Commercial General Insurance Ltd κ.α. ν. Pavel Plugatorik, Αρ. Αγωγής: 4543/14, 5/12/2016

(1), 2(α) (β), 4-12, Δ.48 Θ.Θ.1, 2

(1), 3, 4

(1), 11, 13, Δ.64 και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ορκίζεται ο ίδιος ο Τριτοδιάδικος και αναφέρει ότι στις 26/02/2016 επιδόθηκε μέσω ιδιώτη επιδότη ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου μαζί με 2 μονομερή διατάγματα ημερομηνίας αμφότερα 15/02/

1. Με το πρώτο διάταγμα δινόταν στον Εναγόμενο / Καθ' ου η αίτηση (στο εξής ο Εναγόμενος) άδεια παράτασης της περιόδου καταχώρησης αίτησης για άδεια έκδοσης και επίδοσης ειδοποίησης Τριτοδιάδικου ενώ το άλλο διάταγμα έδινε στον Εναγόμενο άδεια έκδοσης και επίδοσης ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου τόσο στον ίδιο τον Τριτοδιάδικο και Αιτητή στην παρούσα όσο και σε άλλο άτομο ονόματι Ευτυχία Στυλιανού. Ο Τριτοδιάδικος αναφέρει ότι λαμβάνει νομική συμβουλή ότι η αίτηση για άδεια έκδοσης και επίδοσης της ειδοποίησης θα έπρεπε να έχει καταχωρηθεί το αργότερο πριν την πάροδο ενός μηνός από την καταχώρησης της υπεράσπισης και ότι εν λόγω χρόνος δεν δίνεται να παραταθεί. Επί τούτου αναφέρει ότι η αίτηση καταχωρήθηκε πέραν των 9 μηνών από την λήξη της προθεσμίας όπως αυτή προβλέπεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Περαιτέρω ο ομνύων ισχυρίζεται ότι η επίδοσης των διαταγμάτων είναι κακή αφού επεδόθησαν χωρίς τις μονομερείς αιτήσεις με βάση τις οποίες εκδόθησαν. Γι' αυτούς τους λόγους ζητά όπως η αίτηση του για παραμερισμό εγκριθεί από το Δικαστήριο. Ένσταση και η Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει Η αίτηση αναπόφευκτα προσέκρουσε στην Ένσταση του Εναγομένου ο οποίος καταχώρησε στις 23.09.2016 ειδοποίηση περί προθέσεως Ενστάσεως (στο εξής η Ένσταση) προβάλλοντας ως συγκεκριμένους λόγους Ένστασης τους ακόλουθους: Η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και/ή ελλιπής και δεν στηρίζει τις αιτούμενες θεραπείες ως εκ τούτου η παρούσα αίτηση δεν δύναται να προχωρήσει.
2. Με την τελευταία τροποποίηση της Δ.10 θ.1

(2), η οποία έλαβε χώρα στις 29.12.00, διαγράφηκε η σχετική πρόνοια η οποία απαγόρευε την παράταση της προθεσμίας καταχώρησης αίτησης για έκδοση ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου και ως εκ τούτου το Δικαστήριο είχε την διακριτική ευχέρεια να εκδώσει τα επίδικα διατάγματα και με βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.

1. Η αίτηση δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και των εξουσιών του για απόδοση των αιτουμένων θεραπειών.
2. Η αίτηση είναι ενοχλητική και/ή καταχρηστική και/ή λανθασμένη και/ή τείνει να καθυστερήσει τη σύντομη εκδίκαση της υπόθεσης.
3. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση και εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας δεν υποστηρίζουν τα αιτούμενα διατάγματα και/ή την αίτηση.
4. Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
5. Η αίτηση είναι λανθασμένη και αντίθετη των νόμων και/ή των κανονισμών και/ή δεν έχει νομικό έρεισμα.
6. Η επίδοση της ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου και των μονομερών διαταγμάτων ημερομηνίας 15/02/2016 είναι καθ' όλα έγκυρη και δεσμευτική. Πραγματοποιήθηκε εντός των χρονικών πλαισίων που τάσσουν τα διατάγματα.
7. Ορθά το Δικαστήριο εξέδωσε τα επίδικα διατάγματα και δεν συντρέχει κανένας λόγος ακύρωσης τους και ούτε με την παρούσα αίτηση και ένορκη δήλωση αποκαλύπτεται τέτοιος λόγος. Η Ένσταση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, Θ1, 2, 3, 4

(1)8

(4), Δ.10, Θ 1 (α), (β), (γ), 2, Δ.57 Θ.2, Δ.64 στην νομολογία, στη διακριτική ευχέρεια, συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου και στις Αρχές της Επιείκειας (equity). Η Ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Ανθής Ξενοφώντος δικηγορικής υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο η οποία υιοθετεί τους λόγους ένστασης και αναφέρει ότι με βάση την τελευταία τροποποίηση της Δ.10 θ.1

(2)ημερομηνίας 29.12.2000 διαγράφηκε η σχετική πρόνοια η οποία απαγόρευε την παράταση προθεσμίας καταχώρισης αίτησης για έκδοση ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου και ως εκ τούτου το Δικαστήριο έχει πλέον την διακριτική ευχέρεια να επιτρέπει και να παρατείνει τον χρόνο καταχώρισης αίτησης για ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου. Η ομνύουσα περαιτέρω δηλώνει την διαφωνία της σε σχέση με τους ισχυρισμούς που προβάλλονται από την τριτοδιάδικο στην δική της ένορκο δήλωση. Ακρόαση Η αίτηση αναπόφευκτα οδηγήθηκε σε ακρόαση. Τα μέρη κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας ο καθένας εξ αυτών τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Τριτοδιάδικο υποστηρίζει ότι οι επιταγές της νομολογίας δεικνύουν ότι οι χρονικές προθεσμίες που καθορίζουν οι δικονομικοί κανόνες έχουν ως απώτερο σκοπό την όσο το δυνατόν ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Αναφέρεται στην απόφαση THAS MARITINE CO LTD v. Στέλιος Ρήγας κ.α.

(2000)1 Α.Α.Δ. 638 και υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να παρατείνει τον χρόνο για καταχώρηση αίτησης για ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου. Περεταίρω επιχειρηματολογείτε ότι η μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες της Δ.48 Θεσμός 13 στην οποία αναφέρεται ρητά ότι μαζί με διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς επιδίδεται η αίτηση με βάση την οποία εκδόθηκε καθώς και η ένορκος δήλωση που τυχόν την συνόδευσε, η επίδοση του διατάγματος είναι κακή και πρέπει να παραμεριστεί. Στην δική της αγόρευση η συνήγορος του Εναγομένου αναλύει τους λόγους ένστασης αναφέροντας ότι η τροποποίηση της Δ.10 θ.1

(2)όπως τροποποιήθηκε στις 29.12.2000 και με την οποία διαγράφηκε η πρόνοια η οποία ρητώς απαγόρευε την παράταση της προθεσμίας καταχώρισης αίτησης για έκδοσης ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου επιτρέπει πλέον στο Δικαστήριο σύμφωνα με την διαταγή 57 θεσμός 2 να επεκτείνει τον χρόνο καταχώρισης της αίτησης για έκδοση ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι με βάση την Δ.48 θ.12 τα διατάγματα που επιδόθησαν στην τριτοδιάδικο είναι δεσμευτικά ενώ η μη επίδοση μαζί με αυτά των μονομερών αιτήσεων είναι παρατυπία η οποία δύναται να θεραπευτεί με βάση την διαταγή 64. Σημειώνει περαιτέρω ότι με βάση την Δ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην οποία προβλέπεται και η διαδικασία Τριτοδιαδίκου προνοείται η επίδοση του διατάγματος με το οποίο δόθηκε η άδεια για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου μαζί με την σχετική ειδοποίηση και όχι επίδοση της αίτησης στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα με το οποίο παραχωρήθηκε η άδεια και ως εκ τούτου θεωρεί πως δεν ήταν αναγκαία η επίδοση της αίτησης. Αναφέρει περαιτέρω ότι ο σκοπός της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου είναι η αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών και αποφυγή εξόδων ως εκ τούτου θεωρεί ότι οι αιτήσεις πρέπει να απορριφθούν και να επιτραπεί στην διαδικασία να συνεχίσει. Νομική πτυχή Η Δ.10(Θ.2) διαβάζεται μετά την τροποποίηση της στις 29/12/2000 διαβαζεται ως ακολούθως: «

(2)Το Δικαστήριο ή ο δικαστής μπορεί να δώσει άδεια να εκδοθεί και επιδοθεί "ειδοποίηση τριτοδιαδίκου" με αίτηση άνευ ειδοποιήσεως (EX-PARTE) υποστηριζόμενη με ένορκο δήλωση, ή όταν το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δίδει οδηγίες για έκδοση κλήσεως στον Ενάγοντα κατόπιν ακροάσεως της κλήσεως στον Ενάγοντα κατόπιν ακροάσεως της κλήσεως. Αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου υποβάλλεται οποτεδήποτε από την ημερομηνία καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης, αλλά το αργότερο πριν την πάροδο ενός μηνός από την ημερομηνία καταχώρισης της έκθεσης υπεράσπισης.» Η Δ.48(Θ.12 και 13) αναφέρουν τα ακόλουθα: «

(12)Κάθε διάταγμα πρέπει από την ημερομηνία που φέρει να είναι δεσμευτικό στο πρόσωπο εκ μέρους του οποίου έγινε η αίτηση για το διάταγμα και σε όλους τους διαδίκους στην αγωγή στους οποίους επιδόθηκε κανονικά ειδοποίηση της αίτησης. Όταν σε οιονδήποτε διάδικο στην αγωγή δεν έγινε κανονική επίδοση ειδοποίησης της αίτησης, τέτοιο διάταγμα θα είναι δημευτικά σ' αυτό το διάδικο από την ημερομηνία της επίδοσης επισήμου αντιγράφου του διατάγματος στο διάδικο αυτό.

(13). Όποτε επιδίδεται δυνάμει των παρόντων Κανονισμών διάταγμα που εκδόθηκε μετά από μονομερή αίτηση, επιδίδεται ταυτόχρονα και η μονομερής αίτηση μαζί με την ένορκο δήλωση που τυχόν τη συνόδευσε. Περεταίρω στην διαταγή 64 Θ.1 η οποία αναφέρει ότι: «

(1)Η μη συμμόρφωση, λόγω οποιασδήποτε πράξεως ή παραλείψεως, με τα προβλεπόμενα από τους παρόντες Κανονισμούς, αναφορικά με χρόνο, τόπο, τρόπο, τύπο, περιεχόμενο ή οτιδήποτε άλλο κατά την έναρξη ή τη φερόμενη έναρξη οποιαδήποτε διαδικασίας, ή σε οποιοδήποτε στάδιο οποιασδήποτε διαδικασίας, ή σε σχέση με αυτή, θα θεωρείται παρατυπία και δεν θα καθιστά άκυρη τη διαδικασία, οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή». Στην υπόθεση THAS MARITINE CO LTD v. Στέλιος Ρήγας κ.α.

(2000)1 Α.Α.Δ. 638 το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση για παραμερισμό της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου. Το Εφετείο ακυρώνοντας την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου με αναφορά στην Δ.10 Θ.2 όπως ίσχυε τότε, έκρινε ότι η ρητή και αυστηρή πρόνοια η οποία απέκλειε οποιαδήποτε παράταση της χρονικής περιόδου δεν άφηνε περιθώριο άσκησης διακριτικής ευχέρειας στο Δικαστήριο για παράταση της προθεσμίας. Στην υπόθεση Νικήτα v. Medcon Construction Ltd κ.α.

(1997)1 Α.Α.Δ.643 το Δικαστήριο αναφέρθηκε στην διαδικασία Τριτοδιαδίκου η οποία αποτελεί μια ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την υπάρχουσα αγωγή. Σκοπός της, ως έκρινε, είναι η αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών η αποφυγή εξόδων και η δέσμευση του Τριτοδιαδίκου με το αποτέλεσμα της αγωγής μεταξύ του Ενάγοντα και του Εναγομένου καθώς και η δυνατότητα απόφασης επί του θέματος που σχετίζεται με την διαδικασία Τριτοδιαδίκου αμέσως μετά την απόφαση στην αγωγή, ούτως ώστε ο Εναγόμενος να μην είναι αναγκασμένος να περιμένει να αποδείξει την αξίωση του εναντίον του Τριτοδιαδίκου με άλλη αγωγή ενώ ο Ενάγον να έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του. Περαιτέρω στην υπόθεση MARFIN POPULAR BANK v. TELEC LOGISTIC COMPANY LTD

(2012)1B A.A.Δ. 1002 λέχθηκε από τον Δικαστή Νικολαΐδη ότι οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας έχουν τεθεί με σκοπό την διευκόλυνση της διαδικασίας και την λύση των διαφορών επί της ουσίας. Αυτό είναι προφανές και από την ύπαρξη της Δ.64 η οποία τείνει να διορθώσει οποιαδήποτε παρατυπία. Σχετική είναι επίσης και η απόφαση στην υπόθεση EARLSFIELD STEEL LTD,-ν-JOINT STOCK COMPANY ELECGROMETALLURGICAL STEEL WORKS DNEPROSPETSSTAL FOR A.N. KYJMIN

(2009)1B Α.Α.Δ. 1350 όπου το Δικαστήριο εξέτασε το θέμα της παράβασης των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και κατά πόσο αυτή είναι θεραπεύσιμη δυνάμει της Δ.64. Στην προκειμένη περίπτωση είχε επιδοθεί η μονομερής αίτηση και η ένορκη δήλωση που την συνόδευε όχι όμως το εκδοθέν διάταγμα. Κατ΄ έφεση το Δικαστήριο αποφάσισε ότι με βάση την Δ.48 Θ.12 και 13 έπρεπε να είχαν συμπεριλήφθεί στα έγγραφα που επιδόθησαν τόσο η ένορκη δήλωση και η αίτηση όσο και το μονομερές διάταγμα. Στην εν λόγω δε περίπτωση η παρατυπία δεν περιοριζόταν μόνο στην μη τήρηση των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αλλά παράβαση με βάση την διακρατική συμφωνία η οποία ακυρώθηκε με εγχώριο νόμο. Ο Έντιμος Δικαστής Ερωτοκρίτου αναφέρει τα ακόλουθα: (σελ 1358) «Με τη νέα Δ.64 οποιαδήποτε μη συμμόρφωση με τους θεσμούς θεωρείται ως παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευθεί εκτός και αν κριθεί θεμελιώδης. Με αυτό τον τρόπο δόθηκε στο Δικαστήριο η διακριτική ευχέρεια να θεραπεύει παρατυπίες, οι οποίες πριν την τροποποίηση θα οδηγούσαν σε ακύρωση του δικονομικού μέτρου (βλ. Karl Heinz Wunderlich κ.ά. v. Παναγιώτου

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 366.» Είναι διάχυτο μέσα στη νομολογία ότι ο σκοπός της Δ.64 είναι η διαφύλαξη και διάσωση των διαδικασιών οι οποίες πριν την θέσπιση της κρίνονταν άκυρες. Με την τροποποίηση της Δ.64 καταργήθηκε ακριβώς η διάκριση μεταξύ της μη συμμόρφωσης με διαδικαστικούς θεσμούς, η οποία καθιστούσε τη διαδικασία άκυρη και της μη συμμόρφωσης η οποία απλώς καθιστούσε τη διαδικασία παράτυπη. Με την νέα Δ.64 οποιαδήποτε μη συμμόρφωση με τους θεσμούς θεωρείται ως παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευτεί εκτός και αν κριθεί ότι η παρατυπία είναι θεμελιώδης. Με αυτόν τον τρόπο δόθηκε στον Δικαστήριο η διακριτική ευχέρεια να θεραπεύσει παρατυπίες οι οποίες πριν την τροποποίηση θα οδηγούσαν σε ακύρωση του δικονομικού μέτρου. Σχετική επί προκειμένου είναι η υπόθεση Karl Heinz Wunderlich κ.ά. v. Παναγιώτου

(1999)1(Α) Α.Α.Δ.

1. Με βάση το δικονομικό πνεύμα της Δ.64 κρίνω ότι η μη επίδοση των αιτήσεων και των ενόρκων δηλώσεων που τις συνόδευαν με τις οποίες η Εναγόμενος αιτήθηκε παράταση χρόνου και άδεια για έκδοση και επίδοση διαδικασίας Τριτοδιαδίκου αποτελεί παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευτεί με βάση την Δ.
2. Προχωρώντας να εξετάσω το ουσιώδες θέμα που θίγεται δια της παρούσης αιτήσεως και δεν είναι άλλο από τον παραμερισμό της Διαδικασίας Τριτοδιαδίκου κρίνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει για τους λόγους που εξηγώ πιο κάτω. Στην υπόθεση THAS MARITINE CO LTD v. Στέλιος Ρήγας κ.α.

(2000)1 Α.Α.Δ. 638 το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση για παραμερισμό της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου. Το Εφετείο ακυρώνοντας την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου με αναφορά στην Δ.10 Θ.2 όπως ίσχυε τότε, έκρινε ότι η ρητή και αυστηρή πρόνοια η οποία απέκλειε οποιαδήποτε παράταση της χρονικής περιόδου δεν άφηνε περιθώριο άσκησης διακριτικής ευχέρειας στο Δικαστήριο για παράταση της προθεσμίας. Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στην υπό εξέταση αίτηση διαπιστώνω ότι της απόφασης THAS MARITINE CO LTD v. Στέλιος Ρήγας κ.α. (πιο πάνω) ακολούθησε τροποποίηση των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συγκεκριμένα του θεσμού Δ.Κ.2 ο οποίος τροποποιήθηκε στις 29/12/2000 διαγράφοντας την πρόνοια με την οποία απαγορευόταν η παράταση της προθεσμίας καταχώρησης αίτησης για έκδοση ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου με αποτέλεσμα η αυστηρή και άκαμπτη πρόνοια που υπήρχε προηγουμένως ,η οποία εάν υφίστατο μέχρι σήμερα θα έκρινε και την τύχη της υπό εξέτασης αίτησης, να μην υφίσταται πλέον. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι στην υπό εξέταση περίπτωση μπορούσαν να εφαρμοστούν οι πρόνοιες τις Δ.57 και να παραταθεί ο χρόνος καταχώρησης της αίτησης για ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου με βάση την Δ.57. Η Δ.57 προνοεί ως ακολούθως: « Ένα Δικαστήριο ή Δικαστής θα έχει την εξουσία να επεκτείνει ή να μειώνει τον χρόνο που καθορίζεται από αυτούς τους κανονισμούς ή ορίζεται από οιονδήποτε διάταγμα επεκτάσεως του χρόνου για να γίνει κάτι ή να αρχίσει κάποια διαδικασία, υπό τοιούτους όρους (αν υπάρχουν) που το δίκαιο της περίπτωση θα απαιτεί και οιαδήποτε τέτοια επέκταση του χρόνου μπορεί να διαταχθεί παρ'όλον που η αίτηση γι' αυτό το σκοπό θα έχει γίνει μετά τη λήξη του χρόνου που ορίσθηκε ή επετράπηκε νοουμένου ότι όταν ο χρόνος για την παράδοση οιουδήποτε δικογράφου ή εγγράφου ή καταχώρησης οιασδήποτε ενόρκου δηλώσεως, απαντήσεως ή εγγράφου ή τελέσεως οιασδήποτε πράξεως είναι ή έχει ορισθεί ή καθοριστεί από οιονδήποτε των κανονισμών αυτών ή από οιανδήποτε οδηγία ή διάταγμα του Δικαστηρίου ή Δικαστού, τα έξοδα οιασδήποτε αιτήσεως για παράταση του τοιούτου χρόνου και οιουδήποτε διατάγματος θα καταβάλλονται από το διάδικο που κάμνει την τοιαυτή αίτηση εκτός αν το Δικαστήριο ή Δικαστής διατάξει διαφορετικά.» Με βάση την πιο πάνω διάταξη και μετά την τροποποίηση της Δ.10 Θ.2 θεωρώ ότι υπάρχει πλέον η διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να επεκτείνει τον χρόνο για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου αναλόγως της περίπτωσης επιτρέποντας μάλιστα και την δυνατότητα επέκτασης του εν λόγω χρόνου ακόμα και κατόπιν αιτήσεως που έγινε μετά τη λήξη του χρόνου που επιτρέπετο. Περαιτέρω είναι σημαντικό να λεχθεί ότι στην υπόθεση Νικήτα v. Medcon Construction Ltd κ.α.

(1997)1 Α.Α.Δ.643 το Δικαστήριο αναφέρθηκε στην διαδικασία Τριτοδιαδίκου η οποία αποτελεί μια ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την υπάρχουσα αγωγή. Σκοπός της, ως έκρινε, είναι η αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών η αποφυγή εξόδων και η δέσμευση του Τριτοδιαδίκου με το αποτέλεσμα της αγωγής μεταξύ του Ενάγοντα και του Εναγομένου καθώς και η δυνατότητα απόφασης επί του θέματος που σχετίζεται με την διαδικασία Τριτοδιαδίκου αμέσως μετά την απόφαση στην αγωγή, ούτως ώστε ο Εναγόμενος να μην είναι αναγκασμένος να περιμένει να αποδείξει την αξίωση του εναντίον του Τριτοδιαδίκου με άλλη αγωγή ενώ ο Ενάγον να έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του. Ως έχουν τα πράγματα στην υπό εξέταση αγωγή ο Εναγόμενος είχε 2 επιλογές, είτε θα επιδίωκε να φέρει ως Τριτοδιάδικο στην αγωγή το άτομο που θεωρεί ότι ευθύνεται εξολοκλήρου ή εν μέρει για την απαίτηση του Ενάγοντα, είτε να καταχωρούσε ξεχωριστή αγωγή εναντίον του Τριτοδιαδίκου. Η ορθότερη κατά την κρίση μου επιλογή ήταν αυτή που επιδιώχθηκε μέσω των 2 μονομερών αιτήσεων αφού είναι και η επιλογή που διαφυλάττει τα διάδικα μέρη από περιττά έξοδα και αχρείαστες διαδικασίες. Βοηθά δε στην ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης αφού ο Εναγόμενος δεν θα χρειάζεται να αναμένει την έκβαση του αποτελέσματος της δικής του αγωγής εναντίον του Τριτοδιαδίκου και να πιέζεται ενδεχομένως στην καταβολή ποσού σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής του Ενάγοντα. Αυτή και μόνο η διαφύλαξη της πολλαπλότητας των διαδικασιών κρίνω ότι ευνοεί κατά την κρίση μου όλους τους διαδίκους αλλά και εξυπηρετεί την ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον του Τριτοδιαδίκου ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............... Ε. Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο