Χριστάκη Χαραλάμπους ν. Ιωάννη Μεταξά, Αρ. Αγωγής: 1213/2014, 8/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A361 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε.Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1213/2014 Μεταξύ: Χριστάκη Χαραλάμπους, από τη Λεμεσό Ενάγοντα και Ιωάννη Μεταξά, από τη Λεμεσό Εναγομένου Αίτηση για επαναφορά της Αγωγής Ημερομηνία: 8 Αυγούστου 2016 Για Αιτητή - Ενάγοντα: κ. Ν.Καλλής Για Καθ' ου η αίτηση - Εναγόμενο: κ. Γ.Α. Χριτοδουλίδης ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο Ενάγοντας /Αιτητή (στο εξής «ο Αιτητής»)ζητά την επαναφορά (reinstatement) της πιο πάνω αναφερόμενης αγωγής Η αίτηση καταχωρήθηκε στις 17.12.15 και βασίζεται στις Δ.33 1-5 και Δ.48 9 την Δ.57 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στην Πρακτική. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Χριστίνας Περικλέους δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα και άτομο εξουσιοδοτημένο να προβεί στη υποστηρικτική ένορκη δήλωση. Η ομνύουσα αναφέρει ότι η αγωγή σημείωσε περιπλοκές όταν ο Εναγόμενος απεβίωσε ξαφνικά στις 6.1.
- Μετά τον θάνατο του Εναγομένου η υπόθεση ορίστηκε πολλές φορές για οδηγίες ούτως ώστε να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο θα προωθείτο. Η ομνύουσα υποστηρίζει ότι μετά την πληροφόρηση που έλαβε ότι διαχειρίστρια του αποβιώσαντα ορίστηκε η σύζυγος του (σχετική η Αίτηση Διαχείρισης 206/2016 και το Διάταγμα Διαχείρισης ημερ. 5.5.15) ετοιμάστηκε από τους δικηγόρους του Αιτητή αίτηση για τροποποίηση του τίτλου και των λεπτομερειών του κλητηρίου εντάλματος η οποία συνοδευόταν από όλα τα απαραίτητα τεκμήρια συμπεριλαβανομένων και του διατάγματος διαχείρισης. Η υπό αναφορά αίτηση δεν καταχωρήθηκε ποτέ αφού στις 22.10.15 παρατηρήθηκε ότι στο φάκελο του Δικαστηρίου δεν υπήρχε διοριστήριο για τον Αιτητή για τον δικηγόρο Νίκο Καλλή αλλά για την δικηγόρο Δέσποινα Κωνσταντίνου η οποία κατά το χρόνο καταχώρησης της αγωγής εργαζόταν στο γραφείο του κ. Καλλή. Η ομνύουσα υποστηρίζει ότι μετά από αυτή την διαπίστωση η υπόθεση ορίστηκε εκ νέου για οδηγίες στις 24.11.15 με σκοπό να εμφανιστεί η δικηγόρος Κωνσταντίνου για να αποσυρθεί ενώ στο μεταξύ καταχωρήθηκε στο Πρωτοκολλητείο έντυπο διορισμού του κ. Καλλή ως δικηγόρου εκπροσώπησης του Ενάγοντα. Στις 24.11.15 το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για ακρόαση η ώρα 8:30π.μ. Κατά την ομνύουσα λόγω του μπερδέματος που έγινε κατά την δικάσιμο στις 24.11.15 σε σχέση με το ποιος δικηγόρος ήταν εξουσιοδοτημένος να εμφανιστεί εκ μέρους του Ενάγοντα εκ παραδρομής δεν σημειώθηκε η ημερομηνία που έδωσε το Δικαστήριο. Στην παράγραφο 10 της Ένορκης Δήλωσης η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι κατά την ημέρα που η αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση δηλαδή στις 2.12.15, ο δικηγόρος που εκπροσωπούσε τον Εναγόμενο ενημέρωσε τηλεφωνικά τους δικηγόρους του Ενάγοντα ότι η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση η ώρα 8:30π.μ. . Κατά την ομνύουσα άτομο του γραφείου που ήδη βρισκόταν στο χώρο του Δικαστηρίου παρακάλεσε τον αντίδικο να παραχωρήσει σε αυτούς λίγο χρόνο για να εμφανιστούν. Στην επόμενη επικοινωνία μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων οι δικηγόροι του Ενάγοντα ενημερώθηκαν ότι η αγωγή είχε απορριφθεί. Η ενόρκως δηλούσα εκφράζει στην κατακλείδα της την πεποίθηση ότι είναι άδικο ο Ενάγοντας να τιμωρηθεί αφού ο ίδιος δεν έχει επιδείξει καμία μορφή αδράνειας ή αδιαφορίας αλλά ο μοναδικός λόγος για την μη εμφάνιση στο Δικαστήριο οφείλεται σε μπέρδεμα του δικηγόρου του και καλεί το Δικαστήριο να εγκρίνει την αίτηση και να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Η Αίτηση αναπόφευκτα προσέκρουσε στην Ένσταση του Εναγόμενου/Καθ΄ ου η Αίτηση (στο εξής «ο Καθ'ού η Αίτηση» ο οποίος καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως (στο εξής «η Ένσταση» αναφέροντας ως συγκεκριμένους λόγους Ένστασης τους ακόλουθους:
- Η νομική βάση της Αίτησης είναι λανθασμένη ώστε να μην είναι δυνατόν να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα επαναφοράς της αγωγής.
- Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση, δεν δικαιολογούν την έκδοση του ζητούμενου διατάγματος επαναφοράς της αγωγής.
- Ο Ενάγων - Αιτητής δεν έχει και δεν προσφέρει μαρτυρία ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλήν υπόθεση.
- Ο Ενάγων - Αιτητής δεν προσφέρει επαρκή μαρτυρία προς αιτιολόγηση της μη εμφάνισης του στο Δικαστήριο κατά την ακρόαση της αγωγής.
- Θανόντος του Εναγομένου, κανένα διαδικαστικό διάβημα δεν επιτρέπεται πριν από την αντικατάσταση του στον τίτλο από τον διαχειριστή της περιουσίας του. Η Ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.4, Δ.33 Θ.4, Δ.12 Θ.4 και επί των Συμφυών Εξουσιών του Δικαστηρίου. Η Ένσταση δεν υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση αλλά στηρίζεται στα γεγονότα όπως αυτά φαίνονται στο φάκελο της διαδικασία καθώς και στο ιστορικό της υπόθεσης. Αν και ζητήθηκε με Αίτηση από τους δικηγόρους του Αιτητή ημερομηνίας 6.6.16 η άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης , άδεια η οποία χορηγήθηκε με την συγκατάθεση της πλευράς του Καθ΄ ου η Αίτηση, η ένορκη δήλωση δεν καταχωρήθηκε ποτέ για άγνωστους προς το Δικαστήριο λόγους. Κατά την ακρόαση της Αίτησης οι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε αγορεύσεις με παραπομπή στην σχετική νομολογία. Οι θέσεις τους έχουν μελετηθεί με προσοχή, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και δεν κρίνεται σκόπιμο στο στάδιο αυτό να επαναληφθούν. Σε αυτό το σημείο θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω ένα σύντομο ιστορικό της υπόθεσης. Για σκοπούς παράθεσης του ιστορικού οι διάδικοι θα αναφέρονται ως «ο Ενάγοντας» και «ο Εναγόμενος». Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 20.3.2014 και επιδόθηκε την ίδια ημέρα. Ο Εναγόμενος καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης στις 31.3.2014 και Υπεράσπιση στις 31.10.
- Τα δικόγραφα συμπληρώθηκαν με την καταχώρηση Απάντησης στην Υπεράσπιση στις 3.11.
- Ακολούθησε αίτηση του Εναγόμενου για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες στις 8.12.
- Η εν λόγω αίτηση αχθει για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου στις 6.4.2015 και ορίστηκε για Οδηγίες στις 23.4.2015 και έπειτα στις 7.5.2015 όταν και εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα για παραχώρηση περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών. Οι διαδικοι προχώρησαν σε αποκαλύψεις εγγράφων και έκτοτε η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες στις 30.9.2015 και στις 20.10.2015 ημερομηνία κατά την οποία ορίστηκε για ακρόαση την 24.11.2015 στις 8:30 π.μ.. Στις 24.11.2015 η πλευρά του Εναγοντα αιτήθηκε αναβολή, αιτημα που εγκρίθηκε και το Δικαστήριο όρισε την αγωγή εκ νέου για ακρόαση στις 2.12.2015, με οδηγίες ο Ενάγων να είναι παρών στο ενδεχόμενο που οι δικηγόροι του αποσύρονταν. Στις 2.12.2015 ημερομηνία κατά την οποία η αγωγή ήταν ορισμένη στις 8.30 π.μ. για ακρόαση εμαφανίστηκε δικηγόρος για την πλευρά του Εναγομένου αλλα ούτε ο Ενάγων ούτε ο δικηγόρος του εμφανίσθηκαν. Στις 9.30 π.μ. φωνάχθηκε το δικηγορικό γραφείο Νίκος Καλλής, και ήταν απόντες. Ο δικηγόρος για τον Ενάγοντα, στη συνέχεια ζήτησε να απορριφθεί η αγωγή, την οποία το δικαστήριο απέρριψε με έξοδα υπέρ των Εναγομένων. Νομική Πτυχή Αναφορικά με την επαναφορά αγωγής συγκεκριμένες διατάξεις της Δ.33 θεσπίζουν μέτρα και προνοούν τον τρόπο και το μέσο επανόρθωσης αλλά και τις προθεσμίες εντός των οποίων τέτοια μέτρα πρέπει να λαμβάνονται, ώστε η απορριπτική απόφαση να παραμερίζεται και η αγωγή να επαναφέρεται και ακούεται. Η Δ.33Κ.1, ως μια από τις εν λόγω διατάξεις προνοεί τα ακόλουθα: «If on the day fixed for trial the parties do not appear when the trial is called on, upon proof that they (or the party at whose instance such day was fixed) had notice, the action υπόκειται σε απόρριψη and shall not subsequently be heard, unless upon application to the Court, the Court orders reinstatement of the action on the ground that it is equitable so to do in the circumstances of the case.» Σε μετάφραση: «Αν κατά την ημέραν ορισμού της ακρόασης οι διάδικοι δεν εμφανισθούν όταν πρόκειται να αρχίσει η ακρόαση, αφού αποδειχθεί, ότι οι διάδικοι (ή ο διάδικος που στην παρουσία του ορίστηκε η ακρόαση) είχαν ειδοποιηθεί, η αγωγή υπόκειται σε απόρριψη και επομένως δεν θα ακούεται, εκτός εάν κατόπιν αίτησης προς το Δικαστήριο, το Δικαστήριο διατάξει επαναφορά της αγωγής για το λόγο ότι είναι δίκαιο ανάλογα με τις συνθήκες της υπόθεσης.» Η δε Δ.33 Κ.5 έχει ως εξής: «Any judgment obtained where one party does not appear at the trial may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as may seem fit, upon an application made within fifteen days after the trial.» Σε μετάφραση: «Οιαδήποτε απόφαση που πάρθηκε όταν ένας διάδικος δεν εμφανίσθηκε κατά την ακρόαση, μπορεί ανάλογα με την υπόθεση να παραμερισθή από το Δικαστήριο με τέτοιους όρους, που θα κριθούν κατάλληλοι, κατόπιν αιτήσεως που θα γίνει εντός δεκαπέντε ημερών μετά την ακρόαση.» Από το λεκτικό της Δ.33Κ.1 προκύπτει σαφώς ότι αυτή τυγχάνει εφαρμογής στις περιπτώσεις όπου κανένας από τους διαδίκους δεν εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ημερομηνία της ακρόασης και λόγω της απουσίας τους, η αγωγή απορρίπτεται (βλ. επίσης Παναγίδης κ.ά. ν. Κουρούσιη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1583 και Κ. Λαουτάρης ν. Παγκύπριου Οδοντιατρικού Συλλόγου κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 1411). Αντίθετα η Δ.33 Κ.5 εφαρμόζεται στην περίπτωση που κατά την ημερομηνία ακρόασης λαμβάνεται απόφαση λόγω της μη εμφάνισης ενός εκ των διαδίκων. Περαιτέρω σε τέτοια περίπτωση η αίτηση για παραμερισμό της απόφασης θα πρέπει να υποβληθεί εντός 15 ημερών από την ημερομηνία της ακρόασης. Η εν λόγω προθεσμία είναι απόλυτη. Παραπέμπω προς τούτο στην υπόθεση Ann Claire Developments Ltd ν. Στέλιου Κυριακίδη
(1999)1(Α) Α.Α.Δ 537, όπου υποδείχθηκε ότι: ".η Δ.33 θ.5 είναι σαφής. Η απόφαση που εκδίδεται όταν ένας από τους διάδικους δεν εμφανιστεί κατά τη δίκη, μπορεί να παραμεριστεί μετά από αίτηση υποβαλλόμενη μέσα σε 15 μέρες από τη δίκη. Δεν παρέχεται περιθώριο για εφαρμογή άλλης δικονομικής διάταξης στην περίπτωση. Το αντίθετο θα σήμαινε πως για το ίδιο θέμα ένας θεσμός προβλέπει προθεσμία και άλλος όχι.» Σύμφωνα δε με την Δ.33 Κ.4 η μη εμφάνιση του ενάγοντα κατά την ημέρα της ακρόασης, κατόπιν απόδειξης ότι ο ενάγοντας έλαβε γνώση της εν λόγω ημερομηνίας, αποτελεί λόγο απόρριψης της αγωγής -απαίτησης του. Η επαναφορά της αγωγής ή ανταπαίτησης αναλόγως επαφίεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία είναι ευρεία (βλ. Evagorou ν. Christodoulou and another
(1982)1 C.L.R. 771). Τα πλαίσια άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου οριοθετούνται στην υπόθεση Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, όπου σε ελεύθερη μετάφραση αναφέρονται τα ακόλουθα: "Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το δικαστήριο πρέπει να προσπαθεί να ισοζυγίζει δύο παράγοντες οι οποίοι είναι θεμελιώδεις για την απονομή της δικαιοσύνης. Την ανάγκη αποτελεσματικής διασφαλίσεως από τη μια, του δικαιώματος ακροάσεως του διαδίκου και την ανάγκη διασφαλίσεως ταχείας διεκπεραιώσεως των δικαστικών υποθέσεων, από την άλλη. Η ταχεία διεκπεραίωση δικαστικών υποθέσεων δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευχέρειας αλλά ένα καθ' όλα αποφασιστικό παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων των πολιτών. Αυτή η αρχή είναι στενά συνδεδεμένη με ένα άλλο παράγοντα ο οποίος είναι εξίσου σημαντικός για την απονομή της δικαιοσύνης, δηλαδή την ανάγκη να υποστηριχθεί η τελεσιδικία. Εάν επιτραπεί σε ένα διάδικο εύκολα να επανανοίγει την υπόθεση του η σφραγίδα της τελεσιδικίας με όλες τις συνέπειες που επιφέρει, και η βεβαιότητα που ενέχει στη διαχείριση των ανθρωπίνων υποθέσεων, θα εξαφανισθούν με σοβαρές συνέπειες στην απονομή της δικαιοσύνης (Βλ. παρατηρήσεις του Λόρδου Δικαστή Megaw στην Lambert v. Mainland Market
(1977)2 All E.R. 826). Γνώμονας λοιπόν για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας πρέπει να είναι η εξισορρόπηση αφενός της ανάγκης διασφάλισης του δικαιώματος του κάθε διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του (δικαίωμα ακροάσεως) και αφετέρου της ανάγκης για ταχεία απονομή της δικαιοσύνης σε εύλογο χρόνο (άρθρο 30.2 του Συντάγματος) και για τελεσιδικία της απόφασης (Βλ. Phylactou ανωτέρω, Χαραλάμπους v. K & T. ANDREOU LTD κ.α.
(2002)1 (Β) Α.Α.Δ. 1296, Milouca Motor Trading Ltd. v. Χρυσάνθου Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941 και Λουκαίδου v. Γερολέμου
(2000)1 A.A.Δ. 333). Στη Μουγής v. Σπανούδη
(1996)1 Α.Α.Δ. 997 έχουν επίσης λεχθεί σχετικά τα εξής : "Το δικαίωμα του εφεσείοντα να ακουσθεί - το οποίο επικαλείται - διασφαλίζεται από το άρθρο 30.3 (β) και (γ) του Συντάγματος. Ωστόσο αυτό το δικαίωμα πρέπει να συμβαδίζει με το δικαίωμα της ακρόασης μέσα σε εύλογο χρόνο. Έχει δε νομολογηθεί ότι η απονομή της δικαιοσύνης μέσα σε εύλογο χρόνο, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος, συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου και συγχρόνως εχέγγυο για τη διασφάλιση της λειτουργικότητας της δικαστικής εξουσίας (Αρέστη v. Ηλία
(1991)1 Α.Α.Δ. 984, 988). " » Περαιτέρω με δεδομένο ότι οι γενικές αρχές που ισχύουν και για παραμερισμό απόφασης, η οποία εκδόθηκε ερήμην έχουν ανάλογη εφαρμογή και στις περιπτώσεις επαναφοράς αγωγής ή ανταπαίτησης κατ' αρχήν, θα πρέπει, από τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση να προκύπτει αφ' ενός δικαιολογία για την παράλειψη της πλευράς του ενάγοντος ή του εναγομένου, αναλόγως, να εμφανισθεί κατά την ορισθείσα δικάσιμο και αφ' ετέρου καλή αιτία της αγωγής ή της ανταπαίτησης αναλόγως (βλ. Παπανικολάου ν. Κότσαπα
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ 1800). Στοιχεία που καθιστούν μοιραία την τύχη αίτησης επαναφοράς είναι η αδιαφορία του διαδίκου ή διαγωγή που καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντίδικου (βλ. Παπανικολάου ανωτέρω). Η χωρίς αποχρώντα λόγο παράλειψη του διαδίκου να εμφανισθεί σε δικαστική διαδικασία που τον αφορά καθώς και η χωρίς αποχρώντα λόγο καθυστέρηση του να αποταθεί για τον παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του δυνατόν να συνιστούν απόρροιες μιας περιφρονητικής στάσης απέναντι στο Δικαστήριο. Τέτοια στάση είναι ασυγχώρητη και όπου παρατηρείται το Δικαστήριο μπορεί, στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής εξουσίας του, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση ή να επαναφέρει την αγωγή (βλ. Milouca και Motor Trading Ltd ανωτέρω). Η υπό εξέταση αίτηση έχει ως νομική βάση την Διαταγή 33 Κ.
- Κατά την ημέρα της ακρόασης της αιτήσεως οι δικηγόροι του Αιτητή με προφορικό αίτημα στο οποίο δεν είχε ένσταση η πλευρά του Καθ΄ ου η Αίτηση, ζήτησαν και πέτυχαν την προσθήκη των λοιπών διατάξεων της Δ.
- Έχοντας μελετήσει την αίτηση, την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει αλλά και το ιστορικό της υπόθεσης σε συνδυασμό με όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου στα πλαίσια εξέτασης της παρούσας αίτησης, έχω καταλήξει ότι η Αίτηση δεν μπορεί να εγκριθεί για τους λόγους που θα προχωρήσω να αναφέρω. Στις 30.9.15 οι δικηγόροι του Ενάγοντα ενημέρωσαν το δικαστήριο ότι ο Εναγόμενος είχε αποβιώσει και ζήτησαν χρόνο για να προχωρήσουν στα κατάλληλα διαβήματα. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα τους και όρισε την υπόθεση στις 22.10.15 όταν και οι δικηγόροι του Ενάγοντα εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και ζήτησαν περαιτέρω χρόνο αναφέροντας στο Δικαστήριο ότι υπάρχει και ενδεχόμενο απόσυρσης τους από την διαδικασία. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα τους και όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 24.11.15 η ώρα 8:30 δίνοντας μάλιστα και οδηγίες για να σταλεί επιστολή στον Ενάγοντα, σε περίπτωση που οι δικηγόροι του επιθυμούσαν να αποσυρθούν, να είναι παρών στο Δικαστήριο στις 24.11.
- Στις 24.11.15 εμφανίστηκε στο Δικαστήριο η κα. Κωνσταντίνου, δικηγόρος και ζήτησε αναβολή της ακρόασης με σκοπό να καταχωρηθεί ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου. Κατά εκείνη την ημέρα ο δικηγόρος του εναγόμενου ζήτησε απόρριψη της Αγωγής. Το Δικαστήριο και πάλι ενέκρινε το αίτημα της πλευράς του Ενάγοντα και όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 2.12.15 στις 8:
- Το κρισιμότερο από όλα είναι το πρακτικό ημερομηνίας 2.12.15 όταν και ο δικηγόρος του Εναγόμενου ζήτησε απόρριψη της Αγωγής με έξοδα εις βάρος του Ενάγοντα. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα, το ακόλουθη απόσπασμα από το πρακτικό είναι διαφωτιστικό : « Η ώρα είναι 9:
- Η αγωγή ήταν ορισμένη για Ακρόαση στις 8:30π.μ. το δικηγορικό γραφείο κ. Νίκου Καλλή φωνάχθηκε και είναι απόντες. Η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του Ενάγοντα». Τα πιο πάνω σε συνδυασμό με τα αναφερόμενα στην ένορκη δήλωση ότι ο Δικηγόρος του Ενάγοντας στην ουσία αδράνησε από τις 5.5.15 όταν και διορίστηκε διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Εναγομένου να πράξει οτιδήποτε αφήνοντας τον χρόνο να διαρρεύσει με την αιτιολογία ότι χρειάζονταν διοριστήριο για να εμφανίζονται στο Δικαστήριο δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά. Τουναντίον η στάσης του δικηγόρου του Ενάγοντα δείχνει κωλυσιεργία, αδιαφορία και χωρίς αποχρώντα λόγο καθυστέρηση. Κατά την ημέρα που η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση και εμφανίστηκε η κα. Κωνσταντίνου ήτοι στις 24.11.15 ο δικηγόρος του Ενάγοντα Νίκος Καλλής καταχώρησε στο Πρωτοκολλητείο ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου ιδίας ημερομηνίας συνεπώς δεν αντιλαμβάνομαι που στηρίζεται η θέση της ομνύουσας στην Ε/Δ που συνοδεύει την Αίτηση ότι επήλθε σύγχυση σε σχέση με το ποιος δικηγόρος θα εμφανιζόταν στις 2.12.
- Η δε αναφορά στην ένορκη δήλωση ότι την ημερομηνία 2.12.15 ειδοποιήθηκαν για να εμφανιστούν από τον αντίδικο για την υπόθεση και παρέλειψαν να το κάνουν παρά την ενημέρωση που έτυχαν, κατά την κρίση μου αποκρυσταλλώνει μια στάση ασυγχώρητης αδιαφορίας της πλευράς του Ενάγοντα η οποία δεν επιτρέπει στο δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια για να εγκρίνει την αίτηση. Εδω πρέπει να αναφερθεί και ένα σχήμα οξύμωρο που προκύπτει. Η απαίτηση της Αγωγής του Αιτητή αφορά την διεκδίκηση αποζημιώσεων για επαγγελματική αμέλεια του Εναγομένου για τις οποίες παρατίθενται οι λεπτομέρειες στο κείμενο της έκθεσης απαίτησης. Ένα από τα παράπονα που εκφράζει ο Καθ΄ ου η αίτηση είναι ότι ο αποβιώσαντας Εναγόμενος δικηγόρος στο επάγγελμα δεν εμφανιζόταν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τις ημέρες που η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση. Μάλιστα με δεδομένο ότι το Δικαστήριο έδωσε χρόνο 60 λεπτών στην πλευρά του ενάγοντα για να εμφανιστεί και δεν απέρριψε την αίτηση ευθύς αμέσως την παρέλευση των 8:30 που ήταν ορισμένη, ενισχύει περαιτέρω την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου. Εδώ πρέπει να ειπωθεί ότι δεν έχει προκύψει πουθενά ότι ο Ενάγων δεν έχει καλή απαίτηση εναντίον του Εναγομένου γεγονός που εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητείται. Σε αυτό το σημείο αναφύεται η εύλογη τοποθέτηση ότι με δεδομένη την μη αμφισβήτηση για την ύπαρξη καλής απαίτησης του Ενάγοντα αλλά και με την ανάληψη πλήρως της ευθύνης από μέρους του Δικηγόρου του Ενάγοντα για τα τεκταινόμενα την απόρριψη της αγωγής , το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει κατά πόσο η ενέργεια του ίδιου του δικηγόρου να μην εμφανιστεί ανάγεται σε ένδειξη αδιαφορίας από μέρους του ίδιου του Ενάγοντα. Η απάντηση στην πιο πάνω τοποθέτηση είναι απλή: φυσικά και ανάγεται. Εάν το Δικαστήριο αποδεχθεί ότι οι ενέργειες δικηγόρου και διάδικου δεν είναι συνυφασμένες θα ισοδυναμούσε κατά την κρίση μου με το άνοιγμα του κουτιού της Πανδώρας. Μεταξύ του εκαστοτε διαδίκου και του δικηγόρου του υπάρχει ταύτιση συμφερόντων και οι οποιεσδήποτε ενέργειες του δικηγόρου δεν πρέπει να διαχωρίζονται από αυτές του διαδίκου. Κατ΄ επέκταση οι δικηγόροι του Ενάγοντα δεν μπορούν να προβάλλουν το λάθος και ή την παράλειψή τους και να καταχρούνται την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου με σκοπό την θεραπεία των παραλείψεων τους ακόμα και σε πολύ απλά και αυτονόητα θέματα όπως λόγω χάρη να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ημέρα και ώρα που είναι ορισμένη η αγωγή για Ακρόαση. Κάτι τέτοιο άλλωστε θα αποτελούσε ένα εύσχημο τρόπο υπερφαλάγγισης των δικονομικών διατάξεων που διασφαλίζουν την απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης. Με βάση τα πιο πάνω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ΄ ου η Αίτηση - Εναγόμενου και εναντίον του Αιτητή - Ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ε. Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο