ΚΡΙΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ, ως εκκαθαριστής της εταιρείας EUROCYPRIA AIRLINES LTD (HE44184) ν. SEA ISLAND TRAVEL & TOURS LTD (HE23093), Αρ. Aγωγής: 4671/11, 12/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Ευθυμίου-Ανδρέου , Ε.Δ. Αρ. Aγωγής: 4671/11 Μεταξύ: ΚΡΙΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ, ως εκκαθαριστής της εταιρείας EUROCYPRIA AIRLINES LTD (HE44184) Ενάγοντα -και- SEA ISLAND TRAVEL & TOURS LTD (HE23093) Εναγόμενη Αίτηση για ασφάλεια εξόδων Ημερομηνία: 12 Ιανουαρίου 2016 Για Ενάγοντα /Καθ' ού η αίτηση: Μάριος Ορφανίδης για Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενο /Αιτητή : κος Σοφρώνιος Σοφρωνίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την πιο πάνω αγωγή ο Eνάγοντας- Καθ'ού η Αίτηση στην παρούσα (αφ'εξής Ενάγοντας) ως εκκαθαριστής της εταιρείας EUROCYPRIA AIRLINES LTD αφ'εξής η Εταιρεία) απαιτεί από την Εναγόμενη-Αιτήτρια στην παρούσα (αφ'εξής Ενάγομένη)το ποσό των €15.880,32 πλέον USD 1.702,67, νόμιμους τόκους και δικηγορικά έξοδα. Η Εναγόμενη, εταιρεία που κατά κύριο λόγο ασχολείται με την αντιπροσώπευση στην Κύπρο ξένων εταιρειών με την έκθεση υπεράσπισης της απορρίπτει τις αξιώσεις του Ενάγοντα και αναφέρει ότι για διάφορα χρονικά διαστήματα με την ιδιότητα του αντιπροσώπου συνεργάστηκε με την Εταιρεία και δέχτηκε υπηρεσίες από την Εταιρεία μεταφοράς επιβατών στα αεροσκάφη της για λογαριασμό των αντιπροσωπευομένων της. Η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι για τις υπηρεσίες που πρόσφερε η Εταιρεία σε αντιπροσωπευομένους της Εναγομένης ,η τελευταία δεν είχε ούτε έφερε ευθύνη ή υποχρέωση έναντι της Εταιρείας για την πληρωμή των ναύλων ή οποιουδήποτε ποσού ή ανταλλάγματος έναντι των υπηρεσιών της, γεγονός που ήταν γνωστό και αποδεκτό ως ισχυρίζεται κατά την διάρκεια της συνεργασία της με την Εταιρεία. Περαιτέρω η Εναγομένη ισχυρίζεται ότι από τις αρχές του 2011 έλαβε διαβεβαίωση ότι βάση των συμφωνιών που η Εταιρεία έκανε και των διαβεβαιώσεων που η Εταιρεία έδωσε ότι ουδέν ποσό οφείλετο σε αυτήν και εξηγεί τους λόγους στο δικόγραφο της υπεράσπισης της. Η αγωγή καταχωρήθηκε 4/10/
- Στις 26/6/2012 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης και ακολούθησε αίτηση για απόφαση ημερομηνίας 30/07/
- Πριν την πρώτη ημερομηνία ορισμού της αίτησης για απόφαση καταχωρήθηκε η έκθεση υπεράσπισης στις 20/09/2012 και στις 21/09/2012 η εν λόγω αίτηση απεσύρθηκε. Η αγωγή ορίστηκε 4/12/2012 με βάση την Δ.30 μετά από αίτηση ορισμού ημερομηνίας 25/10/
- Ο Ενάγοντας αποκάλυψε ενόρκως τα έγγραφα που είχε στην κατοχή του στις 15/2/2013 και έκτοτε η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση και αναβλήθηκε από το Δικαστήριο τρεις φορές. Ακολούθησε η καταχώρηση της υπό εξέταση αιτήσεως στις 22/12/
- Με την αίτηση της η Εναγόμενη ζητά: Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάζει τον ενάγοντα / καθ' ου η αίτηση όπως εντός 20 ημερών και / ή σε χρόνο που θα καθορίσει το Δικαστήριο, από την ημέρα έκδοσης του διατάγματος να καταθέσει στο Δικαστήριο και/ή να δώσει ασφάλεια για τα έξοδα στο ποσό των €7.615,23σ και/ή οιονδήποτε ποσό διατάξει το Δικαστήριο. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου όπως η περαιτέρω διαδικασία ανασταλεί μέχρις ότου κατατεθεί και/ή δοθεί τέτοια ασφάλεια και σε περίπτωση που δεν κατατεθεί ή δεν δοθεί τέτοια ασφάλεια εντός του χρόνου που θα εγκριθεί το Δικαστήριο η αγωγή με τον ως άνω αριθμό και τίτλο να απορριφθεί με έξοδα. Τα έξοδα της αίτησης, πλέον το Φ.Π.Α. επ' αυτών και τα έξοδα επίδοσης. Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.60 θ.1 και 2 και Θ.5 και 6, Δ.48 Θ.1-3 και 9(t), στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.113, αρ.382 και στις συμφυείς και αναφαίρετες εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από δύο Ένορκες Δηλώσεις , την Ένορκο Δήλωση του κύριου Χριστοδουλίδη (αφ'εξης Ε/Δ Χριστοδουλίδη) διευθυντή των εναγομένων και την Ένορκο Δήλωση του κύριου Κονταξή ,δικηγόρου (αφ'εξης Ε/Δ Κονταξή), αμφότερες ημερομηνίας 22/10/
- Η Ε/Δ Χριστοδουλίδη αναφέρει ότι η αγωγή έχει καταχωρηθεί καταχρηστικά και τα ποσά που αξιούνται από τον Ενάγοντα είναι παράνομα, αυθαίρετα και αντισυμβατικά. Εκφράζει δε την πεποίθηση ότι η Εναγόμενη έχει καλή υπεράσπιση και οι πιθανότητες επιτυχίας του Ενάγοντα στην αγωγή είναι μηδαμινές και / ή ανύπαρκτες. Επαναλαμβάνει δε τον ισχυρισμό της υπεράσπισης του ότι το ποσό που αξιείται δεν οφείλεται από την Εναγομένη καθότι εκείνη ενεργεί πάντα ως αντιπρόσωπος τρίτων αλλοδαπών εταιρειών. Ο ομνύων λέει ότι η οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η αίτηση είναι καλή αφού έχει διορισθεί εκκαθαριστής και ότι λαμβάνει νομική συμβουλή ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν πλήττει το δικαίωμα του Ενάγοντα για πρόσβαση στην δικαιοσύνη. Προχωρεί δε στη δήλωση ότι η υπό εκκαθάριση Εταιρεία δεν έχει οποιαδήποτε περιουσία στην Κύπρο ούτως ώστε να μπορέσει να εισπράξει τα δικηγορικά έξοδα σε περίπτωση αποτυχίας της απαίτησης. Στη Ε/Δ Κονταξή καταθέτει και υιοθετεί τον προκαταρκτικό κατάλογο εξόδων (Τεκμήριο Α) και δηλώνει ότι το ποσό των €7.615,23 είναι το ποσό που αντικατοπτρίζει την πραγματική εικόνα του ύψους των εξόδων στην παρούσα αγωγή, ποσό που ο ίδιος θεωρεί ότι δεν είναι μεγάλο για να εμποδίζεται ο Καθ' ου η αίτηση να προσφύγει στην δικαιοσύνη. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Ενάγοντα ο οποίος καταχώρησε με μεγάλη καθυστέρηση στις 23/11/2015 ειδοποίηση περί προθέσεως έντασης με την οποία αναφέρει ως λόγους ένστασης τους πιο κάτω: Η Eναγόμενη χρησιμοποιεί την παρούσα διαδικασία καταπιεστικά προς τον Ενάγοντα με σκοπό να του αποστερήσει το δικαίωμα πρόσβασης του στο Δικαστήριο για να ακουστεί στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο. Ο Ενάγοντας έχει καλή βάση αγωγής, η αγωγή είναι καλόπιστη και έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίες. Υπήρξε αδικαιολόγητη και / ή υπέρμετρη καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και / ή κακόπιστη και / ή εκβιαστική και σκοπό έχει να ασκήσει πίεση στην ενάγουσα. Η υπεράσπιση της Εναγομένης φαίνεται να μην ευσταθεί και/ ή είναι αντιφατική και τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, θα ήταν αντίθετη με το πνεύμα της δικαιοσύνης. Η Ενάγουσα / Καθ' ης η αίτηση είναι αξιόχρεη και το γεγονός ότι ευρίσκεται στο στάδιο της εκκαθάρισης δεν καταδεικνύει έλλειψη οικονομικής δυνατότητας κάλυψης των δικαστικών εξόδων. Ο κατάλογος εξόδων είναι διογκωμένος και / ή δεν είναι ορθός. Η Καθ΄ης η αίτηση διαθέτει ικανά περιουσιακά στοιχεία. Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τάσσει η νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Τυχόν έγκριση του αιτήματος θα οδηγήσει σε αποστέρηση του δικαιώματος της Ενάγουσας σε πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Η ένσταση βασίζεται επί των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.60 Θ.1 και 5, Δ.48 Θ.4 ,στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.113, αρ.382 , στην Νομολογία και στις συμφυείς και αναφαίρετες εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ίδιου του Ενάγοντα (αφ'εξης Ε/Δ Ιακωβίδη) ο οποίος υιοθετεί την έκθεση απαίτησης και αρνείται και απορρίπτει την έκθεση υπεράσπισης. Προβαίνει δε σε ισχυρισμό ότι η βάση της αγωγής είναι ξεκάθαρη και βασίζεται σε υπόλοιπο κατάστασης λογαριασμών για υπηρεσίες που παρείχε η Εταιρεία προς την Εναγομένη. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι λαμβάνει νομική συμβουλή ότι η υπεράσπιση της Εναγομένης δεν ευσταθεί και είναι αντιφατική και ασαφής. Παραπονείται δε για την καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης η οποία καταχωρήθηκε δύο χρόνια μετά την καταχώρηση της υπεράσπισης. Ξεκαθαρίζει δε ότι η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε μετά που η εταιρεία EUROCYPRIA AIRLINES LTD τέθηκε σε εκκαθάριση συνεπώς το γεγονός ότι ήταν σε εκκαθάριση ήταν γνωστό από την αρχή και θα μπορούσε η παρούσα αίτηση να προωθηθεί στα αρχικά στάδια και όχι μετά που ορίστηκε η αγωγή για ακρόαση. Ο ομνύων ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και ότι οποιαδήποτε διαταγή εξόδων θα στερήσει από την Εταιρεία το δικαίωμα πρόσβασης της στο Δικαστήριο, κάτι που αντίκειται στο άρθρο 30 του Συντάγματος και 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Προχωρεί δε σε παράθεση των τεκμηρίων 2, 3 και 4 για να υποστηρίξει ότι η Εταιρεία έχει στην κατοχή της ακίνητo αξίας πέραν του €1.500.000 το οποίο μπορούν είτε να πωληθεί είτε να ενοικιαστεί σε ψηλές τιμές. Περαιτέρω λέει ότι η εταιρεία έχει καταχωρήσει αγωγές για είσπραξη οφειλόμενων τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €75.870 ενώ περαιτέρω υπάρχουν πολλοί περισσότεροι οφειλέτες της εταιρείας. Στην παράγραφο 15 της ένορκης του δήλωσης λέει ότι έχουν υποβληθεί για πληρωμή εναντίον της εταιρείας απαιτήσεις για το ποσό των €12.495.595,41 και αναφέρει περαιτέρω στην παράγραφο 22 ότι η εταιρεία είναι αξιόχρεη και μπορεί να καταβάλει έξοδα σε περίπτωση που αυτά υπολογιστούν εναντίον της. Επί του προκαταρκτικού καταλόγου ο ομνύων λέει ότι αυτός είναι διογκωμένος και διαφωνεί με τα σημεία 15, 17, 16 και 18 μέχρι
- Επισυνάπτεται μια σειρά από τεκμήρια προς υποστήριξη των όσων αναφέρει στην ένορκη του δήλωση. Η αίτηση οδηγήθηκε αναπόφευκτα σε ακρόαση και οι δύο πλευρές κατέθεσαν εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Νομική πτυχή Στη νομική βάση της αίτησης παρατίθενται τόσο η Δ.60 Κ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών όσο και το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
- Το ορθό όμως δικαιοδοτικό πλαίσιο στην παρούσα είναι το άρθρο 382 καθότι η Δ.60 Κ.1 εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπου ο Ενάγοντας διαμένει εκτός Κύπρου ή εκτός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εν πάση όμως περιπτώσει οι νομολογιακές αρχές ερμηνείας της Δ.60 Κ.1 είναι απόλυτα σχετικές με το υπό εξέταση θέμα της παροχής ασφάλειας εξόδων στην παρούσα. Το άρθρο 382 του Κεφ. 113 προβλέπει τα εξής: «Όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπισή του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση». Ως προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου (όπως και της Δ.60 Κ.1) η έκδοση διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά (βλ. Alahmari v. Alia The Royal Jordanian Airline
(1990)1 Α.Α.Δ 434). Πρέπει δε να σημειωθεί ότι στη βάση του άρθρου 382 του Κεφ, 113 το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να απορρίψει το αίτημα ακόμη και σε περίπτωση που γίνει αποδεκτή η αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει τα έξοδα του Εναγόμενου (βλ. Sir Linday Parkinson and Co. Ltd v. Triplan Ltd
(1973)2 All E R 273 και Halsbury's Laws of England 4η έκδοση, τόμος 37 παρα. 304). Στα πλαίσια λοιπόν εξέτασης αίτησης δυνάμει του πιο πάνω άρθρου θα πρέπει να αποφασισθεί κατά πόσο υπάρχει λόγος να πιστεύεται ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα των Εναγομένων που πιθανόν να εκδικαστούν εναντίον της και σε περίπτωση που κριθεί η ύπαρξη τέτοιας ανικανότητας γεγονός που πρέπει να προκύπτει από αξιόπιστη μαρτυρία, κατά πόσο το Δικαστήριο με βάση τα δεδομένα της περίπτωσης, θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να διατάξει την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα αυτά. Εδώ να αναφέρω ότι όταν αποδειχθεί η αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει, το Δικαστήριο θα εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα εκτός αν θεωρήσει ότι συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που συνηγορούν υπέρ της μη έκδοσης τέτοιου διατάγματος. Στην υπόθεση Genemp Trading Ltd v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2011)1Β Α.Α.Δ 1314, ο Έντιμος Δικαστής Ναθαναήλ τόνισε : "Στα ευρύτερα κριτήρια για την παροχή ασφάλειας εξόδων συγκαταλέγεται και η δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα διότι αν έχει καλή υπόθεση, η δε υπεράσπιση φαίνεται να μην ευσταθεί, τότε θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί η καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι ουσιαστικά τον εναγόμενο και καθυστερώντας την όλη διαδικασία. Ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος. (Δέστε Union Des Cooperatives Agricoles De Cereales De Semences v. Apak Agro Industries Ltd κ.ά. (Αρ. 2)
(1992)1 Α.Α.Δ. 1170)." Η αφερεγγυότητα της εταιρείας πρέπει να καταφαίνεται και αποδεικνύεται ως θετικό γεγονός. Αυτό αποφασίσθηκε στην Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1Β Α.Α.Δ 1377 όπου εξετάσθηκαν οι προεκτάσεις της εφαρμογής των προνοιών του άρθρου 382 του Κεφ. 113, σε σχέση με εταιρεία, η οποία είχε αναστείλει τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες. Το γεγονός ότι μια εταιρεία τελεί υπό εκκαθάριση αποτελεί prima facie μαρτυρία ότι αδυνατεί να καταβάλει τα εξοδα. Το «τεκμήριο» αυτό παραμένει ισχυρό εκτός αν δοθεί προς το αντίθετο σχετική μαρτυρία (βλ. Hallsbury's Laws of England, 5η έκδοση, Volume 14, παρ. 1-692, Genemp Trading Ltd ανωτέρω και Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία ν. Allways Travel Holidays Limited κ.α.
(1992)1Β Α.Α.Δ 995). Η έκδοση διατάγματος παραλαβής δεν καταδεικνύει αφ'εαυτής έλλειψη οικονομικής δυνατότητας για την παροχή ασφάλειας εξόδων (βλ. Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της K.S.S. Trading Ltd ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ (Αρ. 2)
(2005)1Β Α.Α.Δ 1446). Ως δε έχει νομολογηθεί στην The Continental Insurance Company of Hampshire v. O'Regan
(1998)1Β Α.Α.Δ 1087, η οποία διαγράφει το πλαίσιο άσκησης της σχετικής διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου, υπό το πρίσμα των συνταγματικών διατάξεων που κατοχυρώνουν το δικαίωμα πρόσβασης στη Δικαιοσύνη (άρθρο 30
(2)του Συντάγματος και η αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών), η διαταγή για ασφάλεια εξόδων δεν πρέπει να λειτουργεί με τρόπο που να στερεί αυτό το δικαίωμα. Βέβαια, ως εξηγήθηκε, η πρόνοια για εξασφάλιση δεν απολήγει καθεαυτή σε στέρηση ή περιορισμό του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο. Στην περίπτωση εταιρειών η οικονομική αδυναμία αποτελεί το έρεισμα του αιτήματος για ασφάλεια εξόδων εφόσον αυτό προβλέπεται ρητά από το άρθρο 382 του Κεφ. 113. Όμως και σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται ισορροπία και το θέμα πρέπει να αντιμετωπίζεται με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο την οικονομική αδυναμία της Εταιρείας, όπως και την αντίστοιχη εύλογη ανησυχία αντίδικου για τα έξοδα του, αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος (βλ. Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της K.S.S. Trading Ltd ανωτέρω). Το ζητούμενο είναι σε κάθε περίσταση κατά πόσο η παροχή ασφάλειας είναι αντικειμενικά δικαιολογημένη έχοντας υπόψη τις όλες συνθήκες, καθώς και το πιθανό βάρος επί των ώμων του διαδίκου που θα διαταχθεί να καταβάλει αυτή τη ασφάλεια (βλ. Genemp Trading Ltd ανωτέρω). Το ποσό δε το οποίο καθορίζεται ως ασφάλεια για τα έξοδα είναι το ποσό το οποίο υπό κανονικές συνθήκες είναι πιθανό να υποστεί το μέρος το οποίο εξαιτείται την έκδοση της διαταγής (βλ. Senior Service Ltd. and Others v. Chrysanthi Shipping Co. Ltd. and Another
(1975)1 C.L.R 316). Ως θέμα ορθής πρακτικής το ποσό το οποίο επιζητείται ως ασφάλεια πρέπει να υποστηρίζεται με λεπτομέρειες (προκαταρκτικό κατάλογο εξόδων) που να τείνουν να καθορίζουν το ύψος του (βλ. Alahmari v. Alia The Royal Jordanian Airline
(1990)1 Α.Α.Δ 434). Ένας τέτοιος υπολογισμός είναι ορθό να επισυνάπτεται σε αιτήσεις του είδους αυτού. Παρά όμως το βοηθητικό τέτοιου καταλόγου, η επισύναψη του δεν προνοείται από οποιαδήποτε δικονομική πρόνοια, ώστε η αίτηση για ασφάλεια εξόδων να υπόκειται, δίχως άλλο, σε απόρριψη στην απουσία καταλόγου. Η απουσία καταλόγου στο τέλος της ημέρας απλώς δεν βοηθά τον Αιτητή να υποστηρίξει με την αναγκαία λεπτομέρεια το ύψος του ποσού που ζητά να δοθεί ως ασφάλεια (βλ. Genemp Trading Ltd ανωτέρω). Ο επισυνημμένος κατάλογος εξόδων σε τέτοιες αιτήσεις αποτελεί υπολογισμό του Αιτητή και, ώστε να βοηθηθεί το Δικαστήριο στον καθορισμό ποσού ένα αποφασίσει να διατάξει παροχή ασφάλειας εξόδων. Όπως αναφέρεται στο Annual Practice 1966, στα σχόλια του αντίστοιχου O.23, r.3, σελ. 510: «It is a great convenience to the Court to be informed what are the estimated costs, and for this purpose a skeleton bill of costs usually affords a ready quide.» (τονισμός δικός μου) Υπό την Δ.60 Κ.1 η ασφάλεια εξόδων μπορεί να δοθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Το δε άρθρο 382 του Κεφ. 113 δεν καθορίζει οποιοδήποτε χρόνο. Ο χρόνος όμως υποβολής της αίτησης λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος (βλ. Union Des Cooperatives Agricoles De Cereales De Semences v. Apak Agro Industries Ltd κ.ά. (Αρ. 2)
(1992)1 Α.Α.Δ. 1170) και Genemp Trading Ltd ανωτέρω). Με βάση τις πιο πάνω αρχές θα εξετάσω την Αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης που έχουν προβληθεί αλλά και των ερωτημάτων που έχουν τεθεί πιο πάνω. Σε ότι αφορά τα θέματα που πρέπει να αποφασιστούν ως αναφέρονται ανωτέρω , αυτά είναι στην ουσία δύο, το πρώτο εκ των οποίων είναι κατά πόσο υπάρχει λόγος να πιστεύεται ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα της Εναγονένης εάν επιτύχει η υπεράσπιση της και απορριφθεί η απαίτηση. Το δεύτερο σκέλος είναι και κατά πόσο το Δικαστήριο με βάση τα δεδομένα της περίπτωσης, θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να διατάξει την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα . Στην παρούσα περίπτωση, αποτελεί αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι η Εταιρεία τελεί υπό εκκαθάριση. Η κατάσταση της Εταιρείας αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι σε περίπτωση που αποτύχει στην απαίτησή της δεν θα είναι σε θέση να καταβάλει τα Έξοδα της Εναγομένης. Το πιο κάτω απόσπασμα είναι σχετικό: Halsbury´s Laws of England (3rd edition), Volume 6, Companies, paragraph 875: " The fact of a company being in liquidation is prima facie evidence that it will, if unsuccessful, be unable to pay the defendant´s costs, even if the liquidation occurs while the action is pending". Στον αντίποδα όμως, μπορεί να λεχθεί ότι εταιρεία που τελεί υπό εκκαθάριση και θα αδυνατεί να καταβάλει τα Έξοδα που θα επιδικαστούν εναντίον της, έχει αυξημένη ευθύνη για Παροχή Ασφάλειας για Έξοδα. Στην υπόθεση Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία ν. Allways Travel Holidays Ltd κ.α.
(1992)1 (Β) ΑΑΔ 795, που αφορούσε Αγωγή Ναυτοδικείου, η Αίτηση για Ασφάλεια για Έξοδα απορρίφθηκε παρόλον ότι η Εταιρεία τελούσε υπό εκκαθάριση λόγω της συνάρτησης της Υπεράσπισης με την Ανταπαίτηση. Λέχθηκε από τον Πική, Δ., όπως ήταν τότε, στη σελ. 800: "Πρέπει να επισημάνω ότι εκτός από τους λόγους αρχής που δικαιολογούν τις θέσεις που υιοθετούνται από την αγγλική νομολογία υπάρχουν και πρακτικοί λόγοι που συνηγορούν υπέρ της μη παροχής ασφάλειας για τα έξοδα όπου η ανταπαίτηση συνδέεται ή συναρτάται με την υπεράσπιση. Τα πρόσθετα έξοδα που θα προκληθούν από την προώθηση της ανταπαίτησης δεν μπορεί να είναι μεγάλα εφόσον το θέμα το οποίο διερευνάται αποτελεί προέκταση της τεκμηρίωσης της υπεράσπισης. Ενόψει της συνάφειας μεταξύ της υπεράσπισης και της ανταπαίτησης και ασκώντας τη διακριτική εξουσία η οποία μου παρέχεται κρίνω ότι δε δικαιολογείται το αίτημα για ασφάλεια εξόδων." Στην υπόθεση The Continental Insurance Company of Hampshire v. O´ Regan (ανωτέρω), ο Νικολάου, Δ., απαγγέλλοντας την ομόφωνη Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ανέφερε τα ακόλουθα, obiter, στη σελ. 1094: "Κατά την άποψή μας, η έκδοση διαταγής για εξασφάλιση εξόδων δεν πρέπει να παραγνωρίζει την οικονομική κατάσταση του προσώπου εναντίον του οποίου στρέφεται. Με εξαίρεση ορισμένες αναγνωρισμένες περιπτώσεις - της αφερέγγυας εταιρείας (βλ. άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113), του αναξιόχρεου μόνο κατ΄ όνομα ενάγοντος ή του εκδηλώσαντος με εσκεμμένες ενέργειες την πρόθεση να αποφύγει εν καιρώ τις όποιες δικές του εκ της αντιδικίας υποχρεώσεις - η οικονομική αδυναμία ενάγοντος δεν αποτελεί λόγο για εξασφάλιση των εξόδων εναγομένου: βλ. Michiels v. The Empire Palace Ltd [1892] 66 L.T.R. 132" Κατά τη γνώμη μου, το πιο πάνω απόσπασμα αφήνει να εννοηθεί ότι, σε περιπτώσεις αφερέγγυας εταιρείας, η κατάθεση Ασφάλειας για Έξοδα να είναι πιο αναγκαία. Το πιο πάνω απόσπασμα, αφού επαναλήφθηκε από τον ίδιο Δικαστή στην Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της Κ.S.S. Trading Ltd v. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ (Αρ. 2)
(2005)1 (Β) ΑΑΔ 1446, αναφέρθηκαν επιπρόσθετα τα ακόλουθα στις σελ. 1456 - 1457: "Βέβαια, στην προκείμενη περίπτωση η οικονομική αδυναμία των εφεσειόντων αποτελούσε το έρεισμα του αιτήματος των εφεσιβλήτων για ασφάλεια εξόδων. Προβλέπεται, όπως προαναφέραμε, από το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια. Πρέπει όμως να ερμηνεύεται με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο την οικονομική αδυναμία ενάγουσας εταιρείας, όπως και την αντίστοιχη εύλογη ανησυχία αντίδικου για τα έξοδα του, αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος. Χρειάζεται ισορροπία." Ακόμη πρέπει να σημειωθεί ότι η παρούσα διακρίνεται σαφώς ως προς τα γεγονότα της από την υπόθεση Iacovou Brothers (Constructions) Ltd ανωτέρω εφόσον εκεί η εταιρεία δεν βρισκόταν υπό εκκαθάριση αλλά ήταν ανενεργός με την έννοια ότι σταμάτησε να ασχολείται με την κατασκευή και εμπορία ετοίμων ενδυμάτων λόγω της κρίσης που επικρατούσε και συνεπώς δεν υπήρχε το προαναφερόμενο «τεκμήριο» αφερεγγυότητας. Για αυτό και επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση με την οποία θεωρήθηκε ότι οι Αιτητές, μη αντικρούοντας τον ένορκο ισχυρισμό του διευθυντή της εταιρείας ότι αυτή διέθετε περιουσία που συνίστατο από χρεώστες, υφάσματα και μηχανήματα και ότι είχαν γίνει προσπάθειες πώλησης των υφασμάτων και μηχανημάτων αλλά χωρίς αποτέλεσμα λόγω της κρίσης, απέτυχαν να αποσείσουν το σχετικό βάρος απόδειξης, δηλ. να αποδείξουν με θετικό τρόπο την αφερεγγυότητα της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας, με αποτέλεσμα την απόρριψη της αίτησης. Προχωρώ να εξετάσω τους λόγους έντασης του Ενάγοντα ως αναφέρονται πιο πάνω. Σε ότι αφορά τον τρίτο λόγο ένστασης ότι υπήρξε αδικαιολόγητη και υπέρμετρη καθυστέρηση στη καταχώρηση της παρούσας αίτησης , αυτός με βρίσκει σύμφωνη. Ως ανέφερα πιο πάνω, η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε από τον εκκαθαριστή της Εταιρείας συνεπώς η κατάσταση της εταιρείας ήταν ξεκάθαρη από την έναρξη της αγωγής. Εδώ πρέπει να τονίσω ότι τα δικόγραφα της παρούσας υπόθεσης ολοκληρώθηκαν στις 20/9/12, τουτέστιν 2 και πλέον χρόνια πριν την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Παραταύτα ως έχω αναφέρει ανωτέρω το άρθρο 382 του Κεφ. 113 δεν προσδιορίζει ούτε θέτει χρονικούς περιορισμούς ως προς τον χρόνο εντός του οποίου δύναται να αιτηθεί διάδικο μέρος για ασφάλεια εξόδων ενώ οι επιταγές της νομολογίας δεν θεωρούν ότι η καθυστέρηση είναι παράγοντας που μπορεί να καθορίσει την τύχη μιας αίτησης από μόνος του αλλά σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες(βλ. Genemp Trading Ltd, ανωτέρω), συνεπώς ο λόγος ένστασης 3 δεν μπορεί να εξεταστεί από μόνος του αλλά σε συνδυασμό με τους υπόλοιπους λόγους ένστασης. Σε ότι αφορά τους λόγους ένστασης υπ' αριθμό 9 και 10, ότι η αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις τις νομολογίας και αντίκειται στις Συνταγματικές Επιταγές και τυχόν έγκριση της θα αποστερήσει το δικαίωμα πρόσβασης του Ενάγοντα στο Δικαστήριο και προώθηση της Αίτησης του αυτοί θεωρώ ότι πρέπει να εξεταστούν με τους λόγους ένστασης 6 και 8, με τους οποίους γίνεται ισχυρισμός ότι η Εταιρεία διαθέτει ικανοποιητικά περιουσιακά στοιχεία και το γεγονός ότι τελεί υπό καθεστώς εκκαθάρισης δεν καταδεικνύει έλλειψη οικονομικής δυνατότητας. Εδώ πρέπει να τονίσω ότι υπάρχει ένα σχήμα οξύμωρο στις θέσεις του Ενάγοντα που ενώ με την Ε/Δ του ισχυρίζεται ότι η Εταιρεία είναι αξιόχρεη και μάλιστα διαθέτει ικανά περιουσιακά στοιχεία τα οποία μπορούν να πωληθούν ή να ενοικιαστούν σε υψηλές τιμές προβάλλει την θέση στην ένσταση του ότι διαταγή του Δικαστηρίου για παροχή ασφάλειας εξόδων θα του στερήσει την προώθηση της απαίτησης του. Η αντίφαση αυτή είναι τουλάχιστον παράδοξη. Η Εταιρεία έχει τεθεί υπό εκκαθάριση και ο ίδιος ο Εκκαθαριστής της Εταιρείας με την Ένορκη του Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση παραδέχεται ότι η Εταιρεία είναι έχει περιουσία της τάξης του € 1.500.000,00 και έχει να λαμβάνει εισπράξεις οφειλομένων περί τις € 75.000,00 έχουν υποβληθεί εναντίον της απαιτήσεις για ποσό €12.495.595,41. Δεν έχω αντιληφθεί πως η εταιρεία είναι αξιόχρεη με αυτά τα δεδομένα, ούτε έχει καταδειχθεί θετικά ότι η Εταιρεία δύναται πληρώσει τις οφειλές της. Πέραν τούτου, το γεγονός ότι τελεί υπό καθεστώς εκκαθάρισης, αποτελεί, ως αναφέρω ανωτέρω prima facie μαρτυρία ότι αδυνατεί να καταβάλει έξοδα, τεκμήριο που ανατρέπεται με μαρτυρία από την πλευρά της Εταιρείας και δεν χρειάζεται να αποδεχθεί από τον Αιτητή. Η θέση του Ενάγοντα ότι τυχόν διάταγμα παροχής ασφάλειας εξόδων θα αποτελέσει δυσανάλογο εμπόδιο στο δικαίωμα πρόσβασης του στο Δικαστήριο υποστηρίζεται στην Γραπτή του Αγόρευση με αναφορά στις υπόθεσεις Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της K.S.S. Trading Ltd ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ (Αρ. 2)
(2005)1Β Α.Α.Δ 1446 και Sir Lindsay Parkinson & Co Ltd v Triplan Ltd
(1973)2 All ER 273 , Metalloy Supplies Ltd v MA (UK) Ltd
(1997)1WLR 1613 καθώς και στην McAteer and Beechfinch Limited v.Linsmore
(2000)NICh 53-8/11/2000. (υπόθεση της Βορείου Ιρλανδίας) Στην τελευταία υπόθεση ( McAteer) κρίθηκε ότι οι πρόνοιες για την παροχή ασφάλειας εξόδων κατ' έφεση θα πρέπει να εξετάζονται υπό το φως των διατάξεων του Άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο στην υπό αναφορά υπόθεση έκρινε ότι με βάση τα δικά του ευρήματα ως προς την κατάσταση της Εταιρείας και συγκεκριμένα με βάση το εύρημα του ότι η Εταιρεία δεν είχε καθόλου πόρους ή έσοδα δεν υπήρχε έρεισμα για την έκδοση διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων και ότι στην προκειμένη , τέτοια διαταγή θα ήταν αντίθετη με το πνεύμα του Άρθρου 6 το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Το ζητούμενο είναι σε κάθε περίσταση κατά πόσο η παροχή ασφάλειας εξόδων είναι αντικειμενικά δικαιολογημένη έχοντας υπόψη τις όλες συνθήκες, καθώς και το πιθανό βάρος επί των ώμων του διαδίκου που θα διαταχθεί να καταβάλει αυτή την ασφάλεια. Εισηγείται δε, η πλευρά του Ενάγοντα ότι η παρούσα περίπτωση είναι τέτοια που να συγκρίνεται με την McAteer. Διαφωνώ με αυτή την θέση του Ενάγοντα και θεωρώ ότι η αναφορά αυτή δεν έχει οποιαδήποτε εφαρμογή στην υπό κρίση περίπτωση. Στην McAteer έγινε εύρημα από το Δικαστήριο ότι η Εταιρεία δεν είχε ούτε μπορούσε να εξασφαλίσει πόρους και εισοδήματα. Η υπό εξέταση περίπτωση διαφοροποιείται και μάλιστα με τα λεγόμενα του ίδιου του Ενάγοντα που διατείνεται ότι η Εταιρεία είναι αξιόχρεη και διαθέτει περιουσία. Ο Ενάγοντας όφειλε να τοποθετηθεί κατά τρόπο συγκεκριμένο στο Δικαστήριο. Είτε η Εταιρεία είναι αξιόχρεη με οικονομική δυνατότητα κάλυψης εξόδων, είτε είναι σε τέτοια κατάσταση που δεν θα μπορέσει να συμμορφωθεί με διαταγή για παροχή ασφάλειας με ότι συνεπακόλουθο έπεται. Αμφότερες θέσεις δεν μπορούν αν συνυπάρχουν και να υποστηρίζονται. Έπεται ότι δεν μπορεί να αποτελεί και λόγο απαγόρευσης πρόσβασης στο Δικαστήριο, η μη συμμόρφωση με τυχόν διαταγή ασφάλειας εξόδων, εφόσον, όπως λέχθηκε και πριν, οι δικονομικές πρόνοιες δεν μπορούν να εφαρμόζονται μόνο προς όφελος του Ενάγοντα εφεσείουσας με την απρόσκοπτη δυνατότητα καταχώρησης εκ μέρους του αγωγής , αλλά όχι και προς όφελος της Εναγομένης ώστε να μην είναι γι' αυτήν λογικό να αναζητήσει ασφάλεια εξόδων. Ως εκ τούτου οι λόγοι ένστασης 6,8 ,9 και 10 απορρίπτονται. Σε ότι αφορά τους λόγους ένστασης 1 και 4 , ότι δηλαδή η Eναγομένη χρησιμοποιεί την παρούσα διαδικασία καταπιεστικά προς τον Ενάγοντα με σκοπό να του αποστερήσει το δικαίωμα πρόσβασης του στο Δικαστήριο και ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη με σκοπό την άσκηση πίεσης στον Ενάγοντα, αυτοί υποστηρίζονται στην Γραπτή Αγόρευση με αναφορά στο γεγονός ότι η Εταιρεία διαθέτει περιουσία και ως εκ τούτου θα μπορεί στο μέλλον να καταβάλει έξοδα. Ως δε ανέφερα πιο άνω επισυνάπτει προς τούτο διάφορες εκτιμήσεις του ακινήτου και απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας με την οποία ακυρώθηκε η εγγραφή επιβάρυνσης επί του εν λόγω ακινήτου. Με όλο το σεβασμό τα επισυνημμένα στην Ε/Δ Ιακωβίδη τεκμήρια δηλούν μόνο ότι η όποια περιουσία διαθέτει η Εταιρεία είναι πολύ μικρή σε σχέση με τις κατά τον δικό του ισχυρισμό απαιτήσεις εναντίον της, ενώ το Τεκμήριο 5 , πέραν της ακύρωσης της επιβάρυνσης, δηλοί ότι υπάρχουν ήδη δικαστικές αποφάσεις εναντίον της Εταιρείας συνεπώς αυτή η μόνη περιουσία που διαθέτει η Εταιρεία δεν μπορεί κατά την κοινή λογική να διατεθεί προς εκτέλεση αλλά θεωρώ πως υπό τας περιστάσεις υπόκειται σε εξανεμισμό αφού είναι το μόνο στοιχείο που έχει να διαθέσει προς ικανοποίηση των πιστωτών της Εταιρείας. Συνεπώς και ομοίως με τους πιο πάνω λόγους ένστασης κ, οι λόγοι ένστασης 1&4 απορρίπτονται. Ο Εναγοντας περαιτέρω υποστηρίζει στους λόγους 2 και 5 της Ένστασης του ότι η αγωγή είναι καλόπιστη, έχει καλή βάση αγωγής, και έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίες ενώ από την άλλη η υπεράσπιση της Εναγομένης φαίνεται να μην ευσταθεί. Υποστηρίζει τις θέσεις του στην Γραπτή Αγόρευση με αναφορά στα δικόγραφα Στον αντίποδα, η Εναγομένη με την Αγόρευση της υποστηρίζει ότι η υπόθεση κλίνει υπέρ της και επισυνάπτει μάλιστα ως Τεκμήρια αντίγραφα των συμφωνιών. Εδώ πρέπει να τονίσω ότι το Δικαστήριο δεν θα λάβει υπόψη κανένα από τα δύο Τεκμήρια που επισυνάπτονται στην Γραπτή Αγόρευση της Εναγομένης και κακώς έχουν επισυναφθεί στο στάδιο αυτό. Παρα ταύτα έχω μελετήσει με προσοχή τις δικογραφημένες θέσεις των δυο πλευρών και δεν συμφωνώ με τις εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις τους ότι η υπόθεση του καθενός είναι ξεκάθαρη. Τουναντίον φαίνεται ότι προκύπτουν θέματα για τα οποία το Δικαστήριο πρέπει να ακούσει μαρτυρία, συνεπώς στο στάδιο εξέτασης της παρούσης αίτησης το μόνο συμπέρασμα που το Δικαστήριο μπορεί να εξάγει είναι ότι με βάση τις επιταγές της νομολογίας η δύναμη της απαίτησης αμφισβητείται με ισχυρισμούς συνεπώς υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Συνεπακόλουθα οι λόγοι ένσταση 2 και 5 απορρίπτονται. Ως προς το ζήτημα του ύψους του ποσού των εξόδων που θα πρέπει να διαταχθεί ως ασφάλεια, προβάλλεται ο λόγος ένστασης ότι ο κατάλογός είναι διογκωμένος και υπερβολικός. Έχω μελετήσει τον επισυνημμένο κατάλογο με προσοχή και είναι γεγονός ότι υπάρχει κάποια διόγκωση των εξόδων, Εδώ πρέπει να ενεργοποιηθεί και ο παράγοντας του χρόνου, αφού η παρούσα αίτηση, ως αναφέρω ανωτέρω έχει καταχωρηθεί με αρκετή καθυστέρηση. Θεωρώ πως η Εναγομένη όφειλε να αιτηθεί στο στάδιο πριν τον ορισμό της υπόθεση για Ακρόαση συνεπώς θα αποδεχθώ τα σημεία του καταλόγου εξόδων με αριθμό Α1,2,3,4,5 ,και 7 και μέρος του Β1 που αφορά τα πραγματικά έξοδα. Ισορροπώντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης θεωρώ ότι η παρούσα περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής ασφάλειας εξόδων. Συνεκτιμώντας όλους τους σχετικούς παράγοντες, περιλαμβανομένου του ιστορικού της υπόθεσης ως προκύπτει από το φάκελο, καταλήγω ότι το ποσό των €1100 για ασφάλεια εξόδων είναι λογικό υπό τις περιστάσεις. Με έχει περαιτέρω προβληματίσει το θέμα των εξόδων της παρούσας αίτησης. Ενόψει της μεγάλης καθυστέρησης που έχει παρατηρηθεί στην καταχώρηση της αίτησης, για την οποία δεν δόθηκε καμία εξήγηση από πλευράς της Εναγομένης σε συνάρτηση με το γεγονός ότι το ζητούμενο ποσό για παροχή ασφάλειας εξόδων ήταν €7,615,23, θεωρώ ότι το ορθό είναι ο Ενάγοντας να καταβάλει το ½ των εξόδων της Εναγομένης στην αίτηση. Με βάση όλα τα πιο πάνω: (Α) Το Δικαστήριο διατάσσει όπως ο Ενάγοντας παράσχει προς την Εναγομένη Ασφάλεια Εξόδων για το ποσό των €1100 υπό μορφή Τραπεζικής Εγγύησης, (Β) Το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως η εν λόγω Ασφάλεια παρασχεθεί μέχρι τις 1 Φεβρουαρίου 2016 το αργότερο, (Γ) Το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως, μέχρι την παροχή της εν λόγω Ασφάλειας Εξόδων, κάθε διαδικασία στην παρούσα Αγωγή ανασταλεί, (Δ) Το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως αν μέχρι την 1 Φεβρουαρίου, 2016, δεν υπάρξει συμμόρφωση με τους πιο πάνω όρους παροχής Ασφάλειας για Έξοδα, τότε η Απαίτηση θα θεωρείται ως απορριφθείσα με Έξοδα σε βάρος του Ενάγοντα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη Κλίμακα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος όλης της διαδικασίας εκτός εάν στο μεταξύ εκδοθεί οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα επί του προκειμένου. (Ε) Το ½ των εξόδων της παρούσας Αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Εναγομένης -Αιτήτριας και εναντίον του Ενάγοντα-Καθ'ού η αίτηση. (Υπ). ................. Ε. Ευθυμίου - Ανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο