Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μακράσυκας ν. Αναστάσης Ζαχαρία Κουλία κ.α., Αρ. Αγωγής: 642/07, 20/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. ΤΑΛΑΡΙΔΟΥ - ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ , Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 642/07 Μεταξύ: Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μακράσυκας Εναγόντων και
- Αναστάσης Ζαχαρία Κουλία
- Γεώργιος Νικόλα Κυριάκου
- Ευάγγελος Χαραλάμπους Αδάμου
- Ανδρούλλα Αναστάση Κουλία
- Ζαχαρίας Παντελή Ταουσιάνης Εναγομένων Αίτηση Ημερομηνίας 28.5.2015 Ημερομηνία: 20.1.2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: κ. Σταύρου Για τους Καθ'ων η αίτηση: κ. Λοϊζου Α Π Ο Φ Α Σ Η Έχει καταχωρηθεί η παρούσα αίτηση και ο εναγόμενος 3 ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να αναστέλλεται το διάταγμα του Δικαστηρίου για την καταβολή των μηνιαίων δόσεων €60 μηνιαίως έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του. Τα περισσότερα γεγονότα της υπόθεσης ως αυτά προκύπτουν από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, δεν αμφισβητούνται από την άλλη πλευρά και είναι ως εξής: Εκδόθηκε το διάταγμα μηνιαίων δόσεων την 1.7.2009 με το οποίο διατάσσεται ο εναγόμενος 3 όπως καταβάλει το ποσό των €60 μηνιαίως. Στις 10.12.2008 εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του εναγομένου 3 και σύμφωνα με το διάταγμα, αυτός που διαχειρίζεται την περιουσία του εναγομένου 3 από εκείνη την ημερομηνία είναι ο Επίσημος Παραλήπτης. Αυτό το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης είναι: «Στην συνάντηση που είχα στα γραφεία του Επίσημου Παραλήπτη με την αρμόδιο υπάλληλο του τμήματος κα Αναστασία Αγγελίδου, μου αναφέρθηκε ότι ο Επίσημος Παραλήπτης είναι έτοιμος να μου αποκόπτει το ποσό των €300 μηνιαίως από τις απολαβές μου με σκοπό την εποπληρωμή των πιστωτών μου. Επίσης, μου αναφέρθηκε ότι για να γίνει αυτό κατορθωτό θα πρέπει να αποταθώ στο Δικαστήριο για ακύρωση των διαφόρων διαταγμάτων μηνιαίων δόσεων έχουν εκδοθεί εναντίον μου πριν την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος παραλαβής της περιουσίας μου ήτοι την 11.1.2010». Καταχωρήθηκε και ένσταση. Στην ένσταση τους οι καθ'ων η αίτηση δεν αμφισβητούν ότι ο αιτητής έχει κηρυχτεί σε πτώχευση. Το διάταγμα παραλαβής έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου. Στις 5.5.2012, ο Επίσημος Παραλήπτης μέσω του Δικαστηρίου κήρυξε τον εναγόμενο 3 σε πτώχευση. Επομένως πρόκειται για πρόσωπο που η οικονομική του κατάσταση, τα οικονομικά του δεδομένα έχουν αλλάξει άρδην από την μέρα έκδοσης του διατάγματος, διότι σήμερα είναι πρόσωπο που έχει πτωχεύσει και δεν έχει αποκατασταθεί. Πρόκειται για πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα να διαχειρίζεται τα οικονομικά του στοιχεία. Διαχειρίζεται ο παραλήπτης την περιουσία του για να ικανοποιήσει τους πιστωτές του. Σύμφωνα με το άρθρο 91 (η), εδάφιο 1, του Κεφ. 6 το Δικαστήριο δύναται ύστερα από αίτημα να διατάξει διαφοροποίηση, αναστολή ή ακύρωση διατάγματος με δόσεις νοουμένου ότι η οικονομική κατάσταση εναντίον του προσώπου που στρέφεται το διάταγμα έχει αλλάξει: «91 Η
(1)Το Δικαστήριο δύναται ύστερα από αίτηση, του οφειλέτη , του πιστωτή, του εργοδότη, ή άλλου επηρεαζόμενου προσώπου ή και αυτεπάγγελτα να διατάξει τη διαφοροποίηση ανατολής ή ακύρωσης διατάγματος αποκοπής απολαβών και το άρθρο 91 Η
(2)προνοεί ως ακολούθως: «. ότι το Δικαστήριο δύναται να αποδεχθεί την αίτηση εάν αποδεχθεί προς ικανοποίηση του ότι η συνέχιση της αποκοπής του προσώπου που αναφέρεται στο διάταγμα θα προξενήσει στον οφειλέτη ουσιαστικές δυσχέρειες στην αντιμετώπιση βασικών βιοτικών αναγκών του ιδίου ή της οικογένειας του .» Ένα θέμα που έθεσε η πλευρά των καθ'ων η αίτηση στην αγόρευση τους είναι ότι το διάταγμα δεν πρέπει να διαφοροποιηθεί επειδή ο αιτητής είναι σε θέση και θέλει να αποκόπτεται από τον μισθό του το ποσό των €300 για να πληρώνονται οι πιστωτές του. Όμως θέση του είναι ότι η αποκοπή αυτού του ποσού πρέπει να γίνει σε πλαίσια της πτωχευτικής διαδικασίας από τον Επίσημο Παραλήπτη και να γίνει διανομή του ποσού στους πιστωτές του. Αυτός είναι ο λόγος που καταχώρησε αυτή την αίτηση. Επίσης στην ένσταση τους οι καθ'ων η αίτηση στην αγόρευση παραπέμπουν στο άρθρο 44
(1)του περί Πωλήσεως Νόμου, Κεφ. 5 για να προωθήσουν την θέση ότι η διαδικασία μηνιαίων δόσεων εξαιρείται των μέτρων εκτέλεσης που αναστέλλονται εναντίον περιουσίας πτωχεύσαντα. Αυτό το άρθρο προνοεί ως ακολούθως: «44
(1)Όταν πιστωτής εξέδωσε διάταγμα εκτέλεσης εναντίον των εμπορευμάτων ή της ακίνητης περιουσίας πτωχεύσαντα, ή κατέσχε σε χέρια τρίτου χρέος οφειλόμενο σε αυτόν, ο πιστωτής αυτός δεν δικαιούται να διατηρήσει το όφελος της εκτέλεσης ή της κατάσχεσης σε χέρια τρίτου έναντι του διαχειριστή της πτώχευσης του πτωχεύσαντα, εκτός αν συμπλήρωσε την εκτέλεση ή την κατάσχεση πριν από την ημερομηνία του διατάγματος πτώχευσης και πριν από την ειδοποίηση υποβολής της αίτησης πτώχευσης από ή εναντίον του πτωχεύσαντα, ή , της διάπραξης από τον πτωχεύσαντα πράξης πτώχευσης». Κρίνω ότι αυτή η πρόνοια δεν βοηθά την θέση των καθ'ων η αίτηση ότι η αναστολή στα μέτρα εκτέλεσης περιορίζεται σε εκτέλεση κινητών ή σε ακίνητη περιουσία, ή σε περιουσία σε χέρια τρίτου. Αντιθέτως αυτή η πρόνοια καταδεικνύει ότι όλα τα μέτρα εκτέλεσης αναστέλλονται εκτός στις περιπτώσεις όπου το μέτρο εκτέλεσης έχει ήδη συμπληρωθεί πριν από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος πτώχευσης. Το ότι όλα τα μέτρα εκτέλεσης αναστέλλονται προκύπτει από το άρθρο 9
(1)του Νόμου που προνοεί ότι κανένας πιστωτής δεν έχει οποιαδήποτε θεραπεία εναντίον της περιουσίας του πτωχεύσαντα σχετικά με το χρέος εκτός κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου. Το άρθρο 9
(4)δεν έχει εφαρμογή διότι αυτή η πρόνοια αφορά περιπτώσεις όπου ο πτωχεύσας διεκδικεί με αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία απαίτηση έναντι τρίτου προσώπου. Γι' αυτό υπάρχει επεξήγηση στα πλαίσια του άρθρου 9
(4)ότι οποιαδήποτε περιουσία ήθελε αποκτηθεί από το αγώγιμο δικαίωμα πρέπει να αποδοθεί στον Επίσημο Παραλήπτη ή στον διαχειριστή της περιουσίας του Πτωχεύσαντα. Στην παρούσα υπόθεση ο αιτητής ενημέρωσε τον παραλήπτη για την πρόθεση του να καταχωρήσει αυτή την αίτηση και ο παραλήπτης όχι μόνο τον πληροφόρησε ότι δεν χρειάζεται την συγκατάθεση του αλλά ως προκύπτει από την Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης τον προέτρεψε να αποταθεί στο Δικαστήριο για την ακύρωση διατάγματος μηνιαίων δόσεων ώστε να γίνει από τον Επίσημο Παραλήπτη διευθέτηση για πληρωμή των πιστωτών με συνολική αποκοπή των εισοδημάτων του. Κρίνω ότι η θεώρηση του Παραλήπτη είναι ορθή ως προκύπτει από τις πρόνοιες του άρθρου 9
(1)Κεφ. 5 που απαγορεύει σε οποιονδήποτε να διεκδικεί χρέος εναντίον περιουσίας πτωχεύσαντα που δύναται να επαληθευθεί σε πτώχευση εκτός μετά από άδεια του Δικαστηρίου. Βοηθητικό στην πιο πάνω ερμηνεία είναι και οι πρόνοιες του άρθρου 11
(1)του Κεφ. 5 το οποίο προνοεί ότι ακόμη και με την υποβολή αίτησης για πτώχευση δύναται το Δικαστήριο να αναστείλει οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης κατά της περιουσίας προσώπου εναντίον του οποίου έχει καταχωρηθεί τέτοια αίτηση. Σε σχόλια του Δικαστηρίου στην ποινική έφεση Γιαννάκης Ευαγγέλου ν. Κωστάκη Κουρέα & Υιός Λτδ
(2005)2 ΑΑΔ 415 επεξηγήθηκε ότι ο διορισμός παραλήπτης της περιουσίας του πτωχεύσαντα δεν είναι κώλυμα για τον εφεσείοντα (πτωχεύσαντα) να απευθυνθεί στο αρμόδιο Δικαστήριο για τροποποίηση αναστολής και/ή ακύρωσης του διατάγματος μηνιαίων δόσεων. Με βάση το άρθρο 41 (α) του Κεφ. 5 όλη η περιουσία του πτωχεύσαντα που έχει αποκτηθεί ή που αποκτήθηκε πριν την αποκατάσταση του πρέπει να διανεμηθεί μεταξύ των πιστωτών του. Συνεπώς, δεν υπάρχει νομοθετική πρόνοια στην πτωχευτική διαδικασία που να περιορίζει το δικαίωμα του πτωχεύσαντα να αποταθεί στο Δικαστήριο για ακύρωση του Διατάγματος μηνιαίων δόσεων με βάση το άρθρο 91 (Η)
(2). Ως εκ τούτου ορθά έπραξε ο αιτητής. Κανένας πιστωτής δεν θα μπορούσε να έχει απαίτηση για χρέος εναντίον προσώπου του οποίου έχει εκδοθεί διάταγμα πτώχευσης και θα πρέπει να εξασφαλιστεί άδεια του Δικαστηρίου για να έχει οποιαδήποτε απαίτηση για χρέος το οποίο είναι επαληθεύσιμο. Η πληρωμή του χρέους με μηνιαίες δόσεις είναι μέτρο εκτέλεσης σε σχέση με μελλοντικά εισοδήματα του Καθ'ου η αίτηση. Το χρέος είναι επαληθεύσιμο και ως τέτοιο η απαίτηση για το χρέος μπορεί να γίνει μόνο στα πλαίσια της πτωχευτικής διαδικασίας. Εφόσον την περιουσία του πτωχεύσαντα την διαχειρίζεται ο Επίσημος Παραλήπτης, οι πιστωτές πρέπει να εξασφαλίσουν την έγκριση του Δικαστηρίου προτού προχωρήσουν με μέτρα εκτέλεσης για χρέος κατά της περιουσίας του πτωχεύσαντα. Εφόσον συνεχίζεται και πληρώνει η δικαστική απόφαση με την καταβολή μηνιαίων δόσεων, πράγμα το οποίο θα επιφέρει σοβαρό πλήγμα στον αιτητή, ο οποίος είναι πρόσωπο που έχει πτωχεύσει και δεν έχει κανένα δικαίωμα να διαχειρίζεται την περιουσία του, είναι από τις περιπτώσεις που η συνέχιση της καταβολής μηνιαίων δόσεων θα πρέπει να ακυρωθεί. Το Δικαστήριο κρίνει ότι θα πρέπει να ακυρωθεί το διάταγμα μηνιαίων δόσεων εφόσον πρόκειται για πρόσωπο που έχει πτωχεύσει και έχει αλλάξει η οικονομική του κατάσταση εφόσον είναι πρόσωπο που δεν χειρίζεται την περιουσία του αλλά ο Επίσημος Παραλήπτης, προς ικανοποίηση όλων των πιστωτών του. Εγκρίνεται η αίτηση με ακύρωση του Διατάγματος. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον της καθ'ης η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο