NAN GLOBAL LIMITED ν. ΓΕΝΙΚΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2661/2015, 15/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A8 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2661/2015 Μεταξύ: NAN GLOBAL LIMITED Ενάγουσα -και-
- ΓΕΝΙΚΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ
- ΓΕΝΙΚΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΩΝ Εναγομένων Αίτηση ημερ. 27.11.2015 15 Ιανουαρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα - Αιτήτρια: κ.Σ. Σωτηρίου για Δημητρίου & Δημητρίου ΔΕΠΕ Για Εναγόμενες 1 και 2 - Καθ΄ων η αίτηση: κ. Ραφαήλ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
- Στις 30.11.2015 στα πλαίσια μονομερούς αίτησης εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο: (α) απαγορεύεται στις εναγόμενες 1 και 2 να διεξάγουν εργασίες ταχείας μεταφοράς αντικειμένων στις επαρχίες Λευκωσίας, Λεμεσού, Λάρνακας, Πάφου και Παραλίμνι, (β) απαγορεύεται στις εναγόμενες 1 και 2 να διεξάγουν εργασίες στον τομέα μαζικής μεταφοράς αποστολών στους άξονες Λάρνακας-Λευκωσίας-Λάρνακας και Λάρνακας-Λεμεσού-Λάρνακας και (γ) απαγορεύεται στην εναγόμενη 1 να αποσύρει ή και επιβαρύνει ποσό μέχρι €100.000.- από συγκεκριμένο λογαριασμό.
- Η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 και στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Συνοδεύεται δε από την ένορκη δήλωση του κου Αντρέα Ιωάννου, διευθυντή της ενάγουσας αλλά και της κας Χριστίνας Χριστοφή, δικηγόρου. Στην αίτηση, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα ακόλουθα: (α) Η ενάγουσα και οι εναγόμενες 1 και 2, πρόκειται για εταιρείες οι οποίες διεξάγουν εργασίες ταχυδρομικών υπηρεσιών. Η δε εναγόμενη 1 είναι θυγατρική εταιρία της εναγόμενης
- (β) Στις 2.6.14 η ενάγουσα υπέγραψε με την εναγόμενη 1 σύμβαση πρακτορείας (βλ. τεκμ.1), η οποία διελάμβανε μεταξύ άλλων τις υποχρεώσεις ενός εκάστου των συμβαλλομένων. Η ενάγουσα (πράκτορας) με βάση τις πρόνοιες της πιο πάνω συμφωνίας μεταξύ άλλων θα χρησιμοποιούσε αποκλειστικά και μόνο τα σήματα, λογότυπα και υλικά της εναγόμενης 1, δεν θα παρείχε οποιανδήποτε εξυπηρέτηση σε άλλη επιχείρηση παροχής ταχυδρομικών υπηρεσιών, θα λάμβανε κάθε μέτρο ώστε οι παραλαβές και παραδόσεις των αποστολών να γίνονται στον προβλεπόμενο από τη σύμβαση με τον πελάτη χρόνο ως επίσης, μεταξύ άλλων να εφαρμόζει τον τιμοκατάλογο πώλησης και την εμπορική πολιτική που ορίζεται από την εναγόμενη
- Η δε εναγόμενη εταιρεία μεταξύ άλλων, με βάση τις πρόνοιες της πιο πάνω συμφωνίας υποχρεούται να παρέχει δωρεάν σεμινάρια στην ενάγουσα, να παρέχει δωρεάν διαφημιστικό υλικό ως επίσης και τα έντυπα υλικά καθημερινής χρήσης και περαιτέρω να καλύπτει όλες τις δαπάνες που αφορούν την υπεραστική μεταφορά αποστολών πλην των σταθερών δρομολογίων. (γ) Η πιο πάνω σύμβαση συμφωνήθηκε όπως είναι αορίστου χρόνου και με βάση τις πρόνοιες αυτής κάθε συμβαλλόμενο μέρος δικαιούται να καταγγείλει τη σύμβαση για σπουδαίο λόγο χωρίς την τήρηση προθεσμίας. Σπουδαίος λόγος, όπως καθορίζεται, είναι η παραβίαση των όρων της σύμβασης. Το κάθε μέρος όμως μπορεί να καταγγείλει τη σύμβαση με την τήρηση προθεσμίας δύο μηνών χωρίς να απαιτείται η συνδρομή σπουδαίου λόγου. Σύμφωνα με σχετική πρόνοια της σύμβασης, αυτή θα διέπεται και ερμηνεύεται σύμφωνα με το Ελληνικό Δίκαιο. (δ) Η ενάγουσα και η εναγόμενη 1 την 1.9.2015 υπέγραψαν σύμβαση ανάθεσης έργου (βλ. τεκμ.3). Με βάση τις πρόνοιες της πιο πάνω συμφωνίας η ενάγουσα θα εξυπηρετούσε την προώθηση των αποστολών στους άξονες Λάρνακα-Λευκωσία-Λάρνακα και Λάρνακα-Λεμεσός-Λάρνακα, ως επίσης μεταξύ άλλων, θα προωθούσε τις αποστολές των περιοχών Λευκωσίας και Λεμεσού με δικά της μεταφορικά μέσα από και προς το κατάστημα της Λάρνακας και περαιτέρω θα είχε την επιμέλεια σωστής και έγκαιρης φόρτωσης και αναχώρησης από το κατάστημα της Λάρνακας προς Λευκωσία και Λεμεσό και αντίστροφα. Η εν λόγω συμφωνία διελάμβανε ότι είναι αορίστου χρόνου και θα παρακολουθούσε την κύρια σύμβαση (τεκμ.3) (ε) Περαιτέρω οι διάδικοι συμφώνησαν προφορικά όπως οι εναγόμενες 1 και 2 να μην λειτουργήσουν ομοειδείς επιχειρήσεις στην Κύπρο. (στ) Οι εναγόμενες 1 και 2 δεν ανταποκρίθηκαν στις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Παρεμπόδιζαν την εύρυθμη λειτουργία του ηλεκτρικού συστήματος της ενάγουσας. Το εν λόγω σύστημα δεν λειτούργησε στα καταστήματα Λάρνακας, Λεμεσού και Λευκωσίας. (ζ) Οι εναγόμενες απέστειλαν λανθασμένα τιμολόγια προς την ενάγουσα και δεν παρείχαν τα έντυπα υλικά καθημερινής χρήσης ως είχαν υποχρέωση να πράξουν με βάση τη σύμβαση πρακτορείας (βλ.τεκμ.2) και δεν κατέβαλαν τις δαπάνες που αφορούσαν την υπεραστική μεταφορά αποστολών. Περαιτέρω δεν παρείχαν στην ενάγουσα, μεταξύ άλλων, εξειδικευμένες συσκευές για ηλεκτρονική διαχείριση των αποστολών. (η) Η δημιουργία των αξόνων Λάρνακας-Λευκωσίας και Λάρνακας-Λεμεσού ήταν απαίτηση της εναγομένης 1 και προς τούτο η ενάγουσα προσέλαβε προσωπικό και για υλοποίηση του πιο πάνω επένδυσε το συνολικό ποσό των €17.000.-. Τα δρομολόγια Λάρνακας-Λεμεσού και Λάρνακας-Λευκωσίας τέθηκαν σε εφαρμογή την 1.9.2015 και την 1.11.2015, αντίστοιχα. Επίσης η ενάγουσα, επένδυσε σε νέο γραφείο στην Λεμεσό κατόπιν γραπτών οδηγιών της εναγόμενης 2, η οποία καθόρισε τις προδιαγραφές του καταστήματος με ηλεκτρονικό μήνυμα στις 11.9.
- Η ενάγουσα επένδυσε το ποσό των €3.200.- για το εν λόγω υποστατικό. Περαιτέρω επένδυσε κατόπιν αιτήματος της εναγόμενης 1 το Ιούνιο 2015 σε γραφειακό εξοπλισμό το ποσό €1.650.-. (θ) Η ενάγουσα χρησιμοποιούσε τα λογότυπα και τα σήματα της εναγομένης 1 σε διαφημιστικές πινακίδες στα οχήματα τους αλλά και γενικότερα στην όλη δραστηριότητά τους. Η ενάγουσα πέτυχε την αύξηση των εισαγωγών από την Ελλάδα στην Κύπρο σε ποσοστό 75%. (ι) Στα πλαίσια των υπηρεσιών που πρόσφερε η ενάγουσα στις εναγόμενες 1 και 2, οι τελευταίες οφείλουν σ΄ αυτήν το ποσό των €82.602,
- Περαιτέρω οφείλεται το ποσό των €37.602.- για τις αποστολές από την Κύπρο στην Ελλάδα. (κ) Στις 20.11.2015 ο κ. Ν. Νικολάου διευθυντής της εναγομένης 1 προσέγγισε δυο υπαλλήλους της ενάγουσας αναφέροντας τους ότι η συνεργασία της ενάγουσας με τις εναγόμενες 1 και 2 θα διακοπεί και τους πρότεινε να αποχωρήσουν από την ενάγουσα και να εργαστούν στις εναγόμενες 1 και 2 αμέσως. Στις 20.11.2015 χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση η εναγόμενη 1 τερμάτισε τη σύμβαση πρακτορείας ημερ. 2.6.2014 (τεκμ. 11) με ισχύ από την ίδια μέρα. (λ) Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι δεν παρέβη τις συμφωνίες που συνομολογήθηκαν μεταξύ τους καθοιονδήποτε τρόπο. Αντιθέτως η εναγόμενη 1 ήταν αυτή που παρέβη τις μεταξύ τους συμφωνίες. Αναφέρεται ότι οι εναγόμενες εκμεταλλεύτηκαν την ενάγουσα η οποία εδραίωσε και ανέπτυξε τον όγκο εργασιών και μόλις αυτό έγινε κατορθωτό η εναγόμενη 1 τερμάτισε μονομερώς τη συμφωνία ώστε να επωφεληθούν το δίκτυο και τη φήμη που δημιούργησε η ενάγουσα. Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι δεν υφίσταται σπουδαίος λόγος για τερματισμό της συμφωνίας από μέρους της εναγομένης
- Οι εναγόμενες 1 και 2 έφεραν ένσταση στην οριστικοποίηση του πιο πάνω διατάγματος. Στις 7.12.2015 καταχωρήθηκε ένσταση από μέρους τους, η οποία συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ.Ν. Νικολάου, υπαλλήλου της εναγομένης εταιρείας. 4.1 Ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας στο στάδιο των αγορεύσεων εισηγήθηκε ότι η αίτηση είναι παράτυπη καθότι σ΄ αυτήν δεν καταγράφονται οι λόγοι ένστασης ως η σχετική δικονομική πρόνοια. 4.2 Σύμφωνα με τις επιτακτικές πρόνοιες της Δ.48 Θ.4
(1)οι λόγοι ένστασης θα πρέπει να εξειδικεύονται και κάθε ειδοποίηση ένστασης πρέπει να είναι σύμφωνη με τον Τύπο 47. Δεν είναι απαραίτητο όμως μια ένσταση να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Εκεί όμως όπου καταχωρίζεται ένορκη δήλωση, παρατίθενται τα γεγονότα στα οποία η ένσταση βασίζεται και τα οποία δεν είναι εμφανή από το φάκελο της διαδικασίας. Όμως είναι άλλο πράγμα οι λόγοι ένστασης και άλλο τα γεγονότα πάνω στα οποία αυτοί στηρίζονται. (Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν Χρίστου Χαρίδη, Π.Ε. 50/2010/Ημερ.11.5.2011). (βλ. Yugos Finance BV κ.ά. ν Halebay Holdings Limited, Π.Ε. 180/2009/Ημερ. 8.3.2013). Στη Σοφοκλέους ν Ταβελούδη και άλλων
(2002)1 ΑΑΔ 92, όπως υιοθετήθηκε στη Χαρίδη, πιο πάνω, λέχθηκαν τα εξής: «Θα θέλαμε όμως με αυτή την ευκαιρία να θυμίσουμε τον επιτακτικό χαρακτήρα της νέας διάταξης αναφορικά με τον καθορισμό, στο σώμα της γραπτής ένστασης, των λόγων που την υποστηρίζουν και το συναφές καθήκον του συντάκτη της να τους εξειδικεύσει. Και θα προσθέταμε με την καθαρότητα, λιτότητα έκφρασης και περιεκτικότητα, που πρέπει να χαρακτηρίζουν τη νομική γραφή. Ας μη λησμονείται ότι ο συντάκτης της ένστασης δεν έχει μόνο καθήκον να πληροφορήσει τον αντίδικό του σε ποιους ακριβώς λόγους έγκειται η ένστασή του, αλλά και ανάλογη υποχρέωση απέναντι στο δικαστήριο.» 4.3 Στην προκείμενη περίπτωση στην ένσταση δεν καθορίζονται οι λόγοι ένστασης. Δεν είναι σύμφωνη με τις επιτακτικές πρόνοιες της Δ.48 Θ.4
(1). Πρόκειται για παρατυπία. 5.1 Ο συνήγορος των εναγομένων 1 και 2 εισηγήθηκε ότι η παρατυπία είναι θεραπεύσιμη δυνάμει της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. 5.2 Η Δ.64 κατάργησε τη διάκριση μεταξύ άκυρης και αντικανονικής διαδικασίας. Δόθηκε στο Δικαστήριο η διακριτική ευχέρεια σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τους Κανονισμούς είτε να παραμερίσει τη διαδικασία, είτε να θεωρήσει τη μη συμμόρφωση θεραπεύσιμη και να εκδώσει διάταγμα για διόρθωση ή άρση της παρατυπίας. Η νομολογία καθιέρωσε κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου με προεξάρχων ότι η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας υπέρ της άρσης της παρατυπίας, δεν θα οδηγούσε σε πασιφανή αδικία στην άλλη πλευρά. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Karl Henz Wunderlich κ.ά. ν Παναγιώτου
(1999)1Α ΑΑΔ 366, Landbroke Group Plc κ.ά. ν Παπακόκκινου
(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1535 και η αγγλική υπόθεση Metroinvest Ansalt and Others v Commercial Union
(1985)1 WLR 513. Όπως έχει επισημανθεί και στην υπόθεση Πέτριχου ν Χατζηιωσήφ
(1998)1 ΑΑΔ 81, 84, η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια για κάθε παράλειψη συμμόρφωσης με τους κανονισμούς. Δημιουργεί ένα διαδικαστικό μέσο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο διάδικος για να θεραπεύσει παρατυπίες στη διαδικασία, εφόσον αυτές είναι βέβαια θεραπεύσιμες. Η συγκεκριμένη Διαταγή δεν παρέχει στο δικαστήριο την εξουσία να προβαίνει αυτεπάγγελτα σε διορθωτικές κινήσεις. Το δικαστήριο υποχρεούται να εξετάζει την ενώπιον του κατάσταση, όπως αυτή έχει δημιουργηθεί. Τα κατάλληλα διορθωτικά διαβήματα θα πρέπει να λαμβάνονται από τον ενδιαφερόμενο διάδικο (Οικονομίδου ν Φλουρέντζος Χριστοδούλου και Υιοί Λτδ
(2005)1 ΑΑΔ 1157). Όπως έχει επισημανθεί και στην υπόθεση M.I. Holdings Public Ltd v Παναγή
(2006)1 ΑΑΔ 298, η παρατυπία υπάρχει μέχρι την άρση της και η Δ.64 δεν καταργεί τις διατάξεις των θεσμών, οι οποίοι πρέπει να τηρούνται. Με την Δ.64 παρέχεται απλώς η ευκαιρία σε διάδικο που επέδειξε πλημμέλεια στην εφαρμογή των θεσμών, στα πλαίσια που ορίζει η Διαταγή, να διορθώσει το συγκεκριμένο διάβημα, ώστε να μη θεωρείται άκυρο (Remedica Ltd v Bayer Aktiengesellschaft
(1998)1 ΑΑΔ 1815). 5.3 Στην προκείμενη περίπτωση όπως έχει ήδη αναφερθεί στην ένσταση δεν καθορίζονται λόγοι. Η ένσταση δεν είναι σύμφωνα με τον Τύπο 47. Συνεπώς η ένσταση είναι παράτυπη. Οι εναγόμενες 1 και 2, οι οποίες ευθύνονται για την παρατυπία δεν έλαβαν οποιοδήποτε μέτρο για να την θεραπεύσουν και κατά συνέπεια αυτή παραμένει αθεράπευτη. (βλ. Αρέστη ν Ερμογένους
(2010)1Γ ΑΑΔ 1844). 6.Παρά την πιο πάνω κατάληξη θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο ενδείκνυται η οριστικοποίηση του διατάγματος. Κατ΄ αρχήν ο συνήγορος των εναγομένων 1 και 2 στο στάδιο των αγορεύσεων συμφώνησε όπως οριστικοποιηθεί το διάταγμα που αφορά τη μη αποξένωση ή επιβάρυνση ποσού μέχρι €100.000.- μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής. 7.1 Η νομολογία σε σχέση με τα προσωρινά διατάγματα είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 έχει αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Odysseos v. Pieris Estates & others
(1982)1 C.L.R.557). Oι αρχές καθορίστηκαν ως ακολούθως: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Το ερώτημα τούτο απαντάται θετικά εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής. Δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις για την πιθανότητα ύπαρξής του (Τ.Α. Μicrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ.1802). (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας (visible chance of success), δηλαδή πιθανότητας οι ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία. Εκείνο το οποίο απαιτείται να αποδειχθεί στο στάδιο της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ κ.α.
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ.1453). (γ) Ότι, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στους Ενάγοντες σε μεταγενέστερο στάδιο. Αν οι αποζημιώσεις, με το μέτρο που ανακτώνται σύμφωνα με το κοινοδίκαιο, θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία και ο/οι εναγόμενος/οι θα ήταν σε οικονομική θέση να τις καταβάλουν, το Δικαστήριο κανονικά θα αρνηθεί να χορηγήσει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα όσο ισχυρή και αν φαίνεται η αξίωση του ενάγοντα. 7.2 Επιπρόσθετα σε κάθε περίπτωση εξετάζεται από το Δικαστήριο κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ή να διατηρηθεί ένα διάταγμα (βλ. Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd Πολ. Εφ. Αρ. 145/11/Ημερ. 13.6.2013). 7.3 Σημαντικό επίσης να επισημανθεί ότι το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με γνώμονα την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων δεδομένου ότι αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (Jonidexo v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263 και Γρηγορίου v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269-70). Αναμφίβολα κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των κριτηρίων είναι αναγκαία όπως υπεδείχθη και στην υπόθεση Οδυσσέως (πιο πάνω) χωρίς όμως να ισοδυναμεί αυτή η αξιολόγηση με τελεσίδικη κρίση. 7.4 Όπως έχει ήδη αναφερθεί και πιο πάνω, η πιο πάνω τρίτη προϋπόθεση εξετάζεται κυρίως υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απονομή αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης τελικά όταν ληφθούν υπόψη όλοι οι παράγοντες το Δικαστήριο θα αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο να εκδώσει ή να οριστικοποιήσει ένα διάταγμα. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλ. Παπαστρατής ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ.231 και Κυρίσαββα κ.α. ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ.1245. 7.5 Περαιτέρω το Δικαστήριο θα πρέπει να ζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας που θα προκληθεί στην εναγόμενη 2 από το διάταγμα, εάν τελικά φανεί ότι δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί και τον κίνδυνο ο ενάγοντας να απομείνει τελικά χωρίς θεραπεία εάν δεν συνεχίσει το διάταγμα. Η υποχρέωση του Δικαστηρίου είναι να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας (Baccardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ.788, NWL Ltd v. Woods[1989]3 All E.R.614, 625 (H.L.)). 8.1 Με βάση τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση έχω ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις όπως έχουν τεθεί πιο πάνω δηλαδή υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και υφίσταται ορατή πιθανότητα επιτυχίας. 8.2 Όπως έχει αναφερθεί και πιο πάνω η σύμβαση πρακτορείας (βλ.τεκμ.2) ήταν αορίστου χρόνου. Η εν λόγω σύμβαση τερματίστηκε από την εναγομένη 1 στις 20.11.2015 με ισχύ από την ίδια μέρα. Η δε άλλη συμφωνία ανάθεσης έργου (βλ. τεκμ.3) παρακολουθούσε την κύρια σύμβαση. Η εναγόμενη 1 με βάση τις πρόνοιες της σύμβασης πρακτορείας είχε το δικαίωμα να τερματίσει τη συμφωνία ανεξάρτητα από την ύπαρξη σπουδαίου λόγου, νοουμένου ότι έδιδε προθεσμία δυο μηνών. Η εν λόγω σύμβαση τερματίστηκε στις 20.11.
- Συνεπώς θεωρώ ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως το διάταγμα που αφορά την απαγόρευση διεξαγωγής εργασιών διατηρηθεί σε ισχύ μέχρι την 20.1.2016 αφού όπως έχει ήδη εξηγηθεί η εναγομένη 1 είχε το δικαίωμα να τερματίσει τη συμφωνία ανεξάρτητα από την ύπαρξη σπουδαίου λόγου εφόσον έδινε προθεσμία δυο μηνών. Η πιο πάνω κατάληξη ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας και δεν είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο χρόνο στην περίπτωση που τα εν λόγω διατάγματα παύσουν να έχουν ισχύ μετά την 20.1.
- Το δε άλλο μέρος του διατάγματος που αφορά την μη αποξένωση ποσού μέχρι €100.000.- οριστικοποιηθεί μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής λαμβανομένου υπόψη και του γεγονότος ότι συνήγορος των καθ΄ων η αίτηση συγκατατέθηκε.
- Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω το διάταγμα με το οποίο απαγορεύονται στις εναγόμενες 1 και 2 να διεξάγουν εργασίες ταχείας μεταφοράς αντικειμένων στις επαρχίες Λευκωσίας, Λεμεσού, Λάρνακας, Πάφου και Παραλίμνι και με το οποίο απαγορεύεται στις εναγόμενες 1 και 2 να διεξάγουν εργασίες στον τομέα μαζικής μεταφοράς αποστολών στους άξονες Λάρνακας-Λευκωσίας-Λάρνακας και Λάρνακας-Λεμεσού-Λάρνακας έχουν ισχύ μέχρι την 20.1.
- Το διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στην εναγόμενη 1 να αποσύρει ή και επιβαρύνει ποσό μέχρι €100.000.- από συγκεκριμένο λογαριασμό οριστικοποιείται μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής.
- Αναφορικά με τα έξοδα, έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας αιτήτριας και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 καθ΄ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής. (Υπ.): ........ Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο