G. THOUKIS WINES & SPIRITS LIMITED ν. D.H. CYPROTELS PLC (HE 12211), διά μέσω των διαχειριστών της, Ελευθερίου Φιλίππου και Άλκη Χριστοδουλίδη, Αρ. Υπόθεσης: 1827/15, 12/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A71 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1827/15 G. THOUKIS WINES & SPIRITS LIMITED, Λεμεσός Εναγόντων και D.H. CYPROTELS PLC (HE 12211), διά μέσω των διαχειριστών της, Ελευθερίου Φιλίππου και Άλκη Χριστοδουλίδη, Λεμεσός Εναγομένων 12 Φεβρουαρίου 2016 Για τους Αιτητές-Εναγομένους κα Χατζησάββα για Αντώνης Ανδρέου &Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ'ων η αίτηση-Ενάγοντες κα Εμπανοίδζε για Πατρικιο Παύλου &Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ Με την αίτηση τους ημερομηνίας 10 Ιουνίου 2015 οι Εναγόμενοι εξαιτούνται: (A) Αναστολή της διαδικασίας (stay of proceedings) της πολιτικής αγωγής με τον ως άνω αριθμό και τίτλο, σε σχέση και/ή αναφορικά με την D.H. CYPROTELS PLC, Εναγόμενης/Αιτήτριας μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης Εκκαθάρισης με αρ. 256/2014 που καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού επειδή θα υπάρξει αρνητικός επηρεασμός των δικαιωμάτων ορισμένων πιστωτών. (Β) Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά διάταγμα και/ή διαταγή του Δικαστηρίου που να παρεμποδίζει τη Καθ' ης η Αίτηση/Ενάγουσα εταιρεία να λάβει οποιαδήποτε επιπρόσθετα δικονομικά μέτρα και/ή διαδικασίες στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και/ή διαδικασίας. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλονται οποιεσδήποτε εκκρεμούσες ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίες (stay of proceedings), σε σχέση και/ή αναφορικά με την πολιτική αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, εναντίον της Εναγομένης/Αιτήτριας, μέχρι την εκδίκαση και/ή ολοκλήρωση της παρούσας διαδικασίας και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η παρούσα αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στην Δ.1, Δ.2 κ.6, Δ.5, Δ.16 κ.2, 7, 9, Δ.19 κ.26, Δ.27, κ.3, Δ.33, κ.6, Δ.39, Δ.48 κ.κ. 1-9, Δ.57 κ.2, Δ.59 και Δ.64 στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14 του 1960 (όπως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα) και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 1, 2, 29, 30, 31 και 43, στον Περί Ερμηνείας Νόμο Κεφ. 1 (όπως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα) και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 1, 2, 3, 4, 12, 13, 14, 32, 36, 42, 43, στον Περί Αποδείξεως Νόμο Κεφ. 9 (όπως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα) και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 1, 2, 3, 23, 24, 25, 26, 27, 29, 30 και 34, στον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 (όπως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα) και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 213, 214, 215, 216, 217, 218, 219 και 337 στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική Νομολογία, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου, περιλαμβανομένων αλλά χωρίς περιορισμό και των εξουσιών του Δικαστηρίου να διατάσσει, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, την αναστολή της διαδικασίας όταν εκκρεμεί οποιαδήποτε άλλη διαδικασία ενώπιον άλλου Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του Άλκη Χριστοδουλίδη, εκ Λευκωσίας, Παραλήπτη - Διαχειριστή της Εταιρείας («Ε/Δ Χριστοδουλίδη»). O ομνύων αναφέρει τα ακόλουθα: Ότι είναι εγγεγραμμένος λογιστής/ελεγκτής και διαχειριστής/παραλήπτης της εναγόμενης εταιρείας. Διορίστηκε από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ στις 10/01/2014 μαζί με τον Ελευθέριο Ν. Φιλίππου ως παραλήπτες/διαχειριστές της εταιρείας δυνάμει Ομολόγων Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερομηνίας 09/07/2008 και 08/04/
- Στις 23/05/2014 η εταιρεία CLAPPAS TRADING HOUSE LTD καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, αίτηση εκκαθάρισης της ενάγουσας/ καθ' ης η αίτηση εταιρείας, υπ' αριθμό 256/2014 και η οποία δεν έχει ακόμη εκδικαστεί. Πληροφορείται από τους δικηγόρους της αιτήτριας ότι οποτεδήποτε μετά την υποβολή αίτησης εκκαθάρισης της εταιρείας και πριν από την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης, η εταιρεία ή οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας μπορεί, όταν εκκρεμεί εναντίον της εταιρείας οποιαδήποτε αγωγή, να καταχωρήσει αίτηση στο Δικαστήριο για αναστολή της διαδικασίας αυτής και παρεμπόδιση της λήψης επιπρόσθετης διαδικασίας στην αγωγή και ότι η αίτηση για αναστολή αποσκοπεί στην προστασία των δικαιωμάτων όλων των πιστωτών και στην προστασία της περιουσίας της εταιρείας. Παίρνει συμβουλή από τους δικηγόρους της αιτήτριας, μετά την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης, τα πράγματα πρέπει να παραμείνουν ως έχουν προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και να παρέχεται με αυτόν τον τρόπο προστασία και ίση μεταχείριση προς τους πιστωτές της εταιρείας και αποτρέπεται η προώθηση διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση ωφελημάτων. Εκφράζει δε την πεποίθηση ότι από την στιγμή που καταχωρείται αίτηση διάλυσης, το Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του εξουσία, οφείλει να διασφαλίσει ότι κανένας πιστωτής δεν θα τύχει προτεραιότητας σε περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας της τάξης του και σε περίπτωση υποβολής αίτησης για αναστολή περαιτέρω διαδικασιών, θα πρέπει να συντρέχουν πολύ εξαιρετικές περιστάσεις για να δικαιολογείται η μη έγκριση της αίτησης αναστολής, καθότι αν δεν ανασταλεί η διαδικασία και επιτραπεί η συνέχιση της, τότε ορισμένοι εκ των πιστωτών θα αποζημιωθούν στο ακέραιο, ενώ εάν η διαδικασία ανασταλεί θα βρίσκονται στην ίδια σειρά με άλλους πιστωτές της τάξης τους και επομένως με βάση τα πιο πάνω, το Δικαστήριο θα πρέπει να εγκρίνει την αίτηση και να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα αναστολής. Θεωρεί δε ότι η αίτηση είναι δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις και είναι προς το συμφέρων της ορθής απονομής της δικαιοσύνης όπως η αίτηση εγκριθεί και εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, με έξοδα υπέρ των Αιτητών. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των Εναγόντων- Καθ'ών η αίτηση, οι οποίοι καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως στις 8/1/2016 (« η Ένσταση»). Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
- Το παρόν στάδιο δεν είναι το κατάλληλο για την καταχώριση αίτησης για αναστολή της αγωγής και η παρούσα αίτηση είναι πρόωρη.
- Το Δικαστήριο στερείται εξουσίας και/ή δικαιοδοσίας να επιληφθεί του αιτήματος για αναστολή της διαδικασίας.
- Η νομική βάση της Αίτησης είναι παράτυπη, ανυπόστατη και λανθασμένη και δεν πληροί τις προϋποθέσεις της Νομοθεσίας και/ή τις Αρχές της Νομολογίας για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και καταχωρείται με σκοπό την πρόκληση καθυστέρησης στην αγωγή.
- Οι Αιτητές δεν παραθέτουν ικανοποιητικούς λόγους που να δικαιολογούν την επιτυχία της παρούσας αίτησης και/ή οι οποιοιδήποτε λόγοι προβάλλονται είναι αντιφατικοί και/ή αόριστοι και/ή δεν ευσταθούν και/ή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και/ή δεν μπορούν να αποτελέσουν ασφαλή βάση για την επιτυχία της παρούσας αίτησης.
- Καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκες από τους Αιτητές που να καταδεικνύει ότι η αναστολή της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή μέχρι την εκδίκαση της αίτησης υπ' αρ. 256/2014 είναι αναγκαία για σκοπούς προστασίας των υπόλοιπων πιστωτών των Αιτητών ή ότι η συνέχιση της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή ενδέχεται να επηρεάσει δυσμενώς τα συμφέροντα των υπόλοιπων πιστωτών των Αιτητών.
- Η ένορκη δήλωση του Άλκη Χριστοδουλίδη που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή ανεπαρκής και/ή ελλιπής και δεν δίδει στο Δικαστήριο ολοκληρωμένη εικόνα. Συγκεκριμένα δεν αναφέρεται οτιδήποτε σε σχέση με το στάδιο που βρίσκεται, ούτε και εξηγείται ο λόγος για τον οποίο δεν έχει εκδικαστεί ακόμα αν και καταχωρήθηκε στις 23/05/
- Η οποιαδήποτε αναστολή της διαδικασίας στην εκδίκαση της αγωγής μέχρι την αποπεράτωση της Αίτησης Εκκαθάρισης θα προκαλέσει σημαντική καθυστέρηση στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής πλήττει ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα των Εναγόντων και προσκρούει στα Συνταγματικά τους δικαιώματα για έγκαιρη εκδίκαση της υπόθεσης.
- Δεν έχουν προβληθεί και/ή στοιχειοθετηθεί οποιοιδήποτε και/ή επαρκείς λόγοι για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής της διαδικασίας. Η ένσταση βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και συγκεκριμένα αλλά χωρίς περιορισμό στις ακόλουθες διατάξεις και θεσμούς: Δ.1, Δ.2 θ. 6, Δ.35 θ.θ. 18 & 19, Δ.39, Δ.40, Δ.48 θ.θ. 1-4 & 9, Δ.57, Δ.59, Δ.64 στα άρθρα 29, 30, 31, 41 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 Ν. 14/60, στα άρθρα 213 μέχρι 220, άρθρο 243 και άρθρο 300 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, στα άρθρα 30 και 35 του Συντάγματος και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Προάσπισης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Άρθρο 6, στη Διακριτική Ευχέρεια, κανόνες της Επιείκειας, τις γενικές αρχές, την πρακτική και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση της Ευτυχίας Φιλιππίδου δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Εναγόντων («Ε/Δ Φιλιππίδου») η οποία αναφέρει στην Δήλωση της τα ακόλουθα: Θεωρεί ότι η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική καθώς αποσκοπεί αποκλειστικά στην καθυστέρηση της δίκαιης εκδίκασης της υπόθεσης και τυχόν έκδοση του διατάγματος θα παραβιάζει το δικαίωμα των Εναγόντων - Καθ' ων η αίτηση για διάγνωση των αστικών τους δικαιωμάτων εντός εύλογου χρόνου. Η απλή αναφορά του ενόρκως δηλούντα στην ύπαρξη της αίτησης εκκαθάρισης χωρίς να προσφέρει οποιεσδήποτε περαιτέρω λεπτομέρειες σε σχέση με την πορεία της εκδίκασης της αίτησης δεν είναι αρκετή. Οι Εναγόμενοι - Αιτητές αόριστα αναφέρονται σε αίτηση εκκαθάρισης που εκκρεμεί, χωρίς να προβούν σε εξηγήσεις για το εάν η αίτηση εκκαθάρισης με αριθμό 256/2014 βασίζεται σε απόφαση που έχει εκδοθεί, ούτε κατά πόσο έχουν οι ίδιοι καταχωρήσει ένσταση στην πιο πάνω αίτηση εκκαθάρισης. Αναφέρει δε ότι η αίτηση εκκαθάρισης εξακολουθεί να εκκρεμεί ακριβώς επειδή οι εναγόμενοι - αιτητές ενίστανται στην αίτηση της CLAPPAS TRADING HOUSE LTD που είναι η αιτήτρια στην αίτηση εκκαθάρισης με αριθμό 256/2014 και είναι καταχρηστικό εκ μέρους των αιτητών, αφενός να αμφισβητούν την αίτηση εκκαθάρισης αρ. 256/2014 και αφετέρου να ζητούν αναστολή της παρούσας διαδικασίας επικαλούμενοι το δικαίωμα των καθ' ων η αίτηση να προβούν σε επαλήθευση χρέους. Οι εναγόμενοι - αιτητές, εκτός του ότι δεν αναφέρονται στο κατά πόσο η αίτηση εκκαθάρισης αρ. 256/2014 έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας, δεν αναφέρουν ούτε τον χρονικό ορίζοντα κατά τον οποίο πιστεύουν ότι θα εκδικαστεί η αίτηση εκκαθάρισης και δεν είναι δίκαιο να αποφασίσει να αναστείλει την διαδικασία επ' αόριστον και σε συνάρτηση με ένα αβέβαιο ενδεχόμενο.. Εκφράζει την πεποίθηση ότι είναι άδικο να μην επιτραπεί στους ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση να συνεχίσουν την παρούσα αγωγή, αφού μόνο εάν μετατρέψουν το χρέος τους σε εξ' αποφάσεως χρέος θα μπορούσαν οι ίδιοι να προωθήσουν μια αίτηση για εκκαθάριση, αλλά θα είναι και στην ίδια θέση με άλλους τυχόν εξ' αποφάσεως πιστωτές. Περαιτέρω αναφέρει ότι θεωρεί αντιφατικό και αντινομικό ο παραλήπτης/διαχειριστής των εναγομένων - αιτητών, ο οποίος διορίστηκε από εξασφαλισμένο πιστωτή στην βάση κυμαινόμενης επιβάρυνσης, να ισχυρίζεται ότι πρέπει να ανασταλεί η παρούσα αγωγή για να μπορούν να εισπράξουν δίκαια και με ίσους όρους οι υπόλοιποι διάφοροι πιστωτές των εναγομένων - αιτητών, ενώ σύμφωνα με την Νομοθεσία υπάρχει σειρά η οποία τηρείται από τον εκκαθαριστή αναφορικά με τους πιστωτές να μην αδικηθεί. Ισχυρίζεται δε περαιτέρω ότι κανένας άλλος πιστωτής της εταιρείας δεν θα επηρεαστεί από τυχόν έκδοση Δικαστικής απόφασης εναντίον των εναγομένων - αιτητών, ούτε θα επηρεαστεί η σειρά κατάταξης των πιστωτών αφού η έκδοση δικαστικής απόφασης δεν παρέχει οποιοδήποτε προνόμιο σε κάποιο πιστωτή. Καταλήγει δε ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να επιτραπεί στους ενάγοντες - καθ'ων η αίτηση να προωθήσουν την αγωγή τους και η παρούσα αίτηση να απορριφθεί με έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ Πριν την καταχώρηση της υπό εξέτασης αίτησης, καταχωρήθηκε κλητήριο ένταλμα ειδικώς οπισθογραφημένο στις 21/05/2015 στην βάση οφειλόμενων από τους εναγομένους προς τους ενάγοντες, βάση τιμολογίων ποσών και αφού επιδόθηκε στην πλευρά των εναγομένων στις 02/06/2015 οι εναγόμενοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης. Στις 10/06/2015, καταχωρήθηκε από τους εναγόμενους η υπό κρίση αίτηση για αναστολή της διαδικασίας λόγω της εκκρεμούσης αίτησης εκκαθάρισης υπ' αριθμό 256/
- ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 215 του Κεφ.113 αναφέρει τα ακόλουθα:
- Οποτεδήποτε μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση, και πριν από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, η εταιρεία ή οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας δύναται- (α) όταν οποιαδήποτε αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί σε οποιοδήποτε Επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή ή διαδικασία για αναστολή διαδικασίας σε αυτή· και (β) όταν οποιαδήποτε άλλη αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης της εταιρείας για παρεμπόδιση της λήψης περαιτέρω επιπρόσθετης διαδικασίας στην αγωγή ή διαδικασία και το Δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται αίτηση δύναται, ανάλογα με την περίπτωση, να αναστείλει ή περιορίσει τη διαδικασία με τέτοιους όρους που ήθελε θεωρήσει σωστό.(τονισμός δικός μου) Όπως αναφέρθηκε στην Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Limited v. Εταιρείας Αναψυκτικών ΚΕΑΝ Λιμιτεδ (Αρ.1)
(1998)1 Α.Α.Δ. 1806, ο σκοπός της διάταξης 215 του Κεφ. 113 είναι η παροχή προστασίας στους πιστωτές και στην περιουσία της εταιρείας ενόσω εκκρεμεί η αίτηση διάλυσης. Ο στόχος είναι να διασφαλιστεί η σειρά προτεραιότητας των πιστωτών της ίδιας τάξης εμποδίζοντας κάποιους από αυτούς από το να αποκτήσουν ωφελήματα σε βάρος των υπολοίπων.(τονισμός δικός μου) Στην υπόθεση Αναφορικά με την Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ
(2001)1Γ Α.Α.Δ 2055 επικυρώθηκε η ακόλουθη ερμηνεία του άρθρου 215 που είχε δοθεί από το πρωτόδικο Δικαστήριο: «Απ' όλα τα ανωτέρω καθαρά συνάγεται το συμπέρασμα ότι ο σκοπός και η πρόθεση του νομοθέτη όταν νομοθετούσε τη δυνατότητα αναστολής διαδικασιών μετά την καταχώρηση αίτησης εκκαθάρισης εταιρείας, ήταν να προστατεύσει τα περιουσιακά στοιχεία και την ίση μεταχείριση μεταξύ πιστωτών. Να μην παρατηρείται δηλαδή το φαινόμενο "όποιος προλάβει ό' τι αρπάξει".» Στην Bowkett v. Fullers United Electric Works Ltd [1923] 1 K.B. 160, η οποία αποφασίσθηκε στη βάση του άρθρου 140 του Companies (Consolidation) Act του 1908 το οποίο είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 215 του Κεφ. 113, λέχθηκε ότι στην απουσία εξαιρετικών περιστάσεων, το Δικαστήριο οφείλει να ασκήσει την διακριτική ευχέρεια υπέρ της αναστολής της διαδικασίας ώστε να διασφαλιστεί ότι τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας θα διανεμηθούν ίσα μεταξύ των πιστωτών της ίδιας τάξης και κανένας να μην αποκτήσει πλεονέκτημα έναντι του άλλου. Σημειώνεται ότι η πιο πάνω υπόθεση αφορούσε το στάδιο επικείμενης λήψης μέτρων εκτέλεσης αφού απόφαση είχε ήδη εκδοθεί. Είναι εισήγηση των Αιτητών ότι το Δικαστήριο, εκτός εάν υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις, πρέπει να αναστείλει την διαδικασία. Το αντίθετο, ως οι Αιτητές ισχυρίζονται θα επέτρεπε στους Ενάγοντες να αποκτήσουν πλεονέκτημα έναντι των άλλων πιστωτών και να ωφεληθούν από τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας εις βάρος άλλων πιστωτών που βρίσκονται σε λιγότερο καλή θέση. Το Δικαστήριο επομένως πρέπει να εξετάσει πρωτίστως την θέση αυτή των Αιτητών υπό το φως του νόμου και της νομολογίας που είναι κι η μόνη για την υποστήριξη της υπό εξέταση αίτησης τους. Ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι το Δικαστήριο πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και να αναστείλει την διαδικασία με βάση το άρθρο 215 εκτός εάν συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι για να μην το κάνει δεν με βρίσκει σύμφωνη. Το λεκτικό του άρθρου 215 δεν δημιουργεί αυτόματη αναστολή απλά και μόνο επειδή εκκρεμεί αίτηση για εκκαθάριση. Το Δικαστήριο "δύναται", ως το λεκτικό του άρθρου αναφέρει , να διατάξει αναστολή εκκρεμούσης διαδικασίας ενώπιον του νοούμενου ότι συνηγορούν ικανοποιητικό λόγοι προς τούτο, του σημαντικότερου εκ των οποίων είναι η ύπαρξη πραγματικού κινδύνου δημιουργίας από μέρους του καθ'ού η αίτηση πλεονεκτήματος έναντι των υπολοίπων πιστωτών της εταιρείας. Αντιπαραβαλλόμενο το άρθρο 215 με το άρθρο 220 του Κεφ 113 , όπου αναφέρεται ξεκάθαρα ότι "Όταν έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης ή έχει διοριστεί προσωρινός εκκαθαριστής, καμιά αγωγή ή διαδικασία συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της εταιρείας εκτός μετά από άδεια του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει" θεωρώ ότι διασαφηνίζει και το σκεπτικό του νομοθέτη. Στον μεν άρθρο 215 ο νομοθέτης επιτρέπει την αναστολή διαδικασίας μετά από αίτηση και εξέταση κάθε περίπτωσης με βάση τα δεδομένα της ενώ το άρθρο 220 λειτουργεί ανάποδα, αναστέλλει αυτόματα την διαδικασία μετά την εκκαθάριση και επιτρέπει στο δικαστήριο μετά από αίτηση να επιτρέψει την συνέχιση της. Αμφότερα τα άρθρα επιτρέπουν στο Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια αλλά είναι φανερή η διαφοροποίηση των δύο ως προς την αναστολή των διαδικασιών συνεπώς εάν ο νομοθέτης επιθυμούσε την αυτόματη αναστολή των δικαστικών διαδικασιών εναντίον εταιρείας σε περίπτωση που εκκρεμούσε αίτηση για την εκκαθάριση της, θα μπορούσε να επιλέξει παρόμοιο λεκτικό με αυτό του άρθρου 220 και όχι το δυνητικό λεκτικό του άρθρου 215. Ως εκ των ανώ δεν μπορώ να δεκτώ την θέση των Αιτητών ότι εκτός εάν καταδειχθούν εξαιρετικές περιστάσεις η διαδικασία πρέπει να ανασταλεί. Το ορθό κατά την άποψη μου πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 215 του Κεφ.113 είναι η άσκηση της διακριτικής ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής της διαδικασίας μόνο όταν ο κίνδυνος δημιουργίας πλεονεκτήματος είναι ορατός. Τουτέστιν, το δικαστήριο πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και να αναστείλει την διαδικασία ως και οι επιταγές της νομολογίας έχουν θέσει ουτοσώστε να αποφευχθεί το φαινόμενο ως ευστόχως λέχθηκε στην Re Dynamics Corporation of America
(1973)1W.L.R. 63 από το Δικαστή Templeman ο οποίος αναφέρει ότι το Δικαστήριο πρέπει να διασφαλίσει ότι «one particular creditor is not enabled to "jump the gun" by taking an enforcement proceeding» καταλήγοντας ότι»[a]t the moment, however, and on the figures which I have been given, it is plain that the vast majority of the creditors believe that a moratorium is in their best interests, and it seems to me that I ought therefore to take steps to restrain the minority of 4 per cent from frustrating the wishes of the great majority.» Στην εν λόγω υπόθεση το Δικαστήριο είχε ικανοποιηθεί ότι υπήρχε ορατός κίνδυνος να επηρεαστεί διαδικασία συμβιβασμού μεταξύ της μητρικής εταιρείας και των πιστωτών της για την υλοποίηση της οποίας είχαν συμπεριληφθεί τα περιουσιακά στοιχεία της θυγατρικής εταιρίας εναντίον της οποίας εκκρεμούσε η αγωγή στην Σκωτία, η οποία και ανεστάλει ως το σκεπτικό του δικαστή Templeman ανωτέρω. Συνεπώς είναι αυτό το θεμα που πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο, εαν η συνέχιση της διαδικασίας θα επιτρέψει στους Ενάγοντες να αποκτήσουν πλεονέκτημα, αγγλιστί "to jump the gun". Αυτή είναι και η θέση που εκφράζουν οι Αιτητές για την προώθηση της αίτησης τους. Αυτή η θέση τους επαναλαμβάνεται και στην Αγόρευση τους αλλά δεν έχω πεισθεί ότι υπό τας περιστάσεις μπορεί να προωθηθεί. Με Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα το οποίο καταχωρήθηκε στις 21.5.2015 οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων το ποσό των €41.564,41 στη βάση τιμολογίων και/ή ως αποζημιώσεις παράβαση σύμβασης και/ή ως υπόλοιπο λογαριασμού, νόμιμο τόκο και έξοδα. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι Ενάγοντες προμήθευαν σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο εμπορεύματα στους Εναγόμενους για τα οποία εξέδιδαν τιμολόγια επ' ονόματι των Εναγομένων ως αυτά περιγράφονται λεπτομερώς στην Έκθεση Απαίτησης. Η σειρά κατάταξης των απαιτήσεων των πιστωτών μιας εταιρείας διέπεται από το άρθρο 330 του Κεφ. 113, το οποίο τίθεται σε ισχύ κατά την εκκαθάριση της. Το άρθρο 300 του Κεφ.113 αναφέρει τα ακόλουθα 300.-
(1)Κατά την εκκαθάριση καταβάλλονται με προτεραιότητα σε σχέση με οποιαδήποτε άλλα χρέη: (α) Τα ακόλουθα ποσοστά και φόροι- (
- i)όλοι οι τοπικοί φόροι που οφείλονται από την εταιρεία τη σχετική ημερομηνία, τα οποία κατέστησαν οφειλόμενα και πληρωτέα μέσα σε δώδεκα μήνες αμέσως πριν από εκείνη την ημερομηνία· (
- ii)όλοι οι κυβερνητικοί φόροι και τέλη που οφείλονται από την εταιρεία τη σχετική ημερομηνία και οι οποίοι κατέστησαν οφειλόμενοι και πληρωτέοι μέσα σε δώδεκα μήνες πριν από εκείνη την ημερομηνία και, σε περίπτωση βεβαιωμένων φόρων, που δεν υπερβαίνει συνολικά βεβαίωση για ένα έτος· (β)(
- i)οφειλόμενες αποδοχές του μισθωτού και οποιοδήποτε ποσό που κατακρατήθηκε από τον εργοδότη από τις αποδοχές του μισθωτού για την πληρωμή υποχρεώσεων του μισθωτού, ή άλλως πως το οποίο ο εργοδότης δεν έχει καταβάλει· και (
- ii)οποιοδήποτε άλλο ποσό ή ωφέλημα του μισθωτού που απορρέει από σύμβαση ή σχέση εργοδότησης περιλαμβανομένου οποιουδήποτε ποσού που οφείλεται σε αναγνωρισμένη συντεχνία που απορρέει από την εργασιακή σχέση εργοδότη-εργοδοτουμένου ή διαφορετικά το οποίο ο εργοδότης δεν έχει καταβάλει. ..... (γ) κάθε ποσό αποζημίωσης που η εταιρεία είναι υποχρεωμένη να καταβάλει σε μισθωτό, λόγω σωματικής βλάβης που ο μισθωτός υπέστηκε συνέπεια ατυχήματος που προκλήθηκε από την απασχόληση και ενώ απασχολείτο ως μισθωτός της εταιρείας. (δ) κάθε ποσό που οφείλεται στο μισθωτό, εξαιρούμενο μισθωτό ιδιωτικής εταιρείας που είναι μέτοχος της, για την άδεια που δικαιούται από την απασχόληση του από την εταιρεία για περίοδο απασχόλησης ενός μόνο έτους.
(2)Όταν έγινε οποιαδήποτε πληρωμή- (α) σε οποιοδήποτε υπάλληλο, υπηρέτη, τεχνίτη ή εργάτη στην υπηρεσία της εταιρείας, έναντι ημερομισθίων ή μισθού· ή (β) σε οποιοδήποτε τέτοιο υπάλληλο, υπηρέτη, τεχνίτη ή εργάτη ή, σε περίπτωση θανάτου του, σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο για λογαριασμό του, έναντι οφειλόμενης παροχής για άδεια,από χρήματα που καταβλήθηκαν από κάποιο πρόσωπο για εκείνο το σκοπό, το πρόσωπο που κατέβαλε τα χρήματα, κατά την εκκαθάριση, έχει δικαίωμα προτεραιότητας σε σχέση με τα χρήματα που καταβλήθηκαν με τον τρόπο αυτό και πληρώθηκαν μέχρι του ποσού που έφερε μείωση στο ποσό που ο υπάλληλος, υπηρέτης, τεχνίτης ή εργάτης, ή άλλο πρόσωπο για λογαριασμό του, θα δικαιούταν προτεραιότητα στην εκκαθάριση λόγω της πληρωμής που έγινε.
(3)Τα προηγούμενα χρέη- (α) κατατάσσονται εξίσου μεταξύ τους και πληρώνονται στο ακέραιο, εκτός αν το ενεργητικό δεν είναι αρκετό για την ικανοποίηση τους, στην οποία περίπτωση οι οφειλές θα μειωθούν σε ίσες αναλογίες· και (β) στην έκταση που το ενεργητικό της εταιρείας το οποίο είναι διαθέσιμο για την πληρωμή γενικών πιστωτών δεν είναι αρκετό για την ικανοποίηση τους, έχουν προτεραιότητα έναντι των απαιτήσεων κατόχων χρεωστικών ομολόγων με βάση οποιαδήποτε κυμαινόμενη επιβάρυνση που δημιουργήθηκε από την εταιρεία, και θα πληρώνονται ανάλογα από οποιαδήποτε περιουσία που αποτελεί ή υπόκειται στην επιβάρυνση εκείνη.
(4)Με την επιφύλαξη της κατακράτησης τέτοιων ποσών που είναι αναγκαία για τα έξοδα και δαπάνες της εκκαθάρισης, τα προηγούμενα χρέη εξοφλούνται αμέσως στην έκταση που το ενεργητικό είναι αρκετό να τα καλύψει.
(5)Στην περίπτωση που ιδιοκτήτης ακινήτου ή άλλο πρόσωπο που κατακρατεί ή που έχει κατακρατήσει οποιαδήποτε αγαθά ή αντικείμενα της εταιρείας μέσα σε τρεις μήνες αμέσως πριν από την ημερομηνία του διατάγματος εκκαθάρισης, τα χρέη αποκτούν προτεραιότητα με βάση το άρθρο αυτό θα αποτελούν πρώτη επιβάρυνση πάνω στα κατακρατημένα αγαθά ή αντικείμενα ή το προϊον της πώλησης τους: Νοείται ότι, σχετικά με οποιαδήποτε χρήματα που καταβλήθηκαν με βάση οποιαδήποτε τέτοια επιβάρυνση, ο ιδιοκτήτης ακινήτου ή άλλο πρόσωπο έχει τα ίδια δικαιώματα προτεραιότητας όπως το πρόσωπο στο οποίο γίνεται η πληρωμή. Το άρθρο 300 του Κεφ 113 δεν αφήνει περιθώρια πολλαπλών ερμηνειών. Η κατάταξη των πιστωτών και η προτεραιότητα των πληρωμών δεν μπορεί να επηρεαστεί εάν εις εξ αυτών έχει εξασφαλίσει Δικαστική Απόφαση εναντίον της εταιρίας. Παρομοίως η εξασφάλιση δικαστικής Απόφασης δεν προάγει κάποιον μη εξασφαλισμένο πιστωτή στην κατηγορία των εξασφαλισμένων πιστωτών ούτε και δημιουργεί δικαίωμα παράκαμψης της διαδικασίας πληρωμών ως προβλέπεται από το άρθρο
- Τουτέστιν ένας μη εξασφαλισμένος πιστωτής παραμένει στην κατηγορία των μη εξασφαλισμένων πιστωτών είτε έχει στα χέρια του Δικαστική Απόφαση είτε όχι. Τούτων λεχθέντων δεν μπορώ να συμφωνήσω με το μόνο επιχείρημα των αιτητών για την προώθηση αυτής της αίτησης, ότι δηλαδή εάν δεν ανασταλεί η διαδικασία θα αποκτηθεί ωφέλημα από μέρους των Καθ'ων η αίτηση έναντι των υπόλοιπων πιστωτών της Εταιρείας, το οποίο ως ισχυρίζονται είναι ενάντια στο συμφέρον της δικαιοσύνης. Τουναντίον θεωρώ ότι αυτό που θα ήταν ενάντια στο συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης είναι η επιτυχία της παρούσας αίτησης και η αναστολή της διαδικασίας. Συμφωνώ με την θέση των Καθ'ων η αίτηση ότι θα ήταν άδικο να μην επιτραπεί στους ιδίους να συνεχίσουν την αγωγή τους και να διεκδικήσουν την απαίτηση τους εντός ευλόγου χρόνου. Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι εάν εκδοθεί στην παρούσα αγωγή απόφαση εναντίον των Εναγομένων ενώ ακόμα εκκρεμεί η Αίτηση 256/2014 τότε οι Ενάγοντες δεν θα μπορέσουν να προχωρήσουν με μέτρα εκτέλεσης εναντίον της εταιρείας καθότι το άρθρο 217 του Κεφ. 113 προνοεί ότι: «Όταν εταιρεία εκκαθαρίζεται από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε κατάσχεση στα χέρια τρίτου, μεσεγγύηση, κατάσχεση ή εκτέλεση που αρχίζει εναντίον της περιουσίας ή αντικειμένων της εταιρείας μετά την έναρξη της εκκαθάρισης είναι εξολοκλήρου άκυρη.» Σημαντικό είναι επί τούτου να λεχθεί ότι με βάση το άρθρο 218 του Κεφ. 113 η εκκαθάριση «λογίζεται ότι αρχίζει από το χρόνο της υποβολής της αίτησης για εκκαθάριση». Υπό αυτή την έννοια διαφοροποιείται η παρούσα από την Bowkett v. Fullers United Electric Works Ltd (ανωτέρω) όπου επίκειτο η λήψη μέτρων εκτέλεσης μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης. Στην παρούσα περίπτωση κρίνω ότι κανένας άλλος πιστωτής της εταιρείας δεν θα επηρεαστεί από τυχόν έκδοση Δικαστικής απόφασης εναντίον της Εναγομένης εταιρείας. Ούτε θα επηρεαστεί η σειρά κατάταξης των πιστωτών όπως αυτή καθορίζεται στο του άρθρο 300 του Κεφ.
- Ως έχω αναλύσει ανωτέρω, η έκδοση δικαστικής απόφασης δεν παρέχει προνόμια σε κάποιο πιστωτή. Ως εκ των ανωτέρω δεν διαπιστώνω ότι συντρέχει οποιοσδήποτε κίνδυνος στο παρόν στάδιο, ούτε για τους πιστωτές ούτε και για την περιουσία της εταιρείας. Εξάλλου, δεν έχει τεθεί μέσω της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση κάτι το οποίο να συνηγορεί προς αυτή την κατεύθυνση. Απεναντίας ως έχω αναφέρει θεωρώ ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να επιτραπεί στους Ενάγοντες να προωθήσουν την αγωγή τους. Εν όψει των πιο πάνω η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Καθ' ων η Αίτηση δικαιούνται τα έξοδα τους. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται λοιπόν σε βάρος των Αιτητών /Εναγομένων και υπέρ των Καθ'ών η αίτηση/Εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Εύη Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο