P. MANGAS & SONS Ltd ν. Χ. & Γ. ΣΙΑΚΑΛΛΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 5472/2013, 26/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A345 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5472/2013 Μεταξύ: P. MANGAS & SONS Ltd, από τη Λεμεσό Εναγόντων και Χ. & Γ. ΣΙΑΚΑΛΛΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, από τη Λευκωσία Εναγομένων ------------------------- Ημερομηνία: 26/7/2016 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές/Εναγόμενους: κ. Στ. Σταυρινίδης Για τους Καθ' ων η Αίτηση/Ενάγοντες κ. Α. Ευσταθίου διά Α. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την Αίτηση τους ημερομηνίας 22/2/2016 οι Αιτητές/Εναγόμενοι (στο εξής «οι Αιτητές») ζητούν την τροποποίηση της Υπεράσπισης με προσθήκη σε αυτής ανταπαίτησης ως ακολούθως: Α. Άδεια και/ή διαταγή του Σεβαστού Δικαστηρίου για τροποποίηση της Υπεράσπισης των Εναγομένων ως ακολούθως: α. Διά της προσθήκης των ακόλουθων παραγράφων μετά την παράγραφο 5 της Υπεράσπισης και διά της διαγραφής της υφιστάμενης παραγράφου 6 της Υπεράσπισης.
- Οι Εναγόμενοι αναφέρουν ότι κατά ή περί τα έτη 2006-2010 οι Ενάγοντες προμήθευσαν, με βάση εκδοθέντα τιμολόγια, αυτόυς ελαττωματικά προϊόντα ήτοι 4.137 Βάνες/ρουπινέττα.
- Οι Εναγόμενοι είχαν ενημερώσει από τα μέλη του 2009 ότι παρατηρήθηκαν προβλήματα στις τοποθετήσεις των ρουπινέττων που είχαν εγκαταστήσει σε διάφορους πελάτες. Είναι ο ισχυρισμός των Εναγομένων ότι οι Ενάγοντες το διαπίστωσαν και οι ίδιοι ότι τα ρουπινέττα τα οποία ήταν κατασκευασμένα από ατσάλι παρουσίαζαν διαβρώσεις (σκουριά) στο εσωτερικό τους ενώ θα έπρεπε να ήταν κατασκευασμένα από μπρούντζο και όχι από ατσάλι. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ α) Τα προϊόντα τα οποία προμήθευσαν οι Ενάγοντες δεν ήταν σύμφωνα με τις αναγνωρισμένες προδιαγραφές και πρότυπα. β) Τα προϊόντα τα οποία παρέδωσαν οι Ενάγοντες στους Εναγόμενους ήταν ελαττωματικά και/ή ακατάλληλα. γ) Οι Ενάγοντες παραβίασαν τον σιωπηρό όρο ότι τα προϊόντα τα οποία προμήθευσαν στους Εναγόμενους θα πρέπει να είναι αποδεκτής ποιότητας δυνάμει του Περί Πώλησης Αγαθών Νόμου 1994 (Ν10(Ι)/94).
- Σαν αποτέλεσμα των πιο πάνω, οι Εναγόμενοι υπέστησαν τεράστια ζημιά καθότι όταν τα εγκατέστησαν τα εν λόγω προϊόντα σε πελάτες τους, δέχτηκαν παράπονα και συνέπεια αυτού αναγκάστηκαν να τα αντικαταστήσουν. Η αντικατάσταση των προϊόντων δημιούργησε τεράστια και επιπρόσθετα έξοδα για τα οποία θεωρούν υπόλογους τους Ενάγοντες.
- Οι Εναγόμενοι απέστειλαν επιστολή στους Ενάγοντες την 16/7/10 με την οποία κατάγγελλαν τα πιο πάνω και τους καλούσαν να τους αποζημιώσουν για τα επιπρόσθετα έξοδα τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €216.303,75σ. ποσό το οποίο αφορά 4,137 ρουπινέττα (€48,75σ, αξία κάθε ρουπινέττου περιλαμβανομένων των εργατικών) τα οποία ήταν ελαττωματικά και τα προμήθευσαν οι Ενάγοντες στους Εναγόμενους τα έτη 2006-
- Οι Ενάγοντες αρνήθηκαν να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό ως αποζημίωση μέχρι σήμερα για τις ζημιές που υπέστησαν οι Εναγόμενοι και αρνούνται μέχρι σήμερα να συμμορφωθούν. ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ
- Γι' αυτό οι Εναγόμενοι ανταπαιτούν: (A) 216.303,75σ. ως αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστησαν από τους Ενάγοντες από τα ελαττωματικά προϊόντα που τους προμήθευσαν για ποσότητα 4,137 ρουπινέττα αξίας €48,75σ. έκαστο ρουπινέττο/Βάνα από τα έτη 2006-
- (Β) Νόμιμο τόκο (Γ) Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α.
- Οι Εναγόμενοι αιτούνται την απόρριψη της αγωγής με έξοδα εναντίον των Εναγόντων και την έκδοση απόφασης ως η Ανταπαίτηση με έξοδα υπέρ τους. Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.25, Θ.Θ.1-5, Θ.Θ.2, 3, 8 και 9, Δ.57 Θ.2, Δ.64, Δ.48 Θ.1 - 4, 9 του Άρθρου 30 του Συντάγματος, επί των Γενικών και Συμφυών Εξουσιών, της Νομολογίας και Πρακτικής του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του διευθυντή των Αιτητών ο οποίος αναφέρει ότι η ανάγκη για τροποποίηση προέκυψε όταν έγινε αντιληπτό ότι εκ παραδρομής οι δικηγόροι που τους εκπροσωπούν δεν συμπεριέλαβαν στην υπεράσπιση που καταχώρησαν για λογαριασμό τους και ανταπαίτηση με τις αξιώσεις τους. Εκφράζει περαιτέρω την πεποίθηση ότι η πλευρά των Αιτητών ενήργησε άμεσα για να προωθήσει την αίτηση τροποποίησης η έγκριση της οποίας κατά την άποψη του ομνύοντα δεν θα δημιουργήσει καμία αδικία σε βάρος των Εναγόντων/Καθ' ων η αίτηση η οποία δύναται να θεραπευθεί με την κατάλληλη διαταγή ως προς τα έξοδα. Η Αίτηση προσέκρουσε αναπόφευκτα στην Ένσταση των Εναγόντων/Καθ' ών η Αίτηση (στο εξής «ο Καθ' ων η Αίτηση») οι οποίοι και καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως («η Ένσταση») στην οποία αναφέρονται ως συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης οι ακόλουθοι: A. Τόσο η αίτηση, ημερομηνίας 22.02.2016 όσο και η ένορκη δήλωση του Γιώργου Σιακαλλή που την υποστηρίζει, ημερομηνίας 18.02.2016, είναι αντινομική και/ή πραγματικά αστήριχτη και/ή πάσχει νομικά και/ή αντιβαίνει προς τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Β. Οι Αιτητές και/ή ο δικηγόρος τους δεν νομιμοποιούνται υπό τις περιστάσεις και σύμφωνα με τους σχετικούς νόμους και/ή κανονισμούς, να καταχωρήσουν τέτοια αίτηση. Γ. Οι ισχυρισμοί που προβάλλουν οι Εναγόμενοι - Αιτητές, για έκδοση των εξαιτούμενων διαταγμάτων, είναι αδικαιολόγητοι και/ή αβάσιμοι και/ή είναι προϊόν δεύτερης σκέψης, συνεπώς δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί από το Σεβαστό Δικαστήριο. Δ. Με την επιδιωκόμενη τροποποίηση επιδιώκεται από την αρχή αναδόμηση, αντικατάσταση και/ή προσθήκη νέας Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, γεγονός που θα αποστερήσει από τους Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση να ετοιμάσουν οθρά την υπόθεση τους. Ε. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση των εξαιτούμενων διαταγμάτων. ΣΤ. Τυχόν έκδοση των εξαιτούμενων διαταγμάτων θα μεταβάλει το πλαίσιο δίκης και θα ανατρέψει την πορεία της διαδικασίας, επιφέροντας ζημιογόνες επιπτώσεις και δημιουργώντας αδικία στα καλώς νοούμενα συμφέροντα των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίες δεν μπορούν να αποκατασταθούν με την απόδοση εξόδων. Ζ. Η Αίτηση υποβάλλεται κακόπιστα (mala fide) και αποσκοπεί στην καθυστέρηση της διαδικασίας. Η. Οι Αιτητές και/ή ο δικηγόρος τους, είχαν πλήρη γνώση όλων των γεγονότων πριν την καταχώρηση της Υπεράσπισης και ως εκ τούτου, η υπό κρίση αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και των εξουσιών του Δικαστηρίου. Θ. Υπήρξε μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης για Τροποποίηση εκ μέρους των Εναγομέων - Αιτητών, ως επίσης και παραβίαση του δικαιώματος των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση για διεκπεραίωση της διαδικασίας σε εύλογο χρονικό διάστημα. Περαιτέρω οι Εναγόμενοι - Αιτητές δεν δικαιολογούν την καθυστέρηση της υποβολής της υπό κρίση αίτησης. Ι. Η παρούσα αίτηση για τροποποίηση της Υπεράσπισης και η σχετική ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, στερούνται λεπτομερειών και/ή είναι ανεπαρκείς και η Τροποποίηση καθίσταται αχρείαστη. Κ. Παραλείψεις και/ή αβλεψίες και/ή λάθη των Αιτητών και/ή του δικηγόρου τους, δεν αποτελούν σοβαρό και/ή επαρκή λόγο για να ασκήσει το Σεβαστό Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αιτούμενης τροποποίησης. Λ. Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα βρίσκεται σε αντίθεση προς την ορθή απονομή δικαιοσύνης. Η Ένσταση, βασίζεται επί των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, Δ.25 Θ.1-5, 5, 7, 9, Δ.39 θ.2, Δ.48 θ.1-4, επί του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος, στον Περί Ελαττωματικών Προϊόντων (Αστική Ευθύνη) Νόμος του 1995 (105(Ι)/1995), επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, των Κανόνων της Επιείκειας, της Πρακτικής και της Σύμφυτου Εξουσίας των Δικαστηρίων. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση οι Καθ' ων η αίτηση προωθούν τους λόγους ένστασης με πρώτον ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι αντινομική και αντιβαίνει στους θεσμούς πολιτικής δικονομίας. Αποτελεί κυρίαρχη θέση των ενισταμένων ότι η αίτηση προωθείται κακόπιστα και δεν έχει δικαιολογηθεί η καθυστέρηση στην υποβολή της για ισχυρισμούς που ήδη γνώριζαν πολύ πριν υποβάλουν το δικόγραφο της υπεράσπισης τους. Ο ομνύων θεωρεί ότι τυχόν έγκριση της αίτησης θα αναδομήσει τις έγγραφες προτάσεις και τη δικογραφία κάτι που, κατά τον ίδιο, θα αποστερήσει στους Καθ' ων η αίτηση την ορθή προετοιμασία της υπόθεσης τους. Ο ομνύων περαιτέρω αναφέρει ότι λαμβάνει νομική συμβουλή ότι μεταξύ διάδικου και δικηγόρου υπάρχει ταύτιση συμφερόντων στον βαθμό που δεν επιτρέπει τον διαχωρισμό των ενεργειών του δικηγόρου από του διαδίκου. Με αυτό το δεδομένο θεωρεί ότι οι Αιτητές δεν μπορούν να στηριχθούν στην αναφορά τους ότι η παράλειψη καταχώρησης ανταπαίτησης βαραίνει τους ώμους του δικηγόρου τους ο οποίος καλόπιστα και εκ παραδρομής δεν καταχώρησε. Θεωρεί δε ότι το εν λόγω λάθος δεν αιτιολογεί και τη μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης αφού καταχωρήθηκε λίγο πριν τη συμπλήρωση των δύο ετών από την ημέρα καταχώρησης της έκθεσης υπεράσπισης. Στην κατακλείδα του ο ομνύων αναφέρει ότι οι Αιτητές προσπαθούν να εισάξουν δια της ανταπαιτήσεως τους αγώγιμο δικαίωμα το οποίο έχει παραγραφεί και αυτή τους η ενέργεια δεν μπορεί να αποκαταστήσει τη ζημιά που γίνεται στην άλλη πλευρά ακόμα και μετά την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Με αυτά τα δεδομένα ο ομνύων θεωρεί ότι θα εκτροχιαστεί η διαδικασία κάτι που θα φέρει ζημιογόνες συνέπειες στην πλευρά τους και ζητά από το Δικαστήριο όπως απορρίψει την αίτηση σε βάρος των Αιτητών. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη με γραπτές αγορεύσεις τις οποίες κατέθεσαν στο Δικαστήριο αμφότερα τα μέρη προς υποστήριξη των θέσεων τους. Στην αγόρευση τους οι Αιτητές με επιμελή αναφορά στον Νόμο και τη Νομολογία προωθούν τη θέση ότι η ανάγκη για την τροποποίηση προέκυψε μετά από λάθος των ιδίων στην ετοιμασία του αρχικού δικογράφου της υπεράσπισης. Η θέση των Αιτητών είναι ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για να προχωρήσει το Δικαστήριο και ν' ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης του αιτήματος για τροποποίηση. Σχολιάζοντας τις θέσεις των ενισταμένων επιμένουν ότι η αίτηση καταχωρήθηκε αμέσως μετά που προέκυψε η ανάγκη για τροποποίηση και σε χρόνο που δεν επηρεάζει με κανένα τρόπο τη διεξαγωγή της δίκης σε εύλογο χρονικό διάστημα. Σχολιάζουν περαιτέρω τις αναφορές του ομνύοντα στην Ένσταση περί παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος των Αιτητών παραπέμποντας το Δικαστήριο στον περί Παραγραφής Νόμο ο οποίος έχει τεθεί σε ισχύ από την 1/1/
- Με την αγόρευση τους στην ουσία οι Καθ' ων η Αίτηση περιόρισαν τους λόγους ένστασης και επικεντρώθηκαν στην καθυστέρηση, στην κακοπιστία και στη θέση τους ότι η προσπάθεια για εισαγωγή των ισχυρισμών είναι παραγεγραμμένο αγώγιμο δικαίωμα. Επαναλαμβάνουν τις θέσεις της Ένστασης τους και επιχειρηματολογούν ότι η παρούσα περίπτωση χρήζει ιδιαίτερης προσοχής αφού τυχόν έγκριση της Αίτησης θα δημιουργήσει βλάβη στην πλευρά τους η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με την καταβολή εξόδων αφού οι Αιτητές προσπαθούν να εισάξουν με την ανταπαίτηση τους αγώγιμο δικαίωμα που έχει παραγραφεί. Κατά τους ευπαίδευτους συνήγορους των Καθ' ων η Αίτηση οι Αιτητές επιδιώκουν να εισάξουν αγώγιμο δικαίωμα το οποίο έχει ήδη παραγραφεί συμφώνως με το άρθρο 11 του περί Ελαττωματικών Προϊόντων Νόμου 1995 (105(Ι) /1995). Με βάση την εν λόγω διάταξη οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές δεν μπορούν να αξιώνουν ποσά μετά την πάροδο 7 ετών. Σ' αυτό το σημείο προσθέτουν ότι πέραν της παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής διά της ανταπαιτήσεως είναι ανεπίτρεπτη και μπορεί να οδηγήσει από μόνη της την αίτηση τροποποίησης σε απόρριψη. Νομική πτυχή και Αξιολόγηση Η Δ.25, Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties». Οι αρχές τις νομολογίας συνοψίζονται ως ακολούθως:
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Φοινιώτης ν. Grenmar Navigation
(1989)1Ε 33 σελ 36 -37, Clive Preece κ.α. ν. Νάσου Θεοφίλου Ρωσσίδου,
(2011)1Γ ΑΑΔ 2138 και Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη και Συνεταίροι, Πολιτική Έφεση Αρ. 79/2009, ημερομηνίας 4/5/2012).
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου (βλ. Φοινιώτης ν. Grenmar Navigation πιο πάνω).
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση (βλ. Φοινιώτης ν. Grenmar Navigation πιο πάνω και Περικτιόνη Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 ΑΑΔ 704 σελ 707).
(4)Η καθυστέρηση είναι σχετικός παράγοντας σε αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας, αλλά δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας (βλ. Astor Manufacturing v. A & G Leventis Co.
(1993)1 ΑΑΔ 726 σελ 730, Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α. ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις 137/2013 και 138/2013, 20/3/2014).
(5)Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης (βλ. SABA & CO (T.M.P) v. T.M.P. Agents
(1994)1 AΑΔ 426 στη σελ 432, Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α., πιο πάνω).
(6)Αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. (βλ. Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 ΑΑΔ 607, United Sea Transport Ltd v. Zakou
(1980)1 AΑΔ 501, Ikos Cif Ltd v
- Martin Coward κ.α., πιο πάνω). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου (βλ. Ikos Cif Ltd v
- Martin Coward κ.α., πιο πάνω).
(7)Η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής (βλ. Περικτιόνη Χρίστου ν. Αζά πιο πάνω).
(8)Η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, ακόμα και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934 στη σελ 939 και Evripidou v. Kannaourou
(1985)1 CLR 21 στην σελ. 27). Ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (βλ. Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α., πιο πάνω).
(9)Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο (βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560).
(10)Το ότι με την τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής δεν σημαίνει αφ' εαυτού ότι η τροποποίηση δεν μπορεί να επιτραπεί (βλ. SABA & CO (T.M.P) v. T.M.P. Agents πιο πάνω, Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α., πιο πάνω).
(11)Όπου τα γεγονότα που ο αιτητής προτίθεται να εισαγάγει με την αίτησή του είναι γνωστά στον καθ' ου η αίτηση τότε το πλαίσιο της δίκης δεν μεταβάλλεται και ούτε επιφέρονται ζημιογόνες συνέπειες στα δικαιώματά του (βλ. BAUER SPEZIALTIENFBAU GMBH, και άλλος ν. DIVNOGORSK SHIPPING CO LTD
(2002)1Α ΑΑΔ 618 σελ. 625) ή όπου θα συγκεκριμενοποιηθούν υφιστάμενοι ισχυρισμοί που θα θέσουν τα δικόγραφα σε τάξη Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα
(1999)1 ΑΑΔ 44 ή όπου θα εισαχθούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες υφιστάμενου ισχυρισμού (βλ. Alexandrou Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου
(1992)1 ΑΑΔ 111). Έχω μελετήσει με πολλή προσοχή τις θέσεις των δικηγόρων. Δεν μπορώ να δεκτώ ότι η αίτηση έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη καθυστέρηση και είναι κακόπιστη και αδικαιολόγητη με σκοπό τον εκτροχιασμό της διαδικασίας και την καθυστέρηση της. Είναι γεγονός ότι η διαδικασία αναπόφευκτα θα καθυστερήσει. Αντλώντας καθοδήγηση από την υπόθεση Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α. (ανωτέρω) όπου κρίθηκε ότι η καθυστέρηση δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας αν και παράγοντας που πρέπει το Δικαστήριο να εξετάζει και ότι η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του Αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης, κρίνω ότι τα περιστατικά της παρούσας δικαιολογούν την έγκριση του αιτήματος. Δέχομαι ότι η ευθύνη για την αναγκαιότητα της υποβολής του αιτήματος είναι λάθος των Δικηγόρων των Αιτητών που δεν έγινε κακόπιστα. Είναι σε τέτοιες περιπτώσεις που η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί και να «συγχωρεθεί» το λάθος των δικηγόρων των Αιτητών. Το άλλο σημείο που με έχει προβληματίσει είναι η εισαγωγή νέας γραμμής υπεράσπισης από μέρους των Αιτητών. Το εν λόγω θέμα πραγματεύτηκε το Αγγλικό Εφετείο στην υπόθεση στην υπόθεση Kettenman and Others -v-Hansel Properties Ltd and Others
(1987)2 W.L.R.
- Το Εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία δεν επιτράπηκε η τροποποίηση της Υπεράσπισης η οποία εισήγαγε νέα βάση Υπεράσπισης και συγκεκριμένα Υπεράσπιση περί παραγραφής. Στην Kettenman (βλ. πιο πάνω) η αίτηση για τροποποίηση της Υπεράσπισης έγινε κατά την διάρκεια των τελικών αγορεύσεων και αφού είχε ακουστεί όλη η μαρτυρία. Εκεί το δικαστήριο ισοζυγίζοντας τα γεγονότα της υπόθεσης απέρριψε το αίτημα Τροποποίησης καταλήγοντας ότι δεν είναι ανεπίτρεπτη η εισαγωγή νέας γραμμής Υπεράσπισης σε στάδιο πριν την ακροαματική διαδικασία αλλά είναι ανεπίτρεπτη σε στάδιο που έχει ακουστεί όλη η μαρτυρία αφού θα δημιουργούσε τυχόν έγκριση του Αιτήματος άδικο πλεονέκτημα στην πλευρά των Εναγόμενων. Κατά πόσον η τροποποίηση θα δημιουργήσει ουσιαστική υπεράσπιση σε ότι αφορά τις αξιώσεις των Αιτητών αυτό είναι θέμα που θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια της Ακροαματικής Διαδικασίας και όχι στο στάδιο της υπό εξέτασης αίτησης. Με προβλημάτισε ακόμη η εισήγηση των Καθ'ών η Αίτηση ότι η ανταπαίτηση που οι Αιτητές θέλουν να εισάξουν είναι παραγεγγραμμένη με βάση των Περί Ελαττωματικών Προϊόντων Νόμο 1995 Ν.105(Ι)/
- Το παράπονο των Αιτητών στο οποίο φαίνεται να εδράζεται η επιδίωξη τους να καταχωρήσουν Ανταπαίτηση προς διεκδίκηση ειδικών αποζημιώσεων σε σχέση με την ακαταλληλότητα και ελαττωματικότητα των προμηθευθέντων προιόντων ,ω σ οι ίδιοι ορίζουν στο προτεινόμενο κείμενο είναι με βάση των Περί Πώλησης Αγαθών Νόμου 1994 (Ν10(Ι)/1994 και όχι με βάση των Περί Ελαττωματικών Προϊόντων Νόμο 1995 Ν.105(Ι)/
- Ο τελευταίος Νόμος, διέπει τα θέματα αγωγών που εγείρονται σε σχέση με αγωγές για ελαττωματικά προϊόντα η χρήση των οποίων προκάλεσε ζημία και αφορούν θέματα Αστικής Ευθύνης. Σε κάθε περίπτωση εάν οι Καθ' ών η Αίτηση επιμένουν στον ισχυρισμό τους περί παραγραφής της Ανταπαίτησης αυτός μπορεί να αποτελέσει την βάση για την Υπεράσπισή τους στην Ανταπαίτηση και να προωθηθεί σε οποιονδήποτε χρόνο, με τα ανάλογα δικονομικά διαβήματα. Περαιτέρω κρίνω ότι η πλευρά των Καθ΄ων η Αίτηση μπορεί να αποζημιωθεί για οποιαδήποτε ζημιά ή καθυστέρηση θα προκληθεί συνεπεία της τροποποίησης με έξοδα. Στο στάδιο αυτό της διαδικασίας και με βάση τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου δεν τίθεται θέμα πρόκλησης σε βάρος τους ανεπανόρθωτης ζημιάς. Δεν θεωρώ ότι οι Καθ'ων η Αίτηση επηρεάζονται ανεπανόρθωτα από την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος με κύριο γνώμονα και αλληλένδετο στοιχείο ότι η Ακρόαση της Αγωγής δεν έχει ακόμα αρχίσει. Τουναντίον , κατά την κρίση μου η έγκριση της Αιτησης θα εμποδίσει τους Αιτητές από το να εγείρουν άλλη αγωγή εναντίον των Καθ'ων η Αίτηση, θα εξοικονομήσει πολύτιμο Δικαστικό χρόνο και έξοδα. Κατάληξη Υπό το φως όλων των ανωτέρω και συνεκτιμώντας όλα τα γεγονότα της υπόθεσης κρίνω ότι έχουν τεθεί οι προϋποθέσεις ούτως ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ των Αιτητών. Ως εκ τούτου η υπό κρίση Αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται Διάταγμα ως η παράγραφος Α. Τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης να καταχωριστεί εντός 20 ημερών από τη σύνταξη του Διατάγματος. Τροποποιημένη Έκθεση Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση να καταχωριστεί εντός 20 ημερών από την παράδοση της Τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης . Το διάταγμα να ζητηθεί εντός 3 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) όπως και τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή επιδικάζονται υπέρ των Ενάγοντων-Καθ'ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόμενων-Αιτητών και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. (Υπ.) ............... Ε. Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο