μην μπορεί να ανακτήσει αυτά που πλήρωσε στον εφεσίβλητο[1]; Στην ίδια απόφαση τέθηκε επίσης η αρχή ότι η μαρτυρία για υποστήριξη του αιτήματος για αναστολή πρέπει να είναι πλήρης, ειλικρινής και ξεκάθαρη[2] (παρ. 13 της Απόφασης). Θεωρώ επομένως ότι στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει αίτημα για αναστολή πρέπει να εξειδικεύονται οι λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια προς όφελος του αιτητή σε συνάρτηση πάντοτε, με τους λόγους έφεσης και με το αντικείμενο της απαίτησης ή υπεράσπισης αναλόγως. Έχοντας κατά νου της πιο πάνω αρχές θα προχωρήσω να αξιολογήσω την αίτηση. Αξιολόγηση Ο Αιτητής στηρίζει την αίτησή του στα εξής δύο σημεία:
- Θα υποστεί σοβαρές οικονομικές απώλειες και ίσως καταστρεπτικές συνέπειες.
- Η έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου αν οι Ενάγοντες προχωρήσουν με εκτέλεση. Όπως ήδη αναφέρθηκε η πιθανολόγηση περί οικονομικήσ απώλειας και καταστρεπτικών συνεπειών δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για την χορήγηση αναστολή εκτέλεσης απόφασης. Πολύ σημαντικό είναι επίσης το γεγονός ότι ο Εναγόμενος δεν αναφέρει πουθενά στη μαρτυρία του αν υπάρχει κίνδυνος μη επιστροφής οποιουδήποτε ποσού που θα καταβληθεί στους Ενάγοντες. Δεν εξηγεί δηλαδή, γιατί θα υποστεί σοβαρές οικονομικές απώλειες και ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο λόγος που ζητεί την αναστολή είναι γιατί έχουν πάρει μέτρα εκτέλεσης εναντίον του , γιατί δεν μπορεί να πληρώσει ή γιατί δεν θα είναι δυνατή η επιστροφή του ποσού που θα καταβάλει στους Ενάγοντες σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης; Περαιτέρω, δεν δίδονται οι λόγοι για τους οποίους η έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου σε περίπτωση μη αναστολής της εκτέλεσης. Η αξίωση των Εναγόντων είναι χρηματική. Δεν μου διαφεύγει ότι οι Ενάγοντες έχουν προωθήσει μέτρα εκτέλεσης. Σημειώνω και πάλι ότι δεν έχει δηλωθεί οποιοσδήποτε κίνδυνος ή αδυναμίας εκ μέρους των Εναγόντων να επιστρέψουν οποιοδήποτε χρηματικό ποσό που θα τους καταβληθεί. Ενόψει και του γεγονότος ότι ο Εναγόμενος δεν δήλωσε ετοιμότητα να παράσχει οποιαδήποτε εγγύηση για εξασφάλιση του επιδικασθέντος ποσού δεν βλέπω πως εξουδετερώνεται η έφεσή του. Η δε εισήγηση του περί εξασφάλισης των καρπών τησ επιτυχίασ των Εναγόντων δια της καταχώρησης ΜΕΜΟ δεν μπορεί να αποτελέσει εγγύηση για την εξασφάλιση του επιδικασθέντος ποσού. Κατάληξη Ενόψει των όσων ανέφερα η αίτηση δεν μπορεί παρά να αποτύχει. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος του Εναγομένου - Αιτητή όπως θα αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Ε.Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim/stay of execution Αναφορά: Αναστολή εκτέλεσης απόφασης [1] '(a) If a stay is refused, what are the risks of the appeal being stifled? (b) If a stay is granted and the appeal fails, what are the risks that the respondent will be unable to enforce the judgment? (c) If a stay is refused and the appeal succeeds, and the judgment is enforced in the meantime, what are the risks of the appellant being able to recover what has been paid to the respondent?' [2] 'Evidence in support of an application for a stay must be full, frank and clear'. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο